장음표시 사용
71쪽
ε, DE A Ρ ΡΕ LLAT 1 o Ninus in utriusque naturis veridice confiterit & pro duabus operationibus, ab- Α lato geminae operationis vocabulo, ipsas potius duas naturas idest diuinitatis, dc carnis assumptae in una perQna unigeniti Dei patris, inconfuse, im diuise, atque inconuertibiliter nobistum praedicare propria operantes. Et hoc quidem beatissimae fraternitati vestrae insinuandum praeuidirnus, quatenus unius consesssionis propositum, unanimitati vestrae sanctitatis monstraremus, ut prosecto in uno spiritu anhelantes, pari fidei documento inspiremus. Scribentes etiam communibus fratribus Cyro & Sophronio antistitibus, ne nouae vocis, idest unius vel geminae operationis vocabulo insistere vel immorari videantur: sed abrasia huiusmodi nouae vocis appellatione , unum Christum Dominum nobiseum in viri's naturis diuina vel humana praedicent operantem: quamquam hos, quos aci nos praedictus frater&co Bpiscopus noster Sophronius misit, instruximus, ne duarum operationum V
cabulum deinceps praedicare innitantur, quod instantissime promiserunt praedictum virum esse facturum, si etiam Cyrus frater 5c coepistopus noster ab unius operationis vocabulo distesserit. J Similitet prolati oc lecti sent libelli qui superius memorantur, & caeterae chartae. Sanctum Concilium dixit : Cognitionem accipiens prolatorum nobis a Gregorio Deo amabili diacono & chartophilace huius lanistae magnae Dei Ecclesiae libellorum atque chartarum siue aliorum opusculorum,
Comperimus in unam eandemque impietatem concurrere. Et praevidimus haeccamquam prophana. Nanimae perniciosa, continuo ob perfectum exterminium igne concremari. S combusta sunt. Gloriosissimi Iudices, dc C sanctum Concilium dixerunt: satis habet & quae hodierna die peracta sunt. JHas Honorii epistolas, sicut in ipsa Synodo habentur, volui amice lector hic extendere, ut cognoscas illas legendo, & examinando, quam falsium sit S a veritate disionum, Honorium errorem Monothelitarum habuisse & docuisse. Quod si reuera reperissem,fateor me paratum esse illorum opinionem tueri, qui per retri cathedram, quae errare docendo non valet, Romanum Pontificem cum uniuersa Ecclesia in Concilijs generalibus com gregatam selum intelligunt: oc hoc audacter rationibus confirmare niterer,
quia praecipue in huiusmodi rebus illud exequendum est, quod a probis viris
dicitur. Amicus Plato, amicus sortes, sed magis amica veritas. Pro fide enim
pugnamus, di hanc propugnamus. Verum quia tantum abest quod Ho- Dnorius Monothelitarum errorem defenderit & docuerit, ut Elum Graecorum erroribus, aemulatione,& calumnia id ineptissime proclamatum fuerit, ut infra ostendam: seperest itaque ut haec omnia perpendamus, &vnde huiusmodi error ortus fuerit, aperiam . Enimuero affirmates Honorium ex Cathedra errorem Monothelitarum
docuisse,in Petri Cathedram iniquam immittut infamiam. Ergo cum dixit.
Vnde tres unam'Voluntatem fatemur Dominι victri Iesu cisissi. de vilica Saluatoris humana voluntate intellexit, ut is qui hanc scripsit epistolam exposuit scilicet secretarius Honorij, in illa celebri disputatione inter Maximum, &Pyrrum habita, qui sic ait . cum Sergius sim seipraedicare quosdam esse duas
chriss 'iniuntares eontrarias, nos rescripsimus , cbrictum duas Totantates contrarias , Tuam 9 ritus , alteram earnis, non babere: sed unam tantum voluntatem
72쪽
AD ROMANAM L PETRI GARHEDRAM. QA spiratus, quia eara an rarisso mb l eontra rMionem potuit. quam expositionen ipsa Honorij verba sequentia confirmant, dum ait. Hia praseus a Diuinitate assumpta ea noctra natMra, non culpa . quae ratio nulla est .s adseratur adprobandum in Christo Deo, & homine unam tantum esse voluntatem: est autem effica ima , si inde probetur non fitisse in Christo homine duas
contrarias voluntates , camis S spiritus.
Praeterea ipse Sergio scribit, squem aestimauit Catholicum, quia Honorij censurae suam ponebat opinionem & simul epistolam stylo simulato
exaratam 4 de una aut duabus operationibus tacendum esse,& ad Pensonam operantem omnia esse reserenda , quae una & Verbi diuini est, ad tam dum standalum,quod imminere Sergius monuerat,& contentionis mat 3 riam auferendam s metuebat enim ne ista contentio in graue aliquod schisma exaesteret, simulque videret sine his vocibus fidem fatuam esse posse, utramque voluit conciliare opinionem, & standali materiam auferre. scribens ergo ad Sergium, abstinendum esse a vocabulo unius oderationis suadet, ne cum Euthichete unam in Christo ponere naturam videamur:& a duarum operationum vocabulo abstinendum esse iubet , ne cum Nestorio duas ponere Personas in Christo dicamur. Quis enim non videt Honorium Monothelitarum opinionem non approbare Monothelitae enim unam in Christo voluntatem & operationem ponebant, qui error Euthichetis fuerat. ipse Euthichetis opinionem improbbat , ergo, & Monothelitarum errorem reprobauit. Cum autem &GMς rum operationum silentium imponit, hanc de duplici operatione sentem cam non damnauit, sed monuit, ne sic sentientes in Nestorij damnatas haereses inciderent. innuens, sic de hac veritate loquendum ac praedicandum, ut unitas Persbnae Christi semper spectaretur, qui nunc secundum diu, nam, nunc secundum humanam operabatur naturam. igitur nec unam docuit Christum habere voluntatem, nec tenentes Christum duas habemvoluntates damnauit. Patet hoc perspicuo exemplo. Petrus verbi gratia .
duos habet oculos , s quis Petrum aliquod facinus videntem, dubitare blet an oculo dextro vel sinistro id spectauerit, & quispiam dicat sileotium iuper huiusinodi dubitationem esse imponendum, sed dic dum e ς , P trum & non oculum dextrum vel sinistrum id vidisse, mn negabit autam tunc Petrum duos siuere vel habuisse oculos . sic in rc hac dicendum est. D Sergius, α qui cum eo erant, unam esse Christi operarionem opinabatur. ex opposito Sophronius duas operationes praedicabat. Honorius autem sic
ait. Non oporpes unam vel duas verati ea risinientes ρνaduare, sed pro una quam Midam iesut operatione, eportet nos unum operatorem chrissiam Dominum in ris
quε naturis veridue consteri . non est ergo asserendum, Honorium stum Dominum duas habere operationes negasse. ν ,
Idem sensit cum Honorio Sophronius Hiero2lymitanas Episcopus, uxconstat ex epistola semii ad Honorium 1 sicut itaque Sophrocius Monoisi
litarum haeresis accuseri non debet, cum consenserit de hac controue tacendum esse ad seditiones euitando, sic nee Honorius errorem Monintselitarum hiu e, affirmandum est, eo quod de noua controuersia, necdum ab Ecclesa definita, ad tollendum standalum, silentium impositetit. Enimuero sic sillogiami nempe. Honorius praecipit ne controuersia de
73쪽
c. DE AP ATION v V '. de una vel duplici Christi operatione examinetur, sed una vel duplex ope. firatione taceatur & Christus Dominus in utrasique naturis agens dicatur, ergo Honorius unam esse Christi operationem docuit . quid ineptius 3 nequo scholares cui scientiarum initia apprehendere quaerunt, silc inepte clulerunt. Pudeat ergo eos, qui Honorium naeresis accuserunt, vel accusant. Insuper, Martinus primus Romanus Pontifex qui deinceps Christi mar. tvr obiit, coacto Romae Concilio centum ec quinque Episcoporum, I'aulum tunc temporis Constantinop. Patriarcham,& Constantium Imperatorem de omnes Monothelitas damnauit. numerans omnes qui olim eam naeresim fuerant patrocinati,Honorij cum sitis epistolis, qui iam praecesserat,non meminit . quia scilicet sensium Epistolarum Honori j optime nouerat: NHonorium talem non habuisse errorem bene sciebat, di hoc .idem fecit BAgatho Pontifex, qui hanc sextam Synodum indixit, ut in eius ePiliolis minis Synodi insertis , patet. imo ad hanc calumniam ab haereticis ΜΟnΟ-thelitis Honorio impositam, Romanam Cathedram nunquam a ncle ce- uiasse monet, ut insta dicemus. sequitur ergo a primo ad ultimum, Hom-tium opinionis Monothelitarum non fuisse. - . Dices cur Honorius dogma hoc tunc exponere noluit, ted silentiumvirique parti indixit 3 . . - Respondeo, Honorium sic praecepisse, quia a Semio, & Cyro decepms fuit. Hi duo erant haeretici quorum prior Constantinopolis, posterior Al xandriae episcopi erant, & ut sera haereses sensim superseminare valerent, Romano Pontifici suaserunt non esie hoc dogma examinandum, licet So- Ephronius eis contradiceret, ne pax Ecclesiarum tolleretur, eo quod Cyrus uniuersias Aegypti Prouincias iam haeresi labefactatas ad fidem Catholicam reuocasset, eaque pacifice tunc regeret: ut ex epistola Semij, quam si raconsialto,it dedita opera incinserere voIui, aperte colligitur. Honorius sollicitus Ecclesiae Pastor, cum periculum animamm, ex hac noua concertatione instans percepistet ue illico silentium stiper re huiusmodi indixit, errores Sergii, & Cyri minime approbans, nec veritatem, quam Sophronius pnedicabat damnans. & hoc in Sergio & Cyro commendauit, nempe circa animarum salutem diligentiam adhibitam, licet falso expositam; ec praeterea nihil. quamobrem leuitatis,& carnalis aemulationis notam effugerzqui Honorium damnare voluerunt, minime valent. Nec affirmare poterit quisquam, nisi petulanti irreuerentia erga P: Diri Cathedram plenius , non scuisie Honorio super huiusinodi nouiter exortam controuersiam silentium imponere. nam Petro, & successoribus
Christiani gregis commisia est cura, Ioann. cap. vltimo,& ipse opinmus Sophronius Hierosolymitanus antistes hanc redarguit obiectimnem: nam ut Honorius in calce Epistolae suae testatur, id exequi paratus erat Sophronius dummodo Cyrus unam operationem non praedicaret s& pari modo Cathedrae Petri in qua Honorius sedebat obedientiar ,
praeberet . . 'Dicet quispiam, expediebat Honorium ad id declarandum generale Concilium indixi M. Respondeo, Honorium hoc non secisie, quia Sergius plures hoc modo tumultus futuros Pontifici praenunciauit s qui tollerentur si silentium super huius
74쪽
AD ROMANAM S. PETRI CATHEDRAM. πι
λ huiusmodi disputationum imponeret sui ex epistola Sergii ad Honorium
superius posita constat. Secundo respondeo, Romanos Pontifices generalia Concilia non libem ter tunc temporis indixisse, propter Graecorum immoderatum desideriam,
Episcopum Constantinopolitanum exaltandi. quod probo per Epistolam Leonis Papae primi ad Flauianum Episcopum Constantinopolitanum , quae est decima sexta , haec habentem. Flauiano charissimo fiatri, Leo Epistopus Romae. Literas tuae dilecti nis accepi, cum gestis, quae apud vos stiper fidei quaestione confecta sunt. Et quia Clementissimus Imperator pio Ecclesiae pace Elicitus, Synodum
voluit congregari, quamuis euidenter appareat, rem de qua agitur, nequa-B quam Synodali indigere tractatu: tamen frater charissime , subsequutos esse significo , quos in hac re placuit destinare. 6 c. JQuod autem Leo papa hac de causa Synodum fieri noluisset, probo per instructionem quam suis Legatis pro Synodo Chalcedonensi celebram da tradidit . quam instru tionem in lite iam super huiusmodi rem orta,
Legati palam legi praeceperunt: qu e huius tenoris extitit. Actione i6. Conc. Chalced. fAetius Archidiaconus sanctissimae Constantinopolitanae Ecclesiae, dixit. si de hoc capitulo aliquod mandatum a Ceperunt proferant. Bonifacius presbyter Sedis Apostolicae vicarius , dixit. Beatissimus N Apostolicus vir Papa inter caetera hoc nobis mandauit,& ex
chartula recitauit. Sanctorum quoque Patrum constitutionem prolatam,C nulla patiamini temeritate violari , seruantes omnimodis persenae nostrae in vobis quos vice nostra transmisimus, dignitatem: Ac si qui sorte ciuitatum Barum splendore confisi, aliquid sibi tentaverint usiurpar hoc qua dignum est constantia retundatis. JSed quid opus est huiusimodi rem reddere dubiam, cum ipsa experientia id verum esse testetur nam Graecorum Episcopi, Legatis Papae absentibus, sessionem habuerunt, in qua, ut ibidem legitur, sic decreuerunt. Diffinitiones Sanctorum Patrum sequentes ubique dc regulam, Ac quae nunc relecta sunt centum quinquaginta Deo amantissimorum Epistopo rum, qui conδregati sunt sub piae memoriae Imperatore maiore Theod so, in regia ciuitate Constantinopoli noua Roma, cognostentes 5c nos, ex dem definiuimus de priuilegiis eiusdem sanctissimae Constantinopolitanae D Ecclesae inouae Romae . Etenim sedi senioris Romae, propter imperiunia ciuitatis illius. Patres consequenter priuilegia reddiderunt. Et eadem intemtione permoti centum quinquaginta Deo amantissimi Episcopi aequa sanctissimae Sedi nouae Romae priuilegia tribuerunt, rationabiliter iudicantes, imperio, 6c Senatu Urbem ornatam, aequis senioris regiae Romae priuil
siis fiuit Jc in Ecclesiasticis sicut illa maiestatem habere negotiis oc secumdam post illam existere dcc. Js Lucentius reuerendiss. Epistopus sedis Apostolicae Vicarius dixit lce. Si ergo his temporibus hoc beneficio usi sunt, quid nunc requirunt 3 si numquam usi sunt, quare requirunt &c. JPerspicuum ergo est Graecorum extollentiam tunc Romano pontificimani se stam esse, quamobrem iure, nisi necessitas cogeret, Concilia gene ratia celebrari non libenter decernebant . praesertim quia Honorij tempore
75쪽
Turros Romanorum a Barbaris deiectae fuerant, & Uignitas Romanae vD Abis , siicut olim effulserat , amplius non racliabat: & e contra Turres Comstantinopoleos altiores erant, di Imperiali sede& senatu praelata Vrbs fulgebat: iacile hac occasione Constantinopolitanam Sedem, quae prius di recta fuerat Heracleensis Metropolitae, ut Gelasim Papa primus epist. I 3. ad Episcopos Dardaniae monet. super Romanam Cathedram sancti Petri exaptassent. Ratio in promptu est. dixerant cnim ut supra dictum suit, ideo R, manam Cathedram super cunctas Christi Ecclesias habuisse primatum , , quia Roma fuerat regina Vibium, at eo tempore, Constantinopolis erat huiusmodi , ergo eo tempore Constantinopolitana sedes super cunctas Christi Ecclesias debuerat obtinere primatum. itaque qui primum dictus est Episcopus Archiepiscopo Heracleensis ciuitatis subordinatus, supra Sedemia BPetri poterat sensim obtinuisse locum , eo quod Turres Bigantij altiores erant , & valde creverant, & Ciuitas maiorem adepta esset situm. O' Graecorum Natio olim doctrina & sanctitate celebris, cur haec ascenderunt in corde tuo 3 igitur dogma de Militantis Ecclesiae capite ad Turres altas, ocaltiores reducendum erit 3 & illuc transferendum erit , ubi laicorum Imperium obtinet sedem: cum & ipsi Imperatores sedem Piscatoris venerari, &illius doctrinam S praecepta seruare debeant,& seruauerunt ρ Audiant sabiem nunc temporis Graeci quod olim Gelasius Papa in hac eadem cauia dicebat . f Risimus autem, quod praerogatiuam volunt Acatio comparari , ruta Episcopus fuerat regiae diuratis . nunquid apud R auennam , a lud Me-iolanum, Sirmium apud Treviros multis temporibus non constitit Impe- Crator nunquid nam harum Vrbium Sacerdotes ultra mensuram sibimet
antiquitus deputatam, quippiam sitiis dignitatibus usurparunt 3 JNec quod Leo uniuersae Christi Ecclesiae, loco Petri , pastor & Rectoreos in hac causa corrigenc o docuit, exequi voluerunt . dixerat enim in Epi,
stola ad Martianum Augustum& ad Sanctam generalem Synodum , f Alia
est ratio rerum tacularium , & alia diuinarum : nec praeter illam petram
quamDominus in fundamento posuit stabilis erit ulla constructio. Propria
perdit, qui indebita concupiscit &c. JImmoderatum ergo desiderium Constantinopolitanum Episcopum evtollendi ultra propriam spheram, causa extitit , ut Graecorum Natio in hos errores prorumperet, nempe Romanum Pontificem a Patribus accepisse supremam quam habet potestatem, S Ecclesiiam in Synodis congregatam Dsuper illius potestatem leges sancire posse, eumque anathematigare, quae omnia apud bene sentientes catholicos monstra sunt, quae pias aures ostem diant & scandalo assiciunt. hinc ergo, anathematizatio siextae Synodi contra
Honorium Samnissimum Pontificem originem habuit. dummodo ita resse habuerit, quia librorum salsarij apud Graecos non defuerunt, ut acta Syn dorum luculenter testantur) cur Patres Graeci sextae Synodi eorum non m minerunt quae in quarta Generali Synodo facta sunt: stilicet Dioscorum Alexandrinum Patriarcham hac praecipua causa, propria excidisse dignitate, ex sententia Leonis Papae & uniuersae Synodi, quia excommunicare ausi fuerat Leonem praefatum, super Romanam Cathedram sancti Petri sedem tem,& uniuersae Ecclesiae Principem & Pastorem . non ne Honorius eiusdem erat potestatis N ordinis sicut Leo 3
76쪽
AD ROMANAM s. PETRI CATHEDRAM.A Dixerant patres in Synodali Epistola ad Leonem. Et post haec omnia,
insuper, & contra ipsium, cui vineae custodia a Saluatore commissa est , e tendit insaniam, idest, contra tuam quoque Apostolicam Sanctitatem , Nexcommunicationem meditatus est contra te, qui corpus Ecclesiae unis
sestinas,&c JHaec autem quae Dioscoro obiecta sent, & iis qui Honorium, cui pari-
modo Vineae custodia a Saluatore commissa fuit, anathematizare ausi sunt, ijcere possiimus, & debemus. Diceat fortasse, qui G ecorum partes tuentur, Honorium in seis epistoelis defecisse. quibus dicimus, nunquam hoc verum esse, ut superius demonstrauimus. carnalis aemulatio quam Graecorum Natio aduersius Romanam B Cathedram habuit, causa extitit, ut Honorij Epistolae recto & ponderato examini non subiacerent; nec Patres iuris ordinem seruarent in Summo Pontifice ὁamnando. etenim ob damnationem Theodori Mopsiuestent, aliorumque minoris auctoritatis & dignitatis Episcoporum, totum terrarum orbem commouerunt, Synodumque generalem congregare oportuit, & Sedem Apostolicam, quae communi antiquissimorum Patrum sentenria, omnes iudicat, & a nemine iudicatur, sic praecipiti iudicio condemnare licet 3 quis fanae mentis non videt grauem esse iniustitiam sine iusta causa damnare innocentem, cum citra degitimam debitamque processisssormam, etiam nocentem, & criminis reum condemnare non Iiceat 3
D ces insuper, Generale Concilium legitime congregatum errare non C potest, sexra Synodus legitima extitit, ut patet, ergo non potuit errare cum Epistolas Honorij combussit, & cundem Honorium anathematizauit. Huic instantiae respondit Card. Baronius, Acta huius Synodi corrupta fuisse a Theodoro Constantinopolitano Episcopo. Nam cum Leo Secundus Pontifex. post Agathonis obitum electus arbitrio Imperatori electione Papae tyrannice confirmatis,pontificatum administrandum suscepisset;permisit tunc Imperaror Sedis Apostolicae Legatos Romam redire,quos hactenus seadente Theodoro Constantinopolitano Episcopo Constantinopoli diutius detinuerat, ut Acta Sunodalia Graece conscripta interim corrumpere posset, quod ut fecit, ea Legatis tradidiis quae tamen Vera, & incorrupta exemplaria esse Leo, & Legati cogitauerunt. hinc Honorium anathem tigarum fisisse Graecorum imposturam esse, Card. Baronius affirmat. D Verum quia Graeci, Honorium a Sexta Synodo reipsa fuisse damnatum opinantur, ad huiusimodi homines fortius conuincenaos, gratis hoc factum fuisse etiam admisso nil tamen pro se in causa hac obtinere, patefaciam. Dico igitur, esto daremus hanc sextam Synodum damnasse Honorium, cum tamen id fecerit absque consensu,&auctoritate Agathonis, qui illud tantum discutiendum suis Legatis commiserat, quod in Concilio Romano aduersus Monothelitas stamium fuerat de Honorio autem nec Verbum quidem . nec insuper ab alio Romano pontifice hanc sextam Sunodum approbatam scimus, ut praemisimus: igitur quidquid contra Honorium gestui fuit nullius roboris est, & errori obnoxium . Nec eidem Synodo sitis agatur , quia haec eadem sententia damnationis Honorii lata suerit tum in septima, tum in octaua Synodis, quae extra controuersiam a Sede Apostolica confirmatae suerunt: hoc, inquam, nil iuuat I a Grae-
77쪽
Graecos: quia falsissimum est Honorium ab his duabus Synodis damnatum Assiisse , dolo enim haereticorum his Synodis damnatio Honorii addita fuit. quare si demus damnatum Honorium in sexta Synodo, dabimus quoquo se sola S absque ulla sedis Apostolicae auctoritate id fecisse, ac proindo
Sed dices Concilium generale legitime congregatum errare non potest, haec sexta Synodus est huius odi, ergo non potuit errare. Ex communi Catholicorum doctrina respondeo , Concilium in doctri na fidei di morum tradanda errare non posse, at in rebus facti, quap ab hominum attestatione pendent, errare posse. hac utitur doctrina Card. do. Turrecremata in summa de Ecclesia, cum inquit hanc sextam Synodum in cause Honorit errasse. BSed contra Card. de Turrecremata & omnes qui huius sent sententiae sic argumentor . Causa Honorij ad rem fidei catholicae spectat, ergo inanis est responso . probo antecedens: praecipuum Catholicae fidei dogma est , Ρ tmm esie apostolorum principem S uniuetiae Ecclesiae pastorem , & Romanum Pontificem esse legitimum Petri succestorem , in fidei & morum appellationibus reisuendis errare non poste , ut patet ,& ab initio operis hucusque probauimus: at Honorius tanquam ex Cathedra Appellationem Orientalium Patriarcharum resoluit , in rebus catholicae fidei maxime concernentibus; ergo cum Concilium damnauit Honorium , docuit H norium docentem ex cathedra erraste, quod absque haeresis nota dici notae potest . vel ergo Honorius , vel Synodus qui eum damnauit, errauerunt: at C secundum veritatem & secundum Card. de Turrecremata Honorius non errauit ergo in causa hac errauit Sunodus,& vere errauit in hac causa quia extra mandatum Papae Synodum cogentis, Honorij ripae assumpsit examen, motivum autem erroris ii sie videtur: quia Graeci ut exaltationem Sedis Constantinop. iure promouere ostenderent , paulatim a digna Petri cathedrae Romanae aestimatione deficiebant, opinantes Papam Ecclesiastico iure caput esse militantis Ecclesiae,ut ex ultima Actione Conc. Chalced. furtim habita , constat. Respondeo itaque, verisiimum esse Concilium generale legitime com gregatum errare non posie , si extra Papae mandatum & constitutum non operetur, & cum a Cathedra Petri suam Actorum obtinet confirmati nem : tunc enim Concilium non errasse,firmiter credendum est: sic docuit DGelasius Papa primus, epistola decima tertia ad Epistopos Dardaniae. Adde quod haec Sexta Synodus non fuit a Petri Cathedra tunc confirmata. nam Agatho qui hanc Synodum coegerat, antequam Sunodus abQlueretur ex hac vita migrauerat . idcirco Synodus Agathoni epistolam misit, qua Actorum , more praecedentium Synodorum, confirmationem petebat , at illam non obtinuit , cum Agatho obiisset. Leo secundus, qui Agathoni successit, suis literis Synodo non responῖit, nec talis inuenitur Epistola, ut in Tomis Conciliorum apparet. Praeterea ut dictum est, Legati Agathonis limit, tum acceperant mandatum , ut in epistola, quam eis dedit, patet squi, quid igitur praeter Papae mandatum lactum fuit, irritum est, & nullius v
loris. Ec erroneum elae tenendum est.
Habentur tamen Epistolae Imperatoris ad Leonem, &. Leonis ad Impe
78쪽
AD ROMANAM S. PETRI CATHEDRAM.
A nitorem in hac causa, & Leo acta Synodi di clamnationem Honorij confirmare videtur. Sed BaromuS anno Domini 683. utrasque epiliolas iure reiicit & damnat, tanquam spurias.& Card. Bellar. ιζ . de Romano Pont. cap. ij. epistolam Leonis corruptam esse iure silibit.. Rationes autem quas adsert Baronius quibus praemissas epistolas spurias esse probat, ut notat BiniuS Tomo 3. Concit. pag. II s. hae sunt. Prima , quod circa finem, mense Maio indictione decima rescripta ad epistolam , Imperatoris ponatur, quam se mense Iulio clusidem Indictionis accepisse fatetur, quae nisi mendosa probentur, manifestissime sibi contradicunt. Secunda , quod nullo mense Iulio Pontifex esse potuerit, qui mense Au usto creatus , decem tantum mensibus pontificatum administrauit. Tertia B quod profiteatur se hanc Epistolam stripsisse Indictione decima, qua nondum Pontifex creatus erat, Quarta, quod Honorium in Monothelitarum haeresi defunctum , adeoque mita anathematis sententia condemnatum esse stribat, quem publico tunere inter sanctos Pontifices in Ecclesia sancti Petri Romanus Clerus sepeliuit . Similiter, epistolam Imperatoris Constantini, Leoni Papae mis Iam, ut Acta sextae Synodi confirmaret, & rata haberet,niendosam esse affirmat Baronius anno 68 3. num. 6.& 8. primum, quod Leonem papam mens Augusto creatum non prius certiorem reddiderit de rebus in Synodo gestis, suam post menses quatuor, in Deccmbri nimirum , cui statim statu:n fidei indicasse oportebat. Secundo quod initio Ε istolae siribatur ipsam In- dictione decima ad Leonem esse datam, quo ter at ore I co non dum Pontifex crat: nam primus annus Leonis incidit in finem Indictionis undecimae N principium Indictionis duodecimae. Tertio, quod in ipse Epistola dicatur de Synodo cogenda scriptas esse literas Imperatoris ad Agathonem cum certum sit , non ad Agathonem , sed ad Donum Papam hac de causa literas scripsisse. Quod cum ita sit, firma manet mea sententia quam superius protuli, hanc Synodum in hac Honorii causa errasse s & absque erroris nota id quemlibet asserere posse, cum ipsa Synodus a Petri cathedra confirmati nem in causa Honorij nunquam habuerit :& Qtum vera remanere, quae in causa fidei sanciuit Neminem autem silentium huius sextae Synodi Legatorum conturbet in causa Honorij, quia cilicet Giaecis Honorium ana- D tilematigantibus legati non restiterunt, nam iurisdictioni & potestati quam gerebant, scientia S rerum intelligentia non consonabat: nec Romana Ecclesia tunc temporis Viros doctrina praestantes obtinebat. Hoc ipse Agatho in epistola quam Imperatori misit & Actione quarta lecta fuit, testatus est his verbis D His itaque mansiuetissimi rerum Domini diualibus apicibus animatus, Personas quales secundum temporis huius deaeetum ac seruilis Prouinciae qualitatem poterant inueniri pro obedientiae satisfactione inqui-1iui Sc.& infra. Ideoque Christianissimi Domini filii pro obedienti
quam debuimus, non pro confidentia eorum scientiae quos dirigimus, praesentes confamulos nostros, Abundantium & Ioannem&c. nam apud homines in medio gentium positos, & de labore corporis quotidianum vi cham cum summa exercitatione conquirentes, quomodo ad plenum potetit inueniri scripturarum mentia, niti quae regula iter a sanctis atque Apo. stolicis
79쪽
Graecos: quia falsissimum est Honorium ab his duabus Synodis damnatum Afuisse , dolo enim haereticorum his Synodis damnatio Honorij addita fuit. mare si demus damnatum Honorium in sexta Synodo, dabimus quoquo se sola & absque ulla sedis Apostolicae auctoritate id fecit se, ac proindo
Sed dices, Concilium generale legitime congregatum errare non potest , haec sexta Synodus est huiusiNodi, ergo non potuit errare. IEx communi Catholicorum doctrina respondeo, Concilium in doctrina fidei & morima tradenda errare non poste, at in rebus facti, quaς ab hominum atteitatione pendent, errare posse. hac utitur doctrina Card. do. Turrecremata in suinma de Ecclesia, cum inquit hanc sextam Synodum in causa Honorit errasse. BSed contra Card. de Turrecremata & omnes qui huius sunt sententiae sic argumentor . Causa Honorij ad rem fidei catholicae spectat, ergo inanis est responsio. probo antecedens: praecipuum Catholicae fidei dogma est , Ρωtrum ine apostolorum principem S uniuersiae Ecclesiae pastorem , & Romanum Pontificem esse legitimum Petri succesiorem , 5 in fidei & morum appellationibus resbluendis errare non posse , ut patet , N ab initio operis hucusque probauimus: at Honorius tanquam ex Cathedra Appellationem Orientalium patriarcharum resoluit, in rebus catholicae fidei maxime concernentibus ι ergo cum Concilium damnauit Honorium , docuit H norium docentem ex cathedra errasie, quod absque haeresis nota dici nos potest . vel ergo Honorius, vel Synodus qui eum damnauit, errauerunt: at C secundum veritatem dc secundum Card. de Turrecremata Honorius non errauit ergo in causa hac errauit Synodus,& vere errauit in hac causa quia extra mandatum Papae Synodum cogentis, Honorij ripae assumpsit examen, motivum autem erroris suisie videtur: quia Graeci ut exaltationem Sedis Constantinop. iure promouere ostenderent , paulatim a digna Petri cathedrae Romanae aestimatione deficiebant , opinantes Papam Ecclesiastico iure caput esse militantis Ecclesiae,ut ex ultima Actione Conc. Chalced. furtim habita, constat. Respondeo itaque, verisiimum esie Concilium generale legitime congregatum errare non posie , si extra papae mandatum & constitutum non operetur,& cum a Cathedra Petri siuam Actorum obtinet confirmationem : tunc enim Concilium non errasie,firmiter credendum est: sic docuit DGelasius Papa primus, epistola decima tertia ad Episcopos Dardaniae. Adde quod haec Sexta Synodus non fuit a Petri Cathedra tunc confirmata nam Agatho qui hanc Synodum coegerat, antequam S, nodus absolueretur ex hac vita migrauerat . idcirco Synodus Agathoni epistolam misit, qua Actorum , more praecedentium Synodorum, confirmationem petebat, at illam non obtinuit, cum Agatho obijsiet. Leo secundus, qui Agathom successit, suis literis Synodo non respondit, nec talis inuenitur Epistola, ut in Tomis Conciliorum apparet. t raeterea ut dictum est, Legati Agathonis limit, tum acceperam mandatum , ut in epistola, quam eis dedit, patet 3 quidquid igitur praeter Papae mandatum factum fuit, irritum est, & nullius v
loris , S erroneum este tenendum est.
Habentur tamen Epistolae Imperatoris ad Leonem, &. Leonis ad Impo
80쪽
AD ROMANAM S. PETRI CATHEDRAM. G
A ratorem in hac causa, S. Leo acta Synodi ci clamnationem Honorij confirmare videtur. Sed Baronius anno Donunt 683. utrasque epistolas ureretjcit & damnat, tanquam spurias. ει Card. Bellar. lib. . de Romano Pont. cap. ij. epistolam Leonis corruptam esse iure seribit.. Rationes autem quas adfert Baronius quibus praemisias epistolas spurias esse probat, ut notat Binius Tomo 3. Concit. pag. II s. hae sunt. Prima, quod circa finem, mense Maio indictione decima restripta ad epistolam tinneratoris ponatur, quam se mense Iulio ciusdem Indietionis accepisse latetur, quae nisi mendose probentur, manifestissime sibi contradicunt. Secunda , quod nullo mense lutio Pontilex esse potuerit, qui mense Augusto
creatus , decem tantum mensibus Pontificatum administrauit. Tertia
B quod profiteatur se hanc Epistolam siripsisse Indictione decima, qua nondum Ponti sex creatus erat, Quarta , quod Honorium in Monothelitarum haeresi defunctum , adeoque villa anathematis sententia condemnatum
esse scribat , quem publico tunere inter sinctos Pontifices in Ecclesia lancti Petri Romanus Clems sepeliuit. Similiter, epistolam Imperatoris Constantini, Leoni ripae mimira, ut
Acta sextae Synodi confirmaret, & rata haberet, mendosam esse amrmat Baronius anno 68 3. num. 6. N 8. primum, quod Leoncm Papam mens a
Augusto creatum non prius certiorem reddiderit de rebus in Synodo gestis, quam post menses quatuor, in Deccmbri nimirum, cui statim statum fidei indicasse oportebat. Secundo quod initio Ε istolae siribatur ipsem ImC dictione decima ad Leonem esse datam, quo tenal ore I co non dum Pontifex crat: nam primus annus Leonis inciuit in finem Indictionis undecimae & principium Indictionis duodeclinae. Tertio, quod in ipse Epistola dicatur de Synodo cogenda scriptas este literas Imperatoris ad Agathonem cum certum sit , non ad Agathonem , sed ad Donum papam hac de causialiteras scripsisse. Quod cum ita sit, firma manet mea sententia quam stiperius protuli, hane Synodum in hac Honoris causa erras e s N absque erroris nota id quemlibet asserere posse, cum ipse Synodus a Petri cathedra confirmationem in cause Honorij nunquam habuerit : oc solum vera remanere, quae in causa fidei ianciuit . Neminem autem silentium huius sextae Synodi Legatorum conturbet in cause Honorij, quia Cilicet Graecis Honorium ana- D tilematigantibus legati non restiterunt, nam iurisdictioni & potestati quam gerebant, scientia oc rerum intelligentia non consbnabat: nec Roman: Ecclesia tunc temporis Viros doctrina praestantes obtinebat. Hoc ipse Agatho in epistola quam Imperatori misit ic Achione quarta lecta fuit, testatus
est his verbis f His itaque mansuetissimi rerum Domini diualibus apicibus
animatus, Persisnas quales secundum temporis huius defeetiim ac seruilis Prouinciae qualitatem poterant inueniri pro obedientiae satisfactione inquisiui occ.ec infra. Ideoque Christianissimi Domini fili j pro obedientia
quam debuimus, non pro confidentia eorum scientiae quos dirigimus, praesentes confamulos nostros, Abundantium dc Ioannem occ. nam apud homines in medio gentium politos, & de labore corporis quotidianum victam cum semma exercitatione conquirentes, quomodo ad plenum poterit inueniri scripturarum inentia, niti quae regulatiter a tinctis atqtae Apostolicis