장음표시 사용
41쪽
me nitri, non talli, sed neq; assere potest die illud quod Pytbagorae diascipuli ad reddendam doctrinae suae rationem interpellati usitatum habe hant ipse dixit. Credo, Min hoc felicise ac sapienter stultus persevera bo, ut credam firmiter, quod nunquam mihi demonstratum est; ten crus propositionibus ab Ecclesia mihi propositis adhaerebo, quam si ex quibuscunq; Dialecticorum praemissis deducerentur. VI. Nec selum supernaturales, sed etiam naturales multae veritates addisci non possunt, nisi Deo inspirante ac docente. Doctrinam Dei ein
De ira Dei quimur, inquit Lammius, quiseire solus potes. revelaresetreta. eap. i. o doctrina ni Ophi expertes, exi maveruari naturam rerum omnitam conjectura posse deprehendi, quod nequaqua eripotest. auia mens h miuis tenebroso eo oris demisitis eircumsena lones a Dei perfectioin summota s. EI Medissere ablumanitare disiuitas, quod humanitata et ignorario divinisatustientia. Unde nobis aliquo lumine opus es add*Hendas tenebras. quis ' fusa es seminis uitatis; quoniam in eam
ne mortali agentes, nostrissensibis divinare non possumus. Lumen a rem meum humavatem est, quem qui egnoveritin inpectus admiserit. istaminato corde m sterium veritatis agnostet. Remoto autem Deo, Cae-ustia doctrina, Omnia errarum plena sunt, rectora socrates, eum esset omnium nilosephorum doctissionis tamen ut eaererorum argueo inseritiam, quise aliquid tenere arbitrabansur, ait e nihil stire, nisi unum quod nihilseiret antetixit enim doctrinam iliam uiliabor in se remti, nihilueri, nee, utputabant quidam dissimulavit ipsam inrisam,ut adios refelliret,sed vidit ex arte aliqua veritatem. statis Uoriam isJudirio, fient tradita a Platone quod nusta esse humana sapientia. adeos victrinam, aua eum nilosophi gloriabantur, eontempsit derisit.
ab erit ut idipsumpra summa doctrina profiteretur, quod uilissetis diadieiset Si ergo nulla essapientia bumana. ut Somates doluit, ut BD-ra tradidit, apparet esse divinam, ue ulli alii suam Deo eritatis uotiistiamsubserere Deus igitur nostendus est. in auosolo veritas est. . coxtra Mihi eertum es, inquit S. Augustinus, nun uam pressis a Christi inadem authoritate disicedere non enim reperio valentiorem sententia, quam in omnibus suis luris nato tenet auam ineum ipso seneamus dA. 4endor auod uun certa ct infallibiti notitia veritatis fi cera a quoauam mes baberi nisi aDciendo ad exemplar tutas ct veritatis increata. Quidquid extra hoc veritatis exemplar veritatem inlineis nostro videtur Disilire by Orale
42쪽
detur in oerere, dissum esse potest ac deceptorium. Nos ut veram scienotiam quae nee in h.ic nec in altera vita falsitatis argui possit, assequamur. exempla, e divinar veritatis demtae menti praefixum semper habeamus, se fiet, ut disicamus in terris quarum silentia perseυerre in Casio. S. Adhuc obex unus alis vesulus rectat, qui pro scientijs hac in mare πm s. tia opponi selet Qua. mutiunt adversarii ratione scientiam dari fir
miter negas, cum vel nescietis dari scientiam id tamen ita firmiter assea
rendo sis fatuus, vel sciendo eam non dari, eo ipsi, scientiam probes do 'crates facile hanc solam ignorantiae nostrae scientiam admittet, ioc se unum scire dicet, quod nihil siciat. Alius ex Academicis se hoc non seia re asseret, sed probabilissime, non tamen metaphysice cere aut evide ter cognostere. Non est autem famum id mare, quod videtur pr habilim inum, mod verum ita assirmetur, ut falsum subesse tuneatim quamdiu rationi humanae ludicium insistit. diamus quid in hac materia sentiat LudovictIs Uives, qvi inulis commentariis super libro S. Augustini de Civitate Dei, quodam loco citans Aristotelem, ita scribit: Disserentia rerum, tu quit Aristiteles, hoc In lib. I r.el rerum proprietates innatura ignorata nobisμαι, qui ποn modo re da civit.
eundi a sitiis abfrus natura non assequimur,sed ad eum tibine. e. . qua natura palamyroposuit, aluaminosa eruamur, ut nou masn erates aeu mage videatur nos niisseiro. Et tamen non desunt, quisee viis biluestireyr reantur. Iboesolo nomine Muris imperitiores, quod nondum eruditione eρρrogressiunt, ut intelligant,mmasiae se a natura inis voluta ct abdita, tit,ibiInna defectum aper res noris ingeniis resim
Mat. Ita sis mihi demum verum distiplinarum confecissaeiretitum Diis detur , quia rerum omnium ignorantia per artes evruesperegrinatis, asrerum omnium gnorantia praetrequam bulis ipsius redierit. Novit hare omnia perbelle Nicolaus de Cusa, Ecclesiae Romanae Cardinalis, qui tres libros de docta hominum ignorantia conscripsit In cap. r. quorum pri mo,cim crearia Socratem reputante se nihil scire, nisi quod ignoraret Salomonem asserentem ciunctas res difficiles. sermone inexplicabiles Baruch Prophetam dicentem, absconditam et sipientiam, εe locum intelligentiae ab oculis omnium viventium, ita scribit: Si igitur ita est ut etiam profundissimus Arintrin in prima bilus bia a m mat in natara manife issimis talem uobis di euitatem accidere,ut Ucti , es rac solem videre attentanti, profecti eum appetitui sciendi in nobu
43쪽
frustra non sit, desideramus seire nos ignorare , mefi adplevuinas . σui poterimus . doctam ignorantiam sequemur. hil enim homiani etiam sudiosissimo in doctrina perfectius adveniet, uam in ipsa ignorantia qua ipsi propria est doctissimum reperiri, ct tanto quis δε-ctier erit quanti si methseiυerit ignorantem De hac eientiastv anonis etiam S. Dionysus multis in locis mentionem facit,eamq; ne μ' ctistium sieten iam appellat. 'Tun, quissis veritati vicinior teste Isia doro, quanis si esse longius ab ea fuerit arbitratus.
δ' Vules igitur candide veritatis amator, quam vane tot in orbe moris tales de scientia glorientur, cum secundum rigorosim Musitatam sui, minis acceptionem nulla detur. Vides mihi ad hostem aggrediendum accincto nullum comparere. Sed quulquid sit, detur vel non detur scientia, datur tamen opinio vel divinatio, quae se sub gloriosis mentiae nomine venditas; datur aliquid cui comparando tot vanorum hominum insudant ingenia, quod tot in mundo scholis crepant, a quo tot co damortalium hodie tumento instantur ideoq; gaudeo certamini me, stem, aut telissopum omnino non deesse, ne irrita intentione, sustra oonquisitis belli praeparatorijs, ex arena otiorus ablcedam. Interim anagramma ludamus ex nomine SCIENTIA quiae nai
Qua tot seire iubet, nesci ait illa mihi. Neseidprofecto auem telis persequar bo θ m. Ipsum dum Onor tangere, nuta adest. J, et M. Fertur in incerrum quidamserisse agittam, Fortuit aua olim ulnerestraυit Aebab. Et meus iveretum M utibitur areis in hoste Spieula, nam eerti nylmeas hostis habet.
De scientiarum difficultate σfalsitate.
Cientiam igitur nullam, in eo sensi quo a Philosephis quaeritur, dabilem me aut humano studio com p. bilem capite praecedentiabunde monstratum est Sed esto dabilis esset perfecta veritatis
44쪽
n ditis , quanto tamen siidore ad ejus assecutionem opus effeta eum in .ejus, quantulamcunq; nunc habemus veritatis indagatione, tot homini bus studia, tot labores sint mantiandi, ut non mi lim sit Democritum eam in puteo quodam fundi experte collocasse. Deplorat humanum irritumq; in veritatis inquisitione tritatum D. I.
Augustinus, dum de quibusdam vanis ejus sectatoribus ita, scribit dicebant inquit veritas, veritas, s multi eam dicebant mihi, σημsquam confesserat in eis,fedfalsa loquebantur, non de te tantum, Μ vremerita es, lib. 3. e.c. sed etiam de istis elementis hujus Mundi Creaturis tuis, de quibus etiam vera dicentes eviloseptis transoria debui, pro amore tuo, mi Pater,
summe bone, pulchritudo puis rotum omnium.
Etiam nunc, vel maxime tumenti hoc saeculo ubiq; senat veritas, pro illa astruenda ubiq; pugnatur, omnes illam ex concertationum su rum silicibus in medium nituntur excutere vix tamen credam in omni scientiarum gener ullo tempore tantas viguisse ineptias kfalsitates, elia minata fere penitus veritate. Haec in profundissimo puteo demersa jacet, ut vidimus, ac tantum abest, ut eam scrutatores ejus conentur extrahere, ut potius eam magis deprimant, spe nulla inducem emergendi relucta. ita saepe fit, ut, quod communi fertur adagio, unus stultus proiiciat in puteum, quem mille sapientes non extrahent. O quot hoc saecillo est rem rire, quales olim jam lamentabatur D. an lib. stinus, qui studiorum sectatoribus praestruunt aerumnosas vias, per . e. quas transire coguntur, multiplicat labor oe dolore filiis Adam, Iquibus veritas detinetur in obscuro, ipsis, ut cum Lactantio loquar, turmbantibus eam potius, quam ita rantibus. Plures sapientes dici,quam esse mes es; quomodo se quid a parte rei habeat pauci inquirunt, plures
malint quidquid assertierint scire defendere, quam naturam terum eum
probabilitate indagare, ieritatem e spinis extrahere. Quibus omniabus illud unum Thomarxempensis insinuatum velim eui lapiunt omnia De imis. prouisunt, hic veri sapienses; non ille qui in absurditatum suarum de Cissifensionem aliquid ex Cathedra novit garrire lib. r. Sed etsi scientiarum viae, multiplicato labores dolore silin Adam, II. pessimo quorundam studio. non praestruerentur, sises adhuc in se aer mnosae existerent, quia si non impossibilis, difficillimae saltem assecuti nis cuncta res di sies,ait Salomon, nonpores eas timo explieare ser Ecele. r.
ruone, Ecclesiastes fui Rex inIerusalem, ct proposui in animo meo
45쪽
evationem pessimam dedit Deus filii, minum aer oreaeρarentur in ea. pessimam occupationem, in qua quanto os deradat amplius, tantd inanilis in ventum laborat Pergit Ecclesiastes Vidi euncta uafiunt sub sole. Ne universa anitas inas cti Jirim. Loeutus sum me dictus rece magnus sectus sum,opraeesse omnes sapien- ' ante me inserusalem, inmens mea eontemplara es malia diei dedis eo meum ut stirem rudentiam ais doctri- oram, erroress fultitiam, inagnovi quod in bu quos esset laboroe asesectiostiritus, εο auod in multasapientia musta sis indignatis, inqui avidisseientiam, addit laborem. Indignatur scilicet eruditus, quantd plura cognoscit, tanto plures quaestiones, atq; divncultates incognitas sibi
exoriri ι dolet, ut ait S. Hieronymus, tam in abdito, quam in profundo utere sipientiam, nec ita se praebere mentibus, ut lumen visui, sed per tormenta viedam,ac intolerandum laborem, jugi meditatione sudio provenire. Cornelius quoq; a Lapide in praedichium Ecclesiastae locum ait , quod Doctores quδ a. procedendo investigant rerum no titiam, eo magis se deprehendant docte ignorantes vel ignoranter doctos i quia, ut ibidem addit, vix ullas rerum naturas clare peripicere pocsunt, sed tantum earum accidentia, quae sensibus patent, imbo de accu destrium natura nonnisi clivi unus. Postumus frequenter non solum in divina, sed etiam inferioribus Creaturarum scientijs,ad occurrentium molem difficuli tum,quibus monetrandis Divo Augustino nunquam habiliores crimus, cum eodem suom . m. spirare: Ego πρὸ Domine labor hie, ct laboro in me ipse,factis sum miro . e. Iς bi terra diffleuitatis ct sudoris nimii. Et Dominem. meus ux mea.
constata nonnactiae veritas tua deridebit hominem Et: Nias longis res hae
II. e. 3 ρ. Nestio quibus similiores videri possint avidi scientiarum sectat III. res, docte tamen semper ignorantes, quam pueris, qui Coelum tectis i cumbere rati, postquam altiora petiverunt loca, illud longe a se dissitum admirantur; sic illi dum seientiarum fastigia ambiunt, eaq; se putane
obtinuisse, vix tenent rudimenta4 sic & mons eminus intuenti demutas .et videtur, propius veroaccedenti apparet excessu, Sic nautae quo se ma-
46쪽
id olim in semetipso Salomon, quem D. Hieronumus ait ultra omnes h mines quaesitae sapientiam, adimemissius tentis stra. cuncta, inquit, roravi in sapientia, clixi sapiens effiar. 'saracae. . longius recessi a me, mustio ma 1 quam erat, atra profunditas, quis inven etiam ρ lustra υ universa animo meo, ut seiram ct eonfiderarem quarerem seprentiam ct rationem, solummodo Me iuveni, nodfee rit Derus hominem roctum, di sese infinitis miscuoris quaestionibQ. Loquens de Fabiola pramo natus sacri Nominis Doctor ait, eam ad scientiam addidine dolorem quia nox saetabamrinci it audiendi φ.Iφι eupidine, sed quasi oleum mma adiiciens maioris ardoris fomenta empiebat. Quo scilicet magis in intelligendo profecimus, tanto ardenti averitatem se a nobis elongantem consequi laboramus,4 doctissimo n. iam cuicunq; usuvenires let, ni non lis voluptatu ex eo quod invenir dicente Naziameno quam maeroris reponet ex ea quod assequi ποπρε- test quema Odum qui sitiens ab aquis delibatu a vestur, qui quadfeputat habere manibus tenere non potes. vel quifulguris i straι-θώη- Aresfatim deseritur. Ezechiel volumen in quo erant lugubres praedictiones comedit, Et inebo. eratim in ore ipsius ut mel dulce; sed postea bijt amariis in indignatione spiritus sui. Ioannesinnm Apostolus librum sumpst in ore dilicem, sae. a.
tanquam mel, sed qui fecit amaricari ventrem ipsius. Ite scientia prι. m,quidem animum sitibundum recreat,sed dum majorem sui stim semper accendit, nec unquam explet, laborem gravem generat δc dolorem, ut vera esse confirmetur illa in proverbiis ex translationeLXX sententia, quam Hieronymus, Possidiusq; sic latine efferunt tinea ossium eo in intestigens.
Sed audiamus adhuc Ecclesasten i ridi, inquit, Uictionem, cap. 3. Cis dedi DLUS filii hominum at distendantur in ea. Cuncta ferita in tempore suo. Mundum tradidis dissu a iovi eorum me non inveniae iam opus qua operatis si L ab initi us . - ρηε Ut scilicet in toto universe, a capite usq; ad calcem, nihil ex minini litaui DEI operibus quod ad comprehendendum qiuerebat, inveniat, Go,sed ignorantiam suam magnam circa quaevis obvia fateri cogatur, 3 in mula
nesciam. 1 caninantumcunq; igitur in scientiarum studio quis emineat, noti maiorem
47쪽
majorem tamen nonoris titulum quam amatoris demtoris eius, quam
inquirit, scientiae, illum arbitror promereri, quod de Philosephia dixit Lactantius, illud omnis generis disciplinae aptari posse. nilosophia est, cap. I. de inquit ille, ut nomen iudieat, siet Psilosophi de iunt studiumsapientia, falsi So. siti it Undeprobem magis v/losophiam non esse sapientiam, quam exi uti nominis signifieatione hqui enim sapientia sudet, uti nondum sapit, sed ut apereposit, studet. Iu eateris artibinstudium quid essetat, quo tendat, apparet quas eum distendo aliquis assecutus es, iam non
sudiosus arrificii, sed artifex nominatur. AI enim verecundia ausa sudiosos se capientia nilosophi non sipienses vocaverunt imbire thagoras, qui hocprimus nomen ivvenit, eumpaulo plus saperet, quam illi priores, qui I sapientes putii verant, inteilexit nullo humavo 'udio posse adspientiamperveniri, Me non oportere ineomprebens ars imperfecta reiperfectum nomen imponi itas eum ab eo quoeretur, quemnam IeprofitereIuri restondii nilosiophum, id est quasitorem sipientia. Audi ulterius Salomonem vana nonnullorum in scienti, asseque Euis 3 dis studia tigillantemci fili homo, inquit, qui diebus 2 noctuin somnum non capit cum D intellexi qUod omnium operum Dei nudum ossis homo in υenire raIionem, eorum quamur sub sole 'i quant plus laboraverit ad quaerendum, tanto minus inveniat, etiamsi dixerit sapiens se nosse, non poterit reperire. Dicunt hodie plurimi, ὁ Salomon, nescio an capientes, se multa nosse, quibus nullum tam difficilam nodum proposueris, quem non expedita ingenii sui acie illico dissolvere videbuntur,1ccreta rimantur naturae, pleraq; illius arcana se comprehendis autumant, scientias inventionibus novis se illustrasse gloriantur, cum tamen falsitatibus repleverint omnia vanisq; auditoribus ignorantissimam Rom. I. . suam doctrinam ostenta verint, illud in se Pauli verum ostendunt dicentes se es sapientes,sulti factisunt.
N. Recolo nonnunquam cum admiratione, quomodo stultissi esen in .mi explodendae opiniones 'tubus omnia iii stientijs si intrefri humanum intellecti im aliqilarulo cadere potuerint,qu modo plurim absurditates aliquem nactae lini Patronum, ex illorum numero praesertim, qui sapientes esse, diciq; volunt. Sed multae literae veriusquam Paulum ad insaniam multos deducunt,4 si ullo, hoc vel maxime
doctissimo ut jactitano saeculo, enuntiari eum veritate potest illud Pr Ierem I s. phetae flutius actus es, is bovi a stientia. Et bene passim dicitur,
48쪽
quod proprietas hominis sit esse risibilem magis enim resibilis est hoe est rideri meretur, in suis praesertim sententijs opinionibus quam,
vin qui terminus potentiam ridendi proprie importat, sicut admiratia os potentiam admirandi. Quid dementius' quid risibilius quam te-esamante nonnunquam manifesta experientia, telumnte humano dicio, frivolas & commentitias sententias tueri tanquam prudente atq; laudabiliter ijs luderetur, quia rationibus convinci non possisnt; Η a men multi faciunt, quorum commenta vix verbo impugnatorio digna Q arbitror, eum ipsa sensuum experientia nonnunquam, primo mentis ianae intuitu abunde confutentur. Laudo Diogenem, qui cum Zmno in se iis disserens acutissimis rationibus probaret, nullum esse m tum, nec dari posse, surgens coram ipso coepit inambulare idque admuranti Zenoni, 'uaerenti quid agis Diogenei respondit: eo ut tuas rationes,refutatione nulla verbali dignatus ludicram inanis ingeni ostemtationem, utpote quae manifesta experientia satis confutaretur.
Laudo etiam illum Rusticum, qui filii sui ex studijs domum reversi
frivolam atq; inanem subtilitatem non tam verbo,quam facto confudit: Cum enim hic Patri demonstrare conaretur, tria ova quae mensae fuerant
apposita esse quinq; dicens: Ubi tria sunt, ibi induo sunt, hie triasunt ergo duo sunt,sed duo intriasaeiunt quins ergo hie cum iduo
tria aerunt quinis parens concedebat totum, licendo Bene Vli, laudo aeumen tuum, ego ex quArs his vis duo comedam, jum Matri dabo, reliqua duo in comede. IIc frivola ingeni ostentatio fuit delusa. Pari modo sublidissima Philos horum Theoremata frequenter aperta confutat experientia, ratio penitus evertit Iunt aliqui ex his,iqui docent terram ad pulicis saltum trepidare; Sunt qui negant in cane rivo, nunc mortuo, eandem reperiri pilorum aut albedinem aut nigre dinem; suhi qui partes astu excludunt a continuo, aut si eas admittunt . docent illas etiam in minimo auri grano esse infinitas, totam firmamenti superficlam sis pone obduci. Aliqui ut salvent totum essent uile a partibus unitis distinctum duplieem in homine intellectum totum ratem admittunt memini quod non ita pridem vir quidam caeteroquin doctissimus, mihi subtilibus quibusdam argumentis persuadere voluerit,
bovem a me cogitatum ma proprie ac rigorose in meo intellectu exustere, quam existata parte rei. Quota quanti sunt qui modos admis tinutae modo,&respectus sine omni respectu quibus omnia replent
49쪽
Ioca de tempora. Ali negationum fornia Iit.utam tenebris omma in ficiunt, in eadem re indivisibili prioritatem posterioritatem natura non per signa rationis, sed realia naturae instantia explicatam,admittunt, arcanum quoq; sanctissima Trinarate mysterios is per universale suum ii.irte rei in creata invehunt. Et pro his suis dogmatibus ita contemtiose atq; ardenter depugnant, ut videantur esse parati etiam jurejurando veritatem illorum astruere, cum interim non solum in hi sed in plurimis quoq; alijs fallantur nec enim majori certitudine nos miteri homunci nes rerum veritates intellectu nostro dijudieare possumus, quam caec tiens oculus rerum figuras sicolores valeat dijudicare. V. Maximum eorum qua stiminii tamen aliquid scimus,etminimum eorum qua ignoramin,imqvit Aristoteles Et, magnum est pelagis tu S. Grego runtia humana, teste S. Gregorio, cujus etiam illa est sententia remotostiis de lumine fatu i debemus nos plenos esse tenebris ignorantia ' lupe cati poenam, in De Mundiperegrinationeo exili tanta earitate ereus famin, utvabui is ignoti simis. Hugo Victorinus scribit tres oculos nostra rationi milia collatos, quorum primo divina contemplaretur, de hic excaecatus est secundo naturalia disserendo specularetur,4 hic lippus effectus est tertio, quae commoda corpori sunt disquireret, licsolus perspicax mansit. Cum tanta sit imbecillitas Mobscuritas intellectus humani, major adhuc est obscuritas rerum ab ips intelligendarum , adeo ut eas sua
quantavis acie persuadere nullatenus possit, atq; in tantis ignorantiari nebris necessarium sit nos valde frequenter in obvios errorum lapides
impingere. Ingenua est illa confessio Iusti Lipsij Ego in labio errare posse non soluin fateor, sed debere Legimus de quodam sapientiae hieroglyphico, quod olim extabat in templo Mercuriscum sequenti epugraphe meum Flum nemo unquam mortalium detexit. Cum ergo sapientia ac veritatis facies peplo sit obtecta, spissum insuper ac tenebr . sum caecitatis velum positum sit super oculos intellectus nostri, necessarium est nos in dignoscendis rerum veritatibus frequenter decipi&hal
Rey. 3. Opera Dei multa abistondita sunt nquit Ecclesiasticus, auea enim
affecti. r. vidimis operum elis. In quorum etiam visione non saturatur oeulis AD, nee auris auditu impletur; quia semper plura & plura nobis occurrunt, interim nec unius quidem perfectam notitiam assequimur. Exqu,
ιιὸ cuncta perquirere, incruit Plato, ne arile est neepelibile. Adeo im
50쪽
nebris omnia sunt obvoluta, ut propterea idem Philosiphus statim hu jus vitae nodiurnum quendam alem appellaverit. Si cuncta perquirere non possiimus, multo minus eorum lausas pervestigando invenire, quoa vel ipsi gentiles Philoseph a laenerunt. Hinc illud Aristotelis: mmdiu bi . . in omnibus quaerenda eausa est. Iedoth in quibrodam fuerit. si demtin MeIur, quod ini. Et illud Theophrasti: Qui de omnibus rationeis qua mnt, primam ausam rationis negant. Ex his patet verissimum esse nostris etiam temporibus illud pselmistae: Diminruta sunt veritates a filiis hominum. Et illud Ecclesiastae r 44. Stultorum infinitia est numerin x Seneca nos pueris cum scientia nostra Getici. Comparat: Nos inquit semper pure suoms,sed maiora ludimus Ridet Deus cum omnibus Coeli civibus stultitiamin insipientiam nostram, ac intantilia sententiarum nostrarum crepundia. Dixi, inquit, semper hi serant eordo. Tolerabilis adhuc esset hic error ignorantiae, si non acced re vana scientiae praesumptio. odit Deus pauperem Iuperbum qui cum scientiae sit expers, multum tamen se habere putat, de nihilo i flatur. Quot sint tamen hodie tales, qui se intima sapientiae arcanii geniosio judicant penetrasse, veritatem in judicando acu semper tam gere, qui tamen toto celo aberrant, Mi sententijs suis absurdissimenallucinantur, cumq; se arbitrentur aeternae veritatis proferre theorem ta, non nisi docta fabulas crepant, volentes esse legis doctores. non intelli a Rurii gentes, nes qua loquuntur nes de quibina firmant. Qui etiam tandem T. Timet. merentur dari a Deo in sensum reprobum,ut veram si pientiam nunquam attingant.. D. Augustini monito potius obtemperent: Non erubescen Ep. rx . dum est homini eooderise neseire,quod ne it ne dum sesire mentitur. nunauam seri e mereatur. Invocet abyssus humanae ignorantiae abycsum divinae sapientiae, ut dum se nihil scire fatetur, scientiam veram a Deo consequi mereatur. Quod si nihilominus quidam vana&inani scientia tumidi inflati, illis, quae hic dicta sunt, velint obstrepere ego quidem altercantes dimitto, sed diem illum appello, in quo vanitatem
sensus sei, de commentorum, quae pro veris aliquando contentiose ad struxerant, insaniam, liquido in multis agnoster compellentur,4 conviter ac dicere, utinam tamen non cum illis insensatis, quos memorat s
pientiae liber Erravim a laveritatis. morum aliqui putant se uap. s. mni lcriptiirarum claustra reserasse, saeculis nostris adimpleti, quod olim Danieli Prophetae de libro ipsius dictum legitur Tu autem Daniel Dan. LI.