장음표시 사용
251쪽
λ bemus, quae virorumque concordia terminata sunt. non ea quae prolixis gestorum voluminibus continentur: in quibus salua quidem caritate non tamen sne paruo altercationis labore in demorati sumus, ea gestis delibanres, quae nunc ad causam pertinent, quanquam di ille, si ad huc esset in corpore, hoc acciperet gratius quod videret pacatius termi, natum , domine frater. Apiarius preabyter de cunasΔ ordinatione Sexcommunicatione fuerat exortun non solum Simens, verum etiam toti Africanae Ecclesiae non leue scandalum ide omnibus erratis suis veniam petens, communioni est restitutus . Prior autem coepiscopus
noster Siccensis Urbanus quod , in eo corrigendum visum est , sine ulla dubitatione correxit. Quia veto paci & quieti Ecescsae non tantiis ad praesenis, sed etiam in posterum prospiciendum suit, quoniam talia multa praecesserant . ut vel similia , vel etiam grauiora deinceps praeca ueri oporteret: placuit nobi ut de Siccensi Ecclesia,retento scilicet honore gradus sui. presbyter remoueretur Apiarius : S accepto Epistolio rubicunquealibi vellet Spossetapresbyterii munere fungeretur : quod eidem ipsi perliteras proprias postulanti, sine dissicultate concessimum Sane priusquam haec causa isto termino clauderetur, inter alia, quae diu turnis disceptationibus versabamus, quia rogatio ipsa poscebat,ut apud acta Ecclesiastica a fratribus nostris .Faustino coepiscopo ic Philippuatque Asillo .compresbyteris quaereremus ut promefent , quicquid eignobiscum fuisset iniunctum agendum. nonnulla quidem sine ullo iat V m prosecuti sunt verbis: sed cum id potius flagitaremus; quod in literis
ferrent, commonitorium protulerunt. Quod recitatum nobis, etiania
gestis quae secum ad vos deferunt,est allegatum. In eis quatuor quidem nobiscum agenda mandata sunt: Vnum de Appellationibus Episcoporum ad Romanae Ecclesiae sacerdotem. Alterum ne ad comitatum Epi scopi importune nauigent. Tertium de tractandis presbyteroru & diari conorum causis apud finitimos Episcopos, si a suis excommunicati perperam fuerint. Quartum de Urbano Episcopo excommunicando, vel etiam Romam euocando,nisi ea quq videbantur corrigenda corrigere Quorum omnium de primo bc tertio, idest ut Romam liceat Epis opis . prouocare, & Vt clericorum causae apud suarum Prouinciarum Episco V pos finiantur,iam priore anno etiam literis nostris ad eundem venerata lis memoriae Tosimum Episcopum datis,insinuari curauimus, ut ea serruare sine ulla eius iniuria paulisper sineremus . usquead inquisitionem statutorum concilij Nicaeni . Et nunc de tua poscimus sanctitate vequemadmodum ea apud Nicaeam a patribus acha vel constituta sunt, se ea a nobis facias custodiri, & ibi apud vos ista , quae in commonitorio attulerunt , facias exerceri, idest . Si Episcopus accusatus fuerit. & iudicauerint congregati Episcopi regionis ipsius & de gradu suo deiecerint eum , & appellasse videatur , di cons gerit ad beatissimum Ecclesiae Romanae Episcopum, di voluerit audiri,
252쪽
di iustum putauerit, Vt renovetur examen,scribere his Episcopis digne. fitur, qui in finitima di propinqua Prouincia sunt,ut ipsi diligenter omnia requirant, & iuxta fidem Veritatis definiant. Quod ii his qui rogat causa suam iterum audiri, depraecatione sua mouerat Episcopum Romanum. ut e latere suo presbytorum mitrat, erit in potestate Episcopi quid velit iste quid aestimet, &s decreuerit mittendos esse qui dic. Item de presbyteris & diaconibus : si Episcopus quis iracundus.&c. Haec utique V Ru ad aduentum verissimorum exemplariorum Nicaeni concilij inserta με stis sunt: quaesis bi quemadmodum ipso quod apud nos uatres ex A
postolica sede directi,com monitorio alligauerunt) continerentur,ems ordine vel apud vos in Italia custodirentur, nullo modo nos talia squa lia commemorare iam nolumusὶ vel tolerare cogeremur, vest intolerar bilia pateremur. Sed credimus,adiuuante misericordia Domini Dein .stri, quod tua sanctitate Romanae Ecclesim praesidente, non sumus iam istum typhum passari: & seruabuntur erga nos ea quae nobis etiam non differentibus custodiri debeant, cum fraterna caritate , quae secundum
sapientiam atque iustitiam, quam tibi donauit Altissimus, etia ipse per spicis esse seruanda, si krte aliter se habent canones concilij Nicaeni:
Quamuis enimplurimm codices legeremus, sed nunquam in Nicaen concilio in Latinis codicibus legimus , quemadmodum in supradictoeommonitorio inde directa se nn tamen quia hic in nullo codice Grico ea potuimus inuenire,ex Orientalibus Ecclesiis, ubi perhibentureademdecteta posse etiam authentica reperiri, magis nobis desideramus affer ri. pro qua re tuam quoque vonerationem obsecramus, ut scribere etiaipse digneris ad illarum partium sacerdotes, hoc est Ecclesiae Antioch nae, Alexandrinae ec Constantinopolitanaedi. alijs,si etiam tuae placuerit sanctitati, ut inde ad nos ijdem canones, apud Nicaeam ciuitatem a patribus constituti, veniant, te potissimum hoc beneficiam cunctis occidentalibus Ecclesijs in Domini adiutorio conferenti. Quis enim dubitet exemplaria esse verissima concilis in Graecia Nicaenς synodi congregatae, quae de tam diuersis locis, & de nobilibus Graecis Ecclesi, adlata &comparata concordant Quod donec suntlim quae in commonitorio supradicto nobis allegata sunt, de appellationibus Episcoporum ad Rin omanae Ecclesiae sacerdotem,& de clericoru causis apud suarum prouinciarum Episcopos terminandis , nos usque ad probationem seruaturos esse profitemur: ec beatitudinem tuam ad hoc nos adiuturam,in Dei vinluntate confidimus. Caetera vero quae in nostra Synodo gesta vel firmata sunt, quoniam supradicti fratres nostri Faustinus coepiscopus, Phillypus ec Asellus compresbyteri secum ferunt, si dignatus fueris, tuae nota iacient sanctitat . Et alia manu.Dominus noster te nobis annis plurimis
eustodiat beatissime stater. Subscripserunt quoque Alypius, Augustinus Possidius. Marinus & caeteri Episcopi et i .
Polt haec ijdem concilij Asticani patres super huiusmodi rem ad Epb
253쪽
a seopos Alexandrinum, Antiochenum di Constantinopolitaniam scrimserunt, petentes ab eis exemplar concilii Nicaeni: a quibus illud utiqu e acceperunt.sed non concilii Sardicensis exemplar, quia illud non peti runt . quamobrem praefati Episcopi literaa huius & eiusdem tenoris que
nunc reseram reddiderunt. oc ne lectorem Verborum prolixitate grave. mus, epistolam Constantinopolitani Episcopi, cum caeterae ut diximus
eiusdem sint tenoris, solum censebo. l. 'l ' . i. iiii Dominis sine Is, Neνito beatissimit sistribiis eoepiscopis. Aurelis. Valentino. 8ceaeteris carissimis in synodo apud Cartiariam habita constitutivAttκM Episeopus Constant.
PER filium nostrum Marcellum subdiaconum vestrum , scripta v sttae dilectionis cum omni gratiarum actione suscepit Domino gra-M tias agens quod merui tantorum fratrum benedictione perfrui, domini
beatissimi statres. Scribitis sane ut verissimos canones a pud Nicaeam cFureatem, Metropolim Bithiniae a patribus constitutos sub fidei adstipui tione dirigam. Et quis est, quι communem fidem . vel statuta, a patribus firmata suis fratribus deneger, Qua de re,per eundem filium meum Marcellum subdiaconum vestrum, nimium festinantem, scut statuta sunt in Nicaea ciuitate . patribus canones in integro, ut iussistis, direxi petens ut pro me plurimum vestra sancta congregatio orare iubeat. Nalia manu. Deus nost et sanctistem vestram custodiat, quod optamus.
cincti fiatres. a . - l . . . . .
- - His ergo peractis, Asti Episcopi qui ia saepe simul eonuenerant,adeo- V quod per quinquenium idem concilium s licet quasi plura fuerint recbtetur & notetur perdurasse videatur, plures canones pro suis Ecclesijs r formandis re corrigendis sanxerunt, & demum cum ex canonibus comcili j Nicaeni acceptis ius appellationum ad Romanam Petri cathedram non inuenissent, quia in concilio generat i Sardicensi, quod est A ppendix concilij Nicaeni,tantum fuerunt & ad sunt. aestimantes quod opina ti sunt verum esse,se nempe a iudicio Romanae cathedrae esse immunes, hanc quae subsequitur, synodalem epistolam Caelestino tunc Romano Pontifici, scripserunt seum monentes, ne amplius Appellantes ex A- έ ica susciperet, nec iudicaret.
D Domino dilectissimo di honorabili fratri Caelestἰno, Aurelius Valentinus, Antonius, tus,seruus Dei, Terentius. Fortunatus, di caeteri qui in uniuersali Africano 'concilio Carthaginis affuimus . a
OPtaremus si quemadmodu sinetitas tua de aduentu Apiarij laetatos να vos fuisse,missis per com presbyterum nostrum Leonem literis, in ' 'timauit, &c. Praefato itaque debitae salutationis officio,impendio deprecamur, ut deinceps ad vestras aures hinc venientes, non facilius admittatis, nec a nobis excommunicatos in communionem ultra velitis excipere:quia hoc etiam Nicaeno concilio definitum facile aduertet ven
rabilitas tua. Nam & si de inferioribus clericis vel laicis videtur ibi princaueri, quanto magis hoc de Episcopis voluit obseruari, ne in sua pro
254쪽
uincia communione suspensiιλtuaianillitatu ini festinato,ves pope te, ve, indebite 'videantur communioni ijestitui . Presbyterurumquora& sequentium clericorum improba relagia i sicuti te dignum ethhepetilat sanctitas tuae quia di nulla patrum definitione hoc Ecetasae derogaritum est Africanae, & decreta Nimena siue linericitis gradusiclericos sivαipλs Episcopos suis Methopolitams aportissime.eo-isumest.' critissime enim iustissimeque prouideiuno; quaruunque Melam iuiit cis, ubiorta sunt:finietidas; c Unicuiqu prouinciae glauam ancti Spi ritus defuturam; quae aequirasseChristi sacerdotibus di pmdeste rvidea-
tuo, & constantissime teneatur : maxime quia unicuique cono statusicio offensus faerit, ostum ainad conciliasus prouinciae vel elavniuersale prouocare iat Nisi seraequisquam est qui credat unicuilibet posse Deum nostrum examinis inspiraretustitiam, S innumerabilibus congregatis in concilium sacerdotibus denegare. Aut quomodo ipsumirnsmarinum iudi um ratum erit ad quod testium necessariae personae. Ut propter sexus, vel propte senectutis infirmitatem , multis aliis in tercurrentibus impedimentis. adduci non poterunt Nam ut aliquis. i. quam a tuae sanct/tatia latere mittantur, nulla lauenimus patruin synordo constitutum. Quia illud quod pridem pes eundem. coepiscopum no strum FaustuMinai, tanquam ea pamo Nicaeni cone iiij, exinde transivi. stis: in conciliis verioribus quae accipiuntur Nicaena , a sancto Cytino coepiscopo nostro Alexandrinae Ecclesiae. ει Ia vcnerabiti Attico Constantinopolitano Antistite ex authentico missis, quae etiam ante hoc per Inuocentium presbyterum Salarcellum subdiaconum . per quos ad nos ab eis directa sunt, venerabilis memoriae Bonifacio Episcopo praeedecessori vestro a nobis ciansmisia sunt,in quibus tale aliquid non potu, mus reperire. Executores etiam clericos vest ros quibusque potentibus nolite mittere, nolite concedeseate sumosum typhum iaculi in Eccle
siam Christi quae lucem si mplicitatis & humilitatis diem, Deumvidere, cupientibus praefert, videamur inducere . Nam de fratre nostro Fausti
no samoto iam pro suis nefandis nequitijs de Christi Ecclas dolendo
Appiario)securi sumus , quod eum prcbitate ac moderario tuae sametitatis, salua fraterna caritate ulterius in Africa minime siastinere patia. tur. Et alia manu. I ominus nostcr sanctitatem vestram aeuo longiore orantem pro nobis custodiat, Domine frater. Haec ex concilio Africano seu Carthaginense sexto controuersa sunt,
quae perpendere di examinare debemus: quia ex sis ab hostibus fidei &Romanae cathedrae aduersarijs plures collectae sunt obiectiones ad Petri sedem exprobrandam:& si posὲ rei examen eas tantum ad obi jcientium stibio circumliniendam haereticam apostasiam inseruire declarabimus. Igitur concilium hoc Africanum ab Ecclesae Romanae aemulis confictum , vel saltem secundum aliquam sui partem deprauatum fuisse iure affirmare nobis liceret. cnm operari & moliri sorte excogitauerint,
255쪽
ut omnem Romane petri cathedri dignitatem & potestatem a solis Ecclesiae legibus emanere ostendunt, omni quo possunt modo ipsam quae diuina sanctione Christi Dei nosti uniuersae praeest Ecclesiae,deprimeret,& minoris aestimationis dignam promulgarem. vel ut ipsis , consimilibus Ecclesiae legibus, proprias sedes ad libitum extollere liceret, etiam Petri sede contradicente, ut saepe tentare quidam non destiterunt: di in praemissis disputationibus enarrauimuS. Enimuero quis de huius concilij veritate ambigeret , dum in eo legimus Atricanos patres ducentos, per quinquennium canones Sardice, sis concili j inquirentes, qui appellationes ad Romanum Pontificem statuunt, eos ncn inuenisse nec adesse tandem proclama sse,cum apud Omnes Nationes inueniantur&vsque ad hodiernum diem in toto Christiano Orbe sint manifesti R Quod primo hanc rem dubiam statuerint, transeat etsi redarguere liceret: quia Episcopum sacras Ecclesiet leges igninrare non decet. sed quod haec quaestio per quinquennium protracta fuerit , & conciliumgenerale Sardicense ad illos tunc non accesserit, nec a Romana Ecclesia super hanc rem non fuerint moniti di quod demum post annos quinque illos non inueniri canones definierint, di Romanis Pontificibus de non suscipiendis ampi ius Africanorum appellationibus de nunclauerint: aut omnes Afros Episcopos stolidos , negligentes, di maxima mentis caecitate laborantes,quod mihi dicendum non videtur taut haec acta fallata vel ficticia esse proculdubio annunciare debemus. Et eo magis quia Legati Papae concilij Sardicensis cora patribus meminerunt : oc eos illius non meminisse cum ad Orientales scripserunt, nec inter illud S Nicaenum concilium discrimen positisse dum res ipsa tanto tempore controuersabatur,est prorsus impossibile. praeterea Leo magnus Romanus pontifex annis viginti post hoc Africanum conciliu celebratum , A ppellationes suscepit ex Africa ,& illuc legatum Potentium misit ad causas Episcoporum appellantium iudicandas, S pacifice haec
Omnia exequuta fuerunt, ut costat ex eiusdem Leonis epistola 27. quae immediate insta proponetur, cum iuxta Africanarum seriem appella tionum contingat: nec huius disceptationis & controuersiae meminit, cum Alios tunc Leo iure monere & arguere potuisset de hac,quam prae manibus habemus, controuersia . Euidens ergo est concilium hoc fal. sum vel salsatum fuisse ue nec unquam inter Alios & Romanam cathedram hanc controuersiam extitisse. Cum autem in epistola ad Bonifacium Papam, quam supra retulimus
dixerunt f Quis enim dubitet exemplaria esse verissima concilij in Graecia Nicaenae synodi congregatae, quae de tam diuersis locis, & de nobilibus Graecis Ecclasijs adlata di comparata concordant 3 Sc. J Si haec quae
de hoc concilio enarramus vera sunt, his verbis patres Africani in priorum temporum historijsse parum fuisse versatos omnes docuerunt. na Constantinopolitanorum praecipue Episcoporum plures fuerant haer
256쪽
ras DE APPELLATIONI Bustici quam Catholici s &cum Gregorius Naalangenus Episcopatu Con- Astantinopolitanum accepit celebrato iam Nicaeno concilio illa sedem S uniuersiam urbem a Macedonio , Eudoxio , & Demophilo Arrianis Episcopis, quorum unus alteri successerat quadraginta circiter annis, labefactatam ita inuenit, ut catholica fides ibi esset penitus extinta: quod non amplius quam annis circiter triginta quinque ante huius concilij ce Iebrationem fuit. Nec illa Ecclesia caruit scripturaru falsarijs, v t in praecedentibus disputationibus pluries dictum est: quomodo ergo ab Orietatibus concilij Nicaeni veriora exemplaria, quam ab Apostolica sede Afiicani patres accipere potuissent, ipsi videants qui tot ineptias in hoc eorum concilio dummodo verum fueritin eructarunt.Etenim haec quae ex hoc concilio Romanet caledrae obiciuntunr vel obiici pomini, potius sAsticanae Ecclesiae, quam Apostolicae sedi derogare videntur, ut legentipatet. & quid ineptius quam per quinquennium super Sardicensis concilij canones cum Romana cathedra disceptare & eosdem canones, qui semper fuerunt di sunt in toto Christiano Orbe, prae manibus non habere, non legere, non scrutari Prudens lector edicat.
Ad veritatis autem patrocinia ,& Rom. Petri cathdrς iurisdictione a Christo Iesu Deo nostro ei delegatam, tuendam ac propugnadamsomnia quae ex huius Asticani concilis actis, Aquilonares haeretici, caeteriq; Romanae Ecclesiae hostes& aemuli obhciunt, vel obijcere possunt, ordinatim narrabimus & solvemus. Prima obiectio. Asticani patres Appellationes ad Romanam cathe- Cdram respuunt & abijciunt,nisi hoc ius ei a concilio Nic no concessum inuenerint; ergo supremum iudicium omnium Ecclesiarum Romanae cathedrae iure diuino non obtingit, sed tantum a synodorum legibus illud obtinuit, ergo Christiano orbi diuina sanctione non praeest , quia si ex diuino iure destenderet, ab Afris patribus canones synodorum non
Respondeo, hoc argumentum esse sophisma & fallaciam non causae pro causa: de qua Philosephus in libEIenc. agit ut si quis dicat, sortesd ixit platonem non esse risibilem, ergo plato non est risibilis. argumetum hoc utique est fallacia non causae pro causa , quia risibilitas Platonis non pendet ex eo quia sortes illam affirmat vel negat, nam Plato est risibilis , etsi sortes illud non affirmet, quia propter nostrum assirmaro vel negare res non est vera vel falsa . Sic in re proposita: Asricani patres dicunt Romanam cathedram supremumlius Appellationum suscipiemdarum & resoluendarum non habere ergo Romana cathedra illud non
habet: utique fallacia est & sophisma: quia licet Africani patres illud
negent, non tamen sequitur Romanae cathedrae non inesse. Praeterea eo
amplius hoc λphisma redditur incificax, quia semel tantum hoc patres Afri damodo verum sit) hoc ius negauerunt, seu dubiu proposuerunt: nam per plura saecula hoc confessi sunt, ut ex his, quae ante hius concilij
257쪽
A celebrationem enarrauimus, constat :& per ea quq post hoc idem Concilium facta fuerunt, patebit. Secundo Respondeo, Petri Romanam Cathedram plura iura a Deo accepisse, quae ab uniuersis Ecclesiae patribus semper venerata fuerunt, ut ius iudicandi fidei controuersias, cogendi concilia generalia, illisque praesidendi, eaque confirmandi, vel si opus suerit, cassandi di irritandi :Ecclesias Patriarchales instituendi, canones generalium conciliorum
morales soluendi &dispensandi, ius appellationes suscipiendi & resoluendi, &c. Potest autem in dubium verti, stante Romanae cathedrae suprema potestate a diuino iure di fanctione emanante an ius supremum appellationes suscipiendi&resoluendi habeat, vel ultima appellatios num dec o sit quae a synodis nationalibus vel prouincialibus Obtinetur:vel liceat a sententia horum conciliorum ad Romanam Petri catheo dram adhuc appellare. Itaque Africanum concilium nationale, & si de hoc Romanae cathedrae iure dubitasset, non tamen de suprema petri sedis super uniueriam Christi Ecclesiam potestate oc authoritate haesitasse affirmandum est: quia dictum fuit,hoc particulare & singulare ius controuersari potest, integra manente catholica fide circa Petri Romanam cathedram, uniuersae militantis Ecclesiae caput visibile. Nec obstat Romanam cathedram hoc ius Appelsationum de facto a
concilio Sardicensi generali,quod est appendix concilij Nic ni generalis primi, obtinuisse: ideoque a diuino iure non descendere: quia decre- C ta fidei, ut disput. a diximus, non ita pendeta concilijs, ut ante concilij canones vera non sint, quia si prius Vcra non essent, Ecclesia , vera statuere non posset: sunt ergo priuSVera, quia fides non ab homine, sed a Deo reuelante pendet,cum Dem reuelans sit fidei obiectum: cum autequaedam fide credenda aliquando controuersentur , Ecclesia hoc esse
credendum, & illud abijciendum statuit: idcirco iudicium eius in rebus fidei est declarativum, & non principaliter constitutivum: quia in fidei
articulis illud prius erat,inuoluc batur,quod & accedente occasione,Ε clesia fide tenendum decernit. Igitur cum Sardicense concilium supremum appellationum iudicium Romanae Petri cathedrae obtingere sanxit, quia hoc est praecipuum Christianae fidei dogma,Petrum scilicet cuυ successoribus si1is esse catholicae Ecclesiae supremum caput visibile ic
Pallorem ue non ita hoc statuit, ut prius verum non fuerit, sed sic declarauit ut alicui amplius tale ius vertere in dubium non liceat. Non enim
concilium Nicaenum statuit Filii Dei consubstantialitatem quia prius
non erat Patri consubstantialis . nec concilium Constantinopolitanum primum,Spiritus sanisti veram diuinitatem sanciuit contra Macedoniu, quia prius Deus verus non existebat . nec concilium Ephesinum Christi humanitatem,unitatem personae cum Verbo Dei habere,contra Nestorium, decreuit, quia ante concilium id non erat, di sic de similibus ita a pari, ante concith generalis Sardicensis decretum quod ius supre
258쪽
mum omnium suscipiendarum lc resoluendarum Appellationum Romanae Petri cathedrς obtingere docuit: id a Christo vero Deo nostro fruscepisse ac statutum fuisse, necessario asserendum est i qui aut superius diximus, primatus Petri cum successoribus suis super catholicam Christi militantem Ecclesiam est inter fidei dogmata praecipuum, quia oc in Evangelio praedicatur:& ab omnibus synodis oc Ecclesiae patribus sic ab initio oc semper traditum fuit: oc quia supremo capite & Iudice ab Eoclesia remoto,eadem Ecclesia meret, oc haeretici ac schismaticis succuberet, cum modum haec refellendi & calcandi non haberet: nec Ecclesiae concilia hoc munus sufficienter exequi valeat, quia ut ipsa experiem tia docuit, plura suerunt generalia concilia falsa oc cassanda quae haereses docuerunt,ut Ariminense pro Arrio,Sardicense secunduarab Orientalibus Episcopis Arriannis coactum, Ephesinum secundum sub Diosi coro Alexandrino patriarcha: in concilio Chalcedonensi vitima sessio furtim habita absentibus Papae Legatis, oc plura Constantinopolitana a Graecis celebrata, inuitis, vel obstantibus oc contradicentibus, vel prodisus inscijs Romanis pontificibus, quae deinceps a Romana Petri cath dra irrita oc cassata fuerunt: quae utique cassari oc irritari minime potuissent, remota Romanae Petri cathedrq suprema potestate: consequens ergo est, ut de synodoru m statutis circa Petri cathedrae Romanae potestatem sicut oc de cςteris synodalibus de fide decretis philosophandum siti ea scilicet eadem oc vera esse oc eiusdem veritatis ec roboris fuisse, priusquam ab Ecclesiae synodis declararentur. hoc tantum posito discrimine uuod quidam articuli fidei , etsi eiusdem veritatis semper extiterint, amte tamen Ecclesiae dec larationem oc decreta, licet al iquibus ea reddere dubia id veritatem disputationibus inquirere 3 quod post Petri Romanae cathedrae sanctionem, praeter haeresis notam, re catholicae fidei ac salutis propriae iacturam operari non licet. Secunda obiectio. Tosimi Papae Legati in hoc Africano concilio Nicaenos Canones pro iure Appellationum probando citauerunt oc protulerunt, qui tamen Canones in Nicaeno concilio non adsunt nec inuenti fuerunt, ergo Tosimus Papa falsarius compraehensus est : Qui praeterea nec ad huius iuris sui defensione diuinas leges attulit, ergo assilis Ecclesiae legibus oc priuilegi js Romana cathedra hoc ius sibi vendicat.
Respondeo, Tosimum Papam Nicaenos oc Sardicenses canones printulisse: nam cap. primo huius synodi num. 3. illos Nicaenos canones, occap. 6. Sardicensesnuncupauit s non ad Afros patres decipiendos, veru ad Nicaeniconcili j cum Sardicensi synodo connexionem aperienda squod passim ab omnibus Ecclesiae patribus factum est, quia ad eundem finem, nempe Arrij haere sim damnandam celebratum fuit,lc spatio amnorum viginti tantum mediante: cumque in Sardicensi concilio nouus .fidei articulus declaratus non fuerit sed tantum eadem Nicaenorum patrum declaratio confirmata, visum fuit semper antiquis patribus Vtruque
259쪽
A concilium sie simul coniungere atque conectere, ut non duo sed unum S idem dicatur 3 quamobrem Sardicense, Nicaeni appendix, dicitur: &in conciliorum scrie, non siccundum generale concilina appellatur, sed Constantinopolitanum primum hoc gaudet titulo seu nomine vel numero. Si autem Afri patres haec ignorabant,&adeo negligentes extiterunt, ut concilium Sardicense percurrere noluerint, illudque prae mani. bus habere non studuerint, cum turpe sit tot Africae Prouinciae Episcopos factas Ecclesiae leges ignorare: an haec haereticorum obiectio,patres
Afros seu hoc Africanum concilium, di si haec concilij pars a Romanae Ecclesiae aemulis conficta videatur) an Tosimum Romanum Pontifice redarguat, prudens Lector edicat. B Ad secandam obiectionis partem, Zosimum scilicet in hac cum Misis controuersia ius diuinum pro se non citasse : dico eum id utique fecisse: nam in epistola quam Afris ante concilii huius adunationem tradidit, ius diuinum in his exequendis protulit:& ne eadem bis recitare cingamur, Lectorem rogamus ut illa percurrat epistolam,quam ante huius concilij descriptione immediate exarauimustibi enim in huiusmodi calsa ius diuinum Tosimum proposuisse constabit: quod saeptissime priores reposteriores Romani Pontifices etiam fecerunt, ut volumen hoc legenti manifestum est. Tertia obiectio . Canone sexto huius Africani concilij statutum est, s ut primae sedis Episcopus non appelletur Princeps sacerdotu aut sum- massacerdos, aut aliquid haiusmodi, sed tantum primae sedis Epist pus.Jergo redarguitur Romana sedes &errat da similia nomina assumit. Respondeo Concilium hoc non fuisse generale, ut omnibus patet, quia in generalium conciliorum serie non collocaturised fuit Nation lis synodus,nempe unius Nationis, nam ut diximus tomo primo lib. 3. disp. I. Concilium quatruplex est, nempe, Generale, Nationale, Pr uinciale, dc Diae sanum ) nec Papae Legati, dum patres Afri canones condiderunt, erant in Africa, v t ex ipsa synodo constars quia ibi pond-tur tantum praesentes, cum disceptatio, quam recensuimus, proposita
fuit ; deinde cum synodalibus literis quas superius recitauimus ad Bon, factum Zossini successorem directis, Romam redierunt: in alijs autem P sequentibus eiusdem concilij adunationibus, pro Africanis Ecclesijs dirigendis non tantum citatum sed plures ediderut canones. Igitur huiusmodi sextus Canon de Episcopo primae sedis in Astica , scilicet de Car thaginensi Episcopo, non autem de primae sedis Episcopo in ordine ad uniuersam Christi Ecclesiam intelligendus est i non enim ad Nation Ie concilium, Romanae Petri cathedrae leges praescribere pertinet: & cupraecipue L Augustinus Hipponensis Episcopus Romanς Petri cathedret obsequentissimus huic concilio interest et, sub alio sensu patres Afros iu lud decreuisse asserendum est AEdde quod in re huiusmodi & in caeteris rebus tanta est Apostolicae sedis modestia,ut ca certissimen, Christo Deo
260쪽
veromandante,toti pretsit Christiano Orbi attamen vix eas assumit voces A& nomina,quae aliquo modo & nimis implicite id valcant significare,vtreipsa costat. Concilia autem generalia & primarum sedium patres Romanis Episcopis, nomen Patris patrum , uniuersalis Ecclesiae Episcopi, Patriarcharum patriarchae, Papae Oecumenici, occ. dedit se, ex his quae in huius operis serie saepe narrauimus, manifestissime constat. Quarta obiectio. In hoc Africano concilio, Papae Legati primum i cum non obtinuerunt, sed synodo Aurelius Carthaginensis Episcopus
praesedit: ergo tunc uniuersi Africani patres omnem Romanae cathedret primatum di bium reddiderunt, di non solum ius appellationum controuersiati sunt. Respondeo verissimum id esse quod in antecedenri obi j-citur, consequens autem falsissimum S ineptum esse dicimidi . etenim BNationalibus di prouincialibus Concilijs, quia a Primate nationis Episcopo, vel a Metropolitano indicuntur & congregantur , ipsi etiam illis praesident: idcirco eiusdem non sunt dignitatis,veritatis, di potestatis cum generalibus concilijs, quae a capite Ecclesiae visibili coguntur,cum errare valeant i di saepe a Petri Romana' sede cassata tuerint di irr,ta . Nec tantum huic nationali concilio Papae legati primum notia obtinuerunt locum,sed in cocilio Constantinopolitano sub Agapeto,& Menna quod est Nationale contra Anthymum celebratum, di habeturl m. I. conc. pag. 42 a. ipsi Romanae cathedrae legati nec primum Iocutenuerunt, nec eidcm synodo praesederunt, sed ei Mennas Constant,nopolitanus Patriarcha praesedit: quia haec sunt iura conciliorum Proiam uincialium & Nationalium nec legati ad talia celebranda concilia misetuntur, sed ad alia peragenda tunc negotia Ecclesiaru attamen,audiant obicitentes quid idem Mennas actione quinta citatae synodi in eius semientia contra Anthrmum dixerit. f Nos enim, sicut vestra caritas, Ap stolica in sede sequimur ta obedimus: & ipsius communicatores, communicatores hab mus:& condemnatos ab ipsa,& nos condemnamus. JIgitur Mennas in sua synodo primum obtinet locum, & ei praesentibus Papae legatis praesidet, nihilominus Romanae Petri cathedrae obedientia
ac venerationem profitetur. stante itaque veritate antecedentis, in hac obiectione, falsitas consequentis est manifesta. ci eo amplius quia hoc Africanum, de quo loquimur, concilium, magna veneratione , ac de- .
bitis interpositis circumstantijs in hac disceptatione & causa scripsit, ut praemissas epistolas legentibus ac perpendentibus luculenter patebit. Quinta obiectio . In epistola huius Africani concilij ad Bonifacium Papam, patres dixerunt f Hac Vtique usque ad aduentum verissimorum
exemplariorum Nicaeni concili j inserta gestis siunt, quae si sibi continerentur , eoque ordine vel apud vos in Italia custodirentur, nullo modo nos talia , qualia commemorare iam nolumus vel tolerare cogeremur. vel intolerabilia pateremur: sed credimus,adiuuante misericordia
Domini Dei nostri, quod tua sanctitate Romanae Ecclesiae praesidente,