장음표시 사용
171쪽
rebus succurratur. Misimus autem eum eis venerabiles dilecto 1qι diaconus Paulum 6c Cyriacum, qui di ipsi quae facta sunt, charitati vestret exponent: ic nos quoque paucis, in epistolae forma docebimus. Theophilus ille qui Alexandisnae Ecclasiae Episcopatum regendum suscepit,
cum a pientissimo rege, i aduersus illum quaedam nunciata erant, iussus est venire solus, collecta multitudine Episcoporum non paucorum huc venit, quo praeludio quest declarare volebat, se ad bellum S ad aciem pergere, cumque in magnam, diuinoque cultui deditam urbem
Constantinop.ingressus esset,iuxta consuetudinem oc constitutione tractenus obseruata non intrauit ad Ecclesia,nequead nos accessit nequeparticipem se fecit vel sermonis,vel praeca, vel communionis: sed egressus enaui, oc praetercursis Ecclesiae veitibulis,alicubi extra urbem diuersatus
est, tametsi nos plurimum obsecraremus oc ipsum, oc eos qui cum ipso erant,ut apud nos diuerterent. Erant enim diuersoria di omnia alia quς oportebat, bene instructa. at neque illi, neque ipse nobis morem ger hant . Vnde nos ea Videntes valde consternabamur animo: oc quamuis,niustarum illarum inimicitiarum causam nullam inuenire possemus, nihilominus tamen officium eis, quod illi nobis debebant impendimus.
Nam iterum atque iterum eum Obsecrauimus ut se nobis coniungeret, ac diceret cuius gratia,statim ab initio tantum excitaret bellum tantam.
que urbem seditiosam faceret . Verum cum ille causam dicore nollet, neque urgerent accusatores eius: vocavit nos Rex pientissimus. oc iussit ut itemus ad locum, inquo ille agebat, reiq; summam ab eo audiremus. Nam insidias & caede oc alia plurima causabantur: nos autem scientes legem patrum, viroque honorem habentes, habentes etiam super hac re eius i iteras i oportere in quibusque Prouinciis sua negotia tractati, transmontanosque ad nostra iudicia non trahencos, sortiter detrectau mus, no causam susciperemus iudicandam. Porro ille sicut Ec prius nobis obluctari caepit , oc multa authoritate voc to Archidiacono meo, quasi iam Ecclesia viduata esset, ac Episcopu non haberet, cleru omne
sibi per illum adiunxiefactaque sunt Ecclesiae seditio .lce singulis Ecclesiijs adducebantur clerici S instruebantur ut nos accusarent, oc libellos aduersus nos producerent, post haec vocavit oc nos ad iud ictum,nodum dilutis quae aduersum se erant causis, id quod contra omnes caninnes ic leges est. Porro nos scientes quod non ad iudicium, sed ad hoste ec inimicum perrecturi essemus,id quod satis declarant quae prius oc pinstea sunt facta, misimus ad eum Episcopos, Demetrium Episcopu Pisinatium,Eleusium Apameae, Lupinum applariae: praesbyteros aute Gese manum dc Seuerum,qui congrua lenitate responderent ac dicerent: Novitare nos iudicium,sed inimicum apertum ec hostem manifestum. Naqui nondum acceptis libellis statim ab initio talia fecit, dc seipsum ab-
si raxit ab Ecclesiae praecibus ic comunione, ec insuper accusatores se, ornauit, clerum ad se traxit,Ecclesiam desolavit,quomodo idoneus c
172쪽
A seri possit huiusmodi, ut iudicis thronum conscendat sibi minime comgruentem Neque enim congruum est,ut hi qui in AEgypto sunt,iudicet cos qui in Thracia,& praesertim ille qui ipse reus est, inimicus & hostis. At ille nihil horum reueritus, magno studio anhelabat, ut perficeret ea
quae mente conceperat. Cum autem constaremur paratu nos ad diluendum crimina,& ad innocentiam,sicut & innocentes siumus,declarand
coram centum vel mille Episcopis, non assensit: sed licet absentes esserimus, de ad Synodum appellaremus, & iudicium inquireremus: di non auditorium, sed manifestas inimicitias fugeremus , ipse tamen accus tores suscepit,meos excommunicauit, & de illis qui nondum de se suis purgauerant criminibus, libellos collegitiquae omnia legibus & canoni-B bus prohi3ita sunt. Et quid opus est multum dicere non destitit omnia facere & tractare, donec nos vi & potentia e ciuitate & Ecclesia eijceret,etiam in prouecta vespera, & uniuersis populo nos attrahente. Tractus igitur vi, & abductus a magistratu ciuitatis, in media ciuitate, & in naui coniectasper noctem nauigaui, eo quod ad Synodum & iustum iudicium prouocaram. Quis haec sine lachrimis, etiam si cor lapideum habeat, audiret Verum sicut prius dixi ea quae perperam fiunt, non so- Ium deploranda,sed & corrigenda sunt:& ideo charitatem vestram o,
secro, ut prouocetur ad condolendum faciendumque omnia, quo mala haec s stantur. &c. Igitur domini maxime venerandi & pij, cum hec ita se habere didiceritis, studium vestru & magnam diligentiam adhi-Cbete quo retundantur haec quae in Ecclesias irrupit iniquitas . Quippe simosluc inualuerit, & fas erit cuiuis in alienam parrochiam irrumpero, idque ex tantis interuallis,& ei jcere quos voluerit,&authoritate propria quaeque pro libidine sua fa cete scitote quod breui transibunt omnia, &intus orbis praemetur bello non indicto, omnibus ab omnibus eiectis,&omnes eijcientibus. Quapropter ne confusio haec, omnem quae sub caelo est nationem inuadat, obsecro ut scribatis quod haec tam inique s ista, re absentibus nobis, & non deesinantibus iudicium, non habeant robur, sicut neque sua natura habenti illi autem qui inique egerunt,paenae Ecclesiasticarum legum subiaceant, nobis vero, Mi nec conuicti, - nec redarguti, nec habiti ut rei literis vestris & charitate vestra aliorum-U que omnium, quorum scilicet & antea societate fruebamur, hui comcedite , occ. Haec igitur omnia cum ita se habere intellexeritis a dominis
meis pientissimis Datribus nostris Episcopis obsecro ut pristetis id quod petent ossicij. Quo non Ium nobis glorificabimini, sed & Ecclesiaruvniuersitati, mercedemque accepturi estis a Deo, qui nihil non propter Ecclesiarum pacem facere dignatur. Semper vale ει ora pro me domi
173쪽
DE A P P E LL A TI o N I B vs Epistola Innocentij Papae ad S. Ioannem Chrysostomum,a sua Sede per iniuriarn deiectum, AVt legitur in Nicephoro C listo libro I 3. Capit. 3 a.
I Ametsi innocentem bona omnia expectares & a Deo miserico diam petere conueniat: tamen nos quoque qui tolerantiae mal rum suasiores sumus , literas hasce pro eo atque decuit, cu Cyriaco diacono ad te dedimus , ne aduersariorum iniuria plus possit quam bona
conscientia, dum in spe cum illa luctatur. Non enim opus est doceri tutot populorum doctorem N pastorem,optimos quosque yise atq3adeos dier probari, an in vigore patientiae persistant, neque alicui dolorum im,ori cedant. Et est prosecto res stabilis & firma,conscientia bona in ma. is quae iniuste accidunt omnibus, quae nisi quis patientia vincat,indiciu de se male suspicionis praebet. Omnia namque justinere debet,qui Deo sprimum, deinde suae quoque confidit conscientiae: quandoquidem bonus atque honestus vir exerceri ad patientiam maxime potest, vinci a tem non potest. nam mentem eius diuinae custodiunt,scripturae. Abum dant autem exemplis lectiones sacrae quos populo tradimus: & omnes prope sanctos varijs modis & continenter malis amictos esse cum fide attestantur, quippe qui tanquam in aliquo iudicio explorati,tandem sic ad corona patientiae peruenereconsoletur igitur Charitatem tua, statur reuerendisiune,conscientia tua,quae in tribulationibus solatium virtutis obtinet. Inspiciente namque ipso Christo Domino, in portu pacis p tra constabit conscientia.
Epistola Innocentij Papae ad Clemn & populum Constantinopolitanum. Cex Nicephoro lib. I S.CaP. 3a. Innocentius Episcopus praestiteris di Diaconis totique Clem & popuIo Ecclesiae Coastantinopolitanae quae sub Io t e Episcopo est , fratribus dilectis salutem .
EX literis dilectionis vestrae, quas per Germanum praesbiterum , &Cassianum diaconum ad nos dedistis, scenam malorum, quam ob oculos posuistis, anxia solicitudine cognoui,& quibus aerumnis malisque fides laboret,remtita saepius lectioος porspexi, &c. Caeterum quid c tra istos in praesentia agendum Z Synodali cognitione perppvs est,qua*dudum etiam cogendam esse censuimus. Sola enim illa talium proce, larum motussopire potest: quam ut obtineamus, utile nunc fuerit mς,
dicina & opem hanc ad voluntatem m gni Dei & Christi Oius Domini nostri referre. omnia quae diaboli inuidia d fidelium explorationem U
sunt perturbata, pacabuntur. stabilitate fidei nihil non sperare a Domino debemus. Nos quidem multum deliberamus & dispicimus,quom do uniuersalis Synodus congregetur, ut de voluntate Dehturbulemi isti motus compescantur. Itaque interea sustineamus, & patientd muro circumuallati, omnia auxilio Dei nostri restitutum his remus. Quaeqcunque vero vos sustinuisse scripsistis, ea quoque ouinia antea, quam uis diuersis maxime temporibus, a collegijs vestris Episcopis,Demetrio, Eul ysio & Palladio, qui Romam venerunt, &nobiscum fuerunt, pelacunctatione accurata cognouimus.
174쪽
Epistola Ioannis Chrysostomi ad Innocentium Papam. Innocentio Episcopo Romae , Ioannes in Domino salutem.
Corpus quidem nostrum uno eodemque loco tenetur & stabilitum t
est: animus autem charitatis ala in uniuerso orbe circumuolitat. Τυ :Proinde licet tanta itineris intercapedine separatissimus,a pietate tamen vestra non absumus, sed quotidie vobis praesentes sumus. Animi enim oculis videmus vestram illam sortitudinem, & sinceram aflectionem, constantiamque non mutabilem, & quod vos consolari nos plurimum S perpetuo cupiatis, dic. Ea propter & gratias vobis habemus multas &desideramus quidem ad vos dare crebras literas id quod maximo nobis soret solatio. Verum quia solitudo huius loci intantum vos a nobis se-B parat: neque facile ad vos peruenire valet hi qui nobiscum agunt, vel etiam qui in vicino habitant, tum quod in extremis finibus locus ille situs sit,ium quod latrones vias illas undique obsident: praecamur ut diuturnum silentium nostru efficiat, quod magis nobis condoleatis , quam quod nos reo putetis negligentiae. Perpetuas enim vobis gratias agimus, quod paterna erga nos beneuolentia declarastiss nam quantu in vestra pietate situm fuit, iam res omnes sedatae N emendatae di sublata omnia scandala fuissent,gauderentque Ecclesiae tranquilla & syncera pace &c. Caeterum vestram oro vigilantiam, quod licet illi omnia tumultibus, impleuerint, laborauerintque morbis incurabilibus,& poenitentiae non capacibus: si tamen curari morbo voluerint, ne affigantur, neqs a coe- 'tu abi jciantur, considerata tanti operis magnitudine , &c. Nam & nos tertium nunc annum in exilio versamur, expositi pesti, fami, bello,continuis obsidionibus, solitudini indicibili, quotidianae morti, & sauricis gladijs: ec non mediocriter nos con tantur λlida vestra fides & charitas,quae se in me tam tenui & simplice oblectant. Hic noster murus,haec securitas: hic potius absque fluctibus , hic bonorum multorum thesin rus, haec laetitiae mirificaeque voluptatis causa est. Et si in desolatiorem, quam ille est, locum iterum abigemur, non paruam hinc habentes n strarum amictionum consolationem, abimus.
π Epistola Innoeentii Papae ad Areadium Augustum scripta post mortem :
T Ox sanguinis fratris mei Ioannis clamat ad Deum contra te, o Im V perator, sicuti quondam Abel iusti contra fratricidam Cain:& his modis omnibus vindicabitur . Nec id modo admisisti, sed etiam pacis se tempore persecutionem magna aduersus Deum & Ecclesiam eius comestasti. Eiecisti e throno suo, re non iudicata,magnum totius orbis dinctorem,& una cum eo Christum persecutus es.Neque de illo ita querori sortem enim seu haereditatem cum sanctis Apostolis in Dei N. Salu totis nostri Iesu Christi regno consecutus est) quamuis intolerabilis iactata ea sit: sed affigor propterea quod primum de animarum vestrarusalute, deinde de eis , qui sapientissima spirituali & diuina doctrina S
175쪽
institutione eius olbati, fame verbi Dei conficiuntur i sum sollicitus . ANon enim Ecclesia tantum Constantinopolitana mellitae illius linguae iacturam fecit,sed & orbis sub sole totus ad orbitatem reductas est, ubro tam diuino amisso, periasione unius mulieris fabulam hanc & spe-aculum exhibentis. Verum excipiet uti praesentem hispanam, utura emiserrinams plicium non pos multos hoste dies ei aduenient . Tametsi enim beatus Ioannes
vitam reliquit, fide seruata & fluctuantibus confirmatis,in aeterna tametacula sempiternarum deliciarum di immortali vitae haereditate est co- - -. sequutus . Noua autem Dalila Eudoxia,quae paulatim te erroris seu d ductionis nouacula totondit, execrationem ex multorum ore sibi ipsi induxit, graue & quod gestari nequeat, peccatorum pondus colligans, atque id prioribus peccatis suis superaddens. Itaq; ego mininius & pec- Bcator,cui thronus magni Apostoli Petri creditus est, segrego te & illam a perceptione immaculatorum mysteriorum Christi Dei nostri.Epist pum etiam omnem aut clericum ordinis sanctae Dei Ecclesiae,qui administrare aut exhibere ea vobis ausus fuerit, ab ea hora, qua praesentes vinculi mei legeritis literas, dignitate sua excidisse decerno. Quod si ut homines potentes quenqua ad id vi adegeretis, & Canones vobis a Saluatore per sanctos Apostolos traditos transgressi fueritis, scitote non paruum id vobis peccatum fore in horrenda illa iudicij die , eum neminci huius vitae honor de dignitas adiuuare poterit: arcana autem & abdita cordium sub oculos omnium effundetur atque exhibebuntur.' Ariacium quem pro magno Ioanne in thronum Episcopalem produx, cstis, etiampost obitum exauthoramus,una cum omnibus , qui conssilio cum eo communicarunt Episcopis:cuius etiam nomen sacro Episcopinrum albo non iseribatur. Indignus enim eo honore est,ut qui Episcopa, tum quasi adulterio polluerit. Omnis siqnidem plantatio, quae a patronostro in eoelis plantata non est eradicabitur. Ad Theophili inempe Ale xandrini Episcopi) abrogationem addimus excommunicationem, an thematismum, & absolutam a Christianisino alienationem . . ''
Epistola Nestorij Episcopi Constantinopolitani ad CaeIestinum Romanum Pontificem risis-. i. RaternaS nobis inuicem debemus collocutiones ut unanimiterno- ,
8 'si α hiscum obtinente concordia impugnaturi diabolum pacis inimica Vocc. Vnde Zc nos non modicam corruptionem orthodoxiae apud quos dam hic reperientes,& ira & lenitate circa aegros quotidie utimur. Est mnim aegritudo non parua, sed assinis putredinis Apollinaris N Arrij, D minicam enim in homine unionem ad cuiusdam contemperationis eonfusionem passim commiscent, adeo ut & quidam apud nos clerici , quorum alij cx imperitia, alij ex haeretica fraude in se olim caelata, qua plurima &Apostolorum temporibus contigerunt, tanquam haeretici aegrotent, & aperte blasphement Deum , Verbum Patri homouson
tanquam originis initium de Christoloco Virgine sumpsisse, & cunia
176쪽
A templo suo aedificatus esset, di carni consepultus t eandemque dicunt post resurrectionem commiscuisse carnem, sed in naturam transiisso Deitatis,ut in compendio dicam ,& Deitatem unigeniti N ad originem
Coniunctis carnis referunt, ec commortificant carni. Carnem vero comi unctam Deitati ad Deitatem transisse blasphemant ipso verbo Deificationis: quod nihil est aliud nisi utrumque corrumpere: sed θc Virginem Christolocon ausi sunt cum modo ouodam Theotocon dicere . hanc nim Theotocon vocantes, non pernorrescunt quod sancti illi & supra omnem praedicationem Patres per Nicetam nihil amplius de S. Virgine dixissent,nisi quia Dias noster Iesus Christus incarnatus est ex Spiritusan. cho& Maria Virgine. & taceo Scripturas, quae ubique Virginem matrem B Christi. non Dei Verbi, & per Angelos&per Apoll. praedicarunt, dic. Nestorius Constantinopolitanus Episcopus, nouas haereses disseminare incipiens, duas Personas in Christo existentes praedicabat,nec Beatissimam Virginem matrem Dei sed tantum Christi genitricem dicendam esse docere coepit. Caelestino Romano Pontifici hanc quam nunc proposuimus epistolam mist qua hanc suam phanaticam opinionenia
esse Patrum fidem, oppositam autem sententiam nouam haeresim esse , .. . ....
suadere nitebatur :quasi ipse non auctor haeresum esset, sed contra haere- ses hac sua opinione pugnaret & doceret. iusta omnium haereticorum consuetudinem, qui nouas haereses, antiquam fidem catholicam es , persuadere student. At eodem tempore Cyrillus Alexandrinus Caelesti-C no Papae Nestori j nouas haereses denunciauerat, quamobrem idem Caelestinus Cyrillo hanc, quae subsequitur dedit epistolam.
Caelestinus dilecto fratri Cyrillo Episcopo Alexandrino S. D.
LIterς quas sanctitas tua per filium nostri m Posidonium ad nostram.i. moest itiam misit multa nos laetitia affecerunt:& si interim gaudiu quod in illis offerebatur vicissitudine quadam cum dolore commutauerimus. etiam dicta illius intuentes, anxiaque cogitatione pertractantes,qui prauis suis sermonibus Constantinopolitanam Ecclesiam turbare nititur,non mediocriter a nimo sauciati,diuersis cogitationum stim lis agitamur. assidue id unum mente versantes, quo pacto fideles, ut in ri suscepta semel fide costanter retinenda perseueret,adiuuari possint. Sc.
Qi amobrem nostrae sedis auctoritate ascita nostraq vice & loco cu po. ι' 'te icitate V sius, eiusmodi non absque exquisita seueritate sententiam exequeris: nempe, ut nisi decem dierum interuallo ab huius nostrae admonitionis die numerandorum , nefariam doctrinam suam conceptis Verbis anathemati Zet , eamque de Christi Dei nostri generatione fidem in posterum confessurum se spondeat, quam & Romana S tuae sanctitatis AEcclesia& uniuersa denique religio Christiana praedicat,illicosanctitas tua illi Ecclesiae prospiciat. Is vero modis omnibus se a nostro corpore segregatum esse intelligat: ut qui omnem medentium curam asperna- νεμιμα tus, nec non instar pestiferi morbi per uniuersum Ecclesie corpus insano
177쪽
modo grassatus,tam seipsiamquam ceteros omnes libi commissos in ex- Atremum exitium praecipitare studuerit. Eadem haec N ad Sanctos quom fratres & coepiscopos nostros Ioannem,Rufum , Iuvenalem, di Flauianum pers ripsimus, quo nostra imo vetodiuina Christi Domini no iti isententia pluribus de eo sit manifesta. Datae 3. idus August.The o xiij.
Epistola Caesellini Papa ad Nestorium. Dilecto fratri Nestorio . Celailiti M. S.a m
POST impium illud proeanumque saepenumero condemnaxum Pe
lagij ac Coelestij dogma ab urbe semel proscriptum, Catholica fides
aliquot vitae nostrae diebus pacem obtinuit. Ecc. Non ita pridςm literaatuas accepimus quibus tam subito responderi non licuit a crant enim prius in Latina m l inguam conuertendae, id quod propter urgen em necessitatem haud segnitcr fieri curauimus. Caeterum per filium nostrum 3 Posidonium diaconum a sancto fratre S coepiscopo nostro Cy rilloΣacerdote sane probati cimo, eiusmodi de te literas accepimus, quae magna nos animi aegritudine afficiunt. cernimus enim praeclarum illud testimonium olim tibi datum , in nihilum recidisse, tuaqs honesta illa inbtia, malum rumorem consecutum esse. Honella autem initia ideo appello, quia tantis illa apud nos laudum praeconijs euehebantur, ut nos quoq; in responsione ad statrum relationum gaudium conceptum disi simulare nequiverimus. At nunc vero graues praedicti fratris nostri do te
quaerelas tuasque cpistolas, quae latine redditae, manifestas blasphemias praeses erunt , animo pertractantes, illud Apostoli nobis depromenduvideo. Vellem mutare vocem meam quoniam confundor in vobis imo Cvero iamdudum mutaui, nisi impietatis praeco a praecipitio in quod abductus es pedem quam primum reuocauerit. Necessum est namque ut quemadmodum iubemur, malum a nobis abscindamus.Legimus igitur epistolarum coarum contextum, accepimus S tuos quoqi libellos, tradente illos filio nostro Antiocho viro apprimu illustri. Ex his re examinata , in graues errores prolapsus depraehenderis, veritatemque multis inuoluisse tenebris, & omnia tandem sursum deorsumque permiscuisse conuinceris: Nam pleraquς quae confiteri debueras, inficiaris: alia rursum quae negata oportuerit, confitoris. At vςro in epistolis tuis apertam non tam in nostram fidcm,quam in temctipsum sententiam prosers: Vt pote longe aliter de Dei Verbo docero contendens , quam communis V omnium fides patitur, dic. Delusa est ergo illorum opinatio,qui magna sibi de te pollicebantur,sed no prorsus temere:Quis enim lupum rapace intra ouinam pellem latitare si spicaretur 3 &c. Dic obsecro , isthuc ne veluti ignota te praeternunt an vero ut cognita aspernaris Si te tanquaignota iugiunt, ne vorearis, quod rcetum est discere: quemadmodum quod peruersum est oc discere& docere non es veritus.Sin autem vel u nota contemptui ducis, cogita tibi nullam excusationem rei ictam es.se, cum concreditum tibi talentum abs te reposcet ille , qui semper es acro illo foemore lucrum a nobis expectat. c. Quid ita ijs de rebus quς
178쪽
A stiones incoeptare voluisti,quos vel cogitare blasphemia est Vnde Episcopo in mente venit, ut ea in Vulsus spargeret, per quae Virginei partus maiestas & reuerentia grauiter consauciatur 3 merito fine blasphemi in Deum sermones priscae fidei synceritatem interturbare non debuerant.
Quis unquam anathemate non dignua existimatus est qui fidei qui piam apposuisset, vel de ea quippiam sustulisset Quae enim plene &plane nobis ab Apostolis tradita iunt, ea augmentum vel imminutione non suscipiunt.&c. Praeparauimus igitur cauterium &fenum,siquidem vulnera quae tolerari alioqui non possunt, mature excidenda sunt. Nouimus enim magna vitia,citra magnam molestiam facile curarinon s,lere . Caeterum inter multa impie abs te praedicata, quae catholica Ec-B clesia auersatur, summopere deploramus, ea per te verba a Symbolo sublata esse, quae totam vitae salutisque spem nobis pollicentur. hoc ipsum autem quo animo feceris,id tuae epistolae non dissimularunt, &c. Cum itaque frater noster Cyrillus alteris iam literis ad sanam mentem te reuocare enixe,ut scribit,studuerit: & post unam & alteram illius admonitionem, etiam nostra haec, quam tertiam esse constat, increpatio accesserit: nisi nunc tandem quae peruerse docuisti per te corrigantur. in eamque viam primo quoque tempore redieris,quam se Christus esse palam est professus 3 in posterum S a nostro consortio, di ab omnium Christianorum coetu alienum te sere, nihil quicquam dubites,&C.DO - minus alias oves se adducturum promittie: tu autem quas habes depe C dis. Quamuis interim obscurum non sit, cum istuc usu venit, non tam oues interire pastoribus, quam pastores, Ouibus, occ. Veteres haeteticos in mentem reuoca, qui di ipsi quoque eiusmodi quaestiones & controuersias in Ecclesiam inuexerunt . verum quis unquam ex illis victor ab istiusmodi certaminibus recessit habes ciuitatis tuae exemplum.Paulus Samosaten Ecclesiae Antiochenae gubernacula quondam sortitus, ut praedicandi sementem fecit, ita & messuit. Reliquos malorum inuentores,qui quondam Ecclesas obtinuerunt. allis sententiae seueritas semper prostrauit&c. Caeterum ad Ecclesiae Constantinopolitanae clerum
caeterosque qui istic Christi nomine insgniti sunt literas quales necessitas exigebat, perscripsimus: Quo his nimirum instructi commonefacti- que si quidem in peruersae doctrinae contumacia perstiteris, nequc ibium ipsum quod frater nosterCyrillus nobiscum docet, tu quoque docuerisin intelligant a nostrore coetu exclusum e Ghi enim nulla deinceps societas nobiscnm esse poterit. Discant nihilominus & hoc exemplo praemuniti, qua ratione animae suae maturo deliberatoque cosilio prinspicere debeant. Quamobrem hoc tibi persuasum habeas velim nisi de Christo Deo nostro ea tenueris & docueris, quae & Romana & Alexandrina & uniuersa Ecclesia catholica tenet&docet, sanctaque magnae Constantinopolis Ecclesia, usque ad tuum Episcopatultenuit & docuit: di perfidam illam nouitatem, quae ea diuellere nititur, quae sacra Scitr
179쪽
tura coniungit, intra decem diea post hanc admonitionem ad te perlatam enumerandosβperta scriptaque consessione detestatus fueris ac re.
pudiaueris, ab uniuersiae Ecclesiae Catholicae communione quamprimule expulsum proscriptumque iri: &hoc nos plane facere,in animum imduxisse. Quam nostri in te iudicii formulam,cum caeteris omnibus chaditis di commentarijs, per filium nostrum possidonium diaconum, cuius 2:,. supra meminimus ad fanetum Cyrillum memoratae Alexandrinae Ecclesiae Episcopum,qui ea ipsa quoque de re fusius ad nos retulerat,transmisimus sui noster hac in parte Vicarius essiciat, quo nostrum decretaec tibi & reliquis quoque omnibus fratribus patefiat : nam cum aliqua de re comuni deliberatiosuscipitur,tunc omnes,quid asst statutuve sit, intelligere oportet. Data . idus Aug. Theodosio i3. & Valentiniano a. Notet quaeso pius Lector quam olim subiectionem Constantinopo. litana Ecclesia Romanae Cathedrae exhibuit: & quam auctoritatem sim per illam Romanus Pontifex exequutioni mandauit: cum illius urbis Dpiscopum ante generale Concilium deposuerit, & anathematizauerit. Ne autem eadem bis enarrare videamur, Appellationem Flauiani Episcopi Constantinopolitani ad Leonem ripam exhibitam, & eiusdem Leonis decisuam sententiam in ea causa, quam hic recensere nunc in porteret omittimus: cum in praecedentibus disputationibus satis de prς- dicta appellatione dixerimus,Episc. Constantinop.haberur lib. I disp. 3.
Epistola Leonis Papae ad Anatolium Episcopum Constantinopolitanum, ubi primum eum de fide in Chalcedonensi Concilio laudat : deinde arguit quod contra Nicaenam Synodum. Alexandrinam atque Antiochenam Ecclesias sibi subdere voluisset.
ρυ- T EO Anatolio Episcopo. Manifestato,sicut optaminua, per gratiam
u Dei lumine Euangelicae veritatis, S ab uniuersali Ecclesia perniciosissimi erroris nocte depulsa, ineffabiliter gaudemus in Domino. quod creditae nobis dispensationis labor ad desideratum peruenit effectum, sicut etiam epistolae tuae textus eloquitur, ut secundum Apostolicam doctrinam, idipsum dicamus omnes, & non sint in nobis schismata: Simus autem perfecti in eodem sensu S in eadem sententiaIn cuius operis deuotione gratulamur dilectionem tuam esse consorte,ut & corrigendis tua prodesset industria , di ab omni te deuiantium participatione & fachione purgares. Decessore enim tuo beatae memoriae Flauiano. propter defensionem catholicae veritatis eiecto non immerito credebatur quod ordinatores tui contra sanctorum canonum constituta, vid
rentur sui similem consecrasse. Sed adfuit misericordia Dei, in hoc te dirigens atque Confirmans, ut malis principiybene utereris, & non te iudicio hominum sed Dei prouectrum benignitate monstrares. Quod vere ita accipiendum est , si hanc diuini muneris gratiam alia offensiono
non perdas. irum enim catholicum,& praecipue Domini sacerdotem, sicut nullo errore implicari, ita nulla oportet cupiditate Violari. D
180쪽
ECCLEsIS CONSTANTINOPOLITANAE.
A cente quippe Scriptura sancta, Post concupiscentias tuas non eas, octa Post illa itaque ordinationis tuae in culpata principia , post consecrati nem Episcopi Antiocheni, quam tibimet contra canonicam regulam vendicasti, doleo etiam in hoc dilectionem tuam esse prolapsam, ut sacratissimas Nicaenorum canonum constitutiones conareris infiringere. tanquam opportune se tibi hoc tempus obtulerit quo secundi honoris priuilegium sedes Alexandrina perdiderit,& Antiochena Ecclesia prinprietatem tertiae dignitatis amiserit, ut his locis iuri mos ubditis, omnes Metropolitani Epistopi proprio honore priuentur. Quibus inauditis, icnunquam ante tentatis, ita praeueniris excessibus, ut sanctam Synodum, ad extinguendam solum haeresim dc confirmationem fidei catholicae B studio Christianissimi Principis congregatam , in occasionem ambitus trahas, dcc. Nimis ergo haec improba , nimis sunt praua, quae sacrati s-mis canonibus inueniuntur csse contraria . In totius Ecclesiae perturba tionem superba haec tendit elatio, quae ita abuti voluit concilio Synodali ut ita tres in fidei tantummodo negocium conuocatos, ec definitione eius caviae quae erat curanda perfunctos, ac consentiendum sibi, aut deprauando traduceret, aut terrendo compelleret Inde enim statres ninstri ab Apostolica sede directi, qui vice mea Synodo praesidebant, probabiliter atque constanter illicitis ausibus obstiterunt, aperte reclamantes,ne contra statuta Nicaenae Synodi, praesumptio reprobae nouitatis asi surgaet . nec potest de eorum contradictione dubitari, de quibus etiam C in epistola tua ipse conquereris, quod conatibus tuis voluerint Obviare. in quo eos quidem multum mihi haec scribendo,commendas sed temetipsum quod eis parere nolueris, dum illicita moliris, accusas superfitie non concedenda appetens, ec in falubriter contraria concupiscens, quq nullum unquam potuerunt nostrum obtinere consensium. Absit enuna conscientia mea, V t tam praua cupiditas meis studijs adiuuetur, ac nopotius oc meo dc omnium qui non alta sapiunt sed humilibus consentiunt, opere subruat, dic. Non conuellamur prouincialium iura prima- tuum, nec priuilegijs antiquitus institutis Metropolitani antistites framdentur . Nihil Alexandrinae sedi eius, quam per sanctum Marcum Eua- gelistam beati Petri discipulum meruit pereat dignitatis: nec Dioscoro M impietatis suae pertinacia corruente , splendor tantae Ecclesiae tenebris obscuretur alienis. Antiochen, quoque Ecclesia , inqua primum praedicante beato Apostolo Petro, Christianum nomen exortum est, in paternae constitutionis ordine perseueret,ic in gradu tertio collocata, nunquam se fiat interior. Aliud enim sunt sedes, aliud praesidentcs, dc magnus unicuique honor est integritas sua, occ. Haec tibi scribens stater in Domino, hortor ac moneo , ut deposito ambitionis desiderio , spiritu potius ferueas Hiaritatis, eiusque virtutibus secundum doctrinam Ap stolicam proficienter oriacris . est enim patiens dc benigna, di non aemulatur, non agit perperam, non inflamr , non est ambitiosa , non quaerit