장음표시 사용
171쪽
quidem Gnosticis inuenio,qui alio uerbo cis ras vocitari X .cu Apri. quo die i E s v s christus i Iudaeo populo cruci a lixus hi, conuenire hi solet cura puellis sibi notis, qui Gnostici ditatur: tu peractis quibusdam fucris,atque luminibus extinctis, simul coitu ineunt uel cu forore,uel cusella,nec ullum prorsus ratione habet affinitatis. deinde autenono mest in eunde locu redeut,plicstras aduocat, cr natos in antes ab illis accipiut, eorus corpus circuncidunt: tu effluete undis cruore phialas implet,Er pueroru si mi corpora cremantes,cineres accipientes, cruori con cet, atqeo coriincto epulas et pocula clam ubicunq; incedunt
codiunt: tum his quidem sacris ex alimentis diuinos quasi eburacteres in illis imprimi,atq; infundi existimatiae ipsa etiam daemonia liberius cocipi ex stlicius retineri. Sed ilia praeterea Gnostici dogma propriu ab infano quodam ut inquit oellus acceperiit:quoru opinio sit,ut unus omnino Puter credatur,cui filios duos adscribret,antiquiore prinis, altera uerὸ iuniore: Pricipia aut tria mi patri supcaelestiamtu,iuniori rate filio caelastis, eniori ubcaelestia guberonari refrui: quod ipsium dogma, nihil fre ut inquit Gellus ) a poeticis fibulis, anilibusq; ineptijs abhorret. Quae res no ab Auguspino ac Eusebio tantum ridetur ed a caeteris quos sacris autoribus,q pro ucritate ipsa, et religione summis 4 de laboribus atq; diligetia excubites cuigilarui.
De Maximiani Imperatoris squilia in Christianos & quod affectus morbo animii comutarit: tum eiusdein ediciu inpositum pro religione ipsa Christianorum. CAP. v.
IN rer alios plureis, qui christianam religione crudelia
ter persecutifunt, Vularius Maximianus numeraturi quiliarijs tormentorum, ac poenarum generibus Christianos
ibos psime asticit: quod ab Augμstino, Eusebio, alijsq;
172쪽
eopiose exponitur. Sed is tamen Maximianus ci in in liliis sicum morbum,atq; pestilentem incidisset,ae illi i medicis relatum foret,non aliter posse illum morbum curari,iis achrissianctu sanguine er caedibus abstineret. Quibus uuae ditis, Imperator Maximianus edicto cauit,ut quicunque essent Christiani suum numen ac Deos extra omnem iiii riam colerent: ac rite in religione persta rent. Sed libitum mihi est hoc inum edictsi Maximiani Imper. Cr constintini Augusti restrae,in quo aperte constibi quantu christianae religioni Maximianus cocesserit, homo alioqui se uisimus,Cr Imperator orbis terrarum,Cr qui annos plures chrissianos ipsos crudelistae luisset in ectatus. Num idem Maximianus natura quide atrox, atq; sanguinarius fuit:quo etiam ut a quibusdam traditur nussu prope animal in tota uita crudelius habitu est. Edictum hoc est,quod per omneis stre urbes pro decreto Imperatoris dicitur publicatum. In .co. Maximianus inuictifimus Augustus,
potiri Maximus, Germanicus,Aegγptiacus,Thebaicus, Sarmaticus. v. Persiicus. In carpicus. v I. Armenicus,M dorum er Adiabenorum uictor,Trib.p5tistae. xx. Imperiri IX. cos. Vm .pat.pat. proc.Cr Imper. co. Flauius.VaLco tintinus Pius lis,inuictus, Augustiis poni. Imper. V. ias. II .paLpat. proc. Inter caetera,quae ad usum reipub.
decernimus,primo quide uolueramus, fecundum antiquas leges, ex publicam Romanae obseruantiae disciplinam Oaemnia moderari intor quae etiam hoc addere,ut christ ni, qui paterna religione reliquerant,ad eum rursum reuerteretur. Sed quonia suo quodam iudicio tanta eos obmnatio huiusce rei habuit, ut nullo modo ad cultum antiquae religionis redire uellet, quae a maioribus nostris fuerat instituis
173쪽
p ET RI cR INITI LIB. VII. 'tui et in locis diuersis plebs diuersa cocurrit:ci s bis propositu a nobis edictum fuisset,ut ad patrias leges rediarent,Cr ueterv autoritate constitutus:pleriq; illoru magisse periculis sub cere,caedes que innumerus persi e,quam praeceptis talibus obedire maluerat. Quonianis in eadem adhuc entelia permulti obstinatius agui, ut nec diis Romanis honoreni ullum redderet, neq; uae religioni satis ibceret pro nostra clemetia atq; mansuetudine, quum omniabus exhibemus, etiam nunc erga christianos put imus probandum: ut rursus Christiani sint, Cr coetus habeant,
CT conuenticula,in quibu3 orare conflicuerui, construere,
atq; aedificare possent ita tame, ut nihil contra publica diasciplinam faciant. Alijs uero locis atq; epistolis, utis india cauimus, quid eos oporteat obseruare. Vnde hac nostra indulgentia illis concessu,suum Deum exorare debent pro salute nostra, pro Reipublicae stitu, ut ea integra atq;
incolumi, ipsi etiam securi agere in proprijs laboribus
posint. Hoc aurem edictum ex Romano femone Pamphisus Eusebius in Graecum linguam conuertit: cui ab Imperiratore Constintino cocessum est,ut Annales,ac gesti cosarum molucre,ac pro arbitrio legere posset unde sacrumhictoriam pari studio atq; doctrina conscripsit, quum d inceps Turrantius Ruffinus, uir magna doctrina Cr Icaectione multiplici in Latinum fermonem transtulit.
De municipibus Rotn. Pop.& quid apud Horatium sit,
Digni cerite cς ra, expositum eius carmen:tum quibus causis atque rationibus municipes Romani essent,eopiose explicatum. CAP. v I
IN Dre ciuili Romano perinultae quidem rationes afaeruntur, ibus s.P.Q .R.quosdam populos atq munia ripes non tantum iure Quiris donauerit, ed multu etiam
174쪽
DE HONE ITA DISCIPL. Ono ibus,dis damnis exemerit: cuiusmodi nominatur Astellani,caerites,Praenestim,Cr eiusmodi alij.Primi aute omnium Acti sunt pop. m.municipes caerites: er hi quidem ut est autor diligens Gellius sine ullo iuris ulfrugio: quoniam bello Gallico facra Romana recepissentieas diligentia singulari custodissent. de etiam tabulae Caerites appellatae fiunt,in quibus censoru potestas, eoruem nomen referent,qui nota aliqua uel ignominia foret insignes. Ex
quo erudite Flaccus in epistola ad Ninicit Mignos cririte caera appellat Romanos,quoniam luxu,atq; uoluptatibus turpifimis tenerenturrique tamen locu Horatiani in terpretes ineptifime ut alia permulta exposuerunt. Hire pioru uero familiae, qui in Phaliscoru agro essent,ob in riscam quidem causam ab omni militia er mireru cura uacatione habuerunt, quod hae quide nudatis pedibus impune super igne sacris quibusdam incederent:quod ut scialius probari posit, Plinij uerba subscribemus.Haud procul Vrbe Roma inquit in Phali coru agro Amiliae fiunt
paucae,quae uocatur Hirpiae, quae sacrificio annuo,quodsi ad monte Soractem Apollini uper ambustim ligni struem ambulantes,no aduruntur,m ob id perpetuo senatuscon fulto militiae, omni s alioru mnerii uacatione habent. Praenestini autem populi,cum in ius coloniae relati essent, ob ea causam a Tiberio Imper. municipes Actifunt, quod in Praenestinis finibus iuxta oppidu ex capitali ac fontico morbo Caes. Tiberius couuluis et: eoq; nomine inunicipi gratia illos donauit: quod Hadrianus Imper. in oratione de Italicensibus retulit. In hoc tame Municipes a Rom.c
uibus di irrebant, quod nes magistratus capere, neq; imfufragandi habere poterunt, ed nurneru tantum ciuiliuem dis militarisi erant participes scuti a Verrio Flacco,Cr
175쪽
PETRI cR INITI LIB. VILFesto scriptum est num cr Gel lius inquit municipes ipsos honora ij quidem munerii cum pop. R om. fuisse particiis
pes.Festus uero Pompeius eruditc ac prudeter re ri, πλplici modo municipia intelligi. Sicuti cum pars aliqua ci nitatu in Urbem iure municipali conuvaret quales Fur dani, Formiani, Cumani, Acerant, Lanuuini, Tusculani: qui paucos post annos iure Quiritum donatifunt. Secunis do modo cum uniuersa ciuitas in Urbem coctueretuit Ariacini,cnites, Agnanini. Tertio eoru dicitur,qui in ea I ge ad Urbem accedere L.utfuae cuius'; ciuitatis municipiuer coloniae forent: ueluti Tiburtes, Praenestini, Pisani, Vrbinates,Nolani,Bobutinenses,Placetini, Nepesini,s trini,Cr Lucenses. de qua re no modo Iureco ulti dilucterscribuista cr A. Gellius,er ex Verrio Flacco Pompeius.
Quo animo Caesar Anticatones libros scripserit:& quatum Catoni inuitus concesserit, eum eius ebrietatem reprehenderet: aliaque non contemnenda de Cicer nis inconstantia adscripta. C A P. v I s.
DIgnum memoria est quod a Iulio cae scriptum fuit
de M. Catone viro praetorio: qui ex obitu dictus esὶ Vtice ismam cum M. Cicero eius uitam,egregiosq; mores pluribus laudibum extulissct,parum aequo animo tulit -- fur, evinum catone tantopere,a Tullio in primis,come odam ex quo duos libros cotra eum scripsit, qui ex re Anaeticulones diceretur:in quibus omnia prope M. Catonis uitia si qua erano collegit: sed inter ulla ebrietate illi,uelat maximin probrum,obiecit:quod i fare tune ita relatu est,ut laudasse magis hoc tantum uirum, quam rcprchen disseeuibus luerit. Nam cum ipse cato plurimo uino incaaluisset,er antelacunis oscijs csct occupatus,sorte quos da . habuit obuios,quid i inquit caesar cum eisis uiri caput re-
176쪽
DE HONE ITA DIS cI PL. ras texissent,admodum erubuit: sed iri factum adierit, ut non
Catone putares ab ictu sed eos a catone deprehebos. Qua in re ut apparet catone etiam ebrium adeo reueritus est, ut uel in ipsa ebrietate uideatur illam uerae uirtutis imagianem retinuis etquod Cr Plin. Nepos temtus est:qui, haud plus,inquit,honoris a caesare uel autorintis tribui citoni potuit, quam si ebrius quos tam uenerabilis erat. Quod aute mox idem cicero Anticatones caesuris laudari plurimi s extulerit,hoc totum uel ex eius inconstititia, uel adulationis uitio accidit ut qui fortunae obsequi,ac tepori, inuitus mallet,quam constititer succumbere. Ex quo ea,in quit,laudatio tota G α fuit,sicuti ad Pomponia Atticuseribit. Et diu sane inimicitiae inter Caesare er catone linguaut quod Cr Plutarchus alicubi, r Atreius Capito iii
dicauit. Nam in libro, quem 'ipsit de officio Senatoris, aperte explicui, quo tempore coconsulatum obiit, nihil eum dubitasse viatore uocare,ut cato ipse adhuc loques in
carcere duceretur in quo tranen non modo ex fata cat
nem constitsed etiam Senatu approbante absolutum.
De impositione nominii apud Comicos poetas:& quid inter se differat Cylones & Chilones, ac ibidem Cice. uesebum explicatu contra quorudam sententia. CAP. v II i.
Vi de origine nominu atq; uiribus scripserat, peris multa quidem alfi ut de his nominibus,quae ex fodima ipsa Cr habitu corporis deducti sunt, quod in Scenicus maxime fabulis apparet. Num poetae Comici habitum 'gurumq; hominum diligenter considerantes,ex re plerunque personas denominant: cuiusmodi sunt qui Graeci uoce appelluntur Cephali,olones,Phalachr BI barones,Cralia generis eiu de. Sicut a nostris etiam Tuditani,Front in Jogliri,capitones, costi,tabeones,Venulei, quibus
177쪽
04 PETRI cR INITI LIB. VII. diligenter alibi scripsimus. Qui autem dicuntur chilones, vel cγlones, Cr quo pacto inter se distrrant,libitum mihi
est paucis hoc etiam loco adnotare: sicuti Cr Sextus Pompeius ex Verriunis commentarijs res,t. Chilones enim inis quit eiu modi homines appellari,qui maioribus labris fiunt: hoc est, qui Labeones, aut Labieni,d nonris dici possunt. Τ.autem Lucretius Labro os nominat inde illlud,
Simula Silena sutγrast labro a philania. Iones uero sine ulla quidem as iratione idem Pompeius eos appellat,qui fronte prominetiori sunt,er quasi extinoremam citrones duplici si, aliud omnino signiscat:etsi ridicule quidam in hoc aberrant. cum enim cristum suil pium cicero in grege cillonum, sacrilegoru,atq; impudi-eorii connumeretmihil aliud intellexit,quam cγnaedu hommine,ac turpiter cellente. Qisoniam cillere apud ueteres motitare is agitare est:quod et Servius atq; Η inius testatur unde cillones dicti,qui pudore vendito ceuentes feel minut. Nam cr Leneus Pompeii libertus,cura falsas contra eundem Sullustiuscriberet,no modo illum Popin nem ac Lurconem fatγrice appellauit: sed etiam Minxpr' quasi meretriculum, Cr scortum, ut in Suidae collem neu
exponituri quod a me uel obseruadu fuit,ne tam impudeterquida deprauare,atq; peruertere bonos codices audeant.
De spatio humanae uitae:& adnotada obseruatio de podere humani cordis, quomodo crescat & decrescat rex anatomica Aegyptiorum obseruatione. CAP. IX.
DE vita hominis,er qua sine,annorinq; statio censeri
debeat, permulti quidem apud uetcres tradiderunt: nec illi tantu,qui naturae uires,ac decreta ob eruarui. Ona in re cum inter se dissentiant autores, pleris tame centum
annorum statim uitae hominu concedimi: idq; ipsum uul-
178쪽
DE HONEsTA DI sc I PL. guto magis,quam intellecto nomine Seculum appellarunt: quod apud nos cum alij permiti, tum ine censorinus ad
Q . rellium copiose explicat. Sed a Terentio Varrone
traditu est, ex Dioscoridis autorii te, qui sideril scientiam calluit, Aegγptios quide ipsos quibus emodi medicata
cadauera cura luit subtili admodu er arguta ratione deis prehendise:quo maxime uitae statio aetas hominis aestimari debeat , wmpta ex pondere humani cordis coniectura. Iris Q arunt ijdem AegγptJ,centu omnino annis hominu uitam definiri: quod eoru cor, qui fine ulla corporis tabe perierin hoc inoem declaret: quoniam cum aetate si expendatur aucta atq; damna restrat. Anniculi enim pondere Daraem drachmariam,bita quatuor, sic in singulis annis Us ad quinquagesimum binis accedere, ut centum drachmis eximi quinquagenarii hominis cor. Ex eo deina de numero, unoquos anno binas detrahi, ac minui: quo persti u est, ab anno centesimo ad primum ui ponderis redire,nes longius posse proferri. Quod ego tamen acu tius quidem existimo,quam uerius . quanquam in his libris, qui τὰ οἰγοβιώκα pro ecuti sunt,mira prorsus atq; incred da explicentur. Quod alicubi er Claudius Galenus assemat. Sed er c. Plinius id ipsium de hominis corde ad Veis spasianu Augustu recen uit,etsi breuiter quide,cum dis rit creditum stre ab Aegγplijs, ex depctu bu mani cordis non ultra centesimum anniam posse homines uiuere.
Quomodo a mathematicis uitae hominum finis asseratur : ac de aetate Mosis , ex Trebellio Pollione, ac de Xenophilo musico nonnihil. C A P. X.
uod in capite superiore diximus de humanae uitae
statio,ac hominu legitimo obitu,inonuit me ueteruautoritas,qui ab isti Aegratiora fientelia prolutis quidem
179쪽
pETRI cR INITI LIB. VII. Geptis longe dissentiant sed ea tantumodo reseremus,quae Trebellius Pol lio ad co tintiu Imper. cribit in huc modu: Doctifimi inquit mathematicoru cetu viginti annos holamini ad uiuendu datos iudicunt,nes amplius cuiqvim co- resum dicunt: illud etiam adqcientes,Μosen ipsum ut Iudaeoru libri te, tintur Dei amiliare, x κ v. ac centu annos uixisse. Qiu cum interitu hunc ut immaturu forte quereretur rut illi ab incerto numine resto tun,Neminem deinceps amplius esse uicturum. Sed inlacris et ii historque sine homini ueteres tribuut κ κ .annos supra cetesimu quod et Iostpbus ine irinianusq , er alij res rut: quanquim Romani quide autores de annis Aegγptiora, eorumq; statio aliter Jentiant:in quo temere ab indoctis Varro incesitur, ut uo loco i nobis expositu. Inter alios uero coplurcis,gunnos aliquot supra cetu uixerint inus quide Xenophilus musicae disciplinae peritus ii tota mortalium uita repertus est,qui centu et qsitis annos sine ullo corporis incomodo uixerit:quod ipsie c. Plinius tradit, uir unus apud Latinos quantii equidem iudicio possum consequi in obseruandis, inuectigandus naturae arcanis,diligens,Cr accuratus.
Quantu Publius Uergilius & a M.Tullio laudatus fuerit , & quo honore ab uniuerso Romano populo habitum, cisin carmen in theatro recitaret. CAP. X r.
ET in epistolis M. Tullij ad T. Poponiu, Cr in seruianis conietarijs abunde relatu est,quantu M. Cicero P Vergilij ingenio ac uersibus detulerit,cum seipsu in continere nequierit,quo minus audiate Ro. postem Latinae doctrinae illu appellarit.m cum forte Vergilii carme ex Bucolico poemate cic. diset,miratus eruditione ex elega-tti,itcru ut scribit Seruius recitari illud uoluit adeoq; traditur in eo dudiendo albictus,atq; oblectitus, ut aperte de
180쪽
DE HONEsTA D I s c I P L. autore Vergilio dixerit, Magnae stes altera R omae. Quod hemistichio poeta mox in uu Aenea detorsit his uersibus: Hinc puter Aeneas Romanae stirpis origo Sγdereo flagrans clapeo, er caelestibus armis, Et iuxta Ascanius,magnae stes altera Romae. Quin er illud notandum maxime est,quod a Materno refertur de eodem Vergilio,ut a cor. cito scriptu est imatum enim laudis, tantum honoris nomini Uergiliano buabitu Romae est a Sen.P.Q .R.ut recitanti lium carmen in theatro,perinde unigersus populus assurrexerit,atq; Odruvio Augusto Imper ic enim Tacitus ex Materni persona in libro ad Fabitu Iustum, Testis,inquit,Ro.po. qui auditis in Theatro Vergilii uersibus,surrexit uniuersus: ac praesente stestantems Vergilium ueneratus est,sic quasi Auis gustum Ex quibus minime miru est,si ex epistolis Cr curis mine Augustus etiam O huius totius orbis terrarim I misperator Pub. Vergilio poeta re principi tantii concesserit.
De historiaT. Liuii quod in libros ab autore diuisa fuerit, non in decades,contra aliorum opinione:tum quibus id autoribus comprobetur. CAP. xli.
FAlso receptura est, ac doctioribus etiam per uas , fui e in Decudes, diuisum T.Liuio suum opus de Romanoru gestis,quae singulae decem uoluminibus explicantur, quod ipsum de autore Liuio neutiquam apud uetereseomperius. Nam Cr Priscianus uir diligens, alijq; Grammaticiscubi Liuia in citant, libroru numerum ad cribunt, neq; Decudes nominat. Itaq σκ vl .loru Cr XXX m. Cr CLXVI. uidemus aduocari ab antiquis autoribus. Cui frateriae Cr Franc.Petrarcha astipulatur, ut qui uberat in epistola ad Ioanne Boccallu, ignauia legetire cottis,uti