Iulii Caesaris Scaligeri De causis linguae Latinae libri tredecim

81쪽

s, 1 v L. CAns s CAL Lin 1. non ita esse: sed verbum vetus ibit quod ngnificauit & sequi,& assequi: unde etia οπαων:

bant, &tollebant aspirationem:iidem veris addebant σκω, inde factum est nostrum Pasio. Eiusdem originis suit & υ, ω, quoniam in pacato,no in hostico pascebant: unde et Lun Fax Ab v- uouis autem praeteritum illud si ixit : neque e nim Fasco, suit primigenium: sicuti nequesco, Noui: sed γνωσκω, fuit Sic neque in . τ, mutatur, Vt putabant in verbo. Irascor, iratus: fuit enim Irascitus: quod postea desitum est: &. abiecit sibilum, qui retentus est alio verbo , Fascor,Pastus. Non est igitur s,quod mutetur in Τ,

ut prodidere: in eo nanque verbo mansit incolu me: neque C in T, mutatum e etenim fuit Pasii rus. N,abiicitur Scidi.neque mutatur in ri ut scripsere,in verbo Sino,S . Aliquando enim fuit,Sinim. Q, in suam germanam,Sequo Secutus. Nec transit in x, ut voluere, in Coquo Coxi sed aia sumit sibilu.Neque R,in v quq d at ut . in Sero,se' nil fuit enim Serui quod extritum est, ad differentiam eiusdem verbi in alio significatur vix eniim mutatam eam literam inuenias inflectendo. At s, mutatur iii N, Sanguis, Sanguinis: quoniam suit Sanguen.In Ti,ut diximus, Pam,Paradis. abiicitur ex duplici remanente altera parte. Ferdix, Perdicis.Transit in R Flos,Floris:in Τ Nepos, uepotis. Sed no est verum,quod profitentur, in v eonso natem mutari sibilum eo exemplo, assimpsit enim Eolicum digamma, ut in Oue de 'μ . Neque mutari in T, in verbo Paciscor, τη- etu γ

82쪽

stus, ut sensere, iam colligi potest ex iis,qiuae supra diximus, sed T, est peculiaris ipsi participio,

malus, Doctus,Ledius, a fuditus, Latus: sed in As,Potis: T, in x,transire,iidem male docueriit,

illo exemplo Fles o,Flexi.sed in sibilum,uisupra diximus:quod coaluit cum C,& secit duplice. x,

in v, consonante aeque male mutari arbitrantur, in ea voce ia ,siuis. Verum το νι Πω,Vnde etiam nostrumI Dpmnus: no, ut Cicero prodidit,a nando. Inde nostrum, δεῖ inguo,de. Ninguis in recto:&i is,concisum:&aliud concisum,7 ia , mutato C, in C, & concreto cu sibila in x. in obliquis autem mansit prisca vox. Neque recte sensere, aspirationem in C Τ,transferri, Velio,Vectum sed ita suit,ut diximus. Habet aia

piratio aliquid simile cum C: itaque alicubi in Vasconia quod alii Hodie dicunt, ipsi sua lingua Sidis. Ergo Veho, faceret Uehsi, assumpto sibilo,

utSuco, Ducs.postea, Versi. & supino mutato sibilo in C, ut diximus, Vectum. I, quoque abiicinotauere. Citant Solinum in collectaneis: quasi vero is sit autor veteris Latinitatis: eius verba sunt. Tatius homine exiit. quasi vero apud probati simu quemq; RediIt, i It,AdiIt, PraeteriD, desideretur.& fortasse apud Solinu Exuit, legendum est.Mutatur quoque in seipsam, recepta vocalis pristina naturat& e contrario, Gaudeo, gauia sim & Pesoluisse apud Tibullum: quoniam Soluo,

fuit ολον λύω.Mollescit vero adeo,ut etiam abeat, ut apud Catullum eundem, Non ita me diui,ve gemunt,iuerint. pro tuu

rint: quemadmodum etiam in libro de Comicis dimensionibus obseruauimus.

83쪽

Proprium trium liquidarum, L, R,N, C, T,non mutari in quibusdam nominibus:Sa Salu Cicari cicuris Titan,Titanis Hese Haleciso Caput, tis. Proprium-L, & R, assumere sibi alteram: Mecasellis Frin,Farris. Ipsius autem C, assum re,etiam T: ut Lac, Lactis: nisi sit a recto prisco: dicebant enim Lacte a Graeco amputatis duabus literis,Γαλακτος. Obseruarunt etiam id, L, P, S, X, ut praetcritis non mutari: Caelo, 6.laui: Siveo, Stupui:Lasso, Lassaui Laxo, Laxaui,Sed hi id de rent etiam R,Torqueo. Torsidcc. Dico, Dixi: coaluit enim non autem mutatum est. & P, Scalpo,': nam si duplicis literae figuram haberemus in hoc, ut habuimus inlisi, posuissemus. n. autem non mansit semper, sed in comparem suam mutatum est: Scribo, Proprium x, quod mutatum fuerit in compo sitione,in declinatione ellissi: feroElatmropionisii Verbum quoque mutatum est. '-

Mutatis in dedis sis a Graecis. Vocales.

O Vae a Graecis deducuntur, in iis ita sunt

vocalium mutationes:Breues auidongae in aequales: aut inaequales: contra natura communes, in illas. Igitur longae Graecae in longas nostras ian, Ouum: breues in breues, ονο , onus: breues in longas ME, ab eo quod fuit με: longae in breues. ορειχαλκον, Orichalcu: φη τις, crepida: φηρ,F .ra : in natura comunes, εγω. Corripitur maximae parti poetarii: producitur Statio, Catullo, rne Iio Gallo.Item usrba αγω. Communes natura,in

84쪽

iratura communes: ut Pharsalia, Sicania. Eaedem in breues perpetuo, ab υω, υμιq.& in longas perpetuo, Vtas, ab eadem origine. sic πλυω.1putum.Idque non solum ob usuna,sed etiam obi artes,nanque positione interdum sit hoc: ut A: a qua is, natura breuis, aliquando sit positione longa:vt,Indigena. aliquando sit natura, propter naturam positae consonantis: vi, Infelix, Insolens: ab s, aut F, incipictibus cum coniungitur. Hae sunt in communi prsceptiones: sigillatim autenisic recenseas. A, in A,mutatur,καλαθος, Calaili': in canistru: in o, si Copo,a καπηλος venit:inc:ς, Triuphus: τροιο sελίζειi , stragulare: κρ παλη, Crapula: non,ut dixere,uin caput grauaret. Quod autem aiut, A, in Y,apud Graecos verti eo exeplo, ρλυμπος, quasi ολος λαμπον, falsi sunt, est enim οτιολυων δοις, ο λιποις, montis nomen ob altitudinem:quem cum ascederent,interrogati quo iret, diceban in coelum,unde coelo c5municata vox. A,etiam sibi assumiti, more Eolico, φαις, φασι .ita iis κληπιος,noS Asculapium. F,in F,breue, Θεος, Deus: in longum, εποζ, Se des &per abscissionem, pis , DE: sic enim dicunt Δοσι,δυοῖν δεοντοιν:nos, Duodeviginti. Tingo. ln O , omo: In V,εν k,Vnus. Abijcitur

hwγω, cto: sed puto Eructo, fuisse simplax non

inpositum.

A, ut diximus, in sui dimidium, κρηπις,

se totam, rΓυελοπη, Penelope.

Nunquam autem H , in I, transit, yt barbari in- uertere, atque etiam corripuere in paraneii ,E-

85쪽

Graeca origine,Latina terminatione.Male corrupuit Iuvenalis in Satyra x IIII.Ca e neque enim fuit ut κεμηςAn AE, diphthongum non mutatur H,ut dixere, sed an E, illo exemplo,ο κ κ,Scin enim diphthongum quispiam comminiscatur,id nulla faciat ratione. sed in A, frequens eius transi tus est apud Dorienses,& nos .Eolensium, imit

I, in A, θιγγανω, Tango: in g, ex diphthongo,

gum, λιοῦς, liuidus: φίλος, Filius: & voce usitata mansit, ομιλ , Homilia: filso enim tr insimul in dum iudicarunt. sic Litus, quod esset terra tenuis: & nostru Mitto, πωτον μιτον,quonia qui

mittit elogat. Abiicitur,γνωριμα,J Ioma e medio: sic etiam a fine, it , Per. Additur,veu,της,βIamia.. oi in seipsam breue, Oic,ouisan longa, ολος, Solus in A,ἄροτρον, qratrum,Vt voluere: sed commodius a supino Aratis: sicut Rutris,a ruqndo.neque bonu est exemptu, ab οξυς, acus: sed acus,ab ρον,tam pro arista excussit, Acus, Aceris, propriE, quam metaphorice pro instrumeto sutorio.In F, γου, Genu, Eolum more,qui εδους, quod alii οδου t. sic Euta , πανδρος. In I,αρ ἔρος, Imber. in V,πας, iuba πάτροκλος, Patrocius:οδυψευς,UIsses. Sic in principio,medio,sane. In V, longum cροτος, Bru-rm.In A v diphthogum,ορει,αλκον, Aurichalcum. ijcitur ab initijs,οδους,1 -. A fine, ore, AB.Y,in V, ρρω/ος, Thurrenus: τυρρος, furem ιλλυριοὶ ,IEursus:δυα , duo: δύω Verbum, Dumus, tii breue,

86쪽

CAPUT XXVII. Diphthongotim mutationes, et Graecis.

rio quoque, ut diximus.In E, breue, Giνω, Venio. Imperite nanque verbum hoc ita sunt interpretati, tu is vernis nos eo.habes deductionis nosti sexemplum, in Fenestra, το aut mutata,aut abscissa, item ab ε ανον.Non sc in Flegethonte, haei te neq; enim ab αἴθε θω, diph thongum traxere, sed τὸ ut ex Cratylo

Platonis, & Aristotele in primo de coelo, & M. Tulli, multis locis diximus in libro de insomnijs. neque diphthongum illam redigi ad sonum bre

, tensum more facta est diphthongus E I : ἀχμος, Achivus: Eoles enim . Aι: unde etiam sine di- s mina inuenias Acheus. quod ego non per diphi thongu scripserim Latinis A i, sed per E,ex diph - thongo Colensum,ut Lyceum,λυχiari. eos enim

maxime sequimur.

87쪽

c Ans s C A L. 1 Id. I. ΑΥ, manet in Tauru τ ροζ: mutatur in V,σαυρος,surus:quem & lacertum piscem vocant.Abii citur , πο ον , Parum: nisi a parte ducatur : nam Paulum,inde venit omnino. E I,ante consonantem, semper in I, si sit naturalis verbo,θησωδης,Thelides. at ξ νοφωία no sic, ,

nisi Graece loquamur syllabae gratia, ut nos inhedecasyllabo dactylum secimus Xeinia. haec aut

mutatio semper sit sequente consonante, non autem L,tantum, Ut dixere, illo exemplo, νῶλοc. Diximus autem literam naturalem , quae

esset ipsius dictionis, na in ξείνω,

aduentitia estnccirco non seruatur aLatinis.An te vocalem ipsum 1, solitarium nunquam mutatur, Sophia, Comoedia : neque diphthongus senia per, Thalia, olaxandria, Nicomedia , Langia,

Lampia, a Urgia, lacius: sunt enim Θάλψα, dce-iusmodi: & λυκειος, si Io cis, apud Statili scriptum cstmam etiam legimus. At sepius in Ε, productum, ut in Acheus, dicebamus. Sareus, Penelopea, e sdras tea, & Servius Thaleam, dici debere autumat. Est autem Ε, longum solensum imitatione, qui δημοιθώκ, pro di

In fine vocum quoque unica litera scriptum fuit in vetustissimis codicibus, 'hi Calliopea:&ἶ sit, quod erat ορφψ, οδυαγει. Horatius diuisit, . μ Laboriosi nec cohors Ultasti. Itaque etiam iumeris

88쪽

ineris Latinis pronunciandum monent, Fidem: vaem, pro Eisdem , eorundem more Eolensium. EΥ,manet, νεοῦ, heu. Abijcit Y, Achilus, λεύς. Itaque etiam Achilleus legitur, cuius obliquum secundum posuit Horatius, Heu pervicacis ad pedes Achilui. Neque enim verum est, ut aiunt, in V, mutari, illius Verbi exemplo, fugio: nam ab aoristo ductum fuit ἔφυγον:sic ἐρευγω,Ructo, dempto E, & posito

frequentativo. Os,in οE,Qνοινή, Poena. Patitur aute multa diphthongus haec: diuidunt eam lasiolenses, κοῖλον, Miλφν. Eorulegibus nos Troia, oia: sicut Maia,

ceum.

rundent,qui ἀμπελος, clicunt pro ἄμπέλουc. dico, abiecto in mora, non in scriptura. nam o Y no est illis consonas. Sic enim dicunt Θουγατηρ, sicut Iones Qui autem putant,hanc diphthon gum ad Gallos manasse ex μου, & σοὐ: non semel ineptiunt. Eorundem enim in aliis vitium est, E, vocalem sic deprauare. Sic enim corrupere nOmina mutarum : sic vulgo cum volunt interro gare ut sic Rex, Fides, Vicem, de alia

infinita pene. o Y eadem in B,οδους, Dens. απους,

Pei. etiam aliquo modo mutata est,cum ex λουου, . E

89쪽

Lauo,sectum est. ni, diphthongus spuria in legitimam Osi, κω

Υι,eiusdem notae atque ordins est. recipitur in vocibus Graecis integra Harniaμπικα. ΩΥ, Latini valde distortam, Ionibus reliquere.

CAPUT XXV PII., Consonantium mutatio in deductis li Graeis:

B Grqcorum & facile,& legitin aransit: idem enim esse supra ostendimus βως Eos. In v. digamma, uacit, Avus. In affinem huius P H. Θειαμ ος, Triumphus. T, in G,γώυ, Genu aut in similem, ut Thioc, Caius. nam quemadmodum apud Athenienses ι - , & apud Thebanos ita Latinis a vetustate,&Opici,& Indigenae, &Γar, dicti sunt. In N, aut ei propinquam, Ιελος, graelus. Abij-

Δ, in D, δολος, Dolus. In L,ἰδυαγευς, Vlysses. In B, δις,Bis. In S, nam quo flexu illi, nos. eorum exemplo, Arenosum. Z, in Σ, iccirco apud n's etiam figura e dem' cum eadem potestate recepta est. Gφυρος, Zep0rus.In Ss,su αθ Massa. In I. ζευγος, iugum. Θ,in Τ Η, Θράσων, Thrase. In D, d εος, Deus. In T , Θώαμcic,Triumphus.

tam suam Q , matuor, κατερα. pro καὶ ε τερα, sine aspiratione apud AEoles. nam quum dixissent, Vnum, Alterum. Tria: pro quarto dixere, dualterum. Sic apud poetam, Alter abundecimo. Aurea

90쪽

Da CAvs Is LING. LAT. 67, Aurea mala decem misi: cras altera mittam. Sic etiam, deduxere: ut esset,& Vnum praeter quatuor, diκυε. In G.κυίερνάω, Guberno. Λ, in L, λὶψ,Libs. In μαλεταν, Meditari filio . enim negarunt.bi, negarunt mutari, attulerunt exemplum il-elemachus: sed frustra suere: nam ex μηλα Balare, factum est .Et extritum est, αμμα- Amenta σαγμα I, Sagus, Sagitta.

. In L,nam quinquagenarii numeri nota suit Grae cis N, nobis L. sic quod illi νυμι ,ας, nos lamphas:

de apud Vergilium sic legere quidam:

Duai famuli manibus IV mphas. In M, γνιον, Additur aGraecis nostris nominibus, κα- των, Cato. Demitur a nobis in illorii ,σόμων, Simo de in nostris ab illis defluxis additur, οδὶ, iens. α,falso negarunt mutari:nanque a ξονε Asseres, non ab assidendo, ut di xcre. Supra declarauimus' oo,de Acutsi,unde ducet e tur:itaque ab οξος noputauimus fieri Acori nam potius ab ωκύ.

Sub accipit aspirationem: κο, tibi ,Tropharm. P, nimis imprudenter mutari negarunt,Vtet ρ, rena mutatur, καρ, Doc, c acer, ne esset Carcer.&in L, παυρον, Paulum. sed potius est diminutivum. In D, si re ριοω sit, unde satia ostrum Gaudeo. Σ, in D,μεσον,Medium, Tollitur non sol1im in prinia inflexione, ut dixere, πυρρίας, Byrria ed etiam in alijs, ἴλ , Sal: R in principio, σκύτος, tis: alibi seruatum Scutum, In X, ας s