장음표시 사용
151쪽
ut DR Aiτ 3q V, νε- DAgite Pauli Sevnquem Ar pulticum; Imo totas, quantae M in cnt, Novi Foederis tabulas lustrate. Quam grandia. . laaec d vinat sed quam plana simul ac sirsiimul ac simplicia, dc 'ςl rudio quam clivinat sea qu/m pl abrum hom7num ingeniis adtemperatai Nullae barbarae locu tiones ; Nullae subtilitues Scholassi ; Nuiue inutilium Quas
Ah.uq. t;Onum tricae. Mia iamlu m e Philose horum cρneerrationibi de Civ. Mene e , sed i Pn- ex pei oraculis ct nubibus i to are dicta, prout scitia Augustinus. At quam cieb nativus ille Evangelii s- A cor evanuiti Quam cith aurca illa simplicitas apud imperiatos carpit vilestere, Sc otiosorum hominum, ac nimio plus sapientium. figmentis incrustarit Rcseramne valentini AEonas, Marcionis ac Manctis semnia Platonicas speculationes, Arictotelieas subtilitates, vanos Ethnicismi ritus, Saeculi fastum aa superbiam, in Ecclesiam irrumpentiat quasi stilicet nimis jej . na, sine illis additamentIs, Christi fides esset futura. Ingeni sa res fuit, a t Erasmus, esse or ianum. Et absque Aristortale foret, multa defutura Fidei capita, fateri non erubescit Cardinalis Pallavicinus. Tu stilicet id provideras, imo Meautum volueras, o divine Gentium Apostole, dum sapientiam x. Cor. II. Mangelicam a mundana sapientia tanto studio diseriminabas. Dizel dum a Philosephia dc Inani deceptione tantopere cavendum VI. Th. monebas, dum ψιώ-υων illam γει-ν, falso sic dictam scientiam, λι, ----, profanas vocum inanitates, pultas quaestiones, pugnas de vocibus, esiaque vana ac inurilia, tam iteratis monitis damnabas; quae praecepta Christianorum animis utinam alte infixa mansissenti Sed neque Vos, o Lumina Ecclesiae, o puriorum temporum Theologi, evanescentem indies Christianae Fidei simplicitatem, sine querelis ac indignatione iustinere po-T. tuli. tuistis. suid ergo Athenis er Hieroso misi exclamabat TertuL
ct Platonicum, di Dialemcum Christianimum protulerunt. -- de Gregorius Neocaesariensis, Thaumaturgus vulgo appellatus, eximium hoc praeceptum tradit . Ne Eυangelicam doctrinam , inquit, curiosius quam par est seraremur . aridis et ocibus νnhaeremus. re gae quaestiones inearri litis ae logomachias seminemus;
152쪽
EMENDANDIs mT PROMOVENDI s. I 3ptunum ne or essi rim Fidei etertim , Uteram scolr que Mnx s. Pariter Basilius, Sarc. IV., anxid queritur quod Τheologia in artem mere humanam conversa sit; inquit. 40 -eὲ αγροι . At verd in argutam illam ac sophisticam Theologiam , nemo elegantius, ncmo frequentius Invehitur , quam Gregorius NaasanZcnus e Damnat nimirum illam de Deo disse exaι rationcm, cuae sua aerate in luerar, Greeor. quae, simplici ac ingenua tractorisne re. 1cta, rorauosum atque involutum genus invexit; Contra eum imperue laudat, qui eas ae modese de Deo loquitur, ita ut quaedam essari noverit, quaeisdam premere, quoi Mndam erism ignorantiam fateri. Unde, caris mine de vita sua, Theologos illos nImium argutos pro merito
Linguae audaces, ct multiplices textus,
Telaeque araneae , imbecillus eareer.
suae lesia illigant, sed robustis sunt risus,
Rumpantur, aut solvantur validis sermonibus, Es qui inciderant, emugiant laqueos. Haec Gregorius ; Quibus & concinit ejusdem Saeculi Poeta PM P lent dentius; , MIHym Fidem' minatis doreant ambaeibus, is laudia
153쪽
4 ORATIO V. DE SYBDII Ut eoneidant sophistiea. Postremo & Vos hic testes appello, 6 eam Ecelasiis nostris
capita, o beati In omne aevum Reformationis nostrae auctores, qui, pro caetera vestra sapientia, Theologiam illam Scholastucam, quae Religionem pessumdedit, ex Scholis vestris proccripseratis, de novam Theologiae sermam, egregiam illam sanhac utilissimam, reduxeratis; Quorum exemplis utinam semper posteri vestri institissent, neque miseras Scholae argutias praectantissimae illi simplicitati unquam praetuli isenti Quando verbid quod factum est insectum fieri nequit, utinam hodior gens literata, feliciori amata sydere, vanas tandem ambages suocidat, nec nisi simplicia ac rerum naturae consentanea se tuti Quod si fiat, quanta emendatio, de Theologiae, & Pliu Iosophiae, M Historiae, Ac Astis dicendi, exinde obortura sit, praeὸicari satis non potest. Nimius in his fui, Aucii Tonus , Reliqua strictius sunt atallagenda. Velim igitur, virum Literatum non perturbate, ut maiati, plerique solent, studiis Incumbere, sed accurata Methodo suos iu on tu, omnes labores dirigere; , claris ad obscura, a notis ad ignota , sibi semper gradum facere I de in rebus historicis, ordinem temporum maximὸ sequi; Etenim dici non potest, quanta sint Methodi compendia, de quantum ad Scientias promin
Me ulmia Vendas conferre queat. Velim eum, nec nimia lectione ita μο nium obruere, & cogitando ineptum reddere, nec vicistim a lectione nimium abstinere; qua moderata, mirὸ excolitur &Mnee. adjuvatur ingenium: Legat igitur optimos quosque; His imm retur ac innutriatur; Verum ita lectioni Incumbat, ut secum semper habitet, Sc suo semper judicio fruatur. Velim eum, S udioeum non latE nimis in Studiorum campo vagari, non Depe jam duis :-ι, cta repetere, non satis jam exculta tractare, Dil singularia em quainm argumenta, minus hucusque elaborata, excolenda sibi sumeret Quemadmodum in doctis illis Philosbpho: um Sociri tibus, quae per Europam Institutae sunt. summo sustu fieri via Nun cito demus. Quinimo velim, cum Viris eximiis, in condendis Suctematibus tantopere non laborari; vel si condantur, corum
154쪽
defectus ingenue agnosci: me erum res sat persectE novimus, ut absoluta omnibus numeris Disciplinarum corpora exsursant. Igitur materiam 'corradamus, disquisitionibus, expertaentis: Et cum satis materiae fuerit, tum de aedificio exstruendo cogitabitur; Quemadmodum sapienter monet Regiat Scientiarum Academiae nunquam satis laudatus Historicus. Porrb velim , in excolendis Scientiis, futilia resecari; quorum quidem immensum numerum in Disciplinis omnibus occurrere, nemo qui vel tantillum attenderit, negare potest ἱ sed quibus missis, longὸ plus otii ad utilia tractanda suppeteret. Certe, si, judice Quintiliano, una sit ex virtutibus Grammatici quaedam nescare, quidni de Philosophi, de Thcologi, de Docti cuiusque, hane etiam laudem dicamus Velim speciatim ac prae caeteris omnibus , pugnas de voc bus Omitti; quibus quam scateant Discuplinae omnes, Ac quanta hinc mala oriantur, exemplis innum ris, Cum sacris, tum profanis, tum antiquis, tum recentibus, Vir eximius probatum dedit ἔ Cujus si monitis attenderetur,& Scientias mire expurgari, de ad pacem Christianorum, de vocibus persaepe litigantium, viam fieri conspiceremus. Sidnec vclim, res quae sciri nequeunt. importuno temporis dis. pendio, ac vana industria investigari; Cujus generis infinitae exstant, in Divinis praesertim, quaestiones; ut, de Divina EL sentia, de Decretis , de Novissimis . aliisque idgenus ἱ Quae qui anxie pervestigaverit, cum ignarissimis aequE intelliget; imo infra ignorantiam ipsam quodammodo Constituetur , dum ea quae non intelliget, se putabit intestigere. Verum. AUDITORES, majora nos movent, fic, quod c put est, tandem attingendum. Scilicet, ut Scicntiae emendarentur, atque in melius promoverentur , Literatos primum emendari, Ac affectibus quibus ducuntur, superbia, ambitione, invidia, zelotypia, partium studiis, dominandi cura, dc Comtendendi libidine, eorum purgari mentes Oporteret; siquidem Nubila mens est, ysinctaque s snis, o Idae ubi regnant. T Equiis
155쪽
l ε . o a. λ x v. v E S T IDII s. EquIdem, sive praeteriti temporis memoriam recolo, sivis praesentium statum intueor, sive res Eclinicorum . sive Ecelo. sae fata perlustro, sane non aliam p siem reperi. . quae plura Scientiis damna intulerit, quam turbidi illi affectus, omnibus quidem mortalibus communes, sed In Literatis inescio quo salo, & contra quam par esset in crebriores vulgo ac vividiores. Enimvero, qui vana tument de se concepta opinione, qui soputant summa jam adeptos ὲ qui ab aliis erudiri, ve, quicquam, se erratum agnostere , turpe ducunt ac indecorum ; qui suae partis opinionibus ita mordicus adhaerent, ut ne latum quictim unguem ab eis divelli queant; qui ε contrario reliquorum omisnium sibi mentes vellent subjiceret qui in Scientiis tractandis, non veritatem, sed victoriam, quaerunt; qui aliorum studia Ee conatus invidis oculis cernunt, de maligno dente arrodunt squi, rabidorum canum in morem, vel minimum dissentientes impetunt illico atque insectantur; qui denique ad vanam pomapam, ad inanem ostentationem, seos omnes labores dirigunt,& quicquid aliorum famae ac laudibus accedit, sibi detractum arbitrantur; quid boni, quid laudabilis, ab hujus Indolis hominibus speres quid nisi rixae, tumultus, atque omne opus
3,eo, malum, praemonente Apostolo, ab amaro illo r.e o ac aemula. III. P. 14. tione exspectetur
Utilia quaedam proponuntur. Sed ego non sum illorum auctor; Ad me gloria non redundabit, Alius inde famam deiscerpet ι Igitur, ne haec admittantur, totis viribus obnitendum est. Egregia quaedam proponuntur. Sed si ita est, ergo eris ravi , ergo deceptus sem hactensis 3 ergo alius Oculatior, Selaude ingenii praestantior erit; Quod antequam confitear, coeatum prius terrae misce .
Sit mihi prima fides, re vere quod placet ut non
Acriter elatrem; prerium aras altera sordet;
Ambieitur quid enim l Castor fiat an Docilis plus e Brundusiam Numici melius via durat an p; loptima quaedam proponuntur. Sed quis proponit Homo nu
156쪽
nilari 1 partibus nostris alienus. Plura non quaero; Apage hominem i Ne audiri quidem meretur et Quaecunque estatur, quaecunque scribit, eo ipso fata, damnanda, imo diris devovenda sunt. Nil intra H oleam, nii extra est in nuce duri. Horat. Quae quidem judicia, ut ut iniqua, ut ut inepta per se appa- I E=ui. reant, tamen, si verum proloqui liceat, quotidie inter Dcdos fieri, de Scientiarum incrementis , plus quam quicquam aliud,
. O si aequitas, si candor , si fides, illa partium studia exstimgueret; s modestus de se ipse sensus lucem aliunde mutuari,& proprios errores agnostere suaderet, si, non quis dicat, sed quid dicatur, nullo livore, nulla ira , nullo odio expender mus, si concordia, si mutuum auxilium, eadem studia tractan tes juvaret ; si, ut quoue a nobis opinione dissentit, eum patim CI, M. Odio non haberemus, quod arrogantis re elati animi, non mam sueti re comis esse, ipse Sadoletus Cardinalis ad Melanchionem tinn, Α- scribebati si, cum hominibus humane agentes, nonnisi vitiis c=ἱά,
atque erroribus bellum indiceremus , si contentio Inter nos es.set, non quis doctior, non quis acutior, non quis auctoritate
ac fama prior, sed quis melior, quis mitior, quis officiosior, quis veri & aequi studiosior; si denique, sedatis affectibus, Mpartium studiis valere jussis, In veritatem candidὶ inquirere, fleundecunque oblatam amplecti, cum animo statueremus, mihi credite, haec longe optima, ad Scientiarum fines proserendos, methodus existeret. Denique, AUDITOREs , In emendandis Llterarum Stu--t diis, eorum praecipue seopum ac finem emendari convenit ; Ut stilicet ad pietatem de virtutes omnes dirigantur, Ut, in stru- ωm Amtandis Dei operibus, ad opificem semper adstendamus, ejus 'persectiones miremur, ejusque nos cultui atque obsequio totos addicamus. Enimvero, si, natura duce, res ipsas sense vacuas, ad Dei gloriam tendere cernimus, quanto magis rationis comis potes , quanto magis Literarum lumine collustratos assimos, ad
eum finem collimare oportet Et, si Epictetus, in media licet
157쪽
Ethnicismi caligine, docet Philo hos , si sapiant, nihil aliud.
sive publicE, sive privatim, quam Hymnos Deo canturos, ejus laudes celcbraturos, et gratias acturos, quanto potius nos Chrictianos, in hac Literarum ac Sacrorum luce, ita Cogitare atque agere decet Hanc Igitur capestamus viam; Hoc nobis sit proinpositum, haec nobis mens, ac laborum meta. Sic Scientiae, vanae alioquin, ac nullius fimgis suturae, sapientissimae simul aeutilissimae evadent. Sic Studia nostra Deus prosperabit. Sic animis nostris Ipse illabetur, nosque sui similes ac seIpsis diagnos estinget: Donec terrae vinculis seluti, ad ipsum veri somtem, in ipsim Dei regiam ac penetralia intromittamur. Da, pater, augustam menti conscendere sedem, Da finiem is rare boni , Da, ince reperta, Io re eonspicuos animi defigere visus. Disvice temnae nebulas ct pondera molis, Atque tuo splendore mica: Tu namque serenum, Tu requies tranquilla piis: Te cernere, finis, Principium, vector , iax, semita , reminus, ιdem.
158쪽
Mari, Anno M. DCC. v. cum Auctor quartum RECTO Tua ACADEMICI annum agere .
160쪽
SUO THEOLOGO BASILIENSI VIRO EXIMIO CUI SI PARES MULTI EXISTERENT NEC DE SCIENTIARUM VANITATE
. EARUM P R ST ANTIAM COMMENDARE NECESSE ESSET AMICO QUALEM NEQUE CANDIDIOREM TERRA TULIT NEQUE CUI DETUR CONIUNCTIOR ALTER