장음표시 사용
31쪽
omnem scientiam scripturarum perdidit, ut eam per sanguinem videreatur effudisse Litteram ab illa hora non cognovit, latini sermonis nec um- cum quidem verbum intelligere, aut proserre potuit 3 qui quidem postquam tam mirabilem literaturae suae iacturam cum dolore multis exposuisset, ac, ut quidam ei suaserat, anno revoluto, eodem die, eademq; hora iterauri minutus esset, scientiam pristinam recepit. Hine tamen a unde datur intestigi, quam fluxa, quis labilis & caduca res si scientia; pro cujus tamen comparatione potiorem vitae sua partem, tempus antis aenarum saluti datum plures impendunt, perituram ludentes operam, im
VII. Non hie praeterire possum Bestiam illam Goctos exagitantem, pr Niurorum scilicet invidiam. Contempsit huius intuitu jam olim omnes Erete. c. q. hominum labores industria sapiens Ecclesiastes contemplatus suns, inquit, Omnes labores timisuis, ct industrias avimadverti patere invia diaproximi, O bo ergo Vanitas ct eurasuperflua est. Quem textum S. Hieronymus sic explicat, quasi diceret: vivi omnem fortitudinem, gloriam laborantiuis, ct deprehendi bonum alterius esse alterius malum;
dum invidus alienaselisitas torquetur, ct patet insidiis gloriosus. Unde illud invidia sibi ct alijs venenum; sibi quidem, cum is ut cum Thau maturgo loquar qui maligni spiritus aestrum in praecordiis gerit, ex
aliena felicitate consolabilem moerorem concipit, nihil aliud inde co sequitur, quam quod suam ipsius animam, una cum corpore discruciet. Nijs vero praesertim eruditione ac scientia insignibus: ciun exquisitissimi sint lemus, sibi plerum qi habeant persuasum se majorem quam alios honorem meminentiam promereri; quare dum ab obtrectante lingva impetuntur, & a minus sapientibus despiciuntur, ridentur, arguuntur, censent sibi gravem fieri injuriam, ideoq; eum dolore indagriantur,&χO Zeth. . turbanrur, testatumque illud in se faciunt in musta sapientia multa estivi. r. indignatio, o qui addit serentiam, addis dolorem. Item illud calumnia eonturbat sapienIeru ct perdet robur cordis lilius. Quam vero frequenter hoc malum doctos imperat, praesertim in Communitatibus vrventes, ad honorem aliquem prove os, vel indoctioribus ac rudibus praelatos, ipsi noverunt optime, qui sentire coguntur,4 experiri summa cum indignatione & molestia, quam gravis aspera res sit indocta perverstas,in salua praesertim senectus multorum annorum computatam T 'Io, non caruite seruuum, aut dirutate meritorum, superba illa pau-
32쪽
pertas Deo odiosi, quae quos bonis animi quatitatibus eonsequi non, let, talentorus adjumento destituta, maledictis destivore insequi non cessit, Cavete igitur sapientes, qui inter populos doctrinx ad scientia: emianetis, multorum lividis patentes aspectibus, expositi telis invidiae, quam quidem appellavit Aristoteles sertunatorum Antagonistam, ego emetiam doctorum Videte, quam ex hoc etiam capite, studium vestrum Vanitas sit,4 cura stiperflua. Exemplo sit Gualterus, cujus miserabialem interitum ab aemuli cujusdam inviilia causarum S. Petrus Damianus Opustulo sequentibus verbis describit Gualterus Magis i mei, scilicet Ιvoni,s 4 3 ad MLius fuit, qui per triginta ferme annos ita per occiduos fines sapientiam raemia. persecutus est, ut de regnis ad regna contenderet δc non modo Tot num Gallorum, sed Saracenorum quoq; Hispamensium urbes, oi pida sumi atque Provincias penetraret sed mox ut studij toto, ut ita I quasi orbe corrasis, velut in pace compositus, docere coepit aemuli sui, cujusdam videlicet alterius sapientis necessarii, vel tautores, eum Limpii citer gradientem ex insidij occiderunt , qui confissius gladiis, non M, Cerdotes, ut mihi relatum arbitror, petij non de transactis consessu nem, vel poenitudinem gessit; sed usq; ad ultimum spiritum hoc selum inclamare non desjt heu quais damnum i Si quid autem vel de confessione facienda, vel aliud quid dieebatur Lille jam alienatus hoc lun modo repetebat heu quale damnum Hic itaq; velut Arachne, inextriacabilia, ut sibi videbatur, subtegminis fila contexuit sed mox ut ea e tus ultimae nece sitiatis impulit, protinus in nihilum omnia Ossipavit Haec
Ex qua historia eolligitur, doctos non tantum invidiae morsibus, Sce hinc multis aliquando vitae periculis esse obnoxios, sed etiam de sata. te sua nihil esse solicitos. Heu qua damnum scientiae solius damnum
miser deplorabat, videns cum illa suam perire vitam, ostentationem simul, iactantiam; de salutis vero aeternae damno nihil omnino curabat,
Haec quidem de scientiae temporalibus damnis praesenti capite dicta suta. ciant; spiritualium bonorum actura, quae per illam incurritur, plurri aestimanda est, de qua tuo loco plura inserius. Consideratis tot scientiae incommodis, iterum ex nomine SCIENTIA sequens anagramma elicio : IIS NECAT. .
33쪽
Murrari vigilia, evitis: manuum ti rinilor, macram fractin oculorum mori Morbi, dolores, radia, ct mentissuror, Seientia regnatasunt ijs necat. Dense livor,
ta quorsum tela fabrices quem impeto adversarium t scientiam oppugno, quae tamen fortasse nulla datur,ut plurimi e Philosophia non irrationabiliter senserunt. Academici olim negabant penitus, hominem de rebus quibus. eunq; scientiam posse habere, sed dubiam selum opinipnem Pythagoras dicere solebat: nihil in rerum natura esse, nisi dubium Socrates affirmabat, se hoc tantum stire, quod nihil sciret, nostram cognitionem magis vocandam esse doctam ignorantiam, quam perfectam scientiam. Anaxagoras dicebat circumfusa tenebris esse omnia. Democritus ij bat, in puteo quasi quodam fundi experte veritatem jaeeredemersam; Cujus Mego sententiae subscribo. Potest proinde cuilibet avid, cuiario , scientiae seu veritatis scrutatori illud Evangelicum Samaritanae, Joann. . lieris dictum oggeri nes intu Muria habes, ct putem alius est M immensa est putei hujus profunditas se contra valde modicum ac breve ingenii tui vasculum. Accedit his aliqua ex parte Aritateles,qui ignorantiam docuit magis esse propriam homini, quam scientiam, Themistius, qui dicebat quantumcunq; quis sciat, id minimam esse partem eorum, quae nestit. Cicero ait mihi non movi ad sapiensiameaei videmur, sed ad ea ipsa qua aliaua ex arte eerni videntur, febries
msul obtus Audi postremo Lactantium sic loquentem: Nee si ιώ opbi
Sap. e. v. doctrina literarum mirabiles extiterunti et etiam issis frientiam, v ru cognitionem concesseris, quam nemo cogitando, aut distucindo asi aenipotest.
Et quidem si de rigorosi illa scientia sit sermo, ad quam metaphysica certitudo de evidentia a Philosophis passim requiritur; seu talis,quae
34쪽
am divinitus falli possit, facile inducor, ut talem eum foerate, & Academicis omnino dari negem. Qu. enim certitudo intellectus nostri, quae infallibilitas adeo firma esse potest, clim sic dependens a fallibilibus, incertis sensuum experimentis'mihil enim est in inresectu, ala Aristoteles, quinprius fuerit insensu. Nihil in intellestia,quod non ad imaginem phantasinatis, secund uia fallibiles sensuum idaeas expressi sit formatum. Qua igitur ratione, quod nititur fallibili tanquam fundamento, ipsum sit infallibiles clament, garriant quantum volunt scientiae assertores multa se scire iactantes, mihi quidem pares illis esse videntur, qui dum somniant, vel stultilant, ea quae phantasiae obijciuntur, vera certissimaq; esse credunt; at experrecti demum, vel curati, se vident ludificatos. E pergiscentur aliquando a experientur,nisi binno lethaeo in terra oblivionis in perpetuum obruantur, se deceptos fuisse in pluribus, de quibus fortasse metaphysicam illam in vivis crodebant se habere certitudinem.
Cum fidei Christianae mysteria per orbem praedicari, issent, vi II debantur gentilibus Philosephis stulta Sc incredibilia, quia principijs e
, rum contrariebantur. Opponebant illi dii inae legi humana hypotheses , quorum stultam garrulam impudentiam, inducta in hunc Mundum a Christo, vera sapientia, aegre furens Di us Augustinus, Rana, in Serm. ys.
quit,Junt isti, clamantes ex paludibus liminis Drepitum haberepost nci doctrinam vera sapientia insinuare non possum. Deinde indignantis,
atq; imperantis in morem exclamat Olum tonat, rana sileant ' Sicut Drm.
virga Aaron malipeorum virgas absorbuit, sic teste Petro Damiano, si 1 3y. δεpientia Christi, quam ii signabat. Omnes huis Mundi Ostii nitas avnu temp. Loi Hie eonculcanda nisi ophia opiniones, ut scribit S. Leo, ι Seris. r. deshenda erant terrena sapientia avitates. S. Apo-Credebantur prius Physca Metaphysica multa principia, an solis.
quam divinitus infallibilia, tredebantur fortasse prudenter, quamdiu intellectit lumini suo naturali insistens destitia propositionis verae divinaeq; fidei, nullius ex ipsi s labeficiationem contigisse unqir nn cogno li. At nunc induci non potero, ut ullum ctiam ex certissimis Philoli, phorum axiomatibus, ea certitudine qua ipsi credam esse inrallibile. Postquam scilicet in multis, quibus pereuntilus verbum erucisfuit Iustitia, Gor. r. pultam fecit Deus Iapientiam huius Mundi, convertens, ut est apud Isaiam, apientes retrorsum, scienIiam eorum stultam faciens. Post Isaiae i. . quam in rerum creatione falsificatum est illii laxioma ex tigilo nihilsit;
35쪽
contra subsequentes Philo phos qui ex nihilo siquid fieri posse lumini
rationis humanae viole vim esse credebant ue idem Mundum increatum essea aeternum cum Aristotele profitebantur. Postquam in verbi aeterni incarnatione fatua ostensa est eorundem doctrina, qua docebant, DEUM corpore, loco, tempore, nullatenus esse arctabilem, Momnem substantiam completam maxime rationalem, per se subsistere, nec in compartem ulli iis compositi assumi posse. Postquam in mysterio E charistiae Christianis revelato, plura veterum nostrorum quoq; Nova torum male stabilita principia videntur Iabefactariac concidere , ut:
Aecidens novροtest uti mori esse mesubiecto Aedideriis se es inesse. Orpus nequit esse in puncto Duo eo Ora non possunt esse in eodem ideo, . Postqui per miracula Christi, caecos, surdos, claudos, visiti, audiariti,gressui restituentis,4 mortuos suscitantis, confusa est certitudo illius axiomatis: a privatisne ad habitum non fit regre .Postquam deniq; vim intellectiai meo inferre cogor descredere, ubd nisi sanctae Matris meae
Ecclesiae juberet authoritas, non crederem, in Deo trino ino posse esse tria eadem uni tertio, non tamen eadem inter se Nullius principij verutatem, atq; certitudinem eas figere sinam in animo meo radices, quo minus quandocunq; sim paratus ad aeternae Veritatis contrariam revelati nem, Iccles propositionem, illud confestim repudiare.
M Quaproptera illud principium principiorum tinplicat idem esse, non se racismue es, aut novisse ismue totum es majussua parte,
alia hujusmodi multoq; magis scientiarum ex similibus principijs deductas conclusiones, eis non credam falsificari posse, eam tamen illis fidem nunquam tribuo, ut adversariorum dicendi libertate usus, lo intellectus mei imbecillis judicio fietus, etiam divinitus infallibiles esse pro certo contendam. infinitam Dei potentiam velim humano captu circumscribere, qu5d agnae temeritatis est. Post quod Deus alicui Axiomatistae diceret Senti quod libet; si tamen sensu tuo, quem de se fassibilitate primorum Inuosophiaprincipiorum bucνss habuisti, averitate a erraveris,sdulis eteoae iacturam incurres , ille profecto setis timide de illorum infallibilitate metaphysca sentiret, eadem licet ratione. tam objectiva in illis, quam sebjestiva in ipso manente. Ex quo vid mir colligi defacto, dum sne salutis periculo de primis principijs multa
Proponuntur .statuuntur, non tam abesse quam non aestimari erroris
periculum. Ego in quibuscunq; oinnino rebus ponderandis nisi miis
36쪽
indivini iudicii tm uermi appensae, periculosam filallarem intelle tu numani trutinam. Suadeo tibi, candide Lector, senture cum, nec alas ianitin liberas tribuereintellectui, sinue in obsequium Q de illum reddere paratiorem; eum naeresis vel maxime insidiari soleati'. qui sua principia, quorum veritatem perspicacitane cognoscere subi vicentur, mordicus tenere consueverunt,4 senten vis suis pertinacuter adhaerent, ingeni6q; tuo nimium confidunt ut bene propterea Tertullianus pronuntiaverit, philo phos fui, inrebra esse baretirerum Lib. do a-Quamobrem siluberrime nos admonet Paulus Apostolus Histe, nima, e. 3.
cundum traditionem Misinum, secundum elementa Mundi, nons cundum ciristum. Elementa Mundi hic vocat pris scientiarum pri cipia, Sc conclusiones ex es deductas, quibus fidem dantes Haeresiarchae plurimi, se infinitam male credulorum multitudinem misere perdiae runt. Doctos haec Mundi elementa potussimum fautores habent, ac P . moverunt illi quam optime suos in materia sdei scrupulos si in agone parietem illorum liae in parte debilem non pluries suf- insidiosus Daemon, Min aeternae damnationis chaos praecipitet im
quis, etiam fidem, quae ripti pendet a sensibus, Me auditu fallibili
concipitur, incertam consequenter fore dicendam, tui tamen majorem,
me hvsicam certitudinem Filim attribuimus. Respondeo, notitiae nostrae, quam inrallibilem nos habere creta dimus, de revelatione divina, de propositione, vel declaratione Ecclesiae, omnibus deniq; Religionis nostra mysterijs, licet sensibus quoq; dum concipitur, occasionaster innitatur, inde tamen non reddi fallibilems nam licet per viam si vi uum siles concipiatur, ab nabitu tamen supernaturali, vel gratiae actualis auxilio producitur, quae principia concitar Lenon possunt adactum falsum si hujus doctrinae certitudinem ciris tibi demonstrari, eam tibi argumentis metaphysce kevidenter opnunquam probabo demonstrationes in nullae suppetunt, ne fidei irritum evacuent credimus dogmata nostra, & in eorum obsequium axiomata plura negamus, qua alias metaph cecem esse crederemus 3 credimus, multam potiusquam fidem ponere non ambigentes, cenita
in nos esse cieater attestamur, c de lumine uitriis ira
37쪽
eente, sed a s de doctrina, unctione spiritus divini ertiscant
riamur. Neq; tamen sine ratione credimus dogmatum nostrorum in- fallibilitatem a motiva enim credibilitatis, quae moralem gignunt certitudinem faciunt, ne caecu ac stupide credamus. Sunt qui theorema nostrum de senseum fallibilitate superius, . positum, per sensitum correctionem velint evertere. Ajunt enim errorem unius sensus ab altero sensu deprehendi, corrigi. Sic dum oculus fallitur, baculum vel remum in aqua fractum judicando, tactus rei veri . ratem deprehendit, Sc verum a false diicernit. Intellectus quoq; idem dijudicat hunc formam dilcursum Nihil duriis frangitur a senem contactavi rei mollioris ergo veri baeulin qui antea fuit interer . frangi potuit ad levem aquae eontactum. Respondeo, quamvis interdum errores unius sensus per alium corrigantur, haec tamen correctio iterum innititur fallibili experimento sensus. Sic ramis, qui in allato exemplo visum corrigit, in contactu baculi salii potest talem divinitus, ut videatur sibi lentire restitudinem, esto baculus sit vere curvus, prout oculo appa ret; unde igitur scis eum hic nunc non falli non iterum per alium
sensum hie enim eodem modo in sitis actibus erit fallibilis, Halsus
aliquando esse poterit corrector. Similiter intellectus in formato discursu unde scit ad contactum eorporis mollioris durius non frangi l nisi quia hoc sensuum experimentis cognovit inde stit dari aliquod durum, vel molle, nisi per eosdem sensit, vides ergo omnes nostras immiti uesfundari in certitudine sensuum Vides sentit omnes esse fallibiles saltem divinitus, quomodo adhuc infallibilem etiam divinitus scientiam his innixam pronuntiabis Dicunt iterum, esto sensit aliquando falli possint, ut plurimum tamen non falluntur Pergo certitudo, evidenria cientiae ut plurimuin subsistet. Sed negatur eonsequentia est enim it plurimum non faJ Iantur, sunt tamen semper sessibiles,n suscit eos aliquando falli; cumq; nemo possit disternere quando fallantur,4 quando non nemo potest pro certo dicere se hic Mnunc habere scientiam de aliquo objecto a sensitum iudicio dependentem. Tandem obijeiunt Tertullianum, qui Academicum quendam.n mine Archeslaum sic arguit, cinerepat: Quid agis eademice protarei me totum ira statum everris, omnem natura ordinem tu M.t ius
D EI providen tiam exraeas, pii eunctis piris operiis intiligendis, i
38쪽
colendis disse andis, fruendῬss,fallaces remendaees Donuinos praeseceriisensus. Et intra Ne Apostoli quidemsensus ludificata natura ess dolis fui, visis, inauditus in monio fidelis iussis vivi illius listiaaua ante iri nupsi, Galileai eliso tactis Minde creduli Inoma Deita Ioannis simonium t quod υidimin, inquit, quod audiυimin, e. Divus etiam Augustinus, in libro 3 contra Academicos ita scribit Absita si , ut ea qua persensis orporis didie m. vera esse dubitemus per eos enim didis inui plumo ter ram ct ea ua in eis nota sunt, αRespondeo,Divum Augustinum Tertullianum non negare sensus esse
fallibiles, sed negare illos semper aut plerumq; falli, quod ipse pariter
negos alias enim Deus tribuendo nobis sensiis, non tam dedisset lentie di organa, quam errandi instrumenta Metaphysicam voco certitudia neu cujuscunq, principij minima quaecunq; fassibilitaε evertit, quamvis ut plurimum veritas ejus ubinat. mi ullus Philosophus inter Cath lleos aliam quam physicam certitudinem se bus attribuit, quae non tam tum divinitus, sed etiam naturaliter fallibilitatem ac deceptionem tapius
Quod attinet exempla, quae ex sacris literis adducit Tertullianus,& quae vera, non phantastica leu apparentia tantum fuisse Icripturae comprobant, verum est, quod vises lauditus distipulorum in monte nonfiterit deceptus, clim Christum transfiguratum illarent, & vocem audiarent Hie Usiliis mem. c. Nec fuerit mendax gustus vini ex aqua ram in Cana Galileat, quamvis absolute tensiis illi per divinam, vel etiam sertassie creatam nature potentiam falli potuinent. Idem dicendum de sensibus increduli Thomae, taliorum culcipulorum, qui Salvatorem intestimonium vera resurectionis manducantem secum convinantem viderunt Maudiverunt Hinc etiam illud Joannis Quod audivim Ἀσuod vidi is oeulis nostris, quodperspeximin, manus nostrae contrectaverunt de verbo vita. se tessamur, a untiamus vobis puerunt
de sis omnibus plus quam Metaphysice certi Apostoli,certitudine tamen fidei, non certitudine physica ensus, quae abselute falli potest, sevi DLlebatur in Tobia cumRaphaelem audiret loquentem,& cerneret manὐucantem sicut etiam decipitur in multis apparitionibus falsis. Sufficiens tamen hic etiam fi it ratio humauia ad eliciendum firmissimum assensiim , quia sensus praefati quamvis ab lute sint fallibiles, non sent tamen fallibiles per se, sed per accidens, Mordinane non Llluntur, eorum testi- monio
39쪽
monio in omn1us humanis judiciis fides adhibetur. Non siit ergo A. postolis de 'us eo modo cognitis ullatenus dubitandum,quorum etiam fidem gratia dirum interius illuminabat, accendebat s testimonia quoq; ac miracula se is visa Maudita condirmabant, ita ut nonnisi stolide ac imprudenter discredere potuissem. Quod dixi de Iudicio intellectivo circa oblecta sensibilia, intelligo etiam de iudicio circi obiecta purὸ intelligibilia. Imo circa, delleactus longe magis est fallibilis, pecies enim illorum ab 'objem non recupit, sed ipse sibi eorum simulacra brmat. Sunt etiam haee ut plurimum altissima, reconditissima; Unde multa falso videt,in plurima imo infinita penitus non videt. Ut proinde jure merito superba temeritatis arguendi videantur, qui in qua inibus de possibili, ex eo quod relati- cujus repugnantiam non videant, pro certo audent confudere, rem quamplam esse possibilem. Verum quidem est hominem esse physee certum, qiiδd juxta illum nullus stet elephas, si apertis Mundiq; circum- dumis oculis nullum videat. Non est tamen eadem intellectus nostri, quae potentiae visivae conditio, ut possit esse Physice certus rem aliquam esse possibilem, ex eo quod non videat esse impossibilem potest enim res nihilominus esse impossibillis, multas impossibilitatis causas habere, quas ipse non videat. instans homini elephantus oculi obtutum sensiubviter ferit; non sic veritates,illae praesertim, quae a materiain existentia sint abstractici seriunt intellectum paucas enim ex illis videmus, plurumae aut remotissime a nobis distant,4 in selo scientia divinae sacrario signata sunt absconditae. Non minus illi temeritatis arguendi sint, ut jam supra vidimus, qui rem pro certo judicant esse impossibilem, ex eo, qudd aliquam impossibilitatis rationem videre sibi videantur tenes enim Mealiginoso suo intellectu infinitam Dei potentiam mutare pro
D diviso Ergo, ut eum Lactantio loquar, nulla est humanasipientia, spernam sta se ad notionem veri, seientiams nitatur quoniam mens hominis eum fragili tarpore alligata, ct in tenebros domicilio inelusa, nes liberius evagari, nes elarius pressisere veritas potest, einin notio diuina tam ditionis est De enim soli vera sua nota sunt homo autem non e i-rando aut distulando assequi eam potes,sed distendos audiendo ab eo. quiseire sitis potest indoeere. V. In hoc sensu criterium dari, sive regulam de veritate iudicandi, m tapb
40쪽
taph sce, imo plus quam metaphysice certam,libenter admitto,quae non est aliud, quam lumen humanae menti iustum, imo congenitum, sive concreatum, ad veritates agnoicendas & dijudicandas, quod Sanctorum Patrum authoritatibus potest comprobari. Sic Divus Augustinus in quodam sermone de verbis Domini Poluit, inquit, Deus inseminare Serm. 33gniti anima intria intesiectus, initia apientia. Et Divus Hieronymus Persicuumst, natara oviniam Dei inesse notitiam,veri quenquam In Pist.
ne Eribi nasti. ,ου habere in se eminisapientia. Idem sentit Con ad Galesium Amusicanum, in quo legimus Canonem sequentem ex s. Augustino desiimptum: Nemo habet desu nisi mendacium, pereatum , si Gn.9. quid autem habet homo veritatis, ata ustitia, ab insonte est, auem debemus sitire in hae remo, ut ex eo quali guttis quibindam irrorati non defit' riamus in via. Probari etiam potest ex illo Psalmi Senatum Usuper nos lumen uisus tui Domine. Et ex illo Job: Quis posuis in visceribis Iob. s. bommissapientiam Item trabitur vim iii de Meultis. Es enim, ut sar. explicat Angelicus Doctor luina sapientia origo occulta exparte im ellectualis lumini, quodderivatur ad vos ab Oeculissima omnium aus
prima, a Deo. . Dicendum es, inquit idem, quod omise verum a quo Quast a cun dicatur, a Spiritu sancio est, sicut ab infundente naturale lumen, de reris. vimente ad intelligendum stiloquendum veritatem. Haec est illa lux e ara I .ra, quaei minat omnem hominem venientem in hune Dundum. Hoc vero lumen a Deo nobis insusum magis vel minus hominem
illuminat, prout magis vel minus se ad illud intuendum homo convertit, quamoq; magis vel minus purum adhibet mentis oculum. Sicut ergoia faciendum bonum datur a Deo voluntati adminiculum gratiae, sic agdignoscendum verum praestatur a Deo lumen intellectu . Scire nihil minus evidenter non possumus, quando in judicij nostris infuse huic limmini, quando iraturali potentiae innitamur. Sicut scire non possumus an hic nunc actum virtutis naturalem potentiae nostrae viribus, an supernaturalem eum divinae gratiae concursu eliciamus. Quamobrem non habet homo, cur ex hoc etiam capite sitam esca nunc jactare umquam possit scientiam. Vides hine, unde veritatis notitiam petendam habeas, unde fidei Iniae deducendam certitudinem 4 Christianes Probent inaniter veritates suas Plutosophi persuasibilibus, Seir iactant, certissinus humanae sapientiae verbis i tu fidei tuae rationem potissimam illum habe, qui non