장음표시 사용
581쪽
do et tractatus, quidem Sueci ratiliabus sum promitterent 1
curitatiique praestandae caussa et Chironiae utam rostituerent, et Bauscum, a quae in Prusita tenent lora, ' macua enu' Quod consilium Cancellarius probare se nutu guificauit, meque admonuit, ut haec etiam ad Palatinum deserrem.
Die XIX. - Serenissimum Regem, data mihi adeundi eius venia, enixissimis precibus obsecraui, ne in tractatuum hac siue mora. siue scissione differret amplius Ducis restifimhnen Meeret Chironian, que totam pacare. Respondit Rex te de consilio meo iam a Cancellario atque Palatino certiorem factum, decreuisse illud modis omnibus urgere, nec sane umquam se pacem, nisi Duce restituto, consecturum. Ideoque mandatum iam Commussariis esse ut in tractatuum continuatione hoc inprimis agerent, ut quam primum Curoniae Dux restitueretur, Baulcum redderetur, prouincia tota pacaretur. Quum
egissem Regi gratias, adductus est Ablegatus Moscicus, qui ei litteras gari tradidit demississimo cultu, prostratus ad pedes Regis, nec verbum proloquutus Quo defunctus officio, statim abiit.
Die XX. - Legatus Mediator ad confusum, cum Conuisssarias Polonis ac Foederatis habendum, venit. Principio longam orationem exorsus est, ' ut famae, quae de obitu Regis Succorum pomerebuisset, necdum prorsus fidendum ostenderet. Posthaec, Sit ita, inquit, Succiae Rex diem obierit at certe non ideo sinu Procuratoria Succica exspirarunt, ut pacis negotium aut abrumpendum, aut etiam suspendendum sit. Qitae in huiusmodi tractationibus spectantur, sunt initium, progressus, conclusio ratificatio. Atqui nostra haec iam non modo incepta, verum etiam longe progressa, quum primum poterit, finienda est, praesertim pondentibus Commissariis Suecicis, donec pacta rati habita serent, se tamquam obsides hic Onaansuros esse. Hac Mediator. Nostri e contrario postulabant, tCuroniae Dux nunc statim Rigam, et pace conclusa, etiam antc-quadu
582쪽
Die XXII Haec eadem ex Cancellario Lithuanico cognoui. Addidit, exoratuus a me Commis Iarios Brandeburgicos esse, ut ne
pertinacia sua diutius ric Utardarent. Nam pace dilata, differri
etiam restitutionem DuciS. . Die XXIlI. - Ad horam decimam, Commissi rii omnes conuenerunt oliuam partibus singulis singula conclauia permissa sunt; ita illi quoque peculiare hospitium praebitum. - Postquam Caesarei et Electorales sese ad Polonos contulerant, initium tractationis cum
Succis factum est, Mediatore inter utrasqtae partes commeante Durauerat iste consessus iam v que ad horami. jecundam, quum litterae Succis adlatae sunt, obitus Regis p otinuistinctae quibus vehementer perculsi, mox discesserunt, ' polliciti reditum ad horam diei crastini matutinam octauam . i , Die XXIV. - Reuersi olivam simius. Inuitatus a Polonis, cousessu Legatorum intersui, ut, si nostris cle rebus ageretur, praesens consuli statim possem. Sed alia omnia tum quidem acta runt. Ego vero institi, ut post moras tam diuturitas Dux tironiae tandem aliquando restitueretur. Itaque decretum est, ut is una cum amilia Ducali intra sex rubdomadas Rigam, et octiduo postquam pax conclusi ac subscripta esset, in Ducatum utina omni decenti modo reduceretur Magnus ardius litteras comareatus Rigam et Nouo-gardium, per tubicinem se missurum promisit. Die XXV. In oliuensi consessu actum est, praeter alia, etiam de chirographorum per vim extortorum cauatione quam uti milaueram, impetraui. Enimuero ubi ventum est ad haec: ' Si quoque Decreta aliqua inter Ducaus et Rigenses a Suecis lata fuerint, assen- Bbbba tur:
Cons. DIARIVM sv Ecrevis id Proiectum Pae. Pol Are V. in- ad h. d. pag. 4 sq. ter Acta ubi Pae e. p. VI.
583쪽
fur heu, triantus animorum motus, quanta tempestas subito exortalNegabat Mediator nostri Commissarii, causa ex me, qui adlidebam oenitius cognita, vehenaeiator instabanta Ille ad me conuersius animo irritato Num tibi licet, inquit, qui I.egatus non sς tu Legatorui uconsessu lociun siliberes Q iam iniuriam Committarii nostri etiam ad se pertinere rati, eam sic resutarunt, ut dicerent me, licet propter captiuitatem Diici tith .lo ac dignitate Legati haud ornatum, tamen
primarium eius Administrum esse olim, in binis Lubecae conuentibus, non sine laude partes gessisse Mediatoris, honoremque, qui tali personae deberetur, mihi habitum suusse ab omnibus Legatis praeterea Curoniae Ducem esse in clientela Poloniae, neque adeo illius Administrum a se deserendum. Ergo, inquit Mediator, si Curoniae Dux Vasallus est Regis Poloniae, imulto minus decet illius Adminiustium Regiis Commissariis adsidere. viis enimuero Commissarii in gis quam ante exacerbati, respondent, ne tantum sibi sumat, diator, ut, quibus modis Ducem clientelarem eiusque Administrum eohonestent, ipsis praecipiat. Ego vero, ad quem ista iniuria pra cipue pertinebat, non potui mihi temperare, quin huiusinodi verba loquerer Numquam putassem, xcellentiam Vestram ossensum iriis praesentia mea. Nam etiamsi tamquam priuatus adessem tamen si id neque nouum neque indecorum videri posset, quum non simis Gallus aut Hispanus neque Italus aut Anglus, sed Coronae filius, is et ciuis Reipublicae. Non igitur, quae hic pro salute patriae agun--tur, me plane latere possunti munc vero adsum vocatus ab ill ,'stribus D D. Commissariis, non tamquam priuatus, sed tamquam si Consiliarius publica instructus et munitus auctoritate Regis Domi--ni mei Clementissimi, ut negotia tuear innocentissimi et Suecorum si perfidia misere adflicti Principis mei, informemque Illustrissimos . DD. Commissarios, sicubi eis informatione mea opus fueriti Ne--gauit Excellentia Vestra decere Principis mei, utpote Vasalli, Administrum Commissariis Regiis adsidere. Sed inter Vasallum etsi Vasallum est magna disserentia. Illustrissimus Princeps meus libem te fatetur, atque adeo sibi gratulatur, se tanti Regis antique Regni
584쪽
si Vasallum esse. Sed est Vasallus ex pacto. Quapropter nihil nouiis et inusitati est, Celsissimum Ducem Regibus eorumque Ministris, si aut me ipsum Principibus et Commissariis Regiis adsidere. Nonis igitur mereor, multo minus meretur Princeps meus iniuriam et ,,vilipendium Excellentiae Vestrae. Interiirilia Excellentia Vestra, rimansurum illud nobis alta mente repossum neque aegre seret, si se hac de re suo et loco et tempore, grauiter conqueremur. Satisse enim mihi persuasit esse, Christiantismum Regem maiori ho-- nore ac veneratione Illustrissimum Principem meum velle adfectum. Mediator excusare factum suum sed perturbato consessu, con1u reximus, et in urbem reuersi sumus, Die XXVII. - Detulerunt istam rem omnem DD. Commissarii. Rege absente, ad Reginam. Quae valde indignata, Mediatorem, qui superuenerat, haud leuiter sane reprehendit. Die XXIX. - D. Commissarii redierunt oliuam ego, ut propter diei sanctitatem cultui diuino vacarem, in urbe remanλIlli quum in tractatibus delati essent ad caput de limitibus Livoniae regundis, disimitatio nil me absente decreuerunt, sed caussaria hanc excutiendam in diem crastini distulerunt quo die tamen illa nondum est disceptata. Die XXXI. - oliuam iuimus. Negotio pacis paene iam e pedito, Suee praeter omnium opinionem mire cuncta perturbati rant Postulato novo, ut ad refundendos sumtus quater centena tialia floretiorum a Polonis sibi bluerentur. Quod iis denegatum est prorsus. Itaque alias decem conditiones proposuerunt. minati, si hae non concederentur, nec ceteris teneri se velle, quae iam inter se pacti essent. Hac re Conrunissarii Poloni pariter ac Foederati vehementer conterriti, alia omnia dicebant se exspectasse. Sed quoniam Suecis ita videretur, haberent illi suas sibi rationes se Deo et en pori caussam omnem permissuros. Atque ita rhedis conscensis in urbem reuersi, statim Regi ac Reginae totam rem aperuerunt. Quibus
585쪽
bus mirum quantum animo commotis, ecce adrepit Anguis iste Gallicus, ille Franzystae Schlange yet quamquam a Regina haud pros blita comitate exceptus, tamen astutia effecit sua, ut redintegrandi sint continuandique traflatus ' igitur Kalendis Aprilibus consultando peractis, Commissarii die inlequenti Olivam redierunt: ego propter valetudinem in urbe romanti. NENS APRILIS Dies Aprilis. - Impetrata venia Serenissimum poloniae Regem adeundi primum petii demississime, ne quid sineret Commissarios iuribus ac rationibus nostris contrarium constituere deinde o questus sitim de Braunio, itauiensi Praesecto, quod sine Consiliariorum Regiminis praestitu sana sextum per totam prouinciam commeatum imperasset. Rex me de Commissariis quidem sine cura esse, ceteris vero rebus breui medelam a pace sperare iussit. Die III. commissarios olivam sum sequutus. Sed neque hac neque insequenti die, nostris de rebus, in commune consultatum. Die V. - Tandem decreta est Ducis Chironiae restitutio. Ego, ne locus esset verbis, nondum vis fracta, institi acriter, sed frustra. Post meridiem, ruri is de caussa nostra, praecipue de constituendis limitibus actum, Suecisque tandem concessum est, ut etiam, quae cis unam huc usque tenuissent, in posterum haberent. A quo go conlilio ut Commissarios deducerem, nihil intentatum omisi. Vcrum illi sic volebant, sic iubebanti Die VII. - Rogaui, ut, si relinquerentur Suecis huc usque poΩsessa, nihil saltem iis amplius, praeterquam quod ab antiquo peribnuisset ad castellum alen, concederetur, utque Duci praefectura Baldenensis integra maneret. Enimuero et hanc Sueci sine ulla grauiore contentione obtinuerunt. Haec ante meridiem. In conuentu post prandium, dixi de signatione, atque, ut hoc tanto onere liberaremur, enixe contendi. Quod antequam Sueci adnuerent nobis, in utramque partem vehementer disputatum est.
cons. ΛsTO RIVS l. c. p. 99 et quae dixi in noti
586쪽
Die XII. - De quinque nauibus, Principi naeo ablatis est
actum. Ego ad resarciendum damnum centena millia Uncialium p scebam, studio quidem multo, sed irrito atque inani. Neque in po- iveridiano consessu opera mihi reparationem famae totque aliorum damnorum petcnti magis successit. Die XIII. - Sueci egerunt caussam Ducis Croyani, ut ei e P lonia blueret debitum, et Chironiae Dux restitueret hereditatem Do- blente in ' Ibi ego: Si hereditas ista superesset, haudquaquam eam a Domino meo impetraturus D Dux Croiae nunc totam a Du- glassio ablatam, ab eo repeteradam osse. Qtio autem ad debitum Poloniae adtineret, monere me ac testari, magnam illius partem deberi Celtissimo Duci Curoniae prouiderent Commissarii, ut ius Domini mei sartum tectum seruaretur. Ceterum Ducem Croyae indemnem praestandum esse. tiac dicta naca ut in Commentariis publicis perscriberentur, petii. - Post meridiem, ubi rursus conuentum erat institi, ut aliquid certi sit per rusticorum abductorum vel sugitiuorum restitutione decerneretur. Id quod tandem est factum. Die XV. - Secretarius Hispanus intersuit consessili quo finito Commissarii Poloni Carlcouium se contulerunt, ut, quae acta essent, ad Regem deserrent, et reliquis de rebus in medium consulerent. Ad Regis audientiam tum et ego admisiis, maximopere rogaui, ut copiae non modo rusticae abducerentur e Chironia, verum etiam Lithuanicae a finibus remouerentur, atque ita praedationes ac rapinae prohiberentur. Imperabat statim Rex Bogullao Rad-giuilio Principi, qui simul aderat, rusticarum copiarum abductionem verum is non ausius imperata sicere nisi iussit Electoris Bran deburg ci, obsequium leniter detrectabat. Die XVI. conditionum pacis omnium ad Poloniam et Sueciam peculiariter spectantium, abibluta hoc die tractatio est. Die XVII. - DD. Commissariis in memoriam reuorauim ta- utensium Gauamina dixi item de vectigalibus et commerciis. Pr
cons. As Tonius ad a. XV. Apr. p. 23ς.
587쪽
37o CvRONICVM miserunt omnia largiter. Faxit Deus, ut ne festinando promissiones in irritum cadanti Die XlX. - Nunc demum, nec sine magno labore cond tionibus certum rescivi. Haud decrant, quae monerem. Sed multa agendo, parum aut nihil omnino proscci. A Mediatore obtinui
aegre, ut Art. - de restitutione Instrumentorum, ' insererentur verba, et privatorum Ducatus Curiandi re itemque, ut Art. - verbis, Subditi hoc ultimo illo, adderetur et in futurm ι. μ' iiod ad Art. -- devectigalibus et commerciis, operam huc usque lusi. Die XX. - DD. Commissarii postularunt alie iuris, quod D mino meo in debitum illud Pomeranicum competeret, explanationem. Quorum ego voluntati satisfacere haud poteram, necessariis destitutus tabulis, quas cum ipt Cancellariae tabulario Suec Rigam abduxerunt. Mihi nunc sustecerit, hoc Principis mei ius vel iudicasse tantum explanationem eius alio loco et tempore dabimus. Inter haec Ducis Croiani Deputatus obtulit Mediatori Libellum Memorialem quem Mediator tradidit mihi, ut, si quid esset, quod reponerem, scripto comprehenderem. Exhibui ergo Responsum, quod inter Acta seruatur. Hac ipsa die, quum comperissem uati dum a Sathen Praesectum Piliensem, id agere magno studio, ut auctoritate Regia tractus Piliensis a Curonia rursus auulsus, in pristinum statum redigeretur, accessi Grassenbergium, Regium Secretarium, ex eoque rem curiosius exploraui. Qia penitus percepta, Sacheni rationes stivolas et inanes minimo negotio refutaui, expositaque quam verissime caussa petii a Secretario, ne pro sua erga Ducem amicitia pateretur Ducatum, sere ad incitas iam redactum, ulla amplius parte imminui, aut ius et possemonem Ducis turbari. Quibus precibus meis lubenter adnuit.
Die XXI. - Venit ex Olivensi monasterio Sendeta Oborscius, Supremo Lithuaniae Cancellario missus, qui mihi referret, pleraque
588쪽
que nobis sue dum Postulata ac dilaniis mea concessa esse Mit utensium Grauamina pertiitere ad caussas minores, a peculiaribus Commissariis excutiendas, ne publicis caussis obesset priuatarum
Dio XXII. - Exhibui quasdam Adnotationes meas, cum ad alias obscuriores pacis conditiones, tum ad illam inprimis de commerciis ac vectigalibus. Sed nulla illarum ratio habita est, dicentibus Commissariis, eas partim leues csse, partim omnino vanas ne-.que ex ictis Articulis Pacis Ducem Curoniae quidquam damni perpessurum esse. I x Die XXIII. - Palatinum et Supremum Regni Cancellarium a cessi, precibusque enixis obtestatus sum, ut Mitauiae et Batisci euacuationem ac restitutioncm urgerent illi metuendum esse dicebant. ne loca haec abducto inde praesidiario milite, occupentur a Moscis. Adhaec Ducem Chironiae nondum ad suos rediisse. Ceterum rem se ad Consilium Regium delaturos, ac commoda et salutem Celsissimi Ducis omnibus modis procuraturoS. Die XXIV. - Carlconi aulicis officiis vacati totum diem usquedum aduenit Schlippenbachius Comes: cui audicuti data ad
Die XXVI. - Κoenigsnarhius Comes, e Vistulomunda ad Regem adductus, et post horae quadrantem beneuolentissime dimissus, in urbem se recepit. Die XXIX. magnus ardius per liquot dies exspectatus, tandem aduenit modico comitatu illi Rex tantum honoris quai tum alii nulli habuit, detectoque capite in conclaui obuiam iuit duobus aut tribus passibus Colloquium sine arbitro, sere per duas horas, habitum. Post illa Reginam accessit, ab eaque exceptus pari gratia et honoris gnificatione, post aliquot horarum colloquium humanissime dimissus, et ad scalam usque reductus est.
589쪽
Die XXX. In consessu Olivens, inter alia rur iis a Mim est de Ducis Croiani postulatione cui ego ad Frincipis mei ius tuendum conseruandumque , oblato libello interueni. MENS M SDie II. Maii. Rex et Regina in urbem reuersi, prandio sumto in Poloniam inde abituri erant. Sed moti precibus Commissariorum pariter ac Legati Modiatoris, constituerunt manere adhuc dies proximos Solis ac Lunae intra quod spatium pax tandem coalitura sperabatur. - Eodem die, Regi ac Reginae Legati omnes valedixerunt item ego non sine luculenta Regiae, erga Celsissimul Ducem ac Domum Ducalem, gratiae ac beneuolentiae significatione sum admissus. Die III. - Consessus iude a matutino tempore habitus pax tandem nocte intempesta consecta est. Commissariis omnibus templum sollemni ritu ingressis, concentu musico Hymnus Ambrosianus
decantatur, centumque tormenta exploduntur. Paullo post Commissarii, constensis rhedis, ad sua quisque hospitia redierunt. Die IV. - iden in urbem delati, Regi ac Reginae pacem conclusam nunciarunt. Inter haec Mediator et Legati Caesarei accedunt: Senatus Vrbis gratulatione per Syndicum, qui Latine dic bat, defungitur. Responsium est Regis nomine a Supremo Cancellario. - Rex cum Regina ad sollemnia Sacra procedit Deo gratiae aguntur diesque ob Pacem Reducem laetitiis omnibus festus