장음표시 사용
221쪽
dio a LIB. x s. DE . AC M. Pin NI T. tum nam veritatis, cuique de postum eo. M stodiendum credidit quod haud dubie illa ,, serva, it . Non hie doctrina, sed eonside- rat. one , & minimo saltem gradu humi.,, litatis opus est. HXX. Neque sus liceris, ditheilem & nimis
labor: osam esse istius divinae scient:ae acquisitionent. Da mihi Sacerdotem probum,
primi sensus, seu mentis quadratae & nisi haec adsint , omnia superflua sunt, ) & evangelicae legis studiosum : &hane ut optimum , doctum , lirudentemque Consessorem habeto. Scientia Consessarii eo praecipue speeiat ut sciat cor pomitentis emollire, mentem illuminare, donumque habeat persuadendi, inclepandi , & conformandi luos poenitentes ad Christi Jesu exemplar. Haec autem scientia non a quorumdam Casu istarum libris, sed ab Evangel:o hauritur. Christiani damnantur , quia Observare reculant te. Lem evata selicam , quia eiusdem sp:tatum Ignorax t. Sacerdos ille qui sciat evangelicae caritatis ignem in suis poenirentibus accendere , doeius sapiensque Consessarius et . Si aliqui casus occurrunt contra legem Dei, praeceptu potava Ecclesiae, aliasque dis ei-plinae leges'; poterit, ut dixi, consulere Ca- sui stas, sed graviores. In manu tamen semper habeat lapidem lydium , seu amussim evangelicae legis, & quod huic magis, non minus consorme viderit, seligat. De spi ti- tu legis ei angelicae lege meum G n. a. Irast. Probabit. His 4. cap. r. Ubi uberrime S.
Thoma explicatur , in quo situs sit spiri.
Extrema laxitatis , Cy riratis aequo μυioris vitanda .
I. 'TIhil dissicilius est quam ab his duo.
has extremis declinare , & solam viam ar iam , & angustam calcare. Quis si-hi securus est ne vel nimia remissione, vel aequo district :ori severita e a vero unico tramite recedat aisque Domino canat ms ricordiam oe iuvicium, id ust, inquit S. Gregotius Magnus, iusiu issi i sto consolaκι mia sericoraia , em μυiens visiphna, sicus in arca e samenti erat Uirga, Ur manna. Misericordia vera Dei remittit pit rata . sagitia contritis corde, sed non fovet, neque concedit libertatem frequentandi pericula, relabendi in peccata; non concedit frequentare theatra, comoedias, choreas, ludos aleae lu-Ma orios, reciprocas utrius Que sexus convcr.
sationes, quae vel te alliciunt ad peceatum , vel si tu non peccas, scandalum aliis praebes, & eorumdem criminum partieeps evadit. II. Haee omnia nimis universalia. Quae cavete extrema Consessatius debet, ut secure suos poenitentes dirigat i Duo assigno. Ia enisnum , & Probas. ι sinum . S. Augu-l stlnus anima vertit, Manichaeum , 5c Pelauium pugnantes docuisse errores, formida. batque ne Christiani declinantes Manichaei iamum inciderent in Pelagianismum . Intestu rumque sit cautus , tit sic declioet Maniach eum , ne se inclineι ιn Pelagiam ἱ νώrsum4 quo ita se seiungvi a Pelagio, ne se conjungaι Manichms: in Psalm. ii 8. Idem ergo cum tanto Doctore suggero consilium in morum causa. Iansenismus nimio in aliqui bus punctis rigore addendo, Probati mus ni .mia laxitate diminuendo legem Christi, sunt duo extrema vitanda. Jan senistae impollibi- ira quaedam Dei praecepta constituum : in-l vineibalem praeceptorum ignorantiam noni excusare a culpa contendunt: ex trestiun vitandum, sed in Italia, II: spania, Germania, mamo nec in Gallia occurrunt libri morales a Catholicis editi in quibuet extremum istud reperiatur, quantum mihi eideret:cuit. Rarum ergo extremum istud. Coatra probabilistae non pauci ignorantiam Uincibilem frequenter in vincibilem vocant , &hae ignorantia impossibilia eiciunt respecta ignorantium plur: ma Dei praecepta . Gr/tiam Dei universe inlaudi obcaecatis, & induratis peccato libus ajunt, & simul ignorantiam esse invinoibilea: contendunt . Nisi
advertas te peccare, a peccato te liberam. Legem Dei an controversiam vocatam a
Catuistis dubiam ei sei doce ut ς Sc dubiam factam de medio tollunt vi resexam m. illi ad impossibilia nos urgent ; hi a possibilii mandatorum Oblervantia beneficio ignoran- IIae, inadvertentiae, Chrillianos plures tib l rant. Illi ad det perationem; isti ad praelum Prionem , ut mihi videtur , viam ape riunt. Illi minium , isti parum oneris pinnunt. Clamat autem S. Augult. in Psalm. 18. conc. q. Parum, n initim dico D inter se contraria. Paruna est quod mimu es quam Fortet; c nimium est quod pius est quam oportet. Horum in Heaιο modus es quod diciιών satis es: G iatique ψιώ est m in in I ta, O in moribus nos ρ squam oportet, ni ει ι omnino faciamus. Ab his igitur extremis cavendum prudenter est. Iasem D nimiam laxitatem probabιυ itis improperant ; . Prosa
222쪽
D l f s. II f. DE MINISTRO NI T. C A P. r. 2I res contra mores qu m haereses contra fidem. In simili eausa haec tradi. I. inJoan. . . seribit S. Augustinus : o quia in υ/eem ex vobis alteri ex aheris admoneri utrique debearis . . . . Errando in diversa iris . In m dios via quam r linquiris . IlI. Gravins semper fuit, ει hodie longe gravius est perieulum ne Consessarii in Larismi, quam in Rigorismi extremum declinent. Vix in universa Italia, Germania , Hispania invenies unum Rigoristam, quantum ex libris coniicere , & ex mam sesta experientia licet, qui Christianis sincere conis tritis satramenta deneget. A Rigorismo detrahunt emnes humanae rationes. Qui nimio rigore peccat, stultus omnino est, quia NDeum , & mundum eontra se provocat . Amundo traducitur ut phanaticus, ut mysan- Iropus, ut Rigorista, ut Iansem sta ; a Deo
vero punitur ob erroneam leveritatem . Infelix ergo eli Reissa Ec an hoe , & in futuro laculo. Contra Laxsae, si infelices erunt in futuro, se lites saltem sunt in praesenti laeulo. IV. Ad extremum Laxismi inprimis sagaeissimus ille praestiator impellit, amor nempe proprius , amor placendi hominibus &mundo. Homines communiter arctam viam
erucis, &evangelicae poenitentiae plerumque perhorrescunt; illos Doctores de Consessarios extollunt qui placentia loquuntur, qui eervicalia mollia , & blandos pulvillos consuunt. Secundo timor derisionum , & censurarum . Tertio pavor conciliandi sibi hostes, qui dignitatum cursum intercipiant, &ati bitioni nostrae bellum intentent. Quarto vehemens illud desiderium habendi multitudiis nera poenitentium qui decorem Eces eliarum, 8c splendorem eommunitatis sua affluentia angeant, nosque tamquam prudentes magis ros, & doctores graves depraedicent. Cuiuscumque status, & conditionis plebei, &nobiles, pauperes, & magnates, matronae, Et ancillae inquirunt, ει amant Consessarios blandiloquos, indulgentes, dulces, benignos, suavi minos. Istorum splendor, favor, gratia, plausus, acclamatio humanitatem n
stram commovent , mentem acuunt ad emolliendam inflectendamque Dei legem . Isti tyranni sunt Nerone , Caligola , Di ineletiano immaniores , At trηculentiores adeonstantiam nostram deprimendam. Quinto il-Ileium quoque validum est tenerrimus amor
patris spiritualis in filios, Ze filias spiritu a. les. Sexto seductionis illeeebra est naturalis commiseratio , Si propensio solandi, fenon turbandi illos qui ad nos veniunt.1 U. Quare nisi divinis sortitudinis spiritu obarmati Confessarii sint ; nisi sub pedibuΨhabeant universum mundum; nisi terunti saetant hominum favorem , patrocinium pi nisi in pectore ardeat disciplinae evangeliis
cae amor ; facile in Larismum praecipites
Sanctorum Patrum tum antiquae, tum loco
me aetatis auctoritate eonfirmat r 'raculum
Iubendi in Laxismum. I. TEhementes 8e ignitae sunt invectivm V S. Martyris Cupri ni lib. de laps.l adversus laxitates Confessariorum . sitium scri-l pium sis: is Qui vos felices dicunt, in erro
se res vos mittunt , 8c semitas pedum ve- is strorum turbant: qui peccantem blandiis mentis adu antibus Falpat , peccandi fom tem subministrat , nee comprimis delicta inia , sed nutrit . . . . oportet Dei sacerdo rem non obsequiis decipientibus fallere , sed νε- misiis silutaribus proυidere. Imperitur ost me
dictis qui tumentes υulnerum sinus manu paro cente contrectat, atι is receobus visereum virus inesusum , cetum servat, exaggerat. se riendum υώInus est , in secandum, .putaminibus amputaris , medela fortirere euvandum .
Vociferetur , . clamn licet , O conqueratu inger impatiens prae dolore ; gratias aget postmodum , quum senseris savitatem . Emersis
communio seu peccatorum remissio. Irrita, o falsa para, periculosa dantibus , nihilaecipientibu profutura . . . . Pacem putant
esse, quam quiaam verbis fallentibus υenditor . Non est pax illa, sed Muum . . . . Quid iniuriam beneficium υoeant Quid impietatem vocabulo pietatis appeliant λIl. Praetereo testimonia Ambrosii , Hie. ronymi, Chrysostomi, Augus mi , N aliorum , ne sim longus. Pauca poste i orum Pa trum delibabo. S. Gregorius Ull. lib. epist. Io. inquit: Ex imperitia , negligentia Sacerdotum, quasi ex pestifera radice , in-l numera mala emrta Dut , adeo tit usque adhaee nostra tempora intre eetera quae mal pMA
Iuunt iitia, falsae nihilominus tarn uentiae cos i suetudo imaluerit. i III. Concilium L teranense II. ean. 22.Quia
223쪽
LIB. XI. DE SACRAM. P in NI T. sitita inter enera unum est quia sanctam ma-xι- conturbat Ecclesiam, falsa υιdelicet paenirentia ; confraιres nostros, . PresbFteros aimonemus , ne falsis par irentiis animas decipi, oe in infernum detrahi pariantur.
4. Quadrag. haec scribit: Ilium qui a D mino υλ catus desiderio Ialutis a viri rum sepulcro foras egressitur , vos o Sacerdotes solvite . . . . Prius ergo vadat, s concubinam e domo expellat , pecuniam alienam restituri tantractus usurarios rumpar, famam Iroximi laesam , prout potes, resarciat, mercenariisum labores, oe paverum debita solvat , Oufenso fratri reconcilietur , ω υeniam petat: tune ad Confessarium redeat, ει anseIυ tur. His rectus est ordo: his in Laetari sUL ratione a Domino servatus est. Hunc ordinem ne transgrediaris . . o medice , cur fatentem seruis Cur inigno veniam promittis Cών absiationis bens-eium exhibens nou discernis mas tibi Dominus Hora deait , unam discernenae, aiseramitidieandi, asseruendi scilicet, oe ligandi . Et
tu sine discretionis examine neminem ligas, omnes absisis a Tautum clave nec integra Fidem tireris, sed dimidiata. Heu heu f υentrem meum doleo. I. domo Dei honendum vidi. Pastores Dumini sui Oissimulanιυ, medicor populi sui aegrotos occidenus , iudices rurpibus blandientes , censiores flagitia palpantra, caecos gream Domini disgem tes . An non horrendum Me . . , ὸ ob ΜIsΕRi
CEPTOR Es, quid respondebitis Domina pro gre
ει auferunt , in securos peccatores ad inferna dimittunt. sui, si rimcirem populo incuterem, forsitan illum a et istis r Mesent. CUI COΜ-
PARABIMUS ADULATORES ISTOS . . . SAmiles sunt hominibus qui a ripa pereuntibus in flumine manum porrigians, m υiolentia flumianis ipsi eum aliis demerguntur. Pondere namque peccatorum assentatores suos post se perem rores in praecipia raptam , G seeam ad infernum deducunt .Di
Haec contra Confessarior quosdam nostri temporis PIL IΜpios, & IΜPIE PIos dicta sint, qui, ne eo tentes aliqualiter eontristent , illos in sua nequitia manere permittunt. At quanto molius esset ad mossicum eo si re, quam in aeternum damnam i . . . Non te pigeat, . Sacerdos, aegros moribus ad paenitentiam conistrastare U. s. Carcius Borromaeus in Instrua. p. a. e. I. haec docet . Summopere eoendum smatiis Confessariis ne in moem reprehensi nem ancideris eorum industria , eum da tansa
numero con*emium, exiguam emendatisnem in
demus in iis qui toties, int tam multis in uis hoc sacramentiam frequensariant. Rursus subdit in Instr. Conses. c. I a. VH in ria, vel negligentia, via a/ia de ea a saepe accidis quas absolusionis beneficium iis impeniatur qui re υera indigni sum ; ac proindo in iisdem sepopeccans haerent, eum animarum suarum lamen
rasili mi . Iterum in eadem Instri Cons. c. I 7. Atque his υwrlaudum est eo dulgentius , quo manifestom es hae in parae Confisarios in curia sua maximam praebere causam cur i. o. mnιbus fere opificiis, ει exercitarionibus publicis peccata grotoma loeniantur , . abusus
intuerasius. Item e. 18. invehitur contra
eosdem Consessarios qui absolvendi facilis tate lavent laxum , pompas, & nilum .l Hac tempestate, inquit, luxur vestrum adsum-l mum quem constendere potuit verticem vide
rur evasisse, magna ex parte culpa, oe net gentia Confisiariorum, qui nullo. . . . cum βω-pulo res solυunt.
VI. S. Franciscus Salesius in constituti nibus suis synodalibus tit. r. c. s. haec habet . N hit perinde Ecclesiam δε inrat , nihil ira eius υiolat issiplinam, nihil ita βουea
peccatores in somnolenta peceandi consuetudi- , quam probrosus isti mos , quo quidam Presb teri peccata relaxant , non tamquam iudices,
cemant num pro eo possur Pronuntiare verum tamquam mancipia quae praeeipitι o adulanti indulgentia peceatoribus bianinuntur . De sis adulatoritas dieit Coriantis, quod in eam in F esiam sileem emtialitarem , misericordiae, mclementiae nomine palliaram , eamque Pandana
pacem absolutionem. Idem CUrianus imritam esse , in salsam pacem assent , dantibus perisiainam, in nihil accipientibus profuturam .
Nam s desur absolutio sine spe probabili quod
poenitens flabis premissis sANGUIs CHRIsTI profanationi exponitur , m Presisteri iterata rum prolapsionum , ω illarum malorum ρ reor constituunt qua ex falsis nascuntis abfiation
224쪽
DIs s. sII. DE MINIs TR o P in N I T. CAP. I. &Ir. ros 'ornm Episcoporum, tum graviorum Theo-,Ecclesiae omnia inferri qneunt , nisi certa
Iogorum brevitat Is studio praetermitto . Si praestituatur regula. Praefatam opinionem riis plura cupis , consule Tom. v. tib. 2. ius. I.ii telo ut saliam . Sed graves auescites prob. e. p. oe to. ubi testimonia, quae quatuor do-ibiliter illam docent. Hi auctores, qui p. ectissimi Iesu ita: Belia mus , Etitatae, Ca- νο probabiliter communem Ecclesiae doctr: in margo, de AIbertis exhibent, rescripsi. nam in controversiam vocant, mihi graves VlII. Pancis rem totam coneluclo . DO- non sunt.
tes Consessam sunt . I. Singularis vocatio III. QuπςT. it. Quoluplex sis Sacerdotis Dei r nisi enim singulari gratia vocatus alpotestas RE . Duplex: Ordinis altera, quae Deo sit, ad Dei vices gerendas ineptissimus per ordinationem consertur; altera iurisdi minister erit, qui & se , dc alios perdet .ictionis, quae est saeuitas regendi animas sub-2. Fortitudo, mundi contemptio, & sol iusti ectra , & populum gubernandi, ut Triden- Dei gloriae liudium. 3. Prudentia, mansue- tinum sese. I . e. 7. declaravit. tulo, humilitas, caritas. 4. Imaginem iu- IV. QuaesT. III. Utrum Regularis praesta sti eationis christianae prae oculis semper ha-itatus Doeopo, . iniusto reiectur, iurisdictio b at & quid sit spiritus christianae profes-inem aequirat, in υalicis absolυat RESP. Ο - sonis apprime sciat necessum est. Ex Seri- mnes fatentur approbationem Episcopi nepturis sanctis, ex Evangelio, ex Pauli epi-icessariam esse Sacerdotibus Omnibus tam sae. solis veram imaginem spiritus Christi , &seularibus, qu1m regularibus, ut valide sua ustifica ionis concip: at . i cipiant laeentarium consessiones. Opposita lententia suit damnata ab Alexandio VII. CAPUT II. prop. iet. Saris acis praecepto annua Confess nis qui confitetur Regulari Discopo praestu: m iurisdiction- ministri Paenitentiae io, seu ab eo iniuste reprobato. Regulares e I sacramentι. go approbati sint ab Epricopo oportet. AD probari ab Epilcopo unius duaece sis non sunt
I. I. Solus ne Saeerdos est m ui- approbati pro alias dioecesibus e & contraria ster Lacramenti Poenitentiae λ RES P. Ne-iopinio improbata est tum a Ciero Gallica gant Novarores , Ualdentes, Hussitae, Wi- no, tum ab Alexandro Vll. in deereto ad elefistat, Lutherani, quorum errores damna- Enricum Andegavensem . Approbati pro su-vit Tridentinum fef. i .. e. p. o Io. igituricularibus, non sunt approbati pro Moniali
dogma fidei est, solos Epilcopos, & Sacer-ibus: Bc oppositam opinionem improbavit
dotes posse saeramentum Poenitentiae ad ml- Gregorius XVI. an. I 62t. Regulares appro-nistrare . Constat ex cap. 2o. Joan. Accipiteibati pro uno Monasterio, nequeunt absque Spiritum Doctum: quorum renaseritis peccara, nova approbatione audire consessiones Minremittuntων eis, s quorum retinuerisis, reten- ni alium alter: us Monasterii .pa sunt. Quae verba perpetua Ecclesiae tra- V. Regulares, tametsi laureati, & etiam ditio ad solos Apostolos , eorumsue succeDidocti, subire Episcopi examen tenen ur, qu sores , seesusis laicis, pertinere declara vir .ities Epile opis id expediens visum fuerit. Ad Patrum, & Conciliorum testimonia , quae hanc hoc itaque quod attinet, prudentiam Epi- traditionem confirmant, obvia sunt, & id-iscopi adhibean . eo illa praetereo. VI. De Regularibus approbatis ab Epi-II. P. Cla ius La-Croix lib. 6. p. a. n.iscopo absque praesentatione superiorum re- 48 I. docet, quod quam Hs communior de gularium , ipsisque insciis, vel repugnanti. probabilior opinio sit, quod laicus absente bus, disputant in utramque partem auctores. clerico, ne quidem in articulo mortis vali- Invalide, nedum illicite istos Regulares siede absolvar ex censuris I oppositum tamen , approbaros absolvere docent plures Theolo subdit, dxsendunt graves auctores probabiIiter, Oi. Ualide contra, sed illicite absolvere de- quos reserunt Diana, & Misa, eo quod pu-itendunt Salmanti censes, pluribus auctoribustant piam matrem Ecclesiam idem conce-ieitatis . Disputant quoque num isti Regula dere. Unde infert sanchez , teneri laicumires sie approbati peccent mortaliter conses. Pro tali casu absolvere a censuris . An haeeisiones audientes . Missis d: sputationibus de Pia commenta Probabilismi sint arbitraria,ivalida, aut invalida absolutione, dico, Re dc ansam haereticis praebeant extendendi hanc gulares qui instiis, vel invitis superioribus facultatem ad absolvendum etiam a meea-, pprobationem hanc obtinent, non esse adus, judiceat doctiores. Ex pietate matris hoρ manus a Deo vocatos , sed intrusos. Quae
225쪽
L I n. x . DE SACRAM. P in N I T. Qnae hine eonsectaria fluant , nota omnibus L. Imptudentissime Episcopi approbarent RMulares , invitis superior: bus, i altem ni si
Tepi. gnant ae causa cognita, Palam constaret superiores injuste repugnare. Quaelibet enim Teg ita humana Interdum suas admittit ex
VII. Regulares approbati in una dioeresi
valent ablolvere fideles alterius d. cetelis ad ipsos Adventantes , ut communis sententia docet , & conluetudo universalis obtinet . lSuper:ores quoque Regulatium approbatione indigent, ut Provinciales, Priores, Gu r- ldi1m 3ce. quia Tridentanum nem Inem excl l Pit. Quare opposita op:n: o penitus salsa est. lPiassunt tamen absolvere sine approbatione saeculares in eorum domibus commorantestamquam de familia , secus si ibi non continue, & non tamquam de familia comm rentur , & niensa non fruuntur. Regulares liter agen res , si desint Consessarii p'oprii ordinas, debenti confiteri S Meldori approbaro, quia haec est tutior sententia. VIII. Qua sT. i v. Aut sis 3uri melia ον din 1a , in delegata RES P. Prima cinnpe- tit alicui ratione sui osticu , id est curato ani- imarum , quarum est pastor . . Eiusmodi sunt Paph, Episcopus, Abbas, Parochus, Vic rius Perpetuus Episcopi , Uicarius capitulavis, summus Poenitent Iarrus , Cardinalis inlEcclesia sat tituli, Vicarii generales Papae, Legati a latere in provincia legitionis. Inter Regulares sunt Generales, provinciales, Superiores locales . Hi omnes veniunt minmine ordinarii , & nomine proprii Sacerdotis . Heine Papa non habet ordinarium , cum sit omnium pallor supremuς. ordinarius Ep scopi est Papa, Zc Parochi est Episcopus . Archiepiscopus habet facultatem ordinariam ab olvendi sacramentaliter dum vi- stat dioecesim susti aganei.
IX. luris diis io delegata illi est quae ali-
eui Sacerdoti conceditur, non ratione curae
animarum , sed ex voluntate ill: us qui habet iurisdictionem ordinariam , de te Arrime delegare eam valet , si capax sit, ille cui deleganda iurisdictio est: sulpensi enim, &excommunicari non tolerati capaces non sunt.
Episcopus delenare lintest, secus Parochus, qui non potest delegare jurisdictionein inproprias oves Sacerdoti non approbato ab Episcopo proprio. x. Sacerdotes non approbati nequeunt a solvere a venialibus, ut declaravit Innocentius X l. in decreto pro frequenti commmnione dato M. I 679. tu hoc decreto coinprehensi sunt etiam Patres Sotietatis. Quetis te sillitur P. L Cro x , qui n. I P excipit Iesiaitas, di tamen decretum non agno
XI. p. viva g. 8. 6 I. n. 7. inqui e ,, Inisis noc. XI. anno I 679. voluit ut Enis copiis non perni: rant venialium confessionem si fiet i simplici Sacerdoti non adprobato abis Epicopo, Ut in linatara . . . . Pu o Ia - men cum Carden. 6c aliis apud La-Cresac si quod non sit an valida , & quod non ex-- poneretur per .culo frustrationis lacramen
is Domi de cum iurisdictione probastiri valide conseratur sacramentum Pinnite is tiae . ut dicemus quaesito nono ἔ adcrrinis valide confertur sacramentum a simpliciis Sacerdote absolven e dumtaxat a vemaliis bus, aut a mortalibus alias absolutis
xl l . Summus Ponti sex prohibet ne sm- ces Sacerdotes queant ablolvere a venialibus ; & P. Utva imbabiliter docet oppositum : quia Sacerdote S habent iurisdietio eniimmediate a Christo Domino. Ecce quam verum sit Prolabiii ιm adversum esse potestati Pontificum , dc Episcoporum , atque adeo Principam. Utique Sacerdotes habent potestatem a Christo Domino sed vi ecclesi sticae hierare hiae subiectam Pontifici, Ec Epi-lcopo. Alioquin dicendum ess et vi doctrinae P. Uiva, fimplices Sacerdotes posse absolvere quoque a mortalibus non Oluris . Quod magis dii plicet, est progressus Piobabilis mi . Priino dicunt posse simplicein Sicerdotem
absolvere a uentatibua post a mortia ibus. consessis; deinde a mOitatibas invinci blutet oblitis, ut Salmanti censeS r. 6. c. II. n. I 6 de tandem a mori Iabus boria fide confessis simplici Sacerdori , ut cum atris Probabilistis Leander react. s. asM . II. q. I docet. Haec omnia falsa lunt, dil improb ta ab innocentio XI. ' XII l. Quars T v. Utrum e nis neerdos ire articulo moxtra habeat Hrthhmoa m absolυendo a peccaris , LP a censuras λ RE . In mortis articulo, si adis Sacerdos approbatus, non potest simplex Sacerdas abis iurionen, I mPer. iri , qo a tum nuti . urget nee et Ilias. Secus dicend. , si approba; c; nul et audire con- se sonem , aut si limplex Sacerdos 3am I cepisset audire clariseisionem . XIV. Mendicantibus approbatis ab Oidinario delegatur iurisdictio absolvendi an Oa istas eam us. Se ensum Papae reservaris, ex
226쪽
emente VIII. extra urbem, & intra Italiam reservatis . Benedie us vero XIV. reservavit sibi, & succetatibus facultatem a solvendi complicem criminis contra sextam Praeceptum , ut infix dicetur .
usunt, inquiunt communiter auctores , i l. m exercere in aliena dioecesi cum propriis subditis , dummodo in facultatis formula Iimitatio non sit pro tali loco, ut frequenem fieri solet . Verum spectanda conluet do est.
nister vag*rum , pererranorum , o estrum qui is duplica parochιa habem domicilium λ Rr sp. Vagi dicuntur qui non habeat proprium domicilium I & illorum Parochus est ille sub quo reperiuntur tempore consessionis . Qui Peregrinantur , licet habeant proprium domicilium , confiteri valent cuilibet Conses.sario approbaro ad quem declinant. Quhabent duplex domicilium in duplici parochia , confiteri utrique Parocho queunt.
suetudine, nisi accedat Ioniensus saltem ta- eitus superioris . Nec sufficit consensus praesumptus , & interpretativus . Consessarius
excommunicatus non toleratas amittit Omnem iurisdictionem . Excommunicatus rotaratus
illicite, sed valide absolvit. Parochum cx
communicatKm non toleratum non priva
tum Parochia, polle concedere alteri , ut matrimonio assistat , secus delegare iurisdietionem audiendi confessiones, plures docent:
quia , inquiunt , assistere matrimonio non est iurisdictionis, sed testimonia actio . Sed haec opinio falsa est. Quid ρ Assistere matrimonio non est iurisdictionis actioi omnes
ergo indiscriminatim poterunt esse matriminnii ministra, sicut pollunt esse testes . Hoc autem absurdum eli. Neutrum ergo concedere valet praefatus Parochus. Sacerdos a solvens excommunicarum , debet praemittere absolutionem a eensuris antequam absolvata peccatis.
XVIII. Episcopi limitare ex iusta causa
queunt iurisdictionem audiendi confessiones in templo, ante Solis ortum, & post Solis occasum, mulierum. Absque vero justa, &rationabili causa hanc iurisdictionem limitare nequeunt saltem respectit Regularium . si tamen limitaret Episcopus, etiam absque iusta causa, limitatio consisteret, & absolu tiones invalidae essent , scuti quando sine
iussa eausa reprobamur, reprobati manent.. XIX. GKsT. vii. An μην dictio expiret morte cedentis REsp. Iurisdictio in hostforo delegata in generali a summo Pontifice non desinit morte concedentis , ut coma munis opinio docet. Disputant vero Theologi de inrisu ictione eoneeta ab inferioribus praelatis , ab Episcopo &e. Adfirmant plures expirare ; sed eommunius docent continnare , donec vel labatur tempus praefinitum, vel revoeetur a successore. Et hoc colis ligunt ex communi consuetudine , consen tientibus praelatis . Nee officit quod mo tuo Episcopo , eius Vicarius caret potestate, quia Vicarius generalis unum cum Episcopo emeit tribunal. XX. Delegatuς non potest subdelegare , quia delegatio est personalis , huic personae concessa, & non alteri . Ergo qui illam aecipit, nequit eam alteri communicare. Opinio contraria quam defendunt aliqui, mihi
non probatur. XXI. QuaesT. VIII. Au error communis,
seriente rittiti colorato , sit saris ut dicatur, seri dictionem conferrit REsp. Aliquis est simplex Sacerdos carens omni iurisdictione . . Illum ut pastorem , aut Confessarium habent omnes alicuius loci fideles. His est error cominmunis de iurisd:ctione illius Sacerdotis . Si autem S xcerdos simplex obtineat ab Epist m beneficium parochiale, verum ob aliquod
ea nonicum impedimentum , puta excommunicationem, aut simoniam, aliudve obstaculum invalide obtineat , & possideat beneficium parochiale vi hujus ab omnibus habetur ut Parothus, vel Curatus. Hic est error communis , conjunctus ciam titulo colorainto: possidet enim titulum, nempe collationem beneficii parochialis collati a legitimo superiore, nempe ab Episcopo; sed quia invalide beneficium tollatum fuit, possidet quidem titulum , non tamen verum , sed fal- suin, Sc apparentem, ideo coloratum nuncu patum . Qui vero beneficium non obtinet,
sed falsis litteris se Parothum fingit, nullum
titulum , ne coloratum quidem, habet. XXI h. Lommunis sententia docet, commu
nem errorem coniunctum eum titulo coIorato,
quo aliquis habetur ut Parochus , aut Curatus, satis esse ad iurisdictionem , qua pose sit talis valide absolvere, & alia sacrainenta administrare : quia ob publicam utilit tem Ecelesia in hoe casu collati beneficii, licet ob impedimentum occultum invalide, conseri rei pla jurisdictionem , ut communia Theologorum , & Canon illariun sententia
XXIII. P. Viva eum aliis docet suffeere
227쪽
etiam solum erro m eommunem , dummodo error non sit supinus & crassus, sed probabili ε .XXIV. Celeberrimus Canon istarum Fa- sngnus an lib. s. de crim. fals cap. supra eo ,
ut evincat titulum coloratum conjunctum
cum errore eommuni susticere ad iurisdictionem, adducit in sustragium juris eanon ieiipsum ius civile, nempe leg. Barbarius, ubi
servus eum putaretur liber ex delegatione, sententiam dixit. Reicit vero ibium erro. rem communem defensum a quibusdam .
vitibia, cor probabilia/ RE sp. Adfirmant aliisqvp. P. Viva haee ire cum qu. 8. ar. a. n. I. 2. docet. is videtur non licere confice. re lacramentum Poenitentiae cum iurisdi-- ctione probabili , saltem quando potest
se haberi iurisdictio certa. Nisi tominus cen- ,, leo licitum esse absolvere eum iurisdictio- ,, ne probabili . . . . Hinc sequitur ab innoc. XI. in prima ex eius proscriptis the-- sibus non esse damn tam hanc sententiam :M QUIA DEBUISSET APERTE ILLA Μ DAMNA
D I E , si voluisset quod non solum in iis is quae pertinent ad mar eriam , formam se saevamenti , sed etiam in iis quae pertis nent ad iurisdictionem , sequamur opini ,, nem tutiorem, Omisa probabili, ut miati,, viri docti censent. MXXVI. Nisi me omnia saliunt, haec opinio continetur in I. propos. damnata ab In.noc. XI. In ea enim damnata thesi mentio non fit neque materiae, neque formae. Alintum de his flentium : indefinita thesis est, omnemque comprehendit opinionem de υ
fore sacramenti. Neque enim assignari potest xatio cur hanc , re non illam damnarit. Quisque dicere potest: haec opinio probabilis, relicta tutiore, est damnata, secus illa: alter diceret: illa est damnata, secus haec :S hoc pacto decretum pontificium esset illusorium , nihilque damnasset. Propositio itaque indefinita damnata comprehendit omnem opinionem probabilem in conspectu tutioris , agentem de valore sacramenta. omni . bus fatentibus , etiam P. Viva , iurisdicto pertinet ad valorem sacramenti. Ergo opinio probabilis de iurisdictione probabili, relicta tutiore, damnata videtur. XXVII. Reponit P. Viva, in proscripta thesi damnari usum opinionis minus tutae in his quae adversantur iuri ecclesiastico . Quae responsio falsa omnino est, & ab ipso P. La.Croix lib. 6. p. 3. n. 7. p . 3 9. Improbata ; immo testatur ab omnibus illam Improbari. A M. PONIT.
XXVIII. Insistit P. Utva . se Non est pro/o babile centum triginta Doctores a Gobatis relatos in re tanti momenti esse dec se pios, & indigu.sse censura. Falsum est Gobat c tare iῖo. Doctores , immo nec loci. Nisi brevitas praestituta impediret , vellemtianscribere verba P. Gobat; sed vide Tom. s. l. 2. diff. a. c. s. n. S. Ceterum etiam si P. Gobat citaret sexcentos Probabit: stas, hos praetermissis standum esset pontificio decreto. XXIX. Ins stunt, Iiam matrem Ecclesiam supplere, quando adest opinio probabilis de iurisdictione . Respondeo, piam matrem Ecclesiam medio suo capite Innoe. XI. damnasse hanc doctrinam . Ergo recusat suin
XXX. Opponunt Probabilistae gravissimos auctores Suareet , Filii ucium , Reginaldum, Lemum , Bonae in atri , Dianam , & alios , quos citat Gobat , defendere usum iurisdi. etionis probabilis. Respondeo, pinsitos a ctores , sicut & P. Gobat , scripssse antequam Innoc. XI. damnaret hanc opinionem, ideoque excusandos; sed non in hoc sequendos esse.
I. Dotestas reservandi atrociora quaedam I scelera , ut Tridentinum fef. I 4.G7. declarat, a nemine in discrimen adducitur. Reservare peccata illis convenit quibus com petit conferre iurisdictionis potestatem . Hilunt summi Pontifices res eiu universae Ecclesiae, Episcopi respectu inseriorum Presbyterorum , & superiores regulares respectu subditorum. Reservatio haec invalidam , nedum illicitam reddit absolutionem. II. Peccata venialia non reservantur, quia inutilis esset talis reservatio; cum haee peccata deleri absque sacrainento queant. Reservari posse peccata mortalia interna d cent graviores Theologi, Suareet , Soto , Sylvius, Vasque et, & alii: quia haec peceata mortalla re ipsa subjiciuntur soro interioli Ecclesiae, & judiciali sententia remittuntur. Ergo reservari valent. Ejusmodi tamen reservatio expediens minime est. Nec hactenus aut Romani Ponti fees , aut Episcopitalia interna peccata reserv runt umquam . . III. Casus reservati Romano Pontifici con tinentur in Bulla Coeme Domin/, quos brevitatis causa non rescribo. Clemens quoque
VIII. sibi reservavit sex sequentes casus.
228쪽
DIss. III. DE MINISTRO PAENIT. Ap. Irri
ru ZMationis immtinitatis ecclesiastica in te minis constitutionis sel. recisti. Greg. XIV. cu- νι initium, Cnin alias nonnulli . a. Rourionis clausurae Monialium ad finem malum . 3 P υωμιιum , cir pugnantium duelio jMxea decretum sacri Concilιι Tridentini, ει con-s tutionis sel. recora. Greg. XIII. incipientem, Ad tollendam. 4. Injicientium violentas manus in Clericos iuxta canonem , Si quis sua- clante &c. s. Simonia realis βιenter contracta. . Confiden:ιa beneficialis. IV. Alii quoque Pontifices reservarunt sibi nonnullos alios cxlas. Excommunicationem summo Pontifici. reservatam incurrit qui consessionem audit complicis in aliquo prccato turpi , & inhonesto' contra sextum Decalogi praeceptum commisso . BENEDI- crus XIV. in sua constunt. Sacramentum Faenitentiae edita an . II i. jurisdictione privat Consessarios absolvendi ab hoc crimine. Eamdem constitutionem confirmavit altera constitutione edita ann. I7 s. cuius initium est Apostolici muneris partes. Declaravi tamen in mortis articulo sacerdotibus interdictum non esse confitentem personam complicem audire, illamque rite dispositam absolvere, dummodo tamen non adsit alius S
cerdos, qui si absque scandalo haberi possit,
etiamsi simplex Sacerdos, iste excipere conse sonem debet. Immo criminis locius omnem adhibere curam debet ut alius Sacerdos inveniatur, qui talem audiat consessionem , quando id fieri absque seandalo potest. Alioquin , si Sacerdos flagitii socius negligens fuerit in
curando ut alius Consessarius reperiatur, &ipse consessionem audiat, valida quidem ab-lolutio erit , respectu poenitentis complicis; at Confessarius complex excommunicationem latam in dicta constitutione incurrit. U. Qui indulto apostolico absolvit a culpa in his casibus quibus annexa est excommunicatio, absolvit quoque a censura. Praesari lcasus etiam tempore lubilaei reler vati sunt, nisi expresse excipIantur. VI. De casibus quos reservare sibi Episcopi valent, non est nostrum serre judicium . Ea tantum atrociora crimina reservare sibi solent quae magnopere turbant Ecclesiae disciplinam , & lcandalum grave ingerunt.
Ull. Quo sT. I. An ignorantia excuset a casuum reser υatioue ὶ REsp. Omnes subditi superioris reservantis subjecti sunt reservationi . Ad propositam quaestionem respondet aliquis , eum Qui ignorat sive reservationem , sive censuram, sive eum qui dum actu pec- m. II. ieat, ad illam non advertit, neutram incurin rere . Haec sententia falsa mihi est . Nam
qui impotenti libidine, qui ira perciti peccant , nihil de reservatione cogitant. Qui censuram ignorant, non incurrunt, quia haec
lata est contra contumaces . Contumacia autem sne cognitione haberi nequit . Reservatio contra est subtractio potestatis absol-. vendi a certis peccatis . Distinguunt aliqui reservationem medicinalem , & poenalem. Illam , secus istam incurri ab ignorantibus asserunt. Distinctio haec vana, & arbitraria est. Omnis quippe reservatio & medicinalis , & poenalis est . VIII. Paucis refello hane opinionem. Reservatio est subtractio iurisdictionis a Co fessario , ut omnes dolent , respectu eriminum reservatorum. Numquid ignorantia poenitentium confert iurisdictionem Consessario illam non habenti Numquid poenitens ignoranter , & bona fide accedens ad Consese sarium non approbatum a superiore, valide absolvitur Numquid Consessarius ignorans casum reservatum valide absolvit Negant omnes. Ignorantia Consessarii non impedit quominus casus sit res vatus . Ergo nequeisnorantia poenitentis tollit quin Consess rius privatus sit facultate absolvendi a r
IX. Quando reservatur casus effectu secuinto , ut procuratio abortus, homicidium , si effectus non sequatur easus non est reserva tus. Si propinet venenum , vel mortaliter vulneret, & confiteatur, antequam effectus succedat, easus non est reservatus, & valide absolvitur , dummodo Consessarius obliget poenitentem, ut si enectus sequatur, se praesentet ad tribunal superioris pro absolutione a reservatione . Alioquin procurantes abortum, propinantes venenum, possent eludere omnem reservationem continuo post datum venenum confitendo peccatum . .
te mihi probabilius est ut effectu secuto, adeant isti Consessarios qui facultatem habent absolvendi a reservatis.
X. QuaesT. ii. An peccata intelligantur re ser ιa , quanao dubitatur de eortim reservarintione λ REsp. Duplex dubium. Alterum να-
iis, ut si quis dubitaret hoe vel illud peccatum esse reservatum . Tune enim dubit
tet de jurisdictione, & tunc absolvere Coninsessarius non posset. Quoniam quando con .stat certo peccatum este materiam reserv
tionis , & dubitatur an superior illud reserinuaverit , dubitatur de jurisdictione . Porro
cum jurisdictione dubia absolvere Conseis o rius
229쪽
rius nequit, ut supra ostensum est. Praetem ea Clemens VIII. prohibuit omnibus Consessariis in Italia degentibus, m quis eorum Ab praesexta privilegiorum as ulti ex eamus
Hore , et ei Dullin m btiua Coenae m. con-rentra , via alias quomodocum 7ue Seri apostoli ea reservatis , vel reservandis absisat . Ex quibus insertur in peccatis omnibus Sedi apostolicae reservatis includi etiam calus sibi M. In dubio autem facti communiter auctores docent posse simplicem Consessarium absolvere . Peccatum ebrietatis est reservatum :dubitas an in veram ebrietatem incidens:
dubium hoc facti vocatur. X. Quando quis absolvitur a peccato dubio ab inseriori Sacerdote, si postea deprehendit esse certum, tenetur adire Cons est rium potestate praeditum absolvendi a reservaris , quidquid in oppositum dicant nonnulli .
XI. QuaesT. III. Quinam possu a reser aris assolvere ' RE SP. Omnes qui possunt reservare , possunt quoque abiolvere : in luper
omnes illi qui habent iurisdictionem dele. patam a superiore . Dupliciter delegari iurisdictio valet. Primo directe quando Ordinarius delegat hunc , aut illum Consessarium ut absolvat a reservatis. Secundo m-
directe, quando Ordinarius facultatem conis cedit alicui pinnitenti ut sibi eligat aliquem Consessarium , a quo absolvatur a reservatis. XII. Peregrini bona fide , de omni fraude sublata venientes a dioecesi, in qua peccatum est reservatum', ad dioecesim in qua non est illud peccatum reservatum, possunt a simplici Confessario absolvi . Secus si in utraque diceces esset reservatum , vel si esset reservatum in dioecesi in qua fieri consessio debet. XIII. Episcopi valent absolvere ab omnibus casibus occultis , etiam Sedi apostolicae reservatis subditos suos in tua dioecesi , aut per se ipsos , aut per Vicarium ad id spe- ei aliter deputatum. Ab haeresi vero occulta dumtaxat per se ipsum in foro conscientiae
ut Tridentinum sese. 24. e. 6. declarat. Nomine Episcopi non veniunt Abbates , vel Praelati regulares , quamvis id allirment
XIV. Haec tamen facultas a Tridentinoeoncessa Episcop1s absolvendi ab haeresi oeculta revocata est per Bullam Coenae, de oontraria opinio pruscripta est ab Alexandio VII. n. 3. Certum itaque est ab haeres
culta neque Episcopos , neque Praelatos regulares absolvere posse subditos suos religio. RAM. P a NI T. sos, nedum laicos . Clemens VIII., 8e Urisbanus VIII. expresse prohibuerunt regulariis bus praelatis absolvere a casibus in Bulla Coenae. Sed solum possunt respectu subdito. rum , quod possunt Episcopi eum subditis suis . Damnata quoqua est opinio quae defendebat mendicantes absolvere posse a cainsibus Episcopis reservatis, non obtenta ab Episcopo facultate. XV. Superior auditis reservatis nequit uis
cramentaliter absolvere poenitentem, remit tendo eum ad alium Consessarium pro absolutione a non reservatis . Neque Consessarii care n tes potestate in reservata valent dilecte ablolvere a non reservatis , Si indirecte a reservati . Invalidae essent eiusmodi
absolui:ones. Immo neque a non reservatis
solis , qui caret potestate in reservata ab solvere potest . Integra enim consessio esse
XVI. Qui tempore iubilaei facit eonsessio aem irritam , non absolvitur a reservatis. Similiter qui confitetur animo lucrandi iubilaeum, postea mutat voluntatem. recuset atque Opera implere , si in ea consessione
inculpabili oblivione omittat aliquod reservatum , non potest dum recordatur, a quin libet Sacerdote absolvi e quia Ponti sex au fert reservationem respectu illorum qui re ipsa intendunt lucrari jubitrum . Ergo si sponte recusat lucrari iubilaeum, eo iplo recusat privilegium reserva Nonis.
XVII. Si tempore iubilaei differatur absolutio poena tenti indisposito, si post elapsum jubilaeum incidat in reservatum , nequir ab solvi a quolibet Consessario , sed solum ab eo qui praeditus est facultate absolvendi a
reservatis . Absolvi vero potest a reservatis ante iubilaeum patratis , At in vineibiliter ob litis, si operam dederit luerando iubilaeo. XVIII. Qui habent facultare in absolψen di a casibus reservatis summo Pontifici, a
solvere quoque a censuras valent . Qui in articulo mortis confitetur Sacerdoti non approbato, vel ex communicato, ablolvi ur et iam a reservatis, si dispositus sit, nec tenetur, si convalescat, adire Superiorem ζ quia, ut dictum est , in articulo mortis nulla est reservatio, nasi aliter a Superiore dispositum sit , ut contingit in peccatis adnex mhabentibus censuram , Ac praeci ptae conren tam in bulla Coenae . Disputant auctores In utramque partem , num moribundus absolvi possit ab excommunicato non tolerato , Vela Sacerdote haeretico . Adfirmant multi, de
multi negant . Cum resolutio hoc pendeata sola
230쪽
D I s s. v. DE ABSOLUT. &e. CAP. La sola auctoritate Ecclesiae , Episeopi consulendi sunt , ut vera & tuta habeatur de- eisio. S. Raymundus lib. I. g. I 6. dissuadet fidelibus talem eonfessionem. XIX. Sacerdos qui potestate destitutus a
solvit inadvertenter a reservatis , debet, si possit, admonere poenitentem . si omni adhibita diligentia, ignorat, excusatur apud Deum, inquit S. Antoninus I. p.rit. IT. . . Poenitens quoque absolutus est, si in vincibiliter ignorat reservationem . Dixi supra, eon. trahi reservationem etiam ab ignorante illam .. Ceterum cum reservatio sit iuris humani , dati eiusdem potest ignorantia invinis cibilis tam in poenitente, quam in Conse Liario . In casu autem necessitatis nulla est reservatio. Quamam autem maior necessitas
quam inculpata oblivio , & ignorantia invincibilis λXX. Agendum hie esset de ea si bus, quos Praelati regulares sibi reservare valent. Uerum easus isti ex Decreto Clem. VIII. &Urbani VII1. Omnibus Regularibus noti sunt. Et plures disputationes, quas super his excitant aliqui, praetereo ut superiluas.
De absolutione sacramentali impertien
da , differenda, deneganda ; de sigillo Confessarii, & de sol
Do forma abstarisηis sacramentalis.
precativam olim obtinuisse usque ad medium laetulum xi it. & etiamnum obtinere apud GraeTos, docent plurimi Theologi; & pαι ertim Morinus lib. 8. e. 8. Nonnulli tempore S. Thomae contendebant formam indi
cativam esse nullam . Horum errorem con vellit Angelicus opust. 22. e. a. Formam in
dicativam propugnatam a S. Thoma probavit Tridentinum ses. i . c. 7.
hare verba, Abs vo te, ad sertim essentiam pertinere . Disputant num hoc pronomen Ego ad essentiam pertineat. . Vitilitigant etiam super pronomine Te. Uerum missis istis arbitrariis quaestiunculis
usurpanda est forma praescripta a Conciliis
tum Florentino , tum Tridentino . Ego is absolvo a peecatis tuis. In nomine Patris &c. Communiter tamen Theologi docent hae everba a peccatis tuis non ingredi formae es.sentiam ; idque clare docere Careehismus Tribdentinus videtur p. z. g. I . Graviter tamen pectaret Consessarius , nisi integram formam proferret, ut si omitteret sequentia verba a Ieccatis tuis. In nomine &e. Peccarent quoque Consessarii , si dicerenti Ego tibi pecena dimitto: Remittuntων tibi pe
eata tua e Condono tibi omnia peccata tua.
Quamvis enim validae sint ejusmodi larinae, eum sint aequivalentes; tamen negligere ritum Ecclesiae in re gravissima letali erimi.
III. Sensus horum verborum , Ego te ab- solis, non declarat peccata esse a Deo dimiss. ; sed ipse Sacerdos eadem verba pro nuntians, auctoritate a Christo accepta, peccata dimittit , ut definivit contra Novatares Tridentinum sese. l . e. v. Non modo praefata verba proferre Confessarii debent , sed itum etiam praescriptum ab Ecelesia iervin re exacte tenentur . ideo praemitti preces istae debent: Dominus noster Iesus &e. Misereatur &e. Indulgentiam &e. & alia quae formam subsequuntur Passio Domini nostri &c. In frequentioribus , & brevioribus conseia sonibus ex Ritv xli Romano omitti pollunt.
Consultius tamen erit, excepta necessitate, integrum ritum perficere. IV. QufisT. II. Licitum ne es forma ab stationis conditisuem adiicere t Rrs P. Convenit penes Omnes conditionem appositam depraesenti, vel de praeterit , v. g. Si capax es, si nondum es absolutus , non evertere saωcramenti valorem . Baptismum, necessitate
urgente , conferri sub conditione posse , dictu in supra est . Casus moribundi , de quo dubitatur vivus ne, an mortuus sit, ille est in quo plurimi graviores Theologi usum deissendunt absolutionis conditionalis . V. Plures, ut mihi videtur, nimis iacile adiiciendam hane conditionem docent . P.SPorer ῆ. p. c. s. qu. z. g. . n. 622. impertiendam absolutionern sub conditione docet.
i. Quando Confessarius dubitat sit ne poenitens recte dispostus. 2. Quando dubitat an pueri rudes sint ulu rationis praediti. 7. Quando poenitens affert sola dubia peccata in materia mortali. q. Quando Consessarius dubitat , an habeat jurildiectionem in hunc poenitentem , vel in ejus peccata . VI. In his 4. easibus absolutio conditi natis, ut mihi videtur, otiola est, & reve. O a remne