장음표시 사용
111쪽
Cum autem in septimae generali Synodo Actione 3. Tharasij Episcopi AConstantinopolitani epistola ad Omnus Orientis Episcopos, instantibus Concilij Patribus lectaeit influa fatebatur L Spiritum Sanctum ex Patre per Filium procesiisse, J ut nunc temporis in vestris codicibus legitis. Quid opinamini o Graeci Photiani, Tharasium ea particula per Filium,Agathonita Romanae Synodo, qui Spiritum Sanctum etiam a Filio productum do cuerunt, contradicer Voluisse ξ naud quaquam . quia Epistola Romanae Synodi a sexta generali Synodo probarai non poterat a Tharasio improbari igitur eodem modo se credere de Spiritu, sancti processione prolessus est ,
sicut Romana Synodus promulgauerat: ergo particula illa per Filium, a Filio ,& ex Filio significat. Sed dices, cur dixit per Filium ,& non protulit eodem modo ex Filio B&a Filio Respondeo, posuisse Tharasium in illis particulis diuersitatem, sorte ut
significaret Filium a patre accipere ut spiret Spiritum sanctum, non autem, ut ostenderet Filium non esse cum Patre Unum Spiritus sancti principium.
Secundo respondeo illud per . idem significare quod ex vel a. Probo, quia eadem septima Synodus Aet. . in difinitione fidei , Symbolum exhibens, particulam ex Filioque ei addidit: nec Tharasis epistolam ob id emendandam sansiuit, eo quia Spiritum per Filium procedere dixerat: ergo intellexit septima Synodus illud, per, eundem sensum habere. Dices pro Graecis Photianis 3 in codice septimae Synodi apud Graecos Symbolum cum particula ex Filioque non haberi. CResipondeo esse fugam miserorum . si autem quaeratur causa cur non
habeatur. Respondeo Photium occasiones inuestigasse Romanam damnandi Ecclesiam, eique Uale dicendi. quamobrem fieri potest, ut plures codices septimae Synodi transcribi, ac per uniuersam Graeciam diuulgari Curauerit, quia apud eos magnae erat potestatis, ut sic apte quod exoptabat,
Sed instabis. si ita res est, cur in Concilio Florentino tota controuersia Iauc non accessit, nempe ad septimae Synodi decretum nam si de laeto particula ex Filioque a septima Synodo symbolo fuisse appositam constitis
sti, omnis controuersia terminum suscepisset.
Respondeo hoc factum fuisse: nam Latini vetustissimum codicem septimae synodi protulerunt, qui ante schismatis initium striptus fuerat, & DOD vetustatem omnis erat expers sitapicionis circa veritatem, & ostende
runt Symbolum cum particula ex Filioque exaratum, adeo quod huic d monstrationi nemo Graecorum ausus fuerit reluctati . nihilominus ad eos aertius conuincendos, quia in Propiis codicibus particulam illam Graeci minime legebant, aliam Latini assumpserunt viam ad processionem Spiritus Sancti ex filio .emonstrandam. Septimam autem Synodum Symbolum cum particula ex Filioque credendum ac recitandum dedisse, duabus probo rationibus. Primaest.
uia A nastasius Bibliotecarius qui octauae Syoodo adicit, septimam Syno
um tum Graece tum Latine cum transcripsit,Symbolum cum particula ex Filiisque posuit, ut nuncusque patet . quod utique non secisset, nisi reuer pliam apud Graecos in Symbolo ea particula extitisset . nullam quippe D casi
112쪽
AD ROMANAM S. PETRI CA THEDRAN.
A casionem id confingendi habebat. Secunda ratio est . Quia Carolus M, gravi Rex Francorum per Angilbertum Abbatem & miniitrum. Regiae Cappellae, ad Adrianum Papam, qui ipsam septimam Synodum, de qua loquimur, coegerat plura dubia proposuerat circa eiusdem septima: Synodi
veritatem ac integritatem , quae sacrarum imaginum cultum contra Icon
machos sanxerat. Adrianus autem responsalem dedit Epistolam, catholica repletam doctrina , ad eundem Regem Carolum , qua septimae Sunodi ve ritatem demonstrauit omnia quae idem Rex proposuerat dubia diis luens. ω liabetur 3. tomo Conta ex Binio pag. 263. N priorem dubitationem Adriano propositam, quae de processione Spiritus sancti fuit, primo res, luit. Dubitatio autem fuit haec , quae loco citato sic descripta est. 3 In primo quidem capitulo serebatur, in eo quod dicit. & in Spiritum Sanctum Dominum ac vivificatorem, ex Patre per Filum procedentem. J
Repraehensio. Quod Tharasius non recte sentiat , qui Spirimm sanctium non ex Pauc& Filio, secundum Nicaeni Sumboli fidem , sed ex Patre per Filium pro γdentem in suae credulitatis lectione profiteatur. JResponsio Adriani Papae. Hoc dogma Tharasius non per se explanauit , sed perdominam iam
chorum Patrum confessus est: quorum capitula pro velim nimio amorei quod erga vestram praeerectissimam a Deo protectam Regalem excellen tiam gerimus, breuiter exaramus &c. Jiai bEt deinceps sanctorum Patrum Latinorum & Graecorum testimonium profert, qui Spiritum sanctum a Patre dc a Filio procedere, di quandoque Patre per filium asseuerant, itaut manifestum sit apud Patres idem esie Spuritum sanctum procedere a Patre & a filio ,& a Patre per filium. Hinc sequituri, eo tempore in uniuersali Ecclesia certissimum ac indoebitatum fuisse Spiritum sanctum ex Patre filioque procedςre. N smil αε sequitur septimam Synodum in fidei Sumbolum illam particulanam fili que appositisse. quia Galli qui tunc septimam Synodum dubiam reta P bant, & aetii Symbolum cum particula ex filioque recitabant, ipsam septi. mam Synodum cum Tli rasio simul redargoissent, nisi Symbolum cur enicula ex filioque tradidisset . at redarguit Θlum Tharasium,qui particumper,tantum posuerat: ergo manifestissime sequitur septimam Synodum Symbolum cum particula ex filioque edidisse, ut apud nos credi me pariter lectum semper fuit. Graeci autem Photiani qui sequenti tempora schisma ad suam ipsorum perditionem introduxerunt, illam abstulerum particulam, ad excusandam excusationem in peccatis, nempe schi inausta diuisionis ab Apostolica sede di ab Ecclesia. tholica, quar a Petrisol 'thedra unitatem accipit, ut C tholici spateti .
Venim quia Graeci photiam non tantum de veritate processionis Spiritus sancti ex filio nos accusant, sed etiam de additione illius particulae in Sym
bola de publica Symboli cum eadem particula in Ecclesia linion s
113쪽
idcuebmuestigandum est quo tempore & qua auctoritate id fiustum Mefit A.
Pro cuius reislutione recensere fatis est quae Binius in Notis si et Conci lium Constant. primum tomo I pag. si 'reteri ex Bernone Abbate Ata
ensi, qui haec de rebus ad Missam spectantibus asserit. Γ Cum Romano.
tum praesbiteri ab Henrico Imperatore interrogarentur , Cur non post Euam
elium, sui in alijs Ecclesiis fiebat) Symbolum canerent 3 me, ait ipse. assistente audiui, eos eiusmodi responsium reddere; quod Romana Ecclesia non isisset aliquando ulla haereseos taece intecta: sed secundum doctrinam sancti Petri in seliditate catholicae fidei permaneret inconcussa: & ideo magis his necessarium esse illud Symbolum saepius cantando frequentaro, qui aliquando ulla haeresi potuerunt maculari. At Imperator domno Benedicto perseasit, ut ad sublicam Missam decantarent Sc. J Ergo dicenduntia Best particulam ex filioque Symbolo a septima generali Synodo appositamisiuisise , & anno Domini v s. a Benedicto Papa stetimo, instante Henrico
Imperatore sancitum esse ut solemniter in Ecclesia inter Missarum Elein no recitaretur. dimittant igitur calumnias ac blasphemias quas aduerta Apostolicam sedem Photiani evomunt. nam ut supra probatum fuit, HL
smniarum S Galliarum Ecclesiae , Apostolicae sedis auctoritate hoc idem fecerant: nullibi ergo in re huiusmodi adest error, nisi apud Graecos, qui
voluntarie excaecari voluerunt , Ut sibi propriam causarent spiritualem ac temporilem ruinam . Deus qui diues est in misericordia , utramque quam sustinent oppressionem auferre dis netur.
Sed dices pro Graecis photianis, quis dedit Hispanis & Gallis potestatem CSymbolum cum particula Filioque Blemniter in Ecclesia recitandi, cui a tertia generali Synodo hoc prohibitum fuerit. Rςspondeo, sedem Apostolicam eos docuisse,ut supradictum est, virutum sanctum a Patre filioque procedere 3 qua in eorum Synodis recept doctrina, Symbolum cum ea particula in Ecclesia recitauerunt.inuestigare an hoc eis licuerit, mihi videtur esse quaestio de lana caprina, numquid non licet in Ecclesia veram fidem recitare imo maxime decet, ut sanis patet. eant ergo Photiani cum suis vanis superbi schisimatis excusationibus .itas ergo praemissis. Dicimus Spititum sanctum ex Patre Filioque procedere. Concluso manet quasi ex his quae praemisimus probata. ostensum enim est uniuersam Ecilesiam omni tempore hoc credidisse,&Hispaniarum Ecclesiam auctor, Drare S. Leonis Papae noc synodalibus legibus statuisse. quid ergo Photiani mussitant ad temerarium excusandum sthisima probare hanc Conclusionem primum sacrae Scripturae auctoritatibus, secundo sanctorum Patrum sententijs, Tertio rationibus theologicis paratus eram: sed quia haec persipicui reddita fuerunt ab eadem Florentina Synodo, & praecipue a Cardinali Bessarione, ut in eiusdem Concilij volumine legitur ,& tandem egregie a F. Mattheo Ferchio Ueglensi nostri orae Min. Con. S Francisti insigni Doctore,nunc temporis publico sacrae N logiae in uniueisitate Patauina Lectore: hoc idem exequi superfluum existimaui ac inutile. Qui ergo haec stire desiderat,praefatorum Doctorum ibbros per Urrat.
Hoc unum tamen subnectam, ad praesentem hanc disputationem perti,
114쪽
A D ROMANAM S. PETRI CATHEDRAM. tornens s&ad nostri Tractatus integritatem requisitum, nempe id quod Bessarion suae orationi pio unione in Florentana Synodo habitae addidie.
t DR aeterea sciendum est , quod in tertio Oecumenico Concilio, sancius Cyrillus contra Nestorium & eius haeresim inter alia multa quae sapientissis me sciipsit, duodecim etiam capitula edidit contra haereticos Nestorij arti culos, quae anathematismos appellauit, eoquod in eis errores illius anathe matizat, quorum in nono contra Nestoris errorem, qui blasiphemat Filium
Dei purum hominem esse, Spiritus sancti gratia per participationem sanctis scatum, idem sanctus Curillus Spiritum sanctitim, spiritum Filij &proprium filij esse dicit. Posthaec quidam Theodoritus Cyri Episcopus, vir
η quidem literatissimus, humanae tamen fragilitati sebiectus. si perueniens in Synodum sero cum Patriarcha Antiocheno Ioanne, cum repetissent iam Nemrium condemnatum, & pro dementis sitis sede Patriarchali Comstantinopolitana priuatum, indignati, quod eis non expectatis conclusum laetit . defensionem Nestorii su1ceperunt. Theodoritus igitur, tanquam Urdoctissimus, contra duodecim anathematismos Cyrilli, alia duodecim vapitula edidit , quorum in nono, ubi sanetius Cutilius Spiritum sanctum
Filii de proprium Fili, dicit esse, his verbis ait. Quod si Cyrillus Spiritum
sanctum proprium Filij dicit, tanquam consubstantialem ei, hoc verutria acceptamus: quod si tanquam ex Filio, vel per Filium esse, & existentiam habentem , hoc ut blasphemiam eiicimus . . Ad haec totum Oecumenicum C Concilium tertium tacuit, nec increpavit Theodoritum tanquam mali dicentem. Cyrillus tamen ad ea respondit, omniaque sua capitula, alijs duodecim nouis capitulis ita denuo exponit, ut sententia eius etsi nor animis apertis verbis, clare tamen pro nobis esse appareat. Hoc maxime Graecos oblectat , in hoc potissimum confidunt, pro hoc maximo di infoImbili argumento putant, quod Theodotito negante spiritum ex Filio, vel per filium habere esse & subsistentianis concilium totum tacuerit. nec cum mendacii& erroris redarguerit. Curillus quoque non ita aperte ivt putant) res Onderit, cum tamen sciant Theodoritum propterea condemnatum,&ao Ecclesia multis annis electram fuisie&c. haec Bessarion. Respondeo huic Graecorum instantiae quae nullius est roboris, ut infra patebit. eninuero Vir sensatus, quidquid Graeci obiiciunt. non sapientum P rationes, sed excogitatas excusationes esse, optime discemit. Vt ergo res huiuscemodi, quae nunc obhcitur, aperiatur: sciendum est Nestorium Constantinopolitanum Episcopatum inunipsisse anno Domini as. Nanno immediate sequente suas haereses promulgare caepisses quamobrem per litteras Monachos in Aegypto commorantes peruertem&cordam rotentabat. Quod cum Cyrillus Episcopus Alexandrinus cognouisset, illico Coelestinum Romanum Pontificem super hoc negotio certum reddidit squi ut haec vera esse animaduertit , eidem Cyrilla mandauit ut Pontificiam suo nomine assumeret potestatem,& Nestorium primo moneret, postea vindex existeret. Verum antequam haec Cyrillus exequutioni mandareex Concilium multorum Episcoporum in Alexandrina urbe coegit, anno D. 43O. in quo quatuor Legati decernunturi nempe. Theopentus &Danies
istopi: Potamon atque Macarius Ecclesiainlexandrinae ministri . ' Ho
115쪽
eum literis Romani Pontificis ad Nestorium ablegauit , praescripturos et A. decem die n spatium ad haeresim suam abiurandam. aclidit quasdania Sunodales epistolas, quarum Vna cum duodecim anathematisinis, ad NOstorium delata est. Ieliquae ad Clerum Constantinopolitanum, oc Patres Monasteriorum scripta tuerunt. Legati Constantinopolim profecti, die Dominica, dum Synaxis in basilica haberetur, acceptas literas&anathe. mutismos Nestorio obtulerunt; quibus ille cum se ni crastinum responsi, tum pollicitus esset , toto biduo delusit: tandem nec respondere quidquam dignatus est: in peruersis dogmatibus docendis perseverans , pro more Ii reticorum, ad declinandum iudicium Ecclesiasticum & ad eludendam sententiam in se prolatam, Theodosium Imperatorem aduersius Cyrillum velut dirum persequutorem commouet , anathematisinos Cyrili ad Ioan. Bnem Antiochenum , aliosque sibi amicitia coniunctos Epistopos Syriae missos cauillatur,oc de Apollinaristaram haeresi suspectosin crimen adducit : eo sene consilio, ut sententiae contra se latae executionem effugeret, de Romani pontificis decretum eluderet . arbitrabatur enim nequaquam fieri debere ut sententia contra haereticum prolata illi exequenda committeretur , qui ipse de haeresi accusitus esset. Quamobrem cum magna orta esset confusio, Coelestinus ripa oc Imperator pro generali Concilio celebranda lages & citationes ediderunt. Haec ex Concilio Alexandrino tomo primo
His ergo stantibus . notum factum est unde S a quo hi duodecim anathematisini de quibus est sermo originem di valorem nabuerint. non enim Cediti fuerunta generali Ephesina Synodo , sed a Prouinciali Concilio Alexandrino : nec a Catholicis dubij redditi fuerunt, sed ab haereticis: no quia haereses ibi includebantur, sed ut oriretur occasio Romani Pontificis
punitivam sententiam eludendi.
Igitur quia a Theodorito Epistopo Cyri tunc haeretico Nestoriano, iccum Ioanne Antiocheno Epistopo partes Nestorij defendente, non veritas inquirebatur, sed cauillationis materia excitabatur, dubitatum fuit contra
nonum Cyrilli anathematisinum de processione Spiritus ancti ex Filio. Cyrillus stiens quia sapientibus ocinistentibus debitores sumus, ut monet
Apostolus, anatnematismos clariores reddidit oc Spiritum anctum a Patre Filioque procedere luculenter docuit, oc manifestius apemit. oc in principio tractatus nanc hereticorum malitiam explicans ait. D
EXPLANATIO DUODECIM CAPITUM ET ANATHEMATII
MORVM Per Cyrillum Archiepistopum Alexandfinum. Obvia, ut scriptum est, intelligentibus, oc stientiam adeptis plana sunt omnia: eteninia qui secra Diuinae scripturae verba acuto puroque oculo introspiciunt, hi, quod utile in ijs occurrit, veluti diuinum quendam theseurum in animos
suos recondunt. Qui vero mentem obtinent mendacio addicta nonnubiorumque dicaculorum nugacitati mancipatam, ac vanae nihilominus
mentiae oppido auidam, illorum Ecij merito censebuntur, de quibus RPaulus striptum reliquit In quibus Deus saeculi excaecauit mentes infidelium , ut non fulgeat illis illuminatio Euangelii gloriae Christi sunt enim caeci & duces coecomm. J Quare ec in perditionis quoque foueam ruunt i nam ut seruator ipst alicubi monet. Si caecus caeco ducatum stet
116쪽
A stet, ambo in soneam cadunt . sunt igitur nonnulli, qui contra veritatis dogmata garriunt, Diabolicaque prauitate mentem imbutam habentes. vetitatis mysterium acri studio adulterare contendunt i neque vulgari iniu-tia incarnati Verbi Oeconomiam afficiunt: non intelligentes, neque quae is uotur, neque de quibus affirmant , ut literis proditum est. Huiusnodi autem impietatis inuentores extiterunt iam olim oc multi quidem alii: nunc vero Nestorius,& qui ab illo stant, illorum impietate nullam in partem cedentes, ad Veterum phariseorum exemplum aduersus, Christumst erigunt, impudenterque : f Cur non, cum nomo sis, ficis teipsunia Deum 3 vociferantur. Erat itaque necessarium, ut aduetius inianos illorum sermones nos accingeremus: impuraquae ac prophana illorum dogmata, B anathematigaremus 3 memores Dei per vocem prophetae dicentis: Audite& contestamini domui Iacob, dicit Dominus Deus exercituum. & iterum L Ingredinlini per portas meas , di lapides de via tollite. Oportet enim . nos qui pro veritatis dogmate certamus, offendicula e medio submouere,
ne sua ratione populi ad illa impingant: sed planam semitam ad secra illa diuinaque stabula progredientes, istud quotidie ingeminent: Haec est porta Domini, iusti intrabunt in eam &c.
SI quis unum Dominum nostrum latan Christum per Spiritum sinctum, tanquam per virtutem a siua alienam, glorificatum: aut vina de
energiam ab eodem accepisse, qua immundos Spiritus profligaret, aliaque inter homines miracula patraret, dixerit: neque illum ipsum Spiritum, per quem Diuina signa edebat, illius proprium extitisse professus fuerit, anathema sit. Declaratio. ETSI Unigenitum Dei Verbum homo factum est: mansi tamen Deus, , omnia praeter solam paternitatem, cum Patre aequalia & communia habens. Vndo Spiritum cancrum, qui ex ipsb est, ipsique essentialiter inest, tanquam proprium peculium possidens, Divinae potentiae signa D operabatur. Quare etiam posteaquam homo sectum est, Deus manebat:& per consequens proprij Spiritus virtute miracula patrabat. Qui vero dicunt illum, tanquam unum ex reliquis tinctis nobis similibus Spiritus tincti virtute glorificatum, eaque non ut Diuina & propria, sed tanquania aliena usus, nec non eiusdem Spiritus stincti gratia ad coelos esse assumptum, illi merito anathematismi huius iaculo seriuntur. i . Haec itaque cauia circa Cyrilli anathematisinos, eorumque explicati nes , extra Concilium generale tertium discussa filii . quod etiam patet, quia nec Nestorius, nec Ioannes epistopus Antiochenus, nec Theodoritus, neque caeteri Nestorianos errores patrocinantes, cum patribus tertiae
Sunodidisserere , imo nec loqui, voluerunt, &si pluries ta niter citati, fuerint, ut eiusdem Smodi Acha testantur . nunquam ergo habita fuit
cum Theodorito in Epsesina Vrbe huiusinodi, disceptatio.
117쪽
Errauit igitur sinitas ta caeteri Conciliorum collectores , cum scripserunt Aim, inscripserunt hos anathematismos cum suis explicationibus se. explanatio duodecim capitum N anadaematismorum per Cyrillum Ariachiepiscopum Alexandrinum Ephesi edita , iacra Synodo clariorem illorum clarationem exigente . J nunquam enim sacra Synodus id petijt, sed proculdubio anathematismum probauit, ut in Actis apparet. imo i ta Cyrillus quod nunc dicimus confirmat: nam in principio praedictarum , explicationum sic ait. J Cum itaque Nestorius dogmata quaedam permgtina 6e impia, dc ad ciendas turbas idonea libris suis inseruisset , non potui
mus salutis eorum , qui illa sorte lecturi erant, curam habentes, quosdam . anathematismos non componere occ. Aegre sortasse serunt nonnulli,
quae in illum stripsimus: vel quod eorum quae scripta sunt indolem vere Bnon capiant: vel certe quod impurae haerestos Propugnatores existant, impieqs sententiae Nestorii faueant. At nulli interim ex iiijs, qui re te iseria
consueuerunt, veritas operta est . Quia Vero credibile fit, non defuturos quosdam, qui non satis asiequantur, quomodo, quave ratione anathematisini di nugis eorum aduersentur, aliquod operae pretium me iactum L. putaui , si singulos breuiter exponerem , illorumque vim quanta fieri posset persipicitate ostenderem: opinor enim, conatum hunc non paruum
lectori usum id fructum adserre tota. Quis ergo non videt Cyrillum has addidisie explicationes, patribus Synodi minime patentibus, non enim inquit, instante Synodo id addimus sed . t Quia vero credibile fit, non defuturos quosdam qui non satis asse- C
anmr dic. J Binius autem errauit, sic hos anathematisin inscribendo, quasi instante tertia Synodo eorum declaratio laeta fuerit: cum Synodus , Cytisi literas, quas cum huiusmocli anathematismo ad Nestorium per Legatos dederat, absque ulla praeuia dubitatione pro catholicis habuerit atque statuerit. error autem Binij in re hac ortus est ex eo quod hanc tertiam Synodum a versione Theodori Peliani accepit,qui ex quodam Graeco codice ipsam sumpsit: ut idem Pelianus in operis praefatione testatur sic dicens. Annum in hinc plus minus quintum decimum, Amice Lector, volumen quoddam Graecum, ad Albertum serenissimum Bauariae Principem , Catholicae pietatis amantissimum, nescio quis apportauit: corrosis illud sine quidem ac vetustatis vitio litoris pene fustentibus occi Animaduerti capita in codice Graeco absque ullo sere ordine, in aceruum quem Ddam coniecta, quae confissio non mediocrem obscuritatem pariebat. Pr
inde totum opus in sex Tomos distribui, ea serie ic modo occi J Ergo
praefatus inscriptionis error, vel a Graeco scriptore , vel a Peliano pata vis fuit , qui hanc Sunodum in varias partes distribuit ac ordinauit. Sed ad rem nostram deueniamus, Theodoritus tunc Nestorianus, negabat Sotritum ex Filio procedere: Cyrillus ex aduerso hoc affirmauerat ab initio .α in suorum dictorum declaratione luculentius, idem promulgavit: Tertia Synodus Theodotitum Jc Nestorium cum damnasset,Cyrilli eras in quibus hi erant anathematismi Wiacra dogmata accepit : cur ergo Graeci Photiani ad tantam caecitatem vel malitiam postea destendere V
luerint, ut Theodoritum Nestorianum Theodori Mopsuestent pessimi haeretici, a quinta Synodo damnati, distripulum amplectantur, ic Cyrilli
118쪽
A doctrinam dubiam reddant taliam non video causam, nisi quia potius haeretici, quam Petri cathedrae subiecti , esse desiderant. o Graecorum caecitatem, malitiam, atque miseriami Dei Dominus mistricordiam , sicut iuste tutulit exterminium & duram seruitutem. Praeterea si in ipsa tertia Synodo haec fuit controuersia inter Cyrillum ocΤheodotitum, si Theodorito Synodus favisset, di Cyrillo repugnasset svel cum Theodorito sancire Spiritus a sisto Patre processionem: & Cyri, Ium emendare debuerat: vel saltem si eam controuersiam tunc Synodus iudicare noluisset quod operari non licet orta controuersia )propositio. nem illam Cyrilli de processione Spiritus etiam ex Filio, saltem ut ause retur, praecipere debebat . at illam probauit, ergo oppositam damnauit. 3 Sequela est firmissima , nisi Graeci notiani simul cum fide etiam artem Syllogia di dimittere voluerint. Adde quod Theodoriti scripta a quinta 6c sexta Synodo damnata sunt, nempe in his quae Otholicis aduersantur, & e contra semper Cyrilli doctrina, & praecipue praefatus anathematismus cum suis declarationibus commendatus atque probatus est .at in causa de processione Spiritus ex Filio Theodoritus Cyrillo opponebatur, ergo in hac causa, Tne oriti opinio damnata fuit. Pudeat ergo Graecos photianos, Nestoris sequaces sequi& patrocinari. non enim Graeci nominis gloriam merentur , cunia Graecae Nationi pessimam, sic sentientes , inserant iniuriam.
An Concilium particulare, praesente, , iudicante Papa fidei controuersias, uniuersam obliget Eretessam. E summi Pontificis potestate extra generale Concilium, seu non coacto generali Concilio, satis Tomo primo
lib. 3. disp. I. & 6. aduersus contraria sentientes disseruimus. verum quia Bessarion sess. s. Florentinae Synodi illam nimis conculcat, ut in calce disputationis tertiae ostendimus visiim est mihi stiper rem huiustemodi nouam instituer D disputationem, & Catholicam hanc quam proponemus veritatem , Vlterim ribus adhuc probare rationibuS. Lectorem autem monemus, aliud esse hanc texere disputationem aduersus haereticos Lutheranos di Caluinistas, qui Ecclesiasticam potest tem prorsus abi)ciunt:& aliud aduersus Graecos, qui Ecclesiae Pastorum auctoritatem venerantur, sed illam in Romano Pontifice diminutam , & in Generali Concilio plenissimam denunciant . in praesenti hac disputauono Lutheri & Caluini phanaticos errores no reijciemus , cum tomo primo hoc secerimus: sed Graecorum opinionem inculcabimus, at non iuxta omnem
sensum quo oppugnari potest, cum hoc idem loco supra citato, & lib. a. disp. . peramam sit: nam Concilium generale subiacere summo Pontifici luc lenterprobauimus : sed Papam uniuersam obligare Ecclesam dum simul cum particulari Synodo fidei controuersias dirimit, demonstrabimus.
119쪽
Animaduertenduin est etiam quatruplex esse Concilium, Generalestissem ANauonese, Prouinciatu,& DMe sanum. Concilium generale est comgregatio maiorum Praelatorum Ecclesiae, auctoritate Romani Pontificisseeo cis ter conuocata, ad aliquid communi intentione solemniter tractam dum in Religione Christiana. Concilium Nationale, est congregatio omnium vel plurium Archiepiscoporum& Epistoporum unius Regni vel Nationis ad eundem finem , quibus aliquis Patriarcha vel Primas praeest. Concilium Prouinciale est congregatio omnium vel plurium Episcoponim Inius Prouinciae, quibus praeest Archiepistopus seu Metropolitanus. Concilium vero Dicecesanum quod improeric dicitur Concilium ,quia . unus tantum ibi adest, scilicet Epistopus, sui ius decisuum in controuersijs fidei ει morum te is est congregatio minorum sacerdotum, quibus prae- 3sdet Epistopus. In praesenu disputatione de Nationali Concilio loquiamur , dum summus Pontifex ei praesidet, & fidei controuerssas dirimit , nam tale erat Concilium quod Agatho Papa , Romae ias. Epistoporum coegerat, in quo Symbolum cum particula ex Filioque tradidit, & de quo sermocinabatur Bessarion loco citato. his ergo praenotatis. Dicimus , milium Nationale , praesente & iudicante ripa fidei comtrouersias, uniuersam Ecclesiam obligare. Probo: si Concilium Nationa. Ie , a Papa probatum, uniuersam non obligaret Ecclesiam , sequeretur quod Quinta Synodus, Constantinopolitana secunda ab uniuetiali Ecclesia veno rati non deberet: consequens est erroneum, ergo & antecedens. Probo sequelam maioris. In quinta Synodo tantum Orientales Epistopi adfia Crunt, Occidentalium nullus: nec eorumdem consensus adfuit : imo illia ainlata, plurimi eam Synodum abhciebant, vi historiam illius Synodi Iegenti patebit: auctoritate autem Romanorum Pontificum, nempe Vi Ih , cuius au fitate celebrata fuit, Pelagij, & Gregorij magni, rata ab uniuersa Ecclesia habita est , & inter generalia Concilia connumerata , ergo si Papa hanc non habet potestatem , ut Bessarion dixit , quinta Syn dus, quae generalis dicitur, uniuersam nonobligat Ecclesiam, & a generalium Synodorum strie ent abhcienda. hoc autem Graeci non concederent: concedant ergo & caeteras Nationales Synodos a Papa erobata ab uniuetiali Ecclesia esse venerandas . veneratur autem si quae statuit ab omnibus sementur, & quae damnauit, ab omnibus respuantur . nunc subsumo. Sed Agatho Ponti sex in illa Nationali Synodo,quam Romae coegit. iudic, Duit Spiritum sanctum ex Patre , Filioque procedere, ergo veritas haec ob omni Ecclesia credenda est: etsi eam Imodum Generalem esse non decreuerit, sicut Vigilius Papa generalem dicendam esse quintam Synodum sanciuit . errauit igitur tunc Bessarion, cum inirmauit veritatem hanc dom ess e Spiritus sancti ex Filio, m a Synodo sub Agathone declarat fuisset, uniuersalem Ecclesiam non pomisse ad id credendum obligare . CProbo secundo propositam Conclusonem sc. Si Nationale Concilium a Papa probatum in fidei declarationibus uniuetiam non obligaretEccleresam ,hoc esset quia inre lictis odi errare potuisset,s nam fides catholicata ab omnibus fidelibus aeque tenenda est sed hoc est erroneum, ergo ocantecedens. minorem propositionem probo. Blasphemum est affirmaret hominum coramgationum, cui Christus Dominus praeest, eamque di-
120쪽
A figit, errare posse docendo , rum ad docendum congregatur ueds Concrulium a Papa probatum errare posset docendo, hoc sequestriari ergo hoc assimare, blasphemum est. Maior propositio patet Inaministium ei triserere Christum Deum esse auctorem oc causam selsitatis. Minorem probo, quia Christus assiitu Synodo a Papa congregatae , ergo ipse Christus erraretisi tasum Synodus docerot. Anrocedens probo per locuml Matth. ig. f Amen dico vobis quaecunchic alligaueritas super terram, erunt ligata Z in
Coelo , dc quaecunque solueritis super terram, crunt solata cic in coelo. laetum dico vobis, quia sit liuo cx Vobis consenserint super terram, dia omni te quamcunque perierint , fiet illis a Patre meo, qui ' in Coelis est.
Vbi enim sunt duo , vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medios eorum. J . Scrutemur autem quid sit congregari in nomine Christi, re propositunia obtinebimus. Quid enim illa lignificat nonien , nisi auctoritatem non .
enim simplicem oc depraecatoriasn Christi inuocationem praeseteri . quia omnes Sunodi nomen Chrii ei primum inuocant, attamen earum multaessent talis oc damnatae , nec ibi in medio eorum Christus adfuit igitur
nomen nunc auctoritatem tignificat. exempli gratia . -si Prorex dixerit 3
nomine Regis hoc edichum promulgo. illud auctoritate Resis mand tum ,& ex parte Regis, intelligere opportet. Vel si Cardinalium aliquis nomine Papae aliquid praecipiat x parte Papae.& auctoritate illius pronum elatum intelligendam est. Congregari i tur in nomine Christi, est adibC nari ex commissione dc mandato Christi. Sed quia nunc Christus non manet in terris visibiliter, dc naturali p sentia non gubernat Ecclesiam ,: congregari hic in terris in nomine Christi, est adunari ex commissione, mandato, voluntate illius, qui in Ecesina tenet locum Christi, & in V, earius Christi : quali sest Romanus pontifex succetar Petri , cta dierum est,t Pasce agnos ocoues meas. Et tibi da claues Regni Coelotum. Jιdest uniueris Ecclesiae principatum. Tunc audem Concivum in Christi nomi. ne congregatur, cum indicente ic praecipiente Christi Vicatio adunatur. Et Episcopi tunc congregati sunt in nomine Christi, cum Papa illos vocauit& adunavit. oc illucusque Concilium manet in Christi nomine congregatum , usque dum Papa illud non dissoluit. di illa decreta facta sunt in nomine Christi, oc vera existunt, quae a Christi Vicario confirmantur: ec D cuiustumue generis Concilia tunc errauerunt, vel errare possunt, cum nomine Papae non fiunt ,& ab illo non confirmantur. Concilium igitur a
Papa confirmatum errasse non potest: dc consequenter omne Conciliunia
qualecunque si, cum congregatura ripa, in nomine Christi congregatun nec errare potest. huiusmodi fuit Romana Synodus ias. Episcoporum ab Agathone Papa coacta, quae Spiritum a Patre, Filioque procedere apemit. hoc itaque verum dogma fidei ab uniuerse Ecclesia venerari debet, sua unitate fidei gaudet. tmia Romae oc in caeteris occidentis ProuinQUs Credere. dc in Oriente aliter credere, dc opinari non licet) Omnem autem hanc, quam nunc edidimus sermocinationem, ut altem huius temporis Graeci perpendorent, oc addiscerent, pro eiusdem Nationis latite, in Chibisto Iesii vehementer exopto . NTertio probo sic. Dogma sidei est , omni tempore ab uniuersa Ecclesi