장음표시 사용
891쪽
pus spectes, nee minus manifestum est abundare re et e satisque esse per se sore levamento; nam nec male
nec recte aliquid levamento est. Sublato scies. quod eIsuperioribus hic repetitum est, verbum praesentis temporis facile eruitur: Quod rere illam rem sors levamento. bene facis. Deinde adiungitur nova sententia: quam id sit, mihi crede, perinde, ut cest , existimare tanon potes. Negat Cicero n0 Atticum quidem, quantopere id, de quo agitur, levamento sit, perinde existimare posse. Partem aliquam veri viderant et in ipsum verbum reriineiderant Manutius et Lambinus.JIbid. XIII, 33, 3: vide etiam, quo anno quaestor aut tribunus mil. suerit; si neutrum ea dein praesectis aut in contubernalibus fuerit modo fuerit in eo bello. Videtur subesse: si neu trum, Vide, ne in praesectis aut in contubornalibus fuerit. Ibid. XV, 2, 2: Consilium meum a te probari, quod ea non scribam, quae tu a me postularis facile patior eet. Coniunctivus postularis minus aptam habet incertae et infinitae postulationis significationem. Reetius erit postularas, qu0d mutatum consilium significati
Ibid. 4 l : Quoquo modo ego de illius Antonii
nervis existimo, non videtur si eri posse sine bello; sed non cupio, quoniam cavetur Buthrotiis. Rides 3 Ast M aps condoleo non mea potius assiduitate, diligentia, gratia perfici. Primum
superi0r sententia sic concluditur: - sine bello. sed non cupio. Deinde transitur cum ioco ad ea, quae Auleo cordi erant. In hae sententia mendum apparet in pravo illo ast et in condoleo. Scribendum videtur: Quoniam cavetur Buthrotiis, rides 'Aττικόν αστικόν γ): doleo non mea potius assiduitate cet. Ibid. 8, 2: Graeceius ad me scripsit, C. Cassium sibi scripsisse, homines comparari, qui
892쪽
armati in Tu seu lanum mitterentur. Id quidem mihi videbatur, sed cavendum tamen ut illeque plures videndae. Sed aliquid crastinus dies ad cogitandum nobis dare. Etsi abhorreo ab iis
locis commemorandis, in quibus ne opinando quidem ad certam aliquam et definitam rectius seribendi sermam pervenire possim, libet tamen exemplo monstrare, quemadmodum, etiamsi absolvi emendatio nequeat, primae tamen eius
lineas duci et veri exquisitio quibusdam finibus circumscribi possit. Ρrimum quod ante videbatur editores addunt non alii haud aut vix), neque excidere id facile poterat neque recte dicitur id non videri pro eo, quod est non videri verum nam longe aliter de decreto et iudicio dicitur videri aut non videri et pravo loco in hac orationis forma ponitur quidem. Scriptum suerat ad hanc formam: - mitterentur. et L mentitum id quidem mihi videbatur, sed cet. Deinde in litteris ut ille qua latet substantivum seminini generis particula que adiunctum significansque aliquid, quod defensionis praesidiique
causa circumspiciendum et comparandum sit; sic enim
ponitur videre hie V, 1, 3, Tusc. III, 46, de Or. III, 2. Fuitne tutelaeque 3 Quamquam unum Varronem testem huius nominis plurali numero positi habeo. Postremo in sed spost -deὶ latero arbitror debet debet aliquid
crastinus dies . . nobis dare , quod, ut alibi, de probabilitate rei, quam soleo logicam necessitatem appellare, dieitur. Sed haec hariolationis magis quam certae emendationis vim obtinere iam dixi.
Ibid. 20, 2: Itaque, mi Attice, sortiter hoc
velim accipias, ut ego scribo: Genus illud interitus, quo causurus est, foedum ducens et quasi denuntiatum nobis ab Antonio ex hac nassa exire constitui, non ad fugam, sed ad spem mortis melioris. Genus interitus nobili aliquo exemplo illustratum significat. Ex litterarum vestigiis id
893쪽
exemplum perspicue erui videtur: quo Catulus usus es LQ. Catulum patrem notum est in caedibus Marianis mortem sibi eonseivisse insalubri halitu tretorii eius Ioel coneam
rati, in quo se inclusisset Veli. II, 223. 3Ibid. XVI, 11, 1: De Sic ea ita est, ut scribis:
asta ea aegre me tenui; itaque perstringam sine ulla contumelia Siccae aut Septimiae cet. Cuiusmodi res significetur, perspicuum est; aegre enim Cicero se dicit in causa aliqua agenda abstinuisse a mentione seminae parum h0nestae, itaque in causa iterum agenda aut potius in oratione perscribenda et edenda) se leviter eam perstrieturum. Ea semina quo nomine fuerit, apparere videtur in
eo, quod sequitur, ex Galli Fadii filia. Scriptum igitur fuerat: a Fadia aegre me tenui. Ad litteras propius erat a Staia.) ΓΑ Fadia iam Lambinus.JIbid. Ib. 6: Consenti in hac cura, ubi sum, ut
me expediam. Scribendum: fonsenui in hac cura cet. Senium sibi hanc curam attulisse significat ac prope se in
Epistol. ad Quint. Datr. I, I, II: Atque inter hos u nos) eos, quos tibi comites et adiutores negotiorum publicorum dedit ipsa respublica cet. Quo refertur inter hos p Nimirum ade0s, qu0s proxime ante Cicero nominavit, legatos et quaestorem. Quomodo igitur inter hos tamquam pars aliqua separari atque excerpi possunt ii, quos res publieaΕp. 26, 4, de quo loco dixi Adv. Crit. II p. 240, non paveos
specus, Sed paucos pedes scribendum est, propius ad codicis Med. vestigium, quoniam et pedum paucitas aptior est ad exiguitatem rei declarandam, et specus semper sub terranei sunt. Significat Cicero paucorum pedum semitutem ne ad superficiem quidem et aream pertinere, sed ad subterranea, velut ad aquam simileve aliquid. Duiligeo by Corale
894쪽
Q. Ciceroni comites et adiutores dederit, cum certissime omnos res publica dederit atqu0 ab hoc toto genere deinde Separentur ii, quos privatim sibi Quintus adiunxerat ρ Manifestissimum est mendum hic subesse, quod obscuriore indicio aliquis suspicari posset vel ex hoc concursu insuavi pronominum hos eos quos. Cicero scripserat: atque interest hoc: eos, quos tibi respubliea, dumtaxat finibus iis praestabis, quos ante praescripsi:
quos vero aut ex domesticis convictionibus aut ex necessariis apparitionibus tecum esse voluisti horum non modo facta cet. Sic demum recte duo contraria genera separantur. 3Ibid. g 40: Sed quoniam primus annus habuit de hac reprehensione plurimum sermonis credo propterea, quod tibi hominum iniuriae . . quod insolentia praeter opinionem accidebat . . . secundus autem multo lenior, quod et consuetudo et ratio te patientiorem leniorem que fecerunt. tertius annus ita debet esse emendatus cet. Recte Wesen bergius sensit non posse
ex habuit in altero membro audiri suit et ideo hoc apud lenior addi volebat. Sed ipsum hoc adiectivum ante leniorem, in hac praesertim epistola diligentissime elaborata, graviter offendit. Sine dubio Cicero scripsit: secundus autem multo leviorem sermonem habuit . Ibid. 3, 1: Sed certo a te mihi omnia semper honesta et iucunda ceciderunt; a me tibi cet. Reeis aliquid iucunde alicui cadere dicitur, non item omnia iucunda alicui cadere, praesertim ab aliquo. Sine dubio scribendum, geminatis duabus litteris: iucunda acciderunt, quemadmodum ad Att. I, b, 1 scri-
) g 7, ubi editur: ea autem adhibita doctrina est, quae
vel vitiosissimam naturam excolere Possit, necessario scribendum est pumet.
895쪽
bitur: mihi omnia. quae iucunda .... homini accidere possunt, ex illo aecidebant. LSio iam Lambinus in margine Ib84.JIbid. g 4: Primum enim te praesidio esse volui, si qui essent inimici, quorum crudo litas nondum esset nostra calamitate satiata cet Quaero, cui Marcus Quintum praesidio esse voluerit: de Marci quidem praesidio non agitur, quoniam is iam calamitatem subierat. Comparatis, quae leguntur ad Att. ΙΙΙ s. 1. intelligitur significari periculum, quod ipsi Quinto impenderet, accusationis, cum ex provincia decessisset: eum cumulum addere poterant inimici Marci calamitate non satiati. Scribendum igitur: te et in praesidio esse volui et impetus inimicorum coere . Ibid. II. 3. 2: Qui Pompeius ut ps roravit - nam in eo sane fortis fuit, non est deterritus. dixit omnia atque interdum etiam silentio, cum auetoritate peregerat - sed ut peroravit, cet. Quid auctoritato peregerat et quidem saepius p Nihil sane, sed perfregerat fer haust durelio. Sine aecusativo dieitur perfringere etiam Or. 97. Sio iam Gulielmus, cui nemo auscultavit.J Paulo post g bὶ scribitur: Sed idem Nerius index edidit ad alligatos Cn. Lentulum Vatiamst C. Cornelium ista ei. Primum restituendum e M: ad allegatos, hoc est, ad eos, qui Sestii nomine ad Neriam missi erant et cum eo agebant: deinde scribendum videtur: Cn. Lentulum Vatiam et C. Cornelium instare. Hos duos Nerius superesse Sestio accusatores et imminere. si ipse destitisset, ediderat. Ibid. 6, 1 et 2: Mihi cum sua sponte iucundu ni quod Gabinio in senatu supplicatio contumeliose negata erat , tum iucundius, quod me absente; stenim εἰλικρινὲς iudicium sine oppugnatione,
sine gratia nostra erat. Ante quod Idibus et lpostridie fuerat dictum de agro Campano ae tuae l
896쪽
iri, non est actum. Perspicuum est postremam hanc sententiam a quod incipere Quod . . fuerat dictum . . actum iri, non est actum x litteras ante ad priora pertinere. Iam in II pro etenim scribitur sat enim et erum pro erat. Scripserat igitur Cicero sic: - quod mB Rbsente; est enim iudicium; sine OPPugnatione, sine gratia nostra damnant Ibid. 8. 1: Tu metuis, ne me interpellespPrimum, si in isto essem, tu scis, quid sit interpellare. Ante Alsius p Ms hercule mihi docere videris istius gens ris humanitatem, qua qui dem ego nihil utor abs te. In litteris corruptis antea is is sic enim M) latet accusativus pluralis, homines significans Ciceroni interpellando molestos, quos vellet istam humanitatem non interpellandi a Quinto discere. Proxime ad litteras accedit Antiates, ut Cicero in Antiati epistolam
scripsisse putetur et de officiosa molestia colonorum vicinorum queri.
Ibid. 11, 2: Vehementer vexatus Gabinius exagitati tamen a Domitio publicani, quod eum essent cum equis prosecuti. Vexationi Gabinii non contrarium est, sed ad eam augendam pertinet, quod Domitius etiam eos, qui eum prosecutione cohonestassent insectatus est. Itaque pro tamen scribendum etiam. Per- frequenter haec commutantur.
Ibid. 14. 2: plane aut tranquillum nobis aut certe munitissimum exspecto eum annum, qui sequitur , quod quotidie domus, quod forum, quod theatri signi si eationes declarant nee laborant quod mea conscientia copiarum nostrarum, quod Caesaris, quod Pompeii gratiam tenemus. Sedem mendi esse in laborant quod manifestum est, nee particula quod ullo modo ad hoe sententiae membrum accommodari potest. Ne illud quidem dubium est, quin in laborant lateat verbum cum
897쪽
mea conscientia coniunctum. Scriptum fuerat: ne elabat antiqua mea conscientia copiarum nostrarum, quod cet.
ibid. st 3: Quare suavitatis equidsm nostrae fruendae causa cuperem te ad id tempus venire. quod dixeras, sed illud malo tamen, quod putas magis etiam illa etiam magni aestimo me αρι νε- λανίαν illam tuam et explicationem debitorum tuorum. Scribendum: sed illud malo tamen, quod putas magis e re tua; nam illa etiam magni aestimo α ιι φιλαφίαν illam tuam ceti fg re tua subesse senserat iam Lambinus. Ibi d. go: Ambitus redit immanis. Numquam fuit par. Idib. Quincti fenus fuit bessibus ex triente coitione Memmii est quo cum Domitio. hanc Scaurus unum vincere. Messalla flacce LProbabiliter seribi videtur: Idib. Quinct. senus fuit bessibus ex triente coitione Memmii ex aequo eum Domitio; hanc Scaurus unus cstudet vin
Ibid. II l. 1, 4: Vuluinus ante suum fundum prope Ernestius recte probe munierat. Neminins in mentem venit Bellienus plbid. g 23: Quod multos dies epistolam in
manibus habui propter commorationem tabellariorum, ideo multa coniecta sunt aliud alio tempore, velut hoc ceti Neque coniecta absolute pro eo, quod est coniecta in eam epistolamin, dici potest, neque hoc, quod nunc Cicero scripturus est, iam coniectum in epistolam erat. Magnam materiam commoratio attulerat; scribendum igitur conlecta. In iis, quae sequuntur in codicibus sic scripta: nihil te recordari de se de epulis illis, quas in Tusculano eius tu mihi ostendisti, temere ex opulis editores secerunt epistolis: nam neque epistolarum mentio per se apta esti
898쪽
nequo epistolas Anicii Q. Ciceronem Mareo in Tusculano Anicii ostendisse credibilo est; postremo relinquitur pravissimum illud de se - debebat saltem esse de eo - , quod sorti remedio nuper deleri editores iusserunt. Ex iis quae subiiciuntur de vultu, sermone, animo Anicii, apparet Ciceronem malum et fraudulentum hominem caveri iubere. Ex vestigiis eodicum efficitur duabus litteris mutatis: de sede-culis illis, quas in Tusculano eius tu mihi ostendisti. Sedeculas aliqua re notabiles Quintus Marco ostendisse poterat; quodnam illae morum Anicii indicium et Vestigium habuerint, ignoramus. Possit aliquis do fidiculis cogitare; sed saevitiae significatio, ad quam illae pertinerent. minus apta est; nam quod nomen nune n0n reperitur ante Senecam, nihil in tali re habet argumenti. ibid. 3. 3: quo quidem in iudicio maiestatis Gabinius odio premitur omnium generum, ma Time testibus caeditur, accusatoribus frigidissimis utitur. Α testibus concidi aliquis diei potest, testibus caedi nihil omnino est; scribendum laeditur. Confirmat coniecturam, si opus est, additum maxime; nam inter plures res, quae reum laedero poterant, Gabinium maxime testes laedebant, non caedebant. Sequitur de eodem
Gabinii iudicio et periculo: Animum praebeo ad illius
perniciem moderatum, ad rerum eventum lenissimum. Et rerum eventus perverse dicitur de unius iudicii eventu, neque eventus per se contrarius poni potest perniciei quod ipsum eventus certum genus est. Scriptum fuerat aut: ad alterum eventum aut: ad laetum eventum; sed prius praestat. Epistol. ad Brut. I, 2, 3: Quod seri bis deseditione, quae facta est in legione quarta, de
Contra eos, qui has epistolas a Cicerone abiudicarunt, polli C. F. Hermannum non est opus disputari, quamquam poterant Diqiti eo by Corale
899쪽
Catoniis, in bonam partem accipies GL Hic quoque mendi causa nata est errore oculi similitudine Iiit rarum decepti et nonnullas praetermittentis: sic enim sine dubio scriptum fuerat: -- in legione quarta de rima fraude s. Antonii, in bonam partem accipi e S. Fraude debetur C. F. Hermanno. Ibid. ep. 4 Bruti ad Ciceronem . 3: Qua in re. Cicero nimis credere videris spei tuae statimque, ut quisque aliquid recte fecerit omnia dare ac permittere . quasi non liceat traduci ad mala consilia corruptum largitionibus animum. Poterat fortasse liceat ferri. nisi adderetur corruptum largitionibus; nunc manifesto scribendum videtur: quasi non liqueat; significatur enim. quid necessario fiat animo largitionibus corrupto. ibid. g 4: Ita quo timeo de consulatu, ne Caesar tuus altius se aseon disso putet decretis tuis quam inde, si consul factus sit, descensurum. Quomodo poterat Caesar 0ctavianus putare M.
si consul laetus esset, descensurum. et quomodo hunc de- Scensum cum priore ascensu comparare p Nam si quis interpretari conatur: - quam ut inde - descendat . primum
h0c sermonis usui prorsus repugnat. deinde ne in illa quidem sententia recto adiungitur illud si consul factus
uno et altero loco eius argumenta limari confirmarique. Quod in orationibus a Naislando Wolfioque damnatis facturaeSSe nunc omnes sciunt, ut orationis sententiam que vitia in manifestissimis librariorum erroribus posita declamatoris. qui a criticis mirificus fingebatur, modo artificio, modo ignorantiae imputarentur, id in his quoque epistolis persaepe accidit eo magis, quod in extremo codicis volumine adhaerentes partim a librariis negligentius etiam quam ceterae Scriptae sunt, partim ipsa codicum soli a male habita; earum quidem, quae secundo libro continebantur, tantum manca codicis parte unus Cratander usus eSt. Diqiti eo by Corale
900쪽
sit. Longo aliud significat Hrutus. Veretur enim, ne Octavianus Ciceronis decretis lam alte se iam ascendisse putet. ut ei non suffecturus sit novus inde ascensus gradus in consulatu positus. Itaque timet, ne spreto consulatu maius aliquid petat. dictaturam regnumque. Hanc esse sententiam aperte etiam . quae sequuntur, demonstrant. Duo igitur aseensus gradus aestimatione Oetaviani comparantur.
scripseratque Brutus: 'quam inde . . . . escensurum.
Consulatus adeptio ei videbitur minus addera fastigii et amplitudinis, quam Ciceronis decreta addiderint. l Eandem
sanientiam secutus Manutius ascensurum scripserat.J'
Ibid. II. 1: nam qui in Achaia congressus P. Dolabella militos atque equites habente quod vis adire periculum ex insidiis paratissimi ad omnia latronis maluerit quam videri aut coactus 8sse pecuniam dare aut libenter dedisse homini nequissimo . ., is nobis ultro - ultra typ0thetae alicui debetur et pollieitus est et dedit cet. Participium congressus sie absolute positum prorsus pravum est; si addas cum cum P. Dolabella significetur Antistius ipse Dolabellae congressum petisse. Tota sententia postulat, ut Antistius signifieetur invitus in Dolabellae potestatem venisse. Scripserat igitur Brutus: nam qui in Achaia comprensus, P. Dolabella milites atque equites habente, quodvis cet. Fieri potest, ut ante P. exciderit a b. Ibid. 16, 5: Ceterum nequie quam perierit ille cuius interitu quid gavisi suiuus, si mortuo
nihilo minus servituri eramus, nulla cura ad -'ὶ b Κayserus, quem tam saepe reprehendi temere verba delentem, semel aliquando veram ἀθέτησιν mihi praeripuit damnato alienae. Non prorsus alienam culpam esse Brutus affirmat, sed prorsus se, quod iniquum Ciceroni visum erat, hune in Octaviani culpae societatem inclusurum, si provideri potuerit. Diqiti eo by Corale