장음표시 사용
401쪽
Se probitatis tegmine nudum, Et mille malis vidit opertum. oculos doctus jactat apertos, Nondum ille tamen sua damna videt.
Simplices in praedicatione. Daereticorum alioru pravorum hominum conversione, plus doctis proficiunt.
Isum est superius,'iram inessicacia snt eorum verba&exhortationes, qui licet scientia literarum sint instructissimi, de omni ornatus Rhetorici genere phaleratas nectant sententias, peribus tamen contrarijs doctrinam suam confundunt. dicunt, non facilint. Hic e contrario nobis est ostendendum, quantos in Ecclesia fiuctus praestare soleant, nec inanibus verbis aerem solummodo verberare, sed corda hominum quod ars nuda nunquam poterit quo voluerint inflectere ac permovere, rudes simplicesque Idiotae, quorum vita orationi concordat, quorum labori licet illiterat vens divunae gratiae favonius aspirat, maxima plerumq; respondit in audientium animis virtutum incrementa. Hae sunt nubes, non inani siperbiae
typho sed seceo caelesti repletae, quae salubres Auditoribus aquas copi se depluere pol sunt, quorum oris verba, ut pialmistae verbis utar, terra audit; quorum doctrina ut pluvia concrestit, fluit ut ros eloquium, quasi imber super herbam, quasi stillae super gramini; qui non sunt nubes illae inanes evanidae, quae ut ait Iudas Apostolus, aventis circumseruntur. Qui deniq; non in sapientia verbi crucem Christi eva I. cor I euant, qui non semetipsos praedicant, sed Iesum Christum Dominum nostrum. Non illi praedicationibus intellectu dissicillimis, non stipen. vacaneis argutiis speculationibus, perturbant potius, quam instruunt Eeeli. . Auditores non illi contra monitum Ecclesiastici abscondunt sapientuam in doctrina ejus, sed Dominum potius audiunt per Moysen in Libro Cap. o. Numeri praecipientem quando congregandin es popula Miplex erit--
402쪽
Hinc potius, quod olim Isaias Propheta de iis vaticinatus est, conflant gladios suos in vomeres, lanceas suas in falces Quid per gladios, inquit antipratanus, nisi acutae quaestiones in disputationibus intelli Apμb a. guntur' quid per lanceas nisi verba pnedicantium in suumitate ser- c. r. monii quae quide in vomeres falces bene conflamus quando. M aptitudinem intelligentiae audientium, eorimq; profectum, disputationes vel praedicationes salubriter ordinamus. Tali vomere, sicut dicitur in libro Iudicum, percussit Samgar excentos; Iamson in mandibula Ddie. I. asinae Philistinorum mille prostravit. Paulus in lege doctissimus praec pit praedicare, nonis apientia verbi ut vin eυacuetur crux Chrisi, id Iud P est, ut ait Cornelius a Lapide in hunc locum, ne inanis reddatur, neq; I. cor . . detur illi gloria, dum putant homines sedalutem affecutos, de sibi fidem persuasam esse vi humana eloquentiar, non vi passionis Christi. Haec ipsa fuit origo schisinatis dicentium Rosum muli et Apollo. Quod ibid. scilicet Apollo eloquens placeret nonnullis Corynthiis, delicatis elo quentia studiosis aliis vero spiritum magis quam verba quaerentibus placeret Paulus imperisus quidem sermone , sed non seientig Audia a Cor. r. mus hune gentium Apostolum ita scribentem Corynthijs seripsum est . I. cor Dinquit, per amsapientiam sapientium, prudentiam prudentum re
ne ulla erit Deus Sapientiam huius mundi nain quia in Deiopum tia που eognovit mundus per sapientiam Deum, laeui Dreperissultis amprarieationis salvos faere eredentes Quoiam murii siona petunt, ct Irae sapientiam quarunt; nos autem pradieamus Christum eruet um, Iudais quidemstandalum, gentisin autem stitiam ipsis utem Oearis Iudaeus ars Graeis Christum Dei virtutem, mei sapientiam. Quia quod fultum est Dei, sapientius est hominibus, ut nouglorietur omnis earo in eos ectu eius. Ut videlicet nullus homo glorietur, vel typho superbiae intumescat, quod ob sapientiam suam, intellectus vel ingeni nobilitatem, a Deo electus sit ad praedicandum, ani
Stultam erroserit Dis sapiantiam hujus mundi, quando, ut ait Ι- Ambrosius sicientia istatorum, stultamfeeisseientiam nilosi horum. Audi quod idem S. Doctor ait in illud Lucae Elegit duoderim ex eis. -- πAdverte, inquit, eaeleste consilium nonsapientes aliquos, non ditius, μcam.
non nobiles, se piseatore 2 publieanos quos diruere elegit; ne tradu
403쪽
tare traxis aliquos adsuam gratiam videretur ut veritaris ratio, non dii utationis gratia pravaleret '.' Ineruditos liberalibus digeiplinis de cisit movit S. Aligustinus. Omnino quantum ad Milosophorum doctrinasti utine si in titos, nou peritos grammatica , non armatos dialectica . non Rhelmea inflatos pistatores,ibrisus uni retibus ei ad mare hujus δε- culi pauessimos miser, is ita ex omnigenere tam multos pisces, taut mirabiliores , quanto rariores , etiam ipsis milosophos eρit Seio-
de ver batoniis quὸdsi eligeret senatorem, diceret senator dignitas mea electa Domi Si Aleres divitem direret diυes opulentia mea electa es ' si Reserm xy gem, diceret Rex porsa mea; si Oratorem eloquentia meas si In Iosophum sapientia mea electa est. Interim inqui Dominus, disseruntvrsuperbi si multum tument. Da mibi prius istum pistatorem, venitu pauper, nihilhabes, nihil nosti ,seauere me. Tam log onti vas inane admovendum est Dimisit retia piseator aerepitgratiam, factus est divinus rarar Leguntur modo verba pistatorum, abduntur eosia oratorum.
bam. 49 S. Chrysostomus explicans illa Evangelisverba De et mitto ad in imp U-υο Ivim es seribas Oe ait: πὶ mis sunt apientes adversus ha- arati. 3 resteos stiliret Putres vestros; sapientes autem, non liserati, quorums pientia non est in IeUbus earnalibus posita, in lingua aequisita per
exercitationem earnalem, sed sapientes circa Dei liviorem sapientes anim naneor re , corde non ore, Menon verbis, de auibus d eis γ'
eius Dybeta dexteram tuam fenotamiae ct eraditos eorri insapienIia. III. Apostolus Corynthiis ita stribit: Ego eum venissem ad vos δε- I. cor a tres, evi non in sublimitaresermonis aut apientia, annuntians vobis restimonium Iristi non enim iudicaυ me scire aliquid intervos , nisi Iesum Christum inbune erucifixum ct firmo meus, ct praedirari mea. non in persuasibilibus humana sapientia verbis, sed in ostensiou stiritus virtutu, uodes vesra non hinsapientia seminum, sed in virtute M. I tan Dei. ' Diseiplina nostra, inquit Origenes, propriam quandam barra cel . et demonstratiovem, diviniorem, quam nigraeorum demonstrationes, quam Apostolus nominat demonstrationem 'iritus ct triuiis. Et iterum, citans eundem Apostoli textum hae verba, inquit, quid aliud bi volunt, quam nonsatis esse u verum sit, statam ad movendos
404쪽
animos ἔominum, quod disimus, vis Doctori diuini us Ovessa sit vis quadam, indictis ejus adsit gratia alestis vergia. Ei hoe est quod ait
Da υiά mmisus dabis υerbum Eoa elitantibus virtute multa. Conversi animarum, ut ait D. Bernardus, divinae vocis est, non huma de eiversnae. Simon Joannis pheator hominum in hoo 'seum υoeatus es stren adscholar. Iliturus a Domino iveassum tamen: ipse laborans, tota naeve nιle piens, donee in verbo Domini rete iactans, comprehendere possit multitudine eopiosam. Utinam iactemus innos in hoc verbo hodie rete verbi,
experiamur qua eriptum est: ee dabis vori μου oeem virtutis. Nostrajudicabitur vox se, non Domini, si quaeramus qua nostra sum, non qua IESU Christi.
S. Laurentius Iustinianus, postquam alicubi vanam scienti eo elo II. quentiae ostentationem in Concionatoribus reprehendisset, ac docuisset distribuendum singulis verbi divini pabulum, juxta personarum ac temporum qitalitatem, subdit: Non enim tam ompo ita orba, ct humana de dis pcseientia eloquentia ornata, quam ignita muro prolataearde approbat Monast. Dominus. Sicut duo itus pauperevia minuta grata ejecit Salvator; conu.
Da,irtutem tribuet mangelieanti simpliciter Us stirituali nams
fructu ese nonpotest quidquid fonte producitur haritati, quia ποπseientem sed amantem diligit omniporeus. Cornelius a Lapide spiritum a Paulo insinuatum explicat permagnum zelum, eructantem sapientia arcana; non humana, sed divina ita ut manifeste cernant Auditores spiritum ianctum per os alicujus
loqui. Non replentur hoc spiritu qui typho superbia tument, qui se magis quam JESUM Christum praedicant, qui dicunt linguam πο- mkrr.sram magnificabimus. In quae psalmistae verba S. Bernardinus ita scribit isti linguainsuam magni an , quisubtilia ct inutilia verba praedia eant ut aliis videantur Doctores aut adductosuperelli grandi S. HAran. verba si συuntur. contra quos etiam Dominus per baiam ait: cstv v dis a r. dantur qui operantur linum, plectentes ct rexentes sub ilia. Nolite multiplicare loquifublimia gloriantes ui docet ea, qua ab Auditoribus intesti ποπ valent non adeorum utilitatem sed assui sentatis-nemfacit teste S. Hieronymo. Paulus in paradisum raptus tametsi audierit arcana verba, admissus meritin illud Garophilacium, in quosunt omnes thesaurisapieuria Gelotia Dei, nihilominus, ut supra vidimus, non in sublimitate
405쪽
sermonis, aut petiuasibilibus humanae sapientiae verbis praedicabat; non alta sapiens, sed humilibus consentiens. Quod caliquando loqui operte sapientiam, id est de divinis mysteriis altilis disserere, loquamur talam eum Apostolo interperfectos, viros scilicet intelligentesvi doctos,
non inter homines rudes xplebanos. Narrat Baronius, S. Chrysostomum, aureum illud eloquentiae strumen, cum se concionatorio muneri accinxisset, distursus doctrina, eloquenti in sapientia plenos contexuisse, ita ut a populo non potuerit mistelligi. Qua de re vetula quaedam lamentans, eidem vice quadam imis properavit, quod termones ejus essent omnis fructus expertes. Hoc ille audiens stylum confestini mutavit, ita deinceps concionatus est, ut
unusquisq; licet rudis kidiora ipsum posset intelligere. lib. 7. Acute D. Gregorius explicans illum Job textum pra liga aquas
moral. c. in nubibis suu ut non erumpant pariter deorsum. Per aquas sapient 1 am scientiam sacramrintelligit, per nubes verbiraedicatores, qui sciaentiam suam debent continere, si copia ejus abundant, ne illius immemstate Auditores magis opprimant quam reficiant. Adducit etiam exemplum Pauli, qui religata intrinsedis scientia , ut non pariter deorsum erumperet. Auditores suos desillatione verborum nutriens. ait non potui loqui vobis aua stiritualibusse quas carnalibus, tanquampa luincirim laevobis potum deri, non esiam. Quis en erre potuisset, raptus ad tertium eatam, raptu inparadisum, etiam arcana verba audiens qua loqui homini non liceret, tam immensessupernaseientias-nus aperireLV. Haec igitur inter caeteras una est causa, ob quam docti sua praedicatione parvum sepe fructum inauditorous excitant. Ascendant milia Iies cathedras, voce stentorea ibidem clamitent, mille verborum atq; sententiarum phaleris dictionem momento vanis cum Ositq; auribus delectabiliter influant, s animarum utilitatem spectes, verberant solummodo pavimentum; quia in sua scientia Deloquentia confidunt, eamq; populo cupiunt ostentare, quod potissimum vitare debebant, serm nem quem proserunt, opere confundunt. Ascendat econtra sun stum simplex aliquis & sermone imperitus Ecclesiastes, cujus vita verbis Concordat, cujus mores dictionem non confundunt, rudi stylo peroret, essicacius tamen loquitur, quam alter Demosthenea instructus facundia,
o scilicet intus ver ba suggerente spiritu, qui ubi flaverit, fluent aquae,
406쪽
qui ad labores Divinis sub auspiciis rigantiuia fugibus dat incrementa
qui linguas infantium facit esse disertas. Talium sermo irareticatio non in persuasibilibus humanae sapientiae verbis, exin ostensione spiristus xvirtutis. Per tales multi Ecclesiae filii aggregantur, ut cum veritate dici possit illud ex Annae Cantico serius peperi plurimos, ct qua multos habebatfilios, Urmata es. Quaerit gentilis Epictetus apud Arrianum quare inricti inser. L 3. Hs monilis persuasione 1 Paetores sepesunt, quam vos ὀ ni Ophi Et sera. 6. res OndeI: quoniam illisordentia sua re decreto inani sensuproferum, vos autem illa elegantia a labiu, deos'frmasuvi mortua. init a local. r.
tes Apocalypticus, conversesum, ut viderem Oeem, qua loquebit turinerum Nunquid vox potest videris ita est Non audiri solummodo debet vox predicatoris in aere per os formato siemissi, sed etiam videri in operibus ipsius siexemplis. Altius here uisa, auaru audita perfectis teste S. Thoma Villanovano. Quis direres etat, cuantumno One.des.
tempore quilibet fauctorum semissim profuit plis uti unius sancti Meotio.
exemplumi vita, quam ovgeries numerosa librorum tantulit orbi. Multitudo enim non librorum, sapientum sanitas sorbis terrarum. Dicebat S. Franciscus, ut refert S. Bonaventura laboretur magis exemplo, quam ver magis ac mu prece, quam loquarisermone Stella illa quae Magos ad Christi praesepe perduxit nullum 1onum edidit, sed lumine suo fuit locuta luxit, de siluit Quidpersessum, inquit Pe V I. IN erus Damianus, nisi plex quilibet Sacerdos honesta vira innuisar, qui pist. Gliser astruentis eloquiisaeustate non polent, esuris tamen operibis velut quibusdam laudabitu ira radiis misat Habeat ergo visa tua elaram sal. voeem, ait S. Clirysostomus, hereos tuum ob uxeru , Ituba ela 49. rius personabis. o. Si ergo Ecelesam mimerosa prole volumus augere, lignere Deo VI. populum acceptabilem, verae fidei bonotam operum sectatorem, plus operibus quam verbis insedare debemus. Quod maxime Religiosis quibusdam est inculcandum, qui caeco studendi desiderio flagrant, cum aliquid se in altioribus literis proiecisse putaverint, cathedras ambiis re incipiunt, Zelo utajunthanimarum lucrandarum. Indignum putant latere se modio, lumine suo aliis prodesse quaerunt, nestientes quod lumen Religiosi, quo alios illuminare debet, sit potissimum h nulitas, puritas vitae. Lumen vero etiam pulcherrimae praedicationis,
407쪽
per animi arrogantiam, malam vitam magis obscuretur, quam si sub tenebroso modio constringeretur. Hugo Uictorinus in ejusmodi Monachum, pliis literarum, quam virtutis studiis inhiantem ita invehitur tu Monaebe semperjejunis
fetibis usi ere debes i tu philosophari quaris simplicitas Monaebi philosophia dis est Si rictu esse destir, . audi qus facias. Vilito
habitus tui. mplieitas ub.s i ivnoeevtia ita . sanctisas conversationis tua docere habent homines. Similiter Petrus Damiani cociatur 1 vano sciendi desiderio avertere Ariprandum Monachum, animarum pariter cr.indarum commoda praetexentem, dum illi ad lucrandas animas, omni scientia neu fidia potentius medium suggerit, vitam h υκ F. n uni& virtuosam. Forte dicaue, inquit, multos lucrifacerem, figratia
ςβρ. - praedicatiosis affluerem, si viamstientia literalis haberem. Et ego reis stondeo, a uoniam ct inacaris multos potuisset abaduolatria robeares viveret Mauabat, O innumerabiles christi Mari 'res plurimos ad agone; deifirmarepotuissent, si perseeutionis inta disserrasupplicia d erevissent; sed quoniam adparearum perferenda tormenta esseaci adseseaverunt man=ria indo, quampradieando, Oloventes ectum, liqueresequentibis imitationis exemplum. Tu quos valentius provocas virinus reproperare in Christium, quampromoverepotueras avdsento qualibet multiplicitate verborum. Nee enim Deus omvinum nostra grammatica indigat utpost be homines trainat.cum in ipsi bujana redemptionis exordio, cum magis videretur utis necessarium ad raustergenda novasiriisemina, non miseris Uvbos oratores, sed pure ρο- tius acpiseatores. Ipse salvator in ligno crucis, quod S. Augustinus ait, non minus futue cathedram docentis, quam lectulum morientis, patiendo magis.
qu miseri, aliter tondicinand ad se omnia traxit saecula imo statim a Nativitate sua, cum linguam tenellulam in verba nondum posset exere
re ipso nobis opere patientia cilicet, humilitate ac paupertate in pra .' his inedra praedicavit. Nes enim easu putandum es arridisse, quod IESUSρoneretur inpresipis, ut observat S. Thomas de illa nova,
nstra deerant Virgini ire ad sestinendum aerum nes eum inrali loes
posuisset, n7 magnum aliq-d in re nimierium aheretur altissima nanis inde nobis erudiri paratur. Murva cathedra praesepe Dd, ex qu. cunctis morialia misiquii visntia, cidaestu infabulo Marseris
408쪽
CAPUT XXXVI. git. ' O magna catbedra Praesepe isiud, is quo resides divina sapis, ta Di
Magister Orbis risuis ibi l 'itur Eoangelium Guidquidentis θόο-no JESUρο ea verbo do utili. ὀIesatim ortus Iempore demonstrasti. Hoc idem est quod ait Apostolus apparui gratia Dei οmvibus hominibis erudievinos Infans quidem es, ait S. Bernardus sed verbum infavs, euius ne ipsa quidem infantia tacet. Clamatsabulum, cίιmat Uepe,
Non igitur est nobis mirandum, si rudes quidam Implices m gnum in Dei populo fructum quandoq; faciunt, Magistri huius exemplum imitando ac siis bonis operibus, quam verbis praedicando. Tales esto Syllogi linoriun regulas non noverint, aliasq; dialecticas fallacias subtilitates, neq; sophismatum gryphos altercando refutare didice rint, aut demonstrationibus artificiosis sua dogmata litare, plures tamen haereticos convincunt, quam alij scientia excultissimi. Noverunt enim demonstrationem per opera Igna, quae juxta Ecumenium fontior es ea, qua ex verbisprodueitur. Quid cauta est, qudd tam inaniter Minfructuose, novissimis hi saeculis, in haereticorum conversione laboremus t non alia, quam quod Qmnis armatura, quam contra eosdem proferimus, in intellectu nobis sit posita quod magis scientia, quam bona vita adversum ipses instruamur, tauthoritatem dogmatum nostrorum operibus malis imminuamus, ejusq; ulpicio, qui selus etiam sine nobis movere potest corda hominum, sine quo nec Orpheus cythara stia sylvas de saxa trahet, nec Mercurius virga sua ullum ex orco revocabit, rard aliquid aggrediamur. Non sic Patres nostri, non sic. Ubi in priaitiva Ecclesia tot Theologiae Doctores tam enucleate exposta fidei nostrae rati, tot controversia rum libria quotidie tamen millia hominum e Iudaeis kPaganis Ecclesiae accesserunt, non in sapientia verbi, sed vitae perorantis exemplo. Si qui piam tamen mecum pertinacitis contenderit, necessariam esse hoc saeculo mentiam Meruditionem, ad Ecclesiae munimentum contra haereticos, bonamq; vitam orthodoxorum cum rudi praedicatione parum pr futuram esto id concedere, non tamen de illa scientia Meruditione conis cedendu putarem, quae nugis ineptiis otiosis, inutilibus speculationibus atq; argutiis gaudeto pastitur,qua instructi tyrones hujus militiae dueos contingit manu operi seu praxi admovere,vel arena iubire certaminis,r lendos se adversirijs ostendunt, ignorantes utilia donecessaria, qui suDervacua didicerunt. D id a b Diqiligo b Corale
409쪽
VIII. Videndum iam ulterilis, quare felicior in convertendis haereticis, potentiorq si humilis indocta Deo tamen grata simplicitas, quam docta omnis Theologia, docet nos hoc simplex quidam Confistar inter v Patre Concilij Nicauit, cujus historiam, Rusfini in Ecclesiastica historia verbis hic referre placuit Cum pro studio Religiosi Imperatoris Constantini, ex omni terra sacerdotes Dei Nicaeam ad Concilium convcnis.
sent, opinione commoti Plillo phi quoq; dialectici valde nor,iles&opinatissimi convenerunt. In quibus quidam insignis in arte dialectica, per dies singulos conflictiis summi certaminis cum Epistopis nostris, viris adaeque in Dialectica non probabiliter eruditis movebat, fiebat ingens spectaculum convenientibus ad audiendum doctis diteratis viris, nec tamen ullo genere Philosi,phus a quoquam concludi poterat aut constringi. Tanta enim dicendi arte objectis quaestionibus occurrebat, ut ubi maxime putaretur adstrictus, velut anguis lubricus elaberetur. Sed ut ostenderet Deus, quia non in sermone Regnum Dei, sed in vim tute consistit, quidam ex Consesssioribus simplicissimae naturae vir ωnihil aliud seiens nili JESUM Christum tunc crucifixum, inter caeteros Auditores Epitcopos aderat. Qui clim vidisset Philosophum insultantem nostris, callida se disputationis arte jactantem, poscit ab omnibus Iocum, velle se paucis cum Philosispho sermocinari. Tum vero nostri qui simplicitatem viri peritiam de sermone duntaxat,duent, Pavere, velut pudorem quendam pin, ne forte apud callidos homines risii essiceretur sancta simplicitas. Perstitit tamen senior, linemovit sermonis exordium. nomine, inquit, IESU risti, nilUο-
homini quem delim formaverat,s'iritum dedit, universa qua vidensum, inqua non videntur, virtute verbisui ereavis, stiritussui anctificatisvorma υit Hoeυerbum ae apientia, quem nos DE lium
dicimus, humanos miseratum errores ex υirgine nascitur 2 perpasι-onem mortis ἄρerpetua nos morte liberaυis, ae resurrectioneJua a servam ποιῶ consulis visam, quem exstectamusJudicem omnium qua sterimin,
esse vexturum. Credisti ira esse nilosopiat at ille, velut si nunquam
ullum sermonem contradicendi didicisset, ita obstupefamis virtute dictorum, mutus ad omnia, hoc solum potuit respondere, ita sibi videri, nee aliud verum esse quam quod dixerat. Tum senior: Si his, inquit,
410쪽
Philosophus conversus ad discipulos suos, ad eos qui audiendi grati; convenerant, Audite, inquit ὀ eruditi viri donee verbumerum 'estares est, verba verbis opposui, squa dicebantur dicendi arte bubverti. Ubi vero pro verbis viriwprocessit exire direntis, nonpotuerunt res iere verba virtuti, nec homo adversari potui Deo. Et ideo si quis vestrympotui in his que dicta suursentire quasensi eredat Christo, sequatur ιunesenem in qu loeutui est DEUS. Ita Philosophus Christianus essectus, tandem se gratulatus est victum. En qualia Deus per ora suorum simplicium facit miracula, mandibulis asinorum Phulisthaeos prosternens, lana literatorum studia confundens, qui selummodo in rationibus suis di intellectuum subtilitate confisi, sectarios plerumq; pius exasperant, sima s ad scommata quim ad fidem movent plus perver tunt, quam convertunt arundinem quassatam confringunt, linum fumigans extinguunt Virtus praecipua est animorum immutatrix, siaaviter in suos casses corda hominum alliciens in mansuetudine sapientiae. Verbosa vero scientia pertinaciam magὶ fovet in aemulis, dum quidvis etiam verissimum evidenter deduxeris, animo obstinato non deest, qua telorum tuorum 'im elidat, rideat aut cavilletur. Ideo prudenter Pau lus adtamet nasi contendere verbis, ad nihilenim utile es, nisi adsubversionem aud entium. Hoc etiam modo controversiae inaniter prOt Iantur&immoletalisantur, dum docti quos volumus convincere , pertinaci animo, veritatem quantumvis agnitam sequi detrectant, ne vict ria palmam dent adversario rudes autem vel rationum propositarum
vim minime percipiunt, vel doctiorum in sectis suis exempla sequi,quam quid cum veritate sequi oporteat, disquirere malunt. Deniq; non iudialectiea laeuit Deo servare populum suum inquit Urbanus Papa 'Regnum Dei infimpliei alefidei est non in rententionesermonum. ' ' Quam mirabilis fuit conversio Valeriam, Tiburtij, mordianicum aliis circiter trecentis, quos per S. Caeciliam conversos fuisse legimus t animus in ejus officio Caenia famula tua Domine quasi vis tibi arguvienusa servis, quae tot animas, velut dulcissimum acceptissimum Deo favum caelesti menta transmisit. Dicitur vero argumem rosa, non quod ad illorum conversionem doctis verborum usa sit argumentis Argumenta enim ejus praecipua fuerunt fides, pietas, iratio. Ex his seminibus, quae DEUS per gratiam suam in Caecilia seminavit,iam praeclari prodierunt fructus, non ex persuasibilibus humatiis sapientia: