장음표시 사용
201쪽
18a LI B. X I. DE Seommenta, quilibet Christianus lumine naturali exprimeret tres seminas , quia sunt tria gravissima standala diversa. Sed cur ex- Primere tres seminas non debe Quia imgum suave est, inquiunt, & non debet gravari . Praefata opinio falsa est, & improbabilis . V. sdem La Croix ibidem n. Io I. is si,, Sacerdos semieetur cum filia coit fessionis, o S. Thomas, Sot., Sanch. , & alii gravi Dis simi auctores , quos reseri, fle sequituris Aversa p. id. g. I . adhue dicunt contra is hi novam speciem malitiae e quia ius ca- is nonicum vocat quoddam adulterium, vel M Incestum e & re ipsa videtur esse species is irreverentiae , & sacrilegii in sacramenti tum . E contra esse simplicem fornicatio- ,, nem , ac posse taceri, quod fuerit FIta con-
is nac., Filii . , sane. , Pontius, P. Hur . M Ochag., Die. , Tam r. , Dian. , ORO , is quia ex consessione nulla oritur cognatiori l piritualis &c.... Utraque sententia est pro- is babιlis. Prima est conjormiis iuri canonico; is sed secureda videtur ex ratione probasiliis. MVI. Probabilismus ubique serpit. Ut queprobabilis, vera, & salsa . Prima conformior iuri canonico, secunda ex ratione probabitior, inquit P. La-Croix. Eccuri Quia Ua'., BO-nac., Filii uc., Huria Ochag., Dicast. Tam-bur. , Dlan. altius ratum is jura comprehenderunt quam Patres, quam Concil a , quam Pontifices conditores iuris canonici . Haec opinio, quam probabiliorem vocat P. L Croix , falsa est & laxa, ut sapientissimus Pontifex Benedictus XIV. eam declaravit, dum abstulit Consessariis auctoritatem absolvendi ab hoc erimine. An Pontifices sine ratione canones edunt A sacris ean nibus appellatur ad rationis tribunali An non Obtenebrata ratio ex peceato originali Plura dicenda occurrerent de hae prima cire uni stantia Quid; sed ea vide Tom. p. disfert. q. c. 7. VII. Quns T. tr. Vuid Irodit circumstantia ubi ' REsp. Indicat locum . mutatque speciem , ut si quis in loco sacro effund .it lan- cuinem humanum , Et nicetur, polluatur, furetur, violetque immunitatem ecciesiasti eam . Qui in loco sacro sutatur rem sacram,
sacrilegium duplici titulo perpetrat, & id exprimi in confessione debet. ini furatur
in loco sacro rem protinam, puta crumenam a divite , sacrilegium perpetrat , ut com muniter auctores docent. P. Viva tamen
de more advertit, Lugo, Lupum, Heuraque:
probabiliter putare non esse sacrilegium , ni.
quando res polita est in Ecelesia ad cust diam. Sed commentum hoc arbitrarium &salsum est. P. La-Croix lib. 6. p. a. n. I y .l introducit Dieasilium , qui agnoscit parem fere in utraque sententia probabititatem , atta men in primam inclinat . Sola prima vera est, altera salsa. VIII. Homi eidium in Ecclesia perpetra tum sine sanguinis effusione sacrilegium est .Qni in Ecdlesia existens alterum occidit ex
j tra Ecclesiam , sacrilegus est. Similiter qui
extra Ecclesiam existens telo occidit alium intra Ecclesiam , sacrilegus est. Qui alium i percutit eum effusione sanguinis, sacrilegium committit . Requiritur tamen , inquit alial quis, ut estutio sanguinis sit magna: quia
enusio copiosum fluxum significat. Vulnus motat tale pugione inii ctum paucas guttas sanguinis emittit. Is ergo qui pugione ferit ad mortem, non erit sacrilegus. Quaenam erit istius mal tui flaxus mensura Sed quid in refellenda
falsa opinione tempus terO Falsa quoque est opinio aliorum docentium pollutionem in Ecclesia occulte factam non esse sacriis legrum a IX. QuaesT. III. Θιd dicendum de opiis mone n gante lactur impudicos in Mesesia esse sacraugost RusP. Eam esse salsam mihi cer
X. Nam unde colliges, osculari seminas, tangere earum mamillas , aliasque partes etiam piablice in Ecclesia non esse sacril grum Hec doctrina me perterrefacit. Me
ticulosum. & pusillum me dicturi sunt Pi babilistae. Esto. Sed hanc opinionem reiici l ut omnino fallam . Tum solum , subdit Ri La-Croix , committeretur sacrilegium, quani do quis meretricem aute altare publice μιρο ince augeret. Si quis vero poli altare, aut longius ab altari in medio Eccleuae meretricem, aliamve seminam pisura impudiis tangeret . non committeret sacrilegium) Noad beret exprimi id factum esse in loco sa-mot A:i haee sint paradoxa eommuni sensiti Iepsqnantia, aliorum e flo judietum. xi. Qu. r. iv. suid indicanι circumsta ita quibus auxiliis, in cur RESP. Cirreum flantia quibus auxiliis significat consilia, sua sola es, media quibas aliquis utitur ad pe camium. Cur finem prodit propter quem' quis peccat, ut si quis suratur adulterandis causa. Peccatum ex se veniale evadere I l tale po est propter fiam mortal: ter Pra vum , sicuti cum quis mentitur, ut semit nam inducat ad fornicandum .
202쪽
rae durat. Onena, contemptum , consuetudinem. occiduit hominem. suo modo λ Proditorie. Sarvisti in cadaver/ Quanto tempore animum h4buisti Occidendit Circumstantia Pando indicar tempus quo peccatum patratum est. Eriam super nis duabus circum-santiis non paucas quaestiones disputant aliqui led illas ut minoris momenti missas
s an mecaveris π. Ortaliter in hacant illa materia alioquin mortali. a. Scis te peccasse , sed dubitas an peccatum sit mortale, vel veniale. Scis certo te peceasse mortaliter, sed cubitas an consessus fueris. II. Dubium, ni doeet s. Thomas q. 24. de verit. est quando intellectus inter rationes quae utrinque aequaliter occurrunt tum ad affirmandum , tum ad negandum , anceps Be suspensus haeret, neutri parti assentiens. Aliqui excogitarunt dubium negativum inuando ex neutra parte occurrunt rationes di
bitandi ; sed naee est mera nescientia, seu ignorantia. Primum itaque est verum , &proprium dubium quod positivum vocatur, de quo disputandum est. III. Quae T. I. Ouid dicendum da vini
εο eommissa, si dubιtas an conssus illa fu risy Rrsp. P. Dominicus Viva rn curs. q. a. a. a. m. y. hanc proponit quaestionem. ,, An qui CERTUS est de peccaro mortati comis, , misso , dubitat tamen positive, an illud ,, eonfessus fuerit , ita ur habeat rationem ,, ἴν obabilem , quod consessus fuerit, di pro- is babiles etiam , ΙΜΜo PROBABILIOR LID RATIONES , quod Nora fuerit confessus, di, teneatur illud eonfiteri Respondeo parim ter NEGATI TE cum communi DOCTORUM ,s, quos citus Martinus Pered contra Comnkm σpud Dianam. μlU. Quaenam est haec DOCTORUM com munitas λ Quid quaeris Uide apua Dianam. Lubet ipsorum Probab/varum testimonio opinionem P. Viva refellere. Salmamicentes scholastic om. I a. p. a. tr. 24. -b. o. g. I. u. 178. Tq. haec scribunt. - Cen-m semus eum qui certo scit se aliquod mor-
ri nem. Ita Nauar. , SuareZ, Sanchez, Ecis atri communiter . . . . Unde vel ipse Cara , , muel, qui in his rebus censetur aliis I Q xior, aut liberior , cum βιυιsset quosdamo I Esu IT As Viennae defendisse ibesim huleis Cora ΜuNI doctrame contrarram , . Carais is muelem pro se ait asse, renuit palam , seis excusavit, atque asseruit, se aliter phil se sophari de dudio, aliter de mecato certori commisso, Ac tabia confessione . V. En novum , & qu: dem luculentum Probia tismi argumentum . Dupliciter imponit lectora bus P. Viva, dum ait suam do. ctrinam communiter Dinores defendere. Quoniam etiam ii omnes Probabilistae illam defenderent , hi non cor, natat Commαnitatem Doctorum. Secundo quia vel ipsi liberiores Casuistae , qui immerito Doctores appella tur, doctirnam P. Viva impiobant. Si haec docti ina e publico suggestu praedicaretur, Christi 1ni commoverentur, δι scandalum paterentur, ut mihi videtur.
VI. Quid λ Ceito scis te venenum mor tiseium bibisse , dubitas vero num antido tum applrcaveris, Sc antidotum adli: bere reinculas Num qu ut certo debito satis it dubia solutione ' De fide est peccatum certum tu jiciendum esse consessioni. sed per dubiam consessionem non satis fit huic certissimo debito. Ergo confiteri aliud astringeris. VII. Sol ismata ex Probabilismi sed in aerula, quae P. Viva ariducit, vana sunto Probabilis mi usus damnatus est in foro ei. vili ab innoc. XI. Probabilius exissimo indicem posse i,dicare iuxta opiniocem minus Probabilem . Ergo longe severius improbatus
est in foro sacro. Quid quod P. Viva defendit te dubitantem non astringi ad conisi lessionem , etiamsi habeas rationes Hobafrti, res te non fuιίν confessum Doctrinam P. Viis va docet etiam P. GMνώπ Lib. 6. p. a. n. 6oa. de pro eadem citat Gobat , Dod, Γοβο , de alios similes Doctores. VIII. QuaesT. II. tarum qui dubitat ampeceatum quo am commiserit , tenea r illud confiteri REsp. P. Domrnicus Viva loci cis. n. a. hanc quaestionem proponit. Orum qui positive dusitra, an peccatum comminerat, ita ut rationes probabiles habeat quod non peccaυ rit , qriumvir aeque Frobabιles, immo forte pR BA RILioRΕs habeat rationes quia peccawris , teneatur Peccatum ιtiud eo teri Hane prae- respontionem . Respondeo cum communi
203쪽
-m Communitatem Certum est inelytrenationis Gallicat, Dominicam , Augustinis. nae Religionis celebriores Theologos , Doctiores Jesultas , ut euiuscumque Instituti doctissimos viros , acriter improbare praesa tam doctrinam P. Viva. An isti Doctores non sunt Soli ne in Ecclesia catholica Probabilistae me orest Quo ergo ausu scribit P. Viva cum communi Doctorum . Quinam hi Doctores, quos citat P. Viva Sunt ne Saneher, AlcoZer, Bizorer, Burgaber, Sporer, Stoet , Κ aetemberger , Leander , Escobar , Caramuel, Gormaz, Basembaum , L -Croix , La-Cruet, Veracruet, Lanardi, altique smi es Tot Parochi, tot Consessarii minus p Titi , dum in P. Viva, aliove Probabilista
legunt, Ita communiter Dinorat dorent, b ra fide eredunt communiter Doctores Eeeleissae id docere, atque adeo laxas opiniones elausis oeulis adoptant, & ad executionem reducunt. Heinctequitur, Probabilis as nullos Dinores praeter suos Probabilistas plerumque citare. Num hoc sit decipere imperitos Consessarios, num haee scribendi ratio redoleat sinceritatem, humilitatem , 8c prudentem scribendi formam , iudicent sapientes . Falsa est descripta Diatrina.
X. QUAEST. III. An peccatum mortale δε-
um debeamur eonfiteri ut dubium ρ Rxsp. Adfirmant omnes communiter antiqui Theolingi, praesertim S. Thomas in 4. distines. 2I. . 3. ad 3. Salmantieenses tam scholasti ei, quam morales testantur hane esse communem sententiam omnium Theologorum e iam Probabilistarum.
XI. Quamquam Probabilistae ipsi, ut aiunt
Salmanticenses, defendant communem Ecclesiae doctrinam , istorum tamen plures illam sucis Probabili sint implicant . Distinguunt dubium duplex. Quando intellectus anceps omnino est, quia ob aequalia rationum pon dera in alterutram partem declinare nequit, dicunt intellectum dubitare: &hoe dubium
appellant NEGAT Ivum . Et communiter adfirmant omnes Probabilistae, Christianum siedubitantem se peccasse mortaliter, teneri ad confessionem . Quando vero intel leelus habet pro una parte rationes probabiliores quae ostendunt se peccasse, di pro alia pam e rationes probabiles evincentes se non
peccasse, tunc, inquiunt, dubium est positivum, quod vi Probabilis mi reflexi deponi iuxta illos potest , Se cessat obligatio conseisonis. XII. Hactenus resutavi doctrinam P. Viva, & aliorum excusantium Christianos p Hiie dubitantes a debito eonsessionis, de indieavi sutilem esse hane distinctionem, de vanum commentum dubii ροβιυi, & n rivi. Uerum ut luculentius spectes quo Pro basilomtis in dies suam amplificet iurisdictionem, lubet rescribere quae contra communem Ecelesiae doctrinam iuniores plures Probabilistae docent de dubio ne ιiυo. XIII. P. Dominicus Uiva f. a. u. a. mo. haec de oblisatione confitendi meeata negatiυe dubia scribit. ,, Respondeo, fere,, communissumam antiquorum Doctorum senis is tentiam suisse, quod teneatur homo pecisis eata negative dubia clavibus subjicere, deis Thomas Sanchea id omnino certum rein ,, nutat . . . . Hic de causii P. Matthaeus,, Moya nostrae Societatis, qui suit a toti is sessionibus Mariae Annae Hispaniarum Reis se ginae in selectis quaestionibus de sacramenisis to Poenitentiae, postquam asseruit opini
is nem se contrariam per triginta annos e is iam in scholis docuisse , ius. I. q. v. h aecis habet: Nihilominus re maturius e Gerara, , standum censeo pro contraria, oe communi ,, Iemenrιa asserente obtigationem pereasi sibii , ,, ad quod hoc uno usicaca argumeαιο ducor : quia sacramentum Poenitentia institui potuisi is eum hae obligatione. Quod autem inμι-- is rit suadet eommAuior Catsolicoriam sensis, is ebr traditio a tempore Apsuorum usque adis nostra continuata tempora , rationi cuius vel se ut INCONCussu Μ DOGMA praeceptum couisse fiendi peccata dubia aeque ac certa non tam is probarum, 'nam supposuerunt Dinares . in is enim ait Augus/nus i. 4. coni. Danai. quod
is uni υersa tenet Ecclesia dcc. Has enus P. Moy a. His adde Leandrum, ae Tamburiis es num ipsum , quamvis patronos in beni- ,, yniores opiniones . MXIV. Confitetur ergo sponte vel ipse P. Utva communissimam esse doctrinam obligantem Christianos ad confitenda peccata negaιιυe dubia. Haec vero subjungit. M Hisis Iamen non obstantibus puro probabilem
is esse ac tutam opinionem contrariam as- is serentem, peccata dubia negatris non esseis materiam necessariam sacramenti Poeniis tent , quam sequuntur plurimi auctores,, apus Mendo , 8c Dianam, & xlios ....is quos usque ad viginti duos numerat Cain ,, ramuel. . . . Quibus adde Lemum , Sa. D Layman , Praepos. Amicum , Leand. Ha ,, noldum, nec non Ferrandinum de stanis dato q. 77. ubi citat revisores Societatis D Iesu sentientes , posse Murec in scholisse nostria hanc sententiam permitti , quamis 3Per
204쪽
DIss. II. DE CONFESs. & SATIS F. CAP. v I. ,, aperte, & ex prosella coni. Marchant. ,, Ioseph de Ianuario , Marti nonius, & alii se multi scriptores iudicant probabilem ,
,, quamvis OLIM secundum myas regulas per- ,, misi ποα poterat; cum vix reperiretur u-M nus scriptor cui illam aperte tueretur, ,, ut iidem apud Tamburinum testantur. M NUNC TAΜΕN, ut notat Diana, IN Diis
XU. Securis ad has veneficas radices, quae inficere communem Ecclesiae doctrinam pertentant, adiicienda est , ne, ut vaticinatur Diana, in dies magis erescant. Olim in inelyta Societate Jesu vetitum erat laxam opinionem doceri in scholis, nunc publicis typis a P. Viva cuditur, ut in dies magis r dices agat Si ego talia scriberem, clama rent adversarii, me Iesultis detrahere, im- mere, e lumniari. Et sane quae P. Vivascribit de sua Societate, nun annuente deinsendi sententiam eontra communem Ecclesiae do trinam , quam olim velaverat, ego publicare non auderem ἰ nec illa rescripsissem , nisi necessitas dedocendi imperitos urgeret. Fatet ut P. Viva doctrinam esse fere omnium antiquorum , quae dolet obligationem confitendi peceat a dubia negative . Fatetur,
ipsos Probabilistas benigniores, Sanchez, Leandrum, Tamburinum, defendere illam ut certam. Quid plura Uel ipse P. Matthaeus Moya in suo opere damnato ob co Cervationem opinionum laxarum ait, quod hane doctrinam suadent communior Catholiis corum sensus, oe traditio a tempore Apostes
ceptum confitendi peccata dubia aeque ae ere-ra non tam probarunt, quam supposuerunt Do. Adires. Hoc idem testant r omnes sere Theologi , & ipsi Probabilistae, i inmo ipse P. Viva.
XVI. Et contra Apostolorum traditionem, contra totius sacrae antiquitatis doctrinam,
contra communem omnium Theologorum,& doctiorum sere omnium Probabili starum sententiam, & contra i psius Societatis diu firmatas regulas audet P. Dominicus Viva prinponere cndistiano populo tanquam probabium, immo tanquam tutam, falsam, improbabilem, & , ut mitissime loquar, laxitatis plenam opinionem Hane invexere Cain ramuel, Ferentinus, Marti nonius, Verde, Ianuarius , laxioris Ethices patroni . Eam detestantur communiter Theologi omnes ,& petillustris Societas nec in scholis olim dictari illam permisit. Sed nunc, inquit P. Viva, in dies magis radices agis. In quo la-
io, in quibus scholis, quibus agricolis, &
cultoribus radices haec laxa opinio agit in dies XVII. Falso pro hae opinione citat P. Utva S. Antoninum, Tabienam, & Pali danum , quin apud Dianam de more , &apud Mendo legit. An vere citet Gyma num , & Lessum , ceteri videant . Laym num ab hae laxitate vindicant Salmanticenisses loci eis. n. Ips. Sed P. Uiva patronos multiplicare studet, ut latius serpant radices suae opinionis. XVIII. P. Claudius La-Croix IV. 6. p. a.
n. 398. more suo colligit omnes opiniones veras, & salsas super hac controversia, &Pro opinione negante debitum confitendi peccata negative dubia, contra communem Ecclesiae doctrinχm allegat, quos Totis, Stoet, Caramuel, Conmaria. Deinde n. 6op. sic concludit. ,, Sententia adfirnians obligati ,, nem confitendi mortalia negatiυe dubia , est,
is spectata auctoritate, probabilior' uti pa-- tet ex dictis n. 6o . Spectatis tamen praeis cise rationibus intrinsecis, negans videtis, , probabilior , ut parebit comparanti rationes,, ιntrinsecas aliatas n. 6o7. so8. XIX. Papael Intende an inaum . Totias, Si , Conmarch. Caram. rationes validiores, robustiores , luculentiores excogitarunt pro negando debito confitendi peccata negatiυe
dubia, quam sapientiores Theologi Iesultae
duorum saeculorum, qui hanc do et rinam an scholis vetarunt. Altius Tordis, & stogcum paucis aliis rem penetrarunt quam SS. Ecclesiae Doctores, quam S. Thomas, quam Patres Carecbismi Tridentini , quam ceteri omnes Theologi tum anti probabilitiae, tum probabilis laet Fatetur urique P. La-Croicn. 6IO. sententiam nostram ella absolute
probabiliorem . Sed quid indet Beneficia enim Probabilismi sat ipsi eli ut contraria sit probabilis. Doctrinas certi llimas Eceleissae, larva induunt Probabilis mi , & sic ambiguas reddunt veritates quae Olim extra controversiam regnabant. Quo res christianae tendant, nisi eliminetur hic opinandi modus, judicent ehristiani lectores. Sophismata, quae obtrudi solent, eum omnia nitantur Pro-hab: Iismo iam a me convulso, Praetereo.
205쪽
De causis exe intibus ab integritate materiali confusonis. De moribunda sensibus desiluto, in de iterandis confessoribus. Laxa opia
mones refelluntur. I. hu; sT. I. suaenam sint cause excusan-
, res ab integritate materiali confessis nis REsp. Sequentes. I. 1mpotentia physica, vi cujus excusantur primo qui ignorantia in vincibili laborant. a. muti. qui inter confitendum deliquium patiuntur. 4. ignorantes idioma Consessarii, si desint alii ministrῖ. s. qui imminente bello, intendio,
naufragio, tempore destri uuntur integre confitendi . 6. quoties est grave periculum in mora, puta In naufragio. Hoc in eatu si
plures sint poenitentes, dicat Sacerdos: Ego absolvo &e. II. Impotentia moralis etiam excusat ab integritate materiali primo quando Sacerdos absque fractione sigilli nequit pandere aliquod peccatum. a. infirmus morbo contais gloso insectus , euius confessio nec a longe audiri valet. 3. quando ex integra consetissione infirmus graviter opprimeretur . 4. quando ex integra manifestatione peccatinrum gravissimum immineret Confessario, vel
nione asserente, freqtientiam magnam I oenitentium ratione solemnitatu excre re ab inιegritate ma-
aeriali Rrsp. Haec tract. 6. n. 479. docet P. Georgius Gob t. M Negat P. Comnliis lib. 6. n. 98. esse probabilem opinionem ,, arbitrantium , quando adest tanta multiis tudo confiteri volentium pro aliquo ce- , lebri fesso, ut Sacerdos nequeat omnibus,, satisfacere audiendo omnes integre , posseis singulis dicere ut aperiant suum gravioras, e mortalibus , reliqua differant in aliud is tempus. Censeo ego, salvo meliori iudi-m cio, eam opinionem posse probabiliter su- ,, stineri, casu quo multi e longinquo adve- is nissent obtinendae alicujus grandis indulis gentiae, consessionem , & communionem is requirentis, caula.
in hac ep. thesi : Licet sacramentistiter abis sol re damitate tantum eo eoos ratione ma gni concursus poenitentium, qualis v. gr. Detest ni vere in die magna oculus sesem uitatis,atit antast utiae .
impeditus adire superiorem , non excusatur ab integritate materiali, ita ut absolvi pota
sit a sacerdote inferiore a ceteris peccatis cum onere postea adeundi superiorein . Neinque potest superiori manifestare sola reseris vata , & ab iisdem absolvi, & eetera me. eata confiteri Sacerdoti inferiori . Oppositam opinionem communiter auctores improbant .
quam sine necessitate. Quare quando circumstantia complicis manifestanda est, inisquirere debet poenitens, dum potest, Co te flarium cui ignota sit persona complicis. Si talem invenire Consessarium nequeat, manifestate complicem debet. Haec temper fuit Ecclesie disciplina, ut Morinus tib. a. c. a. . seqv. patefacit . Cesst enim eomplex peccando iuri suo. Ira docet S. Thom. r.
a. q. II. a. 2. Praeterea Poenitens vel propter suam , vel propter complicis militatem po est ipsum complicem manifestare Con
bundus sensibus Mili mitis, quando periit cou- fessionem ante adismam Sacerdotis λ Rxsp. A
firmant communiter omnes. Etiamsi non
expresse petii , si tamen pectus tundat, vel signa det confessionis, abibi vendus est. Uli I. QUI T. v. An moribundus sensitas
repente dest/tutus, θι nee petiit, nec signa de
nus piae ceteris hanc sententia in anit manistem illustravit lib. io. e. io. Negant con tra alii plures. Urriusque lententiae argumenta dedi Tom. p. dig. 4 c. IO. IX. Paucis nunc rem pei stringo. sente tia negans mihi probabit: or videtur: qumniam Christus insti uit hoe factamen rum petmodum iudieii sentibilis & humani . Qu do Deus vult alicuius salutem, vul eadem voluntate Ac media quae ille ipse praescribit. Ergo quum vult alicujus lxlutem, tempusilli concedit quo signa talia perhibeat, ut absolvi iure queat. sacrχmenti materia sunt eius poenitentis. Si hi desint, deficit m teria. Et quemadmodum deficiente aqua nequit Bint Ismus administrari , ita sublatis
actibus scenitentis nequar perfici sacramentum Poenitentiae. S. August. in testimonii quae producuntur pro lenientia adfirmante , loquitur de catechumeno, vel de poemten emoribundo, qui re ipsa sit in natu Poenite
206쪽
Dis s. II. DE CONFESS. & S A T I s F. C A P. VII. IUtiae, qui sin voce, operibus absolutionem pe- is ruimus, notanda sunt duo. Primum quod tierint . is loquatur de casu cuo non potest prude X. Qua sτ. vi. Quid dicendum de opinione is ter praei um i , quod dederit sanum . . . . P. Gormae REsp. Probabilem iudico opi-iis Alterum quod ordinario ex eise solam μ nionem. illorum qui defendunt, Christianosiis hibeat ne tua sententia DOCEATUR , non amsensibus destitutos, de quorum optima viralis tem expresse ne P R CTiCETUR . Uin puliseonstat, absolvendos esse. Sed ultra pergitichriora λ Qui di si vel ipsius Societatis de-P. Ioannes Baptista Gormaet , cui disp. 3. creta lepidis eluduntur commentis, quam se. 2. g. a. pag. 77 I. oe seq. haee docet. expectare obedientiam decreta extranea v ,, Fit sexto, etiam esse absolvendum eum leni t Alto praetereo silentio consectaria is de quo non constat an vitae discrimensquae hinc sponte sua proficit cuntur. An di is praeviderit, me bene , stae male vixeris,scent, textum P. Gobat minus sincere esse se & invenitur sensibus destitutus, & morti productum. oro omnes ut legant in sonteis proximus .... Quapropter etsi sorte quisl& Gobat, & Gormar , & Lx-Ctoix, &Viri AeTu ALITER PECCANDO subito destitua- va, di omnes quos in hoc opere cito. is tur sensibus, REGULARITER sine absoluetio- XIII. QUAEST. m. Datur ne confuso υ- is ne dimittendus non est, cum rarissime con-loda, in informis REI P. Sacramentum v ,, tingat ut morti vicinus non velit saluti l lidum, & anforme illud vocant, quod o. suae consulere salsem per attritionem , qua mnes habet partes essentiales ad valorem, is non constat interne carere, quamvis ex- l sed propter subiecti indispositionem non eon is terne sit sensibus privatus: per conditio- fert gratiae effectum . Plures Theologi deis is nem enim evitatur iniuria sacramenti l sendunt dari consessionem υatidam, & infimti &c.... Sie Bonagratia supraeitatus. Vide mem plurimi negant. Quaestio est mere sp ,, Gobax tract. 7. n. sp7. usque - 62s. culativa.
XI. Seelerati ergo, & flagitiosi Christi XIV. QuaesT. ix. suo in easti iterandani actuali ire peceando, a litaliter in duello ,i 'fesso G R sp. Plurimis in casibus. i. si in sernieatione, in adulterio, in blasphemiaidei uit dolor iusticiens. a. si poenitens scienissensibus destituti, & lassati in via iniquita- ter reticeat aliquod peceatum. p. si negliistis absolvendi, & quidem regulariter sunt lgentia mortaliter culpabili omissum sit aliis
Peccator actuatiris fornieans consulere saluti quod mortale. q. si quis confiteatur ob fi- suae vult saltem per attritionem l Sed vel la- nem pravum. . si graviter quis mentitus xiores Calaistae docent, urgere contritionis in consessione fuerit. 6. si conscius excomis
praeceptum in articulo mortis. Praeterea at- munieationIs sive maioris, sive minoris ea misaritio nonne est donum Dei supernaturale isdem Occultet. 7. Qui Consessarios semid Et hoc donum Deus dabit peccatori actua-leios , aut nimium benignos sollieite quae istiter adulteranti Si Deus perrni sit it Ium in ritant, ut a peccatis in quae frequenter reis peceatum labi, quomodo praesumi potest emilabuntur, absolutionem obtineant, commuisdem momento, & quidem regulariter Deum niter sacrilegas emetunt confessiones. Si Conis velle eidem tale donum impertirit fessarius ex consessionum, & communionum XII. QuaesT. vii. Quid dicendum de opi-lfrequentia non videt morum reformationem, nisust P. Gobat, qua studia suae Societatis δε- nec flagitiorum emendationem , sed eadem metum , prohibens absotationem moribundi dein praeter propter P trari erimina, non ambi-situri sensibus Rrsp. P. Gormaet citat P. I gat, sed iudicet coosessiones esse sacrilegas. Gobat, di P. Gobat citat trin. 7. n. 6 2.
decretum suae inclytae Societatis his verbis. CAPUT NIII. is sexto merito inhibuere recentissime sup D riores Societatis nostra suis ne imposie- l De satisfactione tertia Paenitentia saeramentiti rum doceant hane propositionem : Moria i parre integrati. bundus, etsi nullum signum det, aut dederit, , eontritionis, adeo ut Sacerdos nec sciat, nec I. uKsT. I. Quid sit satisfactis fare se prudenter putare ροθι 'aecessse sensibitem mentalist RΕsp. Est poenae aecepta ises aliquam confessionem, absemi potest. Duoitio, & voluntaria perpessio a Confessario inis
exeogitavit P. Gobat, ut hoc prudens de-liuncta ad reintegrand .m amicitiam eum Deo cretum eluderet. En illius verba loe. cit. n. per peccatum laesam , & ad compensandam do . o Porro circa ordinationem illam no-l injuriam ipsi irrogatam. Haec satisfactio no- is stri ordinis de qua uum. praecedente di δε- men poenae habet, a quo poenitentia nuncupatur.
207쪽
LI B. x I. DE SACRAM. P α N I ripatur. Ieiunia, eleemosynae , preces, vigiliae, disciplinae poenae sunt , quia contrariae eorpori . Brevis oratio vix poenae nomen O tinet. Quare meminerint Consessarii, satisfactionem poenam esse. Dicitur volumana acisceptatio oce. quia invita, & coacta non e set Deo aeeepta. A Confessaris iniuncta : per hane particulam satisfactio sacramentalis distinguitur a Poenitentiis quae sponte susci.
II. Satisfactio haec neeessario adhibenda
Deo in delictorum vindictam eli, ut omnes Catholici docent contra Novatores . Obvia sunt Seripturarum testin oma . Convertiminiaci me in toto corde vestro , in jejunis, fletu, o plandiu. Joel. e. a. Matth. Facite fructus dignos paenitentiae. IlI. Qv KsT. II. Quae sunt opera quibus satisfacere homo potes Deo pro peccasti REs p. Tria, oratio , ieiunium, eleemosyna . Ad haec tria revocantur cetera. oratio includit omnia quae cultum divinum spectant. Iejunia omnes corporis calligationes , cilieta, humicubationes , disciplinas , vigilias comprehendit. Eleemosyna avaritiam , cupiditatem , & oculorum concupiscentiam coe eet . Ad haec tria opera revocantur quoque flagella, calamitates quae a Deo nobis i fliguntur . IV. Executio satisfactionis non est necensaria ad sacramenti essent ram , quod ipsam satisfactionem praecedit. Idcirco dicitur pars integralis. Disputant Theologi in utramque partem num satisfactio faeta in peccato mortali sit valida. Sed utraque sententia iacile conciliatur , si distinguamus satisfactionem meritoriam a praecepto implendi satisfactio. Mem. Pc itentes qui in statu peccati mortalis implent praeceptum satisfactionis, non
tenentur rursus eadem opera satisfactoria irragere, ut praeceptum Impleant. Haec vero satisfactio non est meritoria , utpote sacta in peccato mortali. U. Satisfaello altera medie inalis ad infirmitates animae curandas destinata . & hanc unus pro altero exequi nequit; altera poenalis , qua solvitur poena peccato debita;& hoe in sensu unus pro altero satisfacere potest, ut docent Catholici omnes, excepta lquae in sacramento iniungitur facienda ipsi
VI. QuπsT. III. Qui sunt sinit actionis
ofectus RE, p. Plures. i. Peccatorum reliquias satisfictio convellit. a. appetitiones, di coneupiscentiam cohibet. g. sincerae coninversionis argumentum perhibet, q ando reipsa vera est. 4. iram Dei avertit. s. p nuentes similes Christo eapiti quodammodo reddit. 6. Ecclesiae laesae iura redintegrat. . solvit debitum pro reatu temporali, qui post remissam culpam remanet. VII. Quaes T. Iv. uanam fuit antiqua E Uia dis plina in sati Hionibus imponen. dis Rxsp. Plura dicenda forent, quae prinsi i tuta brevitas prohibet . Sub initium Eeclesiae severissima peragebatur poenitentia, nullo praestatuto modo, aut mentura. Occa. sione Novatiani schismatis quatuor instituti fuere poenitentium status. I. Flentium, qui iaceo, & lugubri veste induti ante Eeeseliae seres fidelibus ingredientibus, flagitiis pate- faelis , se illorum precibus commendabant. a. Audientium . qui in vestibulo Eeclesiae lectiones sacrae Scripturae, & Sacerdotum sermones audiebant. 3. Substratorum , qui antra templi ambitum ad ambonem usque recipiebantur . In hae statione pro Episcopi arbitrio manebant , & lectione Scripturarum , lacrymis , ieiuniis, & precationibus delicta expiantes absolutionem accipiebant. 4. Consi stemium , qui in Ecelesia consistetant
VIII. Haec poenitentiae disciplina viguit
in Eeelesia Latina usque ad saeculum VII. Hoc eirciter tempore prodiere contra antiquorum canonum severitatem nonnulli I belli poenitentiales, qui suco benignaιatis tem perare ausi fuere antiquos poenitentiales ea nones . Concilium Cabilonense II. hos ii. betior abrogetvit: quorum, inquit, certi sunt
IX. Onanes antiquorum canonum scie Ham Consessariis inculcant, ut advertit BL- ω LoiCTus XIV. Lb. 7. de S M. c. 42. ut hei ne colligant, qua ratione temper re, Ru gere , diminuere paenitentias imponendas queant. Quamvis enim exteriores pinnae dia minutae sint, spiritus tamen poenitentiae immutabilis , idemque semper perseverat in Ecelesia. si mitior nune exterior poeniten
tia pro gravissimis flagitiis imponitur , ser.
vor internus spiritus supplere debet. X. S Carolus Borromaeus antiquos caninnes poenitentiales simul collegit, atque per decem Decalogi praeeepta distribuit : quam collectionem antegram dedi m. p. disi. s. ad Consessariorum commodum.
XI. Poenitentiae spiritus idem semper in Ecclesia perseverat, immutabilis , ut dixi, Exterior poenitentiae disciplina mitissima vi. Ret aetate nostra. singuli pro ingenio illam diminuunt, quum canones istiua immutabPle
208쪽
Ies nune non obtineant . Regulam tamen i rat. Altera satisfactio voca ur medicinalis, praescripsit Tridentinum, quam mox dabo. curandis morbis animae apta ; altera vis ἀ- XII. Sed quos altilis commovere, &con- caus dicatur, quae pro patratis deli Elis eastiterere animum nostrum debet, est quod nonigationem imponit.
modo exterior poenarum disciplina immu- II. QUAEST. it. Quid ρraescripsit Tridentiatata sit, verum ipse poenirentiae 1 piritus in-,πum circa quantitatem poenitentiae injungendae
terior penes maximam Christianorum par- REs P. Concillum Tridentinum sese. i . e. 8.tem penitus sere sit extinctus . Quum seve- hanc praescripsit resulam , quae Consessariori or pcen tentia exterior vigebat , ardebat rum animis altius impressa lit OI ortet. De- in eordi bis Christi earitas , fervebat vera i Mut ergo Sacerdotes Domini, quantum hiritat contrit o. Temperata, & quasi obsoleta an- l in prudentia suggesserit pro qu auare erantiti qua disciplina externa , successit arι risio num, cir paruitentium facutiate Ia utares . γfemilii concepta ob I cenarum, non aeterna- l eon υenientes satisfactiones iniungere a ne si for-rum modo, verum etiam iuxta nonnullos i te peetatis conmυeant , ω ιn ustentius cum
Casu istas temporalium timorem . suecessit poenitentibus agant uvissima quaedam opera propositum inconstans, & implicitum . D lyra gravissimis delisis isti encis , alienorumnique praecepta caritatis & contritionis aphidipereatorum part/cipes usi tantur . Habeant au- quosdam benigniores Casu istas in desuetudi- l rem prae oculis ut fati factio quam impoσunt,nem abiere. Aggravasset , inquiunt Viva,inon sit tantum ad noυa vitae custadiam ,
Sporer , Ee ceteri similes , Christus iugum l infirmitatis medicamentum, sed etiam ad yro Christianorum, non levigasset , si una euin teratorum peccaiorum vindictam . . eastiga- consessione dolorem caritate vel inchoata j tionem . formatum exigeret. Plura mihi dicenda io- l Ill. QuκsT. III. Ia poenitensiis iniungen- rem, si pio dignitate exponere invectas la- l dis respicere ne Cossessaris debent ad anιiquos xitates veHem. Vos ministri Christi consu- l Onoues REsp. Adfirmat Catechismus Con- lite antiquos canones, & ipsi manibus tan-icilii Tridentini p. a. c. s. g. 79. his verbis.
Petis , quo res sacramentaria aetate nostra In irroganda autem μιιsfactionis poena Sacer-dedum sit. dotes nihil suo arbitratu statuendum esse , sed XIII. MoviruΜ ad Consessarios. Ree iomesa iustitia , prudentia, s pietate iurigen-nitate ministri Christi , aetate nostra super-ida existimabunt. Atque ut hac regula peccata hiam , concupiscentiam , luxuriam, avari .imetiri υideantur, o parcitentes Dorum sceletiam, luxum, fastum, ambitionem , molli-irtim graυitarem magis agnoscant , operae me tiem impudentius grassari ac primis Eccle-irium erit, eis interiam significare, qua panasae saeculis . Non minorem nunc adulterium ,squihusdam deώctis ex veterum canonum prie- fornicatio, periurium &c. injuriam Deo in- scripto, qui paenitentiales vocantur , consituraeserunt ac olim . Ergo eadem solutio . Sol- l sunt. Igitur uniυresae satisfactionis modum cul-vent, inquiunt aliqui, in Purgatorio. Esto .is .e ratio temperabit. At poenitentiae ut medicinales curantes mor- IV. Hoc Cone ilium, hune Catechismum hos & coercentes concupiscentiam , & ee-sdiurna nocturnaque manu revolvere, & se teras effrenatas appetitiones, nisi validae sint,irio animo meditari post Scripturas sanctas& severae , aegrotos non sanant . At num-idebent sacramentorum ministri. Rescribeno
quid inventa est nova medicina blandior in-ida hic esset doctrina S. Caroli Borromaei , cognita hactenus Ecelesiae , qua deprimaturi& plurimorum Episcoporum hae de re. Sed
superbia, crucifigatur suaviter eam , & be- eonsule Tom p. ris. s. c. 7. xi igne eoerceatur concupiscentia λ Expergi- V. Quaesτ. iv. Quid disendum de quorum.
scimini ministri' Dei , 8t iuxta Chri ni Evan-idam praxi impon ntium levem pro graυibus deingelium instituite rationes vestras. llictis satisfactionem λ Rxsp. P. Claudius La-Croix lib. 6. t. a. n. Ias s. g. haec scribit - ,
CAPUT IX. l is Riemstis dicunt eausam relaxandi discipi,t is nam quoad poenitentias esse refrigescen-Dt qualitate, quantitate , ω tempore satisfa- l se tem earitatem fidelium . Sed conira est , ctionis injungendae pollentibus . t is nam potius inter causas fuit I. ne con l se sessio ab haereticis impugnata velut i m. I. uκST. . Quoiuplex sit satisfactionis i is possibilis, per duras poenitentias magis res geous y REI P. Duplex, ut ex die is i is deretur Odiosa. a. quia successu tem
constat , & Concilium Tridentinum decla- , A ris plures laete Sacerdotes, apud Rum
209쪽
L I B. XI. DE SACRAM. P in NI T. frequentarentur consessiones ad emenda.
tionem utilissimae, & qui in hoc soro in-
is terno aliter mederentur peccatis Der meis diei s benigniores. R. quia animadversumis est, benignas panitentias plus prodesse quamis rig)das , quod per benignas magis allic ,, rentur fideles ad sacramentum Poenitenis tue , & Encharistiae . 3. quia occasione,, belli sacri contra Turcas indictus est usus, . itauqemiarum . . . qui elt nainius sati ,, faciendi pro peccatis utilior oe certior ,, quam obser Natio canonum poenitentiatium.
,, s. Quia successii temporis instituti suntis Ordines Religiosi, qui sunt status poeni-i,, tentiae nil lis inai. Ui dx Francolinum Clis.,, Rom. P. a. cap. i. Fusus has rationes exaggerat P. Balthasar Francolinus est. lib.
VI. R diriste ne sunt Patres Synodi Tri- ldentinat, eiuldemque Catecllismi Rigorι Rine omnes Ecelesiae Patrest Rigorisse ne sancti Evangelistaei Rigor istarum ergo somnium est quod ea ula relaxandi disciplin1m suerit
refra oscens fidelium earitas λ Se: licet, reponit La-Croix ; sed contra est , inquit. Audiat er-xo, & cum illo audiant omnes benigni Casu istae PP. Catechismi Tridentini p. a. c. s. lg. 67. Verum Ioea tantum de υ eras discipli- me severitate remissum es , atque ita caritas
refraxit , ut iam plerique ex fi ritibus ad te
catorum veniam ρmpetrandam nullum intimianimi dolorem, atque gemitum cordix, necessarium purent , sed iudid fatis esse obruentur, si speciem tantram dolentιt habeam. VII. Sed in examen veniant velut in transcursu rationes P P. LE-Croix, & Fran- lcolini. r. Laxata est diseiplina , non quia refrixit ea ras, sed ne consessio ab haeredi eis υεlut impcobilis per duras poeuirentias red -- l retur odiosa. Nar i sta egregia ratio. Sancti 'ergo Ecclesiae Patres , qui sacros canones condiderunt adversus Novatianoς clavium lpotestati infestos, impossibile, & odiosum lreddidere sacramentum Poenit8ntiae t 2. Sacerdotes multiplicati arcanum invenere medendi a minabus per medicinas benigniores. Hae medicina: benigniores latuere Patres sanctos Ecclesiae xiii. saeculorum. Scilicet, re ponit P. La-uro ix. Audi eiusdem tertiam rationem . suis animasiersum es, be ignιο ν 1 paruitentias plus prodesse quam rwidar , quod per benignas mag/s auicerentur fideles ad sacram utum Poenirentia , m Eueharistiae . Fausta se felix animadversio , quae luculentiuῖ confirmat universam saeram antiquitatem
calligasse in animarum regimine. Allicruntur sane per poenitenti a benigniores ad ste. quentanda sacramenta, & Ecclesias, quemadmodum alliciuntur emptores ad illis ostiis ei nas frequentandas , ubi merces minori pretio venduntur . He benigniores poenisentia esficae ius ne medentur morbis i Validius ne deprimunt superbiam , concupiscentiam λ San. ctiores ne mores efficiunt Sunt ergo aetatis nostrae Christiani lanctiores, caltiores,& serventiores Christianis trium priorum laetulorum sub diseiplina Apostolorum , ASS. Patrum: quid biscis i Ais λ Totus moadus reclamat. Negas Ergo felicius per te. veras quam per benignaes poenitentias-uzelificantur fideles. Solam arctain , & angas am viam Christus designat. At novo opinandi modo invecto blandior, & benignior via detecta est. VIII. Ratio quarta digna est meditatio. ne . Guia, inquit, occasione belli sacri com a Tureas indusius es usu indulgentiarum, vi
secundum Hcenda n. 7 l4. es modus satisfacie di pro mecaris UTILIOR , ac CERTIOR 'Mam Merυatis canonram poea teratialium . Legi ne haec valent quin commoveatur animus
Qui attritione se vili confessus est adulteria, fornicationes, blalphemias, si ingrediatur aliquod templum solemni festo, visitet altaria, oret per horae quadrantem , ut in dulgentias luerari intendat ; securius, ac in tius Deo satisfacit qu1m Christiam illi 'qui per septem, per decem , per viginti andus, aut per totam .vitam ieiuniis, cilrciis , di sciplinis, cinere & sacco induti Deum pia care vindicem satagebant i Usus indulgea tiarum est modus utilior ac tertior fausta ciendi pro peccatis , quam observisio caηγnum paenitentiatium Nolo longius hanc ἐγ Irin atri novo opinandi modo consentanean
refellere . Sapientes iudicent quam si se
IX. Ratio quinta venustior est. suis hocessis temporis influuii fiant Ordines Religio, qui sunt flatus poeuisentium utitissmi. Hac
Francolintim Cleri Rom. An saeculis quibo observatio canonum poenitentialium flost' bant , innumerae sane orum Monacholam,& Anachoretarum falanges non refulgeb ni Sanctiores ne nune claustrales nostri λ Seve' rior ne istorum paupertas Severiora ne Ie iunia, humiliora ne aedifieia λ Uerum ut olhaec te habeant, numquid poenitentiae, cili' cia, ieiunia Regularium comprimunt coa-u piscentiam, superbiam , ambitionem asp3 sorum. & amasiarum λ
210쪽
D I s S. II. DE CONFESS. Meentium , nullam aut modicam iniungendam esse poenitentiam, dum par irentes confitentur a. Derandam indulgentiam RES P. P. Spore rhaec p. 7. c. q. q. I. g. 3. 'm. 43. pqq. 237. scribit . is Excusatur Confestarius, ut nulis iam , vel imissimam poeniten I iam Injunis, , g t . . . Quando quis lucratur indulgen- tiam plenariam , potest dimitti sine u L. D Lx ALIA ΜINUTA pinnitentia, quum per, , illam poenitentiam satisfaciat debito poe- ,, nae. Et si autem id raro pro certo ι sum. M cit quod probabiliter credatur. XI. Similia, & benigniora docet Luo, ut ipse P. Dominicus Viva g. 6. de Paenit.
a n. 1. testatur his verbis. Immo Lumis dispur. 27. hec. a. n. 34. putat , eum qui se lueratur indulgentiam Plenariam , non
,, ligari ad poenitentiam , etiamsi detur in is medicinam : quia medicus non praeeipit,
is sed suadet remedium , & solus iudex prae-M cipit poenam. Quare si non tenetur pin. nitens ratione indulgentiae ad poenam, , , quae Praecipitur , nec tenebitur ad medi- , , cinam , quae solum stridetur ; nisi forte se aliquando ad illam obligetur iure natus, rati, ne facile labatur. XII. Velba de Lugo sic. eis. haec sunt. ,, Dicunt , poenitentiam non solum imponi ,, ad satisfaciendum , sed etiam in mediet. M nam &c. . . . Respondetur, imponi quiis dem frequenter ut medicinam . Consessa- rius tamen non potest obligare, nisi qu, tenus illam imponit in poenam peccati. se Sicut licet judex debeat procurare quod se poena delinquentis sit talis ut simul sitis medicina in futurum I non tamen possetis imponere illam Poenam , nec verberareis reum, si poena sitisset a Principe condo- nata. Sic Sacerdos, qui s mul est medi- eus, & iudex, potest punire peccata im-M ponendo menam pro illis , quam, quia se medicus est, debet simul curare, quod sit, , talis ut sit etiam remedium , & medici-M na in futurum. Ceterum si poena totali- D ter condonetur , non potest obligare ad
,, medicinam : quia medicus ut medicus nonis obi gat , sed consulit. Quod semper in
,, te iligendum de medicina non simpliciter ,, necessaria ad vitanda mala sutura. MXIII. Vim , & naturam sacrarum indulis genitarum , quae sunt in supplementum eo.
xum quae infirmitas nostra reddere Deo nequit, penitus ignorant. Ratio adducta, su-Pia quam drci potest, acata est . Consessamus ut medicus non iubet, sed consulit;
Confessarius ut judex imponit, aut remittit& sATIS P. CAP. IX. & X. I Ipoenam satisfactoriam . Uerum poenitentias medicinales imponit ut medicus, & ut me dicus consulere, non praeci pere potest. Consilia autem Consessarii implere poenitens non
tenetur . Iudicium lectores serant in hane doctrinam, quam ego salsam iudico, & di. vinis Scripturis, ut & Concilio Tridentino, universaeque Ecclesiae traditioni adversam. XIV. QuκsT. v I. Quid dicendum de opia
simi, delictis imponendas esse λ R Esp. Clamant Consessam . si iejunia, si humi cubationes, si ei licia imponimus, fugiant i enitentes,& Ecelesiae nostrae desertae remanent. Re
spondet Lugo disp. as. de Poenit. sect. s. n. 6o. his verbis. o Primo loco attendi debetis ad utilitatem spiritualem, poenitentis , ne is scilicet laquei et injiciantur, ut nova pec is cata committat. Ex hoc potissimum e ,, pite excusari potest hodierna praxis , quais isses Poenitentia imposentur pro groissimis is pec aris e id enim saepe fit propter spiri- is tu alern infirmitatem poenitentium , quia is gravioribus poenitentiis scandatietabuntur, ,, vel confessionem fugient, vel certe Com,, fessarior ineptos assibunt, qui eos curare ne- se sciunt. M Haec & alia de Lugo verba tran scribit P. Tamburinus lib. 4. Meth. Conses.
c. I. n. I a. ubi sic concludit : I Lee prudenter de Lugo . .
XV. Imprudens immo consilium ineunt
omnes illi qui Patrum Ecclesiae, &Tridentini Coneilii monita posthabentes, nimias tisiactionum saeramentalium benignitate peccatoribus blandiuntur, & peccatis hortorem detrahunt, quo fit ut facilius relabantur in erimina . Si cui animarum latus cordi est, is profecto medicinam aegrotantibus propinabit depellendis morbis aptam, licet carni& languini invisam ; nec poenitentium s vori capta dio, vel multitudini sibi conciliandae inhiabit; sed unice Deo reconciliare peccatores adnitetur. Qui secus secarit, the-
lautietat sibi iram in die irae.
De obligatione paenisentium acceptandi satis Eiιonem impositam a Confessario pro
peccatis mortiferis. I. UAEST. I. Tenenturne sub mortali paenia in tentes acceptare Parnιtentiam impositam a Couesaris REs p. salmanti censes morales tract. o. c. t O. Punct. q. ex aliis advertunt,