장음표시 사용
141쪽
atque Dioscori damnatorum, ad regendos orthodoxos Beati Petri,& ΛEuangelistae Marci sedem, quod ante compertum est, se recepisse com memorauit, incitans nos volentes, ut haec ipsa pietatis vestrae sensibu, referremus. Ut ergo tranquiIlitas vestri perpetua & fixa sit regni, quiete qua cunctis in memorata Ecclesia praesti istis, peruigili protectione custodite,&c. Praecor tamen ut quod per nos serio postulat, imo quod ipsi specialius supplicamus, Petrum Alexandrinae Ecclesiae pervaserem, Sob hoc iure damnatum, quia moliri quaedam latens in Alexandria, sicut ad nos scriptum est, ciuitate contra haec quae a vobis sunt statuta mem ratur, ad exteriora transferri pijssima praeceptione iubeatis, ne aliquos modicae fidei inficiat, N ad peruersitatis suae instrumenta traducat,&c.
Epistola Simplieis Papae ad Aeacium Episcopum Constantinopolitanum. conquaeritur B
auis .ia una cum Imperatoris literis . ab eo literas non aecepisse; & Imperatorem Petram hae. ---, reticum in Alexandrie Episcopum petere, dum ipse paratus esset Ioannem confirmare: demum praecatur ut Imperatorem moneat,ne haeretico iam damnato sauere velit.
Simplicius Epis ur, Aeaeis Episcopo constantinopolitano.
MIramur pariter & dolemus,ha in tuae dilectionis animo dissimulatam lacerare curam caritatis & fidei,ut cum Christianus Imperator pietatis & religionis instinctu affandi me, & de causis Ecclesiasticis conssilendi fideles atque solertes internuncios destinaret, ipse & alternaes ratiae oc vigilantiae pastoralis oblitus, nec alloqui nos volueris, nec de his quae ad Catholicae veritatis custodiam pertinebant duxeris instruendos : atque ideo frater charissime, quae non immerito cernis libera affectione culpati, potiore diligentia repensando, cognosce proinde dele- Cgatum tibi munus impendens, sensus tuos prudenter attolle, & pro tue-dis Chalcedonensis Synodi constitutis, vehementer inuigila, ne per negligentiam desidiamque nostram subrepatur gregibus Domini letale dispendium. Nuper ab AEgyptia Synodo, qui; & numero plurima, & fidei Catholicae esset communione suffulta, atque ab ipso omni propemodum Clero Alexandrinet sedis ad nos ex more relatio missa patefecit, sanctae memoriae fratrem quendam,& coepiscopum nostrum obijsse
Timotheum, inque eius vicem consona fidelium voluntate Ioannem . cui ad sacerdotium constare crederentur omnia, subrogatnm s ut nihil omnino restare videbatur, nisi ut Deo nostro gratias agentibus nobis a
que gaudentibus, ut sine strepitu, quod Catholicus in defuncti ministe. Dentati tium successisset Antistes, Apostolicae quoque moderationis assensu votivam sumeret firmitatem, cum ecce secundum consuetudinem mihi talia disponenti traquillissimi Principis scripta sunt reddita, quibus m moratum tanquam periurij reum, quod fraternitati quoque tuae non esse diceretur incognitum, sacerdotio perhiberet indignum. illico retraxipedem, & meam reuocaui super eius cofirmatione sententiam, ne quid Contra tantum ac tale testimonium praepropere fecisse iudicaret. Sed illud me non mediocriter fecit attonitum. quod ijsdem litteris suis Petrii qui haereticorum socius dudum extitisse probetur & princeps, quod co
142쪽
A scientiam dissectionis tuae meminimus non lateroe. instri lctibilesque imias quibus fuerit consularus, nosse confidimus , quem quoetiam dubiunon sit adhuc extra comitiunionens durare Catholicam , inphque nos de eadem ex illa urbe pellendo scripsisse stὰemim ad prytate Eccles regimen exi it tmet prouehendum, cumque promittat rectie fidei definitionibus conuenire, a cuius utiquo sidui diximus, colonio tam degit extraneus, quam abeius communione Aiaretuyest ad quam si nunc rediare contendit, nisi per satisfactionem Christiuisis regulis'competento non potest introire,uc perinde non ad falluHinsacerdotalis dignitatis accedere, Sce Tantas igitur malis atque periculi; pro facerdotij qualitas te, & Catholicae praedicationis intuitu,ut qua potes ratione sapienter O, B sistas maximis undique rebus aditringeris nee dilectioni tuae fas est id segnius operari, quod ad animae tuae causam honoris aestimationisque respectnm non dubitas pertinere. Opportunitatibus ergo repertis, cie- mentissimi Principis voluntatem incessabili er pro fide Catholica sumplicando, S ab his sedulo reuocare, quae nociva sunt dogmati Christiano,&secundum haec quae madamus, informare crebro inque eam pasetem quae amica sit veritati, potius instare non desinas, & vi sanctum Timotheum venerandus A postolus Paulus instituit, opportui .E-importune obsecrado, insinuando, exponendoque nullatenus allegare cessabis, & nobis subinde quae gerantur quaeue gerenda sint veraciter indicaro, ut creditorum tibimet dispensatione Dominica talentorum in hac mul- C tiplicatione fidelis seruus ostendaris, si non tantum in Ecclesia, cui praesides, sed ubicunque potueris pro unitate catholica, εἰ- pro paternis definitionibus suadere non renuas. Data idibus Iulijs Seuerino V.C.COstile.
Epistola Felicis Papae tertij ad Zenonem Imperatorem. Pro Ecclesia Alexandrina suppli-eadii quidquid antehac prodesensione eiusdem Ecclesii dixit aut secit commemorat, ut posteriorem Ioannis Alexandrini Episcopi eiectionem , & Petri Mogi restitutionem . MO.
Iaesit Mia exemplum beatissimi Papa Felicis urbis Ronis ad Zenonem Augustum per ritalem O Misenum Episopo . N .
DEcebat prosecto venerabilis Imperator, post sanctae memoriae decessoris mei transitum, meque in eius locum diuina gratia subringatum, clementiae tuae literarum munus offerre: quod vel ea, sicut rem D poscebat ratio, nunciarem, vel officiositatis meae primitias exhiberem rquibus tamen rite depensis, etiam illa pariter necterentur, quae ad vestri munimen Imperij, prosperitatisque eius suilragia pertinerent, quantoq, essent studio maiore curanda, tanto dignioribus internunciis explerentur, &c. Ecce iamdiu est, quod beati Apostoli sedes, datis per beatae memoriae decessorem meum ad serenitatem tuam litetis expectans, & nullum recepit pro catholica fide pro Orientalium tranquillitate responsu: praesertim cum tuam conscientiam, gloriosissime Princeps metuendis
obstrinxerit illa faciamentis, ne sedes beati Euangelistae Marci a doctrina magistri siri, vel communione permitteres separari. Sed quonia prae-
143쪽
fati decessoris mei studium, longa incommoditato facionte,liarumslata Acitebet usit Menon potuit, per mus nunc humili se jum,ssisitius
repetere non quiescit. Rursus ergo Apostoli Petri veneranda confessio m terrae instat vocibus, oc suorum praecipue filiorum compellere no desinens considentiam tuae pietatis, exclamat, Christimo Princeps, cur me a curriculo charitatis, quo Ecclesia uniuersalis astringitur, permittis
incidi .cur in me rumpis totius orbis assensum 3 Quaeso te fili pijssimo,
ne tunica Domini desuper contexta per totum, qua in ynum corpus sacto Spiritu ubique regenis, indiuiduam fore Christi figurauit Ecclesiam, ulla patiaris sorte violari,Sc. Subiecit vobisdiuina prouidentia facultatem , qua itidem effringatis.opera perfidorum. Depulit ille nostrae rei, fionis vastatorem: vos ab eius Esiclesiae ceruici 4 irruptionem detur. Bate praedonum. pacavit ille Remp. sicut Vester quoque sermo testatur, a tyrannide hqretica: libertatem vos ab ipsis hς reseos pKceptoribus poepulos eruentes,Chriitianis restituite. Ille vos aulae legitimae restituu l m-peratoris iure suffultos: reddite vos magistro discipulum: sedem beati Marci Euangelisis ad communionem beatissimi Petri, de vitς eoru metiris deuotione reducite: ut ipso in vobis opus bonum perficiente, qui petit secure apdire mereamini: Qui perseuerauerit usque in finem hic saluus erit, occ. Quod vero cuncta litteris non potuerunt compraehendi, quς negotij qualitas non sinit praeteriri: quaedam venerabilibus nostris fratribus & coepiscopis meis, quibus cura legationis iniucta est, proprio
apud vos agenda sermone, commicta sum. Prςcor ut ea queque oc audi- Cre benignus, di indifficulter annuere, tum pro Catholicae obseruatia vciritatis, tum etiam pro regni vestri incolumitate dignemini.
Epistola Gregorij Papae primi ad Eulogium Episeopum Alexandrinum,& Anastasii
Raerem. a. Episcopum A tiochenum. Vt communiter insequantur superbiam loanais Epis-
copi, w nomen universias sint arrogabat Gregoriuri Eulogio visi o Alexandrino, O Anastasio Episcopo Autiocheno. t.
DVm pr*d icator egregius dicat: quamdiu quid- sum gentium Apostolus,ministerium meum honorificabo: qui rursus alias dices: v facti sumus ut paruuli in medio vestrum: exemplum proculdubM nin his sequentibus ostendit, ut de humilitatem teneamus in mente, & tameordinis nostri dignitate seruemus in honore, quatenus nec in nobis humilitas timida, nec erectio sit superba. Ante hos siquidem annos octo, Dfanm memoriς decessoris mei Pelagii tempore, frater oc coepiscopuS
noster Ioannes in Constantinopolitana urbe ex causa alia occasionem quaerens, Synodum fecit, in qua se uniuersalem appellareiconatus est.
Quod mox idem decessor meus ut agnouit, directis literis ex authoritate S. Petri Apostoli .eiusdem Synodi acta cassauit. Quarum videlicet Epistolarum sanctitati vestri exemplatia studui destinare. Diaconum vero qui iussita morem pro responsis Ecclesii ς faciendis sejssimorum dominorum vestigijs adli rebat cum prifato consacerdote nostro missarum i lemnia celebrare prohibuit. Cuius ego quoque sententiam sequens. G
144쪽
A milia praedicto con se cerdoti nostro scripta trasmisi, quorum exemplaria vestret beatitudini censui transmittenda: hoc pKcipue intendens, ut hac de re, qua ex noua superbla tota uniuersalis Ecclesiae viscera perturbamur, prius sqpefati fratris nostri animum modesta intentione pulsemus. Qui si nequaquam a suς elationis rigore voluerit inclinari, tunc quid fieri debeat, cum omnipotentis Dei solatio subtilius pertractetur. Sicut enim veneranda mihi vestra sanctitas nouit, uni per sancta Chalcedonensem Synodum Pontifici Sedis Apostolicae cui Deo disponente deseruio, hoc uniuersitatis nomen oblatum est. Sed nullus unquam de-Cessorum meorum hoc tam profano vocabulo uti consensit: quia videlicet si unus Patriarcha uniuersialis dicitur, patriarcharum nomen caetes ris derogatur. sed absit hoc, absit a Christiana mente id sibi velle quem piam arripere, unde fratrum siuorum honorem imminuere ex quatula cunque parte videatur. Cum ergo nos hunc honorem nolumus oblatu suscipere, pensate quam ignominiosum sit hunc sibi quempiam violenter usurpasse voluisse. Propterea sanctitas vestra in suis Epistolis nemine unquam uniuersalem nominet,ne sibi debitum detrahat, cum alteri honorem offert indebitum. Nec hac in re de serenissimis dominis animum vestrum mordeat sinistra suspicio, quia omnipotentem Dominum me tuit & contra statuta Euangelica, contra secratissimos canones agere sliquid nullo modo consentit,&c. obtestor ergo ut constanter ac sine priiudicio seruetis sicut accepistis Ecclesias,& nihil sibi in vobis h ct tatio diabolicae usurpationis adscribat: state fortes, state secuti,scriptaqscum uniuersalis nominis falsitate nec dare unquam, nec suscipere prae
Epistola alia Gregorij Papae primi ad Episcopum Alexandrinum. ν Gregorius, Eulogio Dissopo alexandrino. ν ε ι
MAser & custos bonorum omnium caritas, quae multorum corda uniendo constringit absentem non aestimat eum, quem oculis mentem habet prisentem. In huius ergo radice cum frater Carissime teneamur,nihil sibi in nobis corporalis absentia,nihil poterit regionii vim dicare loginquitas,quippe quia scilicet loge a nobis non sumus,qui unusumus. Hac aute esse nobis cu c teris fratribus comune seper Optamussi
Est tame aliquid quod nos erga Alexadrina Ecclesia quada peculiarit te costringitra in eius amore proniores existere speciali quodamodo Iege copellit. nam sicut omnibus liquet,quod beatus Euangelista Marcus S. PetroApostolo magistro suo Alexadria sit trasimissu sic huius nos magistri&discipuli unitate constringimur ut re ego sedi discipuli praesid re videar propter magistrum, di vos sedi magistri propter discipulu, &c. atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quatum cor nostrum de fraterna visitatione gauisum est,tantum de indictis quae significatis oneribus m stitia praemitur, & fraterna compassione vobiscum gemimus, quod doletis, &e. sed studendum magis est, ut patienter tolerando viri
145쪽
camus, quod omnino deuitare non trossumus. QuantRautem nosia Ito εgobardorum gladiis in quotidiana nostrorum citatun bdeprsdatione vel detruncatione atque interitu patimur, Dorrare recusamu Sc. Latorem autem praesetium Isidorum diaconum: communem filium cum ea qua oportuit caritate, suscepimus, benedictionem nobis sancti Marci Euangelistae delerentem .Et vo quidem bonae vim merito resplontantes cais quae paradiso vicina beae lentia n is. ligna transmissitis: Nos vero quia videlicet peccatores sumus,ab Occidonte vobis ligna tral misimus, quae construendis apta nauibus, nostrae mentis tumultum signantia in marinis iam per fluctibus agitantur: N. quidem trausmittere maiora voluimus, sed hςc nauis angustia non recepit. Mense Augusto, Indictione
SVauissima mihi sanctitas vestra multaein epistolis suis de sancti niti
Apostolorum principis cathedra locuta est, dicens quod ipse mea nunc usque in suis successoribus sedeat quidem ego indignum me esse non solam in honore praesidentium , sed etia numero stantium agnosco. sed cuncta quae dicta sunt, in eo libenteraccepi, quod ille mihi de Ρetri cathedra locutus est, qui Petri cathedram tenet. & cum mospecialis honor nullo modo delectet,valde tamen istatus sum, quia volsanctissimi quod mihi impendistis, vobismetipsis dedi itis. Quis enim nesciat sanctam Ecclesiam in Apostolinum Principis soliditate firmata, Cqui firmitatem mentis traxit in nomine, ut Petrus a pςtra vocaretur cui veritatis voce dicitur: Tibi dabo claups regni cς lorum. Cui rursus dic, tur, & tu aliquλndo conuersus confirma fratres idos. Iterumque: Simon Ioannis amas me pasce oves meas. Itaque cum multi sint Apostoli,pro ipso tamen principatu sola Apostolorum Principis sedes in auctoritato conualuit, quae in tribus locis unius est. ipse enim sublimauit sedem inqua etiam quiescere, & praesentem vitam finire dignatus est. ipse decorauit sedem in qua Euangelistam discipulum misit a Ipse firmauit sede, in qua septem annis, quamuis discessurus sedit. Cum ergo unius atque una sit hedes, cui ex auctoritate diuina tres nunc Episcopi praesidet,quicquid ego de vobis boni audio, hoc mihi imputo. si quid de me boni cro Uditis, hoc vestris meritis imputate, quia in illo unum sumus, qui ait. Vt omnes unum sint, scut di tu Pater in me S ego in te, ut & ipsi in nobis unum sint. debitum autem salutationis alloquium persoluens, indico ruta magno gaudio exulto quod vos contra haereticorum latratus ass-ue laborare cognoui, die. Praeterea ligna transmittere volui, sed beat, ludo vestra si esset necessaria no indicauit,lc maiora multo mittere possumus, sed nequaqua talis nauis huc mittitur quς hi c capere valeat, Sc.. paruulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesia, sex minora Aquitanica pallia, & duo oraria transmisi, &c.
146쪽
E C C L E s I AE ALEXANDRINAE. 23A Epistola quarta Gregorij Papae primi ad Episcopum Alexandrinum. Agit de eonuerson
gentis Anglorum, conimemoratque in Sancta Clitacedonensi Synodo Papania
Romanum uniuersalem appellatum suisset. . --. PGregoriuι. Eulogio Episopo Alexandrina . .''
Communis filius praesentium lator sanctitatis vestrae scripta deseres, aegrum me reperijsi aegrum reliquit,&c. sed quoniam vere in bonis quae agitis accrescit quod & alijs congaudetis, vestrae uobis gratiς uicem reddo,& non dissimilia nunci quia dum gens Anglorum in mundi angulo posita , in cultu lignorum ac lapidum perfidia nuncusque remaneret, ex uestrae mihi orationis adiutorio placuit,ut ad eam monaste.
rij mei monachum in pr dicationem transmittere Deo auctore debuissem. qui data a me licetia, a Germaniarum Episcopis Episcopus factus. B cum eonim quoque solatijs ad praedictam gentem in finem mundi perductus est, & iam nunc de eius salute & opere ad nos scripta peruenerunt, qui tantis miraculis uel ipse, uel hi qui cum eo transmissi sunt in gente eadem corruscant, ut Apostolorum virtutes in signis quae exhibet imitari videantur. In solemnitate autem Dominicae natiuitatis quae hac
prima indictione transacta est plusquam decem millia Angli ab eodem nunciati sunt fratre & coepiscopo nostro baptizati . Quod idcirco narraui,ut cognoscatis quid in Alexandrino populo loquendo,& quid in mi,
di finibus agitis orando. vestrae enim orationes sunt in eo loco ubi non estis, quorum operationes sanctae monstrantur in eo loco in quo estis. Praeterea de Eudoxii haeretici persona. de cuius errore in latina lingua
C nihil reperi mihi a vestra beatitudine largissime gaudeo satisfactum. Virorum quippe fortissimorum Basilij, Gregorij, arque Epiphanij testimonia protulistis, & manifeste peremptum cognoscimus eum in quem heroes nostri tot iacula dederunt. De his vero erroribus, qui nunc in Con ita ruinopolitana Ecclesia probatur exorti, doctissime omnia ,& ut iudicium tantae sedis proferre decuit respondistis. Vnde omnipotenti Deo
gratias agimus, quia adhuc arcae Dei insunt tabulae testamenti. Quid est enim sacerdotale cor nisi arca testamenti in qua quia spiritalis doctrina Viget, proculdubio tabulae legis iacenti&c. Nam dixi nec mihi vos nec cuiquam alteri tale aliquid scribere debere,& ecce in praefatione epist lae, quam ad meipsum qui prohibui direxistissuperbae appellationis ver-D bum uniuersalem me Papam dicentem, imprimere curastis. quod peto dulcissima mihi sanctitas vestra ultra non faciat ,&c. Et quidem in sancta Chalcedonensi Synodo, atque post a subsequentibus Patribus hoc
decessoribus meis oblatum vestra sanctitas nouit . Sed tamen nullus eo rum uti hoc unquam vocabulo voluit, ut dum in hoc mundo honorem sacerdotum diligerent omnium, apud omnipotentem Deum custodirent suum. Proinde debitum salutationis alloquium soluens peto, Vt in sanctis orationibus vestris mei memores esse dignemini,quatenus a pec catorum meorum nexibus, quia meis meritis non valeo,vestris interces sonibus me Dominus absoluat.
147쪽
DE APPELLATIONI Bus Epistola quinta Gregorij ripae primi ad Eulogium Patriarcham Alexandrinum.
De haeresi agnoitarum, quae Graecorum & Latinorum Patrum eonsensu consutata est. Gregoriin, Eulogio Patriarcha Alexandrino.
TR ansacto anno suauissima sanctitatis vestrae scripta suscepi, quibus pro aegritudinis meae nimietate respondere nuncusque non valusi&e. Scripsit autem mihi dulcissima di sempor honoranda beatitudo vestra, quod ei communis filius Anatholius diaconus de Constantinopoli. tana urbe scripserat ad me quosdam monachos de Hierosolymorum partibus venisse, qui me aliquid de Agnoitarum errore requirerent:&dicitis quia petῆt ut vestra mihi factitas scriberet quid de eadem debuisset inquisitione sentire. sedneque ad me de Hierosolymorum partibus requirentes aliqui monachi venerunt,neque eundem communem filiu B nobis potuisse aliquid aliud quam erat scribere, sed interprete suspicor in eius epistolis errauisse. Nam idem diaconus mihi iam ante biennium scripsit: quia a praedictis partibus ad Constantinopolitanam urbem talia
requirentes monachi venerunt,meque studuit requirere quid sentirem. Cui ego ante longum tempus quam vestra scripta susciperem contra eandem haeresim responda, quae post modum in epistola vestrae sanctitatis inueni, atque omnipotenti Deo magnas gratias retuli, quia de cunctis inquisitionibus Romanorum atque Graecorum patres, quorum nos sequaces sumus, uno spiritu sunt locuti. In multis enim eandem vestra epistolam ita reperi, ac si contra praedictam haeresim scripta latinorum
Patrum legerem, &c. .. . . . c
istola sexta Gregorij Papae priret ad Eulogimn Patriarcham Alexandrinum. Gregorias. Eulogio Patriarcha Alexandrino.
SIcut aqua frigida animet sitienti, sic nuncius bonus de terra loginqua: Quis vero mihi esse nuncius bonus ad sanetie Ecclesiae adiutorium potest, nisi vita a s incolumitas suauissimae mihi vestrae sanctitatis quae ex percepta luce veritatis, di eandem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat S ad meliorem viam morum suorum exemplis informat &C. Communis autem filius Anatholius diaconus sitis mihi scriptis innotuit in urbe regia nonnulla Ecclesiastica, quaedam tamen de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nunclauerit, quam de causis Eoclesiae beatitudo vestra loqueretur. & gaudeo quia ubi vos adesse contingit , me non arbitror defuisse . nam veritatis minister Petri sequax, &
sanctae Ecclesiae praedicator scit quia illa sicloqui potuisti, quae de sed
Petri Apostoli per os doctoris sonare debuerunt, Sc. In eodem auten sensu iamdudum communi filio nostro Anatholio Diacono plurima 1cripseram. Ita autem doctrina vestra per omnia latinis Patribus cocosedauit, ut mirum mihi non esset quod in diuersis linguis spiritus non is rit diuersius. Nam hoc quod de ficulnea dixistis,in eo sensu proprie beatus Augustinus loquitur, quia cum Euangelista subiungit: non du enim
148쪽
A erat tempus ficorum, aperte cognoscitur,quod per ficumnominus triasma ga fructum quaesierat, quae solia legis habuitu, diactum operis
non habebat, occ. De eo vero quod scriptum est: qui*diem S. horam neque Filius neque Angeli sciunt: omnino recte vςstry nctitas suasit, quoniam no ad eundem filiam, i tali quod cappi est, sed iuxta corripm eius quod sumus nos, est certissime referendum nil de re multisto Iocli idem beatus Rugustinus sensu utitur. Dicit quoque di aliud quod de eodem filio possit intelligi , quia Detu Gmoipotens aliquandomort loquitur humano,scut ad Abraham diciei Nunc cqgnpol quia tim Deum. oon quia RPςus tunς timeri sognouerit, sed ia tuc eun te; Abraham fecit agnoscere, quia Deum timeret, Sicu enim. 0qs diem lae-B tum dicimus, non Dod ipse dies latur sit, scd quia nAsleps facit: da ocomnipotens filius nescire se dicit diemquem nescire facit, non quod ii se nesciatdiem, sed quia nunc sciri minim ermittat. Vnde oc Pater Ius dicitur scire, quia consubstantialis ei filius ex eius natura . uae est ιin per Angelos, habe Lut hoc sciat quod Angeli ignorant. unde & hoc imtelligi subtilius poteste quia incarnatus Unigenitus, factasque proinobis homo perfectus, in natura quidem humanitatis nouit diem ει horam iudicij, sed tamen hunc non ex natura Irumanitatis nouit. Quod ergo in ipsa nouit, non ex ipsa nouit qua Deus est homo factus, diem & horam iudicii non nisi per Deitatis suae potentiam nouit; sicut oc in nuptijs cum mater Virgo diceret vinum deesse respondit: Quid mihi & tibiist mu-H lier nondum venit hora mea. neque enim Iesus Angelorum dominusa horae subiectas erat, qui inter cuncta quae creaverat, hora di tempora fecerat: sed quia mater Virgo cum vinum defuit, per eum miraculum
fieri volebat, statim ei responsum est :Quid mihi ec tibi est mulier 3 ac si
aperte diceret: Vnde facere miraculum possum, hoc mihi ex patre non ex matre est . ex matre enim mori poterat, qui ex natura Patris miracula faciebat. unde & in cruce positus, eandem matrem mortes recognouid, quam discipulo commendauit, dicens: Ecce mater tua. ait ergo, quid mihi oc tibi est mulier nondum venit hora mea, quod est dicere: In miraculo quod ex tua natura non habeo, te minime matrem recognosco, sed cum hora mortis venerit cognosco te matrem, quia unde mori possum hoc ex te habeo. Itaque scientiam quam ex humanitatis natura nohabuit ex qua cum Angelis creatura fuit, hanc se cum Angeli qui creaturae sunt, habere denegauit. Diem ergo oc hora iudicij scit: quia Deus est homo. Res autem valde manifesta est: quia quisquis storianus noest, Agnoita esse nullatenus potest. nam qui ipsum Dei sapientiam sat tur incarnatam, qua mente valet dicere esse aliquid quod Dei sapientia ignoret scriptum est i In principio erat Verbum, et verbum erat apud Deum, & Deus erat Verbum: omnia per ipsum facta sunt. si omniet . .
proculdubio etiam dies iudicij lc hora. Quis ergo ita desipiat ut dicer: praesumatquia Verbum Patris fecit quod ignorat 3 scriptum quippς est:
149쪽
sciens Iesus quia omnia dedit ei Pater in manus. si omnia proste diem Aiudicii di horam. Quis ergo ita stultus est, ut dicat quia accepit filimitia
manibus quod nescit. ' Mi i. De eo velo loco in quo mulieribus de Lazaro diciti Vbi posuistis eu ipsa specialiter sensimus quae sensillis: quia si negant scisse Dominui ubi fuerat Lazarus sepultus atque ideo requisisse, proculdubio compententur fateri quia nesciuit Dominus in quibus locis se A dam & Eua post
culpam asconderant, cum in paradiso dixerat: Adam ubi es aut cum
Cain corripuit dicens: Vbi est Abel frater tuus 3 qui fi nesciebat cur protinus adiunxit, sanguis fratris tui de terra clamat ad me oc c. Mense Februarij Indictione tertia . Epistola septim Gregorii Papae primi ad Eulogium Patriarcham Alexandrinum. 3
R AE Agnas omnipotenti Deo gratias reddimus, quia in ore cordis desis IH cis fit sapor eliaritatis, oce. Haec quoque mihi est exultatio addi.ta: quia dc imminutos ore vestro Ecclesiae hostes. & muliiplicatos dominicos greges agnoui. crescunt enim quotidie per linguae vestrae v merem grana caelestia, Acc. Praeterea transmisi crucem paruulam in qua de catenis amatorum veli rorum sanctorum Petti et Pauli Apostolora inserta est benedictio, quae oculis vestris assidia supponatur quia multa per eandem benedictione miracula fieri cosueuerunt, dic. Eulogias u to sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas, cum ea car tate qua sunt directae, secundum notitiam earum suscepimus, fic gratias cassectui vestro referimus: quia ex his exterioribus, quales crsa nos int rius sitis, agnoscimus. In huius operis initio dixi, ne dicendorum prolixitate Lectorem tindio afficerem, non vltra oetigentesimum Domini annum, haec quq prinbanda suscepi, me exiesurum . quamobrem perpaucas alias supra anna Domini millesimum epistolas exhibitas,consulto omisi. quae autem imsta annum Domini octingentesimum traditae fuerunt hae sunt, nec aliae extant, quas praefato octo seculorum tempore, Romana cathedra ad MIexandrinum Patriarcham dedit, pretier has quas hic perpendendas prinposuimus. In his autem subordinatio oc obedientia quam olim Alexam drina Ecclesia Romanae Petri cathedrς obtulit, manifesta est sic ea pa- D storalis cura,quam Romani Pontifices erga praedictam Alexandrinam
Ecclesiam exercuerunt, ic olim ab initio susceperunt, pater. cur autem deinceps obtemperare renuerit, ego qui caeterorum peccata enarrandi munus non suscepi, silebo. perspicuum tamen omnibus erit, oc semper
fuit, quid sit transgredi terminos antiquos, quos Patres posuerunt. quid sit extra Petri Nauim exire . quid extra Petri ouile vagari .ec quid magisterium Et doctrinam cathedrae Petri abijcere. oc an sit sancti Marci legitima doctrina, quae cathedrς petiiqui Marci priceptor fuit Zc doctor. aduersatur. Deus qui diues est in mitericordia, mundum hunc, quem
150쪽
A verbo suo mirabiliter creauit,oc Verbi incarnati passione redemit, iterugratia sancti Spiritus visitare dignetur,ut ubique terrarum Saluatoris nostri gloria, ic salutis animarum aditus redintegretur. Ameria. Conrra hanc praemissam, quam probauimus, Conclusionem quispiaea obijcere posset, quae Gregorius Papa in Epistolis ad Eulogium nuper
praemissis enarrat ac edictu nempe titulum uniuersalis Patriarchae nem, ni conuenire, nec Romano Pontifici iure obtingere: ergo cum Romanus pontifex no sit Patriarcharum patriarcha, seu Pastor uniuersalis E cIesiae, non estcur iuste conqueramur, si Alexandrinus Patriarcha, Rinmanae Cathedrae nunc non praestet obsequium.
Respondeo: esse prorsus impossibile ut Gregorius dictis suis sbi comB tradicat,&factis seipsum destruat: nam ipse fatetur Pelagium Papam praecessorem suum iure cassasse Synodum Constantinop. quq Episcopa
Constantinopolitanum Oecumenicum, seu uniuersalem Patriarchania esse decreuerat. Et ipse in epistola, quam praefato Ioanni Episcopo Cinstantinop. in causa hac tradidit, minatur paenas oc censuras. Ipse Patri asectas iudicauineorumque appet lationes suscepit. nunc sic a Gregorio reuerenter od humiliter peterem. Si tu non es patriarcharum Patriarcha dcvniuersalis Ecclesiae Pastor, quo alio iure hoc tibi vendicas par in parem non habet porestatems si ergo potestatem non habes super Patriarchas, haec quae super Patriarchas exequutus es, iniuste fecisti. Praeterea si Conciliu generale Chalcedonense ut ipse fateris, hoc R manum Pontifice iure diuino obtinere restatus est, quomodo quod Sabuator sanciuit in Petro bc successoribus suis, tu verum non esse pr. num
cias Praeterea, ut quatuor generalia Concilia iam celebrata, tamquam
quatuor Euangelia in uniuerso Orbe veneranda sanxisti; si Ecclesis universalis Pastor non es, quo iure uniuerse Ecclesiae hoc praecipisti λ Quid ergo dicendum est, Virum hunc sanctitate 5c doctrina praestantissimum contradictoria affirmare oc operari voluisse haudquaquam. Rem igitur vcta lance examinemus.& quid ipse citatis verbis in epistolis ad Eulogium Alexandrinum Patriarcham docere intenderit, aperiemus. Constantinopolitanus Episcopus aequales honores cum Romano Pontifice exoptabat, ut patet ex Actione ultima Concilij Chalced nensis furtim habita, absentibus scilicet Papae Legatis. Leo Pontifex hqc gesta cassauerat, ut saepe dictum est. Ioannes praefatus Constantinopol. Episcopus nuente sibi Imperatore,quandam Synodum habuit,& st tuit hoc nomen sibi iure obtingere, oc Episcopum Constantinop. patriarcham uniuersalem esse, eo modo videlicet quo Romanus Potifex P triarcha uniuersalis Ecclesiae dicebatur,oc erat nec opinor in tantam
insaniam hunc Ioannem voluisse prorumpere, ut in Synodo sua partu culari se esse supta Romanum Pontificem, voluisse statuere. Id vero P lagim Papa Gregorij praecessor irritum Ac cassum declarauerat: Ioannes
autem de quo loquimur,consulto Gregorio pontifici scripserat oc sepic