장음표시 사용
431쪽
Deo di cti Bonaventurae nisuria quapro virtute essiritur,per virtutem alias l. pari modum meliau,nυenhur. r. m. Drusiameis se teste Doctore Angelico, inqui araedit adlumen illuminatur. reedite ad eum. illuminamini. In quem Psalmum locum Hugo Cardinalis ita scribit auraecedit ad Deum illuminais tur inquι-.rgh prope aeeedit mi Mi minatur. Unde ET Dannes amsuprape.2-nis rerubuis. etfamiliarius adhaesit, prae alim taminat in in etiam divinitate astius diseruit Accedendum ergo, nobis est ad Deum quam proxime per vitam immaculatam eservens studium orationis ita fiet, ut coelestem a Deo sapientiam consequa ni sin sicut Moysis facies radiavit ex consertio sermonis Domini, ita Missi. a. mens nostra ex Divino colloquio illuminetur. Diligit istum, ait Ecclesiasticus, initaminabuntur eorda vestra. ' Diligite, ut exponit Draurus, ferventius orando amando, ct i minabuntur eorda ves elarius unostendo Luam amorpenetrare Dei intima amati Res ista non stiatim quaris, sed tar, inquit Sanctus Bonaventura, non magiis Spee. par .strum. μάθοnsum ' Anima Olisque vri eum Deo, quod fit per oraturo. lib. a. onem, diυinitis i stratur, teste Bellovacens, doceris insiebola tibdis. 1. magisterio summi Doctoris non clamore, sed in silentio, ejusq; doctrinam
non corporis sed mentis auribus percipit, scin oratione i strata chel Data dioisiss=lendoribis in amorem Dei amplius infammatur. Isaia ad Completur hodie illud Isaiae vaticinium Erunt oeulit.ividentes Prueptorem tuum. Praeceptor hic noster est increata Dei sapientia, ni bis in carne visibiliter apparens, corda discipulorum suorum invisibuliter erudiens. Iam retὸ quoniam ipsumisenum evitas nos euin in . inquit Clemens Alexandrinus, non est bis amplius eundum ad huisa. aeam doctrinam Albenas ct reliquam Grariam MeletiamIoniam adimquirendam rurissλ in Deis Magister ea quam fario distitis ναοδ doeetiar ait S. Leo Magister ille non tantum est hominum, sed etiam Angelorum. Si emmiacti sunt Aureli verbo De doctissut inoqiut S. Thomas. Si erbo Dei doctisunt, quaris unde iacti sum.
Libet ipsam Divinam auscultare veritatem Spud Thomam de Temp. de empis ita loquentem Fili non te moveant'lebris subima iamianum dicta non enim in Ravum Dei in sermone, sedis virtute. Atin m a m de verba mea, qua tarda aerendunt, mentes itaminam. --
432쪽
eunt eompuvmovem, invariam ingerunt consolatisnem sum qui doce bominem scientiam. Hariorem integrentiam parvulis tribuo, quam ab homine possit doceri. Cui ego liquor . cito sapiens erit. st mn rum in stirituproicies. Nam quidam ainando in intimὸ didicit divi .ua , inuauebatα mirabilia; pia profeci in relinquendo omnia auam insudendosub ilia. ' O eritas Dein fae me unum Iesum in naritate uiri lib. r. . perperna rides mesape multa legere oe audire, in te es totum quod e. . votio desisero. Taceant omnes Doctores, sileant universa reatura in eon*ectu tuo . rumibi loσueresilis. ' Aiginar magna disterentia υἱ-uidib. a. oria illum natist devoti viri, Iesentia literat ars sudiosi Cleriri. e. ar.
Nobilia est ilia doctrina qua desursum ex divina in uentia manat,auam qua laboriose humano aequiritur ingenio.
Sanctus Thomas Aquinas habens optime perspectum, unde a VII.
pientiae verae donum peteretur, inuo donante instillaretur parvulis scruentia, cum penetrare sensum quempiam sacrae scripturae non posset, multis diebus in jejunia irationes incumbebat, ut sibi aperiretur quod vudebatur abditum, ita ut semel sanetum Petrum saulum habuerit trustructorest quoties disputare, legere, scribere vel dictare aliquid, lebat, prilis ad orationem cum profusis lacrymis accedens, inveniebat postea se in promptu quod quaerebat, acs in libro legere Fassus emam est saepe, se, quidquid scientiae consecutus esset, potius Divino tumune, quam ploprio studio consecutum. Sic videlicet divina hauritur eruditio, se ora sua mugitu per orbem universum resonante aperiunt muti boves, quisbliportant mare sapientiae; scpietas, quae ad omnia, tilia r. Tim. 4rest, hos imbuit cultores. Omitto hic exemplum Alberti Magni, de cuius scientia coelitus imfusa omnibus constat. Venio ad sanctum Bonaventuram, Sancti ΤΕ inae coaevum Sc familiarem, qui Dei beneficio tantam sibi doctrinam brevi comparavit, ut exactae septimo Religiosae suae vitae anno, communibus Superiorum suorum sustragijs ad docendam Theologiam fuerit et Blus quam etiam Parisis professus est, mirantibus omnibus mappia dentibus. Hujus conclave Sanaus Thomas aliquando ingressus, etheab eo sibi libros, quibus in studendo uteretur, exhiberi. Exhibuit ei Vir sanctiis parvulos aliquot, quos habebat in promptu. Sed Sanctus Thomas urgendo institit, ut rariores Codices, magisque secretos, e quiabus tam sublimia dogmata erueret, sibi exhiberet Tum vir sanctus,
433쪽
Christi Crucifixi leonem e regione sui positam ostendit, diritq; Beenter librum, ut mihi cuncta qua stri, suppeditat. In buisse Crini Uplantis, cis ipsarum aeri sis, quibus et deservis, majus et tu
meu baurio quam reliquis omnibis exercitia literarum. Probavit hoc respontum Sanctus Thomas, arctiore deinceps affectu Sanctum B naventuram complexus est, quod eodem coelestis praesidi genere, pr cibus nempe magis, quis studiorum commentationibus, ad verae sapientiae profectum se adjuvari sentiret. Et ab alijs postea interrogatus: quomodo aliquis reddi posset doctus ' respondere solebat legendo uni- eum librum. Illum librum innuens, qui a Sancto Bonaventura illi fue
Scribit idem Seraphicus Doctor de Sancto Franciseo, quod ita selitus sit a Deo illuminari, ut licet Theologiae scholasticae esset expers, de difficillimis tamen Theologicis quaestionibus consultus, melius divunius illas enodaret, quam summi Theologi Idem rerum longe dista thim, imb- mirarum notitiam habuit Unde Christianis Damiatam obsidentibus, .conflictum cum Saracenis parantibus, eum pr hibuit, stragemq; illorum si confligerent, praedixit, quae etiam ipsis a cidit, Sancto Franciseo quoad speciem abiecto & pauperi non credentibus; nam tota in fugam vina fuit militia Christiana, sex millia capta
vel C sa. In quove menter innotuit, ait Sanctus Bonaventura, quod
dicti a . sternenda non erat apientia pauperu Nam anima Virisancti enuntiat aliquando era, quam septem ireu pectores sedentes in excelν adsterulandum. in Deo videlicet edocta, cujus docti in ipsi ad rerum
non tantum praesentium, sed etiam futurarum notitiam plus conducit,
quam si septem liberalibus artibus, imo inuibustunq; altissimis scien-lijs fuisset instructa. Interrogatus aliquando idem S. Franciscus, an
Religios sui Theologicis studiis applicandi essenes respondisse legitur: Mibi auidem ρlaret dum tamen exemplo Christi, qui magὼ orsis quam
duisse legitur orationis studium non omittant. I. Antonius de Padua Area restamentia Christi in terris Uicario ob sapientiam suam appellatus, quidquid stivit, plus oratione quam studio consecutus est. San- Lib. 6. e. ctus Franciscus Salesius scribit de Abbate quodam Sancti Andreae de . para. r. Vercellis Sancti Antoni quondam Magistro, quod in Commentarijs tract. suis super Sanctum Dionysium requenter repetat amorem Dei pen amore di trare, quo scientia nequit pertingere. Et subdit: estos Episcopos at vino tissi orale
434쪽
tissimum San ima Trinitatis mysterium intellexisse, tametsi non st duissent, praeterquam in schola Divini amoris. Sanctus orbertus Praemonstratensis nostri ordinis Patriarcha ἀnunquam se altiorum scientiarum studio legitur applicuisse. Idema men multos interpretatus est sacrae scripturae libros Scripsi quoq; de visionibus ac revelationibus sibi Coloniae, alibi factis libros tres, itectiermones de obitu Sanctorum ad populu; de brevitatevi caducitate vitae humanae, de suavillimo Christi iugo de restitutione regularis vitae ac disciplinae, iraeclacum opus pro defensione Innocentii Papae Secundi τTandem hortatorium sermonem ad Qtres, qui solus inter tot Viri Samcti opera superest; cetera fere omnia bellorum strage, alia' tempo rum injurijs perierunt. Quid hic dicam de doctissimis Meinacissimis ejus praedicationibus i quibus in tantum excelluit, ut eunt Sanctus Beris nardus fistulam sive tubam Spiritus saniti vocare non dubitaverit. Quia de spiritu prophetico quo Vir San bis clarebat, ut vita φsus testatur. Haec tamen omnia sapientiae dona, plus oratione vita sanctimonia, quam labore studioq; literario accipere promeruit. Beatus Hermannus Stei Meldensis Coenobii Presbyter, magni Patris Norberei non degener filius, sublimiores & ipse stholas nequentisse non legitur, quin imis tantae narratur Russi simplicitatic innocentiae, ut lexus animalium vix noverit discernere. Mira sunt quae in ejus vita narrantur, se familiaritate quae ipsi cum virgine Deipara intercedebat. Hunc ipsa crebris apparitionibus solabatur, hunc Capellanum suum, rabat imo& titulo Sponsi siti eundem dignata est, nomenq; Iosephi ipsi alis ribus impositum confirmavit, tanquam connutririo, puerum IESUM in ulnas portandum dedit. Ille vicissim Deiparum ardentitam Dam re prosecutus est, eandemq; fium Diam vocare solebat, nomi
ne Maria; reverentiae causa suppresso. Contigit aliquanim, ut perci. es aliquot visitatione sua illum con lari virgo inter intermitteret quam ille mortuam ex simplieitate credens, requiem pro illa legit. Si enim viveret inquiebat apud semetipsum me. forpianum rem dubio staret. Cum ecce Misia usq; ad offertorium expleta, gloriosi
Virgo penes Altare se ipsi spectabilem exhibuit, quasi subridendo, se
viventem, non mortuam esse demonstravit. Ibi luctu in gaudium vel
si Beatus Hemannus statim offertorium Helix na incepi , Nic de Beata Virgine prosecutus est. Scio haec quibusdam si videri
435쪽
Omnino incredibilia, qui nesciunt quanti apud Deum sit preti sancta
simplicitas. . Si velint in similibus ignorantiam accusare, Deo sinctae smplicitatis Magistro injuriam faciunt, tanquam non possit aut nolit eandem in stiendis erudire. . Si tamen de scientia Beati Hermanni sapuenter indocti simpliciola agitur, audiant quantiun sit instructione aedilaiplina coelestis Magistra, Magistrae Vi rginis in sapienti, proiecerit. Legitur ipsi Deus vice quadam, prout olim Sancto Benedicti , naturas, constitutiones, omnemq; pulchritudinem firmamenti ac siderum, aliarumq; seriorum creaturarum uno velut intuitu perfecte spectandam
exhibuitse Tantum quoque proruit in suis cum Deipara colloquijs a qua dubiorum solutiones exquirere solebat, ut in testimonium haustae per ipsam cruditionis, illum Cantica Canticorum interpretari Virgo inserit, quae ensen explanare aggressus est, eademq; rotasteolo a columba formia rosesuestiva columbasimeon inscripsit. Claruit quoq; spiritu prophetico, rerum absentium cognitione. Sic videlicet in omni scientiarum genere compendiose proficiuini coeIestis sapientia discipuli. qui contempta mundi hujus stientia, puris mentibus, alante cordis aure, coelestis Magistri aliorumq; coelitum doctrina intendunt. Propἴe- S. solliiti arunt pura a peltacida avima inquit Sanctus Basilius, velut sterula prostmio facta divina operationu, qua imaginem inivram ct ineo usam nultas in Isaiam ex parte turbatam carnu assectibus repr entabant. χῶm enim anima omni virtutu studia dedita vehemens in Deum amore perpetuam Dei memoriam sibi impressem servat, ars hae reprimum apparar se, ut D uis habeat velut inhabitantem ex veόementissima in Deum intentione, O areano amore Numinu afflata, digna rophesia dono redditis, Deo divinam virtutem impeniente animas oculos aperiente ad inrefundas quas vetitsterulationes ' Et quemadmodum sol exoriens ct mundumilian; tuans, m e imum, tum res, e illuminatas demonstrat; ita quos seliustitia urgato animo exoriens, se ipsum videndum exbibes, rum qua a se facta sunt indeinceps sient. . triones demonstrat. Sanctus Ignatius Societatis Isis II Fundator, initio suae conversonis, cum nondum humanioribus hieris animum excoluisset, divinisi me illustrationibus adeo erudiebatur, ut postea diaere solitus sit, si saerae literae non extarent, se tamen pro fide mori paratum, ex ij solum, quae sibi Manreis patefecerat Dominus. Quo etiam tempore, homo
literarum plane rudis, admirabilem illum composuit exercitiorum libruma
436쪽
brum, sedis Apostolica iudieio, omnium utilitate comprobatum. Sanctus Laurentius Iustinianus, scientiam quoq; divinitus infusi plus quim humanitus acquilitam habuit; vix enim elementa prima didia cerata Praeceptore, ut habet vitae ipsius author, tamen scripsit indivinis contemplativa volumina quindecim 3c sermones quadraginta via deamus qualem instructorem habuerit Sinctus Chrysostomus: Cum in Sancti Pauli Epistolas Commentarios dictaret, vir quidam Apostoli effigie ipsi adstare vises est, in aurem dictanda insusurrans. s. Ambrosius cum pro afferenda filisdivinitate scripturas tractaret, visus est Angelum habere inspirantem. Gregorio Magno commentanti scribent in Spiriatus Sanctus columbae specie insedit. Quid hyc referam Augustinos, Hueronymos, Basilios, Nazianetenos, mille aliosa qui omnes, lentinccelitus imbuti, plus oratione vitaeq; merito, quam studijs, vel humanis instructionibus profecerunt. E contra quadam aektissimi exest A g stimsenti a ingenia, tantio in majores errores urunt, quantisprafidentius tanquamsuis viribis eueurrerunt, neesumsiciter a veraeue Deum uisibi iam ostenderet. petiverunt.
Eu nulti eri humana sapientia. βρε se ad notitiam veri, stienti- IX. aranitaturi quoniam mens hominis eumfragili tarpore illita a P in σπ-ntenebros domicili inclusa, nas Dberius evagari nos Harim restiere veritatem Wrest euiis notio diυina inritionis A. Deo enim βου operat mist, sua notasunt, homo autem non euitando aut dissutando asseaui eam ς potes, sedascevd. audiendo ab eo, qui Hresolis poto ct Aeero.
Lumen mentis humana Deis Η, quem σuieognoverit in pedi in admι Idem deserit, taminato tardem erium ver tu agnostet premoto uiam Deo ira Dei, eris Adoctring omnia erraribis plenasunt. v. r. Bonavita, inquit Thomas a empis, fretis hominem sapientem Omp. deseeundum Deum, inexpertum in mul u. uuantio uis in se humilior imit lib. r. fuerit, me ubjectior tans in omnibis erilsapientior σρaeatior 'e. . Quid ura nobis degeneribis Petelis eui aternum verbum tiquitur iem lib. amuhis opinionuin expeditur. Ex uno verbo omnia, ct unum loquum .e δ. tar omnia. Ethoeinyriseipium quod o loquitur nobis. mem sinaizo inresere aut rectHudieat. Egosum, inquit apud eundem Tho Lib. 1.4mamRem pensem, qui humilem in puncto elevo mentem, utplures tenus. naveritatis rapiat rationes, quamsi quis derem annis studuisset in si σ-
la. νηοπομυrepitu versorem, si tanfusione opinionum,sinta su
437쪽
Ioann 6 su lavreu, fine pugnatione argumentorum. Ait idem in Evangelio cum veneris Paraelitin illi Spiritis eritatis, quem mistam ad os . docebit Luca a I. vos omnem veritatem. Item: Eoo dabo urbis Ososapientiam, ut non poterunt resistereo contradicere omnes adversarii vestri optimiis hie est Doctor, qui tamen doctrinae suae mysteria abscondit prudentibus sapientibus, hoc est scientia hujus mundi tumentibus eadem vero parauulis, hoc est humilibus4 simplicibus revelat Dicatricisq; hujus M gistri discipulus illud Psalmistae: Benedicam Dominum, qui tribuit mi Euli. SI hi inretiritum. Et illud Ecclesiastici Daliti mihi apientiam daboglorioam. Sacris quoq; studiis ac precibus divinam gratiam sibi conciliare non omittat. SIC INEAT animum SCIENTIA hujus anagram.
Esis Diυivo quaeuus SCIENTIA fonte, Doctrinamspiis desuper astra pluunt. SIC EAT sudisse tuam sapientia mentem. Hausta piis sudiis, is labore precum. cumsperant humiles eristia mina valles, Ut rapias, humilia earlica dona easte. Deobi t. A Deo igitur sa pientiam haemiliter precare, qui dat omnibu UN- νοπψi enter Se in studijs altaque negotijsin actionibus tuis, pete ab eo VcVI-ebam εν as tris Dbstat, Mesa ConsILI tVa.
Simplex oratio Deo gratior quam docia.
I. On desunt inter doctos, qui quod altissima orationis tempore mysteria in Divinitate rimari soleant, irecibus suis altae sp culationis te mos immiscere, aut facundiora vel cultiora dicendi genere Deum compellare, prae idiotis implicibus se gratum ipsi obsequium praestare, ejusq; bonitatem plus coeteris demer riarbicrantur, cum tamen, quod hoc capite demonstrandum est, longe vilior Mad bona a Deo impetranda invalidior, mimi' meritoria plerumq; si illorum oratio, quam simplicium, qui cordis affectu, non ver- horum or tu vel Phalasato sententijs multiloquio, preces suas condire
438쪽
dire, Dedq; acceptas reddere blent. Divus Ambrosius milia Prophetae verba su uu dabit mihi pennas sient talamba αυοὶabad requie Serm. s. seam, scribens quaerit, cur Propheta in altum ascendere volens Mevolare, columbae pennas petat,' non potius aliarum avium, quarum plurimae columbis sunt perniciores lagitiores respondetq; auia probὸno Uerat anima melius quadrare pennas olumba, e quas liniplicitas tardis designatur quam sublime aeutum nimia ingenium; eumsimpli Dου:eibus enim sermocinatio elis. Dictum jam est saperius, quam raro distractionis expers laudis niseriscium literati Deo staeant immolare, quam frequenter oratio illorum sit infinctiiosa, quod speculationes mentis illorum omnem cordisii talem devotionem absorbeant, oculorum fontes arefaciant. Comtra simplicium etsi taceat intellectus, at pupilla oculi cor loquitur, oratione non facunda, sed faecunda mon alta vel oratoria, sed humili plurimumque meritoria. I haisis e meretrice ad Deum conversa, tribus annis litaria de II. gens, a Beato Paphnutio edocta, non alio verborum genere Deum s lita est deprecari, quam hoc blummodo Quiylaisa time mi erere mei. Eoque tempore tantum profecit, ut Paulus Beati Antonii diseip liis lectum pretiosis vestibus ornatum, ipsiq; destinatum in coelo viderit, quem tres Virgines clara facie fulgentes custodiebant; hunc etiam non multis post a Sponso invitata, i vivis egressa conscendit. Sancti Francisci oratio, cui dies noctesq; frequenter nipendebat, haec erat Domine quia es tud quis sum Idem Sanctus non poterat adietur samari repetitione hujus versiculi Gloria utri . O Filio . ct Spiritui in amat Sancto, quem etiam omnibus summe commendabat, nominatim vero in Mis. euidam tratri Laim, valde tentato, dicentiam petenti, ut literis ope a za r. ram daret. Addiste inquit, frater bariis me versileaiam hune Glo 3'. νia Latri, e ct sacram lar turam omnem tenebis. Quod ut secit, nullam amplius sensit molestiam, tentationem omnem literas adduscendi stiperavit.
Abbas Macarius se dixit esse oranduit diruix seu viui stamiseret e mei. Si autem instat bellum in animo, dicendum esse: Adin juυa we. I. Gerlacus Eremita orationi plurimum temporis quotidie tribuebat, orans haec tantii verba: Inter noster Ave Maria. Errie Heloia cisis elessen.
439쪽
Miles quidam dives ac nobilis saeculo renuntiavit, ordinem Ci-
sterciensem introivit, quoniam vero literas nesciebat, erubescente M nachi tam nobilem personam inter Laicos deputari, dederunt ei Magistrum, si forte modicum addistere posset .sub hac occasione inter Monachos permaneret. Sed cum diu cum Magistro fuisset, nihil omnino praeter haec duo vocabula Ave Maria discere potuisset, haec tam avide retinuit, ut quocunq; deambularet, quidquid ageret, ea inces, santer nominaret. Tandem moritur, cin carmiterio cum alijs fratribus sepelitur. Et ecce super ejus tumulum speciolum excrevit lilium,&quodlibet folium Ave Maria aureis literis habebat inlcriptum. Curiarentes omnes ad tam grande spectaculum, terram de tumulo effoderunt,&radicem iiij de ore defuincti procedere repererunt. Legitur similis historia in speculo Exemplorum sequentibus verbis descripta Tempore Urbani V circa annum Domini DL O florebat in innocentia, simplicitate, danctitate vitae admodum austerae, pauper, rudis,4 simplex mendicus nomine Satiun qui in annis puerili luis ad stholas missus, nihil potuit aliud diicere, quam haec verba latina Ave Maria. Cumq; in Britannia Gallica ostiatim per pagos panem quaeritaret, repetebat iupradicta verba de Maria ter quater, quinquies,
sexhes ordinatae. Quamobrem illius Provinciae habitatores, ipsius innocentiam dandiam simplicitatem intuentes, panem ei libenter porrigebant. Tunc Salati conferebat se ad certum quendam fontem ab Urbe Laudevenec una ferme leuca Gallica dissitum, in cujus quis suum panem macerare condire solebat, nullo unquam alio potu cibove utens, quam pane madefacto in supradicto fonte Lectus eius nuda erat humus, capitis ejus cervical lapis, idq; sub arbore tortuosa modicum a terra erecta juxta illum fontem Hyberno tempore ciun praefigore gesceret, a cendebat illam arborem, ramos flexiles apprehendens, librabat corpus si irsum deorsimq; , lac motoria agitatione temperabata oris saevitiam, pleno ore decantans sexies Maria ira Maria o Maria o Maria o Maria o Maria Cumq; aliquando increiceret hymmis asperitas, in aquas fontium, per antiperistasinis contrarietatem qualitatum fumantes insiliebat. Hinc factum est, ut incohetalia facta Conspilaientes, eum fatuum vocitarent. Sed Deus admirabilis in Sanctis suis, volens Matris suae famulum excusatum habere ob innocentiam,
nomen Virginis Mariae celebratius reddere, maraculum quod sequitur
440쪽
edidit. Nam cum defunctum hune innocentem fmplieem Satiun via cini sub arbore sepelissent, eodem loco ubi sibi solebat lectum sternere, quae erat nuda humus λnti adiacens, accidit ut postea pulcherrimum lulium miraculose super ipsius tumulum cresceret, cujus flores repraesentabant haec verba: υ Miria aureis literis exarata.
Raderus de quintam Sancto Viro memorat, qui prostrata ad D um prece haec sela verba miserere sui De dicere poterat, nec monitus de orationis suae errore, quo tui pro mei dicebat, potuit id unquam, post multam licet vocis mei repetitionem, dediscere; approbante interim Deo hominis simplicis orationem, dum illi potestatem tribuit sicco pede flumina calcandi. In speculo Exemplorum de quadam devota Matrona narratur, quae in Ecclesiae cujusdam angulo prostrata solebat orare cum maxima devotione Late oster Ave Maria, de Credo lacrymis tota liquescens, pavimentum perfundens Episcopus illius loti sanctae vitae, vidit alia quando columbam illas lacrymas colligentem, cum hoc multoties viis disset, vocatam taminam rogavit, quae esset oratio eluc haec chmis
spondisset. dixit Epistopus: Quam telis esses si alterium nosses. Quod
cum didicisset Moraret, Episcopus deinceps non vidit lacrymas, necet Iumbam. Unde abstulit et psalterium, praecipiens ut ad eonsueta rediaret. Quod eum fecisset, lacrymae columba mox redierunt. Agnovit hanc simplicis orationis efficaciam Divus Aligustinus, ut licet esset scientia; facunduea praestantissimus, omnis tamen doctrinae suae in orando mallet quodammodo oblivisci mens altam intellectus spee lationem voluntatis devotionem imminuere, hisq; precibus Deum ex
raret, ut ipse stribit in libro de bona vita, missemper idem, inqui nunquam mutarus noverim me noverim te .
At dices λrtalia, non omnibus jam tam tacite simplicium oratio III. num genere licere esse contentis, multosq; ad majora deliciliorum pre , cum pensa obligari, quibus intelligendis scienti deservire potest, ciss- ne quarum perceptione, non absq; fastidio otiosae mentis, peragi potest oratio. Ad hoc breviter respondeo, non requiri, neq; fortassis semper consultius esse ad omnium verborum in orando sensum attendere,, db mens alio modo in Deum sit intenta Iordanes secundus Praedie torum Generalis, interrogatus aliquando a fratre Dico, essentne ea vim tute precationes praeditae, prolatae per eos qui vigoris earum sunt exper-