장음표시 사용
41쪽
Ad. R. P. Sacaretio Consuli. S. Ossi pro revisione. F. Io: Mibertus Alberius Mag. Vie. Gen. S. Osf
REverendissimi Patris Iohannis Alberti Alserit, Magistri,dcvlearii Generalis Sancti ossicii jussis lubentissimε obsecutus , incredibili exultantis animi alacritate attentam dili-ientiam solicitante, inspiciendum , excutiendumque suscepi .ibrum , cui Titu Ius. De Literis EncFelieis . Dissertatio Prima , Autore Abbate Francisco Dominico Bencisi, in Regis Arebiumnasio Primario Theologiae Professore. In hoc quidpiam, quod orthodoxis Sacrae Fidei Canonibus , Ecclesiasticae Di-1ciplinae , bonisque Moribus adversetur, non modo non offendi , verum integram tractationem alieno minime elaboratam ingenio, analytica methodo explicatam, dictionis castitate, et elegantia excellentem, sacra eruditione cum ex Veteribus Ecclesiae monumentis , tum ex Sanctis Patribus studiose conquisita , & accurate deducta , refertissimam , quamma xim E luspexi. rum ergo , perennemque fontem aquae salientis in vitam aeternam egregium hoc opus appellare non
dubito, a ex quo non tyrones modo, sed Eruditi quique reconditiorem illius sapientiae aquam libare poterunt, qua fidem saluberrimam gigni , nutriri , roborari, defendi , ni
eum D. Augustino malimus contendere ultro fatendum est.
b Quarε eum ex absolutissimo opere Autori laudem, fidei
deeus, Ecclesiae non mediocrem utilitatem, meo quidem iudicio,accedere intelligam, publica dignissimum luce i Ilud excudendum oppido censebam. Taurini in Aedibus nostris S Jo. seph Hie a 3. Aprilis anni I 728. a; Io: cap. 4. B. I b Lib. I . de Trinit. Dei cap. I. Carolus Antonius Saccarelli Clericorum Regii Iarium Infirmis ministrantium, in Regio Λrchigymnasio Theol. COI., S. Off. Consu It.
F. De Alberius Alserius Mors. V c. Gen S. Ossu. De Saluti is a Paesana Censor. V. Caselet te de Graveris pro ExceII. D. Comite, 6c P. P. Ricardi, Magnae Cancellariae Custode. -- CAPITA Disiti co by Corale
42쪽
De moritearum argumento, AEtque narura. pag. I. F. V.
De Pres teris Doctoribus , Diacom , Dominico Cursori , adsociaris. pag. 13
De Pontificis, Primatam, ct Metropesitanorum ομιιs in G-oeliea qualiber fiseipiunda. pag. δελ. ρ'. XII. De Reeitatione GocIicarum . pag. Is s. ar. XIII. De LibeIIis, nonnunquam Enoclicae adnexis. Pag. Io . s. XIV. De ritis subscribentium Episcoporum , moeticae sa-
43쪽
in quo reIiquorum Exemplar numeris omnibus abso- Iutissimum proponitur. pag. 226.
F. X U III. De mssis Antenoclicis. Pag. F. XIX. De Testimoniis , quae a Pontificibus, Coxelliis, ct Patribus mutuari ex Exc clicis consuevere. pag. 267.
si. XX. primario Enoclicarum , ct similiκm 'solarum Scopo, Fidei unitate , s Animorum concordia. Pag. 287.
DUO sunt, Amice Lector , quae admonuige Me loe. Non poenituerit. Primum , in Chronologia Leelesiastiea Seriptorum , ετ coiiciliorum ,
quam plerumque indicatam vides, eam rationem secuti sumus , ut Scriptores quidem annis , quibus praesertim claruerunt , aut Harescere Coeperunt , non quibus opera sua vulgarunt ι Concilia veth iis , ad quos reseruntuν i. Collellionibus GeneraIibus , alligaremus . operarum deinde errata , quae idialiquibus Exemplaribus irrepserunt. ut eorrigag , monemus elut sunt pag. 3. Dimologiis , pro , Etymologico . Pag. I . Icriptas , pro , scri Prae . Pag. 28. Preseserre, pro, praeseserre . Pag. 31. Do-- , pro DM - . P g. 233. ad ma g. 333., Pro , II 3. Pag. 249. Tώπω- , Pro, Theoph m. Pag. IIo. Ω- scribentium , pro, subscribentium . P. 3. n. a 'τι , 'o, άννι'. Et siquae sunt alia ad gellus levissima. Haee volebam, nescim ne inea. vale.
44쪽
T nulla disciplina est , nul Ia facultas , reconditiorum Studiorum Viris vel mediocriter prosutura , quae ad faciliorem sublimioremque veritatis indagationem , multa ex principiorum eX- planatione ad jumenta sibi non comparet : ita, ut quod pertractandum suscipimus Episti larum Encyclicarum argumentum pro sui dignitate majestateque elucescat , danda imprimis est opera , quatenus ea de singulis disseramus , quae in materia cursim ab Hiis atque obiter tacta , veram suscepti laboris ideam , justamque aestimationem in generent. Rem iccirco ab ovo , quod a junt ggredientes , earumdem Encyclicarum nomen , essentiam , divisionem , latores , recitationis modum , atque alia huc pertinentia expendemus. Equidem in suscepto Iabose verissimum illud esse comperi, quod fert vulgaris paraemia , diem scilicet a die doceri , di invenire hodiernum , quod hesternus praeteriit. Hinc enatae mihi passim novae per Ueterum monumenta obsoervationes , quibus , ut fieri potuit , completum benevolo atqbe erudito Lectori opus exhiberem. Ea itaque in priari hae Dissertatione discussia exhibebimus omnia , ex quibus Encyclicarum materies , & forma vFrior
. exurgie '; haee eadem illustrius pressiusque demonstraturi , quum editas in primitiva Ecclesia Encyclicas in Secunda Di D
45쪽
DE ENCYCLICIS , UARIISQUE EARUM
I. Tractationis ordo. II. Enc elicae unde dictae , ct ortae. III. Enoclicarum in regimine Ecclesiastico usus. IV. Cur Carbolicae dictae sint. U. Cur Tractoriae. VI. Tractatoriae. VII. Denunciativae. VIII. Declaratiυne. IX. Indicati e. X. Enthronisticae. XI. Pasebalium Epistolarum in Veteri Te- samento origo , ct usus. XII. Earumdem conscribendarum ,
υulgandarum in Ecclesia Christiana ratio proponitur. I. Raeclare , sapienterque monuit Epicurus in Physicis L ad Herodotum, nominum imprimis, & vocum habendam esse rationem. Ante omnia inquit ille nosse oportet, quae sunt subjecta vocibus , ut babeamus ad quae referentes ea, quae ex opinione , -I in stubio posita 1 unt , dijudicemus , ne
remere ,-co usὸ nobis in infinitum osciant omnia , neve inanes Me re vices babeamus necesse est enim primam in unaquaque
voce notionem considerare. Quamobrem, antea quam ad pleniorem
suscepti argumenti tractationem gradum faciamus , minimel supervacaneum duximus , varia hujusmodi Epistolarum nomina primum exponere. Ijs quippe expeditis omnibus , quae ad a M. ἴαν originesque attinent, nihil erit, quod ad rem ipsam discutiendam accedere prohibeat: factoque per generalem expositionem Systematis universi compendio , quidquid deinceps prolixius differendum erit , minus operosum scribenti , legentique continget. II. Atque , ut a genere ordiamur , hae Epistolae Encyclicae communius indigetantur a Graeco e. & Κο κλω quod est in orbe , se ii circklo; ideo sic nuncupatae , quod ad plurimos, celi per orbem, dirigerentur. Eae autem , vel a Principe mittebantur , qui hac ratione publica Provinciis mandata proponebat , quae subditos vellet exequi ; vel a Magistra- tu , ad ea manifestanda, quorum Omnes admoneri intere-
46쪽
rat , ut unitas , atque concordia servaretur : unde & legum earumdem custodia , & regiminis subditorumque pax, & incolumitas emergunt. Id tamen Epistolarum genus peculiare Ecclesiae Christi suisse videtur, quae , ut ambitiosa non secus , atque invidiosa nomina Praecepti , Edicti, Mandati & similia missa faceret , ea omnia , quae live ad fidem , sive ad mores , disciplinamque spectantia , ab universis cognoscenda duxit , per hasce Epistolas significavit, quae ob id Graecis Encyesicae , Latinis Circulares sunt apis pellatae , unde in magno Et imologico ad vocem Enocliene annotatum , quod ubique est commune . Et Hesychius , quod ubique cireumit , ubique permeat. III. Ecclesia , quae velut acies bene , sapienterque ordinata , ab ipsis initiis omnibus illis instructa fuit , quae ad persectum regimen spectant , non eadem semper ratione propriam iurisdictionem exercuit; sed variis temporum circumstantiis semet accommodans , varias regundorum fidelium vias inivit. Prisca enim illa aetate, qua, ut optatus loquitur, in Republica Ecclesia erat , tametsi parum exterius se proderet , eorum tamen omittebat nihil , quae ad sui Constitutionem , subiectorumque salutem pertinerent. Sive enim delinquentes coercendi essent, poenisque multandi, sive edicta promulganda , sive aliud quidpiam agendum, quod ad Christiani populi , Ecclesiarumque emolumentum spectaret , sique conserret, id omne vel per Concilia , vel , quod frequentius fuit , per hasce Epistolas perficere consueverat. Hoc unum quippe medium iis temporibus, quibus persecutores in Ecclesias in crudescebant, accommodum expeditumque videbatur. Quoties itaque Controversiam fidei aliquam Ecclesiae totius consensu dirimi oportuit, quum in Coetum adunari Antistites , calamitas temporum prohiberet , ad errores , eorumdemque aut hores omnibus significandos , adhibitae sunt hae Epistolae , quas eadem prisca aetas Claricas nuncupavit , tum ab iis, qui easdem perscribebant , tum a ratione qua dirigebantur , nomenclatura deducta. Eo sane titulo a S. Cypriano indigetantur 2 idem que Epistola 4. librata ratione conscribendas edocet, quod in publicum Ecclesiarum bonum vulgarentur. Perquam ete
nim gfave est inquit S. Martyr si 'solae Clericae veritas
47쪽
mendacio aliquo , ct fraude corrupta est. Hinc in Encyclica a Consessioribus eidem Cyprianod .ua , quae est num. 17., hanc legunus a diech a m sormulam: Praeseκἰe de Clcro , re Exorcista , ct Leolore. Ii quidem non nominantur : satis tamen Luciano fuit , qui omnium nomine Epistolam scripsit, ut authoritatem Encyclicae huic conciliaret , eos adhibere testes , qui ad Clerum pertinerent. IV. Catholicae ii oti eo quidem sensu dictae sunt Encyclicae , quod de rebus ad Catholicam Ecclesiam pertinentibus agerent , sed a voce Uni Uus, quod scilicet ad universos Christi fideles dirigerentur. Hoc nomine saepius indigetantur a Patribus una ct altera Petri, tres Iohannis, Iacobi una , ct Iudae ; ea sane de causa , quod non ad specialem Ecclesiam aliquam , sed ad universam per orbem Ecclesiam fuerint missiae. Animadvertit id Oecumenius in Comment. ad Epistolam Iacobi : Ca:bolicae dicuntur illae Epistolae , quasi Enoelieae o Lon enim separat ini gentem unam , cui civitatem, quemadmodum D. Paulus Romanss, aut Corint bios,
bis Episolis alloquitur Discipulorum Domini Chorus , Mimirum Perrus , Bbannes , o Iu as ; sed in aniυersum fideles omnes. Hae aliaeque ὸeinceps Epistolae , quae postmodum Encyclicae sunt appellatae , merito Catholicae nuncupabantur,
di Rationales , quod ad publicum Ecclesiae , Fidei , disciplinaeque commodum ordinarentur. Hoc sensu Dionysius Alexandrinus in Paschali Epistola ad Hermammonem apud Eusebium l. 7. c. Io. loquens de Macriano , cujus impiis exemplis Valerianus Imperator Dimis est Christianorum persecutor , quique Rationalis ossicii naunere tum sungebatur , ad vocem alludens , scripsit. qui initio quidem , quum καθ' ἡ id est , Rotionalis Imperatoris diceretur, nihil rationi consonum, nihil Calliolicum sensit , aut pubIictim . Sed imprecationi propbericae sobjacvii , quae sichnbet , rib iis: qui propberant ex corde suo , nec prae oculis babent bonum publicum. Huc verba quoniae optati reseras, Catholici vocabulum explicantis lib. 2. Ubi ergo erit proprietas Carbolici nominis , cum inde distasir Carbolica , quod si rationalis, S ubique diffissa λ Recte ergo Catholicae, atque Rationales dicebantur Encyclicae,quum: d Ecclesiarum totius orbis unitatem in fide, atque moribus sartam tectamque servandam ordinarentur. Hinc factum
48쪽
DE LITERIS ENCTG. Ictum , ut particulares Eeclesiae , Encyclicas quaquaversam dirigentes , Ecclesiae per universum orbem dispersae titulum adjungerent , quo a reliquis Ecclesiis , atque sectis sese discriminarent. Quod perspicere pronum est in Smyrnensis Ecclesiae Encyclica , quae ad Catholicam Ecclesiam praenotata est , ut haec abs adulterinis Ecclesiae Coetibus se. cerneretur. Iccirco in actis passionis Pionii Martyris , qui passus est in Deciana persecutione , legitur . Tum Polemo :Christianus , inquit , es 8 Respondit Planius : sum profecto. Cujus , inquit Polemo , es Ecclesiae ' Respondit Pionius , Carbolicae ; nulla est enim alia apud Cbrium. Cum enim & Se istae reliquae Ecclesias haberent sitas , merito Pionius dixit, se in Catholica, proindeque vera in Ecclesia esse.
Eodem quoque sensu Christiano II. Seculo , quum Dionysius Corinthiorum Episcopus , di suae Dioeceseos , di reliquos per orbem fideles Epistolis instituere suscepisset, dedisse Catholicas Epistolas ab Eusebio dicitur Hist. l. 4 e. 1 3. Primum quidem de Dionysio dicendum est , qui Corinthio. m Ecclesiae Episcopatum gessis , nec solum populis sibi eomm Issis , υerum etiam aliarum regionum , S urbium incolis divinos Iabores suos prolixe communicaυit , omnium commodo utilitatique
infe iens in Catholicis illis , quas ad diυersas Ecclesias scripsti , Epistolis. Id equidem sibi muneris ossietique arrogans Themision quidam , graviter ab Apollonio , strenuo ejus. dem aevi exercitatore , est reprehensus , cuius fragmentum reservavit Eusebius Hist. l. s. c. I 8. Gem An specissa aυaritia ob Iar us , qui Confessionis signum non pertulit , sed magna
pecuniae υi erogata , .vincula abjecit , cum ob eam causam modestitis deinceps , ac submissisqs agere deberet , tanquam Maror se se efferens, ausus est exempla Apostoli, conscripta Epistila Ca- tbοIica , eos quidem, qui fideliores ipso exstiterant, instruere ς πο-υae autem doctrinae patrocinari , ac postrem) in Dominum , in Apostolos , ct in Sacrosanctam Ecclesiam impie loqui. ordinabatur itaque Catholica quaevis Epistola ad Magisterium exercendum , quod quidem ex recepta formulae intelligentia ad Universos porrigeretur. U. Eneyclica a Latinis nuncupabatur Tractoria. Quem admodum enim a Circulo , seu quod undique circumiret,. Encyclica apud Graecos audiebat , ita apud Latinos a tra-
49쪽
istu , seu cursu publico , quem Ecclesiastici Cursores , ultro citroque Epistolas ad Ecclesias deferentes, peragrabant, Tractoria dicta est. A Seculi usu Vocis haec significatio ad istiusmodi Epistolarum genus indigetandum translata est. Curiasus publicus olim penes Imperatorem erat, ejusdemque facultas & usus , non nisi Imperiali diplomate , atque sigillo
concedebatur , citra quam veniam eo uti licebat omnino nemini . Ita Constantino , qui obsidis loco a Maximiano Galerio detinebatur , ad Patrem abituro , Maximianus dedit , Ii figuluin , incIi ante jam die , praecepitque , ut postridie mane acceptis mandatis profici cereIur quae quum ille prospiceret , quiesceηte jam Imperatore post coenam , properavit exire, sublatisque per mansio es mκltas omnibus equis publicis, evola υit. Verba sunt Lactantii de mortibus Persecutorum c. 24. Reis scriptum porro illud , quo publici cursus copia fiebat, Tractoria nuncupabatur . Qua de re in I. 8. Cod. Theod , & intit. Cod. de cursu publico , Schel serus de vehiculari re cap. I 8. p. 2sq. Lipsius ad Tacitum Annal. I 3. c. 2. Casa ubonus ad Aeneam Tacticum. Ab hoc itaque rescriptorum genere nomen derivarunt Ecclesiasticae EpistoIae , quae , quod tractum Christiani Orbis pervagarentur, merito Tractoriae sunt appellatae. Hinc celeberrima Pontificis Zosimi Episto-Ia apud Marium Mercatorem in Commonitorio Tractoria dicitur. Similiter Episcopis , quum ad Concilia erante vocandi , Tractoria dabatur , ut in itinere publico cursu
uti possent. Quod de se ipso testatur Augustinus Epistolaxi . Tractoria, inquit ad me V. idus Decembris venit , jam finito die , S me valde iηdispositum inυenit , ut occurrere omnino non possem. Formulam publicae illius Tractoriae obviam habes apud Marculphum lib. Form. II Ale Rex omnibus agentibus. Dum S nos in Dei nomine Apostolicum virum illum, partibMs illjs legationis caussa direximus , ideo jubemus , ut locis conυenientibus elydem , ewctio simul , ct bumanitas ministretur,
hoc est veredes , aut paraveredes tantos Sc. VI. Tractatoria etiam dicebatur, quod insuper tractatu, ut reor, habito, vel error de nunciandus, vel personae vitandae summatim in Encyclica perstringerentur. S. enim
Augustinus Epist. I 67. disserens de contumacibus , & rebellibus, qui a falsae doctrinae pravitate non destiterant, eos.
50쪽
universo orbi per Tractatoriam a4t esse deserendos. Quod si non fecerint , ibi etiam eorum praυiIas per Utas in tescet; missaque Tractatoria si per eorum nomine per totum Orbem terrarum, quacumque iam Christi Ecclesi in dilatata est, ab omnibus Ecclesiis eorum Communio praecidatur . lis gemina sunt, quae in Comment. in Psal. 36. Serm. 2. idem Augustinus habet. Agens enim de Primiano Donatiano , ejusdemque pravitate, devitandum illum esse a Tt, admonitis per Tractatoriam fidelibus omnibus; ad quod agendum Episcopos hinc cogi asserit , ut sarta tectaque persistat fidei puritas, Ecclesiaeque unitas. Atque ideo , sin quit J non immemores puritatis Ecclesiae, conducibile extimavimus, omnes Sanctos con-Sacerdotes , et omnes Clericos , ct omnes populos, qui se Chrsianos
meminerunt , bae nostra Tractatoria re imonere , ut omnes ejus
Primiani scilicet Communionem , Mipote damnati , diligenti
VII. Denuntiativae hine auditae Epistolae. Sunt autem circulares Epistolae ad universas Ecclesias missae , in quibus nomina vel haereticorum, vel excommunicatorum denuntiabantur, nequis cum illis Communionis frequentaret commercia , sed caute religioseque refugeret. Eodem in censuillae fuere, in quibus populis denuntiabantur errores, ab uno quopiam contra communem fidei pro sessionem, persuasionemque disseminati. VIII. Iis Declarativae succedebant, eo quidem cum disi crimine, quod de nunciativa circularis nudum errorem , nudaque Authorum nomina, ut ab utroque caverent fideles, proponebat : Declarativa vero, quae & Tractatoria , tribus plerumque partibus constaret. I. , Rectae fidei professio exposita atque probata exhibebatur , erroribusque nascentibus opponebatur. II., obortos errores. III., Haeresiarchae nomen , fautoresque praecipuos recensebat. Hinc plures admodum tractatus exaratae occurrunt , quibus quandoque opusculum quodpiam addebatur, quo Presbyteri Doctores instructi, catholicum dogma explanare possent , atque tueri. IX. Indicativae, quarum frequentior persecutionum tem pore usus , ab Ecclesiis & Episcopis mittebantur reliquis per Orbem fidelibus, iisdemque nomina Martyrum, qui glorioso certamine Μartyrium consummaverant , exponebant, ut