장음표시 사용
131쪽
qui interfuerunt ab Athanasij damnatione abhorruerunt. secundo quia Ainiuste, & iuris ordine non seruato damnatus luerat: cum reus praescias non fuerit: nec absentem nemo coindemnare iuste valeat . idcirco Iulius in literis suis inquit. Scitis monumenta Actorum ubi una dumtaxat pars adfuerit. nullarum virium esse Osuspecta haberi. Episola increpatoria Iulij Papa ad Orientales Episcopos pro causis At u j,
O excessibus contra Romanam Ecclesiam .
IΕnerabilibus fratribus, uniuersis Orientalibus Episcopis, Iulius. V Decuerat vos fratres alios Ecclesiasticis instri ere disciplinis, di non talibus arguere machinamentis, dicente Ioanne Baptista: Nemine Concutiatis neque calumniam faciatis,&c. Ipsi vero primae Ssdis Ecclesiae conuocandarum generalium synodum iura & iudicia Episcoporu, B singulari priuilegio, Euangelicis N Apostolicis atque Canonicis cocossa sunt institutis quia semper maiores causae ad Sedem Apostolica multis authoritatibus referri praeceptae sunt. nec ullo modo potest maior uminore iudicari. Ipsa namque omnibus maior & praelata est Ecclesijs,e quae non solummodo Canonum & Sanctorum patrii decretis, sed Domini Saluatoris nostri voce singularem obtinuit principatum. Tu es,in-pe trus, & super hanc petram aedifidabo Ecclesia meam. &icliqua. Et quaecunque ligaueris super terram & solueris, erunt ligata di soluta in caelo S in terra. porro dudum a Sanctis Apostolis, successoribusque corum, in praefatis antiquis decretum fuerat statutis, quae hactenus sancta S uniuersalis Apostolica tenet Ecclesia, non oportere praeter sentc- Ctiam Romani Pontificis Concilia celebrari, nec Episcopum damnari, quoniam Sacham Romanam Ecclesiam primariam omnium Ecclesiarum csse voluerunt. Et sicut Beatus Petrus Apostolus primus tuit omnia Apostolorum, ita & haec Ecclesia ipsius nomine consecrata, Domino instituente, prima & caput sit caeterorum , S ad eam quasi ad Matrem atque apicem Omnes maiores Ecclesiae causae & iudicia spiscoporurc-
currant, eiusque iusta sententia terminum sumant,nec extra Romanum
quicquam ex his debere decerni Pontificem, quatenus no ita proterve, Sc pro libitu cuiuspiam, suo proprio arbitrio, quibusque Metropolitanis sicut agere solebant, liceat inconsulto Romano Pontifice, aut maiores Ecclesiae causas deturbare, aut Episcopos da mnare, sed communi San- Dctae Romanae Sed is Episcopi Concilio, & concordi actione, quaeque ut Christi Zelo agenda, disponat unanimiter, recteque sentiant, & ea quae senserint, non sibimet discrepando sed Deo placita persiciat , dic. Et nos scitote, hunc typum deinceps non esse passuros, & ea quae ad hanc specialiter pertinent sedem, sicut iudicia Episcoporum & maiores Ecclesiae causae, ut paulo superius praelibat ucst, vos patiamur nobis in- consultis inuadere, absque vestri status periculo. Sed si quis ab hodierna die & deinceps Episcopum praeter huius Sancti; Sed is sententiam d bnare, aut propria pellere sede praesumpserit, sciat se irrecuperabiliter cl-
132쪽
A se damnatum, & proprio carere perpetim honore, eosque qui absquo huius sedis sunt eiecti sententia vel damnati, huis Sanctae Sedis auctor,tate scitote pristinam recipere communionem, & in proprijs restitui sedibus: quoniam & prius, a tempore scilicet Apostolorum haec huic S di sanctae concessa sunt, S postea in memorata Nicaena synodo, propter prauorum hominum infestationes atque haereticorum persequutiones,&insidiantium molimina fratrum, sunt concorditer ab omnibus corroborata,vi magis singuli praeuideant, ne talia audeant pcrpetrare ,& caueant, si non propter Deum & amore fratrum, tamen propter orprobrium hominum, ruborem suum, atque canonicam ultionem, salie haec timore& verecundia compressa, silentioque comprimantur, am
B putato scilicet totius vispationis excessu, quia nullus debet praesu mere, quae sibi non videntur esse concessa, occ.
Haec quae sequitur Epistola Iulii Papae ad Orientales in eadem causa Athanasii, ex Apologia secunda Athanasij desumpta est.
Iulius Diacono Placit . Narcisso, Eusebis, Mari,Macedonio, Theodoro, ceterisueeorum qui nobis diis disimis in ChriIufratribus ex Antiochia scripserunt ,statem.
LEgi epistolam vestram, quam mihi mei presbyteri, Elpidius&Phi
loxenus attulerunt: miratusque sum quit a nobis ex vera dilectione & bona conscientia scriptum esset, contentiose a vobis, S no vi decuit rescriptum esse. fastus enim & arrogantia scribentium in epistola apparebat. Atqui aliena sunt ista a fide in Christum, decuit enim cum, C qui cum dilectione ad vos scriberet, eandem vicissim dilectionem, non autem contentionem referre. Quid 3 an non dilectionis indicium erat nos presbyteros misisse, qui compaterentur patientibus, & incitarent cos, qui iudicium scriptis postulauerant 3 ut praesto esse vellent, quo primum omnia componerentur, & emendationem acciperent, ne diutius aut fratres nostri iniurias aut vos caluntas pateremini λ nec scio cur Vobis ita rem agere placuit; vinos in hanc opinionem redigati ut arbitremur nos sub specie reuerentiς pro ludibrio esse habitos, uictaque vestra irridentium fuisse, cum & presbyteros nostros ad vos missos, quos cum gaudio remissos oportuit, cum luctu remiseritis,ob ea, quae istic geri c6spiciebant, dcc. Quid enim actum est dignum offensa 3 aut qna in revO-υ bis quibus scripsi causam succensionis pr bui λ an quia adhortati vos su mus ut ad synodum occurreretis 3 atqui illud cum gaudio potius excipi oportuit . qui enim bene sentiunt de ijs quae egerunt, S in quibus ipsi v taiunt iudices fuere, non indignanter ferre solent, si quod ab ipsis iudicatum est,ab alijs excutiatur, quippe qui securi sint, ea quae ipsi iusta iudicauerunt, iniusta nanqua fieri posse. &c. Ibidem quoque Athanasij sin
ceritas in tuenda fide spectata fuit, qui nec Tyri condemnatus est, nec Mareotae praesens fuit, ubi contra eum absentem in lite processum est. Scitis autem dilectissmi, monumenta actorum, ubi una dumtaxat pars adfuerit, nullarum virium esse,& suspecto haberi. Nos tamen,quanqua
133쪽
ita adtiam esset pro re certiuS cognoscenda, neque Vobis qui cotra eum,
neque illis qui pro eo literas misere praeiudicium facientes,cohortati simmus omnes quotquot scripserant, ut praesentes se iudicio sisterent, quo omnia adamussim, quia quamplurimi pro utroque scribunt in synodo examinari possent ne vel innocenS condemnetur, aut qui rei sunt, puri habeantur, Sc. Oportuit igitur vos dilectissimi huc accedere. & nequa quam tergiversari, ut res ad finem deducatur: id enim ratio requirit.Sed fortasse dies costituti temporis breuior quam par erat impedimento suit,
nam huiusmodi in literis vestris quaerimonia facitis, atqui illud dilectissimi, pro mera cauillatione putandum est, &c. venissent enim ut dixi, sde sua causa bene sperassent,&c. Quod autem non temere aut iniuste susceperim in comunionem coepiscopos nostros Athanasium S Mar
cellum, etiam si prius dicta suificiant, breuibus tamen ratio vobis istarurerum demonstrada est. Scripsere prius Eusebius cum suis contra Athanasium, scripsistis & vos in praesentiarum, scripsere etiam plurimi ex mgypto de ex alijs Prouincijs Episcopi pio Athanaso: na quod ante omnia obseruari oportet, literq vestrς aduersus Athanasium interse pugnat, & primae cum secundis nullum concentum habent, icc. Quod si vestris literis fidem dari postulatis, aequum est & literis eorum, qui pro eo scribunt, fidem no abnegare, oc maxime quod vobis a patria eius longe distantibus, illis qui in iisdem locis cum Athanasio degunt, ut de homine noto rebusque ibi gestis certiores probum testimonium de vitae eius innocentia perhibent, affirmates eum non nisi confictis criminibus opprimi .Quin oc Arsenius aliquando dictus ab Athanasio interseetias,quem , iam cognouimus in vita esse, & cum Athanasio amicitia fouere, is ipse affirmat ea quae acta sunt Mareotae in absentia alterius partis acta fuisse, Sc. Quinimmo Ρresbyteri & Diaconi cum huc venistant, non tenuiter sed prolixe testimonia dixere pro Athanasio, affirmantes nihil eoru que illi obi jcerentur verum esse, eumque colurationibus premi, quin & Episcopi ex AEgypto & Africa in suis scriptis affirmarunt constitutionem ,
Athanasi j in suscipiendo Episcopatu legitimam & Ecclesiasticam tuis
se, neque caedem commissam, neque quenqua per illum sublatum esse, neque poculum ullum confractum, sed omnia esse conficta,occi praeter haec omnia annum totum Ec integros sex menses apud nos haesit, vestra praesentiam expectans, aut quotquot comparere auderent, suaque prinsentia pudefecit omnes: non enim iudicio stetisset, nisi tui fiduciam habuisset, neque sponte, sed literis nostris ad iudicium vocatus comparuisset, quemadmodum vos per literas citauimus, Jc tamen post tanta argumenta,nos veluti in solitum quiddam agentes repraehenditis. Qui igitur
sui qui cotra canones agut 3 nos ne qui cum tantis retra documentis virurecipimus an qui solum ad triginta sex siustragia eorum qui Antiochiae
fuere externum hominem Episcopum salutarunt3 eumque militari manu Alexandriam deduxerunt, quod ne tunc quidem factum est, cum
134쪽
A Athanasus in Galliam relegabatur, quod tum haud dubie factum fuisset, si pro vere damnato habitus fuisset: certe cum inde ab exilio rediret, etiam tum suam βcclesiam, a qua recipiebatur, vacatem inuenit. pro sus ignoro quanam ratione facta sunt, quae facta sunt,&c. Non enim solum Athanasius & Marcellus Episcopi cum quaerimonijs de illatis iniurijs, sed & plurimi alij Episcopi ex Thracia, Coelosyria, Phaenicia, Paloestina huc conuenere, presbyteri item non pauci, partim ex Alexandria, partim aliunde huc ad Cocilium occurrerunt, & coram omnibus Episcopis ibi congregatis, inter reliqua dicta sua conquaesti sunt,vim & inimriam Ecclesius illatas essessiuasque Ecclesias eadem quae Alexandrina passas esse, bcbn alijs Ecclesiis similia designata, dic. Cur igitur & in primis B do Alexandrina ciuitate nihil nobis scribere voluistisy an ignari estis hae consuetudinem esse,ut primam nobis scribatur,ut hinc quod iust um est
Epistola Liberia Papae ad Athanasium & Aegyptios responsOIi . Disectissimo filio Athanasio, ct Omnibus in vatim eongregatis, O de Trinitati de Ex . r. remsentientibuI Aegmtiorum Episcopis. Uberius Papa.
OLim&ab initio tantam percepimus a Beato Petro Apostolorum. Principe fiduciam, ut habeamus auctoritatem pro uniuersiali E clesia ad rectam defendendam fidem, quatenus nulli liceat statum Samctae Ecclesiae commouere ad laesionem recte credentium absque sui periculo honoris. Epistolam siquidem vestram, nobisque directam ante nos recitari fecimus, tribulationes & persecutiones, quas pro recta fide patimini, intellcximus. Super quibus & nos una vobiscum codolemuS,& laborare pro vobis, ut Pater pro filijs, parati siumus, &c. qui pro noui-talli commento accusati sunt,de venerabili scrinio nostro obsecundantibus,& nobis rationabiliter offerentibus solertius intendamus,itaut qui haec praesumpserint praeuaricari, primum quidem subiaceat iudicio te tibili omnipotentis Dei, deinde autem qualemcunquc regularem indi-Fnationem revereantur, per quam siquidem Episcopi aut Clerici sunt, a sui Sacerdotij siue a Cieri sui ordine, modis omnibus excidant: si aute Monachi sunt segregentur & alieni sint de suis locis, S c.
Epistola Innocentis Papae Primi ad Theophilum Alexandrinum Episcopum .FRater Theophile,Nos&te,& fratre nostrum Ioanem nempe Chry- st.. sostomum) communionis nostrae esse decrevimus,sicuti di in prioribus literis aperte satis expressimus. & nunc in sententia nostra & volu- . tate perdurantes, rursus eadem scribimus. Et quotiescunque scripseris, nisi debitum sequatur conueniensque iudicium, propter ea quae magno cum dedecore sunt gesta, possibile non est, nos a Ioannis communione discedere. Itaque si conscientiae confidis, tu quoque iudicio accurre adsvnodum proxime in Christo celebrandam, di illic iuxta Nicaeni Con-
135쪽
ciiij canones & decreta contede . alios quippe canones Romana no ad- Amittit Ecclesia. Quod si obtinueris, euides & irrefragabilis erit ratio tua.
INtelligo sententiam sapientissimi Salomonis impletam: non enim , liter quam sitiens aquam frigidam, de terra longinqua iteratum mi-cium per litteras tuae dilectionis accepi,quae nos inuicem nostri consili, participatione coniungunt. Indissiculter est Ecclesiarum & Catholicae fidei speranda tranquillitas, quando pro hac elaborare Christianissimos
Principes sic videmus. Non est ineficax in diuinis maxime cgusis cura regalis quae pertinet ad Deum, qui fideliter tenet corda regnantium . BG Iia Itaque breuiter responsum tuae reddimus sanctitati. Etenim quaeris,utiu, 2 et Sancta Synodus recipere debeat hominem a se praedicata damnantem ran quia induciarum tempus emensium est, sentcntia dudum lata perdu-rct Super hac utique consultatione communi, communem Dominum considamus. Nonne nobis respondet illico per prophetam, mortem se nolle morietis: & per A postolum paulum omnem hominem velle saluum fieri, oc venire ad scientiam veritatis Nunquam displicet Deo ae celerata in quocunque correctio, tuς sit hoc sanctitatis cum venerando fratrum consilios ut orti in Ecclesia sttepitus comprimantur,& finitum, Deo annuente, negotium Votiua correctione discamus, &C. Caeteras Epistolas Caelestini Papae ad Cyrillum Alexandrinum PatrD ρ archa Omittimus,quia in prioribus disputationibus ia fuerunt propositp
Epistola Sixti Papae Tertii ad Cyrillum Alexandriae Episcopum . Sisitis Di ptis C illo Ale adria Episcopo.
4 Agna ssimus laetitia alacritatis impleti postquam sicut legimusGx
a. ,.., LVI alto nos oriens visitauit. Ecce enim selicitis nobis, qui nemine μογοῦ perire VolumuS, sanctitas illa redintegratum corpus Ecclesiae, suis Epimis stolis indicauit: redeuntibus eius in sua membra compagibus, nemine foris ia videmus errare, quia intus omnes positos fides una testatur, ec In unum congregati Apostolide fide saepe tractarui: in unum nunc cinuenientes Apostolici de eius victoria gratulantur. O relatio digna mittente,digna conuentui gaudij caelestis iudicium tales habere debuit co- gnitores: & quia res di causa deposcit, locum quoque conuenit intueri. Ad Beatum Apostolum Petrum fraternitas uniuersa conuenit: ecce a ditorium congruens, auditoribus conueniens audiendis . habuerunt Apiscopi nostri illum congratulationis testem, quem habemus honoris exordium, &c.
Epistola Leonis Papae Primi ad Martianum Augustum pro Proterio Epist. Nexandrino. Leo vi pus Martiano Auguseo.
Dinitatem Fidei Christianae, qua clementia vestra praefulget, etia his a literis quas frater di coepiscopus meus Nestorus detulit, demostra-
136쪽
A stia iustissimum fratri meo proterio Alexandrinae urbis Antistiti impendentes fauorem, quo mihi per omnia esset acceptior. Nam cui vestra
pietas testimonium perhibere dignatur, indubitanter esset probandus, ' Izetiam si taceret. Sed accedit ad gratiam, quod proprio quoque sermone cognoscitur, & quam sincerus sit Catholici dogmatis praedicator, ipsius professione clarescit. Unde plenissimo affectu dilectionem orthodoxi fratris amplector,& Deo gratias ago, quod amoto eo, qui Euangelio Christ i voluit contraire, & a Sanctorum patrum intelligentia dissentire, talem prospexit A lexandrinae Ecclesiae Sacerdotem, qui praecedentibus rectoribus, & fide concordaret & vita. Nam cum amplecti se Epistola
meam, quam ad beatae memoriae Flauianum contra Eutychen impium
B misi, toto corde profiteretur, quid aliud quam Apostolorum se discipulum ostendit. quoniam doctrina veritatis in lumine suo permanet,& no potest esse diuersum quod unum est atque diuinum. Rescripsi itaque praedicto fratri quod debui, atque in sancto studio ut perseueraret assimonui. qui sine dubio constantior erit, si etiam clementiae vestrae cohortationibus adiuuetur, Sc. Quia vero quorundam haereticorum versuta nequitia, ad conturbanda aliorum simplicitatem, Epistolanteam, quam ad beatae memoriae Flauianum dedi, falsasse perhibetur, ut commutatis quibusdam verbis vel syllabis, receptorem me Nestoriani erroris afferat: obsecro venerabilem clementiam vestram, ut eandem Epistolam, per fratrem meum Iulianum Episcopum, vel eos quos idoneos C ad hoc opus pietas vestra delegerit, in Graecum sermonem rubeatis integre diligenterque translatam, per idoneum latorem siab vestri signaculi impressione deferri, tradendam iudicibus Alexandrinis,qui eam clero S plebi ipsius ciuitatis, cum praedictorum Episcoporum praedicationibus, qui & ineo scripto consentiunt, faciant recitari, ut agnoscant se fallacium hominum fraude ulterius decipi non debere, & probentur Ap stolicae Sedis sinceri esse discipuli, apud quam nec Euisiches, nec Nestorius ullum obtinent locum: quia sicut alios haereticos, ita & istos Ecclesia uniuersalis damnauit. Data 6. idus Mariij, blato & Studio viris clarissimis Consulibus. In hac Epistola duo nobis praecipue perpendenda occurrunt. Primit P est, Alexandrinum Episcopum eo tempore a Romano Pontifice suae assumptionis confirmarionem accipere, cui Catholicae Fidei professio per solennes nuncios ab eodem tradebatur. cur aute & his temporibus haec exequi renuant, ipsi videant. certum est Euagelium Christi non esse cassitum oc irritum, nec aliud Euangelium hominibus credendum traditu esse. Secundum estorientales haereticos, literas Romanorum Pontificii
Corrumpere consuetos esse. quamobrem in dubium vertere possumus,
an Epistoli; Honorij idem discrime ab haereticis Monothelitis pase sint. ut in superioribus disputationibus fuse disimus . .
137쪽
2A DE AP ELLATIONI avs Epistola Leonis Papae Primi ad Leonem Augustum, in qua Concilium generalefieri prohibet, & causam Alexandrini Episcopi iudicat Leo Episcopus Leoni Augum.
L Iteras clementiae tuae plenas virtute fidei, & lumine veritatis ven
rariter accepi, quibus cuperem etiam in eo quod praesentia meam pietas vest ra necessariam existimat, obedire, Ut maiorem fructum conia
spectu vestri splendoris assequerer: sed magis id vobis arbitror placiti tum, quod eligendum ratio demonstrauit. Nam cum sancto & spiritatrstudio, in uniuerso mundo pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit comvenientius fidei defendendae, quam his quae per omnia, instruente Spiritu Sancto, irrepraehensibiliter diffinita sunt, inhaerere: ipsi videbimur b ne statuta conuellere,& authoritates quas Ecclesia uniuersalis amplexa Best, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum colligendis Ecclesijs modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilataro
magis quam sopire certamina,&c. Cum enim clementiam tuam Domi nus tanta sacramenti sui illuminatione ditauerit,debes incunctanter ad uertere, regiam potestatem tibi non solum ad mundi regimen, sed maxime ad Ecclesiae praesidium esse collatam,ut ausus nefarios comprime-do,N quae bene sunt statuta defendas,& veram pacem his quae sunt iudibata restituas, depellendo scilicet peruasores iuris alieni, dic. Nonne perspicuum est, quibus pietas vestra succurrere & quibus debeat obviare, ne Alexadrina Eccleila, quae semper fuit domus orationis, spelunca nunc sit latronum 3Manifestum quippe est per crudelissimam Cimmanissimamque saeuitiam omne illic caelestium Sacramentorum immen extinetiim. intercepta est sacrificij oblatio, defecit chrismatis iam ctificatio, S participalibus manibus impioru omnia se subtraxere mysteria. N ec ullo modo ambigi potest, quid de his decernendum sit , qui post nefanda sacrilegia , post sanguinem probatissimi Sacerdotis effusu,
S concremati corporis cinere,in contumeliam aeris c lique dispersum,
audent sibi ius peruata dignitatis expetere,& Apostolicae doctrinae inuiolabilem fidem ad Concilia prouocare. Magnum ergo vobis est, ut diademati vestro de manu Domini etiam fidei addatur corona, dc de hostibus Ecclesiae triumphetis. quia si laudabile vobis est aduersarum ge-tium arma conterere,quanta erit gloria ab insanissmo tyranno,Alexam Ddrinam Ecclesiam, in cuius contritione omnium Christianorum est imiuria, liberare Ut autem litterae meae pietati tuae colloquium quasi praesentis exhibeant, quicquid de communi fide fueram suggesturus, scriptis prosequentibus insinuandum esse perspexi, &c. Sacerdotalem nam que & Apostolicam tuae pietatis animum, etiam hoc malum ad iustitia v ltionis δcbet accendere, quod Constantinopolitanae Ecclesiae puritato pest ilentes obscurant, in qua inueniuntur Clerici quidam, haereticorum sensui consonates, & intra ipsa Catholicorum viscera assertionibus suis haereticorum partem adiuuantes. in quibus deturbandis, si frater meus
138쪽
Λ Anatolius, cum nimis benigne parcit, segnior inuenitur, dignamini pro fide vestra, etiam istam Ecclesiae praestare medicinam, ut talem non , sellim ab ordine clericarus,sed etiam ab urbis habitatione pellantur&c. Data Kal. Decemb. Constantino& Rufo viris clarissimis Consulibus.
Epistola decretalis Leonis Papae Primi ad Dioscorum Alexandrinum Episcopum. Leo Di pus, Dioscoro Episcopo Alexandrinoslutem.
QVantum dilectioni tuae Dominicae charitatis impendamus affectu, ex hoc poteris approbare, quod tua firmius desideramus fundaro initia, ne quid charitati tuae ad perfectionem deesse videatur, cum tibi specialis gratiae merita, ut probauimus, suffragentur. Paterna igitur &B fraterna collatio, debet sanctitati tuae esse gratissima, & a te taliter suscipi, quemadmodum a nobis eam intelligis proficisci. Vnum enim nossentire oportet & agere, sicut legimus , in nobis quoque unum esse cor& anima comprobetur.Cum enim beatiss.Petrus Apostolicum a Domino acceperit principatum, & Romana Ecclesia in eius permaneat institutis, nefas est credere, quod sanctiis discipulus eius Marcus, qui Alexandrinam primus Ecclesiam gubernavis alijs regulis traditionum suarum decreta formauerit, cum sine dubio de eode fonte gratiae unus spiritus fuerit & discipuli & magistri, nec aliud ordinatus tradere potuerit, quam quod ab ordinatore suscepit.Non ergo patimur,ut cum uniuS nos esse corporis & sidei fateamur, in aliquo dissaepemus: & alia doctoris, C alia discipuli instituta videantur. Quod ergo a patribus nostris propemsiore cura nouimus esse seruatum, a vobis quoque volumus custodiri, ut non passim diebus omnibus, sacerdotalis vel leuitica ordinatio celebretnr, sed post diem sabbati eius noctis oce. Et ut quoties Basilicam in qua agitur praesentia nouet plebis impleuerit,toties sacrificiu subsequens offeratur. Necesse est autem ut quaedam pars populi sua deuotione priuetur, si unius tantum Missae more seruato, sacrificium offerre non possint, nisi qui prima diei parte conuenerint. Studiose ergo dilectionem tuam & familiariter admonemus, ut quod nostrae consuetudini ex for-: cura non negligat, Ut per&c. Data Kalendis Iulii.
Epistola decisiva Leonis Papae Primi ad Episcopos Aegypti appellantes. Leo uisopus Theophilo. Ioanni, Athanasio, Abraha, Danieli Ioaha, Paphnutio, Musio, Panuiuio, ct Petro uisiopis Aeg1ptu .LIteris fraternitatis vestrae,quas ad me fili j nostri Daniel presbyter &Timotheus Diaconus detulerunt, cognouisse me gaudeo, quod gloriosi lc veneradi Principis fides, propheticis & Eaangelicis unita dinetrinis , ad sanctos & Deo placitos dispositionum suarum peruenit effectus,ut cruentissimo Alexandrinae Ecclesiae peruasore deiecto,& in longinquiora translatindignum sua gubernatione rectorem totius ciuitatis
ma paternae traclitionis m1ecit, tua quoque
. omnia nobis & fide oc actibus congruam
139쪽
meteretur electio: ad cuius Vos consecratione nullus ambitus trahereti Anulla seditio impelleret, nulla iniquitas incitareu sed in medio constitu ta meritorum sanctitate, eum cunctis non dubitaret praeponere, quem
sibi uniuersitas cuperet praesidere. Vnde reddita populis Christianis Dei
pace gaudentes, commendamus vobis inuicem vestri operis dignitate ut religiose per omnia ordinatus Antistes, fraterno se vivere experiatur
assensu,& ad aboleda,quae error haereticus excitauerat, cooperationevestra gaudeat adiuuari &c. Dat. 1 f.Kal Sept. Magno & Appollonio Coc
Epistola Simplieij Papae ad Zenonem Augustum pro Ecclesia Alexandrina. Zenoni Augiati, Simplicius Episcopus.
CVperem quidem, quantum ad meae spectat deuotionis arbitrium, Bqua Principes Christianos iugi veneratione siuscipio, debita pietati
vestrae continuis ossicia deferre colloqui, occ. Functus igitur gloriosissime ac clementissime fili Imperator Auguste, munere salutandi, quae in Ecclesijs Orientis per haereticorum latrocinia recidiva rursus dicuntur scandala conciliari, nec debeo silere nec possum. Nam sicut in meam notitiam feruentium pro fide catholica detulerunt scripta Monachom, comperi Timotheum patricidam, qui AEgyptiacae pridem rastator E clesiae, in morem Cain, ut lectio diuina tellatur, eiectus a facie Dei, hoc est, Ecclesiae dignitate seclusus, etiam per deserta vagus, sceleratae com scientiae diu tormenta passurus, in exilium proprij erroris abductus est, resumptis pristini furoris incendi js, conflasti nihilominus agmina per- Cditorum, & Alexandrinae urbis Ecclesiam, quam sacerdotali prius fanguine cruentauit, ipsum denuo nunc cruentu depulsione legitimi per- uasisse Pontificis: ut cui illa relegationis humilitas ini jcere debuerit, ex his quae impie gesserat, aculeum poenitendi, nutriendi potius otia tribuisse videatur atrocioris insaniae: quo proculdubio Cain ipso longe detestabilior approbatur: ille siquidem a perpetrato semel facinore dam- natus abstinuit, hic profecit ad crimina maiora post poenam &c. Quapropter clementiam vestram, cui mea vice propensus frater & Coepio copus meus Acacius supplicabit, praecor atque obsecro, ut imitatores facti tantorum S talium praedecessorum, nefandae praesumptionis ope rarios catholico pectore respuentes, regia censeatis potestate cohiberi. DQuisquis, sicut praedixit Apostolus, praeterquam accepimus, seminar molitur, anathema sit. &c. Quo magis,ac magis beati Petri Apostoli vince, qualescumque sedis eius minister obtestor, ut inimicos antiquae fidei non sinas impune grassari, qui vestros optatis habere subiectos: ut vere confessionis pacem cunctas Domini seruare decernatis Ecclesias, qui Orbem vestri Imperi j desideratis tenere pacatum: S unicam spem salutis, quae genus hominum ad regna caelestia, vitamque pcrducit aeternam, nulla patiamini parte violari, qui placatum Deum regno vestro cupitis vel saluti. Data . idus Ianuarij.
140쪽
ECCLESIAE ALEXANDRINAE. Alia Simplieij Papae Epistola ad Zenonem Augustum pro Ecclesia Alexandrina. Simplicius Epycopus Zenoni Auguso .
IΝter opera diuinae prouidentiae; quae pia semper oc iusta sunt, nostris quoquc temporibus eloqui potentias Domini vix quaelibet humana lingua sufficiat,occ. Debes gloriosissime ic clementissimc fili Imperator
Augustae memoriae tantorum virorum taliumque reueretiam debes vi ces muneribus Dei. Ille te ad istorum reduxit Imperium. tu Deo istis si milem redde famulatum . Et quia haec Beato Apostolo docente nos Petro, mea nuper humilitate praedicante refutata sunt a cairis,Deo fauto re proficiant in regni soliditate mansuris, occ. Vnde ante omnia praecor, ut Alexadrinam Ecclesiam non minus a funesto, quam ab haeretico pedi
B uasore clementiae vestrae dispostionibus liberatam, Catholico ac legitimo restitui censeatis Antistiti, eisque etiam, quos temeritate diabolica diuersis Ecclesijs ordinasse perhibetur eiectis, rectae fidei subrogari constituatis Episcopos, ut sicut Rem p. vestram a tyrannica domination purgastis, ita ubique Ecclesiam Dei ab haereticorum latrocini js astiuo contagijs exuatis: nec id potius praeualere patiamini, quod iniquitas i porum, & eos quos non solum vestro Imperio, sed di in Deum quoque rebellis spiritus concitauit: quam quod tot tantique Pontifices, oecunia egregijs orthodoxisque Pontificibus uniuersalis Ecclesiae decreuit asi sus . Chalcedonensis Synodi costituta, vel ea quae Beatae memoriae prindecessor meus Leo Apostolica eruditione perdocuit, intemerata vigere C iubeatis: quia nullo modo retractari potest, quod illorum definitione sopitum est, nec ullatentis recipi totiens Uno Undique ore damnatus: ipsa est quippe sicut experti estis Catholica fides, quae potentes de sede Ie- fa deposuit, ic exaltandos humiles custodita seruauit. Quare satis agendum est pietati tuae,ut qui huius tibi auctor est doni, sit ipsie etiam propa.gator. Data g. idus Octobris post consalatum Basilisci lc Armati.
Tertia Simplicii Papae Epistola ad Zenonem Imperatorem . Qua gratias agit pro Timotheo Alexandrinae Ecclesiae restituto . eumque rogat, ut Petrum eiusdem Ecclesiae perturbatorem expelli iubeat. Simplicius Episcopus Zenoxi Augurio.
PEr Petrum virum speetabilein Comitem Placidiae nobilissimae se int-nae olim diuinorum exultatione muneru m, triumphalis in Domi- D no regni vestri gloria dilatatur, cum uniuersalis Ecclesiς gaudio medim critatis meae litetas obtulisse meminerim, nec inter uniuersos Catholicae fidei sacerdotes opera Domini nostri, vel solus potui tacere, Vel primus: quia secundum Beatum Paulum Apostolum, Ecclesiarum omnium curam sustinens, mihi summam gaudij, de reddita praclementia vestra earum quiete specialitervindicaui,quod vos diuinitatis auxilio,deiectis religionis & regni hostibus meruerimus habere victores,di c. Tacere nopossum gratias sine dubio perennes, quod antiquae veraeque fidei in semire & coepiscopo meo Timotheo Alexandrinam Ecclesiam reddidistis, cuius ad me nuper literae commeantes, expulsa profanitate Euthichetis