De appellationibus omnium ecclesiarum ad Romanam S. Petri Cathedram aduersus huius temporis hæreticos & schismaticos opus recens, nunc primo compositum. Auctore fr. Angelo Petricca a Sonnino ..

발행: 1649년

분량: 349페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

cinditum .&in Concilijs generalibus luculenter expressum , & a Generali. Ahus Synodis, Lateranensi sub Innocentio tertio , re Florentina ipsis comst entibus Graecis, praecipuo decreto sancimin, Romanum Pontificem

Pastorem uniuertilis Ecclesiae , & Christi Dei nostri Vicarium esse: ergoa rete ipsium docentem Ecclesiam, fidei controuersias dirimendo, & praecipue adhibita Nationali Synodo, errare posse, est manifesta insania,

ae Christum Saluatorem nostrum, qui eum instituit & vice sua in Terris legavit,.turpi afficit iniuria. Nam Saluator Cathedram pro uniue tataci esia instituisset, quae sufficientem non haberet Dochorem: vel Doch rem Ecclesiae dedisset ad docendum inhabilem . ouae omnia Diuinae sepientiae ac prouidentiae nimis derogare, sanis patet. Quarto probo nostram Conclusionem. Si Romana Petri cathedra, B praecipue cum particularem Synodum adhibet, errare docendo posset, sequeretur ipsam non posse nec debere Concilia Seneralia confrmare vel reprobare: consequens est erroneum, cum ab initio Ecclesiae di semper, ipsis petentibus Graecis, hoc fuerit exequuta, ut Concilia legentibus patet

ergo S. antecedens.

Prima sequela est manifesta, etenim si errare posset, quis credet , clinia aliquam Synodum reprobat vel confirmat, tunc non errare 3 nam qui errare potest iudicando, nunquam caeteros de vera ac infallibili sententia certos reddere poterit. Id autem quam confusionem in Christi Ecclesiam inferat, mentis compos edicazergo a primo ad ultimum sequitur Graecorum hanc Opinionem erroneam & ineptissimam esse. CContra Conclusionem Prima obiectio. In Ecclesia Catholica pro haemsibus refellendis, & fidei controuersijs decidendis , semper generalia Concilia celebrata fuerunt: imo Apostoli hoc exequendum, opere docuerunt rnam Aia. I s. orta controuersia de Circumcisione S lege, Concilium celebrauerunt: ergo significatum est Ecclesiae, fidei dogmata aperire, ad sola generalia Concilia pertinere, non autem ad Qtam Petri cathedram, cis Nationalem Synodum secum habentem . Confirmatur ratio. quia Consuetudo est vera legum interpres . at Ecclesia in rebus huiusmodi hanc semper seruauit consuetudinem: ergo extra Concilia generalia hoc exequendum non videtur.

Respondeo falsum esse Antecedens. nam haereses Pelagij, Ioviniani, Vigilantij, & similium, Romani Pontifices non adunato Generali Conci- Dbo solemniter damnarunt priusquam Constantinus Romanus Imperator Christianam professus esset fidem, non coactis generalibus Concilijs, sedes Apostolica plures damnauit haereses, ut tomum primum Concilio. rum legenti patebit. antecedens ergo ialsissimum est. Ad illud de A postolis, qui pro soluenda controuersia de circumcisione di lege, generale celebrauerunt Concilium: Dico id congruum fuisse, at

non simpliciter necessarium . nam alteram controuersiam, an stilicet, dc

quando. esset Gentibus euangeliciandum, solus Petrus Act. D. resbluit. Sic electionem Matthiae in Apostolum loco Iudae proditoris, Blus Petrus ex qui poterat, Vt docet Chrysostomus hom. 3. in Acta Apostolorum cap. I. tomo 3. dicens. Quid an non licebat Petro eligere licebat&quidem

maxime. Verum id non fecit, ne cui videretur gratificari. 4 & tamen Act.

122쪽

AD ROMANAM s. PETRI CATHEDRAM . . IIIA Act. i. Concilium coegit. Consuetudo itaque, quae est legum interpres, utroque modo fidei veritatem apertam fuisse demonstrat, nempe mediis generat:bas Concilijs , & aliquando solius sedis Apostolicae decretis. Sed contra hanc rectonsione instare poterunt Aduersarii sic.& erit secunda obiectio. Si sola sedes Apostolica absque Generalibus concilijs hoc praestare poterit, nempe haereses damnare, & fidei controuersias decide re, sequeretur QPerflua esse generalia concilia:at oppositum constat, cum semper in rebus huiuscemodi ea congregare fuerit consuetudo: ergo solam Aposto. licam sedem cum particularibus concilijs in his rebus non videtur esses, ataiens. Respondeo Generalia concilia esse superflua non sequi , &si Bla Apost B sica sedes, vel cum Nationali tantum Synodo fidei controuersias iure pro uniuersa Ecclesia retauere valeat. ratio est, quia aliquid potest esse in E clesia conimuersami pro cuius exacta cognitione, & prudenti reselutione, traditiones & consuetudines omnium Ecclesiarum, Particularim exambnandae essent. secundo, quia haeresis aliqua propagata tacilius euellitur per Concilium generale , quam per selam Apostolicam sedem etiam secum , Nationalem Synodum habentem: nam Generali Concilio adsunt Christi, ni Principes, saltem per oratores suos, qui labores, disputationes habitas, fidei mysteria aperta perpendentes, haereses extinguere, haereticosque punire maiori studio aggrediuntur :&Ecclesiae Pastores, populis sibi commissis omnem adhibitam diligentiam pro Christiana Religione , eorumque salin C te patefacientes, non dissiculter ad veritatis semitam eos reuocant. Tertio, Ita aliquando res tam seria in Ecclesia disteptari contiget , ut pro maiori rei lemn itate generale Concilium celebrare expediat. exemplum habemus de Regibus ac coeteris Christianis Principibus, qui licet omnem ciuilem controuersiam ita ac propria auctoritate definire valeant : ait, men si aliquid contisat, quod ad salutem totius Regni maxime conferat, Omnes Regnorum ruorum Barones proferenda stilemniori modo sentemtia congresabit. Sic in casti &c. Quarto , ut summus Ecclesiae Pontifex modo magis taui oc ac comodato uniuersam doceat & gubern et Ecclosiam: modus autem magis acceptus di accomodatus est, si aliquando uniuerῆs particularium Ecclesiarum Pastores conuocet, ut iure & munere Pastorali secum simul viantur,& propriam diligentiam adhibeant. noria D sequitur ergo ex nostra Conclusione generalia concilia esse stipers u . sequitur auelm Bessarionem salsam tunc protulisie sententiam .sicut postea optimum sui experimentum exhibuiti nam erudite Graecorum damnauit errores, & saniori consilio sedem Apostolicam, & catholicam doctrinam amplexus atque prosessus est.

FINIS.

124쪽

A LIBER SECUNDUS

DE APPELLATIONIBUS I N SPECIE

DISPUTATIO PRIMA.

De Appellationibus Ecclesia Alexandrina.

Lς ρηβ ig AEgypti, magna di illustris ciuitas ante saluta

rem IESU CHRISTI aduentum,annis 3 ao. ab Alexandro Macedone, Iustino teste, condita & cognominata fuit,&ceterarum huius nominis ciuitatum,maxima eX-titit&opulentissima.Quam Augustus C sar post deuictum Antonium triplici de causa se c6seruasse,aifirmauit,nempe ob Alexandri memoriam ob Vrbis pulchritudinem & propter Arrium philosophum qui in Alexandrina uniuersitate professor, magno apud Augustum in honore fuit. In hac eade Vrbe Ptolem us Philadelphus AEgypti Rex,secram Bibliam annis, ante Christum natu quin

quaginta supra ducentos, ex haebreo in Graecum sermonem per septuaginta interpraetes transtulit: quos ab Eleazaro summo Iudaeorum Pomtifice obtinuerat. Ammianus. lib. aa. Alexandriam verticem omnium ciuitatum appellat. & Herodianus lib. . post Romam, primum locum ei tribuit: nam ab Augusto Praefectura Alexandrina, a quo Augustalis C denominabatur, magnificentissime prae caeteris nobilitata fuit: &post illam Praefectura Syriae, cuius Metropolis erat.Antiochia, secundum tenebat locum: ideoque euenit, ut Petrus Apostolorum &uniuersae Ecclesiae Princeps statuerit, Alexandrinam post Romanana primum , &Antiochenam secundum obtinere locum . Hinc etiam factum est , ut

Petrus dilectissimum discipulum Marcum Euagelistam ad praedicanda Christi Euangelium Alexandriam miserit, ubi velut in quodam Orbis theatro,ex Asia, Africa, & Europa tot gentes simul collectae crant,Vt ab illo tam praestabilis ciuitas fidei religionisque Christianae prima elementa acciperet,ut factum est . Quamobrem Leo primus Dioscoro Alexandrino Episcopo scribens, sic ait. Cum eηim beatissimus Petrus Apostolicu a Domino ac D ceperit principatu.ct Romana Eccbsia in eius permaneat institutilinefas en credere,quod inus discipulus eius Marcus, qui Alexandrina primus Ecclesiam gubernauit, ali regulis traditioniam suarum decretaformauerit, cum sine dubio de eodem fonte gratia unus Diritus fuerit, O disciapuli ct mussiri, nec aliud ordinatus tradere potuerit, quam quod ab ordinatore suscepit cte.

Petrus ergo Ecclesijs Alexandrinae de Antiochenae dignitate Patriar- Chalem tribuit, cum eas quas obtinent Prouincias illis subordinauerit,ec subditas esse praeceperit. Hinc Lector discernere poterit,quod sicut maior est Petrus Apostolus Marco Euangelista , dc Marcus Euangelista Euodio,quem Ecclesiae Antiochenae Potrus praefecit qui Euodius neque Apostolus neque Euagelista fuit, itaqubque Romana Ecclesia Alexandrinam, & Alexandrina Antiochenam authoritate & dignitate superat.

125쪽

Quod autem a Petro,& non ab alicuius Concilij patribus sedes Ale. Axandrinalc Antiochena hanc dignitatem acceperint, ex sexto canone

primi concili j generalis, quod est Nicaenum, manifestum est . nam sic habet . ut a Legatis Apostolicae Sedis Actione i 6. Concilij generalis

Chalced. citatus suit, & vi ctiam in eiusdem Concilij textu cernitur.

Ecclesia Romana semper habuit primatum Teneat autem O Aeg)ptus, in Episcopus Alexandriae, omniti habeat potetatem.quonia ct Romano Episcopo haec est consuetudo. Similiter auid O qui in Antiochia constitutus est, in caeteris Provinci's primatus habeant Ecclesia ciuitatum ampliorum. Patres aute Graeci sic hunc canone exhibuerunt. Antiquae consuetudines teneant in Aeg pto,ut Alexaud inus Episcopus omniu habeat potesate quonia est Romano Dissopo haec es consuetudo Similiter autem O Antiocheno, O in alijs Prouincks primatus habeant Ecclesiae riuitatum . Oe.

Non miretur Lector, si Graeci Patres sic truncum hunc exhibuerunt canonem, quia Constantinopolitanum Episcopum Romano Pontifici in se adem quarta Synodo aequare exoptabant f hinc est, quod originem &fontem omnis Ecclesiasticae iurisdietionis abscondere omni aptiori

modo curabant.

Sed ad rem nostram redeamus : Nicena Synodus Alexandrinae &Antiochenae Sedibus nihil de nouo tribuit,ut patet sed quae tenebant, rata habuit: quia a Petro Apostolorum principe, haec lex ab initio sancita fuerat non cnim Patrcs Nicaeni dixerunt dan us Romano Episcopo primatum s Alexandrino AEgyptum Lybiam & Pentapolim: oc Antiocheno Syriam S Arabiam : Sed antiquas consuetudines teneant : ergo ab

antiquo seu ab initio sic statutum tu erat. Sed a quo , nisi ab Apollo lorum Principe , qui Alexandrinae Ecclesiae Marcum suum discipulum C praefecit, & Antiochenae alterum discipulum Euodium praeposuit 3 non enim aliud generale Concilium prius celebratum fuerat . quCd haec sancire potuerit: cum illud fuerit primum, manifestum igitur est originalem causam omnis Ecclesiasticae iurisdictionis, Petrum esse cum successoribus suis. Verum quia in Patriarchalibus Ecclesijs recensendis, & in particularium Ecclesiarum Appellationibus enarrandis, primum Alexandrinam Sedem proposuimus, quisque proculdubio causam inuetii gabit, curEcclesiam Constantinopolitanam quae de facto praenarratis prior existit, prius etiam non sit in hoc opere apposita3 Quibus respondeo,duplici ex causa me hoc fecisse: primum quia A lexan)rina Ecclesia antiquior est, & Dpost Romanam Ecclesiam , super c teras Orbis sedes usque ad annum Domini trecentesimum octuagesimum primum, in quo secunda generalis Synodus Constantinopolitana prima celebrata luit, primatum obtinuit: quo tempore Episcopus Bizaniij sub par cia Archiepiscopi Heracleensis fuerat. secundo, quia si origo Ecclesia i ta in Patriarchalium

spectetur, Constantinopolitanus Patriarcha, vel ultimum vel penultimum meretur locum . idcirco ob suam quam acccpit praestantiam, Romanae Petri cathedrae multum debet: & nos Alexandrinam Ecclesiam primo proponere decrevimuS

126쪽

A Hinc Nicolaus primus Romanae Petri cathedrae haeres, in Responsio

nibus ad Bulgaros cap.9 a. sic ait. Desideratis nosse quot sat veraciter Patriarcha 3 veraciter illi habens Dut Patriarcha, quiseris sqstolicas persuccessiones Pont cum obtinent, ideri qui illis praesunt Ecclesi , quas Apostoli in titu seprobantur, Romanam videlicet, O Ak

xandrinam, . Ansiouenam . Romanam, quam Sanctorum Principes Apulatorum Petrus ae

Paulus O praedicationestia innituerunt, O pro Christi amorefusio proprio sanguine sacrauerus. Alexandrinam, quam Euangelina Marcus Vipulus O de baptismate Petri ius is ridio mis

instituit, O Domino Christo retiore dicauit. Antiochenam, in qua covuentu magno snnorum facto, primum fideles dicti sunt Christiani. O quam beatus Petrus Prisciquam Romam veniret. per annos aliquot gubernavis. Cons tantinopinianus autem O Hierosilimitanus AntiΠites , hela dicantur Patriarcha, non tantae tamen auctoritatis , quantae eriores existunt. Nam Consumtinopolitanam Ecclesiam nee s stolorum quouam instituit, nee Nicana unodus, quae ctinctis SDodis celebrior O venerabilior es, eius mentionem aliquam iecit: se olism quia Con tantiaopolis noua Rama dicta est, fauore Principum potius, quam ratione, Patriarcha eius, Pontifex a B pellatus HI . Hierosolimitantiι autem Praesul, licet O ipse Patriarcha dicatur, O secundum antia quam consuetudinem, ac Nicaenam synodum honorandus st: flua tamen Metropoli propria diagnitate: sed O in eadem sancta ct magua Synodo nequaquam Hierosolymitanus,sed Heliae Episeopus dicitur. Nam vera Hierusalem tantum in Calis est, quae ea mater nostra: uti vero Hier Diem terrefris, secundum quod Domistis praedixit. ade o funditus ab Helio Hadriano Imperatore Romano de tructa est, ut in ea nec lapis super lapidem At derelictus , ab eodem Helio Hadriano in alio es Ioco constructa: itaut locus Dominicae crucis extra portam, nunc intra cernatur, O a praeincto Helio Hadriano Orbs illa Helia vocitetur. Et capit. 93. Porro quis Patriarcharum secundus sit is Romano, consilitis:sid iuxta quod Sancta Romana tenet Ecclesia, er Nicaeni canones innuunt,ersancti Praesules Romanorum defendunt. O ipsa ratio docet, Alexandrinus Patriarcharum a Romano Papa secundus es.

Enimuero si primatum Constantinopolitani Episcopi, Iuris lance

perpendere voluerimus, firmius non obtinet fundamentum quam C Gcilium Lateranense sub Innocentio Tertio celebratum, in cuius capite

C quinto sic legitur. Antiqua Patriarchaliumsidium priuilegia renouantes, sacra uniue ι-li S nodo approbante, sancimus,ut post B omanam Ecclesiam, quae dissonente Domino super omnnalias ordinariae potes alis obtinet principatum, utpotὸ mater uniuesorum Chrinis Alium Omagi Ira . Consantinopolitana primum, Alexandrina secundum, Antiochena tertium, Hieroso.

limitara quartuia locum obtineat, fruata cuilibet propria dignitate Oe. Nam sistatutu se

cundi Concilij generalis spectare voluerimus in quo dicitur , GHIan inopolitanum Episcopum primum locum post Romanum Episcopum obtinere debere, eo quod haec imuitas en notia Roma, torma res esse videtur. Nam hic canon a Romana cathedra

confirmatus non fuit, quia aliam Synodum Damasus tunc Pontifex, Rc. mae coegit ad haeresim Macedoni j refellendam, & fidei decreto in te huiusmodi a Concilio Constantinop. edito consensum praebuit, de praefato tamen primatu nulla facta fuit mentio. & mirum est cur Alexan-D drinus Episcopus super hanc nouitatem, S propriae sedis iniuriam , RΟ-manam Petri sedem non appellauerit. sed forte quisque silentio consensit ne Imperatorem, qui illius Vrbis praestantiam diligebat, contristare: quidquid sit, praefatus Canon firmum non videtur habere fundametum: potior ratio, quae me ad hoc asserendum cogit,est: quia ConciliuDamaso papae super gesta di acta, ut mos est,titeras dedit: de hoc autem canone prorsus siluit. Hoc tantum pro Constantinopolitana Ecclesia , asseuerare valemus, quod in Concilijs generalibus deinceps, quarta scilicet generali synodo celebrata. Episcopus Constantinopolitanus supra Alexandrinum in quinta synodo locum obtinuit: quod' potius fuisse vi-

Λ a detur

127쪽

. DE APPE ATIONIBUS hidetur, quia Imperatorum potentia freti, ob dignitatem Regiae Urbis id sibi usurpare voluerint, quam aliquo legitimo iure, a Romana Cath dra firmato id vere habuerint. etenim sacris legibus Concilii Nicaeni in re huiusmodi aduersari, nulla stante Romanae fctri Cathedrae lege, sed solum illius tacito consensu,& praecipue stante Alexandrinae Ecclesiae iniuria. res ardua aliquo modo videtur. Indubitatum enim esse debet apud sanae fidei homines, ea quae reluctante Romana Cathedra in qua ta generali synodo gesserunt, pro Episcopo Constantinopolitano exaltando, nullius esse roboris oc firmitatis: consequens ergo cst, ut cum res

huiusmodi in nullo alio Concilio generali sancita fuerit, quam in Lateranens sub Innocentio Tertio, nullum aliud habeat tam legitimunia fundamentum, quam haec praefata de qua loquimur, synodus. Sed hoc naecum digneris perpendere Amice Lector. Giςcorum Natio de additione particulς exfilioque symbolo appost , conqueritur: &Romanam Cathedram id operari non debuisse sine generali Concilio, seu Grςcis absentibus, audacter proclamat: quod absque cathedrς Petri

iniuria affirmare non licet: que in his rebus utitur iure suo, a Saluatore Petro & successoribus commisso: cui Iuri omnis Natio si sanam voluerit tenere fidem,magna cum veneratione obedientiam exhibere debet:

attamen ipsi Grςci Patres, quibus nullum ius generalibus Concilijs repugnandi inest , nec leges uniuersalis Ecclesς soluendi potestatem habent, leges tamen sanetissimi Concilij Nic ni, de loco S dignitate sedium Patriarchalium , dissoluere voluerunt in synodo Constantinopinlitana, ubi Ecclesia Occidentalis non aderat, nec Legati Apostolic Sed is prisidebant. Cum ergo ipsi affirmant non licuisse Romanae Cathedrae absque G qcis particulam ex Filioque Symbolo apponere, & nos ipsis obi j cere possumus, cur vobis licet absque Occidentalibus, & Petri cathedra, leges Concilij Nic ni soluere, quod fecistis in secunda Synodo 3 & cur vobis in quarta synodo licuit, reluctantibus Legatis Papae,&deinceps Papa, & uniuersa occidentali Ecclesia repugnant ibus, contra Concilium Nicaenum, ad illicitum fastigium, Episcopum Constantin

politanum extollere 3 crgo vobis omnia immutare , & Romanae Petri Cathedrae nihil licere declarare affirmandum est & cur contra facrOSCanones saepe ex Laico ordine vestros Patriarchas assumpsistis, cum contra Conciliorum generalium Canones nullum ius habeatis: S Rinmanae Cathedrae hoc operari non licet, cum iure dispensare liceat 3 Cur VCbis licet sacros Canones sciuere, nobis autem particulam ex Filioque symbolo apponere contra statutum tertiae synodi, nequaquam: ctim tamen non adsit tale statutum, ut supra dichum cst , in disputatione de Spiritu saneto 3 Praeterea, si Romana cathedra hoc ius facros Canonesso luendi non habet, cur ut lueret, toties pet ijstis, ut dictum est 3 numquid quando vultis hoc ius habet, di cum non vultis, hoc iure caretὶ Patros N in Christo IESU fratres, charitatem sectemur, dilectionem san

ctam

128쪽

ECCLESIAE

v . ALENANDRINAE. sctam amplectamur, aemulationes carnis dimittamus ,& omnia erunt aperta, quae sola aemulatio operit. his praemissis.

Dicim us, Patriarcham Alexandrinum Romanae Cathedrae Sancti Petri .sicut Otiis Passori

suo, subiectum se . Priusquam ad lauius veritatis probationem descendamus inuestigabimus cur Saluator, cum actu Petrum, Ioan . cap.vit. uniuersae Ecclesiae pastorem praefecit, prius ei dixerit, Pasce agnos meos,& tande Pasce oves meas, cur bis dixit agnos, & tertio oues 3 enim uero absque mysterio huiusmodi sermo non adest , ut verba haec perpendentibus liquido constat. Sensus autem, & intelle mas horum verborum Iaic est, ut optime hoc Saluatoris dictum exposuerunt Ambrosius in Commet. super Lucam cap. 2 3. tom. 3. &in proe m. lib. b. de fideto. . Et Eucherius Lugdunensis in vigilia Sancti Petri. Cum enim, inquiunt, Saluator Petro dixit, Pasce agnos,omnes Laicos & simplices Clericos ei subdidit. cum autem ait, Pasce oves, Omnes suae Ecclesiae Pastores N Praelatos ei subordinauit atque subiecit. verba autem Eucherij haec sunt . Dicit ei Pasce

oves meas: prius agnos, deinde oves comm sit ei, quia nonsium Pastoremsed Pastorem Pasorum eum constituit: pascit igitur Petrus agnos, pascit O oues, pascit Zos pascit O matres, regit Osubditos, regit Praelatos, omnium igitur Pastor es .quia praeter agnos Ooues in Ecclesia nihils

Itaque diuina sanctione Petrus uniuersalis Ecclesie Christi factus est Pastor & Princeps. Patriarcha autem Alexandrinus, cum alijs eiusdem ordinis, non cit neque Laicus, neque simplex Clericus, ergo Petro S successoribus eius non subest ut agnus, sed ut ouis Christi Nunc probatur Concluso quoad principale institutum, sic. Cui cu que ab alijs, superueniente occasione, seri debent appellationes, ad ultimam controuersiarum obtinendam decisionem, eidem pariter tanquam supremo iudici & Principi appellans sibi ectus est&subditus sed Patriarchalis Ecclesia Alexandrina de facto ab initio usque ad annum Domini octingentesimum, Romanam Petri Cathedram, ad controuersiarum obtinendam ultimam decisionem, appellauit; ergo de facto Ecclesia Alexandrina, Romanae Cathedrae Sancti Petri, ut ouis Pastori suo est subiecta. Maior huius syllogismi patet: Minor probatur per ea quae facta sunt & cuenerunt, seu pcr Appellationes iam actu ab Ecclesia Alexandrina Romanae Petri Cathedrae exhibitas.

PRIMA ECCLESIT ALEXANDRINAE APPELLATIO.

Anno Domini 1 I a. Euaristus Romane Petri Cathedra Episcopus Aeg)ptiis appellanulas hanc dedit Di Iolam decisiuam: quae habetur tom. i. Concit. pag Iog. Euari ιιs Vrbis Romae Episcopus,omnibus per Aegratum Domino conglutinati ratribus in Domino salutem. VNum nos, Fratres, sentire oportet O agere. v cur legimus in nobis unum cor ct una aviama esse probetur, Oc. Audiuimus enim quosdam a vobis infamatos O dilaceratos Episcopos, acὸ ciuitatibus propri=i pulpos , quia alibi Epsopi constitui non possint, ns in ciuitatibus non minimis: ct alios in eis, ipsis viventibus coui titulos. Ideo haec vobis scribimus, visciatis hoc seri non liceresed proprios reuocari, ct integerrime restitui debere. Illos vero qui adulterina foeditatesponsi suas, quas ct uxores eorum praefixo tenoro esse intelligimus, tenent, eici, ut adulteros, atque i/fames fieri, eo ue ab Ecclesiasticis honoribus arceri iubemus. Si autem aduersus

129쪽

ου DE A PELLATIONI Buseos aliquam quoelum habueritis, hisperactis, inquirendum erit, ct authoritate huius san D sὸ dis terminandum, cte. Non est itaque isplebe aut vu,ribuι hominibus arguendus vel de seu dus Discopus , licti sit inordinatus: quia pro meritis subditorum disponitur a Deo vita Recto rum,cte. Si enim Dominus omnium, Sodomorum mala, quorum clamor ad caelum usque peruene rat, omnia Iciens ,rius nec credere nee iudicare voluit, quam ipse ea cum Melibus testibus dui genter inue filans, qua audierat, opere veraciter cognosceret: multo magis nos humani o pecca tores homines, quibus incognita sunt occulta iudicia Dei, hac praecauere , ct nullum ante verami iamque probationem iudicare aut damnare debemus, Oe.

Haec Epistola ut legenti patet, supponit Episcoporum AEgypti appellationes ad Romanam Cathedram Petri exhibitas: nam fideles monet eisque praecipit, ne Episcopi a proprijs Ciuitatibus e ij ciantur, absque Sedis Apostolicae sententia & iudicio: ergo prius Episcopi AEgiptij , de hac praeaccepta iniuria, apud Euaristum Papam conquaesti erant.

SECUNDA APPELLATIO.

Anno Domini 1ς Victor Romanus Pontifex Theophilo Alexandriae Disopo, ct omnibus Θ-libus in Alixandria degentibus hanc misit Epinolam. Licet Eugebitis lib. s. histor. ωρ. aa. hunc Theoobilum Castreae Palastinae Episcopum non Alexandriasisse te titur. Attamen quidquid sit. ad banc quum intenssimus probare veritatem. confert c, interiai. Victor Romana ac Universilis Ecclesiae Archiepiscopus , Theophilo Episcopo ct cuncti rutribus in Alexandria Domino famulantibus, in Domino salutem.

VIta mihi gratulatio es diu risimi fratres, M. Celebritate Sancti Paschae die

Dominica agi debere. N Praedecessores nostri iam sta tuerunt, &nos illud vobis eadem die celebrari solemniter mandamuS, quia non decet, Ut membra a capite discrepent, nec contraria gerant, dic. Similiter ea vos iudicare, ad Apostolicam delatum est sedem, quae praeter ninstram vobis definire non licet auctoritatem, id est Episcoporum causas. CVnde ita constitutum liquet a tempore Apostolorum, & deinceps placuit, ut accusatus vel iudicatus a coprouincialibus in aliqua causa Episcopus, licenter appellet & adeat Apostolicae Sed is Pontificem, qui aut per se, aut per Vicarios suos, cius retractari negotium procuret. Et dum iterato iudicio Pontifex causam suam agit, nullus alius in eius loco pinnatur aut ordinetur Episcopus, &c. Ex hac Epistola Appellatio de tempore Paschatis celebradi a Thein philo exhibita colligitur, ut ex textu constat.

TERTIA APPELLATIO.

Anno Domini a o 3. Zephirinus Romanus Pontifex ad Aegipti Prouinciae Episcopos appellantes, hanc tradidit epistolam decretalem. Charisimis iratribui per Aegiptum Domino militantibus, Zephirinus Romana Vrbis Archiepiscopus.

TAntam a Domino, huius Sanctς Sed is & Apostolicς Ecclesiς funda

tare,&B. Petro Principe Apostolorum accepimus fiduciam,vt pro uniuersali, Christi sanguine redempta, Ecclesia, impigro laboremus as-fectia & omnibus Domino famulantibus succurramus,& cunctis pie v, uentibus Apostolica auctoritate opem feramus, &c. Nunciatum est enim Sedi Apostolicae per Apocris arios vestros quosdam fratrum nostrorum, Episcoporum videlicet, ab Ecclesijs S sedibus proprijs pelli, suaque eis auferri supellectilia, de sic nudos S expoliatos ad iudicia vocari:

quod

130쪽

A quod omni ratione caret: cum constituta Apostolorum corumque successorum & praecepta Imperatorum ac conuitutiones legum idipsum prohibeant,& Apostolicae Sedis authoritas id ipsum fieri vetet, Sc. Iusto iudicio Dei datur plerumque peccatoribus potest as, qua Sanctos ipsius persequantur, ut qui spiritu Dei iuuantur & aguntur, fiant per laborumis exercitia clariores, &c. Ordinationes vero Presbyterorum 6 Levitarii, tempore congruo & multis coram adstantibus solenniter agite, & probabiles & doctos viros ad hoc opus prouehite, ut de corum societate Jcadiumento pluriimum gaudeatis, &c.

v ARTA APPELLATIO.

Anno Domini 3o9. Eusebius Romanus Pontifex sic ad Aeg tis appellantes scripsit. Eusebius Romana ct Apostilica Ecclesiae Episcopus dilectissimis in charitare Christi unanimis, charita-

ut glutino connexio tribus, per Alexandriam ct A 'plum Domino militantibus, ct rectam o. fidem tenentibus, in Domino salutem. Benedictus Deus o Pater Domini nafri Iesu Christi. e.

IN scripturis vestris reperimus quoslam Episcopos vel iris in partibus, a proprijs Ouibus accusatos, aliquos videlicet ex suspicatione, d aliquos ex certa ratione: & idcirco quosda esse rebus suis expoliatos, quosdam vero a propria sede pulsos. Quos sciatis nec ad synodum comprouincialem nec ad generalem poste vocari, nec in aliquo iudicari, antequam cuncta quae eis sublata sunt legibus potestati eorum redintegrentur . Prius ergo oportet omnia illis legibus redintegrari, & Ecclesias, tuqeis sublatae sunt, cum omni priuilegio sibi restitui, S postmodum, non sub angusti temporis spatio sed latum temporis spatium eius indulgea- C tur, quantum expoliati vel expulsi esse videntur, antequam ad synodii conuocentur,& ab omnibus quibusque suae prouinciae Episcopis audiatur . Nam nec couocari ad causam, nec dijudicari potest expoliatus vel expulsus: quia non est priuilegiu, quo expoliari possit iam nudatus,&c.

ANno Domini 33 s. habitum est Conciliabulum Tyrium contra Athanasium Patriarcham Alexandrinum : nam cum Athanasius Alexandro Episcopo Alexandrinae Ecclesiae, anno Domini 326. defuncto, totius cleri ac popoli consensu, iuxta vaticinium praedecessoris sui in Episcopatum Alexandrinu eleetus esset Meletiani cum Arrianis coniuncti, eum, quem in ipso Nicaeno Concilio suae haereseos acerrimunia D hostem & aduersarium experti fuerant, sede Episcopali turbatum Vehementer optabant: ideoque eius eleesonem, quasi illegitime secta fuisset, calumniabantur: his dialijs accedentibus causis Conciliabulum Tyrium ad illum deponendum coactu fuerat. & cum deinceps Athanasius etiam a Cocilio Antiocheno primo depositus csset, di Gregorius

Cappadox loco eius substitutus fuisset Iulius Romanus Pontifex has pro Athanasio literas scripsit. Vertim quia Iulius pontifex in Epistola sua asserit Athanasii a Concilio Tyrio non fuisse damnatum: intellige hoc duplici de causa dictu esse: primo quia sollina Lusebiani cum damnauerunt: Catholici enim

SEARCH

MENU NAVIGATION