장음표시 사용
411쪽
IX. S. Hieronymus artem syllogisandi comparat plagis AEgypti. quia
scilicet ad conversionem haereticorum valde parum fructificant, sicut plagae AEgyptia ad conversionem Pharaonis Demonstrationes Logiacae nominat idem Sanctus Cyniphes dialecticae, qui acatholicos etsi pungunt, non tamen compungunt. Risit hos cyniphes S. Augustinus', rei Manichaeorum infectus Libet hic quendam textum ex ipsius Co fessionibus annectere, quo suae conversionis causam potissimam ena rat,
Oufeis ni, quidem disput tiones xcyniphes dialecticae,seu humanas quastunq;
lib. I, cap rationes ad fidem motivas, quae omnia adversus animum haereseos peste ι'. imbutum, ut ipse sensit postea imprudenter sint adhibita, nec quidquam profutura fuissent, sed pias ac devotas Matris suae lacrymas. Sic ibidem Deum inter caetera alloquitur dedisti ergo alterum responsum videlicet persaee1dorem tuum quendam Epistopum, Murritum in Ecclesia ' exercitatum in libris tuis quem e.m infamini Mater videlicet D. Augustini rogasset , ut dignaretur mecum coiloqui ct resesiere
errores meos O dedocere me mala, aerirere bona faciebat enim boes
quos forte idoneos invenisset noluit se prudeuter sam quantum 1ensi posea. 86 Ondit exim me adhue se indoeilem, eo qua inflatus essem
novitate haeresis istius, nonuus quaestiunculis, iam mustos imperius ex is sisin sicut illa indieaverat ei. Sed ne inquit illum ibi. tantum rogvr ωDominum, ipse legendo reperiet quis illisit error inquanta impietas. Simuletiam narravit, se quos parvulum a seducta Ma- noua datum fulse antehais, omnes eve non legisse Iautum, eis rum etiam scriptit. II libros eorum , sibis avaruisse nuneontra dissuranteo convincente, quam esset insectafugienda, lasfugisse. Guaeum in dixisset, is ita notit acquiescere . se instaret magι deprecando, s ubertim flendri, ut me videres s mecum dissereres, Lejamsiabis stomachans radio vade inquit a me, ita vivis fieri enim non potest, ut plius sarum ae marum pereat. Quod illa ita se aecepisse inter eo siqui se meeum retardabatur aes de alo sexuisset. Vides ex hoc D. Augustini exemplo, quam longe potentioresessicaciore' in conversone pravorum sint simplicium preces lacrymae, quam literatorum cruditae rationes Margumenta . . Vere nisi Dominis per suorum preces ad ea υerit domuis , in vanum IaboraUeruntdfui ad feaut eam praesertim si in aedificando, ut fieri plerumq; staci, Isaia. s. rhrietui securi comra eum, quiseeat in eas aut exalteIur serra outra
412쪽
rursaeulis qui uti tignulis est Non advertunt hoc saeculo multi 'nimici intellectus proprii adminiculo freti, docta magia quam fructuosa, vel Ecclesiam aedificantia cuin haercticis inire sol cnt e tamina, quod neque qui plantat est aliquid, ne . qui rigat. sed qui crementum dat o Gr. I Dem. Nesciunt mystcriiam Gedeonis, qui cum triginta duo armatorum millia contra Madianitarum centum triginta millium copias in aciem produxissset, dicebat ei Deus: inlim recum est populis non tradetur Ddiib. 7. Midio in manus eius. Vide rationem fuisse, cur Madian in Gedeonis
manus traditus non fuerit, populi multitudinem, qui sibi fortasse non Deo victoriam adscripturus erat. Propterea in Ecclesia Dei proni venda, Iaereticis ad fidem reducendis, inanem literati navant operam, qui subtilibus rationum suarum inventionibus magis, quam divino innituntur auxilio, spem omnem in ri tute intellectiis sit collocant, ideo in vinea Dei amplianda inaniter desudant, ideo vane retia sua tendunt in capturam. alium se perbor-r, xviribus suis vane fidentium, ut ait
D. Augustinus, Deminu noster I ESU Scirsus volens frangere rami ces, non quaesivisper Oratoreo piPratorem, sed piseatore lueratus est 'per Ie Imperatorem Gratorem Magnus Cyprianus Orator sed prius De Uuem reus piseator per crueinpostea Mnsia in rederet orator, sei luere tor Infirma scilicet mundi contemptibilia elegit Deus, ut fortia co funderet, neq; gloriaretur in conspectu eius omnis caro. molimus e in extolli, inquit D. Chrysostomus, sed Heamus nos lautius is Mil. - Ies effetamur. Non algiunt filubre hoc Diui monitum multi hoc is V p pr culo, qui laborum suorum nimis aestimant depraedicant in Ecclesia Most
Dei utilitatem, aliorum vero operas quamvis fortasse meliores, tanquam
inutiles spernere solenta sugiilare, qui ad omnia primos sese obtrudunt, quos perstrinxxis. videtur Iacobus Apostolus: Zelum ipsorum amarum,steisi. I.
contentiones quibus corda eorum impleta sunt, commemorans, asserens, non esse istam sapientiam eorum qua se jactant, desursum descendentem, sed terrenam, animalem, diabolicam. mi in ministe-Tijs suis, quae circa proximum peragere solent, si pure Dei gloriam, non Vero suam ipsorum quaererent, aliorum quoq; laboribus in divina messe non inviderent, nec minus gauderent, quam si ipsi haec agerent. Nouest Age Olus honoris Dei, inquit Rodriqueri, siam ipsus, zelus, ut nos minus eleυeris inextoduris, quam alis ille. Misim Dei,
413쪽
riam, nou tua θ Zares, gauderes mustos Ugenus perarios inae miri, inquo ipse potens noui farere id per alios feri. Talis fuit Moyses, quidum Iosue quibusdam prophetantibus resisteret, quasi ira
uis tr riis ei dicebat quia aemularis prome quis tribuat ut omnis populus propberet, set eis Dominus1 iritumsuum. Cum a Paulo Apostolo superius citato sermo praedicatio sanactorum in ostensione spiritus & virtutis consistere dicatur, jam de spiritu fatis actum sit, ad virtutes quoq; veniendum, quibus super doctos mira perpetrant indocti, coguntque eos, qui verbis persuasibilibus humanae sepientiae nora erant credituri, operibus mirandis saltem fidem non
X, D. Antonius, ut in ejus vita legimus, cum multa contra quosdam eap. p. gentiles Philosophos, qui ad se convenerant, contra vanam eorum scientiam perorasset, subdidit: Ecce nos, ut dixit Doctor noster, non in ρεntili persuasione, sed in fide apertissima suademus , qua verborum affirmationem pravenire consuevit. Adsunt qui popatientes a Demonibus vexati , quos clim in medium produxisset, verba repetivit dicens r ne vos Oilectisvibus vestris, ct quo vultis malesta armine Deos vestros auos putatis expellite; sin autem non potesis, victas submit ire manus, ct ad Christi rubea eo utito, instar erucifixi eredulitatem M satis potentispraseauetur Dixit, invocato nomine IE SM, cum vitale signum in lacro numero Trinitatis pressisset in frontibus, una cum expulsis damonibus vana Philosophorum confutata sapientia est. Conabatur aliquando quidam Magus, intra D. Helenum uerbietit re in m argumentis populum Dei evertere, dicentialsum ilIum esse Epist inua.Eu pum, se missum eli a Christo ad docendum. mic aurem erat versutissimus de scripturis divinis populum seducebat Deniq; omnis turba Christianorum accessit ad Helenum, dicit ei: audivimus Zaream quod irae fili missus a Chrso, constitue diem, in quo aut eum reeipi, tibi μeium, aut spores, eonvincas false dicentem. Igitur constituitur dies, locus in medio Heliopolis Civitatis Venit Zareas magus cum artibus suis, venit Helenus Episcopus cum orationibus sitis, Cumq; populum silutasset, ait: nune probabitis stiritus quilunt a Deo. e conversus ad Zaream , coepit verborum ingens habere luctamen; sed quia versutus erat nimis, concludere eum sermonum ratione non potuit, re1piciens populum sortiter Laedi, quod Zareas superior abscederet Disitiro b c Orale
414쪽
in terbis, modicum flentium nostulavit, ait ad populum di isti postoli in haeparte monis omnino tenenda sunt; dicit enim Timotheo G stipulosuο noli verbis contendere ad nihil enim uriis es, nisi ad subversionem audientium. Sed nebo testimonium non quasi cauti, sesquasi timidi proferamus accendatur 'nis in media Civitate e iner istamur pariter fammas ct qui ustus,o uerit, eredarum avid hunc miserit Christus. Omnibus iententia placuit, statimque ignis copiosus
accensus est. Tunc Beatus Helenus jubet Zaream introire flammas, cui Zareas inquit. Ingredere tu primus qui Meprop6uisti. Consignans se igitiir Beatissimus Pater Helenus, expansis manibus ingentes flammas ,-trat, stans illic dimidia sere hora, neq; capidis, neq; vestimentis ex aliqua parte violatis, ut Zareas quoq; intraret similiter imperabat. Sed Zareas reluctari coepit fugere. At ubi eum invitum populus in igni-hus tradidit, statim eum exundans flamma coepit exurere; immittens se Sanctus Helenus, licet semiustum, vivum tamen eripuit, quem cum
dedecore eliminavit populus de finibus suis.
Simile quid Rusfinus narrat in vitis Patrum de Mutio Palladius de Copre, micephorus de quodam Philosopho Libet hic referre cat. 3. factum Macari AEgyptij, quod Russinus verbis sequentibus describit ruenitae stilicet ad eum haereticum quendam Hieracitam, quod genus haereseos invenitur apud Egyptum. Hic cum per multam loquendi aratem plurimos fratrum, qui habitabant in Eremo, conturbaret, ausus est etiam coram ipso fidei suae asserere pravitatem. Cui cum resisteret SNnior, contradiceret, ille verba simplicia callidis argumentis eludebat.
Sed chm videret Sanctus fidem fratrum periclitari Lauid opus est, inquit,
nos erbis contendere ad subversionem audientium Lexeamus ad sepul-ebrafratrum quinos praeesserunt in Domino, turn rum Oneuserie
DB minussuqeitare mortuum desepulebro ostiant omnes auia Asis fides probatur a Deo Sermo hic omnibus qui aderant fratribus placuit. Pr cesserunt ad sepulchra, hortatur Macarius Hieracitam, ut evocaret mortuum in nomi e Domini. At ille Tu, inquit, Domine qua μνUosuist prior σου. Et Macarius prosternens se in orationem ante D minum, ubi suffcienter oravit, elevatis sursum oculis suis ait ad Dominsi: Tu, inquit, Domine, quu ex duobus nobis rectam Me reneat ostende eleυat,mortuo Me. Et cum haec dixisset, Fratrem quendam, qui nu-
415쪽
respondisset, accedentes fratres, continuo quae superposita fuerant abstulerunt, Meduc tam eum de sepulcnro re lutis vastiolis quibus constrictus erat, exhibuerent viventem Hieracita vero, ubi haec vidit, Obstupefactus in fugam vertitur, quem traires quoq; omnes in quentes
extra terminos terrae illius exturbaverunt.
In vita Sancti Petri Martyris legitur, quod cum apud Mediolanum aliquando Episcopum Haereticorum a fidelibus captum examinaret, multi Epistopi Religiosi, maxima pars Civitatis illuc convenisset,& dies tum praedicatione, tum examinatione in longum protracta fulcset, maximus aestus cunctos affigeret, Haeresarcha coram cimnibus dixerit O Intreperυerse si ruis ita)anctus , sicut hie sutrin populus re esse os mat eureum aestu moripermittis r non rogas Dominum, ut nubem aliquam inferponat, ut nou moriatur hie stultis populis tanto iud ad quem Beatus Petrus respondit: si is proinistere te abnegat muharsis tuam, oestae;v Catholicam ree Iurum, rogabo Dominum, O faciet quod dixisi. Tunc fautores ruaereticorum clamantes Haeresia char dixerunt promitIn promitte, credebant enim quod fieri non posiset, quod Beatus se facturum coram omnibus spopondit. maxime cum nulla vel minima nubecula in aere appareret Catholici autem per promissione Beati Petri tristari coeperunt , timentes ne fides Catholica ex hoc confusiona pateret. Cum autem haereticus se obligare nollet, Beatus Pelus cum magna fiducia dixit Adhoe quo veris De visibilium inυ bilium Creator monstretur, ct ad consolationem Modium, uidconfusionem baretieorum, rogo Deum, ut aliqua, lecula frendit, se intersitem oepopulum inter ponar; quod mox praemisi crucis figo culo factim fuit, per magnam horam in modum papilionis popultimi
hecula protegente. Dum quidam haereticus acerrimus disputator meloquentia singularis cum eodem Beato Petro disputaret, erroresque suos si ibtiliter Scacute in medium proposuisset ac propugnasset, illumq; ut responderet ad proposita importunius perurgeret, ille deliberati mena petens, orat rium quoddam quod prope erat intravit, cum lacrymis orans Deum, ut Causam fidei suae defenderet, loquacem ac tumidum, aut ad fidei veritatem reduceret, aut lingva privatione puniret, ne peream de coetero contra fidei veritatem tumeret. Rediensque ad haereticum coram omni bus palam dixit, ut suas iterum proponeret rationei qui ita penitus m
416쪽
ctiis est mutus, ut nec ullum solum verbum aliquatenus proferre valeret. Unde haeretici confusi recesserunt, catholici Deo gratias retulcrunt.
Sed objicient hic aliqui stigidum illud: Dem au voti aes miraeuti. Fides jam satis propagata illis non indiget, ordinarijs medij neglectis in extraordinarijs histe confidere esset Deum tentare. Sedo nihili homunciones Nunquid abbreviata parvula facta es mauus Domini Isai ro. cur etiamnum precibus Sanctetarum in coelo jam regnantium admiranda est y multa contingunt in fidei nostrae testimonium, si fides his non indigeta cur eadem non fiunt meritis vivorum ' Ecce non est abbreviata manus Domini, sediniquitates vestra diυisierunt in re vos. Deum vesrum,opeceata vestra ab eonderuntfaciem ejus a vobis, inanis=-rIua es uvesra.
Plus ergo smplides, modo boni fuerint, sitamq; in Deo fiduciam XI.
collocarint Ecclesiae Dei sunt proficui, quam docti in sua scientia vane confidentes. Mum etiam ad regimen animarum, ordinum Praela turn sunt frequenter habiliores, quam alij scientia excultissimi, praeclari quidem theorici, practiei tamen nulli vel exigui, qui tametsi rerum alutissimarum scientia emineant, in obviis tamen negotij pueris quandovridenda committunt. Quamobrem nescio an bene olim Imperatori T cito fuerit acclamatum: Quia melius quam literatis imperat Aliter verius fortasse sensit Thucydides hebetiores, inquit, quam acutiorestit plurimum melius Rempublieam adminiserant. Actioni enim magisci iam speculationes lent esse intenti. minc etiam in Praelatorum ele Vido Gaiactionibus virtus prae doctiina semper est spectanda, dc praeferendus est ad ret. nus doctus, modo idoneus, quando eius mores sunt noti approba cantia: ti, doctiori, cujus vita ignoratur, prout declaravit sacra Congregatio s. n. rix. Innocenti III in quadam Decretali, ubi cum cstasset illum Pauli te meatum stientra instat, Haritas ainem ad eat subjicit 2 ideo Nerse prido doctuisseimsiapotestsupplere rfectio baritatis Raro autem vel omni renuntia. no nunquam potest imperfectum charitatis a scientia sepseri malum enim non ex quocunq; scientiae, sed ex quocunq; virtutis defectu. Quin etiam magnus est frequenter in hominibus literatis scientiae III. ad regimen necessarie defectus, quod non in speculatione, sed in praxi consistit. Impendimi quidem doeti, cum ad Praelaturas fuerint evecti, suum tempus ordinarie diversis lactionibus, ad animarum tamen regia
Mn PMuin coad eatibus, va speculationibus quibus sunt assueti
417쪽
pastunt intellectum. Unde fit, ut negotia mass necessaria freque ter negligant, .regimini sibi commissorum valde parum intendant. Cum tamen regimen animarum totum fere hominem desideret, nec patiatur alijs ad eundein finem minime conducentibus esse abstramim Sumus speculatores a Deo constituti, non subtilitatum, sed utilitatum, rorum videlicet, quae gregi nobis commissis utiles esse possunt. Nihil minus dantur aliqui non recogitantes, secum Praelatura ossicio onus Angelicis etiam humeris formidantium suscepisse, qui tanquam omnino essent exoccupati, speculativis studiorum laboribus, imois profanis potissimam teinporis partem insumunt. Tractasse similia quondam sufficiat. Aliis, qui a severioribus curis sunt liberiores, illa relinquantur, sint Poetae, sint Astronomi sint Philosophi, sint oratores. Virgiliis. Tu ruere imperι populos Praelate memento. Ha sibi erunt artes. Lib. I. Laelius Prisciola in horis succisivis, scribit se novisse Patavii, cum hes V. . logiae operam daret, Archi-Episeopum aetate jam provem, doctum hominem, ingeniosum, acutum, gravem, cum quo, si de Theologia, deq; divina sipientia sermones velles conferre, Dontem obducere, super cilium attollere, manifestis indicijs aversari hujusmodi orationem vidi L se. at si quidpiam cum eo de modalibus, de conversionibus, de missimnibus, de maximo, deminimo, de proportionibus& gradibus actionis, passionis reactionis, repassionis communicare in animum induceres, exhilarare vultum exultare, triumphare gaudio. Noctes & dies scnex nic gravis Archi-Episcopus totus erat in explicanda ratione modalium. scribebat de eo argumento, rescribebat, cum hoc atq; illo conferebat, hujus explicationem reprehendebat, illius commendabat, nec sibi unia quam satisfaciebat Instituit item de causa atque origine risus tractationem, in qua quoniam aliorum omnium veterum ac recentium Philos phorum confutans opiniones, sibi visus erat rem ipsem quasi acu tetigicse, itasbi placebat, ut magnum Turcarum Imperatorem licere posses
eum ad Christi fidem Religionemque adiunxisse. X1m. Digna prosectb rustoria quae diebus canicularibus inseratur. Quae stoliditas, quae dementia Ecclesiae Antistitem similibus nugis atq; Crepundij pretiosum tempus instimere, cui in lege Domini pro sua pregis Dominici salute meditandum erat die ac nocte. Scientia quadPraelati exculti essu debeat, non consistitia rerum subtilium curiosi-
418쪽
rum speculatione, sed in notitia rerum conducentium ad prudens, seoli subditorum regimen, quod ars est artium. Hinc etiam Salomon, Rex super Istaei constitutus, a Deo sibi liberam petenci optionem dante, po sula quodvis ut dem tibi non legitur postulasse scientiam aliquam va. nam fivolam non petht scire divositionem orbis terrarum, irtutes elementorum se anni eun in . sellarum dispositiones, naturas Sap. .anim ilium disserentia virgultorum. virtutes radicum. Quamvis horu scientiam sibi a Deo infusem aeceperit, sicut etiam divitias &gloriam, quae non petierat. Quid ergo petiit tram tuit ipsius petitior Domine Deus, tu regnarefers siemum tuum pro Daυid Patre meo. 3. M DR autemsum puerρamulis ignoraus egresumi introitum meumsti servus tuus in medio est populiquem elegisti populi infiniti, qui numerari Osupputari non potest pra multisadine. Dabis ergoservo tuo eordoeile, ut populum tuum iudicare possis. ct dii eernere inter bonum malum. Non absimilis est illa petitio, quam in sapientiae libro scriptam reliquit Mit illam de alis sanctu tuis, ct a sede magnitudinis tua. ut Sap. s. meeum t. ct mecum labores ut clam quid areeptum sit apud te. Seu enim illa omnia ct intestis. sedueri me in Ueribus meis obria,' custodiet me, ct erunt Meepta opera mea. Uponam populum tuum ius in eradignis sedium Burru mei ' faeuit sermo coram Domino quod Salomon p uulset huiustembri rem ride debet esse petitio omnium Prelatorum. Haec illorum sapientia, haec doctrina, ut nὁrint quid acceptum sit Deo, sciant discernere, non tam inter verum falsam, quam inter bonum malum. Quam sapientiam si a Deo fuerint onsecuti, deducentur per illam in operibus suis sobrie, disponent populum situm iuste.
Subjiciam hic paucos adhuc urescissos, in ea quae Capite praesinti dicta sunt ιuuansumtu ad Gaeunda fetentia iactu,
Attamen inparum cernitur esse potens. E o in eapturam doctrinaretispandant, '
Prus alius sancta plieitate rapit. causa uidemsi lex. se quipraduritur inda sectis, duplosvius . ais triplex. Prantra doctis qui septa si beriactat. Fimpia vix retium spe laboris habet.
419쪽
nues essectu eausarum cognitioni, Plures virtuti novimus artribui.
De usimplicium Do Tor, illuminator.
I. uis apientia a Domino Deo es,ait Ecclesiasticusidiis sapievis Euli. i. m tia verbum Dei, quo scientiarum omnium fluminam nos in derivantur. Ore fontium suminum omnium mare est, . virtutuis scientiarum Dominus IESUS Chri in teste s. nri. ra Bernardo cordis industria, Oluviatis rectitudo excisio fonte manaticiis cuti Nonsolum autem, sed squi ea et ingenio, si quis niset eloquis, siquis mori bis placet, inde est. Ddestientia indesapientias O Tlsatiri Bara L; siquidem apientia scientia ibi omne absconditisum ' Qui hunc dia mittit, derelinqui ontemsapientia Iob dia. Trabitur apientia de Occultis ' omne datu optimum es defendetis Debbi t. a Patre luminia. Et instirati omnipotentis dat intelligentia Deus stiens Db. I. u Dominu es Deus dat sapientia, ct ex ore ejus rudemi, seiraria Irου. s. ' Dein Gelavini seria ' Davi apientia sepientibis, selemia, infectia Dan a gentibin disseipsivam. Ait ille in Apocalypsi Osum α&ω. In quem Oe a a locum Hago Cardinalis sta scribit Literisse comparat, quia ipso ossapientia, qualiteratosfaeis. Omnis literatur a b desomet ipse est, Baruta. a. omnis sapientia principium inis. mi es Deus noster. Headivomis omnem viam di eiplina, tradidit inmJacob puerosvi, Israel dilecto suo. hae in terris visus est, ct eum hominibus onversaeus est. Hune In ventorem ac Doctorem scientiae Paulus Apostolus innuit ad Corinthi r. cor. r. os in cribens Bromvibidiυitesfacti estis in illo, in omni verbo ct in 2. Cor. . omniselevtia. Et ' Dein qui dixit det ebris lucem 'lendeseere, inei uxi in ordibus nostris ad Luminarionem eientia laritatis Dei.
Lib. a.in Rupertus uitiensis Abbas, quibusilam sibi obijcientibus, qui tib sunt Patres in istri tui taliter respondet: Hoeprofiteor, quia vi raris ab Allissimo iseli: ωihi es, quam depem Litre, Magisri
420쪽
quoradsieribendum, quidquid in moni o suggeris. I earlis albedram Lib. . be quieorda doeet, ait Sanctus Augustinus. eis tu Domine, inquit cons. U. idem Ecclesiae Doctor, quia inceleritas inresstendi, O discernens aeu 36. mondovum tuum est. Semper cremfuissem nisὶ tu me inminu es Stu Ald. e. r. luit in hujus Magistri schola vates Apocalypticus, qui etiam suprapetitin Domini IESU recumbens Evangeli Uuenta de is aer Dominici pecto- νὰθn epotavit. Audiamus quid suis in schola Christi Condiscipulis siribat Unctionem, inquit, habetis a Spiritu Sancto, dino is omnia. IJoan. 2. Unctiovem , quam civis ab eo, maneat in vobis, ct non ne esse habe tis ut aliauis Aeeat vos, sed uncti eis. id est imbutio Dinstructio coralestis doctrinae vieti vos de omnibis muc etiam pectat illud sapientiae Sap. 3. Quieonfidunt in isio, intesilent veri atem. Ipse habet clavim ad omnes cripturae sua thesauros. Hinc nis apertafuerint universa, qua eripta Hieron. Dur ab eo, qui habes lavim David, ut aperis nemo elaudit, elaAdu ad S. Bum
in nemo aperit, nuti reserante paudentur. Ab hoc scientiarum adyta iam. sibi reserari, ab hoc tenebras ignorantia suae illuminari, ab hoc Doct re, qui viere hominem scientiam, erudiri postulabat Rex David: Da mihi intosectam, scrutabor mandata tua. Revela oeulos meos. eo siderabo mirabila de lege tua. meelaratiosermonum tuorum i minat. O intenctum datparvulis. Tu i minas lucernam meam Domine Dein meis gumina tenebras meas mine etiam tantum sapientiae donum lino consecutus est, ut diceret: Super inves docentes me supersever
nte xi. Ineretis oeculta capientia tua manifestaui mihi ' tis dens in ea ledrasapientissimis etiam alijs msidem Divinae Sapientiae G
Falluntur ergo, qui humano studio, absq; doctrina Dei,
minatione interna, ad veram scientiam pertingere se posse confidunt. Labor horum assereres, inquit Ecclesiastes, quia vestiunt in Urbem Eccle Io. pergere. In quae verba Divus Hieronymus ita scribit Lege Platonem, Aristotelis reυολ versutias, Zenonem cameadem diligenter intuore, ρrobabisur erum esse σώοd dieitur Labor ultorum a let eos. Veritatem is quidem omni stuae quaesturunt, sed quia non babuerum Muremo pravimn itineris, ct humauu sensibus rati uviso eo rebeia reposscapientiam ad Civitatem minime pervenerunt. Erraverunt insistitudine, viam Civitatis habitaculi, seu Urbem veritatis ac sapientiae non invenerunt. Faderis, fasieris, inquit idem sacri nomiois Doctor, Di IOS.