장음표시 사용
51쪽
tit Alex. 26: I9. uJω est in MS. ac ibidem legendum , non , ut in Bibl. PonlIgl. male est exprcssum. 28: a. διω
p. I. V. 2. m. quaam quam math , nisi μη omittatur; quomodo Uet. Interpres : eis quipdem habent in isto. a : Iz. παιδιῶς juventutis MS. recte, non 'mιδε ις disciplinae, uti quidem & V. Interpres lagit, ac omnes Editt. perperam habent. 3:ς. ος ως, non )
Ibi d. sticho 8. αγαγόν τα. Cap. I. v. 6.
ptius scriptum fuit, 'χ-- κτ- sed postea Librarius ere rem animadvertens, postremo mraso, hanc literam voci adscripsit, ita ut χη-μ τta legi voluerit: quam lecti nem cum insuper ipsa constructio suadeat, & proxime praecedentia confirment, in Editione nostra paritcr exprimere placuit. Eodem
διηγουμενος nam ι eadem, uti videtur, manu superscriptum est. 27 : 27.
52쪽
non ευ , uti male proris in Bibl. Polygi. expressum. Nimirum postrema, εξρο - , ad emendanda priora , 3ω , ωrte in margine erant posita, deinde vero textui haud suo loco inserta.
f. 4. Methodum in editis hoc Tomo libris Metricis eandem , quam in reliquis , observavi ; ita nempe, ut exemplar Alexindrina verbatim & exacte ad literam, qu ad ejus fieri potuit, expressum dederim , ac sicubi id vitio vel de
fectu laborare videretur, emendationes atque supplementa minoricharactere excudi, Vitiatam vero Alex. scripturam insuper ad marginem apponi curaVerim : exceptis manifestis Scribae erroribus, nec
non peculiaribus ac obsoletis isti hendi modis , quos hoc potius t eo indicandos duxi, ne benevolus Lector in ipsa sacri textus lectione frequenter, & e fiultra turbatus impediretur. Primo igitur sphal mala Codicis Alex. recensebo, quae excerpere mihi quidem permol mim, & tamen dcsiderio quorundam satisfaciendum miri qui haud inanem prorsus hanc oporam fore rati sunt, siquidem is qui ingenio pollet , istiusmodi vitia horumque occasionem bene pensitans, eadem vel similia.aliis in libris commissa inde deprehendere,
ac ficilius corrigere queat. Brevitatis autem causa vitiosam lectionem Alaxandrimin solum ponam ,
haud addita rectiori, cquae in ipsa Editione nostra dictis locis videri potest,) nisi ubi non ita facile pa
tet L ad quam vocem steri textus sphalma pertineat.
ces in ἐν τρὸ ω perperam his scri intae sunt, indeque sonet recenti
ἐκπαοι. Confer supra Palm. ai.
io. ἐπι κύριον bis scriptum. 33:3.
ΙΣ. - I3. prius scriptum in , sed ex oeu taclum Nequod deerat , sicque imperfecta
μῶ. 47: 3. πεσα πν γῆ -: Smale in fine prioris stichi reccm-tiori, uti videtur, manu voci αυτου adscriptum est; cum post εον demum sequi debeat. II. τῶ λογους. gg: I . ἄνδρα 39. Crassim, & solum riν relictum est. 9 : Z.
53쪽
ἐξερευόμενα. I s: a. In Can- veitigium literae ν vci lineolae eam lico Mosis Deuteron. 32: 7. ετη γενε- designantis apparet: id quod misμῖς. V. I . πυρρου. V. 3o. ἀπεδύο. In sus oc Junius haud animadvertet, Cantico sentia sticho penultimo, τοῖς tes, retinuerunt. 39: I. sti- τοῖς βαmλεῶ ν. In Oratione 'Aμακουμ. chus, ῆ- n λ. male priori sti-
J V . alibi in margine genuinae lectionis
Cap. I. V. I 8. του inis 2: II. Aυχω - Βαλδαδ posui; hoc autem loco ne-Confer cap. I 8 : I. & in margiu flectum hic inter Sphalmata receimne Appendicis hujus libri. 3:8. sere placuit.
54쪽
παιδείαν ιη. I - τῆν bis, licet poesterius correstum, atque η in o mutatum sir. 3I: I.
νης, unde recentior Librarius qui piam minio ν supra ε' pinxit. I 8. ρολ--ΣΙ. ἀλωE9: I8. pro posteriori scriptum κε, id est Κύριε. Io; I.
τέ νM , T. ἐςηκυ- , occasione uir bique sequentis Ia et 26. η ιγνιος.
prorsus superfluum ac pe peram additum cu. I9: II. αοῦολή.
pro Φαρυγξ, ob similem sorte pronuntiationem. 24. α-αυτόν. 3 r. Ia. ἐπιγνῶ. 38 : 33. -Θ ον-. Capitis 39. versus 24. male stichum posteriorem verius 23. praecedit. Uz
3. Caeterum sium menda quaedam ab ipsis primaevo Scriba vel aliis Antiquariis bene correcta, quorum idcirco cmcndationes in ipso Editionis nostrae textu secutusium, Plippe, ut ea quae Patricia Furiis sive alius quispiam nupereminio correxit, modo a me indicata praeteream, neve de mendis rasiura plane sublatis quicquam dicam 3 sunt aliqua loca ubi vitiosalcctio vel vestigia ejus una cum emendatione ejusdem vel antiquae .prorsus manus apparent. Sic Psalm136. v. b. 6. prius legebatur in Alex.
stremo ν utrobique eris, επιλα,- - & προαναταίωμαι recte legi v luit Librarius , ε pro αι, ut alibi saepe , accepto. Similiter Walm. pluralis τῶν Κωχῶν in simvlarem τε Hωχοῦ bene mutatus est. Obi 4e I . συνέπε ν scriptum fuit;
sed recte factum inde συνέσεισεν Deinde cap. II. v. s. ρ τ' αὐτά bene transformatum in μετα - ' dc vers. I a. cx αλογοις factum λογοις, line
Ia mper literam α ducta, qua haec expungenda indicatur. Cap. 33 ' σου post φοςοσὶ literam ιο in capite
liturae ς gerit, ut, legatur. PODIO Prov. 26 : Ia. in voce δοξαζον m
55쪽
Dν α sineret: dc Cap. 3o: I6. ubi perperam 'Aeης scriptum erat, litem e superposuit quo αδης inde fieret. Denique, ut alia exempla
taceam, Ecclesiina, sqper primam syllabam vocis scriptum
f., ut genuina perspiceretur lectio dic. Haec igitur rectiora eodem quo reliqua , charactere in textusditionis nostrae exprimenda cur
vi , mendo ne quidem in maroneposito. Contra ubi Librarius
sed vitiavit, squidem prima scri in tura integra relicta, nota quviam seu superlcripta litera vitium subim tulit, hujus itidem nullam habui
Lationem. . Sic Iob. 4a : g. ubi hi verbo literam ε' tenui ri gula transfixit, aut πω isti fieret,
quomodo & in Rom. aliisque Mitt. legitur in possi ita censoria ista vim
gula , ποιησειε retinui, non solum quod ad Hebraum propius accedat,
sed & quod mox sequentia verba
cum panicula adversativa, 'Iως δε a Au R. T. M alteri Iectioni ποι σει adversentur. Sic & meis. 6:6. ubi recte scriptum ,'VGro, ut legeretur, perperam sisepcrscriptum est , dc-6ra I. ubi voci praefixum γ , quasi inde fieri deberet superadduras istas lueras debite neglexi :idemque feci, ubi Librarius errorem tuum deprehendens ii coepta vitiatione destitit, εc aliquam g minae lectionis vocem intactam reliquit ; verbi gratia naim. II 3e a.
ubi εξουσια in σι ιαν transmutarurus, rasis Ιηλ vel
superscripsit Bs, atque huic in intenori mustae r entiori atramento appinxit Iηλ, voci ἐξουρο α autem non adjunxit ν, adeo ut jam εις ἐξουσία mendole legatur ; nolui illa vitii parte, ut ita appellem, marginem libri nostri commaculare, in primaevam scripturam , cujus posterior vox intacta erat, iisdem, quibus reliquum textum, literis e pressi. Verum ubi Librarius rata vel deleta prorsus genuina lectio. ne, corruptam ejus loco substituit, ibi, hac in maminem relegam, illam aliunde petitam , ac obscuris quandoque vestigiis in Codice nostro relictis contarmatam, minoricharactere textui Editionis inserui i
. &c. Atque idem obse 'avi Pr verb. 3o: 3. ubi vocem - ων Scriba non quidem rasura sustillit, an men calamo transformavit in id est, ανΘρώπων. Caeterum quae ibidem Vers. arearet stri prura L
quas voces idem linea transversa expungendas voluit eam, utpote recenti imam, plane omittendam censui 3 quanquam hunc locum iuxta versionem reliquorum Interpretum ita allegaverit m δε- ID
tiis in Epist. ad Philipp. a. iud
que τοῖς τι ou retentis, sutem in margine, τω auctoritate Codicis a Nobilis in Notis memorati , minoribus literis in textu excudi foci ; siquidem dc Augustis- Epist. Quaest. I. habet: est nomen pliae e Caeterum 'Mm. 7: I. prinialitera pronominis, Vocem
sequentis, prorsus deleta, nec alia substituta eth, ex raso tamen spatio colligitiu non ν , sed scriptum
56쪽
fuisse ι unde isthie ex Romana dc H rapiari Editione iuxta Hebraum re posivi μου , consentientibus Didymo& oreto in Comment. ad hunc
locum. Denique Gntis. 6: 9. ἐκκύHu- extat in Editione nostra, perinde ut reliquis, licet in MS. r centilis fictum sit ἐγκυπΤου-.6. 6. Vocalium ac diphthong rum ejusdem fere vel haud absimulis soni permutationem quod attinet, de qua jam in Prolmomenis Τomi I. cap. I. & a. o. dixi, itilius plurima in hujus quoque Tomi
libris mihi occurrerimi exempla Iadeo ut si anomalam Codicis nostri scripturam ubique in textu vel margine Editionis nostrae exprimi curassem, Lectori saepissime offendiculum posivissem, remoram saltem injecissem 3 cum verba dive is significationis , vel ejusdem V cis aut radicis diversae flexiones saepius inde exsurgant. Atque ut 1 promiscuo ινι η υ οι usu incipiam , scripsi, verbi gratia, Librarius pro Psalm. 29: o.
alia ut taceam. Porro πιατ νοσητε pro νε τανύγητε extat Psalm. 4: F. M.
supra pro posito 3 atque hinc συpro Psalm. 9: 33. contra σοι pro σύ miam. II 8 : II ac Pob. 13 . . . cc. Ulterius scriptum est ενδεεu pro
pro ε insiper sit scriptum. Huius quippe vocalis ac diphthon promiscuus usus innumeris in locriqifenditur, ac saepe etiam offendit:
siquidem commutantur καινο- nois ι- & κενὸς vanus, Psalm. 7:3. in
Cantico Mosis muter. 3a: i . bis.
-δας pueros, dc πέδας compedes, imo πιαῖδες, dc πέδαις nec laon ελευ miseria cordiam dc ἐλαιον oleum, aliaque riu
modi , hinc inde inter se confudit Alex. Scriba. Sed oc ε loco α scriptum deprehendi ; veluti
Sc. Denique Vocales a dc ω quod attinet, Genitivus pluralis pro N minativo singulari neutrius gen ris , dc vice versa hic pro illo saepe in Codice nostro positus cst : a
57쪽
igitur aliisque ejusmodi maminem Editionis nostrae anomala Codicis Alexandrini scriptura haud ita se quenter derutrandum censui, sed
vocalibus debite commutatis, Vinces ita emendatas eodem, quo liquas, charactere exprimi curavis ubi scilicet lectionem nostiam edi
ta τῶν o'. exemplaria omnia , vel
aliqua saltem confirmabant , &nulla, vel non susticiens dubitandi ratio suppetebat. sinciens a me additur, resipectu unius praecipue loci, nem' 'bi 2I: 3 a. ubi eru in Are. scriptum ; in nothra
ero, perinde ut Complutensi, Editione excussim σωζω, Romana pluraliter iuxta Hebraeum
quod cumulum sive acervum lignim Cat, cum Vox ζου, quam una cum
MS. Alex. Editio Aldina habet, tamiam ci locatam denotet. Atqui huic potius quam alteri lectioni congrua quidem videri poterat paulo ante facta mentio-s pulchri ; verumramen Interpretem non tumulum , sed cumadum fioc loco intendisis collegi ex parallelo prorsiis versii 26. capitis s. hujus libri, ubi post caν-κ. sequitur : η-ἀ -ου
cervus area, ex HebraeoCaeterum si hac in voce nimia forte libertate usi erudito Lectori videar, de reliquis
tamen eundem certiorem facio , me, ubicunque Hebraei textus vel S. Patrum, aut liorum των C dicum auctoritate aliae vocatra diphthongive in locum Alexandrianarum substituendae mihi visae sunt, majori usum esse cautela, ac sicubi dubium aliquod , licet levissimum, subesse videretur , Voces emendatas minoribus literis textui interuisse , scripturam autem Alex. dicis in margine Editionis nostrae apposuisse. Sic, verbi gratia, iam. Io3: a . LXX. iuxta ac reliquos Interpretes Hebraeum rapGraeco Q Mως vertisse, vero est simillimum s attamen cum non italum in MS. Alexandrino, sed ocomnibus τοιν ο'. Editionibus hic IGgatur Vox creatura, cumque Proverb. 8 : aa. Hebraeae radici rupresipondeat verbum , quod in omnibus , quos sit perstites habemus, Codicibus linitur, inon ἐκώ-- is , ) dc ab ipso S. Joannc, Ap
cal ι. 3 : I . confirmatur.; noluileaionem prorsus abolere , sed eam in margine apposui, altera κ7, εως, quae mihi reaior videtur, minori cnara re in textu posita. Atque ut ex reliquis etiam libris exempla proferam, ob eandem rationein stat 36: g. conjunctionem
6: s. Carit. I: 8. dc a II 3. in textu, in margine aulciri in xandrinis literis οἰ, , et D , εξελ A. ι, ἀνα-υοις, συ exprimi curavi.
Eadem quoque cautela usus sum in recudenda Gitione Romana quoad istam, quae a MS. Alexari ino abest, P erit partem. Hinc , quemadmodum modo dictis Corui Cantiacorum locis Editio nostra quidem minori charactere expressum habet juxta Hebraeum Q , Auxodrinam tamen in margine extat, quod dc reliqua, quae vidi, exemplaria ita habeant, quodque paulo durior videatur phrasis, εν , vel
58쪽
- ita contra Psalm. IS . 9.auctoritate Hebraei rinκ σύ in textuosui , idque sequentibus, ταάκρυα μου iunxi, Roma e Vero ac reliquarum Editionum lectionem mi, quae vox ibi ad praecedcias comma, τήν μου ἐξήγγειλ , refertur,
e regione apposui. Atque ista circumspectione ma3is opus fuit in Sapientia Salomonis oc Ecclesiastico, utpote quorum Graecum itum textum habemus, quam in Canonicis Scripturis, ubi ex Hebraeo certius iudicium capere licet 3 unde factum , ut in dictis Apocryphis libris saepius Alex. Codicis literam in margine exprimendam curaverim. Sic, verbi gratia , in Psalmis aliisque Scripturis Canonicis , ubi Alex. dex saepius habet -ιδι- , ab que ullo scrupulo juxta Hebraeum paci, παιδεων eodem, quo reliqua, charactere excudi feci; at vero E eles stici 4: II. Editio nostra in textu , -- ῶ in niamine habet,
quoniam Hebraeo caremus textu,
ex quo haec lectionis diversitas certissime dijudicari queat , de qua vide Drusium ad hunc locum. A que hinc etiam ambas lectiones
Caeterum sicubi sorte vocales Al xandrini Codicis, quas ad marginem relegavi, in ipso textu retinendae fuisse Lectori videantur, nolim
ut is me continuo erroris condemianet, priusquam rati m meaS, quibus inductus id feci , cx Annot tionibus suo tempore edendis perspexerit, aut ipsemet rem bene per
penderit. Ut alia taceam loca, Pr
que Editiones habent, extat is xandrina scriptura , quae cum Hebraeo ritare singularis numeri bene respondeat, Evola videri posset mutatio arisiς in pluralem ac potius pro ἐλεεμο ναι singularem ἐλεεμοσύνη juxta Hebraeum n*n pos, tum quispiam vellet. Sed emcndationem nostram quivis facile approbaverit, si adverterit, sequenti cap. Io: 6. pro D N qna in omnibus των ο . Exemplaribus, ipsisque Alexandrino , legi , ἐλεεμοσύναις ν
ω . Quod de literarum confinnantium permutatione in Prolcg menis Tomi I. cap. 2. 7. monui,
id ad hunc quoque Alexandrini C dicis Tomum ac libros eo compr
lienis pertinet. Quippe dc in his
ν aliquando mutatum est in cons nam proxime sequentem, indeque ἐμεώσω scriptum Psalm. 2I : I . 22.22 : 4. 39 : 8. Im: a. III : Io. &c. Sob. 2I : Io. Contra in Vesebis ex praepositione εν aliaque voce compositis , ubi nos ν in μ vel γ&C. vertimus , MS. Alex. primittivum ν plerumque servat, indeque habet, verbi gratia, P m. a : 4
59쪽
ἐγεω οἰ-ι. Aliis autem in locis plerisque nativum ν fuit retentum ;imo & ινγυς ισης exaratum in Canticis D t. 3a: 31. 26 : II. Halacuri 3 : 2.38: I 2. Nos vero in Editi ne hodiernam scribendi rationem secuti sumus, uti praeter loca ante dicta , Psalm. 29: I. 3 et 3. 37 οῦ MIO. 38 : 6. 63 . II. &c. videre est. De Exclesiaste solum monendum ,
quod licet ibi quoque excudi fo
Scilicet Interpres hujus tari imitatus Aquilam, i de quo vide Proteg
mena nostra Tomi I. cap. a. 9.
verbi gratia cap. 2: II. συν την μην,
uocirca nos quoque ita excudenum curavimus, etiam ubi Scriba Alexandrinus istius rei ignarus posuit, veluti cap. I : I4. cap. 32II. cap. 4: I. &c. Conser cruae de particula συν ad Lib. I. Constitui. Ap stol. cap. 3. Minotavit diligentissimus Cotelerius, ubi & vitia aliqua inde nata pro more emendavit. Porro κ dc χ commutatis, ἡκ pro αχ scriptum reperitur, Pob. I9: Io.
n positum in δειγνυε Aliou. I8: a I. ac ἐνδιγν--ενοι in Hymno A taetria Daniel. 3 : Α'. Porro τ pro scriptum in ὀπις ότονος in Cantico Mosis muter. 3 2:r . & ἐντράπιῆι , Eccles*stici 4:as. Augmenta literarum consonant,um quod attinet, praeter ν εφελπιςιM ,
etiam sequenti consona plerumque additum, eandem literam quibusdam quoque Accusativis praeter morem adiectam in MS. Alexandria
voce ἀενιθέντος, loco ἀεξέντος, Si. pient. 2:3. autem in verbo& compositis, V. g.
Sob. Io: Is . nisi hoc potius inter sphalmata sit referendum. Sa 3i ctiam consorias duplicavit Scriba
60쪽
neola transversa rapinctum videatur, 3 dc aliquoties in verbo His indeque derivatis, ubicunque fere in Gelasiti stico occurrit 3 veluti Cm. 3Ο: I3. dc Cap.
quandoque reperim e veluti σων--
quoque aliqui ita scribere amant
ubi & Editio nostra ita forte ha
rasaepius cum simplici, aliquando cum duplici ν. exarata reperias. Donique in voce --γξ γ exclusiam est na . s : Io. Sob. 6: 3α & Ia: II. Iam nil amplius singularis scripturae in MS. Alex. memini ,
Praeterquam amentum duplicatum in miam. 48: I3. dc a I. sicuti contra. Psalm. Ioz: I3. habet pro ωὐερησεν. Ad ultimum haud abs re erit monere, quod vox in MS. semper a breviata occurrat, tribus scilicet luteris cum linea superne posita ὁ unde nos juxta Hebraeum excudi curavimus , non ciδ de quo vide Claris. D. Mon auemu Praecliminaria Editionis Commentari rum nouit Cap. Io. 6. De his itur mendis ac momalis sive o eris Alexanssirini Codicis literis hoc potius loco Lectorem mono. re, quam illis sive in textu, sive in margine Editionis nostrae positis ,
scrupulum aut remoram toties quoties eidem injicere volui. Λωque ne etiam corruptae aliquantum
laetiones, ideoque ad marginem relegatae, nimiam legentibus prae rent offensam, hinc sit istae in m nifesto insuper Scribae mendo cuin harent , hoe tapius non ibi exprimendiun, sed Catalogo sphalmatum modo recensitorum interem
dum censui. Verbi fratia , Fob. Ioz I . auctoritate Hebraei textus & duorum MM. Codicum in Bibliotheca Boiae na, Baro c. Ira. & I 3. in textu excudi curavi ;in mar ne, prout Editi nes omnes minus recte habent, re Alexandrinas quosve Codex habuis set , nisi imperitus Scriba vitium augens, inde fecisset; quod inter 'halmata idcirco enumeravi. Similiter cap. Ig:9. ero ελΘοισαν aquae est senuina lectio, ideoque te tui Minonis nostrae inserta, ἐλθοιενὶ regione est positum ι licet in MyAlexandrino duplicato errore ηλΘοι δε- sit scriptum: sicuti mox vers. Io. τρι ν iuxta Hebraeum textum& Editionem Romanam atque Hex .plarem nostra quoque habet, ma go autem plurale ei ν exhibet,
ut in Aldino dc Compsaensi excusium est Exemplari, ac in Alaxandrino etiam Codice legeretur, nisi sotte in Autographo, ex quo is cst d