장음표시 사용
61쪽
scriptum misset, ignara autem n eia socia inde pinxisset, Θ proa accipiens, utpote quae literae in unciali scriptura parum sunt dive sae. Vide supra Catalogum mem
f. s. Caeterum in libro Sobi plures quam in ullo alio lectiones Alexandrini Codicis in maminem sunt relegatae , siquidem Geta as Verissionis των emendationes, quibus eundem interpolatum esse , cip. I. . seqv. probavi , ex ipsis textu eliminandas, dc antiqua primaevae
Interpretationis verba , licet aliquando minus commoda minusve recta, nec sine ratione a Lareiano correcta, suo loco restituenda putavi, ut dictam - έ. Versilonem,
quoad ejus fieri potest , illibatam Lectori exhiberem. Atqui cum
ejus tenor non solum ex primaevinrum Patrum, sed & ex Hieronymi Latina Versione Origenimis Editi nis Dbi , suffragantibusque Graecistam editis quam MM. Eodicibus , , Meiani interpolatione liberis, couligi possit hinc ubi ab omnibus
istis Alax Dim cxemplar discro par, ejusdem voces in marginem amandavi: exceptis minutiis, Verbi gratia, ubi conjunctiva particula υμ , Verbo praestra, mutata estin τε vel eidem suffixam, vel ubi ποσαν pro επον est positum&c. Contra ubi Codex Alexandrinata sive P trum Luciano antiquiorum allegationibus, sive Ora mi imi Exemplaris versioni aliisque Graecis MSS. libris est conmnus , posthabita Romana caeterisque Editionibus, illius textum servavi , ac quae in his five corrupta, sive addita erant, abjeci. Sic Cap. 34: 26. ubi Romana ac reluquae Evitiones hubent.
Alax. autem Codex, μαντίον τῶν ara
auctoritate exemplaris Orige. Hari, in cujus Latina Versione legutur , coram inimicis , Alexandrinam
lectionem in ipso Editionis nostraetextu expressi : & cap. 4I: Io. ubi Romanum atque Aldiniam exemplar ως praefigunt tam antequam ante cum Scriba Alexandri utrobique omisi ; quia ab Hexapiari aeque ac Hebraeo Coduce abest, & neutrum in Scholio
Origenis , MS. Catena Laia. Κ. 96. inscrto reperitur. Verum aliquando non ibium a Romana, sed Hex
plari quoque Mitione discessi, α
Alexandrini aliorumque Codicum literam secutus sum, ubi scillicet hanc gcnuinam esse, diserto Scriptoris cujusdam tcstimonio constarct, vel altera lectio eo saltem di,
bia redderetur. Hinc. cap. 33:26. προσωπιώ-, quod Hieroπρο- vei
tit, facie hilari, haud in Editione
nostra exprimendum, & Alexandrianam Vocem in marginem
relegandam censui, sed hanc in imso textu rctinui: quippe Olympiod ras in hunc locum haud obscure
innuit, istud quod in MSS. quibusdam Codicibus ac Editione
Computensi extat, τῶν esse autem caeteris tribuit Interpretibus. Atque horum voces identidem illorum verbis adiunxit, aut eorum loco substituit u nes, ubi haec ei minus placerent 3 ex cujus cxem. plari in alia deinde interpolationes istae dimanarunt. Aliquando etiam sola conjectura , licet satis certa , fecit, ut Alexandrinam lectioncm omnibus Editionibus, inique H xaptari
62쪽
optari sqnae licet omnium optima
sit, non tamen omni vitio caret)praeferrem ac retinerem ; veluticae. 2Ο : I3. ubi εξ in cunctis
litur, atque Omenianam ita lix buvie indicio est Latina Hieronymi
versio , de domo. Sed κοιλώου, ut in Codice Alexand. scriptum extat, iuxta Hebraeum Uupn, omnino genuinum videtur interpretamentum, congruum etiam caeteris Interpretibus, qui εκ verterunt, teste
Olmpiodoro in hunc locum. Facila autem κοιλως in ἐξ-transi- Te, aut studio mutari a Librario potuit 3 cui scilicet magis decorum videbatur, si Angelus diceretur divitias Θ domo, quam ἡ ventre extrahere vel surripere. L s. memadmodum autem Ope ram dedi, ut vitia Codicis Alexam drini debite emendarem I ita quinque solicite cavi, ne quod vitium textui ipsemct inserrem, sive accentibus , quibus MS. liber caret, perperam appositis , sive prava Commatum vistinctione: id quod in editis Exemplaribus subinde fa tum deprehcndi, quae idcirco vel inter se , vel cum Hebraeo texm
-ραρονοῦσιν & μενεῖ excudi feci, juxta Hebraea verba 'PID mapn , quae futuri sint temporis r & Cantis. 3:II. non Adjectivum-ductiles, quod in Romana dc G-ρbuensi Edutionibus legitur, sed Substantivum ιλλαι juxta exemplar Aldinam expressi, id est, palme sive elata pati' marum, uti Vulgatus Interpres reddidit : quippe praecedens vox μ
, si foret Adjectivum : ut designificatione Hebraei mi nil
dicam. Nolui vero 'bi 2: 7. Oh- servare crisin Polychronii in Catena Patrum pag. 77. Edit. Imissi , ελκει, non πονηρω , legendum momnentis; quoniam Hebraeum τδ non v ave vel molestum proprie, sed goneraliter malum sonificat. Caet
rumi haud recte divisi per comma
textus exemplum unicum e dicto Sobi libro cap. 3I: I . modo esse ram , ubi in Romana indeque expresisis Editionibus ita legitur: γἀρ
toritate Hebraei textus ita sit distinguendum : εαν ἐπισκοπιῆν, subim tellecto precedenti πο - τίνα απόκρισιν ποιησο - 3 quod si ct visitati
nem , quod respo=fum dabo e uti prisca Hieron'i vcrsio vecte habet in C dice MS. Miariano NE. F. o. p. de quo sequenti Capite dicam. Sed ad alia est properandum. 6. Io. Canonicos libros Hebraico
metro ligatos , nec non Apocrypham Salomonis Sapicntiam atque Ecclesioticum, in Codicc Alexandriano scriptos esse, Cap. I. g. 2.
dixi. Atque eandem per stichos divisionem in hac Editione plerumque observavi; nisi ubi textum aliurer distinguere manifesta suasit ratio, cui in Psalmis aliorum Excmplarium auctoritas saepissime acceL sit: quorum ope istos etiam , qui in MS. libro nostro desiint, Psalmos
63쪽
nia autem dc singula loca, in quihus stichos Alexandrini Codicis namtaVi , recensere, ac rationcs facti exponere, nimis taediosiim , nec opcrae pretium λret. Uno igitur atque altero exemplo contentus erit benevolus Lector. Nempe Psalmo ga : Ia. in MS. Alexand.
2 c novum incieit stichum , atque iungitur cum im Zεcεὲ at vero nos juxta alia Exemplaria κν ad praecedentem stichum ataque τὸν 'Ωenc retulimus, cum histeria libri 'dicis id omnino requi
at nos in mutantes, hanc Vocem cum praecedenti stichq ve ssis a I. ac verbo iunximus , auctoritate Hebraei textus,
in quo viginti duo postremi versus Proverbiorum a totidem Alphabeti
Hebraici elementis incipiunt, ade que ratione ordinis versum non inchoare, sed claudere debct. dex quoque aet63. in Biblioth ca Regis Gallia, teste Cotelerio in Notis ad Lib. I. Constitutionum Apostol. cap. g. jungit cum
ἐνδεδυμάνοι- licet mox subiungat, δισσας- n dc apud ianum Collat. I . cap. g. legitur: Omnes enim qui apud eam sunt, vestitisum dupliciter. Sunt etiam loca aliuqua , ubi Scriba Alexandrin- de diastinctione stichorum dubius fuisse videtur, in quibus proinde vel ali rum Codicum auctoritate, vel proprio iudicio stichos feci. Unius t men divisionis me iam fere p'enu
vi stichi stet, rem dubium si,
utrum cum praecedenti commate ἰδον τα ἔργα , an cum sequenti
construi debeat. Ap stolus sane Hebr. 3 9. Io. priorem.
ac Vers. II. posteriorem construotionem confiimat.
6. II. Postquam de methodo , quam in edendo Agexandrini Coducis textu, ipsiusque literis & vocubus , nec non stichis emendandis observavi, deque cainclis , quas debite adhibui, satis actum est stam de ejusdem supplementis, ii quc amxis asteris corum vel crucium signis, nec non de obelis, sive
additis sive studio omissis in hoc
Tomo , quaedam dicenda sunt: brevius sanc , quia prolixius ista iam in Prolesomenis Tomi I. cap.
a. S. s. exposui. Omnia nimirum verba Vel commata, quae Versioni τῶν s. e Theodotionis aliorumve late pretationibus ab Adamantio addita esse constat, hujus exemplo eiu
modi stellulis appositis luctidiora, adeoque a reliquo textu distincta feci s & siquidein illa in idiss Alexandrinis membranis exarata essent, uti rarius sane in libro Pstl- morum Davidis ac Proverbiorumnis vis, saepissime autem in libro
βοbi factum est, squem omnibus
stre Origenianis supplementis auctum esse, jam cap. I. S. I. monui tunc talem notam finalcm insuper
adjeci, cujus beneficio sciri queat, quousque ista procedant : ab hac autem abstinui , ubi quae Adamam rius addidit, ab Araxmdrino exemplari absunt, ac proinde minoricharactcre Editioni nostrae lunt imstria ὀ quoniam dictorum addita..
64쪽
mentorum idem qui minorum literarum terminus esse intelligitur. Caeterum ubi nec Origeniana Editi ius exemplo , neque Scriptoris cm Uam testimonio certior fieri potui , haec vel illa ab Adamantio cumasteriscis versioni τῶν o. adjecta suis.
se, sed probabilibus solum id deprehendi argumentis 3 ibi A A
signa adhibui, ex quibus, appositis quatuor punctis, asterisci facit Efieri posscnt, quandocumque imventum fuerit exemplar signis litis
malum. Quemadmodum autem Origmes ea, quae sive primi Inte pretes , sive Librarii Graeco Scripturae textui explicationis gratia in te addiderunt, ac universe omnia
quae ipse in Hebraeo haud reperit, verba obelo nudo vel punctatos confixit; ita in hac quoque Dditione eandem notam cum talis o finali quod alia exemplam duobus punctis : exprimunt )istiusmodi additamentis apposui, ubicunque eam in editis & MSS. libris reperi , nisi manifesta ratio aliud suaserit. Quippe in Hi
νου- Latina Psalmorum Editione , praesertim quibusdam ejus exemplaribus , quorum plura Cap. sciquenti cnumerabo b obelos siepe saepius quam fieri debebat, appictos deprehendi. Ac primum quidem haud recte adhibiti sunt, ubi signuficatio Hebraeae vocis adjectam in
Graeco includit 3 V. g. Psalm. 3. Ve sit ultimo, bona : voluntatis , ε δοκίας ' nam Hebraeum non vo iamarem simpliciter , scd bonam υ
Lavarem sive beneplacitum significat tui & ubi additio significationis in Hebraeo haud expuuae a Graeca vince vix separari poterat; v. DNUM.
44: a. Scriba velociter scribentis , γραμματεως ἐξυγραδου ' & Psalm. 68 r
πάμενον ' atque sic etiam alibi. Ni-
uoties ctiam obesum deprehendiibrariorum forte culpa appositum iis vocibus, quae in Hemaeo extant veluti mal . 43 et 26. - is: terra smiam. 44:9. - ex et quib- ι Psalms : I3. sistisvissem -- utique f. pa ticulam enim ιαν LXX. possierunt pro Hebraeo nu, quod verbo prinfixum est, uti videre licet etiam Psalm. so: I g. in Psaun. os z II.
omnino omittendum quilibet videt. Aliquando autem ipse Ore nes vel Hieronymas, rem haud satis
perpendentes, verbum veru tran
fixerunt, quod non solum LXX. in I chraeo lisse constat. sed & ipsi,
licet aliquantum diverse, legerunt, aut iisdem plane literis lectum , in diverso tamen acceperunt se u. Prius obvium est ι verbi gratia, Psalm. A: 3. ubi cum ς nu, ab
pro riti ab legerint, at quid obelo
haud notandum erat. Posterius observavi m m. II.:49. quem l cum prae aliis pro exemplo affero, quia disertam ejus mentionem lacitHieronymas. ac improvidam, ut alubi saepe, in LXX. Interpretes Cruticam exercuit in Epistola ad Sunuam & Frerellam e et quia semes veri. tati Bademtis, i uit, se Oaid vel tran ferentis fistinatione, vel scribentium viatio depravatum est, simi pliciter eonfiterier emendare debemus. In Hebraeo nihil aliad habetur nisi hoc e Liberator m us ab inimicis meis 3 Septuaginta amum, iracundis, a derunt. Unde
65쪽
e vox in cipe dicto Hieronymi asteriscis ab μισοπροο inserta ali-Ps,lterio obelo est notata. Verum quando omittenda videbantur 3 haud advertit doctissimus Pater , verbi gratia, ubi Graeca Vox prinquod citato P mu vcnu post et Ru cedens, vel sequens, addit:- HGnquatur-, quod non modo sig- hraeam includit I veluti miam. I nificat etilam , veramtamen , in prim s. abssus A ad inrat ψε sisecipio praesertim commatis, sed &tanquam Nomen Substantivum iram denotat. Noster itaque late pres dictas duas voces reddidit ἐχ- Θρῶν-.ργἰ sicuti αυὶρ
in Psalterio Hieroumi ibi debite ne exi. Semel tamen in simili casu
hoc signum retinendum videbatur 3 nempe Psalm. 89: 3. ubi Imterpres postremam versus a. Vocem bat Deus , male ,R ne legens eamque cum versis 3. conjungens, hanc minus rectam nobis deest versi
nem : ἄνθρωπον εἰς ταπείνωσιν' unde auctoritate Hexapi
ris Editionis ὀ ibi inserui, &negativam obelo circumscripsit. Denique dictum modo signum in nostra Editione haud poterat apponi istis in hocis , ubi vocibus eo notatis carebat Alexandrinus Codex, vel Editio, ex qua lacunam illius stipplevimus: n ue consubtum visum fuit istis , quae Origenes in suis exemp bus reserit, addi tamentis nostrum interpolare. Hic tamen quoque semel a proposita
nobis regula discedendum, ac vox veru transfixa minori charactere textui inserenda fuit ob consuu tionem, nempe Psalm. 43. in titulo εἰς σύγεσιν. Verum di verba cum quidem Hebraeam praepositionem ,ου iri Interpres verbo καλεῖν iungens , ἐπικαλεῖται vertit. Semel nocessitate exclusa fuit vox bene ali qui cum inserta, nempe Psalm. I 6: I. A decoraque ; quoniam Graecam ei respondentem in nullo e emplari reperire potui, nec ex pr
pria conjectura aliquam substitu re volui. Quod de Psaberis hach nus dixi, doobi quoque versione,
quam Hieroumas ex Origem a Graeca Latinam magno Ecclesiae prim vae commodo fecit, intelligi v
lim ; quippe lithic etiam obelos& asteriscos cum verbis additis omittere, vel haec signa male alabrariis inter se commixta, aut haud suis locis posita emendare ac rcctius collocare necessarium fuit, ut pluribus exemplis ostenderem, nisi ad finem hujus Capitis p p rarem. Quocirca etiam tribustum verbis addo, me talibus uncis
in circumscripsisse istas sacri textus interpolationes , quas ab Origenis Editione Hexaptari abfuisse, ex s. pe laudatis Latinis Versionibus PsAmorum & Fobi constat, vel quas ipso Adamantio recentiores csse, quantum ad Salomonis libros, ex aliis colligitur indiciis. Atque harum interpolationum aliquae in ipso C dice AIexandrino non prima , sed
aliquantum recentiori manu atque atramento sunt exaratae , sive ad
marginem stichis armexae ; veluti
66쪽
aliae vero primaevae, inque ipQ te tu positae, r ura pene sunt sublatae 3 veluti ως φαγμα, 'bi 33 : Is, Κυρίου, 36: 33. &c. f. Ia. Iam nihil de methodo in hoc Tomo observata dicendum restat, nisi ut de divisione Δcri tentus in Capita & versus quaedam moneam. Λc in Psalmoram quidem distinctione ac numero non Masinrethici Codicis , sed LXX. Interprotum ab illo hac in parte divers
rum rationem habui, ne eandem,
qua doctissimus u tonas Londianensis των ο Editionis Curatores merito perstrinxit, censuram in sererem. Vide Prolmomena Tomi I. Cap. 3. f. 3. dc Epistolam nostram ad Clariis. D. Mil in pag. 2. & seq.Quoad reliquos autem libros C nonicos distinctionem Capitum in Hebraeo textu, prout in modo tam dati urationi Bioliis Polyesonis est expressus, semper fere Aservavi , etiam ubi incongrin mihi visa est; verbi fratia Eecissesta Cap. IO. c. ius primus versus vel 1tichus cum postremo Capitis s. prorsus coha ret, huncque silmilitudine illustrati adeo ut haud sejungi debuerint. Attamen, Caput 36. versu primo Capitis 37. auxi, hocque 1 su a. inchoavi, quoniam Elia ibi quasi de novo sermonem exordia
circo in Cod Alax. minio sunt exarata 3 versu I. autem tanquam Epuphonemate Caput 36. concludere
videtur. Similiter in Apocrypha
Salomonis Sapientia dc Ecclesia stico ab
ea , quae in Atalicaris Bibliis Pol glottis juxta Romanam τοῦν ο . Editio nem facta est, Capitum distincti ne haud recessi ; licet dc ibi aliquando aliter fieri, ac , verbi pratia, prioris libri Caput 8. a Versu 2. inchoari, atque versu I. Caput p. finiri, pqsterioris autem , nempet Eccusiastici, Caput 43. a Versu II. Cap. 62. incipere debuisset, alia ut taceam. Attamen in Ecclesiastico necessitas uno atque altero loco me coegit, alia Capitulorum initia facere s vcluti Capitis 39. cujus pria or in nostra Editione stichus Caput 38. in Romana male prorsus claudit; dc Capitis 42. cujus primordium in hac perperam capitur a duobus p stremis versibus nostri Capitis 4 I.
noster versus I. Capitis ao. facit finem Capitis I9. Romanae Editionis; unde Anglicanae potius Versionis distinctionem in his secutus sum. Caeterum quod transpositionem capitum in Proverbiis Salomonis dc Ecclesiisico attinet, de qua in Pr legom. Tom. I. Cap. 3. g. a. egi illam non quidem prorsus e medio
tollendam censui, ne ordo scripti rat in Codice Allexandrino turbaretur 3 ne vero dc Lector perturbar tur, in margine translocati textus numerum capitum versuumque juxta Hebraeum aliaque accuratiora Graeca exemplaria apposui, ac isto,uo Caput extare debebat, loco imicavi, ubinam id reperiatur. Consule capp. 24. 3o. dc 3I. Proverbi rum , nec non cap. 3 o. ac sequentia
Ecclesiolici: Eadem methodo in dclam quoque attuli transpositi ni minorum partium sive paucinrum versuum, uti Proverb. Is et postvctium 27. dc ao: poli Versuia1 9.
67쪽
videre est. χ'pe in his etiam He- η -- prout in fine tambraeorum divisionem , quoad ejus hujus quam sequentis Psalmi ipsi
fieri potuit, observavi, ac singin posuerunt Masorethae. Semel tam los versius ab iisdem, quibus in Μν tum , quantum memini , sticho serethico Codice incncrantur, V laxandrino distinctionem versus cibus incepi ι nisi ubi aliam distinc accommodavi, nempe Psalm. I 33:tionem omnino exegit Interpretis a. 3 quamvis ibi quoque eandem nostri sensus ae intentio, & ubi ip- connexio verborum suadcat. Λ sa Graeci textus conflauctio ita arse qui dum ita stricte Hebraeorum te cohaeret, ut juxta Hebraeorum versuum distinctionem observavi, divisionem divelli nullo modo p - hinc factum ut par etiam numerustiatur. Id quod perspicere licet eorundem in 11nsulis Librorum
am , II : 24. 32. Is z II, 12. rexerit. Neve in hoc Graeco e 19:26. 23 et II. 24: I9. 28: a I. 34οῦ emplari nostro diversus ab Hebraeo I 8. 36 : I9. ΣΟ. 3I : 22. juxta n fieret versitum numerus, quo illi,
stram Editionem, aliisque in locis. qui ambo inter se conferre volu Et sane in quibusdam distin O rint, identidem turbarentur , im LX X. Interpretum alteri apertilis iam Ralmorum inscriptionem me videtur praserenda non modo pe Mailroni exemplo primum feci Christianis ob auctoritatem Apo- versum contra Scribae Alaxandrini stolicam, sed dc quibusvis Ob -- mentem 3 utpote qui uniuscuiu nisestam rationem. Prioris exem- que naimi numerum in margineptum est-- : g. si conser primis ejus verbis, non titulo, a 'tur cum citatione Apostoli Hebr. ponens, non ab hoc, sed ab iis 3: Is. 3 posterioris, Psalm. I : Z. cum incipere statuit. Caeterum
ubi Massilethae literas indeque dc cum in Apocrypha Salomonis Sapi- voces Hebraeas haud recte disti tia dc Eo instico Romana LXX. Imnmt atque punctis insigniverunt terpretum nullam habeat hunc in modum : mΝκεοῦ Nomen, dissi em, uti nec
. . Arina atque Cum uensu; eam quae
a voce novum incipientes est in Bibliis , prae aliis versum : LXX. vero tria ista Vese mihi Probatam, temper fere o ha bene iunxerunt, ac rierunt; servavi. s
68쪽
Recensio atque Uus Editorum ac Mn. Codicum
Psalterii, Iobi, ere. nec non aliorum Monumeri
est emendatus atque suppletus.
na denique LXX. Interpre- μή νωιτακλιΘνς ἐπ' ἀγκαλων μετtum Editionibus , aliisque , amens Lib. II. Paedag. cap. quae ex triplici hoc fonte T. p. III. similiter citat: - dimanarunt, latis dictum est in μετακλιης ἐπ' ἀγκῶνα μετ αύ- - unde nere Cap. 3. Prolegomenorum & nos ita excudi fecimus. Porro omi primi. Iam quinam simu- augmenti cap. 23: . s. - γ P Iarum praecipue usus hoc in To- τώλη διαπαντός κ. T. R. mo merit , exponere mearum est confirmat Cremos Lib. II. Pardan partium. Exemplar in tusense m Cap. IO. pag. I93. licet textum auximo mihi adminiculo fuit in su' ter distinxerit. De aliis Patrihus plendis lacunis Ecclesiastici , qui- veterique Interpretatione Latina. Dus Alexandrimis perinde ae Varic quibus Comptiuensia supplementanas MS. Codex , indeque Romana nitande confirmantur, Drevitatis pariter ac Aldina Editio scatent , studio iam nil dicam; sed potius cum conua Complatensiis longe per rationem reddam, quare in librofessiorem exhibeat dicti libri te mbi, ubi omptinnm Editio saepetum, huncque non nupere fictum Hebraeo tenui masis congruam, aut interpolatum, sed iam 'lim a ac quandoque meliorem Interpre- Patribus, horumque antiquissimo lationem exhibet. hanc haud aeque mente Alexandrino, ita lectum, ut sim secutus , nec talibus minori ex variis locis patet. Sic Cap. I. charactere excusis, Alexandrina vem versus a I. priorem melium, ba in exteriorum libri nostri oram
Κυρίου ἀμαρτήροι- , cum pro more extruserim. Nempe m
piat. Editione habet Cremens in nendus est Lector benevolus, quod xand. Lib. I. Paedago si cap. g. & p iste O liuensium ictus, cui cura steriorem quoque rubiungit, licet Editionis Sobi fuit commissa, haud paulo diversum , de quo postea recte sparta sua fuerit defunctus 3 dum
69쪽
dum non puram τῶν Versionem exprimendam dedit, sed ubi haec ei minus placuit, Aquila, et Sm- machi interpretationem ejus loco
substituit ; prouti liqvido patebit ei, qui di repantias Editionu istius
contulerit cum fragmentis dictorum Interpretum, quae in Scholiis Romanis ac Nobιιι notationibus, nec non in Μαω Catena Patrum saepius recensemur.
a. In dicto igitur Ilabi libro AL
dinum ac Romanam praecipuε exemplar secutus sum, atque ex his alii
que MSS. Codicibus , c de quibus paulo pol h dicam ) tam inter se ,
quam cum Latina Hexaplaris Edutionis Versione consentientibus, g nnina primaevae versionis vcrba in locum Lacianaeorum debite ibstitui; uti jam 8. Capitis a. monui. E Romana etiam Editione magnum Codicis Alexandrini in Psalterio defectum, de quo cap. I. S. 6. dixi,
supplere placuit ; quod haec isti
Parte aliis accuratior ac praestantior mihi sit visa: ubi tamen in ea mendum Typothetae, sive vitium Scribae, Vci pravam textus divisionem deprehendi, atque eandem ab ipsis MS. Codice Vaticano discrepare comperi, vel hunc pariter atque il- Iam ab accuratioribus Exemplaribus deflectere observavi, ex his eandem pari, qua C dicem , methodo correctiorem reddidi atque integriorem. Sic Psalm. 68 : 24. Pro il iis excudi feci : & P m. II : s. γενεάς mutavi in , iuxta Η braeum ' ri , consentiente Hexamario Editionis versione 3 quamvis haec habeat, in generationem, pristia Pr
positione, quod absque hac difficilior sit verborum constructio. Periodos quoque & eommata siu, inde aliter distinxi ; veluti Psiam. 33. Versu quem ab-incepi, cum in Romana Editione vox ista praecedenti v kM adhaereat. Contra nomine SNs Emi 67: versum II. clausi, cum illud in Romano exemplari minus recte sequenti
iunctum, noVum inchoet versum. Similiter maim. 68 : I4. Verbis, εν. 19εια τῆς σίηριας σου, periodi finem fecis Romam ero haec cum sequer tibus , σῶσον με, construxerunt.
Conser PFiam. o: Ig. Α dicta quoque Editione discessi, ubi ea ab ipso ΜS. Vaticam deflectit 3 veluti Psalm. 6 : 9. ubi in illa mite rac sum est, τῆ Σιν , in hoc autem, i ste Nobilio in Notis ad hunc locum, juxta Hebraeum recte lesitur, τοῦτο Σιναι, prouti nostra idcirco Editio habet. Sin autem duplex Codicis Vaticani scriptura milia occurrit, meliorem elegi. Sic 'iam. 76 : . in C ice Vaticam prius scriptum
sed post οπλον η, ρηες αν sequitur altera interpretatio:
vir συνευ σε τά κερα- id quod amnotandum communicavit cum Posserim Cardinalis Carao, praecipuus Roma Editionis Curator, ut ex illius Apparatu sacro, T2m. I. in v ce David, didici. Hic igitur una cum Romanis Editoribus priorem elegi lectionem 3 hanc enim praeter plura alia exemplaria Psalterii, Hexaptaris Latina Versio confirmat, utpote quae potentias aram habet.
L 3. Praeter tres dictas in rae τῶν Versionis Editiones, aliquas
70쪽
orsim excusas consului. Atqui illarum quidem antiquissima est, quae Veneriis prodiit I 86 in ', quam perinde ut aliam cjusdem formae ibidem anno I 2I. typis pressam, e splendidissima Biblioth ea sua usui meo pro benevolo in me immeritum affectu comodavit Reverendus admodum in CHRLSTO Pater, Dominus J Ο Α μN E S, Episcopus Eliensis. His a
cessit Psinterium, in quatuor tinguis, Hebraea, Graeca, Chaldaea, Latina impressum Colonia Isi 8. uti titulus habet in in solio , uti vocant, & quidem Cura Ioannis Pothen, Praepositi Ecclesiae S. Georgii citoniensis, cujus Epistola in fine extat : in quo PsaLmi iisdem plerumque , quibus in MS. Alexandrino, divisi sunt stichis,
aliquando autem paulo accuratio. ribus ue adeo ut ex hoc atque dum hus MSS. Codicibus jamjam nominandis Alexandrinum identidem corrisere, & ubi hic mancus est, ex illis stichorum divisionem petere licuerit. Atque hujus libri diutu
nitati doctissimi Viri Dn. 'annis Postlethmapte, Scholae pertinentis ad Ecclesiam S. Pauli Rectoris meritissimi ; uti aliud maturium e MS. S.
Victoris Codice emendatum, ac in minori forma Iam Parisiis anno II 39. excusium , prompto meam
Editionem juvandi studio amicissimi Humphredi in lui debeo. Dc-nique missis aliis Editionibus, quas
omnes ne quidem videre , multo miniis evolvere licuit, contali ita inde Corderii Catenam Patrum in Psalmos, Anmerpia anno I 643. tribus Tomis in folio impressam; quae
Tom. IV. sacrum textum ante omnia exhibet. Melesia iei duae Editiones magno mihi fuere adminiculo, nempe, ni Drusii, & Davidis Hoes elli. Harum illa ad exemplar Romanum, cum Latina Interpretatione excusaest Hane nae in quarto, additis N iis , in quibus variantes Lectiones aliarum Editionum affert, ut &MS. cujusdam Codicis mi uerum
sis; quem cum Alexandrino saepe in pius convenire observavi. Altera vero Aurasta Vindelicorum ano I6 4. in guo prodiit, hunc habens tit lum : Sapientia Sirachi, sive Ecclesiasticus, collatis lectionibus variantibus
membranarum Augastana rum vera df-marum , ct XIV. praeterea exempla rium , addita versione vulgata ex ediatione Romana, eum notis Davidis Ho
schelii σe. maenam XIV. ista e emplaria fuerint, ex aversa tituli pagina discere est ; inter quaeicum
P. Sirachus a Soach. Camerario edituι Basilea anno IssI. ct Lipsa cum intem
pretatione anno P s . mcmoretur s
narum Editionum neutram oculis me usurpasse, fateor I neque multum in eas inquirere necessariun duxi, quia variae utriusque lectiones ab Hoes elio partim a Drusio diligenter sunt annotatae.
f. Graeci Codices Maiisscripti, quos vel verbatim cum editis comtuli , vel in locis saltem difficiliorubus consului, jam veniunt recem sendi, Latinis Hexapiaris Editionis Versionibus ultimo loco reserva tis; licet hae ob asteriscorum &obelorum signa primum mereamriir locum. Psalmos quod attinet, cum plura horum MSS. cxcmpi ria in Anglia Bibliothecis reperiami tur,