Antonii Bononiae Beccatelli cognomento Panhormitae Epistolarum libri 5. Eiusdem orationes 2. Carmina praeterea quaedam quae ex multis ab eo scriptis adhuc colligi potuere

191쪽

Q V A R T v svideris has triumphales naues, quas Galli vos Galliones appellatis: si nondum videris, hoc vel unum

hercle spectaculum te recreare, ac protinuS re integrare potis est. earum sane mirum artificium.& inauditam numinibus molem ab aliis accepisti: verum hoc maxime iuvabit, si quando eas ipse oc lis legens , illius inclytae victoriae excitabitur m moria , quae salutis nostri Principis causa est , &sempiternae gloriae. Ego, ut de illis meum aliquando testimonium asseram, nunquam huiusmodi naues inuise , quin mihi ad coelum animus eriga tur , ct ex Poeta Imperator factus mihi videar. Quaeris praeterea oblectamenta literarum: hic vitiosti. gymnasium & est, & Aoret artium bon rum, ago ' hic tuus ego, qui tibi cum Poetarum iucundisama lectione nusquam defuero . suadent haec, S plura etiam, ut ad nos aduoles mi Dominice : tum denique te illud impellit, quod mutatio aeris aegrotantibus unicum est remedium : r laxamenta interdum ipsis sortibus conceduntur. festinanter , me scripta sunt,

pus tererem, tu in veniendo tempus differres. Valenaea lux, ct veni.

192쪽

Ausam Ceciliae meae, mulieris urbanissimae, quae tuis auspiciis,ut illa scribit,commisia est Nicolao amico, & familiari tuo, te peto, ac rogo commendatam habe,dumq; Alexandriae agit, accelera ut victrix euadat Guarinastria nostra:id mihi pergratum erit,ut per haec tempora, praeter victoriam nostri Principis,nihil possit esse iucundius .Rogarem te efficacius,nisi preces amicorum molestas haberes, mallesq; illis non rogatus, quam rogatus benefacere.Expecto ut epistolam tu ipse deseras ad Philippum Ducem, quae de laudibus Antonii inscribitur: absoluta etenim diu te unum adlatorem practolatur, ut si per se suauis ipsa non sit,auctoritate certe tabellarii suauis,' amoena reddatur. Vale decus amicitiae, ego ita ualeo,ut inter hos strepitus, crepitus, muscas, ct crabrones valere possum. ne. Fanhor. Dominico Ferulfino. S. S. D.

V io tibi iniunctam esse prouinciam descri

bendi literas familiaritatis meae,tum ad Alphonsum commendatitias,tum alias ad propinquos, ct necessarios meos, proinde mihi maxime gratulor: nam tu,cum disertus atq; eloquens per te 11s,accedet etiam eloquentiae charitas illa, qua versus me flagras mirum in modum. tum enim praeclare

193쪽

seribimus,aut facimus,nosq; metipso SeXuperam US, si ingenio & doctrinae amor,aut odiu congeratur. spero itaq; illas ornato, accurateq; scriptas, mihi admodum fortunatas adueturas,cures modo statim absoluantur: perdurum nanq; est diutius ferre desideriti, verum id ita si modo celeritas obfutura non sit studio tuo inuigiles ad illas familiaritatis, praesertim quibus quantum in s milibus aut dignitatis,aut praeros aliuae aut commoditatis cocedi solet, nihil praetermittas velini. non quod ambitiolus sim ego,nihil enim magna exhorreo, sed ut hisce sermonibus impleantur vires agnatorum meoru,quo mihi facilius, liberiusq; concedatur licentia remorandi, & habitandi cum Philippo Principe. ab eis enim pendeo mi Dominice, ut ni Iail in uita dicam,faciam q; Minerua.deprehendis itaq; quid illis scribere necesse habeas,ut c6tententur, quidue sperandum eis item sit de hac Principis nostri deliberatione, deq; eius in me tam singulari & opinione

ct assectione. Exemplum vero epistolarum cum ad Regem, tum ad propinquos meos ad me prius mittito:nec non illas ipsas primogenias sigillo Principis occusas,&insignitas.vide quid milius,&ineptus cure, cum potius philosophari, aut poetari deberem : sed amor,& pietas in propinquos hoc ipsum persuasit, ac compulit mi suauisArie Ferugine. Uale cum scribis collegis tuis vir clarissime.

194쪽

LIBER Cetronius Panhor. Dominico Ferulfino. V. C. S. P. D.

Um expecto ut per otiti mihi liceat aliquid paulo accuratius ad te scribere, alleo pa-ia cto saltem praeclaro illi tuo dono gratia r ferre, hactenus neq; tibi,neq; desiderio satis meo facere potui .confundor equidem animi quadam aegritudine,& ita confundor,ut neq; amicis Vacare,neq; laudi,neo ingenio queam:quod & tu nosti, S pro tua in me singulari pietate compateris,di angeris mihi ce te scio. nam qui sperant, atq; animo suspenduntur, invita quodamodo vitales non sunt,hoc est ignaui sunt, desides sunt,& prorsus inutiles,ac prope mortui,quippe dum futuris inhiant, instantia praetermittunt, ac ne

Aligunt quasi Virgilianus ille horridus, Ater desidia,

Iatamq; trahens inglorius aluum. In hunc igitur modum inpra sentia dego, legaq; quoad vel Poeta Principis prodeam,vel famulus,vel li superbum id utru est, quoad coquus,vel si quid coquo humilius est pronuntier. Quare per sinceritate animi tui,perq; in me nudium illud incredibile te rogo, Mecce nate,atq; h rum nostrum solicites,ut me ab hac animi tristitia ali- 'uando liberet, me sibi vendicet,seu servitore, ut vul- AD,seu Poetam me dici suum maluerit.Eius iussu epixRPhium Iolia suae cimus,non quide quale fortavis P se desiderabat,aut merebatur catella illa prae cael ris

195쪽

dem animi aegritudine quiui componere. A Cremona nostro,nci ab Andrea Palatio viris clarissimis milai quicquam renuntiatum est post digressum meum,

Quod non admiror,quinimmo execror. tu igitur sustineas vices omnium oportebit, alioqui flentiu istud amicorum omni passionen ne quid molestius dica, etiam spe ipsa mini deterius erit.Marcolino viro spectato,& ini igni commissum,deditumq; me facias, cui dum itidem expecto aliquid eo dignum exarare, vereor ne ingrati, & negligentis nomen induam apud virum omni laude dignissimum. Vale. tonius Panhor. Ioanni Ferusno uiro consilio. S. S. D.

Nas,& ite alteras a te literas accepi a digressu meo,quibus ideo nihil respondi,quod meliteris purgare non erat necesse, velut secissem,dixissem ue aliquid excusatione dignum. si me nossi retuli semper omnia ad conscientiam, floccifaciens vulgi opinionem,uixi luculenter,& aperte Demini assentiens praeterquam vera praecipienti. loquatur de me vulgus,ut lubet, ego semper amabo perseueranter,simpliciter,fideliter:contemna obtrectatores,

odero delatores genus hominu pessimu:tumq; mecubene actu esse exmiinabo,csi hominu iaci displicuero,

196쪽

LIBER charus tibi , charus & sapietibus paucis. Tande animi puritas esuxit elucebit*,& veritas diu obtegi non potest,& de his satis.Renuntias te receptum este in Senatorum numerii a Philippo Duce,& Principe diuino,

gaudeo medius fidius , ct tibi gratulor: quippe qui

hoc in loco promptius queas animi virtutem offendere,prudentiam,iustitiam,grauitatem,animi excelle tiam,quam in schola illa Leguleorum, ubi quaquam laus aliqua ingenii,aut memoriae st,tame odiosa hoc tepore essicitur scholasticorii immodestia:multum refert doceas ne iustitiam,an illam exerceas: etenim in legendo clarus effcieris, in exercendo etia bonus. Memini me tibi hunc locum iampridem vaticinatum

esse,nec me vate hocsis fecerat, sed grauissimi mores tui qui sbi amplissima hanc sedem suo quodammodo iure vendicare videbantur,nec non Principis natura,quae talis est, ut prudentissimos, atq; integerrimos quos in c6suetudinem adhibeat si adsint, sua minus,' accersat. merito itaq; gaudeo, ubi videam virtutem,

quod plerunt fit, tibi peperisse sortunam, & homini

summam dignitate obtigisse,qui ex amicis certis multi sit plane certissimus. Nuc Ludovicum Ferrarium illum tuum,olim meum familiarem compello, hominem vere ferreum,& ut rugas contrahat,etiam ingratum is enim causa est omnis cotractiunculae Guarini viri costantissimi contra me:cum enim sua omnis culpa,& leuitas sit,in me reiicit crimen Ludovicus:squi-

197쪽

Q VARTVS ν dem abeunti miles, atq; addubitanti mecum deferre Cuarini codicem suasit,iussit,perpulit, voluit ut dcferrem illum omnino, recipiens in se Cuarini auunculi Onus immo contradicenti mihi respondit, si moleste tande id laturus est Cuarinus, quod nequaquam putes,hisce meis digitis exscribam illi longe pulchriore Plautum,ac pretiosorc adsensi tandem,ut de Lud uico utiq; benemeritus.Nosti tu quide beneficia mea erga Ludovicum,quem nos eundem Cuarinastrum appellabamus,& nisi illa exprobrare videremur,memorarem et,quot menses etiam aegrotantem acceperim domi meae,ac matrem una: quoties me Mediolanum dimisere pro se oratum inclytum ductoremtuc iustitiae praesdem Piconinum,quem ladem in re Cuarinianorum deperdita, non solum oraui, sed exoraui,obtinuiq; cOtra eorum aduersarios veteratores quidem sed benevolos meos. Miseros iuvi,erexi.dire Σi,protexi,beaui deniq;,eo tempore beneficioru m mores,Vt pote recentium di satis gratos mam me Genuam usq; Ludovicus comitatus est. Me verb abeunte,& ab oculis eius semoto, vide obsecro quid fecerit, aut quid potius non fecerit,non me modb non excusiuit,sed incusauit, nec se id fecisse,sed me criminatus est:in me transtulit culpam,in me poena,hoc est Cu rini indignationem, omnia mihi promissa mentitus.

Ego vero id fore prospiciens,ut primum licuit, librutranscribi curaui,suum Guarino sepones: quem cum

198쪽

inuenissem qui deferre non grauaretur,domino restituerem.Cum vero Florentiam me contuli Regis legatus,ideo librum ipse mecu non attuli,quod Panhormii liber erat,non Caietan unde subito proficisci mihi fuit necesse Principis mei iussu. Iniustam ubi primum libri huius querimoniam accepi, statim per episto lam Guarino me excusaui hisdem fere verbis,quibus nunc me purgo compater apud te literas ad Guarinum dedimus Scipioni Ferrariensi viriusq; nostrum amantissimo,nunc ut audio Pontifici Utinensi is reddiderit nec ne mihi satis incertum est, nam Guarinus super hac re nunquam mihi aut scripsit aliquid, nec respondit,subiratus,vi arbitro sed quid vi ra immoror consgnauimus librum Hieronymo Senensi Phrlippi Ducis Nuntio ad Alphonsum, tibi ut admones deferendum, quo Guarino tutius, certiusq; redd tur.Interim Guarinum virum humanissimum mihi recociliabis:quem nisi plus quam oculos meos amo, Dii mihi oculos exturbent. Uxor mea Philippa commater tua pulchre valet, grauida iam septem mentabus cum pariet, quid ni pariet, statim tibi, & Ergoteli significabitur: si masculu, quod Dii faxint, exoluet, Vocabitur Ergoteles, sin sceminam, Ferussiua. De tuis autem quatuor Ferustinulis gratanter, ac Volupe intellexi, quos certo scio ita institues, ut pa-xrem,Patruosq; repraesentent,& effingant .Quod E

SQxcles Dominico deuinctus sit, maximc gaudeo,

199쪽

Q V A W T V S etspar pari coniunctus est, moratus morato, simplici simplex, inter quos ut necessaria, sc & diuturna, ac perpetua amicitia est. sed de his alias, nam etiam epiriolae modus habendus est . , ale decus amiciatiae,& Barbauarios,& Grottos,& Castilioneos ex me plurimum saluta. Privi. Panhor. arino eronensi. S. P. D. T si acceperam Hermastoditum meu plurimorum iudicio probatum, laudatumq;ia magnifico,nihilomagis tamen animo m uebar, quod satis sciebam partim exuberantia quadam amoris erga me,partim nouitate, quam Veritate magis , illorum iudicia esse: Verum cum te virum smplicem, verum, apertum,& qui in manibus quodammodo mentem geras,idem de me, meoq; libello sentientem animaduertam mon modb moueri no possum,sed,ut fatear mollitie meam, gaudio distrahor:

praesertim cum antehac nulla mecum amicitia, nulla

familiaritate fueris deuiinctus: neq; illud puto, te scilicet in causa hac sententiam dedisse gratia nouitansductu:quippe viro prudenti atm spectato nihil nouit, nihil mirabile,nihil deni quod hominu uadustria arerin enio fieri non possit videri solitu Ex quo quide mihi plurimum gratulor,ac pene blandior mi Guarine, atq; id quide no teme resumma mehercle laus ab laudatis ait probatis viris egregiis laudibus efferri. Bel

200쪽

LIBER lissime quidem is alios laudat,qui semper inde a puero in laude vixit,cui nunquam humile,contemptum, aut vulgare aliquod gratum extitit.O felicem meum Hermat roditum, vocalissimu tibi buccinatorem sortitum.o sortunatam lasciuiam libelli,iam modo ab inuidorum, ac vulgi sagittis tuta es septemplicis S Ai cis umbone, id est Guarini auctoritate. Sed quaquam haec tua de me sententia mihi iucunda est, vereor tamen ne modum eXcedat,plurisq; me aestimes, quam ipse sim:nam per Deu immortalem, si modo me velim ipse cognoscere,quid tam illustri praedicatione dignum edere potui,homo ciuili studio diltractus, at aliis mille occupationibus fere contritus E iniam pulchre Iunius Iuvenalis, Quis locus ingenio, nisi cum se

carmine solo vexant Quamobrem te quaeso mi Gua- rine honora mensuramnam cum in omnibus mensura adhibenda sit,ium maxime puto,cum aliquem laudare studemus Solon Atheniensis, unus ille ex septesapientibus habitus,legem apud Graecos ediderat de decipientibus,qua cum his actio erat,qui alios in laudibus cuiuspiam decipiebant. Aderunt ita ,ut arbitror,qui te etiam in ius vocabunt,quadoquicem se deceptos,& dicent,& docebunt. Proinde tutius atq; consultius facies, si ab hisce laudibus omnino destiteris. Quod si naturae tuae benignitas,& incredibilis illa charitas,quam in studiosos omnes,tum vel magis in Poetas intenderis,le ultro cogit,nec potes destriere, par-