Joh. Alphonsi Turrettini ... Orationes academicae. Quibus multa, ad scientiarum incrementum, Christianae veritatis illustrationem, pietatis commendationem, pacémque Christianorum, pertinentia continentur

251쪽

infausto Protestantium Schisinate, & exoptata Conco dia, multa hic praesari animus non est. Hoc unum in nebimus, Augustissimum Potentissimumque BORUSSIAE REGEM, felicissimis auspiciis hodie regnantem , serventissimum quo tangitur promovendae Concordiae studium, In responseria in ad Eeclesiae re Academia Genevenses Pastores re Professores Epistola, non modo luculentissime testatum dedisse, sed &,

editis histe Literis, publicum regiae suae voluntatis monumenis tum exstare voluisse. Qua in re, ut caeteris omnibus, quamplum & fidum se gerat regiorum consiliorum interpretem atquctadministrum Vir Illustrissimus COMES A MEΤΤERNICHSerenissimi BORUSSIAE REGIS Minser Staius, Lexatus

Extraordinarius re Plenipotenriarius, vir exquisita eruditione, stibacta prudentia, summis & magna oum laude gestis Muneribus , sed singulari cumprimis virtute ac pietate conspicuus, ex ejus Epistola, Regiae adjuncta, abundε liquet ; Quam & nos hic , illius jussu, publici juris facimus. Porro , cum ex his EpistoIIs, aliae quidem Gallico, esiae L lino idiomate constriptae essent, nos Gallieis Latinam Versi nem, Latinis Gallicam hic adjunximus; ne , qui alterutram Linguam ignorant, horum Scriptorum lectione, ulla ex parte,

fraudarentur.

Faxit DEUS Opt. Max. ut, tantis exemplis, caeteri RAGES, PRINCIPES, MAGNATES, quique iis sunt A ONSILIIS, nec non & Doctores omnes, omnesque in universum Pil, ad exoptatam hanc Concordiam pro viribus uris gendam & promovendam impellantur.

252쪽

MAIESTE' LE ROI DE PRUSSE.

253쪽

magnes.

254쪽

um des aurres, de communier les tins eled lis aurres, ni, en un

256쪽

SIRE,

257쪽

ta es

258쪽

Eadem Epistola Pastorum Professorum Ecclesia

Academiae GENEVEN sis ad Serenissimum

BORUSSIAE REGEM

Ex Galliso Latine reddita.

E RENISSIME REX,

tur, quod ad Te In tanto collocatum fastigio accedere audea- . mus: Verum, ubi intellexeris quid causae sit cur Te competilemus, in spem Inducimur, rem Tibi minime ingratam sere.

Ad magna, SERENISSIME REX, Te divina prosecthfinxit extulitque Providentia. Nec enim Id dubium esse sinunt tot eximiae quae in Te fulgent dotes, illaque in primis serventissima in Deum pietas, qua ad ea omnia accenderis, quae ad Regnum Dei promovendum, Sacrorumque incrementum, spectare possunt. Enimvero, tot Ecclesiae, quas vel excitasti hactenus, vel excitare etiamnum paras, tot pii Tuis inditionibus tanta benignitate excepti, tanta munificentia sustentati, tot denique, ad 4iberalem Iuventutis institutionem, Meommodum Religionis, praeclarE oppido ac sapienter, Te r gnante , instituta, quid aliud sunt nisi luculentissimum Τuae in Deum pietatis ac zeli argumentum ρ Quo factum, ut illi omnes qui Evangesicam Fidem profitentur, Te communis P rentis ac Desenseris loco habeant, Τeque Constantinis, Theodosis, Carolis Magnis, aliisque laudatissimis & de Ecclesia optume meritis Principibus, succenturient. I l Ve-

259쪽

verum, Inter praeclara Tua in Ecelesiam merita, eminet Illa procul dubio, Christiano Rege dignissima, de componendo Protestantium schismate, qua imperis, sellicitudo. Ac sinE,

Tuo quid dignius fastigio, Tui Principatus illustrandae gloriae

ktque extendendae quid aptius, quam plae hujus Concordiae cura quae, & aequissima est per sese, & Evangelii legibus apprime comsentanea, & communi protestantium caussae & commodis uti. Essima, & ad fallendas Papatus artes, utrisque nostrum insidia tis, nosque dis unctos tantb facilius perdere gcstientis, perquam necessaria, denique a bonis omnibus ferventissimis v tis exoptata, quaque inita dubium non est quin purioris E elesiae limites longue lateque extenderentur. Hoc titulo, SDRENISSIME REX, hac tam pia, tam necessaria, tot preciabus expetita Concordia , melius longe quam ullis victoriis trophaeisque reportatis, REGII TUI NOMINIS decus splenis debit, & ad seram usque posterorum memoriam propagabu

tura

Neque vert, Τu id ignoras, REX INCLYTE AC SARENISSIME, utpote quem magnum illud opus quamma xime in votis habere, eique promovendo indefesso studio imcumbere, singulati cum animi voluptate accepimus. Cui quudem pio consilio, de nos ex animo plaudimus, & Deo opibmo Maximo, qui ejus Tibi auctor exstitit, immortales gratias agimus hoc spondentes, si quid a nobis eum in finem conse ii queat, nulli nos parcituros operae , nihilque a nobis deside. rari unquam passuros. Quocirca, cum non ita pridem signuficatum nobis fuerit, si animorum nostrorum sensa Tibi hae de

re eXponeremus, nos non operam prorsus perdituros, id luben.

tissimὲ aggressi sumus ι nobis gratulati, qudd ad tantum Princiapem, quem tantopere colimus, diligimus, ac Veneramur, quiaque propensissimae suae in Rempublicam & Ecelesiam nostram voluntatis tot tantaque specimina edidit, accedendi, tam opis portuna sese nobis offerat occasio. Quod si igitur pronas nobis aures aliquantisper commodare

REGIA, TUAE MAIESTATI grave non fuerit, constam

260쪽

tem hane atque unanimem Ecclesiae nostrae sententiam esse, imb δe fuisse, profiteri possumus: Nempe, utriusque partis Ε clesias, in palmariis omnibus & momentosis Fidei capitibus, inter se consentire: Neutras, vel errore ullo sundamentali. vel ullo Cultu idololatrico aut a Deo prohibito, infectas esset Quaestiones illas, quae nos disjungunt, nihil ad Fidei cardianem , vel Salutis silmmam, pertinere: Nos proinde, circa ista, nos tolerare invicem debere, eodem modo quo in multis aliis, circa quae dissentiunt earundem partium Theologi, tolerantia utimur r Denique dissensum istum neutiquam obstare debere.

quominus nos invicem Fratrum loco habeamus, alii aliorum Sacris intersimus, alii apud alios S. Coenam participemus, uno verbo, unam eandόmque Ecclasiasticam Societatem constitu

musa

Quod vero pertinet ad ineundae Concordiae viam ac ratio..nem , id contendendo ac disputando fieri non posse existim amus. Etenim disputandi nullus est finis; Neutra pars alteri vult concedere; animisque exacerbandis, quam leniendis &conciliandis, disputationes aptiores sunt. Praestat igitur, nobis iudicibus, altercatione omni, de capithus controversis, a stinere ; nunquam de his quaestionibus, nisi soma cum lenit ae ac moderatione, loqui; H in primis operam dare, ut Conistro versias illas parum momentosas esse pateat; caeterum, his missis, eos ex Fratribus qui accedere ad nos volucrint, fiateranE excipere; sique ipsi nos excipere velint, ad eos accedere; uno verbo, mutua nos invicem caritate tolerare, prout Apost

.E IESU CHRISTI tam iteratis nos monitis hortantur, ipsi. ue suo etiam exemplo praeivere, donec dubia nostra omnia

i sic utere Deus dignetur, quaeque a nobis ignorantur patefac

Neque verb alia unquam fuit Ecclesiae nostrae sententia de praxis. Quotiescunque quid sentiret rogata est, semper id tec ,onsi dedit. Non pauci etiam Dinorum nostrorum, eam cibi mentem esse, scriptis data opera Tractatibus, testatum se Cerunt. Unde, si qui inter nos occurrant Augustanae Consec