장음표시 사용
161쪽
i 2 OB. XI. DE sse piriis, aut redire non possunt tempore conis sit tuto, qui cerae lunt innumeri y XIII. Merbesius . nii, Dei mena a in s rem non totest paruitrus at eri ref rmur' se -
ιο, ut in Purgatorio initiatur. Pag. 67. col. 2.
XIV. Francolinus I g. i et s. o Si sensus stis Quod neque pars possit alteri laeculo reis servari; proposirio opponitur doctrinae Ray, se mundi, Humberti , Anton: ni , ut pate-
,, bit consulenti eorum Summas. XU. Merbesius. Poenitent cur certo constiterit sibi levi Oiem quam stia in reantur crimina , ex maxi FGsesiae fatii sectionem ab sacer-rit,bus impositam ese , aa aDiam Mitro assumendam xen ι ν, quae quiciem tota ari aliquam aequistitialem cum poena remporali pro peccaris debita praeteri t.
XVI. Francolinus pag. I 2 s. is Addit ratio- nem , quam dicebam , nem pe praeceptum m naturale , di divinum satisfaciendi Deo peris poenam culpae cor rei pondentem . Quae hinc ,, angustiae in miseros poenitentes, qui de se hoc iplo dubitabunt, an vere careant hac D certitudine , quique , ut prudenter iudi- ,, cent, quod apii servent hoc divinum praeeem Pium , tenebuntur scrutari , quae sit pra-ri xis Ecclesiae circa hoc. Et ninc iterumn angustiae. XVII. Methesus. ΟρOrtet qtiemcumque n-Graotem animas in poeuisentiae tribunati rit moderarι , in regere cupiemem , Imbutum ei.
XVis I. I risu Iinur pag. Ir ς. is Utile pro- is secto est hos eanones perdiscere, & ideo se Consessarii monentur ut eos nosse satari gant; at necessarium id esse, & lege prae-m ceptum, non probatur eo mandaro Caele- , , st: m , quod aut modo non adstringit, cum is canones poenitentiales non sint m uin ,, aut non loquitur de Illis, cum eorum ninis titia non esset Omnibus Sacerdoti bas quos
se ibi alloquitur Caelestinus , nec efficia, &is serte nec omnibus Consessariis. XIX. Rigorismi Merbesium arguit P. Fran- colinus . Sed audiant omnes judicium quod de Summa Merbosii tulit sapient illimus Cardinalis de A Gul RR dis. x. in Gnc Limyροπ.excur. 2. ubi haec habet : o Meibesius Do- R A M. P α N I T. se flor Theologus, te val. e versatus in cari non :bus sacris. ut osten .lit Summa Chri-- sti aiax ipsius edita duobus vastis volumi- nibus Parisiis an . 358' Non :umri nescius id opus a no u ὶ:s incusari ni- ,, irrae se velitatis, sive rigoris. So i sit aseri se ut ira censeant, inplerisque rebus perinis mana caula est, non quia senten 'iae iptius
is strictiores iusto sint, sed quod illorum coi
si scientia laxa est : ut hie quodammodo lo-- cum habeat dictum illud vetus: Pedes tui is nou caicant spinas, fra habent. Ge sp ARis IuvLN IN I repositisues. I. Iuven in pag. 3 q. edit. Lugd. col. 2. init. hanc statu: t conclusionem : Eo intensiurihu e sir peccati odium , quo graziora Inn
I l. Francolinus pag. i 26. n. s. o Addi is que id esse in praecepto seeundum ali is quos , licet secundum aliquos non sit.,, i pie autem iam angerit scrupulum , dum
,, Vult ut a l amovendum scrupulum impeη-
is sint, setius ibitum contritionis inte γ,, 'em a Deo postulemus
V. Francoiiuus pag. I 27. - Haec pro si tio est contraria omia: bus Docto bus , uso vel altero excepto, ut dictu ui est. M
VII. Francotimis pag. l27. Et qu Mem, , condigna, ita ut levis iniungi non possitis pro Rr vibus , ut postea probare conten is dit . Igitur cum Eeclesia non possit di is Pensare in praeceptis diurnis , & natura
se libus, male dispentavit in hoc , ut ceritis secri laeputi me.
162쪽
Dis s. I. DE VIR T. & SACR. PαNIT. CAP. I. 3c Ir. M peccato. Alioquin vix ullus miles nobi-
Vasionen M. I. Gennetus Tom. q. tras. 6. e P. s. q. I9. Requiritur, ut Possit Confessarius prudeu- ter judicare, contritionem poenitenti, in- cludere qu1tuor circumstantias quas Tri- dentina Synodus censuit necessarias &e.,, Tertia est firmum eon' qne , seu nou υam eluans nose vitae Propositum . II. Francolinus Lib. a. de spuris I . n. 26. Pag. yy. edit. Uener. ,, At ipsi sorte nonis vident suae doctrinae consequenti ', ut cer- ,, e eas non vidisse dicendus est Franciseusis Gennetus in sua recentissim x Theolog: ,, morali edita Parisiis Anno vino3. Ex plu- ribus exemplis rigidismae ipsius doctrinae , is unde gravia sequvnrur absurcta, unum a
,, seram ex Toma 4. tr. 6. de Sacram. Paenit.,, ubi cap. s. qu. Ist. docet , ad veram conis tritionem in hoc sacramento requisitam, , , esse necessarium eoostans propositum : nonis inquit propositum, sed constans propositum , D idque debere innotescere consectatio. III. En rigorismum Genne i. Ad veram
peccatoris in Deum conversionem non mOdo requirit propositum utcumque, ut fieri solet , sed firmum , constansque, fere non vaci Ians . Haec autem doctrina, clamat P. Fran- colinus , non rigida tantum est , sed etiam rigidissima. Rigotista ergo est S. Paulus, qui z. Cor. 7. docet : Quae enim secundum Deum tristitia est , poenitentiam in salutem flabilem operasur. Et tamen hoc est potissimum exemplum quod affert P. Francolinus, ut demonsiret doctrinam Genneti esse rigi simam , nedum rigrdam . Si quis diceret, oppositani P. Fiancolini doctrinam , nempe ad veram poenitentiam lacramentalem sat esse propositum inconstans, O vacillans, esse laxissimam , abluderet ne a vero 'Axiomata quorumdam Casuistarum , quae μυ-luti Aci theologici, seu fontes, dinde si
suas haurium c uel lanes, ta refluusura. PRAE LOQUIUM.
Nitio Tomi primi hujus Compendii locos
a Theologiae ehristianae brevi calamo exinposui. In praetens axiomata quaedam exponam quae plures Casu istae, inverto Probabili sero , pro locis veluti theologicis , unde suas eruunt conclusiones, habent. Probabilii mus, ut cisteri: uni suo loco est, pro conicientiae & hone fiatis regula constituit tum vetitatem. tum tali tatem , dummodo haee probabilitatis, & iguorantiae in vincibilis velle induta sit. Et lxne, novo opinandi m eo in ven. o, Principia excogitanda erant quae essent v li sit emati consentanea. Nihil di- eo quoi non praedixerint Alexander Papa VII. Ecclesia Gallicana , atque graviores Theologi . Ne vero quisquam suspicari iure queat , me haec strabere ad invidiam Omnibus Casuis is creandam , testor primo, me auctores omnes venerari, & sulplcere ; deinde aperte , & perspicue declaro , me nota adscribere generatim omnibus Casuistis Axio-ΜATA , quae mox subjiciam , sed illis dumtaxat qui totidem verbis eadem docent, &itiae in utuntur . Denique si minus vera, quae scripturus sum, aliquibus apparebunt, eadem consutandi, atque labefactandi plena libertas esto. Quae nrant certa videntur, pr mo. Falli dubro procul possum : idcirco aliorum judicio refellenda subjicio. In hunc porro locum remisi haec axiomata refellenda, quia eorim; dem usus prae t pue in administrando sacramento Poen: tentiae obtinet, ut experientia Omn: bus nota p1tet. Ad rem.
BRivis ANIMADvERSIO. Conserat nune lector praeiudiciorum vacuus propositiones quas ex Merbelis , Iuve- mn, Se Genneto resert P. Francolinus, cum propositionibus quas ego g. antecedenti ex permultis Probabilivis recensui. Deinde eon cludat , quisnam potiori jure vocis sonitum extollere iure valeat, & debeat. Uerum luculentiora in universo hoc opere argumenta
istius judicii formandi dabimus. Cave a Rigoris no , Ois a Rigorisis. Sanacta benignifas propes anda es ἰ in Rigori tis
Publica , & omnibus comperta experientia illius pruni axiomat s falsitatem arguit. Marionae, & matronulae, amasiae, & ama- iii , mimi nonnumquam , & mimae lacra mentum Poenitentiae frequentant. Quae illo-
tam poezitentia, quae jeiunia, quae cilicla, quae
163쪽
μuae viailiae , quae disciplinae, quae morum collectio λ Ubinam ergo Ri8otismus cavenis dux t Chimaera ergo est Rigoriimus iste. Fal eris . Plosecto apud illos qui indieatis Christianis sacramentum Poenitentiae administrant, Rigori inium non ostendes. Ubinam ergo Apud illos qui praefatis Christianis admi strare sacramen um recusant , nis artiam moriae , ludis pecuniariis , 8c fortuitis,
eon cediis, tragoedus, theatris, chore: s, usuris prius vale dicant. At haec doctrinaeva
Delica est , & universae Ecesesiae , nisi me omnia fallunt . Si isti Chiistiani de peccata.& peccandi occasiones re ipsa derelinquunt, continuo absolvuntur ab ipsis Theolostis qui ut Rigorastae proclamantur . Caveniadum itaque a Laximo, qui altius vexillum explieat, secus a Rigorismo ab omnibus Catholicis in exilium pulso . Appellas ab experientia omnibus pervia ad libros Ecee ex uti a parte Merbesius, Morinus, Gennetus Natalis ab Alexandro, Pontasius, Belambes , Antome , qui Rigor istae appellantur. En ex altera parte Caram vel , Bordon , Diana . Bonacin , Zanardi, Moya , La-Cruet, Veracru 2, Leander, Tamburanus, Gobat, Castropalaus, Sanchez , La-Croinius, Eleobar, Alcmer, B ZOZer, Burgaber, Sp.rer, Raremberger. Rogo Omnes ut vel unicam solam propositionem Rigorismi damnatam , vel damnandam ex prioris classis operibus extractam objiciant , Ac tu in Rigoriissas illos vocent . Ego contra ex secundae classis libris non unam, sed centenas ει cenis tenas dabo, partim certe damnatas , 8c par. tim quae imbecillitati meae damnandae viis dentur. Iudicent nunc sapientes, an de Risori lino conquerendum sit . Uide praefationem in Tomum IX.
Lex quaeque gravis , γ onerosa est . Ergo in favorem Iubitorun exponι debet.
Hie est secundus locus, quod veluti protheologico Caluissae nonnulli habent, ut hei ne
benignas opiniones deducant. Dubo procul legcx omnes adversantur appetitionibus hv. manis, carni, dc languuii. Admisso autem hoc e alui ilico axiomate corruunt omnes leges divinae, de humanae. Pallam Evangelium Christi clamat , dc jubet ut crucingantu, caris nem cum concupiscentris noliris , ut quotidie erucem humeris noliris imponamus , deseramus, ut bellum continuum appetitioni- . CRAM. Pin Ni
bus intentemus , ut mundanis spectaculis, deliciis , pompis renuntiemus , ut denique
oculos, & sensus a vanitate avertamus.
Quid nravius , ouid onerosius humanitati Si in t vorem humanae libertatis leges illae interpretandae sint , aetiim cones matumque est de universo Evangelio , ceterisque humanis legibus.
Tanta es divina mVericordiae benigritas eroga homines , tit eodem loco habeat veritatem,s fasiatem pallio probab Iitatis struatam . Oa re Christias Dominus in die tremendo iudicii extrem/ dicet 2 Venite henedicti Patris mei, quia
fuistis mendaces , periuri , aυari , probabiisteritiaicantes talia licita, O honesta esse.
Blasphemiae forsitan probis Christianis haee
videbuntur. Sed pro certo habeant Me axi via esse praecipuam , dc veluti primum Theologiae probabilisticae locum theologi eum, &sontem , unde Probabilistae inserunt homranes mentientes, peierantes , sornicantes, se polluentes , senerantes ex ignorantia invin
cibili , de probabiliter judicantes haec , &ejusmodi opera esse honesta , de laude di-yna , praemium aeternum , per accidens qui dem , mereri. Scriptura sancta eontra ela
mat : Lex tua ventias . Omnιa maudata uia veritas. Deus est veratas. Ignorantia invia cibilis a tricemo excusat, at in virtutem at tetno regno dignam mutare peccatum ne
quit neque per se , neque per accidens. Pro bare falsitatem, fle iniquitatem nullo raco
gitabili modo Deus potest , quia hae iii
divinae naturae repugnant. B um ex inte Rra causa , malunt ex quocumque desecta. Haec Tom. a. Apparastis ad Theologiam cin stianam penitus profligata sunt.
Lex in controversiam, oe in utramque pM tem disputata , dtibia est , nee satis premulg/'
Hic est alter locus theologicus praecipuo dc univei salis novi opinandi modi, seu PM'babili imi. Eumdem labefactavi loco cit. Ηο'mana libertas subiecta nascitur Iegi aete saeDι i. Quare haec lex contra libertatem , nodbbera
164쪽
libertas contra legem in dubio possidet. Heine est quod sacri canones ciamant : In aerebiis latior pars es eligenda. Sophismata Probabilistarum Le. cin convulsa lunt.
Peccata dubia positive non sunt confitenda. Et hic Iocus , inquit celebrir Probabilissa, IN
DIEs MAGIs RADICES AGIT. ANIMADVERSIO.
Fatentur vel ipsi Probabilistae , ut insta adductis eorumdem verbis Ostendam , hanc doctrina in novam esse , sed invalescente probabilistica benignitate, in Hes magis rassices agere, & invalescere. Securis ad has veneficas, ut ego quidem arbitror, radices adjicienda est , ne antiquam & sanam Evangelii doctrinam inficiant , & corrumpant, iuxta praedictionem Apostoli Pauli : Misenim tempus cum sanam doctrinam non susι- Neb Mnt .... ad fasutas autem convertentur. I nsta
ex instituto hunc Probabilismi surculum penitus praeeidam.
Quia docent aticiores probi , pii, oe graves , licitum es , s honesum. Auctores pii , probi, graves uocent, licitum esse frequentare theatra , comoedias repraesema as a personis
sub diυus sexus specie prodeuntibus in se
uam , ut artem amatoriam edoceane auditores:
iacent hos coutractus, hos ludos, has conυewι- rion s , haee solasia ticita esse . Ergo Chriwani sequentes σιniones istorum virorum piorum, proborum , graviam , ruri in conscientia sunt.
Clamat ad Galatas e. r. S. Paulus firmi ter inhaerendum esse Evangelio Christi , uidquid blandiloqui homines in oppositum
scant. Sed licet nos , aut Angelus ae caeloe υangelizet vobis , praeterquam quod eυangetiια imus υobis ; anathema sit . . . . An quaero
hominibus placere λ Si adhue hominibus placerem, servus Christi non essem . Quinam illi auctores graves, pii, & probli Suntne Ec-εlesiae Patres sunt ne Ecclesiae Doctores λQuid quod, si etiam Angeli essent, nullam iisdem adhibendam esse fidem docet S. Paulus λ Unde sciam veros , aut salios Doctores esse λ A frumbus eorum, respondet Christus. Si mores , & vitam tuam conformant ad uitam Christi ; si te per viam arctam , &a gas atra cum paucis ducunt: hi sunt viri Araves, probi, & pu . Si contra per viam Tom. II. latam, & spatiosam , cum multitudine diis rigunt : si mundi solatiis, & deliciis te la-ginari permittuli: si indulgent ut pompas,
luxum , & mundanas vivendi rationes amplectaris: hi sane falsi prophetae , & caeei
directores sunt : s si crius cierum ducit, ambo in βυeam cadunt. AxrOMA VII. Iugum meum suave es . Favores amplianas , Oaia refringenda . ANIMADVERSIO.
Hoc sere unicum. est Evangelii testimonium quod passim inculcant Probabili itie plurimi . Uerum ab iisdem inquiro, quomodo Christi iugum sit suave, si continuam carnis crucifixionem , quotidianam crucis delationem , orare pro persequentibus , & calumniam ibus iubet; si callitatem immacu. latam , & perpetuum mundi, & eorum quae mundi lunt , odium praescribit ; si per arctam, & angustam viam ambulare; si tanguinem fundere, & vitam cum morte cominmutare imperat, ut ejusdem coram tyranno fides propugnetur. Istud ne iugum suave λ illud ne onus leve Scilicet, re I pondent Patres omnes, quia caritatis robore, & divini amoris unctione ita foventur, instaurantur, eriguntur hum Anae vires, ut iugum leve & suave fiat. Unum ex Patribus allegare sufficiat. S. Augustinum . Vide quia oner i ius non eras, si ipsum audieris : Iugum enim
meum leve est .... H. ec sarcina non est ροudus onerati, sed ala volaturi. Habent in aυ, ραπσrum suarum farrinas .... Portant HIas in terra, s portantur ab illis in caelo. si misericordiam υ iis praebere avi, praesertim aesare , O dicas e Miseram sam aυiculam one rant pennae: Gr is trabas onus Me , in terra remanebιt, eui subvenire vestisi. Porta ergo pennar pacis , stas accipe caritatis. Haec est sarcina. Sis implebitur lex Christ. De vel b. Apost. serna. 24.
Quid ad haec Probabilistae, quorum Plu
res ita extenuarunt divini amoris mλnda. tum , ut alii per totam vitam , alii per quinquennium , alii per biennium vix semel obligare doceant, & communiter omnes vel inchoati divini hujus a muris necessitatem ad sacramentum digne suscipienduin negent Ergo Probabilista ruin sensu lex e vangelica suavis non est unctione caritatis , ted lentuum carnalium delectatione. Ergo Probabilistae ad vel santur communi omn:um Patium doctrinae . s; qu:dem Probabilistae in
165쪽
LIB. xy. DE s Risensu evidenter salso , ne dicam errone , opponunt hoc evangelicum oraculum , IM- ιιm mmm sua ve est. Heine enim inserunt, deliniendum esse legis rigorem, & relaxandam atque accommodxndam esse legem hu. inanis appetitionibus , de desideriis: atque vi Probabili sint in favorem hominum in. terpretandam : quoniam favores sunt amispliandi , & perosa humanitati lex restrinis genda. Haec autem evidenter pugnant cum tiniversa Ecclesiae doctritia. Praecidunt alas divini amoris, qui sociari nequit eum amo. re insanientis mundi. Porro sublata carita.
te lex dura duris , ut S. Augustinus ait, evadit. Heine est quod justis suavis lex est, peceatoribus vero dura, & molesta.
Assuefaetendi sunt Christia i sacramentorum frequentationi: quia licet dum is senes , o r
busti sunt, mores non reforment; iam tamen ad senectutem declinant, lane assuefacti freqtiemarefactamenta dignor edunt fructaer . Quare numquam , aut rarissime deneganda iisdem absolutio
os . AIioquin in reprobηm sensum sese detrudunt.
Adolescentiam ergo , & virilem vitam amasii, Ec amasiae, mimi , εα n amae, avari, de adulteri sacrilegiis, dc flagitiis nutriant, Queant, saginentque ἱ cum vero deficient vires , tunc eandidi , & candidat, tune sancti, & sanctae evadent Quid si in medio cursu deficiant ' Quid si caecitatis ea. Iigine obducantur Unde sibi spondere donum conversionis valenti A Deo , cui per totam vitam hellum intentarunt, ut diab Io, & mundo inservireng Axioma istud eristoneum est, δc scandali plenissimum.
Plinis faciendus est bonus Summisa , seu
Casuisa in regimine animarunι , quam omnes PMtres simul. Quaerunt casus temporum D Morer temporum . Belistas mihi eris, si ex Basilio, AQVino , Gregorio reserues casus qui
aetate nostra occurrun . ANIMADUERSI P.
Oh infelices primae aetatis aureae Christiani, qui directi suere ab illis sanct: stimis Patribus, qui ab ipsis Apostolis, & hi a Chri-so Jelu lumen acceperunt i Praeserendus est iunior Casu ista omnibus Patribus in animarum regimine λ Quid si ab haereticis hete audiremus t Et tamen haec a Theologis ca-RAM. PMNIT. tholicis typis publieis eduntur. Clamat eonistra Scriptur sancta : Non te praetereas naris ratio seniarum: ipsi enim iudieertini a Patri bus suis: Eccli. 8. de rursus Deut. 32. In terroga Patrem tuum , ει annuntiabιt tibi; maiores itios, m dicent tibi . Innumera sunt Scripturarum testimonia quae nos ad seni rum consilia mittunt . Quid aceiderit R boam, qui deres icto consilio se morum , ominniunculas iuniorum amplexus est , narratur 7. Reg. c. I 2. Theologia illa quae neglectis
Scripturis, & Patribus, & Conciliis, consulit dumtaxat juniores qnosdam Casu istas, num dicenda sit christiana, iudieent sapientes. In istorum libris non paucis quae alia currunt, nisi haec t Licet, Ac non licet e peccat , εα non peccat: est mortale , non est mortale: tenetur , & non tenetur: est veniale, non est veniale: Obligat, non obli gat e potest , εκ non potest : probabile est urgere, probabile est non urgere: est probabile, non est improbabile: qui probabiliter operatur, resutata probabiliore sententia , prudenter operatur Hoc est commune probabilisticum idioma. Num haee opinandi ratio, & modus aptus sit morum reformati ni, alii, qui communi sensu a praeiudieiis vacuo praediti sunt, iudiees sedeant. Illud mihi certum est , quod praeserre iuniores C sui stas antiquis Ecclesiae Patribus temeratare non vacat, BQ scandalum ingerit vel ipsis haereticis , qui heinc ansam arripiunt eon temnendi SS. Patres . Quid responsuri sunt iisdem opponentibus pluris fieri a Catholi- eis nonnullis unum bonum Casuistam , quam
Patres omnes, Probabilistae , penitus ignoro. S. Paulus ab ipsa mali specie cavendum esse monet. Omnes Scripturae, omnes Patres vitanda peccandi pericula inclamant. Contra hodie a plurimis appropinquandum esse peccato, de abstinendum ab eodem, d cetur. An non appropinquandum esse peccato suadent qui licitas conversationes familiares utriusque sexus , licitos ludos soris initos , licitam frequentiam theatrorum , comaediarum , chorearum &c. docenti
Datur ignorantia iniancibilis fere omniam
non Peccare, non Peccas . Quando Confessarius Irudens aberiit paenitentem sub atiquo Iece to mortali tenera, di item ad fuscipientium remedium, poteris illum relinquere to bova μde, quae a peccato ex Hi , mouit Iones tuto iu FZortunum dicterre . Hoc notetur pedi
166쪽
Raram ignorantiam in vincibilem eise iuris naturalis, saltem praeceptorum Decalogi , & eorum quae inde proxime consequuntur , supra jam ostensum est . Necelsitas quoque advertentiae actualis iam profligata est. Ultimam partem, quae docet, prudentem Confessarium debere poenitentes relin-Puere in peccato mortali sordescentes , qua imo praevidet monitionem non profuturam , quia bona fides illos excusat , insta ex in- si uulo profligabo.
animarum regimine eommuniter adhibent Casia sua probabilistas. ProbabiIismus per omnes iuscumque satus bomines di gatur . Num qiarii omnes Uti damnati , nunquid omnes reprobi f Vah trucem Rigorismum.
Vel ipse paganus Senee a lib. de υit. beat.
sophalma istud improbavit . Nulla res nosna oribri matis implacat quam quia ad rumorem comtommur , optima rari ea quin magno assensia recepιa sunt ; quorum exemplia multa sunt: nee ad rationem , sed ad similitudinem viυimur. . . . Non est quod mιhi respondeas: me major pars esse υidetur. Ideo enim peior.
Non tam bone eum rebus hiamanis agitiar ut
meliora pluribus placeant. Argumentum pessimiriasia est. surramus quid optime factum sis, non quid Qtιatissmum s quia nos in possessono felicitatis aeterna construat , non quid vulgo veritatis pusmo interpreti 'obarum sit.
Paganorum ore evulgare Deus voluit veritates istas , ut aeterno pudore suffunderet Christianos, quos in media luee evangelica non pudet, inquit S. Basilius, multitudine mendacium defendere. Clamabat olim lanctissimus Martyr Cyprianus epist. ad m- natum : Inter jura pereatur, cy coepit Iicitum
esse quod publieMm est . Pluries hoc sophisma
sibi opponit S. Augustinus: suam multi Mefaciunt Quis M. facis Num omnes perditu sui est Deus Quibus ita occurrit S. Doctor : Non afferamus dolo fas, sed a1reamus ἀυinam flaiream de Seripisnt sanctis. illorum autem ora obstruit Seraptura sancta Exod. 23. Non sequaris turbam ad faeiendiam malum: nee in iudicιο Ilurimorum scquiescat sententia , ut asACR. pcENIT. CAp. II.
l vero deυies. A vero deviare Prob1bilistis vel ipsi fatentur , cum praescindant a veri tate, & falsitate, ut probabilitates contrarias sequ1ntur. Verum eis universus muna lus probabilista fieret, quod nunquam eve mei, non propterea verbum Dei , quod est verbum veritatis, vel tantillum deficiet. Clamat autem Scriptura sancta piat. 24. iυerse υiae Domiσi misericordia, s inritas . Non aliqua, sed umυersae , sed omnes viae Domini sunt υiae veritatis, s misericor viae . Clament Probabilistae , crescat in immensum Probabilistarum multitudo ἰ nunquam divinum oraculum mutationi obnoxium evadet. Gratia dii ina a sola Dei misericordia, non ob aliquod nostrum meritum , non ob aliquod chimaericum pie uiri nobis collata, & veritas a Deo revelata nos ducunt ad regnum caeleste . Quia, inquit Joan. e. I. Christus est Verbum earo factum plenum gratiae , veritatis ... Gratra . υeritas per Iesum Christum facta est. Qui gratiae Christi suam intimam , inti tamque efficacitatem adimunt; & qui veritati Christi salsitatem immiscent , viam claudunt regni eaelestis , nulla sum agante probabilitate ;quae si excusare interdum a malitia potest, ducere ad aeternam patriam nequit. Quid ergo multitudinem objicitis elamat serm.
224. ad insani. S. Augustinus. Timeo vobis non tantum a paganis, non tantum a Iudaeis, non tantum ab haereticis , quantum a malis
Catholicis. Eligite vobis in populo Dei quorimis ini. Nam si Tu RRAΜ imitari voluenatis , inter paucos angustam viam ambulantes non eritis. Turbam non sequimur, sed viros
graves, pios, & probos. Bene habet. Illi viri pii , probi, & graves ducunt ne vos
cum paucis per viam arctam, & angustam, an cum magna turba per viam latam , &spatiosam pomparum , theatrorum , ludo rum , comaediarum , chorearum, & solati
tum Quid ad haec λ Si per blandam, &delieiis aspersam viam vos ducunt, sint pii, sint graves , vos decipiunt, & seducunt, inclamat idem S. Augustinus. Venturi sunt homines, in dicturi: Magnus ille vir , magnus iste homo. . . . Videtis , quia lueet de ilisus aliqua flamma sermonas, cir aliqviis de 'sis ignis accend/ιών. Quid inde reponit s. m.
tum audire si Angeias de eati annunt/aseritv is, praeterquam accepissis , --hema D.
167쪽
t 48 LIB. XI. D E SACRAM. Pag NI T. sos raro seducere bonos , quia isti eom -- l tae vitae, & proposito melioris, & evm Gonarer ut lupi rapaces vitantur . Illi sedu-l tisfaciendi deliberatione coniunctus. Altera eunt, qui in vestimentis ovium, inquit tib. t falsa, qua quis alii:gitur non Dei , sed sui Confes colorant sermones suos. Siant qui l ipsius causa , puta quia peccata infamiam
sedueunt met O , o blando , m Mnesis nomi-igenerant, aut temporale damnum . Uetane coloranter , oe Deantes sermones suos. In- pcem tentia , altera interior, quae est ipla numera alia Patrum testimonia nunc prae- virtus poenitentiae jam descripta; alia ex teis meo. rior, quae est ipsum lacramentum novae Iegis a Christo institutum. AxI MA Ar i. IV. Poenitentia est vera virtus. Quoniam citi eo teri, qui aMdire Conse mer , oelque praeeipiuntur a Deo, ad virtutem atti-
ministeare Poenitentia sacramentum plent, nent. Potnitentia autem frequenter a Deo a rinistrare Poenitentia sacramentum Possent,
si, missis libris casui'eis , o probabii 'cis ,
praeeipitur Matth. I. uisentiam Nite . . . Venda essent Evangetia, aur opera Genneri,iFacite fructiam dignum poenitentiae . Rursus
P rosii, Natalis Alexandri , Merbesii , An- Lue. 6. Agito paenιιentiam. Vide S. Tlio reine , similium λ Sacramenta rari suscipe-iῖ. p. q. 83. a. I. veni. Ecclesiae nostre desertae maderent. U. Poenitentia haec virtus inlata est, ut . -- . . . ex Scril turis sanctis tolligitur, & definivit A N I M A D V hs tuis. 8. Tridentinum. Si quir dixerit Plurimorum ore circumserri & evulgari me prae nisnu Spiritus Dum in piratiorer , hoe axiomae, notissimum est . Quid in hac l arqtie pius aseuroris hominem eredere, sperare,
hvpothesi aceideret, divinare nolim. Illud stlo, evangelicaira doctrinam, animarumque faturem aeternam, pro quibus Christus mortuus est, Dei ministris cordi esse debere. Ut vera in hiine fidem recta tendunt sacramenta rite frequentara; ira maxime avertunt ab eodem sacramenta indigne , auti diligere , aut taenisere ρορ', sicut oportet, re εi ires scationis graeia re eratur , inalbema fit. Haec poenitentiae virtus quovis temporet necessaria iis qui peccaverunt , fuit, ne cerusitate medii, & praecepti divini, ut definil vit Trideat in uni se . I . c. I. VI. QuaesT. II. Duot xraaebus istu parui oscitanter suste pia, tantum ut invecto in irentiae virtutem pereenitur RESP. Sex numex i fiat satis. In id totis artubus incumbere rantur a Theologis . i. Del Operatio nostieri mim stri debent ut Christianorum tu itonuertentis. 2- motus fidei. 3. motus ti res ad divinis legis normam ita componan- moris servilis. q. motus spei. S. motus catur quo digne sacramenta frequentare queant. ritatis. 6. motus timoris filialisia Quam doctrinam explicat R. p. q. 8 s. a. 3. S. Th
m tortute Iaenitentiae. ectus λ Rrs p. t. Est remisso omnium peccatorum . a. est remisso poenae aeternae . Pα I. Otaxsτ. I. cuia sit poenitentia generam l na tamen temporalis non semper tota re tim Me pia ρ RES P. Poenitentiae vo- l mittitur. Remittuntur quoque peccat A ve-
rabulum late patet . i. Significat dolorem l ni alia. Peccata semel per pamitentiam re- de quacumque re fi ve bona, sive mala, missa , absolute & simpliciter per sequen3 quam quis aliter vellet. a. Est dolor ob err-ipeceatum post poenitentiam patratum nommen patratum conceptus non Dei, sed sui reviviscunt Redeunt tamen secundum quid , ipsius causa , qualis suit dolor Esau. 3. Est inquit p. p. q. S8. a. r. S. Thomas, dolor de peccato, propterea quod est osten- l quantum scilices virtualiter in rccata sequenιi
De virtute paenitentiae. I. Uae T. I. cuia sit poenitentia genera tim Me pia ρ RES P. Poenitentiae vorabulum late patet . i. Significat dolorem de quacamque re fi ve bona , sive mala, quam quis a later vellet. 2. Est dolor ob erimen patratum conceptus non Dei , sed sui
ipsius causa , qualis suit dolor Esau. 3. Esin Dei. II. Tria apud Theologos poenitentia in
cominentur. Quate tanto gravior est malitia
peccati sequentis, quanto plura & scelesti
eludit . r. prioris vitae res piscentiam , &ira suerunt peecata per pinnitentiam dimissa. mutationem . a. eiusdem vitae dolorem , & l Per poenitentiam recuperantur quoque Vir detestationem . J. punitronem quam peccλ- tures amissae, non tamen semper in aequali tot sibi imponit, vel sibi impositam libenter sustinet, ut Deo satisfaciat. III. Pinnitentia , altera vera, & est internus animi dolor de patrato peccato, Dei causa conceptus cum detestat:one praeteria
nrada , sed juxta majorem aut minorem servorem piami tentis.
168쪽
De sacramento Paeoitentiae, eiusque materia remota, in proxima.
tentiae Rrs . Definiri solet: ERDcraementiam a Christo Domino insiturum, quo per iuridicam neerdotis absolutionem homini contrito, o confesso remiuuntur peccata post Baptismum commissa . Primae particulae rationem gener cam produnt; ceterae particulae exprimunt potestatem in Sacerdote remittendi peccata post Baptismum patrata homini contrito, & confesso . Hae ultimae particulae declarant dii positiones necessarias an poenitente , qui suscipere hoc sacramentum vel It.
II. Novatores ex albo saeramentorum re i ieiuni Poenitentiam. Sed istorum errorem improbatur ex S. Matth. e. ib. ubi Petro Christus inquit: Tibi dabo claver retni caelorum 2 qModcum e tu eris seuper terram, erit starum in in caelis ι in quadramqNe μυrris super terram , re t futitiam in io caelis . Mitto alia plurima testimonia divina. Institutum se i ite hoe sacramentum a Ciuisio praecipue post resurrectionem, declarat M. I
III. Saeram uiri istud est omnibus post Baptismum lapsis neeessarium ad salutem o tinendam , ut βίτ. I . e. Tradentinum definivit. me latramentum iterari posse Catholi ei omnes docent. IV. Qv KsT. II. Quaenam es miseria i βιαι sacramenta REsp. Duplex istius saerament3 materia, rem IR ,& proxima. De Illa nunc, de hae postea. Materia re in ora sunt peccata vel mortalia , vel venialia post Bapti Cmum commissa. Originale enim, vel aelua. lia erimina ante Baptismum patrata non sunt i ilius sacram emi materia. Nullum est scelus, quantumvis gravissimum , quod remitti hoc sacramento nequeat , ut contra
Montanistas, & No. alianos Ecclesia defi
U. QuaesT. III. Duaenam est materia proxima sius Iacramema REIP. Sunt tres actus renitentis, nempe contritio, consessio, ti
t Do cantritione trima Paenitentiae parte, elusique natarati, divinoque praecepto. I. III sT. I. Quid sir contritio Reneratim
L iuuerat REs P. Universe lpectata, prout a periecta , & imperfecta abstrahit ,
a verbo remem tuam ducit originem . Comtem idem sonat ac diu do, seindo, conin fingo. Ideo Propheta Ioel e. a. clamat: Scintate corda vestra . Concilium Tridentinum sus I 4. e. Φ. sic eam definit: Conm-l tis animi dolor , ae detestatio est de peccaισcommisso, cum propinio πω peccandι de cete-l ro. Dicitur anim3 dolor, quia intra animum sistit. Additur detestatio, quia pc ilentia non lotum est res piscentia, ut contendunt Ois therani , sed etiam anteactae vitae odium. De peccato commisso, id est de omnibus peceatis . Cum proposito &c. Propositum istud ex presium communiter esse debet. Haec duo, dolor de peccato patrato, di propositum noni peceandi de cetero ita connexa sunt, ut uinnum consistere sine altero nequeat. II. Proprietates contritionis sunt istae. Libera , bona , super natur Hi, , vera, sucera,
magna, vel emem . Contriti. Itaque est actus
noli coactus , ut blateravit Lutherus , sed liber, & bonus. Preterea sapernaturalis sit oportet, tum ratione divini auxilii, sine quo conteri neu O potest, tuna ratione mo i rivi, a quo ipeciem caprat. Addit Cone iisl lium Ac. t. cum voto praestandi ommal quae requiruntur ad sacramentum Poeniteniat tiae, nempe confitendi, & satus iciendi. Vo. tum istud necessarium est. Praeter divinum auxilium, & fidem, timor aeternae poenae, &ueatitudinis amittendae , turpitudo peccati quatenus omenta Dei, & amor saltem ine hxtus divinae bonitatis influunt in eontritio nem. Uera & sincera contritio esse debet, quae non In quibuidam lacrymis , non in lectione alicuius libelli, sed in intimo sum inoque voluntatis dolore sita est. III. Contritio haec summa appretiative esse debet, quae Deum omnιbus creaturis an t teponat, di vehemens, quae maximo ardoret in odium peccati, & amorem Dei seratur. Propheta Michaeas dolorem contritionis parturientis doloribus assimilat c. 4. Duo ,
SMago sita Lon quasi piarturiens et & Ilaias c. s s. Rugiemus quasi res omnes , O quasi
columba me iatantes gememus . Necesse nandest ut erumpat in lacrymas, quae laterdum
169쪽
r3o LIB. II. DE safluunt ex indole, & sensuum dispositione .
garne continua ac homo peccavist RLs P. Necessariam esse contritionem jure naturali ,
divino, & ecilesiastico fatentur omnes. De tempore obligationis disputant Theologi . Plures docent hoc praeceptum urgere sin uiniis diebus festis, quibus audiendum est Missae Saetificium. Alii quoties peccatum commissum memoriae Oeeurrit. Alii continuo ac patratum peccatum est. Illorum opinio qui limitant hoc praeceptum ad mortis articulum , & ad receptionem, vel ad ininistrationem lac tamen Iotum, penitus salsa est , &vi justi ratiocinii prolcripta. V. Gm. I. in Decalog. lib. I. HII. 4. e. Io. iaso calamo dispexi quaestionem de obligatione contritionis statim post patratum erimen Ietale . Tb statim moraliter, non physice accipiendum est. Latitudo temporis praecise definiri nequit . Graviores Theologi Scripturarum , & Patrum testimoniis nisi docent mortaliter peccare illos qui diu d: sserunt conversionem . Quantum temporis comprehendit τι iuu Aliqui di eunt inensem. Ego hebdomadam praeter propter intelligerem . Sententia haec , quae defendit peccatorern differentem ultra hebdomadam suam conversionem media contritione, graviter peccare, mihi videtur probabilior. Scripturae sanctae μssim , sicut de Patres omnes invehuntur contra peccatores differentes suam convelsionem ad Deum . Admissa plurium
opinatione, qua efficacitate concionatores e suggestu revincere peccatores valent ut non
diuerant de die in diem suam conversionem, ut statim se eonvertant, quia incertum est mortis tempus , & qua hora non putamus Filius bona uus ven: et Qui in peccato Persistunt, periculo moriendi in peccato se ex. ponunt . Homo peccato mortali inquinatus mancipium diaboli est. Lieitum ne est diabolo intervire , aut in ejusdem famulatu
perseverare t Expedit ne sub ira Dei, & in ejusdem rebellione persistere Expergiscimi.
nii filii hominum , & Deum audite clamantem : Ne d eras do die ιο diem : non dieit de mente in mensem , de anno in annum, sed dis via is diem. Legite divina testimo-ma, & Patrum documenta quae sic, cit. adduxi , quaeque hic repetere opus non est.
t adum, Diana, Villato sium , Lugo ei tam
tem Navarrum , Durandum, Scitum, BO - cinam citantem SilareE , Moliasium, Filli uerum. Haec opinio salsa , & laxa est.
Num omnes citati auctores eam doceant, penes Leandrum esto. Praeterea haec opinio damnata est. Evinco. Ecclesia damnavit o. piniones casuisticas defendentes praeceptum caritatis non urgere per se extra articulum mortis, vel extra quinquennium. Ergo da mnata quoque est praefata Opinio. Probo. Peccatores astringuntur ne extra articulum mortis, & intra quinquennium amare Deum tAis' Ergo etiam tenentur conteri. Ne i queunt enim amore caritaris Deum pros qui, nisi conterantur de patratis culpis. Eringo damnatio prioris doctranae necessario im
VI l . v s T. iv. Quid sentiendum de sequent3 opinione P. Dorer REsp. P. Sporerῖ. p. c. a. sin. a. β 2. n. IT . ait: is Praece- ptum contritionis etiam in articulo mortis is non Obligat hominem peccatorem usu sa-o cramenti cum attritione justifica um . . .is Ita Henriqueet, Vasqueet , Canus, pluria
is tabus allegatis Cardinal Is De Lugo . . . .
se Diastillus, L yman. Haec opinio falsa est, & , ut imbecillitati meae vistetur, aeternat Christiano tum saluti perniciosissima . Praeceptum enim caritatis impleri sine contriistione aut implicita , aut explicita nequit. Ergo relata opimo contenta videtur in tbs7. proscripta ab Innoc. XI. Vli I. Qv K sT. v. Aa praecellum contritio
gelica admia o sacramentor on αλ Rra . Adfirmat P. Sporer sera est. n. 7 φ. hi 2 verbis.,, Praecep um contritionis non obligat eos,, qui usu lacramenti cuin attritione iustis ,, cati sunt, aut justificari volunr . Commu-
,, nissima apud citandos infra. Ratio est, is quia Christus in nova lege singulaνι Privia ,, legio aliud quoque medium iustificationis ,, instituit , scilicet sacramenta mortuorum ,, Baptismi, & poenite metae, ut proinde mo- ,, do solius contritionis perfectae NECESsITA 1,, DESINAT: alioquin certe Christus insti is tuens, ac praecipiens consessionem sacra is men alem , medium per se satu durum, ,, & dioisile, si insuper etiamnum requirer ,, mr contritia perfecta, & ipsa peccatori sa-- tis difficilis, non ali viast , sed multum ,, aggr vasset Onus legis, essem usque PEIOR Is,, tonditionis Christiani quam olim veteres, is qui Ed solam contritionem obligati petis eam iustificabantur. M
170쪽
DIss.. I. DE VIR T. & SACR. PAENIT. CAP. V. IX. Lacrymis amarissiaris tae inauditap radoxa deflenda sunt potius quam acri hi lo perstringenda. Evertunt primum Religionis christianae sundamentum . nempe caritatis legem. Et tamen hane doctrinam communissimam vocat P. Sporer, & pro ea citat Henrique et, Vasqueet, Canum, De-Lugo, Dieastillum, La anAm. Lex evangelica est Iex amoris, ut universum Evangelium Chri- si, ut Patres, & Concilia, & tota Eceleissa clamant. Sacramentum consessionis est durum dissicile, reponit citatus Calui stacum aliis a se allegatis. Sed caritate suave fit, respondent Patres omnes. Quid i insur- sunt Casiustae isti: si amor carita is necessarius esset cum sacramento , Chrsus non lamiasset, sed multum aggravasset onus legis, essem que peioris conditionis quam olim Hebraei. Haee meditentur lectores, &lacrymas, s valent, contineant. Haec paradoxa rescri- , ut aliquando dedoceantur qui sunt his ea suisticis commentis praeventi , & recogitent recitaram doctrinam esse principium quoddam , unde innumera alia paradoxa profici scuntur. Vide plura Tom. p. lib. I. ni f. I. e. 8.X. Subdit ibidem n. 1 7. Praeceptum ,, contritionis per se tantum obligare in aris liculo mortis, & Nura ΑΜ ante, docemis gravissimi Doctores. P. Georgius Gobat irati. 6. n. Irp. similiter scribit: is Di - co 6. Probabile quidem es , nullum exta-M re praeceptum de contritione per se lo-
,, quendo elicienda ante articulum mortis.
XI. Ecce quomodo per 'o probabile vel ipsa prima christianae Religionis mandata ad nihilum rediguntur . Iam supra ostensum est, ejusmodi opiniunculas salsas, laxas, δέ vi iusti ratiocinii proscriptas esse.
XII. QUKsT. vi. Peccator qui per annum confiteri neqdiit ex desectu Coofessarii, teneturne ad contrιtionem l REsr. Hanc quaestionem proponit P. Dominicus Viva g. 3. a. I. u.
8. & eam his verbis resolvit. δε Respondeo,, quidem cum Conin k, δι aliis communιter D NEGAT IvE . Falsum est enim quod Ee se etesia determinavit tempus illud indeter D minatum poenitendi in genere . . . . Ad, , regulas adductas, Qui non potest totum me. ,1 respondeo, eas valere quando totum, &,, partes sunt homogeneae, non vero quando is sunt heterogeneae. MXIII. En distinctiunculae a Peripateti ea Philosophia litustae, quibus primaria Chri
sti praecepta eluduntur. Praetepta evangelica his quisquiliis homogeneae, dc heterogenea involvuntur Damnata, nedum salsa , & laaxx imbecillitati meae videtur haee doctrina P. V - . Nam damnata est haec thesis: Tunc solum obligat praeceptum caritatis quanao tenemur rustificari , s non h..b muratiam viam qua iustificari possemus . Tenemur iustifieari singulis annis ex praecepto Eccle me; δe damnata est thesis, quia flum tunc
mandatum caritatis urgere asserebat. P. Vbva autem neque intra annum teneri nos ad justi fieationem, deficiente Consessarios docet: qui.t praeceptum caritatis de contritionis non
ur8et . Erso vi iusti ratiocinii , nisi fallori pie, magis damnata est haec doctrina P.
Visa qu in suo Coninu communem appellat. Et revera ipse communis sensus hane doctrinam detestatur . Quoniam qui non potest totum, sempe eonteri, & simul eon. fiteri , saltem conteratur. Qui non potest solvere centum , solvat saltem decem dum potest. Hoz verum habet, reponit P. Viva, quando partes sunt homogeneae, secus quando sunt heterogeneae. Peregregie . Commenta haec .& sitnilia quae passim occurrunt in pluribus libris casu isticis , mihi terrorem ingerunt a Siquidem universa Seti plura sancta, & omnes Patres oppositum docent. XIV. Animos addit P. sporer adversus scripturas , & Patres n. i78. seq. his verbis. is Absterrent te gravissimae SS. Pa is trum, & sacrae Scripturae sententiae latriis serio, & minacitet urgentes maturam poeinis nitenuam , & damnantes seram dilati se nem poenitentiae. Audi responsum. At
quidni commode intelligi pos,ut δ' eonsilis sa
ne, optimo, ae saluberrimo ; atit ad summum de precepto non debere nos nimis dira permaneo re in statu peccati moriaIis λ Nimis diu, idest utque ad mortem , vel per quinquennium a Consilium tantum est ne precatores chri instiani perseverent lub tyrannide diaboli, &rebelles a Deo λXU. QuasT. v II. Utrum sit nimiam laxa opinio De-Lugo negantis praeceptum esurritionis In articulo mortis Rrsp. Haec scribit disp. 7. de poenit. seM. 33. n. a t. Cardinalis de Luago . M An ille qui suscipit lacramentum Pinari nitentiae cum attritione cognita, debeat ,, adhuc sub peccata mortali habere contriinis tionem saltem in articulo mortis Amra
, mant multis suareE .... Nugnus ... san ,, che et fi . . . Granado .... Ualentia dcciis Contrariam tamen sententiam docent alii, , multi, Coninch, Becanus, Letymati, Fa-- gundea , Faber, Diana, Turrianus, Sa is las, & alii recentiores .... n. 263. Hae