장음표시 사용
311쪽
fidere, Christiano homini nefas , Encyclicarum pondus , &praestantiam firmet, roboretque . Enimvero argumenta, rationesque ad terminandas controversias propositae , si irrefragabilis judicentur autoramenti cum ab iis, qui proponunt, tum quibus proponuntur, rem simul etiam conficere omnem judicantur. Hinc quum Simplicius Ponti sex autoritate Encyclii sub Leone Imperatore conditi, in quo omnium Episcoporum orbis consensu Chalcedonensis Sy nodus fuerat confirmata , Basilisci Antencyclion contenderit antiquandum, plane consequitur, adductum ex Encyclica quavis argumentum testatissimae veritatis criterium
apud Omnes praese ferre . Quod autem de Tomo illo Simplicius , di post ipsum Eulogius, Cassiodorus , Facundus, aliique supra laudati fecere, id aliis a Pontificibus, Generalibus Conciliis, gravissimisque Patribus eaddim persuasione factum , multis monumentis est nobis exploratum : ut propterea operae pretium facturi simus, si quotquot Eccle- fasticis decretis statutisque autoramentum ex aliis Encvesicis repetiere , quatenus multa lectione deprehendere va. mimus, in eruditi Lectoris conspectum proseramus.
II. Ac primo quidem occurrit Cleri Romani epistoIa ad Cyprianum , in qua, quid in Libellaticorum caussa sit agendum , exponunt . Exstat inter Cyprianicas n. 32., ct in hunc moὸum incipit. Ouamquam bene sibi conscius an mus ,
, manget ene d se I nae Digore subnixus , S υerus sibi in De-erems Coelestibus testis effectus soleat solo Deo Pudice esse tan-yentus , nec alterius aut laudes petere , aut accusationes pertimescere: tamen geminata sunt Iaude condigni, qui cum cstnscient om sciant Deo soli debere se judici, actus tamen suos desiderunt etiam ab ipsis suis Fratribxs comprobari . Quod te, Frater Capriane , facere non m prum est , qui pro tua verecundia , S in en ta industria , consiliorum tuorum nos non tam judices voluisti, quam participes in-niri: ut in tuis rebus gestis lau- m tecum, dum UIns probamus, inυeniremus, ct tuorum consiliorum bonoram haeredes , qu a S affirmatores esse possimus . Edita superioribus temporibus pro Lapsis jam fuerant Encyclica decreta , eaque tanti autoramenti , ut eorum vigore subnixis nihil esset pertimescendum . Id quod luculentius seqq. verbis Jeclarant. Nec hoc nobis nunc nuper coasiliaem cogitatum
312쪽
gῆtatum est, nec baee apud nos adυersus improbos modo super. venerunt repentina subsidia , sed antiqua baec apud nos eritas , antiqua fides, d sciplina legitur antiqxa : Quam videlicet Catholicus orbis in Encyclicis scriptis constituerat, ut prolixius, ubi de Encyclica adversus Libellaticos edita, disputabimus . Quamobrem antiqua haec disciplina. , per Encyclicas constituta , tantae erat securitatis, ut & Coelestium
Decretorum nomen obtineret, atque in ea asserenda nullas pertimesceret accusationes Romanus Clerus. Tametsi vero
epistola haec a Novatiano perscripta suerit , stylo di elegantia Cyprianicis haud dubie aequanda ; quoniam nihilominus apud eundem Clerum recitata fuit, & suscepta omnium quoque nomine ad Cyprianum directa est : quod ipsemet Cyprianus in epist. ad Antonianum, illius verba commemorans , aperte testatur. Additum est raram , Noυat ano tunc scribente, o quod scr/pserat,sua sece recitante, re Presb-tero ΛInse tunc adbite Confessore, nunc etiam Marum, subscribente, ut Lapsis infirm is , edi in exitu cons Iuris pax daretur . Deque ejusdem epistolae cum argumento, tum authore verba facit Pacianus ad Sempronianum Novatianum epist. 3.ΝΟυatianus υester eum adhue in Ecclesia degeret , ct Dr psit,
ct suasit , ct Iegit. Eandem, quam ipsi sequebantur disciplinam, observandam proposuerunt Siciliae Episcopis per epistolam , quae huic erat subjecta , quaeque intercidit. Romani etiam Consessores literas suas ad Cyprianum adjecerunt , quae pariter desiderantur, nisi . quod earum memoriam reservavit ille in epist. 32. Hi omnes antiquam disciplinam , in Encyclicis exstantem , legi in Eccle His consuetam, suo calculo, & usu confirmarunt. Atque hoc primum est exemplum , exstans illud quidem, & sat commonstrans receptas in prioribus Encyclicis consuetudines , quae velut Coelestia decreta suscipiebantur . Eas quidem ad Africanos omnes Episcopos fuisse a Cypriano subinde directas, ipsum habemus testem in epist. 32. laudata. III. Haud aliter Encyclicam epistolam, quam pro tuen da Athanasii innocentia ediderunt Alexandrinae Synodi Patres, Iaudat Julius Pont. in epistola ad eosdem data , quam recitat Socrates l. 2. c. 2γ. p. III. Nam S sestra, S ilhus fides ea ratione ab universis cognita , ct comprobata es. Nisi
313쪽
υ rtutibus ornatum fuisse: propter quas Coelestium etiam prae .miorum spe minime fraudandus est . Sanctissimus idem Ponti sex, quantopere in fidei tractatibus vim Encyclicarum conis secutus suerit , quove in pretio easdem haberet, set Iucu-Ienter demonstravit in epist. ad orientales , quam recitat Athanasius in Apolog. ad Constant. Imp. pag. 7 q. Scribit
enim. Quod si is tur quemadmodum scribitis ) pro exempIis, Noυatum , oe Paulum Samosatensem editis, decreta Gnodorum obserυari oporter, eertὰ minimὸ oportuit, calculos Trecentorum Episcoporum irritos baberi. Aequὰ enim illi Ariant baere. tici sunt , S calculi contra istos dari parfs sunt momenti eum ealculis , quibus riis damnati sunt . Pergit ostendere , Ency-esicas a Cornelio contra Novatum, & a Synodo Antioche na contra Papium Samosatenum editas, idem plane robur, eandemque vim in illorum Haereticorum damnatione habuisse, quam habuerint adversus Arium, & asseclas Nicaenorum Patrum Conciliaria decreta. Quid luculentius, die videntius optes δIV. Sed id omne , quod contendimus , in uno Leporii libello factum a Pontificibus deprehendemus. Johannes equidem II. in epistoIa ad Evienum Senatorem , ad Liberium aliosque Encyclicum hunc Leporii libeIlum commendat . Leporius in epistola, qκam Aurelius Episcopus Carthaginensis, ct B. Augo nus, ct Gnodus Africana firmavit. Ejus subinde recitat testimonium. Quod & fecerat Facundus Hermianensis Episcopus l. I. e. 4. Scripsit libellum fatisfactionis Leporius ad Gali ae Episcopos, quem Venerabiles Patres Aurelius, o Augi se nus, ct ceteri se proba runt , ut ad faciendam wrirniis fidem etiam suas ei subscriptiones adj cerent. Ejus Sipse prolixum excerpit testimonium. Quapropter in supplicatione a Basilio, & a reliquis Monachis Theodosio oblata , quae in Synodo Ephesina Parte I. c. I 7. p. I 33s. Iegitur , inter celebriora Patrum opuscula , qui duarum in Christo naturarum , S unionis hypostaticae dogmata orthodo Xe Inculenterque explanarunt, Leporius recensetur , idem.
que in Libello emendationis hauddubie, in qua ante hanc
314쪽
Synodum , Catholicam de verbi Oeconomia sententiam suerat professus. Imo in ipsa Chalcedonensi Synodo Act. II. , ubi Dogmatica S. Leonis ad Flavianum lecta est , inter ea quae ab eodem adjecta sunt Veterum Patrum testimonia ,
legimus. Rem ejusdem Augustini in sermone de expositisne fidei. Ubi amplissimum ex Leporii libello fragmentum adducit Leo, sub Augustini nomine quidem, quod ab Augustino imprimis fuisset subscriptus , & adprobatus, seu , quod
vult Quesnellius in notis ad epist. I 34. S. Leonis, quoniam author ejus fuerit Augustinus, quem subinde Leporius est professus, ceterique Episcopi subscripserunt . Non secus quippe in altera ad Leonem Imperatorem Dogmatica de Mediatoris ossicio, ampliora adjiciens Leo Pontifex SS. Pa trum testimonia, & illud pariter Augustini nomine laudat. Item ejusdem ex Itbro asseriton s fidei: Nostrum namque est credere. Et reliqua , quae in eodem Libello satisfactionis, seu emendationis Leporii leguntur Tom. II. Conc. p. t 6. Ex quo habes, Leonem Pontificem in sua utraque epistola ex eo libro testimonium adduxisse, qui in Archivis Apostolicae Sedis sub Augustini nomine servabatur , fortasse quod Augustinus ad Apostolicam Sedem , ut confirmaretur, ipse direxerit. Interim fatetur S. Leo, se testimonia illa adis ducere , quibus Patres in opusculis ad Ecclesias directis, doctrinam Catholicam exposuerunt. Ac de hoc quidem testimoniorum delectu intelligenda sunt quae habet in epistolis sy. sq. ss. 36. Edit Quesne l. , ubi asseverat, directam a se Paternarum authoritatum sum cientem instructionem. Quemadmodum di in epist. 68. ad Pascha sinum c. 3. scribit. Ut autem in omnibus plenius tua sit Ururia dύι mo, SS. Patrum nostrorum de Sacramento Incarnationis Domini quid sense rint, oe quid Ecclems praedicaverint, ut eυidenter agnosceres, aliqua aὰ dilectionem tuam 1cripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt . Quum viis delicet Dogmatica per Anatolium quaquaversum transmisisse, ante Synodi congregationem a Metropolitanis solo subisscripta, ut dicitur Ast. IV. Chalced. Concilii; quod testimoniis similibus ex aliorum Patrum Encyclicis utitur in aurea ad Marcianum Adlocutione , ut in Dissert. III. monstrabimus.
315쪽
V. CoeIestinus etiam in epist. ad Nestorium , Parte I. Concilii Ephesin i c. 7. , Encyclicam laudat adversus Pela gium editam. Sic enim eam orditur. Aliquantis diebus υitae nostrae, post nefandum , S saepe damnatum dogma PeIagii, atque Coelesti , Catbolica Fides quietem habuiι , quando eos eum sanae opinionis sequacibus , reIis ιin tae sententiae oriens , Occidensque percussit. Atque hinc quidem pessimἡ Nestorium ipsum egisse colligit, qui Iulianum susceperat, ejusque socios, Pelagianae consortes haeresis , a quibus hactenus Tosimi Tractoria minime fuerat subscripta , Tractoria inquam, ab Attico, Sisinnioque , Nestorii in Constantinopolitana Sede praedecetaribus , veneranter suscepta , atque ab Universi Orbis Episcopis adprobata . Unde oriens, di occidens unitis sententiis Pelagianae pravitatis asseclas omnino pro
VI. Concilia Generalia depromtis ex Encyclicis documentis usa pIerumque fuisse , exploratum est . Synodus equidem Chalcedonensis Pacificam Cyrilli epistolam , cui Pacis tempore orbis Episcopi subscripserant, ceu Canonicam recepit, eandemque , peremtorium velut decretum,
regerit , infringendae Eutychianorum perfidiae opportunum . Et multo pridem Nicaena Synodus non aliis verbis sententiisque Samosa tentanos improbavit, quam quibus Antiochen a Synodus in Encyclica ad universas Ecclesias directa,usa est. Id produnt Basilius, ceterique Monachi in laudato libello, ubi Catholicum Unionis, & distinctionis naturarum in Christo dogma asseverant definitum A Sancta
Gnodo Antiocbiae contra Paulum Samosatenum congregata Squae cenIum octoginta numero Patres complexa , illum propter
suam impietatem negabat enim Grisum natura esse Deum , ct Dei Patris filium exaκZioraυit, a Magna , S Sancta Trecentorum decem , ω octo Episcoporum Gnodo apud Nicaeambabita , quae sententiam eorum , qui Antiocbiae contra Paulum Samosatenum conυenerunt, confirmavit , S approba υit. Hinc fragmentum illud, quod sub nomine Concilii Nicaeni contra Paulum Samosatenum in Synodo Ephesina adductum est , demonstrabimus ex Encyclica Concilii Antiocheni reipsa suisse desumtum , quum de eadem opportunius sermo redibit. VII. Diuitigoo by
316쪽
273 VII. In Synodo vero Ephesina Actione I. Patres, examen de Cyrilliana ad Nestorium Encyclica instituentes , testimonia imprimis adduxere ex Encvclicis Athanasii ad Epictetum , duabus Theophili Alexandrini Paschalibus , Gregorii Naaian Zeni ad Cledonium , & Basilii de Spiritu Sancto, quae quidem scripta, Encyclicos libellos Chalcedo
nensium Patrum Adlocutio indigetat . Pauca enimvero videri haec poterant testimonia , ex duodecim tantummodo Patribus prolata, ut vincentius Lirinensis in II. Commo nitorio adverterat: Sed quoniam de sumta illorum quatuor praesertim ex Encyclicis deprehendebantur, in quibus universitas , atque Omnium Episcoporum in eadem doctrina consensio sat poterat commonstrari, Patribus peridonea viissa sunt ad universalis Ecclesiae sensum repraesentandum ,
Nestoriique perfidiam refellendam. Id quod ut ostenderent, continuo Nestorii asserta subjecerunt, ut Haeresiarchae perversitas , lydio velut lapide , cum Encyclicis Athanasii , Theophili, Gregorii Nazianzeni, & Basilii collata, certius innotesceret. His adjecta est Capreoli Carthaginensis Primatis epistola, in qua edita illa superioribus temporibus Encyclica decreta proponit Patribus Ephes, iisque urget sedulo accurateque inhaerendum , cujusmodi fuerant sive Concilii Antiocheni adversus Paulum Samosatenum Encyclica , sive adversus Pelagianos Innocentii I., Zosmique Tractoriae , quarum subscriptione universi orbis Episcopi orthodoxam doctrinam satis superque expresserant. Synodum autem his commonet. Novas doctrinas priscae auctoritatis robore instructi, e medio profligeris , utque ita quibuscumque novis erroribus resistatis , ne bos , quos pridem impugnaυit Ecclesia, bisce temporibus repullulantes , Apostolicae Sedis auctorii as , Sa. cerdotumque in unum coasona sententia repressis , secandae diffsputationis praetextu Vox jam dudum ablata renomare Uideatur. Recolit priscam autoritatem Capreolus , qua consona in unum Sacerdotum sententia , nova haec Pelagianorum, atque Nestorianorum deliria repressit . In quibus equidem graphice proponit cum Encyclicarum pondus autoritatem que, tum dogmata per easdem semel constituta , praetextu secundae disputationis nullatenus ad examen esse revocanda. Atque hac eadem de caussa Capreolus ipse dogmaticam
317쪽
ad Uitalem , & Torantium in Hispania Episcopos scripsit
epistolam, in qua eat holieum adversus Nestorianos dogma pluribus adstruit, atque hane Ephesinae Synodo datam epi- stolam laudat , ut videre est Tom. I. Opp. Sirmondi pag. 362., qui hanc Capreoli adversus Nestorianos dogmaticam primus vulgavit. Cyrilli autem Encyclicas, alteram scilicet ad Nestorium, ad orientales de Pace alteram, & utraminque concordi Episcoporum orbis subscriptione firmatam , fidei regulam evasisse deinceps in Ecclesia , luculenter demonstrat Hypatius Ephesinus Archiepiscopus in Collatione Constantinopolitana , juta Imp. Iustiniani cum Severianis habita. Illis enim proserentibus Cyrilli epistolas, in quibus duas in Christo subsistentes naturas post unitionem abdicat; quasque nec Encyclicas, nec ab Episcopis suisse subscriptas constabat ; reposv t Hypatius, Tom. II. Concit. Hard. p. II 63. Nos ea, quae Epistolis ejus Q nodicis consentiunt , susce
pim I οῦ quae aurem non consentiunt, neque damri mus , neque
υHut legem Ecclesiasticam sequimur. S nodicas aurem ejus dico 'Nolas , quae a Sanctis Conciliis o susceptae, Sconfirmatae sunt: ides , tam eam , quae ad Nestorium , quam eum, quae ad Orientales scriptae sunt. Nam contraria bis neque damnamus , neque sicut illius suscipimus . Quumque id explicuisset Apostolorum exemplo, qui ante decretum Syn Odi Hierosolymitanae multa oeconomice egerant, quae adeXemplum , & regulam trahenda minime sunt , velut est ipsum decretum, huic comparat Encyclicas Cyrilli, earumdemque evehit testimonia , di inconcussiam autoritaten
VIII. Sed & apud sacrorum Tractatorum celeberrimos ea viguit consuetudo, ut ad dogmata confirmanda, & statuenda Ecclesiasticae disciplinae capita , si quae Occurrerent eiusdem argumenti, Encyclicas adhiberent. Ita S. Athanasius, quum potentia Constantii, di Arianorum persecutione, Alexandrinam Sedem relinquere coactus fuisset, substituto illi abs Arianis eisdem Georgio , epistolam ad Oribodoos Episcopos , quum per Arianos persecutio fieret, direxit , in qua alteram ad eosdem datam laudat Encyclicam, Occasione qua in priori alia persecutione Romam aufugerat, ut
3 l Conciliabuli Antiocheni sententiam revocaret, cujus vi &- ipse
318쪽
ipse suerat damnatus , & Gregorius Alexandrinus creatus Episcopus Per quam ergo priorem Encyclicam , Omnium orbis Episcoporum subscriptione firmatam , ejus innocentia constiterat, cieratque Alexandriae in trusus Georgius anathemati subjectus , eam in praesenti Iaudat Encyclica . Nam quoniam Gregorium, quem antea Eusebiani Arianis Episcopum constituerant , postquam de illo scripsissem , omnes vis Eeelsae Catholicae Episcopi jure merito ob impieIaιem anathe.
inate percoflis, re abdicastis , quemadmodum probe scitis: ob
eam ea sam Georgium nunc iisdem A ianis miserunt Episeo. pum. Ex ea itaque nervose coarguit, non secus ac Grego. rium , Georgium similiter intrusum , esse anathematismis plectendum . Huic autem secundae adversus Georgium Enis
cyclicae addidit epistolam , quae quidem in vulgata Athanasii opp. editione inscribitur, oratio I. adversus Arianos, re ipsa Apologia est, ct caussae communis adversus Georiagium , & Arianos de sensio, ad Episcopos omnes Alexandrinae Diaece seos transmissa . Quod animadvertit Cl. Valesius in observationibus ad Socratem cap. 7. p. 338. uuare supradicta Albanasii epistola Circiuaris nκ omnes Orthodoxos, non adis
Uus Gregoriκm scripta est , qui jam pridem obierat, sed adversus Georgium recens intrusum in Sedem Alexandrinam. C
tra quem etiam scripta es ab eodem Athanasio altera Circalaris epistola ad Episcopos Acinii , sebiae, quae in vulgatis editionibus perperam inscribitur, oraIio prima adυersus Arianos, eam tamen sit epistola moesica, sicut dixi, ad omnes per Aenρικm , o sebiam Episcopos, quae jungi omino debeat epistolae CircuIari ejusdem Albanasii ad omnes Oribodoxos . m enim ejusdem utraque argumenti. Hactenus ille. Epistola porro haec ad orthodoxos sequioribus temporibus aestim ii tantum obtinuit, ut die a. Maii festiva S. Athanasii publiee in Sacris conventibus Iegeretur; quod in Codd. eiusdem Mss. anti.
IX. Anteaquam de Λegypto egrediamur, illud quoque annotare praestat, a Theophilo primum per Encyclicas in
Origenistarum errores anathema suisse dictum , unde haeretici habiti deinceps sunt assectae eorumdem . Atque ex communi hac persuasione Theodorus Alexandrinae Ecclesiae Diaconus, Actione III. Concilii Chalced. , inter alia ac-Dihil iam by Corale
319쪽
cusationum capita, in libello contra Dioscorum comprehensa , probaturum se jurejurando spondet, quod ille , exercens inimicitias ad Uus ejus rectam fid'm , haereticus constitutus , S semper quae Origenis sunt sapiens e re baec bonio neque Sanctae Trinitatis blasphemiis abstinens. Quinam sane probare id poterat Theodorus , unde pravitatis , & haeresis postulat Dioscorum , nisi ex Theophili Encyclica , quam totius orbis consensu probatam diximus , di qua haeretici declarati sunt assectae Θ Haud aliter reviviscentis Origenianae haeresis occasione, Iustinianus evulgatam Theophili definitionem confirmaturus , edidit tum celebrem Encyclicam a Menna in Concilio Constantinopolitano primum adprobatam , at-
lue ad reliquos subinde Patriarchas directam , quam illiuo pariter calculo probatam , subscribendam per Provincias direxere; tum dogmaticam distinctim alteram ad Zoilum Alexandrinum Antistitem, ex qua testimonium sumsit Synodus VI. Act X. , ubi inter alia Patrum testimonia, pag. I 2II. legimus : Rem relectum es ex eodem Codicillo testimonium ejus iam Sanctae memoriae Iustiniani, ex Dogmariea epistola ad Zoilum Sanctifimum Patriarebam Alexandriae , cujus
initium: Literas relegentes; continens ita . Haec quidem epistola ab illis , qui scriptorum Iustiniani seriem , & catalogum contexuerunt, plerumque suit omissa. Perperam sane.
Et illam enim distinctim ab Imperatore scribi , exigebant imprimis Aegyptii Monachi ; & tanto subinde in pretio fuit
habita , ut Synodus UI. gravissimum ex ea testimonium desumserit. Atque ut ad Theophili Encyclicas redeat sermo, ipse Justinianus in Tractatu Encyclico adversus Origenem , eas generatim laudat , atque illam praesertim, quam , Pa triare hali probante Alexandrina Synodo, in origenismi damnationem e vulgavit. Id legere est in eo Tractatu Tom. III. Concit. p. 362. ipso in lemmate. Ex exposivione Gnodicae epistolae Episcoporum Aeguli, atque Alexandriae adversus
Origenis doctrinam . Vides ergo, quantum obtinerent aestimationis istiusmodi Eneyclicae , ex quibus a Pontificibus ,
Conciliis, atque etiam ab aliis Encyclicarum autoribus validissima depromta sunt argumenta .X. Sed ne in amplissima per semet materia , de qua dc
nonnulla jam in iis, quae Typis vaticanis prodierunt , Ob-
320쪽
servationibus ad Anastasium Bibliothecarium diximus , disparsim deinceps dicturi sumus in seqq. Dissert. , temere vagetur oratio , seligere lubet ex Patribus Basilium Μ. qui
editarum Encyclicarum autoritate plerumque disputavit. Inter multas eius epistolas , praesertim eas laudabimus, quas
edidie in caussa Eustathii Sebassent Episcopi . Innuimus in superioribus , quid ille egerit , legatione pro Synodo
Lampsacena functus , & quemadmodum Episcoporum ociscidentis , Orientisque subscriptiones corrogaverit , quibus in Synodo Tyanensi relectis , Basilio duce proclamata fuit Nicaena fides , & confirmata . Eu stat hi us deinde per extortas Episcoporum omnium subscriptiones ea simulatio. ne usus , Episcopatui quidem , a quo ob crimina exciderat , est restitutus : sed ad vomitum reversus , atque Arianis , & Macedonianis adsociatus , fidei puritatem , Ecclesiarumque unitatem divexare satagebat . Mala haec Da. maso , & occidentalibus Episcopis, quorum praecipue subscriptionibus fultus Eustathius , adversus Nicaenam fidem grassabatur , de nunciare constituit Basilius quod egit in epist. , quae E. n. 74. In ea porro caussam dicit , cur antea iis de rebus nihil conscripsisset , tum quod videlicet , velut Ponticae Diaece sis Exarcha , telo fidei, sic ministerii
officio , confinitimae primum Armeniae succurrere teneretur tum quod malae suspectaeque fidei ab Haereticis sui Diat postulatus r Ceteroquin quantum securitatis Encyesica , ab illis emittenda , periclitanti orientali Ecclesiae sit alla. tura , in hunc modum aperit . Vos υero quanto ab ilIis babitati ne remotiores estis , tanto plus apis Plebem babetis fidei: ad quod o boc accidit , quod ad curandos oppressos , adjumexta υobis est gratia Dei . suodsi plures quoque unanimes eadem decreυeritis , manifestum est, quod multitudo eadem decernem itum isdubitatam omnibus escier Dogmatis susceptionem . Qua Magni Basilii testificatione nihil equidem Ofendidius afferri potuit ad Encyclicarum pondus aestimiumque commendandum .
Retecturus itaque priores Eustathii si mulationes, dolos , di perjuria , quibus propria subscriptione , S libello Romae apud Liberium fidem suam testatus fuerat ; atque in aprico locaturus , quemadmodum ad veteres blasphemias S 3 regren Disiligod by Cooste