장음표시 사용
41쪽
3x DE APPELLATIO NI Busnibus subditis nostris & his sacerdotibus doctissimis locuti sumus, & cum Aconsilio decrevimus , ut fieret Uniuersale Concilium. Et rogamus vestram paternam beatitudinem, imo Vero Dominus rogat, qui vult omnes saluos fieri & ad agnitionem veritatis venire ut det se ipsum, nec tarditatem faciat, &c. Et tamquam verus primus Sacerdos N is qui in loco S sede sancti& superlaudabilis Apostoli Petri praesidet, ascendat simul, & cum omnibus sacerdotibus qui hic fiunt inueniatur, dic. Jin propter Romanus Pontifex qui eo tempore caput Ecclesiae militantis habebatur, ut ex dictis patet, Legatos misit qui nodo praesiderent, &celebrata cst Synodus trecentorum quinquaginta Episcoporum, di fides Catholica apud orientales instaurata filii. Actione secunda Synodi lecta filii epistola Adriani Papae ad Tharasium BConstantinopolitanum Episcopum directa; in qua sic ait Adrianas. Pastoralibus curis & subtilissima consideratione animaduertentes,&c. In primis autem sanctitas vestra pijsiimis & triuml haloribus nostris Imperitoribus sine trepidatione inducat in animum , ut falsam congregationem ibiam sine consensu ac praesentia Apostolicae sedis, contra omnem Patrum venerabilium traditionem , contra venerandas imagines, sine ordine & debita c5uocatione iactam execretur,.& anathemati Zatam praesentibus apocrisariis nostris cognostat: quo Omne Zizanium ab Ecclesia eradicetur, & Iesu Christi Domini nostri verbum impleatur, cum ait. Et portae inferorum non praeualebunt aduersus eam. & alibi. Tu es rctrus, & super hanc petram aedificabo Ecclesam meam, & dabo tibi claue, R egni cadorum, & quaecunque Cin terra ligaueris, ligata erunt in caelis: & quaecunque solueris in terra,sbluta
erunt in Cadis . cuius etiam sedes per totum terrarum Orbem primatum o,
tinens, lucci s omniumque Ecclcsiarum Dei caput existit. Vnde & ipse iamtus Petrus Apostolus, Dei iussu Ecclesiam pascens, nihil omnino praetermisit, sed ubique principatum obtinuit, oc obtinet: cui etiam & nostrae beatae &Apostolicae sedi, quae est omnium Ecclesiarum Dei caput, velim, ut beata
vestra sanctitas ex sincera mente, ec toto corde agglutinetur, Ut pote quae reuera si recte sentiens , & pietatis incorrupta consematrix . hoc sacrificium
primum omnipotenti Deo exhibeatur, &c. Jt Petrus & Petrus piisiimi presbyteri,& locum tenentes sanctisii mi Papae veteris Romae Adriani, dixerunt: Dicat nobis beatisiimus Patriarcha regiae urbis Tharasus,cosentit ne literis sanetisiimi ripae veteris Romae,an minus 3 J D Tharasius sanctissimus Patriarcha respondit: Cui Christi lumen circumibsit, quique nos per Euangelium generauit Paulus vere diuinus Apostolus,p c, inanis scribens, & studium sincerae fidei eorum erga verum Deum nostriam exosculatus, sic inquit. Fides vestra praedicatur in uniuersb Orbe hoc. hoc
testimonium & nos insequi par est, temerariumque repugnare arbitramur. QDmobrem Adrianus veteris Romae primas & testatorum principum su
cestor, Clare, ic vere, tum ad Imperatores nostros, tum ad nostram mediocritatem , mihi scripssse videtur, constabiliusquc & rectam esse declarauit Catholicae Ecclesiae antiquam traditionem, &c. J Petrus & Petrus Legati Apostolicae Cathedrae dixerunt . Dicat nobis sacra Synodus, num recipiat sanctisiimi papae veteris Romae literas an minus 3 J Sine a Synodus respondit: sequimur, recipimus, & probamus, JQuis
42쪽
Quis ergo ex his quae in hac Synoco dicta sunt, non videt,quomodo se prema papae, di Romana: Cathedrae potestas splendet, & lucet nam eam , contestantibus Romanis Legatis: Tharasius Patriarcha, & uniuersia Synodus solemniter venerantur & probant. Oh Vtinam huius temporis Graeci vel, men ab oculis eorum auferre vellent , flagella iracundiae proculdubio etiam
Deus eriperet . quia scriptum est EccIi. 2 . O-viam piu/ ω mferno s .ia Deus, es remitret in die tribulationispeccata : protector ea omnibus exquirent his, se in veritate. cos autem seruare ac meminisse oportet quae scriptura diuina testa tur Eccli. . Non contradicas Terbo Ueritatis Vllo modo , , de mendac o ineruditio
Tesimonium Concilis generalis octauir quod dicitur Consantianopolitanum quartum. SUCCESSIT Methodio Constantinopolitano patriarchae Ignatius, qui cum esset Michaelis Imperatoris filius, inuidiae detestandae causa
Eunuchus violenter factus est . quamobrem monachorum institutum aD shmpsit: cumque esset doctiina & moribus egregius, electus est Patriarcha .. Erat autem tunc temporis in eadem urbe Senator quidam nomine Photius,
a secretis Imperatoris: hic Patriarchatum exoptans, Ignatio insidias pararo coepit,eumque falsi criminis accusauit, quasi vitam Nacta Methodii Patriar chae redargueret . quod quam falsum esset, inde constat, quia inter sanctos Patriarchas eum numerabat. & insuper apud Imperatorem laesae maiestatis criminis eundem accusauit ue eo quod illum vita & Imperio spoliare tentaret, ut alium clueret Imperatorem, matri vel sorori illius nubendum . Huic leuimmori credulus Imperator,matrem cum roribus tonsam palatio pepulid&Ignatium schismaticorum suggestione a regimine Patriarchatus remouit, Photium subrogauit, & loco Ignatis Episcopum substituit: proliibentibus sicris canonibus cic venerandis legibus, aliquem ex laicali militia subito ads,cerdotium promoueri. Ignatius vero dum pelleretur, Ecclesiam ligauit, ne quisquam absque se, in ea, sacra celebrare tentaret officia. quo audito Bardax patritius Photij familiaris, adeo cum in Insula, in qua erat relegatus, diuersis tormentis allecit, ut dentes illius fregerit, & continuis lacerarit colaphis, usquequo se refutare suae Ecclesiae regimen profiteretur, qua videlicet iniuste priuatus fuerat, inaudita parte. Photius vero Synodum congregauit aliquorum Episcoporum, & Ignatium anathematigauit . at populus iratus super huiusmodi rem, priorem, Nproprium Pastorem quaerebat & exoptabat . quare notius timore perterrit nuncios ad Apostolicam sedem misit, cui tunc Nicolaus praesidebat: ut Papa approbante quae facta fuerant sileret populus,& quiesceret. cuius legationem Nicolaus Pontifex siuscipiens, de retroactis iam certus, non l8natium, sed ipsum Photium repulit . quamobrem misit Constantinop. Episc. portuensem,
& Anagninum, ut concertationem examinarent . at congregato Constantinopoli Concilio, Graeci qui Photij partes tuebantur, epistolas Legatosurris suscipientes, quidquid in illis erat, pro Isnatio, vel contra Photium inuerterunt, subtraxerunt, & in Concilio legi minime permiserunt. Romani autem Legati quid Graeci legerent, quidue non legerent, non intelligentes 1 prae Vi D. Ε ac
43쪽
timore iam desecerant. quapropter Ignatius in medium trahitur iam senio AA nostolicae sedis Legatis,& denuo damnationi submittitur:
cuin&facerdotalibus insulis expoliatur, quasi validior esset depositio, ubigdi, A nostolicae per Vicarios siuos auctoritas adisisset: cum in his nec illius interfuerit auctoritas, nec misti, Vicariorum more, Ut epistolae monent, iue ' snt destinati. At summus Pontifex certior iactus, Photio comminatus est, illumque velle anathemate serire pronunciauit. verum ille nihilo melior factus contra Omnes instultare coepit, totamque ciuitatem minis vel muneri bus corrupit, ut sibi assentiri non desisteret. Interim Bardas quia Imperium affectabat, ab Imperatore occisius fuit . at quia deinceps Michael Imperator occiditur remansit singularis in Imperio Basilius ; qui a sede Apostolica super rei veritatem edoceri voluit s ad eamque nuncios misit, ut cum ea de ad. Bnando Concilio tractarent, ut factum est anno tertio Impetij eiusdem. Actione prima Synodi conuenerunt omnes in Templo S. Sophiae; scilicet Donatus, ct Stephanus Episcopi ,& Marinus venerabilis diaconus, Legati Adriani ripae: Ignatius Archiepiscopus Constantinop.Vicari j patriarcharum
Orientis, caeterique Episcopi: nec non multi senatores & ossiciales Imperatoris i oc libellus ab Adriano Papa ad Synodum missus coram Patribus lectiu
iuit, in quo stiprema authoritas Romanae Cathedrae expenditur, omnes quo Ecclesias fit etiam Constantinopolitanam esse illi subiectas promulgatur. Actione secunda habetur, quosdam Episcopos, qui Ignatio patriarchae iuerant rebelles, ad Synodum accessisse, quos Legati Romanς sedis interr gauerunt, a quo ordinati cssent Episcopi, Nannta niteret erroris: &an pc, Cnitentiam quam voce proferebant, etiam inscriptis tulissent illis autem assirmantibus libellus in quo venia petebatur, lectias fuit. Legar ι Pape dixerunt, cuius ectis consieratio . Episcopi responderunt, Beati Methodij ,Vsancti mi Ignatij . Tunc Legati: Susii mur vos fecundum praeceptionem sannion mi Papa noari Adriani, propter confessionem bbelgi paenitentia mearae . Reuerendissimi Episcopi dixerunt . ον nos adoramus Nos , suseipimus vos Iudices , Uiudicium me Irum tanquam ex Persona Filij Dei habemus. Legati Papae dixerunt.
M Ot eΠis numero e rejonderunt, nescimus . tuue Legati. Sancta Romana FG asia non claudit Discera sua omnibus vobis , si offertis libellum ex toto cord Olearo se. .
Actione tertia epistola Basilij Imperatoris ad Nicolaum Papam directae, legitur, in qua illum Caput, i, Fummum Pastorem Ecclesia apitellat, eum-Dque rogat ut sanitatem rcclesiae Orientis tribuat. secundo epistola Ignatii ' Patriarchae ad Nicolaum Papam lecta seisi in qua summum Pontificamn
Petri Apostolorum princi is,& seccessorum eius seper omnes Ecclesias c. posuit. tertio epistola Adriani Papae ad unatium
Romanae Cathedrae stuprema potestate multa dicuntur. Achione quarta, Legati Papae, auctoritate Romani Pontificis, sedemis . Ignatio restituerunt, & Photiunt contra sacros Canones clectum , do' Actione sexta adsuit Synodo Imperator, & coram omnibus sic satus est . Cum Nicolaus Papa anathema dederit contra impedientes sedem Costaim
44쪽
A quia nisi poenitentiam agerent, sententiam Synodi exequi paratus erat. Achione septima, photius , mandante Imperatore, S. Synodo adfuit , &quia baculti tenebat, quod est signum Pastoris seu Episcopi, iubente Legato Papae Marino diacono, a Photio ablatus luit, dicebat autem Legatus, lato tium lupum csse, non autem pastorem. Lecta suit deinceps Nicolai Papae epistola ad clerum Constantii p. dire Eta, qua eum monet oc hortatur ad obedientiam Omni tempore Romanae Callaedrae exhibendam, eo quod praeceptum Domini sit, Vt Petro omnis Christi Ecclesia obediat. Aetione octaua . iubente sancta Synodo ac Imperatore consentiente, omnia sicripta Photi, conciliabulum ab eo coactum, & quaecunque adue B sus Nicolaum Pontificem scripserat, cremata sunt. Actione nona. Vicarij Patriarchae Alexandrini recipiuntur, qui tunc ex Alexandrina urbe Constantinopolim peruenerant,& in Acta consenserunt. Achione decima interfuerunt Apocrisasi Ludovici Imperatoris Italiae SFranciae, quorum prior fuit Anastasius Romae bibliothecarius; & canones viginti septem conditi fuere. Tandem habetur epistola totius Synodi ad Romanum Pontificem directa, in qua eum uniuersalem Papam vocant sillumque ut acta Synodi confirmet, enixe rogant. In calce huius Ochauae Synodi duae adhuc habentur epistolae ad Romanum Pontificem missae,quarti altera Imperatoris est S. Ignatij Patriarche altera quibus illum rogant,ut super quosdam photij sequaces,eo quod essent vab C de utiles leges soluere dignaretur. Quibus, se id nolle, Respondit pontifex. hae tamen duae epistolae non Graece, sed Latine tantum ibi leguntur. Notat autem Anastasias bibliothecarius, qui huic Synodo,ut diximus, adfuit: Graecos, cum quae narrauimus exequebantur, primatum Romanae Cathedrae non libenter sustinere,& carnali aemulatione exardescere aduer- , sits eam. Hoc autem,quam verum sit, ipsa Synodorum series exponit & aperit . nam in secunda Synodo primum locum super Alexandrinam Ecclesiam obtinuerunt,& in quarta Synodo aequales honores cum Romano
Pontifice surtim tentauemni adipisci . & quod peius est primatum Cathedrae Petri ad ius gentium redigere minime dubitant: cum dicant Romanam Sedem obtinuisse primatum quia Roma erat Regina Vrbium, quod dictum sine haeresis nota esse non potest. nam praecipuum Christianae fidei dogma D est, petrum esse totius Catholicae Ecclesiae caput, Principem, & Pastorem: qui semper in suis successoribus vivit usq; ad consummationem saeculi, quinusque permanebit Ecclesia, ut Euangelium apertissime docet. Perpendat ergo amicus Lector quam dire cor hominis excaecat ambitio. de qua legitur
Eccli. Io. initium omnis peccati seuperbia eLI, qui tenuerit illam, adimplebitur maledictis, , subuertet eum in finem e propterea exhonorauit Dominus conuentu F ma
lorum , my ΔΠruxit eos usque in sinem. Oh utinam Graecorum Nationis exitium N exterminium non adesset: quia nec culpa praecessisset: illud autem quam verum sit, quod citatus sermo diuinus testatur, satis aperit. Dicebat Graecus Demostenes aduersus Philippum Macedonum Regem , qui ab Atheniensium Rep. centum petierat Oratores, ut orandi artem facile appraehenderet,ut scribit Isidorus lib. i. Ethym. Lupi ovium Pastores olim adierunt, ut pacem ab eis perpetuam obtinerent: ipoponderunt autam
45쪽
nunquam oves amplius rapturosi si canes sibi valde molestos, ac odiosos a Agregibus tollerent. PastoreS incauti annuerunt. verum cum Lupi greges cognouerunt sine canibuS csse, super armenta sic irruerunt, ut oves omnes occiderint & comederint. Philippus Rex, aiebat Demostenes, huius Reip. hostis occulius sic operari paratus cst: ex Oratoribus non Vnum,ut orandi artatem percipiat, sed Onanci expostulat, quia his ablatis qui Atheniensium populum de patriae libertate monent di instruunt, nullo negotio, nec ullo labore Reipublicae potietur di dominabitur. Hoc Demostenis documentum quod Athenienses liberos reddidit,Graecorum Natio non animaduertit. Etenim Satanas humani generis hostis acerrimus, Graecis ut a Petri ouili se iungerentur sensim persuasit, tamquam illis magni honoris pondus allaturus: quod ut incauti Graeci exequuntur4n Lupum tartareum praecinites se dedo Biunt qui eos sic dilacerauit, ut fidem, mores, temporalia bona , bonarum a tium disciplinam, S libertatem poenitus amiserint. Deus, qui errantes oues
in unum ouile cogit , S dispersiones Istaelis congregat,illi Nationi praesto sit,
ut ad pristinani reuocemr felicitatem. At ne ab eo quod propositum est, longius aberret oratio: quae silpra diximus memorare oportet, principio propositae Conclusionis probandum suscepimus, Romanum Episcopum esse uniuersae Ecclesiae supremum Pastorem s unde ex necessario consequenti, ad eum cunctarum Ecclesiarum fieri debere Appellationes deducitur. quod sic aperte citatis Synodis, quas etiam huius temporis Graecos venerari necesse est, patefactum iuit, ut nemo sanae mentis , subterii agere valeat: ut legenti patet. sequitur ergo a primo ad ultimum omnium Ecclesiarum appellationes, Romanae Cathedrae sancti Petri
iure diuino obtingere. Secundo sic eadem Conclusio probatur. Si per canones concilij Sardicense, quod dicitur Appendix Concilij Nicaeni, omnium Ecclesiarum appellationes Romanae Cathedrae conuenirent, sicqueretur ius Romani Pontificis non esse aliud quam potestatem lites, S ciuiles controuersas Episco orum decidendi & dirimendi , ut per illos canones constat, qui nihil aliud ei concedunt . at Opposimm patet,ergo tale im RCmanae Cathedrae non per Nicaenos canones conuenit, sed alio iure, diuino scilicet; cum in praesenti materia aliud Ius ad rem non faciat. Minor probatur,nempe quod constet oppositum, B omana Cathedra Imperatores, Clerum, caeterosque laicos Orientales , excommunicatui ue eisque Dplures censuras comminabatur & inferebat: ergo tunc alio iure victatur. etenim laici Episcopo Romano vi patriarchae Occidentis sibiecti, si non adunato Generali Concilio a patriarchis Orientis excommunicati fuissent, censura non tenuisset, quia tunc posuissent falcem in alienam messem, &Oves pascerent,quae non sunt sibi iubiectae, ut patet . at e cotta Romana sedes Imperatores,clerum,caeterosque Orientales laicos, Patriarchis immediate sit biectis,extra Concilia generalia censurabant;ut ex his quae supra narrauimus luculenter constat S ipsi et pat Harchae ad id faciendum Romanam Cath E dram prouocabant, ergo etiam in sententia ipsbrum, Romanam Cathcdram iure diuino esse iudicem uniuersae Ecclesiae, liquido constat. Praeterea in rebus fidei decidendis, No Synodis adunandis; vidi muri est, & infra clarius patebit, Orientalium Nationes Romanam Cathedram appellabant, Quod pa
46쪽
AD ROMANAM S. PETRI CATHEDRAM.
A per Sardi censes canones ei datum non fuit, ut ex illorum textu constat ergo alio iure, nempe diuino, hoc Romanae Cathedrae conuenire, veteres P ures
Tertio probatur conclusio. Priusquam Concilia generalia celebrarentur, hoc ius ominum Ecclesiarum appellationes suscipiendi habuit Romana Cathedra, tempore scilicet Ethnicorum Principum, ergo non ecclesiastico sed diuino iure hoc illi competit. conseq. tenet. nam non per sacros canones quia tunc non erant: non Per Imperatorum statuta, quia Ecclesiam perimebantur quae etiam si adidissent, nullius roboris essent, quia Imperator Ouis est, non Pastor, filius est, non Princeps Ecclesiae . idcirco Athanasiis contra '.' 'Constantium Imperatorem Arrianum in epist. ad solitariam vitam agentes,
B inquit. duando a condito euo auditum ea, quὸd iudιcium Maesiae auctoritatem tuam ab Imperatore accepit e & Gregorius NaZianZ orat. 17. ad populum ti-
more perculsium . ait. f Quid autem vos Principes N Praesecti 3 ad vos enim nostra se conuertit oratio: an me libere loquentem aequo animo feretis3 nam vos quoque lex Christi Imperio meo ac throno subijcit: Imperium enim nos quoque gerimuS, addo etiam praestantius ac persectius: nisi vero aequum est spiritum carni fasces submittere,& caelestia terrenis caedere 3 J N Ambrosius
Orat. I. contra Auxentium ait. Imperator bonus intra Ecclesiam, non Iupra Ecclesiam e v. bonus enim Imperator quaerat auxilium Ecaesiae, non refutat. Haec υ-- iamititer dicimus, ua con I.Inter expon mus .
Antecedens autem, ubi vis est argumenti, scilicet ante omnia Concilia, C hoc ius appellationum quod habet Romana Cathedra, manifestum, & usu receptum fuisse, sic probatur. Anactetus natione Graecus , Romanae Cathedrae Episcopus, anno Domi ni io . ut ex libro pontificali Damasi ripae habetur, in priori sua epistola ad omnes Epistopos directa inquit. Γ Quod si dissiciliores Orta fuerint quaestiones, aut Episcoporum aut maiorum iudicia, aut maiores causis fuerint, ad sedem Apostolicam si appellatum fuerit referantur: quoniam Apostoli hoc statuerunt iussione Saluatoris , ut maiores, re difficiliores quaestiones semper ad sedem deserantur Apostolicam, super quam Christus uniuersam consim- xit Ecclesiam, dicente ipso ad beatum Principem Apostolorum Petnam, Tu es Petrus & super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam &c.
Hoc idem habetur in epistola secunda decretali Sixti Papae primi, qui E D clesiae clauum tenuit anno Domini i3 1. cstq.in libro pontificali Damasi Papae. S in Epistola decretali Pij Papae primi ex eodem loco anno Domini Is S. Et in epistola irrima decretali Uichoris ripae anno Domini I94.ad Themphilum Alexandriae Episcopum sic habetur. f Victor Romanae ac uniuers lis Ecclesiae Archiepiscopus Theophilo Episcopo, S cunetis fratribus in Ale-
xandria Domino iam alantibus, in Domino salutem , Sc. Similiter ea Vos iu- dicare ad Apostolicam delatum est sedem, quae praeter nostram vobis defi- inire non licci auctoritatem, idest Episcoporixia causas. Vnde ita constitu- tum liquet a tempore Apostolorum, & deincees placuit ut accusatus vel tu' dicatus a comprouincialibus in aliqua causa Episcopus, licenter appelleti oc adeat Apostolicae sedis Pontificem, qui aut per se, aut per vicarios suos eius retractari negotium procuret . & dum iterato iudicio, Pontifex causam sirar agit, nullus alius in eius loco ponatur aut ordinetur Episcopus: quoniania
47쪽
qua quam a comprouincialibus Epis Opis accusati causam pontificis scruta A . tati liceat non tamen dissiniri inconstulto Romano Pontifice permissum est, cum beato Petro Apostolo, non ab alio quam ab ipso dictum sit Domino, quodcunque ligaueris Sc. Et alibi in institutis legitur Apostolicis. Si quis pu
tauerit se a proprio Metropolitano grauati apud Patriarcham vel primatem . diaeceseos aut penes uniuersalis Apostolicae Ecclesiae iudicetur sedem. Niliit aliud est fratres talis praesumptio, nisi Apostolorum,suorumque si iccessorum terminos transgredi, eorumque decreta violare Sc. JEt ne Lectorem verborum longitudine grauemus, omittimus sequen-. tum Pontificum consimilia decreta ad cunctas Orbis Ecclesias directa. Vim de constar haec iura Romanae sedi ab initio a Domino tradita tulisse. Uerum si quistiam amrmare voluerit, huiusmodi primorum Pontis unia epistolas decretales felicias esset ei cum Apostolo I. Cor. ii .dicemus. si quis
videtur inter vos consentiosus esse, nos hanc consuetudinem non habemus, Deque Eccle
sia Dei. Enimuero Romana Cathedra , nunquam fuit in hoc compraehensa vitio . utinam Orientis Ecclesiae hanc etiam veritatis viam tenuissent. Qui vero circa Conciliorum lectionem versatus est, quae dicimus non ignorat. Hanc vltimam rationem, qua nostram conclusionem probamus, si quis assumere noluerit, priores accipiati & quae loquimur vera esse percipiet: dum- modo voluntate nobiscum disteptare non sit paratus: cum huiusmodi enim
hominibus disserere non licet,nec decet. quia striptum est. Prou. 9. erudit derisorem, i β imuriam sibi, Gi, tu qui arguit impiu ,sibi maculam gentrat.
noti arguere derisorem, ne oderit te. argue sapientem, diliget te.
Contra hanc nostram praemissam conclusionem arguunt Graeci huius temporis, seos tamen excipimus qui fidem catholicam rctinent,) oc praecipue Nilus Episcopus Thessalonicensis Graecus schisimaticus in libello quenti, contra primatum Papae dedit. Romanus Episcopus dicitur primus, quia secundus ab ipQ est Constantinopolitanus, tertiuS Alexandrinus, quartus Antiochenus, quintus Hieroselymitanus: at non dicitur primus & secundus de stiperiore & inferiore, sed de his tantum qui sent eiusdem ordinis, S dignitatis . non enim Romanus Episcopus dicitur primus ratione Tusculani,
i aut Tiburtini. qui ei stibieeti sunt. J Ex hoc Nili argumento duae sequela
contra nostram praemissam conclusionem oriuntur . prima est, ergo Papa
non est Iudex & Pastor uniuersae Ecclesiae. ergo nullus Patriarcha debet Pa- pana appellare, nec licet Pape susci ere illorum appellationes,nec eorum Episcoporum vel laicorum qui Patriarchis sunt subiecti . Haec est tota vis
a Respondeo , assumptum Nili esse salsesmum : nam nunquam Romanus i Episcopus dictus est primus, quia i cundus ab ipQ est Constantinopolitanus, insolute primus. Constantinopolitanus autem dictus est primus inter Pa- triarchas: patet hoc ex canone tertio Concilij Constantinopolitani primi:
Vbi sic dicitur. Conssantinopotitane ciuitatis Disopum habere oportεt rimatus strem8OB Romanum Osopum, propterea quodsit noua Roma. quod facti ina est ,
quia post Romanam sedem, Ecclesia Alexandrina caeteras antecedebat. sa- tres in praefato Concilio decreuerunt, ut Episcopus Constantinop. post RO' manum Pontificem primum locum haberet nempe super Patriarcham Alexandrinum . nulla ergo erat comparatio cum Romano Pontifice,ut ex verbis
48쪽
A illius canonis constat. aliter dixissent Patres: Constantinopolitanum Episco
pum secundum locum obtinere debuisse : hoc autem non asseruerunt, sed primum locum nominarunt , quia in re huismodi, nemo Romano Pontifici comparari potest. Quamobrem ab initio quatuor di hi sunt patriarchae, scili. cet Constantinopolitanus, Alexandrinus , Antiochenus, & Hierosolymi
Cum autem in quinta Synodo, quae selius Graecς nationis fuit Romanum
Pontificem Patriarcham nominarunt, tunc illum , ut curam habet immedia tam super Occidentis Prouincias, considerabant. Nam Romanus Pontifex tripliciter sumi potest: ut Romanus Episcopus: ut patriarcha Occidentalium Prouinciarum: dc ut summus Pontifex, uniuersalis Ecclesiae caput, cui vineae B cti Hodia commissae I a Saluatore. ut Patres quartae Synodi generalis fatentur.
Vt Episcopus & Patriarcha, iurisdictionem aliquam in diaecesibus Orientis,
quatuor praedictis Patriarchis immediate siubiectis, non exercet: bene autem ut Ecclesiae uniuersalis Pastor, & caput.
Canon igitur secundi Concili j generalis nuper citati s de cuius veritate, S ualore suo loco disseremus. ) talsum Nili suppositum dei jcit & refellit. quamobrem sequae lae,quae ab hostibus fidei elici Possunt, nullius sunt roboris, cum mendacissimo supposito innitantur: Quia igitur caeteri Patriarchae Romano Pontifici non comparantur sequitur illorum caput S Pastorem existere . cui ex necessario consequenti, tanquam supremo Iudici, fieri debere Appellationes, setendum est.
C Secunda obiectio . Sexta Sonodus Can. 36. mouat constitutiones secunda, et quartae Srnodi , quae Oscopo conssantinopolitano paria tribuerunt priuilegia cum Romano Episcopo. non e ct ergo Romanus Episcopus maior auctoritate, et dipnitate Episcopo conssantinopolitano. ex quo sequitur Orientalium appellationes Rom. Discopo fieri non debere,cum non sit supremus illorii Iudex. Resp. praemisiam obiectionem tria mendacia includere. primum est, canonem tertium primae Synodi Constantinopolitanae eadem priuilegia dedisse Episcopo Constantinopolitano, quae B omana sedes habebat. hoc qua salsum sit, ex eodem canone supra citato, patet . nulla quippe ibi resertur s. militudo & aequalitas inter viminque: sed tantum ab Alexandrino Episcopo aufertur primatus, & Constantinopolitano Episcopo tribuitur: eo quod, timquiunt patres, Constantinop .secta sit noua Roma.sic enim a Patribus dictum
D atque sencitum filii . conuantinopolitanae riuitatis Episcopum habere oportet primatus honorem post Romanum Episcopum, propterea quod sit noua Roma . quis ergo
non videli nullam hic seri comparationem inter Constantinopolitanum Episcopum & Romanam cathedram falsissimum est ergo hoc,quod primum ad schisma tuendum Nilus assumit. Secundum mendacium est ue quartam Synodum Constantinopolit. Episcopo,aequalia priuilegia cum Romano Episcopo tribuisse. quod quam falsum sit, qui quartam Synodum euoluit, edicat . nam quarta SynoduS primo constabat ex Legatis Romanae sedis oui Concilio ut Iudices praesidebant, &Occidentalem Ecclesiam repraesentanant. qui autem talem canonem sipu rium fecerant, Anatolius Constantinop. Episcopus fuit consentientibus non
Vniuersis Concili j Patribus qui sexcenti erant, sed tantum circiter ducentis, nec talis canon citus fuit inter legitimas Concilij sessiones, sed in conuenticulo
49쪽
hgΑ ,r 11 Arro NI Busticulo furtim habito absentibus legatis Apostolicae sedis S deinde redarguen- Atibus :& tandem Romana Cathedra illum vehementer improbante: qu modo ergo quartae Synodi canon dici potest Monstruosam autem, & haereticam hanc Anatolii ambitionem, dedu
plici capite militantis Ecclesiae statuendo, Leo Papa in epistolis, quas ci- dem Anatolio, Vniuersae Synodo, & Martiano Imperatori dedit, iure optimo suprema Petri potestate cassauit, & improbauit. Qi autem Iin
peratori scripsit, haec fiunt. & habentur in calce eiusdem Concilii Chalcedo
nensi s. cum secundum seua con secrationis auctores , eius imitor titubarent, dic.
breuitatis gratia Lectorem monemus, ut quae de Chalcedonensi Synodo supra retulimus, percurrat
Nili ergo iniquitas sit manifesta, dum in re tam graui, ad animarum G B
lutem, S Christianae fidei integritatem sipectante, canonem sputium, e ambitionis caveis eductum, in medium alteri. Quod autem Canon ille furtivus, non uniuersae Synodi Patrum sit, sed solius Anatolij episcopi, Probo sic. Canon enim ille spurius hic est. Disi
po Romano dederunt Patres primatum, eo quod Roma sit Regina Vrbium: Conctam linopolis autem cum sit noua Roma , dantur episcopo constantinopolitano aequales h
nores , eadem priuilva: ab Vse ordinari debent episcopi Asiae, Thraciae,
At si huius Synodi Patres, Romanam sedem, suam quam habet iurisdictionem, a Patribus accepisse opinati siunt: quomodo Patres in epistola quam eodem tempore Leoni Papae dederunt, ut Acha Synodi rata habere CS confirmare dignaretur, sunt. Romano episcopo: Pnea,Filicet Euisse, Hadiam ei demandatam esse a Saluatore haec verba sunt illis supra citatis coim tradicentia . prudens Lector discernat . . Praeterea Patres eiusdem Synodi dum unanimiter Leoni pro Synodi coim firmatione scribant, de aequalitate honoris & priuilegiorum non loquuntur: sed tantum de potestate ordinandi Episcopos Asiae, Thraciae & Ponti, quod cum subordinatione ad supremum militantis Ecclesiae caput, eiusdem Potestati non contradicit ue ergo canon ille a Solo Anatolio, ad Clerum a laicordine nouiter assumpto, emanauit. Patres enim Synodi sic Leoni scripserunt Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, & complacere tamquam fratribus deliberasti, & qui pene per tuorum vicariorum sipientiam videbaris a nobis, effecimus. Indicauimus vero quia & alia quaedam pro Drerum ipsarum ordinata quiete & propter Ecclesiasticorum statutorum definiuimus firmitatem, scientes quia & vestra senetitas addiscens, & probrutura, & confirmatura est eadem. Eam namque consuetudinem quae ex longo iam tempore permansit, quam habuit Constantinopolitanorum stimcta Dei Ecclesia ad ordinandum metropolitanos prouinciarum tam Asanae quam Ponticae vel Thractae, & nunc Synodali decreto non tantum firmata, mus, sed aliquid Constantinopolitanae praestantes, quantum metrotolita nis urbibus ad quietem congruere visum est: coquoa frequenter Episcopis vitam sinientibus, multae turbae nascuntur, absque Rectore clericis ac pinpulis remanentibus, qui per easdem sunt ciuitates, & Ecclesiasticum confundentes ordinem, quod nec vestram latuit sanctitatem, quam maxime propter Ephesios, unde quidam vobis saepius importuni fuerunt. Confir-:
50쪽
A mauimus autem,& centum quinquaginta sanctorum Patrum, qui in Coim stantinopoli congregati sunt, regulam 3 siub piae memoriae maiore Theodo
sto , quae praecepit post vestram sanctistimam & Apostolicam sedem. hono
rem bere Constantinopolitanam , quae secunda est ordinata, considentes, quia lucente apud vos Apostolico radio, usque ad Constantinopolitanotum Ecclesiam consuete gubernando illum spargentes, hunc saepius expanditis , eo quod absque inuidia consueueritis vestrorum bonorum participatione ditare domesticos . Quae igitur desiniuimus, ad interemptionem quidem ,
totius confusionis, confirmationem vero Ecclesiasticae ordinationis defini uimus . Haec sicut propria, S. amica, & ad decorem conuenientissima di
gnare complecti sanctissime,& beatissime Pater. Qui enim locum vestrae B sanctitatis obtinent sanctissimi Epistopi Pasthasinus,& Lucentius,& qui cum
eis est Reuerendissimus praesbyter Bonifacius, iis ita constitutis vehementer resistere tentaverunt &c. JIgitur de potestatis, N. dignitatis aequalitate, Patres aperte scribere ausi non fuerunt. sensus ergo patrum fuit ut Episcopo Constantinopolitano metropolitarum Asiae, Thraciae , S Ponti ordinationes, & appellationes communicarent : non aurem ut Epistopum Constantinopolitanum ab obedien tia Apostolicae sedis eximerent. quia sepra Saluatorem,qui Petro, & siuccessoribus,vineae , nempe uniuersae Ecclesiae custodia a Domino demandata
est, Ecclesiae Synodi nullum ius definiendi obtinent; vel ergo hic est Patrum sensus , vel in eadem epistola sibi ipsis contradicunt: quod affirmare aequum C esse non videtur . sequitur ergo a primo ad ultimum, huiusmodi canonem spurium, Epistopum Constantinopolitanum ab obedientia Romanae sedis
non eximere , nisi extra vineam Domini fieri , vel este , profiteatur. Dices, poterat Leo Papa Anatolio Episcopo, & petentibus Patribus ea tribuere priuilegia ad Orientalium clericorum confiisonem euitandam, ut patres in eadem epistola annuunt. Respondeo, utique Leonem Anatolio potuisse concedere ius Metropolitas Asiae, Ponti, ἐκ Trhaciae ordinandi , dc iudicandi, ut de facto a sed Apostolica ei datum est:& patet in Concilio Lateranensi sub Innocent. 3 c. s. sed eo modo , & forma quo loco citato habetur , & non aliter . sic enim ibi. dicitur. f Antiqua Patriarchalium sedium priuilegia renouantes , sacra uniuersali Synodo approbante sancimus , ut post Romanam Ecclesiam quae D disponente Domino, super omnes alias ordinariae potestatis obtinet principatum,utpote mater uniuersdrum Christi fidelium & magistra. Constantinop. primum , Alexandrina secundum, Antiochena tertium , Hierosolymitana quartum locum obtineat , seruata cuilibet propria dignitate . ita quod post uam eorum Antistites a Romano Pontifice receperint qallium , quod
est plenitudinis officii Pontificalis insigne, praestim sibi fidelitatis, & obe-
.dientiae iuramento, licenter & ipsi seis suffraganeis pallium largiantur, recipientes pro se Prosessionem canonicam, & pro Romana Ecclesia sponsionem obedientiae ab eisdem . Dominicae vero crucis vexillum ante se faciant ubique deserti, nisi in Urbe Romana, & ubicunque Summus Pontifex praesens extiterit, vel eius Legatus utens insignijs Apostolicae dignitatis. In omnibus autem Prouincijs eorum iurisdictioni subiectis, ad eos cum necesse tuerit , prouocetur saluis appellationibus ad sedem Apostolicam interpos. F tis,