장음표시 사용
161쪽
PETRI cR INITI LIB. VI.edini reprebedere potius,quam explicare uoluerit. In Graeci6 uero commentariis permulta comperies,in quibws hac ipsum Lecanomitiam illi praecipui exponul,qui Acadeo mae dogmata sectatisunt: quonia de Genijs fere DaemonebMDCT diuinandi ratione,supra eaeteros philosophos diligenter Cr accurati disputanti. cuiusmodisunt illa quae a Michaele Uello de naturu er uiribus daemonum,ex Darei disciplinis referuntur. Fit etiam inquit,uaticii ratio perpetuim,quae Lecutiomantia dicitur, qua cr rusticisaepe utuntur,queadmodu per aerem quos,er per frondes,rerum praedictionessierisolet e ipsa quidem diuinatio perpetuim censetur,maximes apud Astarios populos ii pretio est quidem magna ex parte cum daemonibus couenit, qui is tali materia haud prorsus abhorrent. Vaticinantes igitur pelvim aqua plena accipiunt, quam cum daemones
irrepserint, leniter primo illapsi resident, sic uisubsilire quidam stiritus uideatur. Nam etsi aqua ipsa in pelum μsafecundu eius subilantium a caeteris aquis minime destorat:adhibitis tamen quibusdam carminibus,ex eoru pote state maxime praecellit, ut aptior multo sit ad illum itidicum spiritu excipiendu.Id autem est daemonum propriti, ut clim attracti aut illecti in pelvim seunt, ex eo quidem lapsu perexiguus sonus,acsignificationis expers audiatur:
deinde in ipsa unda oberrans, r quasi lusimns,exilem simbilum infiusiurrat,quo futura praenosci possent. Is enim stiritus uoce praetenuem emittit, quo ipsi daemones minus intelligantur,m obscuritate rei facilius hominum uotis inmponat. Et reuera perexilis uocula daemonuet exigua est: quod olim noster quos Venetus Hermolaus dicebat,uoce
se daemonis praetenucm,eν pene ubsibilante audisse, qua ille de Aristotelis sorte entelechia interrogatus sibijpsi,
162쪽
DE HONEsTA D I s c I P L. Cr Georgio Placentino,rsonsitauit. Ioannes autem Zeetes uir doctrina multiplici,totius p antiquitatis curiosus, de ipsa uaticinandi parte in Homericae Iliadis comment rio scribit,ea referes,que ad istiusmodi uaticinationes conueniant. Nam Cr ueterem Cr nouum Lecanomantiam tradit, er in quibus potifimam diserunt. Vetus enim qualis illa VlUu: noua autem, que ex aqua , λεκανῆ, Crisaurum,argentum,clectri ,aera er lapides, asias id genus ueniebant. Nulle uero adesse mulieres , aut aliquicum mulieribus coinquinati poterant. sed Cruestes, Creaetera ad id instrumenta ab eodem Zerae referatur,sicuti
Quibus Mementis, atq; initiis animantia dicantur eonstare: ac de Quinta ellentia ad uniuersum orbem disponendum, atq; absoluendum. Ibidemq; Mercurii uerba relata,& Vergilii carmen expositum. CAP. X I I.
Vi de elementis animalium, atq; principijs diligenter scripserunt, omnia quidem animantia tradunt ex quatuor elementis constare: hominem uero ex ijsdem, de diuino etiamstiritu,quem alii Quintam essentiam,scu
Pesctionem,uel Harmoniam dixerunt: quae per uniuer sum decurrere, atq; transmeareficilime posset. Digitur ab ipsa terra carnem haber ab aqua humorem, ura aere anheliti ,ab igne struore, a diuinostiritu ingentu, seu mauu ratione: quod ipsum ex philosophi aliquot asserunt. Romani autem Theologi,ut Val. Soranus, Uar. Terirentius,Cr Figulus, sub nominibus deorum hoc totu intelis lexerunt: quos gessiales uel patrios uocarunt: quoniam sunt haec omni m quidem rerμm semina, atq; principia, quae Graeci Miχῖα appellant : tametsi Lunam quos
et solem qt est 4ssior Festus cum reliquis signis in.
163쪽
PETRI cR INITI LIB. VI. ter geniales deos conscripserunt.Poeta autem Vergilius, ut in omni philosophia egregie doctus, ad hunc modum id exequitur sub Anchisae persona: Principio coelum,ac terras,campos liquentes, Lucentems globum Lunae,Titamus ira Spiritus inim alit: totami infusa per artus Nens agitat molem,er magno se corpore nuscet. Inde hominum,pecudumi genus:uitis uolantum, E t quae marmoreo stri monstra sub aequore pontus. Ignem est ollis uigor, er caelestis origo
Seminibis,quantum non noxia corpora tardant.
Quam re noster Vergilius ex additis uidetur Academiae ut alia permulta transtulisbe quidem i Platone philois sopho assertum est,Deum ipsin, cum molem hanc totius orbis construere atq; distonere decreuisset, animam quandam,seu stiritum uel rationem excogitassee, cuius sapimmtia uniuersim fere orbis aptifime componi, atq; adornari posset,Cr ad rerum ordinem, ad singularem decorcm. In qua sententia Cr Mercurius Aegγptius fuit, qui diu
ante Platonis aetate floruit:cuius uerba hoc locosubhci mus,quo cumulatius hoc totum percipiatur. Animitium, ἰnquit, corpus ex quatuor elementis constitutum est a
Deo: habet enim aliquid in se ignis, aliquid acris, aliquid aquae,aliquid terrae: neq; tamen ignis est, neq; acr, neq; aqua,neq; terra. Quae facile probari possunt: nam terrae ratio in carne est, humoris in sanguine, aeris in stiritu, ignis in calore uitali. Sed nes sanguis a corpore secerni potest,sicut humor a terra :nes calor uitas i hiritu, scut ignis ab aere: adeo rerum omnium duo sola repeririuntur elementa, quorum omnis ratio in nostri corporis fictione conclusa est. Itas ex rebus diuersis ac repugnanαtibus homo Actus est,sicuti er inudss ipse ex luce ac tene
164쪽
DE HONEsTA DII cI PL.bris,ex uita Cr morte. Quae duo inter' er in homine puis gnant: ut si anima superior euaserit, quae ex Deo trabit
originem ,sit immortassis, Cr in clara perpetua que luce uerbetur: sin corpus euicerit animum, uo que imperio subaiecerit, in tenebris sempiternis, atque in obitu delitescat. Idipsum et Brachmanae aserunt, ut copiose probatur eo riam decretis. Sed haec de altioribus disciplitus theoremata, maiorem sibi curam,atque otium requirunt quae fecπαto operi explicanda referramus.
Relatum de Carmanis populis ,quam mirifica sit eorum consuetudo in suspendendis occisorum liostium capitibus,& eorum linguis esitandis. CAP. X I r I.
IN ter alia, quae de Carmanis populis memorantur, illud etiam usum mihi est admodum mirificum, neque indiagnum, quod a nobis repetatur, qui ex eoru numero sumus ut inquit eleganter Augustinus qui scribendo proficiatum,cr proficiendo scribimus. Relatum est igitur, neminem apud Carmaniae populos uxore possie ducere, nisi caput occisi hostis ad ipsum regem detulerit. Rex aute craneum seu caluarius, ut celsus appellat occisorum in regia stituit: linguam uero e faucibus duulbum minutatim concidit, panes penn ytim illi degulandum porrigit, qui ad regem caput amputatum pertulit: tum fuis sumiliariabus atque aulicis ceu sapidifimum cibum edendum praeobet. Quin apud eosdem ille rex haberi solet celebratior, atque praeclarior, ad qκem plura occisorum capita deuehuntur. Quod cum alii, tum Strabo in geographia testitur, uir in omni antiquitate perusA
165쪽
PETRI cR INITI LIB. VI. ter geniales deos conscripserunt.Poeta autem Vergilius, ut in omni philosophia egregie doctus, ad hunc modum
id exequitur sub Anchise persona:
Principio coelum,ac terras,camposs liquentes, Lucentems globin Lunae innius altra Spiritus intus ulit: totami inlusa per artus Nens agitat molem,er magno se corpore miscet. Inde bonanum,pecudianis genus:uitaeque uolantum, E t quae marmoreo fert mollisa sub aequore pontus. Igneus est ollis uigor, Cr caelestis origo
Seminibus,quantum non noxia corpora tardant. Quam re noster Vergilius ex additis uidetur Academiae
ut alia permulta transtulisse)quidem a Platone philois
sopho assertum est,Deum ipsum, cum molem hanc totius orbis construere atq; distonere decreuisset, animam quandam,seu hiritum uel rationem excogitasse, cuius sapienαtia uniuersim fere orbis aptiyime componi, atq; adornari posset,Cr ad rerum ordinem, ad singularem decorem. In qua sententiam Mercurius Aegdiptius fuit, qui diu ante Platonis aetate floruit:cuius uerba hoc loco subiicieismus,quo cumulatius hoc totum percipiatur. Animatiuam, Inquit, corpus ex quatuor clementis constituitim est a
' Deo habet enim aliquid in se ignis, aliquid acris, aliquid aquae,aliquid terrae: nes tamen ignis est, neq; acr, neq; aqua,nes terra. Quae acile probari possunt: nam terrae ratio in carne est, humoris in sanguine, aeris in stiritu, ignis in calore uitali. Sed neq; sanguis a corpore secerni potest,sicut binor a terra: nes calor uitriis i stiritu, cui ignis ab aere: adeo rerum omnium duo sola repeririuntur elementa, quorum omnis ratio in nostri corporis fictione conclusa est. Itaque ex rebus diuersis ac repugnana
tibia homo actus est,ficati er mutas ipse ex luce ac tene
166쪽
DE HONEsTA DI sc I PL.bris,ex uita er morte. Quae duo inter' er in homine pu gnant: ut si anima superior euaserit, quae ex Deo trahit originem, sit immortassis, Cr in clara perpetua, e laceve etur: sin corpus evicerit animum, uo que imperio subaiecerit, in tenebris sempiternis, atque in obitu delite a
Idinum et Brachmanae asserunt, ut copiose probatur eo rum decretis. sed haec de altioribus disciplinis theoremata, maiorem sibi curam,atque otium requirunt:quae fecretato operi explicanda referramus.
Relatum de Carmanis populis ,quam mirifica sit eorum consuetudo in suspendendis occisorum hostium c pitibus,& eorum linguis esitandis. CAP. x I I I.
INter alia, quae de carinanis populis memorantur, illud etiam usum mihi est admodum mirificum, neque indiagnum, quod a nobi s repetatur, qui ex eoru numero sumus ut inquit eleganter Augustinus ) qui scribendo projiciamus,er proficiendo scribimim. Relatum est igitur, neminem apud carinaniae populos uxore posse ducere, nisii caput occisi hostis ad ipsum regem detulerit. Rex aute craneum seu caluarius, ut celsus appellat occisorum in regia stituit: linguam uero e fucibus auulsem minutatim concidit, panes perimitim illi degustindum porrigit, qui ad regem caput amputatum pertulit: turm fuis finitiariabus atque aulicis ceu sapidisimum cibum edendum praeis bet. Quin apud eosdem ille rex haberi solet celebratior, atque praeclarior, ad quem plura occisorum capita deuehuntur. Quod cum alii, tum Strabo in geographia testitur, uir in omni antiquitate perus
167쪽
DE HONESTA DISCIPLINA LIBER SEPTI HVS.
De ingenio de eruditione Gregorii Naziameni & B silii: & quo affectu ac studio simul ab humanis litetis ad sacras & diuinas concesserint. CAP. 1.
diorum ratio in conciliandi, hominu uniamis atq; coniungendis posit,fatis testini tur philosophorum libri:in quibws exem- ' pla etiam no pauca restrantur,issim Gr. corum hominum,tum Latinorum.Sed cum forte eoru mores atq; uitam considerarem, qui in Academia christisiue maxime praestiterint,dignu memoria pudini,quod a Rufuno Aquilcgienti qui Didamtum Alexandrinu habuit praereptore scribitur de Basilio,Cr Gregorio Nazianeten eorus singulari inter se as ctu,et diligetis. Sedenim Gregoriis idem qui ex Naziuneto oppido luit cum praeclara eloquentia 'ret,us Basiliu egregio assctu coleret,iantae classes est elim animo amicitia nam simul rhetoricam docebit ut edonte illu, ac rhetorica praecepta exhibente, de oscio ut inquit Rufinus disserendi deponeret atq; in-iem manu ad Academia christi perduceret in qua alti
krtia singulari,per annos tredecim incubuerul,quo uersentis arcana generi humano ubertim atq; cumulatius explia curet. Sic enim de utroside Rufinus ad chromatiu seriis
bit: Gregorius e Basllius episcopi, ambo nobiles, ambo Athe
168쪽
Athenis eruditi, ambo collegae, ambo de auditorio egre' ad rhetoricam prositedum imperante Theodosio Augusto rogabatur.Nam Cr Hieronymu3 hunc ipsum Gregoriu, nomodo ut optima praeceptore in optimis disciplinis agnois sestsed er eloquet imum uisu merito appellat. Sequutus aute in ipso dicendi 'γlo Polemone Laodiceu traditur: ac inter alia permulta cotra Iulianu Imperatore libru pro re Christiana egregiescripsisse: quod ille cotra christu inmpudet inre libros aliquot in expeditione ita Parthica effuderit:quod ab eos Hierondimo locis pluribus relatu est.
De Hieroglyphicis Aegyptiorum literis: ac de uulture,& ape,eorumque Symbolo:tum de cruce ctia ipsa nobilis consideratio. C A P. II.
DE literis Aegγptiorum, quae bieroglaphicae appeti
lantur,cum apud ueteres autores mentio est, tum in obeliscis etiam nunc cosi rari hoc potest: in quibus figurae illa, Cr est ies animantum diuersorum, herbarumq; uuiori ,σ arborum, sculptae eius gentis philosopluam designant: sicuti Strabo er c. Plinius grauisimi autoreste, tintur. Nam in obeliscis regum Sesolidis atque Seimois fornei, qui ex Aegrato in Urbem deuecti sunt, per elusemodi Sγmbola cr Hieroglγphicus notus, rerum naturae interpretatio adnotata est ita enim Aegγptiorum philo oophia creditur primo illactrata, quod ab eodem Plinio cratiis traditur. Inter alius uero ostigies, curabeos,apes uiuios,boues,uultures, aliaq; id genus notare consa erunt. Porro ex ipsa est is apis, sγmbolum regis ilignabatur: quod is in obeundA uitae osticlis,non minus iustitiae,quam dulcem mellis clementiam habere debeat.In uulture autem naturae genium,ac maiestitem indicabant: quod inter bas lacres familiae duntaxat meruantur De quo er Μν-
169쪽
pETRI cR INITI LIB. VII. cellinus Ammianimn Romana historiascribit, Cr Plutarchus item cheroneus. Quin illud etiam multo magis con siderandum est,designo ipsius crucis.Volebant enim Ae-gγpti, sacerdotes, ac philosophi, per eius effigiem stentuenturae salutis intelligi: quod er Ruffinus autor diligens in sacra historia restri,inter sacerdotales literas dicens re latam crucem,quae uitam uenturum allegorice designabat. sed hanc partem ri 0l f ὰρ HV iκati Ab hu copiose explicauimus in epistolicis ea sere omnia restrentes,quae Graeana Vti Aegγptiorum sacra denotarent.
Factum memorabile Octauit Romani oratoris cum rege Antiocho : & de sagminibus legatorii,quae in clarigatione gestabant:ex Iurecoluitis & aliis. CA O.
Notum est in Roma. exemplis de c.Omula, π eius ingenti animo, quem in legatione ad regem Antiochum egregie prohauit,ut hominem decvit Romanum,eπin omnibus uitae olfchs maxime praestinae. Nam cum forate rex Antiochus diluturum se resto sim diceret, neq; tum aliquid Romano oratori restondendum piitaret,Octauius inibi uirga quam manu tenebat locum circunscripsit, Crprius,inquit,o rex quam hoc ipso circulo Wrediare so-
sum dabis. Qua in re miratus hunc animum rex Antiochus in Rom.ciue, o tempore dedit reston um. sed in ea mox
legatione idem c.Octauius interjctus fuit:quo fictu est, ut S. P.QERJhimam illi ut inquit Plinius in rostris loco quidem oculatifimo,poni iusserit. Nes illud ignorandum est, quod ipsi legati uirgam gestire apud ueteres consuetauerunt, sicuti etiam fagmina, Cr uerbenaue,si quo clarigaestum accederent:id est ad ea clara voce repetenda, quae adius Romani populi pertinerent. Unde Martianus etiam
Iureco ultus qui a Didio Iuliano iussus est Occidi sancti
170쪽
DE HONESTA DIS cI PL.reyt a sagminibus dictum , cuti in Pande lis habetur: Sanctis est, inquit, quod ab iniuria hominum de sum,
utque munitum est. Sanctum autem dictum a fagminibws: sunt enim Sagmina,inquit,herbae quaedam,quas legati Po. Rom. 're solent,ne qμου eos uiolaret, sicuti Cr Graecoruiegatu accidit. Quin Cr sextus Pompeius de uerborum significationibus lib. x x M. Pro uerbenis,inquit, agmina accipi, quod ex loco sancto a consule Praetoresue, legatis profescentibus ad foedus beauras indicendum , tradorentur : unde illud Naeuianum, Ius sacratum Iouis iurandum famine. Nittimus autem quae Liuius er caeteri de hoc cripstrint, ne studio magis ambitionis, quam ueritatis indultum
Qui de ingenio daemonum scripserint, ae de Gnosticis& Euchartis , quibusque sacris daemonem se cocipere
purarent,digna memoria obseruatio. C A P. IIII.
INter philosophos Reteres,qui Cr ingenio clari,Cr dotictrina praectiterunt, maxime quidem Academici num runtur.Hi aut e de Geniis multa ac Daemonibus I cribetes, diligenter obseruauerunt,quo habitu sint, qκas potestite polleant: nam habere illos uires maximas, CT in quaq; remira quaedam efficere,pro comperto afrinant. Quod Erchristiani philo Ophi pari consti v aserunt, ut Gllus,
Origenes Adamantius,Cr Augustinus in eo praesertim liis bro quem de pol te daemonum copo uit. sed quo pacto quibusq; facris Euchaetae er Gnostici daemonest olim coniscipere dicerent, dignum princio memoria est: cum ioter alia quos portenta, ac prodigia magicae uanitatis, is
ipsis merito reseri posit. Nam diuinationis genus, quae Necromantia dicitur, in hunc modum feri solitu ab ipsis