장음표시 사용
401쪽
DE HONEsTA DI sc I PL. 3 rmaxime Latinis .Poetice, inquit , apud Romanos plures habuit uersifcutores,quam poetas: si paulo diligentius id expendatur,quod exigendum sit in illis, qui iure debeant poetae appellari. In Publio, inquit. Ouidio reprehendi pota test lasciuies,de nimium sibi indulgens ingenium: quod et
Fabius .in omni antiquitate Romanus Aristarchus,al eruit. In statio durum nin s carmen, et anxiu praetereassupramodam tumidum.Silium uero I talicum, inquit βrum reis dolere:ac uulgurem profluentems magis uena carminis, quam elegantem Cr probam. Flaccum Valerium,Cr L canam concitatos esse,sed audaciores interdum,quum grauiores. uas legendi quidem sunt omnes,inquit sed hi mari xime probandi prosuo quiss genere: Tibullus,Horatius, catullus, Cy in comoedia Terentius. Vergilium uero CrLucretium ediscendos asserebat. Quod ipsum, ut posteri etiam probaret,bis e uersiculis exprefit: Amor Tibullo, Mars tibi Maro debet: Terentio soccus leuis, cothurnus olim nemini satis multum, Horatio Sat ra,er cheldis. Natura magni uersibus Lucretij, Lepore Museo illitis. E pigramma cultum teste Rhallo adhue nulli. Docto catustofoellaban. Nos si quis inter caeteros locat uates,
Onerat,quam honorat verius. De Iuliorum,& Antoninorum familiis:& quod in homi
nibus improbissimis atq; mostrosis defecerint. CAP.vHI.
NE cidii omittendum est,quod a probis autoribus notatur de Iuliorum, atq; Antoninora fanxlijs, quae ut viros maximos atque insignes complureis habuerunt,ita in
402쪽
.s PETRI CRINITI LIB. XXIII. eiu modi hominibus desierunt, qui ob nimia scelera dic flagitia impurifimi habiti sunt. Nam auliorum quidem ustini fuit Domitius Nero, quo nullum unquam animal crudelius Dum,iinmanius fuit. Unde notum illud: Protagentes caesarum in Nerone deficit. In Antoninis Aug. Varius Heliogabalus, cuius flagitia Crinsanae libidines prodigium fuisse, non hominem asserunt.
Vinum esse remedἱo contra Aconitum: ae defensus a calumnia quorundam Macrobius, qui Cicutam
pro aconito audacius quam uerius in eius saturenalibus reponunt. C A P. IX.
PAulo improbius, ars etiam indoctius quidam secerat,
qui apud autorem Macrobium cicutam pro aconito reponuntiquo loco de uiribus ac pote)tite uini distulat: asperentes euin re uel sim Nacrobium errasse uel cicut seu conion,pro Aconito lagendum:quoniam uinum ut diunt contra eius venenium praecipuum remediam crediae turi quod Alexander medicus,Plutarchusf, er alij comis plures testintur. Ego aute non puto stitim concedendum, ut quod in omnibus sit exemplaribus descriptum, tam aurudacter id contra publicum sidem immutetur. In quo etiam doctiores maximo damno incurrunt, quod eorum plerus iudiciam probari solea pros ratione haberi. In hoc auritem non modo potest a Criticorum calumnia destndi N aerobius,quod Aconito scripserit uinum mederi, sed egreaegie comendari. N quis es' ta alienus i lectionibus ueterumedicorum, tamq; absurdo ingenio,quin apud coni. satitem celsium,er Plinium legerit,utam maximus uires habere contra aconitu sui Galenus, Cr alij plures omittantur.Plinius certe ad Imp.Vestalianum,de pote te ac uiribus uini,sic deperit: Merum quidem remedium est conacicutama
403쪽
classiam,coriandraem,aconita,uiscum; econium, ratam niuisi,upes,uegyas,crabrones,phalangiaserpentumscorpionums ictus:contras omnia quae restigerando nocent.
I ris ignoscent nobis hac in re praeceptores nos bri, si ab illis libere dissentimus: quando nihil etiam magis debet in eumbere agenti rem posteritatis,quam praesidiim inueniisendae ueritatis. Quam iniquo animo Porphyrius philosophus Christi re
ligionem sit insectatus:ac eiusdem falsum atq; improbum uaticinium appositum: in quo Christianos ipsos
per C C C L T. annos duraturos scripterit. CAP. x.
Scriptu apud complures autores,quam in insio er acri animo Porpbγrius philosophws christiani religionem sit insectatus: quibusq; uolus minibws eam Iacerauit,atq; uexauitsed eiusdem uaticinium,quod ab eo de illa fetu est, ponendum existimaui,ut iudicari facilius post quam uonum hoc,quam audax Cr ridiculu fuerit: praesertim in eo homine,qui Cr ingenio, er multiplici disciplinarum corignitione praestiteriti cum igitur uideret christi m norimen magis in dies pollere,atq; illustrius feri, non conuiseijs tantu in Chri stianos fruiendu putauit,sed Cr Petri apostolu magicae disciplinae infimians, edoctu issu ab eis ruit a christo: ut in ea sicut impudentifime uocat deceaptiosiquisti princeps,ac signfr oret.Tu no amplius eum
duratura scripsit,quam per C C C. Cr L X. annos. Quod ipsum quam iniquo animo atq; perturbato dictu fueritare stredu no est. Augustinus certe Cr inscitis er iniquitatis Porphγrium accusat,qui tam audaci illecebra,vani, imo scommento crediderit multorum animos decipere, atq; ab ipsa ueritate depellere . quod er Petrarcha scribit, eo mau
404쪽
,so PETRI cR INITI LIB. XXIII. Porphγrius Tγrius fuit,praeceptorem l audiuit Platinu: de cuius uita Cy moribus multa retulit, eiusq; opera corra rexit,Cr in novenarios dige it. Neq; defuerunt,qui Pomphγrianis iurgij s,dis inseritionibus in Christianos strulam reterrent.Siquidem ab Eu ebla,Apollinare Laodiceo, cr Methodio copiose restonsum est. Ex his Apollinaris
tem in q; ad decem millia uersum, quod in Epistolicis diligenter dis erui s.
De Val. Homulli ingenio,&eiusdem dictis contra M.
Antoninum Imperatorem,eiusq; constantiam. C A P. X I
Notatum est a ueteribus,quam elegus er urbanum fuerit Ual Homullus,quibusq; dictis, dis leporibus sit
x us,ut nec Romanis etiam principibus parceret: cuiusimodi illud quam lepidi inium traditur in M. A ntoninu Aug. N am cum forte I inperator eiusdem Homulli domum uiseret,columnasque ibidem e Porphγretico lapide insigneis, atq; egregia3 miraretur rogavit Homullum, unde eas habuisset: tum ille,imperator, inquit, cum in aliena domum veneris, Cr mutus,m surdus esto. Idem quos pari licet iacum Lucillam Antonini matre qui Pio Imperatori sucαcefit uenerantem Apollinis simulacru uidiset, in durenu Augusti insusurrans,Et illa,inquit,nuc rogat pro tuo obitu,ut filiu3 imperet. Quae tame ipsum Imperatorem nihil omnino mouerunt, sicuti a Iulio capitolino memoratur. Tanta erat Marci probitas, Cr insignis modestia, ut non modo urbane dictased importunam praeterea dicacitatem aequisimo animo tulerit.
De diseiplina Arabum in Astronomicis : & quod ipsa hominum aetas certis temporibus ad plane
405쪽
DE HONEsTA D I s C I P L. 31ePErclegater multa ac erudite scripta int in Arabara . commentariis tu, ea maxime, quae ad caeli sideri spotestitem,ac disciplinas pertinent. Neq; videtur apud alios quidem populos fuisse studiu acrius, aut maior solertia in ultronomicis speculandis es magna ex parte Graecorum quos ingenia imitati fiunt. Illud autem mir cum existimo,ac memoria dignum in quo Mathematici ipsi et chaldaei uniuersum hominum aetatem ad planetas re rut: ut quaecunq; in uita aguntur,ea quidem statis,certisq; tentporibus planetae ipsi propemodu liciunt. Luna inquiui ab ipso natili usi ad quintum aetatis annum moderatur, atq; disponit:sequens Mercurius per decennium: Venum
per annos octo:Sol undeviginti Mars X v. lupiter X II. Saturnus reliquum uitae tempus. I tu enim digesta dis diauisa uitae mortalium tempora traduntur,ut nuper cura Iu
no Theolopho altisonomiae perit imo disseruimus. Neq; illud ignoramus,alium feri diuisione ab alijs autoribus de
hominum aetate. Nostri enim Lunae iii antiam, pueritiam Stilboni,seu Mercurio, adolescentiam Veneri, iuuentam Soli,uirilitatem Marti, sinectutem Ioui ,senium Saturno
adscripserui:adeo uisingulis sua quos osticia er ullectus
tribuant. Expositum diligenter quid Hostorium sit quid Ru
trum,& Rutellum ex Lucilii carmine, ac de imaginibus etiam cum Rutro. C Λ P. X I I I.
Scripsit aetate nostra I ovianua Pontanus inter aliasiuae diligentis monumentet,de Aspiratione libros n quibus studiose coplura Cr accurate obseruauit secutus ueterum grammaticorum exemplum,qui er in minimis etiam perscrutandis maxima solertia incubuerunt ut Fabius,Varro,
Nartunas, Nigidia et Messala,qui de litera s,libru composuit.
406쪽
,si PETRI cR INITI LIB. XXIII. posuit. Quo autem loco a Postino traditur Hostilios lares,
Hostias, Cr Hostire cum stratione scribenda essee: Hois florium quoq; inquit,ab hostiendo,id est, aequado dictu mestinum sic uocamus,inquit,ligniam aequatori , aciem bacillum,quo in dimetiendo tritico modij aequantur. Quibus apparet Hostorium pro Rutro illo,ac bucillo a cipiendum,quo in mensiuris stu menti cumuli exaequatur. Tametsi haud utis memini an apud ueterim quenquam de Hostorio legerim. Lucilius autem poeta Rutellam uomcatis Saoris eiuscemodi instrumentura, ut ex ritus carmine colligitur: Frumenta iu3 est,modi i hic secum dis rutellum Una afri. Quod Cr Nonius ponit. Rutrum uero ab eruendo dictu in est,non a radendo, ut quidam volunt. in Capitolio praeterea ligies Ait Ephebi rutrum tenentis,arenanis eruentis,causa exercitationis,pro more Graecorum:quod signu ex Bithdinia Romam deportuust Pomo prius Bilbγnicus,sicuti ex Festi colle laneis ab Hermoistis etiam notatiam est. Nam cr Var.Terentius inter rustica instrumenta Rutrum enumerat ii libris de origine uerborum ad M.ciceronem ut aratriam,surculum, rastrum, Cr alia generis eiusdem. Nessi omittendum est, quod ab Eusebio resertur,Remum Lisse a Fabio Romuli duce octa cibum rutro pastorali. Sed er Rutabulum hine dictum,quoad excoquendos panes rustici stre uterentur in proruedo, igne:proptereat poetae veteres allegoricos hoc verbum' pro uirili membro acceperunt. Vt poeta Naeuius, qui rea tritum rutabulum lepidi imo uersu uocauit: senile tractet retritum rutabulum.
Vnum esse hominem inter omnia animantia qui calidis in potu utatur, S ad uenerem pro libidine quocunq;
anni tempore accedat. C A P. X t.
407쪽
DE HONE ITA DI sc I PL. REIuturm est ab iis, quiscribunt historiam de animaliae
bus,um esse hominem in omni animantium genere, qui calidis in potu utatur. Nam caetera quidem animantia in totum abstinent. Sicuti etiam de Venere illud struat: a philosophis, Homines ipsos quocunq, anni tempore pro libidine ad Venerem decedere: in coitu esse: in alia fere animantia custodiant fium tempus, er proprios coitus certis temporibus habeant,quos uocant stitos. Sed haec unucrasint, haud equidem prorsus asseruerim in tanta natu*rae uarietate,tametsi optimis autoribus comprobantur.
P L I N A LIBERX κ I I I I. . Quantum Aristoteles Platoni magistro eoncesseritiae uersus in ara ab eo positi: & quod Magi etiam Platoni immolariit,propter absolutum novies no-
EcEPTVM uulgo est,Platone Ac demiae principe fuisse a discipulo Aristois tela in tradendis disciplinis neglectu, aut
alieni minus comendatum: cum Cr ab eo
libere dissentiat, ac ignoratiar ulicubi ut quidam opinantur arguat. Quod ego aliter accipiendum existimo,sicuti Macrobiu ,er alij ueteres exponunt.Nes enim uiginti annos duraxat in Academia Plutone audiuit: sed eide tutu tribuit,atq; co fit,ut eius quos nomini ara in templo costruxerit Jtituaris consecrarit,in qua descriptum esset:hunc esse iam, quem probi omnes merito deaberat er imitari,er commodare. Quod er nos in Partho
408쪽
314 PETRI cR INITI LIB. XXII M. nicis nostris attigimus his uer bus: Haec it 'est ara floribus redimita suaveolentibus, . Quam gratus benemerentistituit discipulus seni, Tituloqs hoc testitus animum suum atq; olficium, Platonem probandum probe a probis:ub alijs ne as.
Sic ille princeps Cr autor egregius sapientiae, Tam diuturnae disciplinae,Cr sacri muneris tulit Dignum pro meritis tantis ab alumno suo praemia . . I dem praeterea Aristoteles Platonis nome sanctu is di. uinu uocitabat: egregiij oratione de Platonis laude cori posuit,ut ab Oidimpiodoro proditum est. Mitto aute nunc illud,quod Anneus Seneca de Magis Persaru tradit, quod hi quidem Platoni defuncto immolarunt,quonii suo nutarili decesisset, annumis unu supra octogesimum ab oluisset, ne ulla prorsus additione, uel deductione. Asserunt enim inter alia suae disciplinae dogmata,em esse omniu pestiffinu numeru,que novies nolienum m tiplicat, qua aetate
Platonis philosophi luisbe interitu chlat. Hinc Labeo R Οα
manus theologus eundem Platonem inter semideos,ut Herculem,ac Romulum frendum putauit.
De cultu quorundam animatiuin auariis populisi&de Syria dea eiusq; effigie relatum. C R P. II.
IN commentari i eorum, qui de animatibus scripserunt, notatu est, pleras unimantia propter mirilicum sitiinium,dis osticia tu uita mortalium, a proprijs uiribus crpopulis coli,σ ueluti certa numina consecrari ut colum
bas i s)rijs,ciconias i Thessalis, apud quos capitale halabitura esst, ciconiam occidisse: ansieres a Romanis, quia bus ob capitolium struatum publice a Censoribus alimentita praebebuntur. Quin Cr Urij ijdem magna religione
diu seruarint, ut abstinerent 4 piscibus: quod cum alii
409쪽
ratorem Constintinum in libris,de abstinendo ab ariimantibu3.Qua in re Menadripoetae uersiculos a tri,qui bule sententiae suffragantur. Abstinent autem ea potifimu raistione,quod Facelitis Veneris filia in piscis forma commutata est,quam Sγrij pro dea coluerat. Huic argeteos pisces, ut i Basso relarum es ii templis consecrare consueueruti Non me praeterit hoc loco, quae truduntur de Uria Derceto, eu Anrgute. cuius templum insigne fuit iuxta Ascalatanem,in quo imago eius muliebri facie, reliquu corpus fiagura piscis haberetur. Porpharius autem se in libro de sacrificijs: Rhadamanthus,inquit, ac deinceps socrates, per animalia Lorare soliti sunt. Graeci quos imagini I uis arietis cornua adiecerunt, et Dionψo tauri. Sed crPanis effigiem ex cupera Cr homine composuerunt: Ioue quos ipsium in apilai taurum,Cr ovum aliquando betransfrmasse aiunt. De Aegγptijs omittendu no est,quom rum prodigiosa superstitio inultiplices,uariusq; animunαtiu formas pro dijs maximo cultu habuit ut siles,crocodistos,ichneumones,ibes,uultures,Gr alia eiusmodi.De quisbus cum alij plures,tum Diodorus, Herodotus,strabo,σAppion in Aegγptiacis commetarib coplura explicarui.
Mercurii Aegyptii uerba relata de natura aede maiestate Dei: deq; spiritu & Mundi materiainc de homine. C A P. I I r.
Vantu praestiterit Aegγptius Ncrcurius in perae uestigandis dis intelligendis rebus diuinu, Graeeirutores, Cr Latini copiose asserunt: qui hunc ipsum uerilut disciplinarum omnium principem, atque conditorem existimant:adeo ut ab hoc uno credatur scientia illa rerudiuinarum, atque ham naum diligenter Irisse medimet,
410쪽
,1 PETRI cR INITI OB. V XIIII. optime percepta, egregieq; explicata. Quod ipsum cum locis multis probauit, tum in ea diibutatione, in qua de ipso Deo, deq; Spiritu, Cr Mundi materia eleganter Crdocte disseruit. Sed hunc rem libitum est illius uerbis adaenotare. Fuit Deus CT Ηγle, inquit, quam er mundum dicimus: mundo autem spiritus aderat : sed non tamen ut i i Deo, neque Deus fiunt haec, de quibus mundus
est. Iccirco neque erunt, qgum nondum nata erant: unci
nascendi potestitem bubgerunt. Non enim ea sola non nata dici debent, quae necdum nata sunt: sed ea quae caαrent foecunditate generandi: ita ut ex bis nihil nasci pota test. Quaecunque igitur sunt, quibus inest generandi naritura, generabilia sunt, de quibus nasci potest, trines ex se nati sint. Neque enim dubitatur ex his, quae ex senati sunt, facile nasci posse, de quibus cunm nascuntur. Deus ergo sempiternus, quocirca nec nasci potest, nec potuit: hic est, hi semper fuit, hic semper erit.Haec iurique est, quae ex se tota est natura Dei. Ηγle autem, uel
Mundi natura, er Spiritus quamuis nata uideantur, i principio ex se nascendi procreandi que uim pol ident, atque naturam foecunditatis. Etenim initium in quesitate naturae est, qμα conceptus, Cr partus in se posidet uim atque materi m. Haec sitie alieno conceptu est sola gerinerabilis. Quae autem uim solam concipiendi habeant, ex ulterius connexione naturae ita discernenda sunt: ut
hie locus mundi, cum bis quae in se sunt, uideatur esse non natim: qui utique in se uim totius naturae habet: Discum dico in quo fiunt omnia. N eque enim haec omnia esse potuissent, sit locus deesset, qui omnia sustinere, Cr caupere potuisset. Omnibμs nanque rebus,quae fuerunt,praericauendum est de loco: nec qualitates, nec quantitates,nec