장음표시 사용
151쪽
sime hoc nomen uniuersalis Patriarchae sibi attribuit, quasi decretu pe- Λlagij nihilifaciens. Gregorius cum hanc Ioannis Epistolam perlegisset, per suam quam rescripsit acriter illum redarguit; & Alexandrinu N Amtilichenum Patriarchas alijs literis monuit,hunc Ioannis titulum no tam tum Romano pontifici, sed N illis etiam iniuriosum esse, ut in epistolis praemissis constat. & Romanos Pontifices hoc non uti titulo , ne & caeteris iniuriam inferre viderentur, subiunxit. & hac ratione aduersus illueos prouocauit. Itaque Gregorius coactus fuit ad Antiochenum oc Al xandrinum Patriarchas prouocandos, asserere, vocem illam Patriarchae Oecumenici etiam ipsis noxiam & incommodam existere : ideoque Romanos Pontifices illa non uti. Non tamen rem & significatum ipso ut Romanus Pontifex,& ut Petri successor abijciebat.igitur ad Constan- Btinopolitanos Antistites coercendos, neminem uti tali voce debere. aD firmauits non negauit autem Romanum pontificem esse uniuersalis E cIesiae Pastorem, cum saepissime in scriptis suis Petrum uniuersae Ecclesiae Pastorem a Saluatore constitutum fuisse, docuerit, ut Tom. I. lib. 2. diximus. concludendum ergo est Gregorium ad Episcopum Constantinopolitanum fortius arguendum,nomen Uniuersalis Patriarchae abi Cisse, at rem retinuis . Sed, ut verum fatear, ineptias Constantinopolitanorum Antistitum illius temporis non possiam non mirati, qui talia patrare audebant ubi est Graecae Nationis fortitudo & sapientia, dicente Apostolo , Gracisapientiam quartini numquid dicentes se essesapientessulitia riserii ut inquit Apostolus Gad Rom. I. quomodo Petro Apostolorum Principi, qui a Saluatore audivit: Tibi dabo claues Regni Calorum . O Pasce agnos O oues meas, Episcopus BiZan
tinus qui sub parqcia Haeracleensi fuerat,aequari poteratὶ& quis Saluatinti, qui hoc statuerat, poterat comparari nunquid Imperator, vel Episse copi habent similem cum Unigenito Dei in rn hac potestatem sed Grergorius Papa tamquam illius Vicarius de quo legitur , Magηas de cata
venit medicus, hanc Constatinopolitanorum Episcoporum infirmitatem
perite aperire & curare voluit, quamobrem Ioanni Epi opo Constat,nopolitano hanc medicinalem dedit epistolam: & habetur tom. a. Cin
Gregorius, Ioanni Episcopo constantinopolitano.
Eo tempore quo fraternitas vestra in Sacerdotalem honorem prouocta est, quantam Ecclesiarum pacem atque cocordiam inuenerir, recolit. Sed quo ausu, quoue tumore nescio, nouum sibi conata est nomen arripere, unde omnium fratrum corda potuissent ad scandalu pelauenire . Qua in re vehementer admiror, quia ne ad Episcopatum ventro potuisses, iugisse velle te memini. Quem tamen adeptum ita exercere
desideras ac si ad ea ambitiose desideriocu currisses. Qui enim indignate esse latebaris, ut Episcopus dici debuisses, adhoc quandoque perductus es,Vt despectis fratribus, Episcopus appetas solus vocari. Et quidem
152쪽
A hac de re sanctae memoriae decessoris mei pelagi grauia ad sanctitatem vestram scripta transinissa sunt. in quibas Synodi quae apud vos de fratris quonda ει consacerdotis nostri Gregorii causa congregata est,propter nefandum elationis vocabulum, acta dissoluit & archidiaconum quem iuxta morem ad vestigia dominorum transmiserat,missarum v biscum solemnia celebrare prohibuit. Post eius vero obitum, cum indignus ego ad Ecclesiae regimen adductus sum,& ante per alios responsales meos,& nunc per communem filium meum Sabinianum diaconualloqui fraternitatem vestram, ut a tali se praesumptione compesceret, non equidem scripto sed nudo sermone curaui. Et si emendari nollet, eum missarum solemnia cum fraternitate Vestia celebrare prohibui, ut B sanctitatem vestram prius sub quadam verecundiae reuerentia pulsare: quatenus si emendari nefandus ac profanus tumor Verecunde non posiset, tunc ad ea debuisset, quae sunt districta atque canonica peruenim. Et quia resecanda vulnera prius leui manu palpanda sunt, rogo, depraecor, di quanta possum dulcedine exposco, ut fraternitas vel ira cunctissbi adulantibus, atque erroris nomen deferentibus cotradicat, nec stulto ac superbo vocabulo appellari consentiat,&C. Perpende, rogo, quia
in hac praesumptione temeraria pax totius turbatur Ecclisiae, & gratiae contradicitur, communiter omnibus essuipocc. Quid Christo uniuersalis Sancte Ecclesiς capiti, in extremi iudicij es dicturus examine, qui cu-cta eius membra tibimet conaris uniuersalis appellatione supponem C Q ais rogo in hoc tam peruersis vocabulo, nisi ille ad imitandam proponitur, qui despectis Angelorum legionibus secum socialiter constitutis, ad culmis conatus est singularitatis erumpere, ut & nihil siibesse, & solus omnibus praeesse videretur Qui etiam dixit, In caelum conscendam super astra caeli exaltabo solium meum. sedebo in monte testamenti, in lateribus Aquilonis. Ascendam super altitudinem nubium, similis ero Altissimo. Quid enim fratres tui omnes uniuersalis Ecclesiς Episcopi, n, s astra caeli iunt quorum vita smul & lingua inter peccata erroresque hominum quasi inter noctis tenebras lucent. quibus dum cupis temetipsum vocabulo elationis pret ponere, eorumque nomen tui coparatim ne calcare: quid aliud dicis, nisi in cςlum conscendam, super astra caeli U exaltabo solium meum An non uniuersi Episcopi nubes sunt, qui &verbis praedicationis pluunt, & bonorum operum luce & miraculis corruscani3 quos dum vestra fraternitas despiciens, sub se prςmere conatur:
quid aliud dicit nisi hoc, quod ab antiquo hoste dicitur. Ascendam s.
per altitudinem nubium Quae cuncta ego cum flens conspicio, & o culta Dei iudicia pertimesco, augentur lachrymae, gemitus se in meo corde non capiunt, quod ille vir sanctissimus Domnus Ioannes tantae
abstinentiae atque humilitatis, suorum familiarium seductione linguarum ad tantam superbiam erupit, ut in appetitu peruersi nominis, illi esse conetur similis, qui dum superbe esse similis Deo voluit, etiam dona-
153쪽
tae similitudinem gratiam amisi i , & veram beatitudinis perdidit, quia Asalsam gloriam quaesiuit. Certe Petrus Apostolus primum membrum sanctae dc uniuersalis Ecclesiae est. Paulus, Andreas, Ioannes, quid aliud quam singularium sunt plebium capita λ& tamen sub uno capite omnes membra sunt Ecclesiae. Atque ut cuncta breui cingulo locutionis astringam, sancti ante legem: sancti sub lege, sancti sub gratia, omnes hi perficientes corpus Domini, in membris sunt Ecclesiae constituti. ocnemo se unquam uniuersalem Vocare voluit. Vestra autem sanctitas agnoscat quantum apud se tumeat, quae illo nomine vocari appetit, quo vocari nullus praesumpsit, qui sanctus fuit,&c. Ad hanc epistolam Constantino Antistites illius opinionis remitto: quam cum perlegerint, dicam Prosit vobis. . BSecunda obiectio. Gregorius Romanus Pontifex annuit non decero etiam Romanum Pontificem nomen uniuersalis Patriarchae assumere,oc tamen aliquando quidam Romani Pontifices, ut Leo oc alij hoc usi sunt nomine. ergo in sentetia Gregorij errauerui, Cia temeritatis nota sit. Respondeo quosdam Romanos Pontifices iure hoc nomen uniuersalis Episcopi assumpsisse quia reipsa Ecclesiae uniuersae pastores,vi P tri veri successores, existunt. Verissimum autem est quod Gregorius abfirmat, ad Saluatoris humilitatem sectandam similia nomina non semper assumenda esse . nam Saluator Petrum Apostolorum Principem designauerat, oc tamen Apostolis super hoc quaerentibus: dixit Lucae a 3.
Reges Gentium dominantur eorum o quipore utem haben si re eοι benefici vocantur, vos au- rem no c, sed qui maior es in vobis, flatsicut minori est qui praecessor ensicut ministrator. nam quis maior est qui recumbit, an qui miniIbat nonne qui recumbit Ego autem in medio vectrum
sumsicut qui ministrat, Monet humilitatem assumendam esses & ut Maior in Ecclesia, caeteris humilitatis exemplum praebeat. quod documentum semper Romani pontifices prae manibus habuerunt: nam licet maiores sint omnibus, tamen nomen Episcopi passim dc seruorum Dei acceperunt, ut in eorum epistolis constati cum autem opus fuit, se uniuersae E Hesiae Pastores esse proclamare, omnemque Christianum, oc cuiuscumque ordinis Principes illis subiectos esse aperire,dc hoc munus non Omi
serunt. sic Stephanus Papa scribens Augusto dixit sibi ut ovem subiectu esse, dc altioris ordinis esse pontificiam potestatem Imperiali iure, sicut Dcaelestia terrestribus perfectiora dc digniora manent. sed Imperator qui Pontificiam potestatem in Christi Saluatoris nostri iniuriam deprimere
intendebat, causa extitit . Sic Leo sanctissimus Legatis suis in Chalcedo nensi Concilio commiserat,vt Pontificiam dignitatem a superbis homi nibus vindicarent. sed a Graecis Constantinopolitanis, qui illius urbis Episcopum Romano Pontifici aequare contendebant, quod Christi Ecclesiae ordinem confundit) id ortum est. nam Leo in suis epistolis, lius Episcopalis nominis titulo utebatur. dc sic de caeteris qui Pastoris unuuersalis nomen assumpserunt. pro quibus dicimus, quod sicut hoc uti t
154쪽
Atulo ostentationis causa, Christiana professione res est indigna. sic valde indecens est Romanis Pontificibus, si nomen uniuersalis Pastoris omittant, cum eorum ius violatur. α potestas contemnitur. enimuero reminio a Christiano ouili supremo visibili Pastore, Ecclesia propter haeresisS schismata tueret, ut alibi demonstrauimus. di quemadmodum exedieitus sine Duce, turba est: sic Ecclesia si ne supremo Pastore, multitudo esset confusissima, velut turris Babeis ut patet de nostri temporis haeret, cis, qui tot varias phanaticas opiniones habentiquot sint homines. & cudogma hoc de primatu Petri & Romani pontificis impugnatur, valde,
necessarium est,ut Pastoris uniuersalis nomen & rem omni conatu omnique studio perseueranter assumant. Π : ' - . .
B Gregorius Romanus Pontifex, hunc titulum abij ciendum esse asse uit, ut Constatinopolitanus Episcopus illum, quem inepta assumpserat, dimitteren at de re huius primatus qui illi ut Petri successori obtingebat. alibi egregie disseruit & tali iure saepissimἡ usus fuit, di in eadem Epist
la, qua supra commemorauimus, illud testatur bd aperit, ut legenti patebit. Itaque Gregorius fastum huius nominis a Romanis Pontificibus fugiendum, sed rem d. munus non abi jcienda m esse docuit: imo eo cuopus est utendum, aifirmauit: quemadmodum ipse fecit, dum censuras praecipuὁ eidem Ioanni Constantinopolitano Patriarchae comminab tur: quod exequi minime potu uset, si reuera Patriarcharum Patriarcha & uniuersalis Ecclesiae Pastor non extitisset. res patet.
De appellationibus Eeelesia Antioeheua .
ANHochia Syriae metropolis, magna ab initio nascentis Ecclesiae a
Deo accepit beneficia: nam ut sacra Actorum narrat historiata, multitudo Antiochenorum ciuium illico fidei obediuit: quamobrem
Apostoli ad hanc urbem Barnabam inserunt,qui eum peruenisset,er vidissetvatia Dei.
νωμι en: er hortabatur omnes is proposito eredis premauere in Domino. Sic enim in Achis cap. I. legimus. Prassectar est autem Barnabas Tasgae inquareret Saulum, quem cum inuenisset, perduxit Antiochiam. Oanaum totum conuersatisunt ibi in Eces ad O docueruat turbam - multam, Daut cognominarentis mimiam Antiochia discipuli chriaiani. & cap. 33. Eruat autem D in Ecclesia qua erat Antiochia propheta ct doctores, in quibus Barnabas ct Simon qui voeab tur Niger,er Lucius C en F O Ma heu, qui erat Harodis tetrarcha ealumnus, O S uias. Et Apostoli omnes in Concilio quod in urbe Hierosolyma coegerant, synodalem Epistolam ad Antiochenos direxerunt: nam cap. I s. dicitur: Tune placuit sonosis O 'ioribus eum omni Ecclesia, eluere viros ex eis O mittere Antiochiam, eum Paulo σBarnaba. Iudam qui eo- Dominabatur Basabas, ct Silam, visos primos in fratribus,'ibentes per murem eo um. Ap noli niores tres bis qui sint Milochia, O S ia,O Cilici farribus ex Gentibinsalut & postea: Issi ergo dimi dessenderunt Antiochiam, O congregata multitudine tradiderunt epi solam, Oe. Pauluι autem O Barnabas demorabantur Antiochia docentes O Euangelizantes caal ipluribus verbum Domini. .
Idcirco Petrus Apostolorum princeps ad hanc a Deo dilectam Vrbe accessit,ibique summi Pastoris munus septem annis exequutus est. hinc
155쪽
Gregorias in epistola ad Eulogium Episcopam Alexidrinum, quae ba. Abetur toni. a. Conci I. pag 1 3 o. inquit: Antiochenam Sedem PetrusArmauit, in qu
septem aurus, quamuis Hs crux sedit, Et Nicolaus primus ad Bulgaros c. sa. alla
utioiaenam EccMam beatu3 Petru ri quam Romam veniret, per auaros ahquor gubernavit α
Verum quia Petrus Romam, non sine Domini nutu ad EuangeliZaduis accessit, intiochenae Ecclesiae Euodium discipulum suum, Episcopun praesecit: eique non tantum AntiochenamVrbem regendam commisit. sed & caeteras vicinas Prouincias: ideoque Antiochenae 'rbis Episcopus ab eodem Petro, omnis Ecclesiasticae iurisdictionis origine, Patriarchais, institutus fuit, cum ea tamen subordinatione ad Petri cathedra,quae Om
ni discipulo erga Magistrum suum obtingit oc competit. Consueuerunt enim A postoli ut in Ecclesiasticis historijs versatis noe Blum est, in pagis & villis simplices presbyteros, in magnis ciuitatibus Dipis pos instituere, illisque eos praeficeres in maioribas autem, Archip piscopos,quibus pl9res Episcopos subordinabant. Quod etiam Gentilia falsi 5c inanes Pontifices iecerant: nam Flamines in magnis ciuitatibus i
in maioribus ciuitatibus Archi stamines constituerat. id autem a natururae luminae dictabatur: etenim omnibus in rebus ordo & dispositio a natura praemonstratur. Q aod ergo ab Apostolis in re huiusmodi statutum fuit, non ad imitationem Gentilium exequebatur, sed ad Ecclesiastic Pralationes ordinato stabiliendas, factum est. Nam ut ait Gregorius Palpa ho nil. r 9 in Fu gel ia super illud Hsbacuc. E atus est Sol, O Luna Aetitia
ordine Iao: Post Saluatoris in caelu ascε sionem Melesia miro ordine.& super caelesti elegati a GFr pag batur,& ubiqι verreste disponebatur βαει enim inquit. Solis uomiae nisi Domiαπιζα, qua L. 4 Nomine oris Ecclesia desimaturi Moin tia im Dominus ahendis ad caios, Lancta inius Ecclesia aduersa mundi omnimoda formidiuis: at postquam e tis asceasione roborata σε, per πὰ pradicauit, quod occultὸ credidit. elevatus in rego Sol, Aetit in ordine suo: quia cum Dominu reatum Pest. Sancta eius Ecclesia in auctoritate pradicationis excreuit, M.
Quia ergo Romani Caesares Antiochenam urbent nobili Praesectura s Per plures Prouincias decorauerat: Petrus Ecdlesiae Princeps eadem spirituali pretiactura, Patriarchali nempe dignitate ornare decreuit: idcirco huius urbia Episcopo, Archiepiscopos multarum prouinciarum subdidit ac subordinauit. & quemadmodum haec Petrus statuens oc decernes pro Alexadrino & Antiocheno Episcopis, nodestitit esse Petrus,scilicet, Christi Domini vicarius, &uniuerse Ecesesiae Princeps N Pastor: sic ec DAlexandrinus & Antiochenus Patriarchς ab obsequio, veneratione, Ssub ordinatione erga Petri cathedram desistere nec possunt, nec debent: sicut ab initio id praestare & exequutioni m Mare praefatarum urbiu Pa
triarchae non omiserunt. quapropter Heliae seu Hierusalem Antistes I uena IisIoanem Antiochenum Patriarcham, quia ad tertia generalem Synodum accedere non properabat, iure coram Synodi Patribus redarguit, sic dicens: ut Aetione quarta eiusdem Synodi legitur.
Ioanne1 o Apis Antiochia duebat Harim venire ad Sinodum, sequepurgare propter apostolicam Serim magna Roma iba consedentem, ct obedientiam ac honorem deferre, apud quam M
156쪽
quia sellia superbia usus est Oc. Constat ergo ab initio has Patriarchales sedes, Catiledrae Romanae S. Petri subditas ac subordinatas fuisse.his pretniissis. Dicimus Patriarcham Antiochenum Romanae cathedrς sancti Petri. scut ovis Pastori suo,subiectum esse. Probatur. Cuicunque ab aliis,supedi ueniente occasione,fieri debent Appellationes ad ultimam controue sarum obtinendam decisionem, eidem pariter tanquam supremo Itid,
ei & Principi in illo ordine Appellans subiectus est & subditus: sed pa-tsiarchalis Ecclesia Antiochena de facto ab initio usque ad annum Dolmini nongentesimum Romanam Petri Cathedram appellauit ergo de facto Patriarchalis Ecclesia Antiochena, Romanae cathedrae sanisti Petri B subiecta est, ct subdita sicut scilicet ouis Pallori suo. Maior est euidens: Minor probatur per ea quae facta sunt & euenerunt, seu per Appellati nes iam actu exhibitas.
Anno Domini 3-. Marcellus Romanus Pontifex eligitur, qui ad Antiochenam Ecclesiam hane dedit Epistolam, in qua de Romanae Ecelesiae primatu te auctoritate disserit, & habetur tomo primo Concit pag. 223. Dictisimis fratribus uniuersi Epimpis per amiselenam Prouinciam e tutis, Marcellux.
Solicitudinem omnium Ecclesiarum iuxta Apostolum circumiseentes, diuinae circa nos gratiae memores esse debemus, qui nos per dignationis suae misericordiam,ob hoc ad fastigium sacerdotale prouexit, ut mandatis ipsius inhaerentes, in quadam sacerdotum eius specula com stituti, prohibeamus illicita, & sequenda doceamus. Vnde directis per
Bonifacium diaconum nostrum literis, admonemus, ut quae male pullulant abscindantur, oc malefacta corrigantur, atque bona sectentur, dc Patrum nostrorum exempla & statuta imitetur. Rogamus ergo vos fratres , ut non aliud doceatis neque sentiatis, quam quod a beato Petro Apostolo oc a reliquis Apostolis & Patribus accepistis Ab illo enim primo instructi estis: ideo nooportet vos propria derelinquere Patrem, & alios sequi. Ipse enim caput est totius Ecclesiae,cui ait Dominus. Tu es Petrus α super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, &c. Eius enim sedes primitus apud vos fuit, quae postea iubente Domino, Romam translata est, cui adminiculante gratia diuina, hodierna praesidemus die. Nec ab D eicis dispositione vos deviare oportet, ad quam cuncta maiora Ecclesi stica negotia, diuina disponente gratia, iussa sunt referri, v ab ea regulam riter disponantur, a qua sumpsere principia. si vestra vero Antiochena, quae olim prima erat, Romanae cessit sedi, nulla est, quae eius non subi cta sit ditioni, ad quam omnes, quasi ad caput, iuxta Apostolorum emrumque saccessorum sanctiones, Episcopi, qui voluerint,vel quibus necesse fuerit, suffugere, eamque appellare debent, ut inde accipiae tuiti
nem & liberationem,unde accelerunt informationem atque consecrationem. Quod omnibus minime conuenit denegare Episcopis, sed a sque Nilacustodia, aut excommunicatione, vel damnatione, Vel expin
157쪽
Italiondi libere ire concedatur. Simulque ijdem, inspirante Domino co- fistituerunt, ut nulla Synodus fieret praeter eiusdem Sedis auctoritatem, nec ullus Episcopus, nisi in legitima Synodo suo tempore Apostolicita auctoritate conuocata, super quibuslibet criminibus pulsatus audiatur vel iudicetur: quia ut patalo superius praelibatum est Episcoporum iud cia, Ssummarum causarum negotiae, huius sanctae uniuersalis & Ap stolicae Ecclesiae sunt retractanda iudicio, si huius Ecclesiae Potifex pram ceperit . Nec cui l iceat sine praeiudicio Romanae Ecclesiae, cui in omnibus causis debet reuerentia custodiri, relictis his sacerdotibus, qui in ea.dem Prouincia Dei Ecclesias nutu diuino gubernant, ad alias conuol re Prouincias, vel aliarum prouinciarum Episcoporum iudicium experiri vel pati, sed omnibus eiusdem Prouinciae Episcopis congregatis, im Bdicium auctoritate huius sedis terminetur, quod tamen,Vt prefatum est. per eius vicarios', si libuerit, erit tractadum i & quidquid iniuste actum
est,reformandum. Pastoralis ergo citra ossicij nos admonet,& destitutis succurrere,& cuncta neglecta vel male acta reso areat ignis ille,que Dominus veniens misit in terram, motu crebro emedationis vel crebrae meditationis agitatus, sic calescat, ut ferueat: N sic inflammetur, ut I
ceat, Sc. Data Kalendis Aprilis, Maxentio & Maximo viris clarissimu
Epistola pnnis Damasi Papae primi ad Paulinum Antiochenum Episcopum . . EX IOm I. Concit. pag. 497. CDilectissimo fratri Paalino, Dama .
1 Er filium meum Vitalem ad te rescripta direxeram, tuq voluntati &, x tuo iudicio omnia derelinquens, et per petronium prostyterum Breuiter indicauera me in articulo iam profectionis eius aliqua ex partonam is commotum ,&C. Quicunque huic epistolae subscribere voluerit, ita tamen, ut in Ecclesiasticos canones, quos optimἡ nocti, ot in Nicaenam Gdem ante siubscripserit, hunc habebis absque aliqua ambiguitate suscis pete. Non qubd haec ipsa, quae nos scribimus, non potueris conuertemtium susceptioni proponere, sed quo tibi consensus noster liberum uia
suscipiendo tribuat exemplum. Π l.
Epistola seeundae Damasi Papae ad Episcopos orientis appellanter: quae ibidem haberet.
CV vestra charitas debitam Sedi Apostolicae reuerentiam tribuit, fili honoratissimi, vobis ipsis quoque maximo sane honori est. Na tametsi S. Ecclesia, in qua sanctus Apostolus sedens nos docuit,quopino ill ius gubernacula quet suscepimus tractada sint, nobis primς par
tus defcruntur: tamen confitemur, nos illo dignitatis gradu longe ins rio et ine. Verum ob hanc causam omnibus modis laboramus, uti ad gloriam beatitudinis eiu si qua ratione possimus, tandem aliqua do per ueniamuS. Sciati velim,lia tita,nos Timotheum illum profanum Apol'
158쪽
A linaris haeretici discipulum cum impio suo dogmate iamprHem abdi
casse: & ob eam causam credimus reliquias eius nihil in posterum nam menti habituras,&c. Iam enim semel formula edidimus, ut qui se Christianum profiteatur, illud teneat quod ab Apostolis traditum est&c. Itaque quid est cur abdicationem Timothei a me rursus requiratis, qui
etiam hic iudicio Sedis Apostolicς, Petro quoque Alexandri Episcopo praesente, abdicatus est cum magistro suo A pollinare, qui item in die tu. dicij debitas paenas & supplicia persolues Ac c.
Epistola Innocentii primi ad Alexandrum Antiochenum Episcopum appellantem.
Et habetur tota. I. Concit. pag. ς S.
B . ' D'ocentius Alexandro Epimpo.
Gam grata mihi, quam pia, quam necessaria Iegatio a tua sanctita' , - te, frater charissime, ad nos directa fuit , gestorum ipsorum replicatione cognosces. Voluit enim compresbyter noster Cassianus, hanc e amicitiarum nostrarum paginula per compresbyterum: nostrum Paulum, Nicolaum diaconum, & Ρetrum subdiaconum filios nostros, quasi primitias pacis nostrae conscribi. Saluto itaque & tua mihi in Christo germanitatem,& omnem illam quae tecum tam bene sentit Ecclesiam. Nosque ut facitis,& alloquamini, peto, crebrius literis,& frequentius det vestra salute laetificetis. Dabit enim vi confido, Dominus totius noS prq teriti temporis dispendia amatissimo literarum colloquio recopensare.
Epistola eiusdem Innocentia Papae ad Alexandrum Antiochenum Episcopum appellatem.
Apostolici fauoris gratia,magno pacis Vsque ad nos decore resplenduit: tantumque lucis gaudiorumque infulsit fidelibus. ut dicentes Deo maximas laudes, maiores debere nos fateamur,&c. Libeter prς-terea de Episcopis Helpidio atque Ρappo cognoui, quod sine quaestione suas Ecclesias recuperauerint, & multum ingestis, ut subscripta testantur, solicitus inquisiui, utrum omnibus esset conditionibus satisfactum, in causa beati & vere Deo digni sacerdotis Ioannis. Et quum per singula assertio legatorum ex voto completa esse fateretur, gratias ages Domino, communionςm Ecclesiae vestrae ita recepi, ut prae me feramis,D Apostolicet Sedis condiscipulos primos dedisse cetieris viam pacis,in qua firmatos vos,nosque Domini Christi ita benignitas amplexabitur atque communiet, Vt nullo de caetero titillamento, vel Ieui cuiusquam contentionis pudore pulsetur. Scripta autem Attici Episcopi, quoniam cum Vestris sunt porrecta, suscepimus, ne per vestram iniuriam die,qui olim a nobis suspensus fuerat, repudiaretur. & tamen satis abunde, quae in Actis statuimus, sicut dignanter relegere procurabis, quid in eius persiona debeat custodiri, ut si per omnia vestris consilijs, actibusque tam sanctisse rogauerit esse communem, praestetur sane fauoIe vestro nostroque iudicio communionis atque literarum a nobis gratia prorogat ,
159쪽
cum dogmate suo perculit, Iuvenalis Episcopus ad obtinendum Pale- Astinς Prouincii; principatum, credidit se posse sufficere, & insolentes amius per commentitia scripta firmare. Quod sancti; memoriae Cyrillus Mlexadrinus Episcopus merito perhorrescens, scriptis suis mihi, quid pra, dicta cupiditas ausa sit, indicauit, &solicita praece multum poposcit. ut nulla illicitis conatibus praeberetur assensio. Nam cuius epistolae ad nos exemplaria direxisti sanctae memoriae Cyrilli,eam in nostro scrinio
requisitam, nos authenticam noueris reperisse. Hoc tamen propriussis finitionis meae est, ut quantumlibet numerus sacerdotum amplior, al,
quid per quorundam surreptionem decernat, quod illis trecetorum d cem oc octo patrum constitutionibus inueniatur aduersum, id iustitiae consideratione cassetur: quoniam uniuersae pacis traquillitas hon aliter B poterit custodiri, nisi sua canonibus reuerentia intemerata seruetur dic. Nam quod ab illorum regulis constitutionibusque discordat,Apostolicae Sedis nunquam obtinebit consensum. Quanta vero hoc diligentia custodiatur a nobis, exemplaribus eius epistolae, quam ad Constantin politanum Episcopum, refrenantes ipsius cupiditate direximus,instrueris:quam in omnium iratrum & sacerdotum nostrorum facias notitiam peruenire, ut nouerint pacem Ecclesiasticam per concordiam Deo placitam debere seruari. Illud quoque dilectionem tuam conuenit praec Mere , Ut praeter eos qui sunt Domini Sacerdotes, nullua sibi ius docendi ει praedicadi audeat vendicare, siue sit ille monachas, siue sit laicus, qui alicuius scientiae nomine glorietur. Quia etsi optandum est, ut omnes C Ecclesiae fit ij, quae recta & fana sunt, sapiant: non tamen permittendumost, Vt quisquam extra sacerdotalem ordinem constitutus, gradum sibi Praedicatoris assumat quum in Ecclesia Dei omnia ordinata esse conu Diat, ut in uno Christi corpore, & excellentiora membra sivum officium impleant, & inferiora superioribus non resultent. Data 3. idus Iunij, Pilione viro clarissimo Consule .
Epistola Simplicii Papae ad Zenonem Augustum pro Ecclesia Antiochena.
Simplicitis Episcopus, Zenoni Augum.
DE Ecclesia Antiochena venerandos mihi semper vestrς pietatis apices gauisus accepi, quibus ingenito vobis studio catholicet rei, Pgionis post defensionem fidei, quae vos seruat ac custodit, impietatis a
daciam & facinora apud Antiochiam perpetrata coercita reperimus.
Exultantes vobis inesse animum fidelissimi Sacerdotis & Principis dic. Sed ut loquar fiducialiter principi Christiano, si prςteritarum literarum, quas de Petri aliorumque nomine iamdudum ad fratrem di coepi scin
pum meum Acacium scripsisse memini, ordo teneretur,ad hoc non pintuit Peruenire, quod iure nunc meruit vindicare. Madaueram namque
vi facta suggestione pietati vestrae praedictus vi& caeteri, qui per Occa sionem tyrannicae dominationis inuaserant Ecclesias Dei, extra metas
160쪽
A vestri pellerentur imperij, ne pestiferis sensibus quibusque simpliciori
bus ore sacrilego virus infunderent,& verbis impijs contra fidem orthodoxam innocentiores animas sauCiarent,quod tum appareticum minus ista curatur, S leuia esse creduntur: actum est, Vt quemadmodum perhibetis inter altaria, non iam plebs persuasionibus corum , sed ipsi quinque Praesules,& praedicatores fidei perirent iunostis gladijs sacerdotes. Vnde si quae aliae reliquiae sub vestro reperiuntur imperio, eas vel nunc in exteriores terras iubete propelli,ne qua deinceps in eo sit necessitas 5c causa supplicii: quia melius est aditum obstruxisse, quam paenam exegisse peccati: & quoniam seditiones Antiochenas religiosissimo propinsito sudadas non aliter existimastis, nisi praerer praeiudicium veneradi il-ε lius Conestis Nicaeni apud Constatinopolim ijsdem petentibus Ordinaretur Antistes, quod in eius talummodo persona sic memorastis assumptum,ut deinceps secundu definitiones Patrum orientali Synodo creatio Antiocheni Pontificis reseruetuonec haberi loco vultis iniuriet quod dissentionis gratia factum est auferende. Tenet hanc pietatis vestre beatus Petrus Apostolus sponsionem,& Christianissimi fidelissimique principis mentem in haec verba iurasse, quM posthac in Antiochen a Vibe,
veteri more seruato a comprouincialibus suis Episcopis ordinetur, noquod nunc stater ic coepiscopus meus Acacius verbis vobis est iubenti-lbus exequutus, in usum posteritatis veniat, Ac statuta patrum, quae prae cipue praestatis illaeta, confundat. Vnde quae a vobis amore quietis, an c che, & religiose sunt ordinata reprobare non possumus, ne status Anti chenae Ecclesς sub nostra dubitatione videatur ambiguus, prNcipue cultis qui legitur ordinatus, testimonio clementiae vestrae & tata sit praedi-''catione subnixus, ut in eo praeter horum vulnerum dolorem posito postimus & Ecclesiae quae illum meruit gloriari. Hae tepesis sermonibus &venerationis officiorespondere c aui,m latas haereticorum Daudes &facinora, didinis & saecularibus legibus persequenda quae saepius proba tis esse tam noxia, de memoria Sconuersatione hominum iubeatis amferri, quorum impietas nulla, quatum videtis, potest auctoritate compesci. Data Ici. Kalendas Iulias post consulatum tertium V.C.
Epistola simplicii Papae ad Acacium Episcopum Constantinopolitanum pro Episcopo Antiocheno. habetur ibidemia . simplicius Episcopus, Acacio Episcopa Constanti olitam .
Lomentissimi Principis literis, tueque dilectionis de sacrilega & fα- nestissima caede ,quae apud Antiochiam facta est, sauciatus & ni, mium affectiu maerore, te spondeo; astruens si quae iamdudum de Petrodi aliis complicibus eorum scripseram,& ut pietati eius cum caeteris,qui aderat fratribus suggerere postulatam', ut optauerat ordinatum fuisset: haereticorum temeritas ad latum facinus non veniret: ne aliquid neces- sitatis existeret, ut non aliter praedictae subueniretur Ecclesiae, nisi ut alb quid de hoe scuratio ipsa minueret.Quauis enim profecerit ad qui