장음표시 사용
211쪽
i I LIB. II. DE Seonstaret esse iniustam , astringi vero illos
quando non eonstaret de excessu. Poenitentes ergo erunt judices mensurae poenitentiae
injungendae λ An litigantes tenentur acceptare sententiam iudicis supremi , quando ipsi illam iudicant iusta in , secus vero quando injustam illam existimant Quid si poenitentiae essent iniustae , quia nimis leves , se blandae λ Injustitia enim ob des dictum ae- qu e ac ob excessum contingere potest. Poe-tritentes callent ne sacros canones, Ecclesiae disciplinam, ut in propria causa rectum proferre judicium queant λ Quid quod plures
Casu istae , ut Ruiet, I lialobosius, Zerela citati a Salmantieensibus negant astringi poenitentes ad ipsam rustam poenitentiam acceptandam ρ Haec opinio falsa est , & uni. vetis Ecclesiae traditioni contraria . Quare communis Theologorum sententia adfirmans est, nullaque sive extrinseca , sive intrinse. ea probabilitate fruitur opposita opinio. Heine est quod poenitentes qui poenitentiam pro mortalibus primo consessis impositana omitterent, mortaliter peccarent, ut docet communis sententia , sive poenitentia impositast gravis, sive levis. Poena enim pro moreti seris primo confessiis sua natura gravis est . Et quamvis Consessarius ob imperitiam imponeret solum Psalmum Miserere pro dictis culpis; qui poenam hanc deliberare omitteret, graviter peccaret, quia haec poena pr
mi est satisfactoria , est pars integralis sacramenti , & pro letalibus imposita , licet
materialiter levis sit, sermaliter tamen, ut se loquar, gravis est. I. similiter poenitentia imposita pro veniat: bus , aut mortalibus alias confessis ae-eeptanda est a poenitente; & si illam deli- hera te omitteret , graviter peccaret, quidquid in oppositum dicant nonnulli. Quoniam licet dicta peccata non sint materia necessaria, posito tamen quod poenitens illa subjiciat clavibus , tamquam materiam sacramen i , partes sacramenti implere debet. Satisfactio autem pars est integralis sacra
sit poenitentia λ Aliqui doeent disserti per
annum posse , quando Consessarius tempus non definivit. Haec opinio falsa est . Hoc . enim in casu , cum primum poenitens potest, solvere debitum debet. Si Confessarius determinat tempus, diem alicujus seni, hebdomadam , mensem &c. intra tempus praeseraptum impleri poenitentia debet, nisi impedimentum legitimum excuset. L RA M. P in NI T.
IV. Poenitens nequit sibi poeni entiam timpositam commutare , aut per alium impleole , ut contendunt aliqui, quorum opinio nem damnavit Alexander VII. n. I s. Pae nitens propria auctoritate substimere alium petos oui loco ipsius poenitentiam ad Nisar. Conare sarius quisque commutare poenitentiam valet, audita tamen confessione peccatorum ob quae imposita fuit . Quare nequit hasic poenitentiam commutare extra consessionem. Similiter non potest commutare poenite tiam .impositam a superiore ob peccata re.
servata, quia scut peccata, ita de paenitea. ita illi relervata est . U. Quid de peccatore versuto dicendam, qui ob gravem poenitentiam adit alium coni. lessarium , & occultata priore consessiote, iterum confiretur , ut leviorem accipiat s tisfactionem λ P. La-Cro: x haec scribit. -T1 ,, men Dicastillo n. II p. putat non esse D se probabile quod confitens eadem peccat o I Usu tacere, oe postea peragere paenitentiam is quώm voluerit , primam , aut secundam. Hoc pacto peragere emptores solent . pla
res osticinas explorant, Se ubi venditur mi nori pretio, ibi merces emunt. Et qui hoc pacto vendunt, habent maiorem concutium, inquit S. Bernardinus Seriensis . Occurrit inco fusionibus sicut in merentura: ω βαι σή cruores qui aviat minori pretis , habent in se rem concursum &e. Hanc opinionem , V m
ex Dicas illo proponit P. La Croix , qna illam more tuo consulet , ut salsam , α poenitentium versutiae , non Seripturis sa a eiis faventem reiicio eum communi Thio logorum consensu. VI. QUIrsT. II. An tauit utiae Hra DfU'Se , quιa a m ndieantibus initingantost RES P. Hanc e alumniam olim impactam se Vis mendicantibus constat ex thesi securella I. damnata ab Alexand. VIII. Paroilia Myotest suspicari de mendieantibus , qui de et '
mIs Ievi, O incongrua poenitentia , fen si factione ad qu.esum, seu tuertim subsita tem poralis . Uet acta est talumnia haec , quiops inus omnium mendicantibus imposuit Gii lielmus a S. Amore. Sicut extremae teTe citatis est , & malitiae tale de mendicanti' bus judicium sot mare; ita summopere visi' landum est, cavendumque ne ulla tam lai quae iudicionis sol mandar , occasio praebcin
212쪽
I. DAucis indulgentiarum doctrinam perint si tingo. H ec de indulgentiis Tridentinum sese et s. praescribit. Cum potestas confreari iurissent ar a Christo Ecclesiae concessa
sis , atque hui modi potestate disinitus si utra ita , antiquissemis erram tempor/bur ilia usa fuerιι ι sacrosincia Ssnodus indulgentiarum Wiam eHistiano populo maxime salutarem, oe fuerarum Couciliorum auctoritate probatum , in Ec- cIesia retinendum esse docet, Ur praecipit , que anat male damnat ροι aut inutiles esse asserunt , vel eas concedenui in Ecclesia totesatem esse negant . In his tam n eo edendis moderationem, iuxta veteνem, oe prohatam in Mesesia eo Mesudinem, adbiberi cupit, ne ni mia facilitate ecclesiastea disciplina enerυetur. Ab tis υero & .
II. Tria Concilium statuit. I. Potestatem a Christo Ecclesiae datam concedendi indulgentias; a. salutares esse ζ moderationem in earumdem largitione. Indulgentia est remissio poenae tempor iis . Indulgentiae ex communi thesauro Ecelesiae impertiuntur. Thesaurus autem iste sunt infinita
merita Christi, & postea SS. omnium, quae
ab ipso Christo tapite valorem aecipiunt. III. De fide est, extare in Ecclesia potestatem concedendi indulgentias , & earum usum salutarem fidelibus esse. IU. Nonnulli falsam concipiunt indulgentiarum ideam, quia putant, & re ipsa docent extenuari opera satisfactoria indulgentiarum usu . Ut haec salsa id ea deleatur, scias oportet, nos impares esse ad pretium solvendum pro contractis debitis eum divina iustitia ob peccata post Baptismuni cominmissa . Partem tamen istius debiti nostris
laboriosis operibus solvere valemus. Clementissima mater Eccles a thesaurum merito
rum Christi, & B. Virginis, & Sanctorum aperit, ut id suppleat quod nostra infirmitas reddere. nequit. Indulgentiae itaque sunt in supplementum .paupertatis nostrae : indulentiae non liberant nos ab ea solvenda de-iti parte quam pussumus reddere, sed supplent id quod praestare non possumus . Si
indulgentiae nos a laboriosis Operibus, a debitis satisfactionibus , quas praestare valemus, liberarent, severent Christianorum desidiam, & torporem, atque enervarent Ecclesiae disciplinam .. Tom. II. s. & sATIs F. CA P. XI. I93U. C rdinalis Caietanus sapienter more
suo veram indulgentiarum doctrinatri expciis nil reasi de Induli. qu. I. ubi haec habet.
is sunt poenitentes dupli eis ordinis. Qui
,, dam solliciti ad satisfaciendum per se ipso ,, pro peccatis suis; quidam negi gentes sa- ,, tisfacere per se ipsos. Primi condignas M poenitentias vel petunt a Consessario sibiis imponi, parati eas implere ; vel sponte se illas assumunt, dum continuo student peris sua sancta opera satisfacere, jejunando,
is Drando, eleemosynas dando &e. Secundiis vero levissimam poenitentiam aut rogant,
is aut laeti suscipiunt, & cum illam impleri verint, quain sciunt esse minimam, nonis curant amplius de satisfaciendo & hi suntis quibus indulgentiae non prosunt iudiciori meo . Nullus enim indignus aliena satis-- factione pro poena sibi debita consequituris veraciter fructum indulgentiae. Sed quili-- bet negligens satisfacere per se ipsum, est ,, indignus aliena satisfactione pro poena se propriis peccatis debita . Ergo nullus ne ,, pligens satisfacere per se ipsum, aequiritis fructum indqlgentiae. Praeterea in quali
is bet bene ordinata republica , quantumcum. que rationabilis adesset quandoque causa se dispensandi communem thesaurum in ci- ,, Ves aggravatos aere alieno , negligentes,, tamen solvere , indigni censerentur adiuis torio thesauri. Ex eo enim quod possunt de suci solvere, & non curant, indignosse se reddunt tali sublevamine & nisi talesis pro indignis haberetur, laveretur eorum is negligentia , quorum alii exemplo adis similem negligentiam provocarentur. Leviis gis autem est facere non negligentes, sedis virtuosos. Quum igitur Ecclesia sit a Deois Ordinata , aequum non eii ut spiritu 1 lixis dispensatio the lauri negligentes satisfaeeri re pro dignis habeat : hoc enim vere esse set enervare satisfactiones. memtent tales.se Non prosunt igitur indulgentiae negligen is tibus satisfacere per seiplos, quoniam in- se digni sunt indulgentia. . . Parati autem ,, ad satisfaciendum per se ipsos sunt, nonis qui negligunt per se ipsos satisfacete sed
se illi soli quorum voluntas sic est ad latis-- faciendum parata quod non retardat opusis nisi impedita. VI. Celeberrimus Epilcopus BossUετ Us in sua Instruct. pro Indulg. Caietam doctrinae consentaneas regulas tradit haustas
ex ipso Concilio Tridentino. Animum inisi aurate o Dei ministri, & vera sanctae mainuis Ecclesiae documenta voce Tridentim e
213쪽
pressa audite . Sic enim ses. I . e. 2. Tridentinum loquitur . Alius es praeterea Baptismi, alius Paenitentiae fructus. Per Baptismum enim Christum induenter , nova prσrsus in tuo escimur creatura, plenam integram peccatorum mnium remissionem eo stertientes: ad quam tamen novitatem, . integritatem preseramentum Poenitentiae sine magnis nostris sueribus , s laboribur, divina id exigente συμ-tia, Pervenire πequaquam possumtιIs rei merito
Paen rentia lasoriosus quidam Baptis r a sanctis Patribus dictum fuerit. VII. Praemisso hoe Eeclesae testimonio, se alloquitur Bo eius populum suum. Au-- dite , filii . Ecclesiae matris vestrae verisse ba. Illa vobis proponit magnos fletus , m P, ἔσο ue labores , baptisma laboriosum t illa ,, vos edocet, dιυinam iustitiam id exigere.
se Hic Ecclesiae rigor a suo primo spirituis oritur , qui numquam extinguetur; nee,, ipsa umquam cessabit bellum indicere ib, xitati. Quid refert cum Concilio molli- ,, tiem detestari haereticorum , qui sanctos, satisfactionum rigores reiecerunt ; si nosse in similem languorem incidamus, & id
reipsa contemnamus quod verbis confitem muri MVI H. Paucis evincitur parum prodesse indulgentias plenarias illis qui pro virili laboriosis operibus divinae institiae satisfatere negligunt, ut Tridenti mun docet. Faeire sinestis dignos paenitentiae : inquit Matthaeus. S. Paulus non indulsit Cerinthio incestuosona si post austeram & diuturnam mentientiam . Ab Apostolorum tempore usque ad
saeculum circiter xiv. nullam legimus indulgentiam plenariam peneralem indiscriminatim pro omnibus fidelibus. Frequens nunc obtinet indulgentiarum ulus , qua juxta di Dpositiones fidelium impertiuntur. Indulgentiae plenariae dicuntur, quia Ecclesia ex parte tua totam temporalem poenam , quam
exequi fideles nequeunt , remittit illis qui dispositi ad tantum benefietum suscipiendum sunt . At dicimus illos fideles ad hoe beneficiem indispositos esse qui ea opera labo. 1 tota, dc satisfactoria quae possunt, non exequuntur. Reddere ipsi debiti patrem quod valent, debent; id quod remanet, plene luinplet indulgentia plenaria .
IX. In mentem revoca exemplum a Ca. ,etano indicatum. Ditissimus Christianus totum suum patrimonium opulentissimum sun. dis fluctiferis numquam interaturis secundum legat Reipublicae , ut singulis annis pauperum civium debita solvamur. Si cives ali.
ni solvere sua debita possent sin integre,
laltem in parte, & recusarent, vellentque suis pecuniis lautius vivere, ambitiosius Q.
si ire, ut ex dicto publico aerario omnia suadebita solverentur ; nonne clamares, debitores istos vafros , versurus , & veleratores
esse λ Reddite, diceres , quod potestis , eo
inde aerarium sit plebit inopiam vestram. Sim: les profecto his fraudulentis debitoritas illi poenitentes sunt qui abutentes clementia S. Matris Ecclesiae thesaurum suum ararientis ad supplendum id quod illis deest, ingrati , 3c versuti sensus suos demulceat,
corpus sarinant, concupiscentiam , post patrata adulteria, fornicationes , peiuria, is vent, deliciis & illecebris indulgent, ut i tegrum debitum ex Ecclesiae thesauro solva. tur. Pollant isti propria ieiunia, eleemosv-nas, vigilias, sagella , humicuballones, ali
ue pietatis opera contribuere ad lalvenam debiti portionem; at pernicioso errore occupati omnia debita ex Ecclesiae aratio solvere contendunt . Sed falluntur caeci &m i seri homines. X. Indulgentiarum dispensator est sum mus Ponti sex. Quas indulgentias concedere Episcopi, At Archiepr scopi valeant, mea Π interest di Icutere . Indulsentiae sne cauu
concessit, ratae Deo non lunt.
X l. Soli fideles baptigati apti sunt ad la'
crandas indulgentias, si peccato mortali ca
reant. Quoniam indulgentiae remittunt 'nam temporalem, quae remitti nequit, quam diu reatus culpae manet. Non est tamen ne
cesse ut omnia opera in balla indulgentia rum praescripta in statu nratiae peragantur, dummodo animo poenitenti impleantur. Re quiritur tamen status gratiae saltem cum ut timum opus impletur, quia tune indulgea tia sortitur effectum suum . xl l . Praemittenda est consessio sacrame' talis ad lucrandas indulgentias etiam ab il
lis qui sunt in statu gratiae, quia in bullaeonceditur indulgentia contritis , & αὐ sis. Et haec est communis sententia. Quamiora bulla praescribuntur eleemosynae, fieti debentius & minus juxta divitias personatum alia quippe est opinio inquientium, sales
se vel minimam eleemolynam a divit basfieri, in indulgentiae obtineantur; sicuti ut tum est hinicere quamcumque brevem pre catiunculam. Innumer s alias quaest unculas praetereo, utpote nulliuς momenti, & qu raviores Theologi improbant: quia ani maereticis praebent deridendi indulgentias, Gu exIinguerent poenitentiae spiritum , & e medio
214쪽
D I s s. I L DE CONFE: med o tollerent opera satisfactoria . Quaere cavendum ab hujusinodi opini unculis est. XIII. Indulgentias extendi ad animaes Ps Axtorii posse, docent Catholici omnes adverius Novatores, per modum se fragii, non ju-άicit . edi abstultonis: quia Ecclesia exercere in illas animas iurisdictionem nequit. XIV. Indulgentia multiplex est . Aliae perpetuae, aliae temporariae; aliae plenarrae, aliae Partiales. Ithe indulgentiae partiales , quae ad
plures dies, aut annos tantum conceduntur, respectum habent ad antiquos canones poenitentiales , qui tot dies , aut annos PCen 1-tentiae Iniungebant.
XU. Indulgentiae pleniri ae sunt duplicis
generis. Aliae absolutae tales, quae totam pα-
nam dimittunt dispositis fidelibus. Alia est indulgentia quae vocatur iubi um , a voce Hebraica obat , quae significat libertatem , & re inissionem , qua Iudaei quolibet anno
quinquagesimo possessiones suas recuperabant.
Plura hie dicenda de iubilaeo serent. Uerum uia istorum discussio magis ad viti litigan-uin, quam ad instruendum condueeret, illa praetereo. Domina paucis data de induingentus susticit ad Consessariorum instructionem .
XV l. Finem hule eapiti imponat doctissimus Bossu ETUS , qui loci cit. punct. 7. mseqv. haec scr: bit. o Doctrina Concilii Trio dentini in ad lucto decreto sat est ut in- stauretur in praxi tum poenitentiae , tum D indulgentiarum priscus Ecclesiae spiritus.
opus minime est rexere curiosam indulisis gentiarum historiam , neque gradus indio care , quibus Iaxatus est vetus canonum D rigor. Neque discutiendum est, subsistant D ne aliquo modo in praesentia canones isti, ,, & num Ecclesia in indulgentiis concedense dis ad eosdem respiciat, ut doctores com D muniter existimant. Inὸulgentiae plenariae se oppositae indulgentiis T. annorum , t . an
is dierum , aliisque similibus , indicare vim dentur, ea non es poenitentiales non esseis penitus oblivioni traditos , cum ad illoso in his indulgentiis respiciat. Verum, his se scholarum quaestionibus millis, ut ea quae
,, aedificationi nostrae interviunt, in editentur,a, Conciliuni Tradentinuin abunde nobis Olien-
dit, Ecclesiam jus conservare , & intenis tionem habere exercendi suos sanctos ri. M gores , de iniungendi poenitentias απυe,, mentes θ. Propomonatas : pcent lenitas quae, , nin conisi ines efficiant Christo erucifixo,
., dc satasiacienti pro u Is ausimae Patris
s. & sATISF. CAP. XI. I93is sui : poenitentias quae .licentiae sienum in si jiciant, & quae non modo nobis adversasse vitiosos habitus remedio sint , sed etiamri Deo satisfactioni in vindictam & punitio
is nem praeteritorum crinii num . En speciis .ri men paucis perstrictuin doctrinae Conciliiis Tridentini Ies. i . c. a. s 8. An hoc notiis lassicit ut intelligamus, perpetuum esse ,, Ecclesiae propositum continuandi vetustulari jus, quo praedita est , de severe exercen o di in poenitentes iustitiam , quam Deugis in ejusdem manibus deposuitJ Hee Conis ei lii doctrina virtute continet totam anis liquorum canonum austeritatem . Pecca-
, , torum quae Christiani perpetrant, minoris non est gravitas: ingrati animi scelus in is Spiritum sanctum , quem in Baptismateis susceperunt, hau l est minus horrendum ris Dei iustitia suas regulas non immutavit eis pravorum habituum inclinatio non est mi is nus perniciosa , nec peccandi licentia mi- is nus formidanda quam primis saeculis. Eeis etcsia in Concilio Tridentino has omne g,, rationes confirmat tanto robore, ut nihilo cedat iis quae Patres adduxere . Neque ,, poenitentia est secundus Baptismus , ni si is hoc pretio, dc, ut Concilium dicit , nisi is sit magnis nostris fetibus , laboribus i
is ciata : neque erit Baptismus tabor/osus, quiis nos ad pristinam horum puritatem , dcti integritatem reducat . Quod si vigor anori ri qui spiritus Chrmiani lini toto tuo ro is bote consistit , semper opus habemus in is dulgentia , de clementia Ecclesiae ....is Omnia in his Concilii decretis redolent ,, & pietatem, & antiquitatem ; nec latis is admirari valemus sive sapientiam Eccleri sae, sive ejusdem doctrinae puritatem. Et is principio constat, sanctum Concilium omnia ,, revocare ad veterem disciplinam in Ecisis clesia, di in Conciliis approbatam. Atquiis spiritus antiquorum Conciliorum , dc praeis aliis Nicaeni , totus in eo est ut ii ldeniis indulgentias concedat qui spiritus servoreis delim tam corporis austerit Alem coinpen- , , sant. Heinc conlequi apparet, eumdeinis quoque esse hodie Ecelesiae spiritum , utri scilicet fideles hunc spiritum instaurantes, D ardentius ament , dum plus accipiunt, is quemadmodum Christus proprio ore pro
is nuntiavit. Secundo Concilium optat in o dulgentiarum moderationem, ne nimia fainis cilitate disciplina enervetur. Et, ut ea is p aetereamus quae pastorum vigilantiam is i ctant, nihil val dius occurrit ad impe-
is diendam hanc sunestani disciplinae tela
215쪽
i ς6 LIB. XI. DE SACRA M. Pin NI T. ω xationem, quam ut fideles indulgenti ,, rum usu spiritus servorem Evangelio, &,, antiquitM consen aneum Instaurent.
De ministro Poenitentiae sacramenti,
ejusque jurisdictione. CAPUT I.
D. sublimi dignitate, o dotibus Confessarii o
plus de minus ad Poenitentiae sacramentum viam sternunt, & omnia quae de lsacramento Poenitentiae dicta sunt , aut dici trossunt , huc Omnia recidunt , ut plobus , levangelieae doctrinae, fle disciplinae ecclesi, isticae peritus , ac prudens Consessarius inve- lniatur, qui administrare recte hoc sacra mentum lciat. Sed periti in arte paucissimi II. Nulla in christiana republica eminen tior dignitas, nullus sublimior gradas . Con- lsellatius vices Dei gerit, cui omnes vel ipsi l otifices summi subiiciuntur. Clamahant lJudaei : Quis est hie qMi etiam peccata vimiι- lair λ eon leti soli Deo hanc facultatem convenire , & illis qui vices Dei in terra sa-stinet. .
III. Confessarii sunt patriae ebristianae putres , publicae tranquillitatis conservatores, sagitiorum vindices, sanctitatis evange, i caelusiodes . Hi civium se licitatem promovent, atque reciprocam tranquillitatem , dum is, datos obedire principibus, itiden tributa solvere , eorum parere legibus cogunte Principes In subditos clementes, tul O , provid , malis uin vindices etii. iunt: inter i plos subditos mutuam benevolentiam, E aultitiam
IV. H:nc patet, probis, dos is, prudentibus expetreetis viris hoc munus unice committendum. Illi qui inep'i lunt ad in inisse. xium , ad Pathedras moderandas, qui obtuso :ngemo sunt, En ad quael: t gravia ne- ria civilia tractandλ impares, ab hac provincia arcendi: in ipsorum enim , fideliumque perniciem dc traderetur , dc susciperetur onus hujusmodi angelicιs humeris lat-midandum .
f. I. D spiritu fortitudinis, O libertatis Confusa si .
quum otheiu ti Dei exercea . Deum ergo imitetur, te lusei nra quL mui. d. sunt , erigendo: nullam Re ratanam respiciat, ut in hoc ministerio illam resorm: det. Omnia propter Christum contemnat o Audi
eminentem scieῆtiam Iesu Christi Domini mei,
II. Ministri Christi, dum in tribunali vices Dei gerentes ledent , non maRnatum . non matron rum, non Principum favorem , auram, existimat. em quaerere , aut co temptionem, aut exilium pavere debentia
Impressa altius cordi habeant Christi dMumenta, omnabus Christianis necessaria : Qu.
- re uerit , in sermonu meai, Mae FιImabomims erubesces , quum veneria in ma estatae I e Luc. e. v. dc iteram Matth. I . Omnia enim νι coniuebitur me raram iaminibus, eo fisebor in ego eum coam Patre meo q- D. caetra est. Qui autem negaveri me coram . m/nibus , negabo ego eum coram P re meo
qur in caem es. III. Cessarunt a muItis saeculis contraehristianae fidei mysteria persecutiones. At ardent bella, & quidem intestina, ideoque
sui et lora ad vellus evangelicae lamnitatis regulas, Ec mandata. Opinionum praelia servent, pugnete pro humanis appetitionibus demuleendis in dies instaurantur, quia hae sa-vorem , & acclamationem delirantis mundi sibi conciliant . Sed Augustinum audite opChristi ministra serm. r. in Psalm. U. Into nantem: Fromosus esto, quanao una/I Upr-hrium de Christo , proros esto fronto 3. Quid rimes fonti stiae , quam Iiano crucis obarma; Rulsus in psisIm. iasore oratione hanc sortitudinis , & libet talis dotem inculcat.
mailles ata diebamur. Nullus erat ambb
216쪽
DIss. III. DE MINIsTRo ae in N I T. L A P. T. gendi loeus, aut Christo renuntiandum, aut mors iubeunda erat. Uerum aetate nostra opiniones mundo, pompis, theatris faventes, suos habent christianos patronos, & quidem potentes, quaeque tanto efficacius menti arrident, quanto benignius cupiditati de con-eu pileentiae savent. Accedit multitudinis per viam latam & spatiosam ambulantis audi ritas , quae instar torrentis omnia secum abri
pit ; ita ut in errorem inducantur, si fieri posset, etiam electi. V. Haec duo petiscutionis genera millies repraesentant Patres omnes, praesertim S. Augustinus . Intestinus propriae gloriolae amor
praestandi ceteris , & oeenpandi prima subsellia attemperat plus iusto Christi Theolo. giam hominum desideriis. Consessarii nonnulli rogati a Christianis, a puellis , num
liceat adire theatra, choreas, reponunt quod quidam reponebant tempore S. Augustini lib. de Pastor. e. 3. Securi estote e Deus ne mιnem perdit. Tantummodo iam Arsianam tenete. Non perdet ine quos redemit: non per-der pro quibus sanguinem Diam fudis. D si
Distaculis vestieritis oblectare animor vestrari
re, quid mali est Nonne palam haec talia loquuntur hodie Quid mali praeserunt oblectamen a theatrorum, comoediarum , sali tron una ' Ite, quid mati es/ Persequitur s. Doctor : Magna est Dei misericordia, quae t rum ignoseat. Coronare vos rosis , antequam marcessant . . . Hac si dixerimus, forte congre- lga Lmus turbas amphorose s sivi quidam
Rigor istae qui nos sentiunt Me dicentes
non recte sapere , FAUCos of imus , sed MULT TUDINEM eonertiamur. Multitudo blandiloquos nostres , & benignos sermones amore proprio partos audit. Pauci evangeli
eae legis gnari ostenduntur; sed interim multitudo coniluit, plaudit, nobisque acclamat. Viden' , quam sit immanis, quam saeva , quam subdola , quam continua persecutioislhaee VI. Auctoritas postea multitudinis, consuetudo , & mos universalis tyrannus est Neronibus, Diocletianis, & Domitianis tr culentior, & saevior, qai continenter vociferatur, subdit in Pseim. 73. Augustinus. Non enim esu oe modo serpens insusurrare , edi disere : Numquid vere damnaturus est Deus tantas turbas Uberaturus es paucos t Quidos aliud quam Deire confra praeceptum , no morte moriemini Sed 'uomodo Tunc, sie oeNuia C. Si feceris quod suggeris diabolus, O contempserit quae praecipit Deias, veniet judieιidior, . invenies verum qMod minatus est Deu3,
in Psiam. 43. resert S. Doctor hane inlidis tam persecutionem : Quam multi Me facιum .m quis non facit Numquid omnes preditumst G Dotis O magna tentat tot o magna per secutio l elamat alibi Augustinus. Quom do vincenda, quomodo superamia DHectois res mundι persequitur Angustinus in Psalm. II 6. . aliquando interroganι nos, oe dicum
nobis: evouite rationem . . . . quid responis
mus Audi responsum Augustini , quod con tinuo ibidem exhibet. Bablonia te porto , Babstonia te eontinet , Babsonia te nutrit, Bublonia de te loquitur. Non nosti capere nisi quia stilet ad temptis: aeternam meditari igno ras, non capis quoa interrogas. Verum insistit, & surit persecutor amor proprius. Si hoc paelo respondemus, despicimur, deride mur, diffamamur . Magna tentatios Magna
persecutiol Vere fratres pergit ibidem A gust i nus sic es. Sed incipite melle praHeare
veritatem, quantulam mytie nostis, Θ vid te, quam necesse sit ut tales patiamini irris ras , cye Astres veritatis, plenos Disitatis ... sed υide, quomodo versaris inter eos , ne fiamantur a te , oe asinas amicitias rerum, ω times talibus ἀθticere, ineipiat te delecta ri Bablonia, est obhυVearis Jerusalem. Hoci ergo umens , υide quia subjiciat , vide quidi MMarur . . . . Si oblitus fuero tui Ierusalem&c. Ecce inde erat civis illo qui Dominum interrogaυιr: Magister bone, quid laetam ut vitam aeter am consequar ... s Dominus d xis ilii quiddam ae canticis Don, m n eis ras quod non caperet; sed exemplum dedit no ibis , quomodo multi quaerant quasi ransilium ad vitam aeternam tamiu nos laudant N. B. quamaru respondemus quod quae rum . Sed quod inter istos obstrepente versamiana obstringit vos non eis istis placere, ne obsi-υsamini Ierusalem Me agentes in rena, Si
oblitur fuero Ierusalem , obliυsatur mei dese
g. II. De Oritate, ει prudensia Confessaria. I. A Xioma illud vulgare , Nemo dat quod
ax non habet, quam maxime Portu
num est argumento nostro illustrando. Si Consessarius vacuus sit Dei amore, quom do accendere in poenitentibus caritatis ard
rem potest Qui sibi neqviam es, eui istibvinus aeris inquit Eccli. c. 14. II. Ignorantes se satentur plures , nemo se imprudentem agnoscit , ut Seneca ipse
217쪽
LIB. XI. DE SACRRM. Pa CIT. epist. 36. animadvertit. Scientiae praerogativam plurimi aliis cedunt; at ipsi prudentiam sibi arrogant, de quo sunt ignoranti res , eo se prudentiores ex illimant. Docti imprudentes esse queunt; ignorantes, inge-mo Obtusi , mente tat di prudentes esse non queunt. Prudentia enim mente acuta, δι perspicaci indiget , quae satura praevideat , memoria valrda, quae praeterita nλbeat praeientia, Inyen O acri, quo conferre simul eventus possit, Zt inde deliberare. Obmutescentes, ignavi , lorpidi prudentes reputari vulgo solent. Verum isti saepe hoe uno vitio carent, quod non sint linguosi , ει vaniloqui . III. Nisi sandus a Deo datus sit , vix
eomparari haec pretiosa gemma valet . si iam us insit, industria , si uilio, Et experientia pei fiet valet. Prudentia Consessarias necessaria , non tam industria, δι studio, quam jugi oratione, de humilitatis cultu acquiritur . Confessarius pacificator est peccatorum cum Deo. Nisi eaurus sit, δι prudens in hoe altissimo procurando negotio , nihil profi . ciet. Paucas exhibebo prudentiae re8litas. IV. RLGuIA pni Μ A est ut Confessarius, antequam Dei tribun t ascendat, omnes carnis , mundi, spei, de timoris asseel:ones prorsus exuat, Del armaturani , sortitudinis spiritum, ει redundantis misericord ae evangelicae , non hunrinae ornamentum induat, quain super thronum non solum irae, ted clementiae, &vindictae simul sedere aibiter debeat. Evangelicae doctrinae spiritum, ει medullam in trientem revocet, evangelicas trutinas in manibus firmas teneat. Illud me. lius iudicet quod propius ad incorruptam Evangelii sanctimoniam accedit, illudque peius quod longius ab evangelica veritate ab. est. Id altius recogitet, eo fine se illuc conferre , ut peccatores in gratiam Sc amicitiam Dei restituat , estici atque conformes
V. REGUL sLCUNDA . Consessarius imprimis exploret indolem, Ac qualitatem poenitentis , de pro temperamenti diversitate alliciat, inciret, animet ad nudandam conis st,entiam, intimi oretque recessus, di occultiora vulnera aperienda , Omniaque mani se . standa Dei vices gerenti. Si pudorem, dc quamdam repugnantiam deprehenderit, soler. tra, dexteritate, 6c ninniuetudine erigat, adiuvet, animos adjiciat. Cum ad sextum decalogi m ndatum ventum fuerit, linRuam optime insiluctan adhibeat: vetuis utatur quae ca-ilimoniam oleant : caveat summopere ne ignoratorum criminum notitiam inducat paut quid curiosius interroget. In hoc nego
ito studeat summopere brevitati: in id inisi cumbat , ut emolliat cor poenitentis , de pus, sini eique sponte sua effluet, Bi continuo brevique manu vulnera claudet, ne a i res , dc mentem tum loquentis , tum a dientis inquinent. Temperabit aut continuab: t interrogationes suas, prout pruden tia luggesserit. VI. REGuLA TrRTIA . Dolorem expendat enitentis, videatque, sit ne conceptus ex amore Dei super omnia. Si viderit poenii tenetes hoc amore earere, ad eum illos inisi citet, ac inflim met. His immensa Dei beneficia, δι in primis mortem illam crude- lissimam quam Jesus Christus pro nobis o petiit, illis inferorum supplicia, extremi iu- dieii terrorem proponat. Varia variis ad hi beat incitamenta , stimulis diversis urgeat
pro poenitentium diversitate; alios terreat, atros animet. Incipiat , natura ipsa duee, ab imperfectioribus actibus, a timore supinpliciorum ascendat ad spein I at non inter i cipiat iter donec ad caritatem tandem per venerit. Eo industriam omnem suam Consessamus dirigat, ut hanc sinceram peccato. ris conversionem peripe elam, quoad fieri pol rei , habeat. Hanc vero vivam poenitentiae plantam ex fluctibus cognoscet . Instruet poenitentes suos, veram eonversionem sitam non esse vel in pectoris tunsionibus , vel in criminum narratione, vanisque pollicitationibus Sacerdoti laetis. Nam de Ph1ri Dei, Si Sadducaei sanctitatem praeserentes ad ba-mismum Ioannis suscipiendum accedebant, at siue us poenitent: ae dignos' non edebant. Sed de hoe iterum sermo redibit. VII. REGULA QUARTA . Prudentia Conasessarii in hoc maxime elueere debet quod ehristiana patientia . 6c mansuetudine evano gelica suscipiat , audiat, amplectatur poeni ten es suos, ut fratres, quos eripere a diaboli servitute , Decique lucrari debet. Patientia vobis necessaria est, omnibus certe, sed vobis imprimis. VIII. REGuL INTA . Cum benignitatis oleo conjungat prudens minister severitatis acetum , ne plaga tabescenu per cu-Iosior fiat. Postquam patientia, dc mansuetudine peccata audivit, curandis vulneribus Opportuna remedia applicet, de opera sati se factoria aetati, statui, valetudini , criminum que gravitari consentanea imponat. Si porri nitentes jugo latisfactionis lubeundo, a te prudenter , 6c moderate iuxta evanRellc .
218쪽
DIss. III. Dy MINISTRO FαNIn CAP. r. Ipstis eum satis se ire iudicent, potest aequi eis stere, & cum fiducia in Deum aggredile Tridentinas regulas imposito disset les se praebent, dubitandi de eorum dispositione
fundamentum oecurrit, nisi evidentes, dc manifestas allegent rationes. IX. REGULA SEXTA. Munera Coiisessarius non acet piat a poenitentibus: quia Spiritus sanctus ait: Non accipιespersouam , nec
munera , 'Ria munera excaecans oculos sapien-rum, O mcitant verba iustorum 2 Deu . I 6.
Familiaritatem omnino declinet, praesertim feminarum . Eva suis blanditiis Adamum se. duxit. Halitus, vox, suspiria, lacrymae ipsae, veneficia, & praestiga sunt, quae magnetica quadam vi hominum corda inficiunt. Ea cautione, & circumspectione tractandae feminae sunt , qua tractarentur , si immanissima peste laborarent.
g. I H. De scientia Confessarii . Unde illum fatiνδε ἀρ-
Lx Ignoro . Consessarius iudex sedet, ut criminx contra legem Dei patrata jud: cet, vindicetque . Exacta ergo divina ruuilegum notitia necessaria plus minusve est, quantum humana imbecillitas permittit .
Ubinam lex ista In Scripturis lanctis, in Evangelio, in Pauli, PeIri, Iacobi , aliorumque Apostolorum epistolis. Libros istos
diurna nocturnaque manu revolvere Conti stimis debet. R tio evidens. Qui liget judex Principum callere leges: qualibet ari:- sex artis suae regulas habere perspectas debet. II. Attente legi Mdralistas, qui prae ceteris hodie in Confessar:orum mancibus sunt, Salmantieenses, Tam burinum, Leandrum, Sporer, Gobar, Viva, Lx-Ctoix , Rei tens vel , aliosque similes , qui de Consessarioruin scientia disputant- I florum nemo ad Scripturam sanctam, ad Parres, ad Concilia addiscenda te mittit. Summi stas, &Casu istas proponunt ; sed de Evanselio, sed de Paulo, sed de Tridentino, eiuldei ueCatechismo silent. III. P. Claudius GCroix lib. 6. p. 2. n. 1788. haec scribit. is Purant Lamat , in se Stoet ad hoc munus Consessarii latis ,, Do Tos esse illos qui integram suΜΜΑΜ ,, diligenter legerint , vel ariente AUDlΕ-M RIMT explicari . Quod si quis de teipso se dubitet, sis at se sxaminatoribus ab Ep:- ω icvo . vel superiore constitutis : qui si iunctionem, quamvis omnium maxi mam, is de gravissimam . Suet, Sporre.
lax rum opinionum redundantem , ut qui iaque videre potest. Auctor est nullius nominis. Stoe non vidi. Sporer legi, Sc, ut ipse testatur, collector est Tamburini , Sanchez, Gobat, Ze aliorum s milium auctorum, sae pe concludens : Ita mei Doctores . Minus apte itaque P. L -Croix proponit Consessariis regulam praescriptam a Lamas Calai stan ullius sane anaoritatis, & scientiae, quantum ex eius libro imbecillitati meae app1ret. l V. Subdit ibidem n. i pr. P. La-Croix r
quae vere prolabiles sunt, circa materias mora-i l. 1, eo qxta saete, ubi non agitur de υaurol sacramenti, non possit , nse expediat Ixσitentet dirigere sLCu Nnu M u NICA II DOCTRINA Μ, tam parum, quam medicus polist omnes uni a
eircum flantiarum debet las, aut illas a Ilicare ; atrames obstruare debet hue queri dι' ri n. IN VI. Crumenam ergo plurium contraria. rum opinionum si enim contrariae non esissent, una susticeret habere Consessariu; debet , & pro poenitentium diversitate illas expendere. Non expedit poenitentee dirigere secundum unicam Aestinam ' Quis talia aut divit λ Non ergo uniea lex divina, non uni ea doctrina Christi , non unicum Evansellum , non unica fides, non unum Baptista maὶ Siste gradum , de audi quae scribit P. ' Gobat tr. 7. n. 311. ,, Plurimum ire t adi is prudent et adminil randum hoc sacramen-l is tum habere in recenti memoria o usu quaseis dam regulas, documenta , seu AP lo Ris.
is Mos, sparsa hinc inde per libros sapien- , , tissimorum Theologorum. Quinam isti lapient illimi Theologi Lamas, Stoet, Burgaber , Sporer, Caramnes, Tam burinu ἔ, Diana, Bonacma, Lexnder, Lanardi, L
Crux 8 c. VII. Sed meditemur unum ex aphorasmis, quem P. Gobxt ibidem ntim. 3 2 s. allignat. o Quandoquidem in Clypeo eletu. 3udicumis ostendemus , esse moraliter fere certum, is per se loquendo .licere utramlibet ex dua Opinionibus vere & prin:ee probabio libus sequi; Ze tamen certum est etiam
δε qu ndoque ratione variarum circumsta Ii Arum Hacuae er-Consessario obligationein
219쪽
m L l B. XI. DE SACRA M. Pin NI T. is una potius quam altera utendi : ideirco is notens Confestori verissimam doctrinam P.
ω Lessii, quam tradit in praef. sui oper. deis jur. & just. sci . contrariarum opinionum is practice probauertium cognitionem esse comm
se dissimam , o fere Meelsariam conscientiae -- D ro . Quare non censeo illos Consessarios se sat bene suo ossicio iungi posse qui sunt, ,, ut dici solet, tantum unius sententiae do B ctores. MVIII. Duo hic docet P. Gabat, alterum verum, alterum falsum. Uerum dixit, dum
ait erumenam contrariarum opinionum praes
ae probabiliu- esse CoΜMorussi ΜAM . Quid enim commodius quam abundare variis opinionibus contrariis, nempe veris, & sit sis , & iuxta poena tentium diversitatem modo u- Nam,. modo alteram adoptare , & omnes tamquam regulam tutam λ Alteram falsum
G, nempe quod Confessarii ,. qui reiecto ha
rum contrariarum opinibistim UM , utuntur u
nica evangelica doctrina', ves ea quam lues dleant Evangelio propinquiorem, non bene iungantur ollicio suo ., Si contrariarum do. Hrinarum una est, vera, altera falsa sit necessum est. Consessatius ergo si uni poenitenti porrigi r remedium , alteri impertitur venenum . Falsitas autem venenum est, &praesertim sit falsitas cognita sit , quae animas occidit. Cognita autem salsitas in ea-su proposito est. Quoniam Consessarius adhibens doctrinas contrarias,. stir unam esse falsam , si altera vera est , eum doctrinae
contrariae simul verae esse nequeant.
IX. Alius aphorasmus quem ibidem ex hiis bet P. Gobar, est eiusmodi . o Quando C se sessarius videt poenitentem salutis suae aik, modum μῶosum, valdeque cupidum per- ,, secte adimplendi vel in omnabus rebus,
is vel in CERTIS uisu SDAM' voluntatem is divinam , communiter consultum est ut ,, HIC cum TALI procedat secundum doctri- ,, nas tu limes, adeoq&e rigidiores: censeturis enim ita nacite velle eiusnodi pignitens .
is Et quidni huic optimae opinioni laudati
do poenitens est salutis suae admotam studios s 1, tanta dirigendus secundum doctrinas t&M π1, eoque rigidores .. Recte , & bene . Sed cur hoc Quia responder P Gobat, ensetur ita taetre velim enim di poenins . Aptanda ergo doctrina evangeliea ingenior mitentis Quid si poenitens non esset ad-- dioso adimp ωι. -ι im amm sus rebus, υH in certis quibusdam inluntatem
diυinam λ Quid si nollet dirigi seeundum doctrinas rigidiores Quid tunc agendum XI. Respondet P. Gobat ibidem n. 326.
,, Ita eIiam propter eamdem omnino ra is tionem mitigandae sunt, aut potius deseis rendae opiniones seserae, quando ita expedit ,, ad salutem .eiusdem poenitentis. Et sicut idem Conineh n. r. monet , Conseissi rium numquam debere t lem poeniten- ,, tiam iniungere quam credat poenitentem ,, non esse perfecturum; ITA NEC Confessa ,, rius debet poenitenti ALI Am e ceris pro is babilibus sementus eamrtiam necessario seque ,, dam proponere , si videar itium eam rρpudiario rurum N B. Quare dubitandum nou,, est quin Consessarius in legem caritatiso possit quandoque impii ere, dum Catonia is nam ut loquar ex Tullio severitatem is imitatur , in luperhabita lenitate Caesaria ,, uu , ut si praefracte neget absolutionem is reo conse sis, eum impertiri possit ex OPI-
bro quosdam Confessarios trahere ad se plurimos bonos Christianos, plos, probosque, simulque' dissolutos, praevaricatores, luxu riosos, feneratores&c. quia probos, & pios , atque studiosos implendi divinam volunt rem vel in omnibus, vel in certis quibusdam dirigunt doctrina sana, tutiore, riRI-diore; alios vero doctrina opposita miri re , benigniore , minus probabili: dum , inquam haec tenebam, certo existimabam atrocissimam esse calumniam impactam Coninsessariis qvibusdam . Uerum an ex doctrina P. GObat , qui pro eadem citat Lessius, Coninch , & quam adoptat P. LE CrOlx, inferatur hanc esse veritatem M iudicent sa
III. Primo doctrina P Gobat ablolute
prolata de impertienda absolutione ex Opinione probabili damnata est ab Innoc. XI. Ideo P... La-Croix adiecit, ubi nos agitur de Are sacramenta , ad habendas esse plures Opiniones probabiles. Ut clare & persp:cuem testigatur istorum Moralistarum in udita domina, distinguenda, lanc remedia ab ipla doctrina. IV. Unica Christi doctrina, ut ex Tridentino explicatum est , praescribit ut pro diversitate eliminum, & consuetudinum Peccandi applicentur medicinae. Nam peccatoribus inveteratis, iuvenibus luxuriosis ,. va nis , superbis remedia praescribenda sunt diversa au iis quae praescribi debent poeniten tibus
220쪽
DIss. III. DE MINI stitas ex infirmitate raro labentibus . De hoc nemo ambigit. Et omnes admittunt, quod De. eis. docent Gobat, & GCroix. MMDeus non 'test omnes unica medicina san re;
sed pro disersitate subiecti , o circumstanti
rum debet has aiat illas applieare .XV. Quod cum Christi Evangelio pu-
mare mihi videtur , est quod Consessarius
habeat plures sententias, in non tinteam doctrinam circa idem omnino testamentum, ei rea eumdem prorsus contractum, eamdem occasionem peccandi, eamdem actionem. P. La-Croix loci eis. remittit lectorem ad n .
IIII. ubi docet, Consessarium debere sequi, si possit, tutiores; si non possit, debere se
accommodare opinioni poenitentis . ,, Prin
,, res. Nam sine iusta causa velle se, aut ,, poenitentem exponere periculo erroris ,1, quantumvis materialis, est imprudentia.
D Unde si poenitens ostendat se praeparatum is ad sequendum id quod e st 'obabitius,
is vel tutius, tenetur Consessarius prR REM N. B. loquendo dirigere eum sectium iam νι mones probabiliores , ω turiores D Quomodo autem Consessarius possit, aut
x U I. Consessariue ergo si possit, debet
dirigere poenitentes se eundum opiniones probabiliores FE sE LOQUENDO. Nam et iam si possit, per accidens Ioquendo, expediet illos dirigere secundum opiniones contrarias minus probabiIes, quae falsae certo sunt, si probabiliores verae exta'r , cum opiniones contradictoliae simul esse vere nequeant Quomodo autem cum Confessarius non posest dirigere poenitentes secundum opiniones probabiliores, 'debeat per se loquenuo aerom
moriale se Ῥιnioni Paesitentis, docuit Iib. I. num. r. XVII. Hoe sissema imiae illitati meae reissa enim Christi Evangelio pugnare videtur. An fallar ipse, judicent tapetentes. Eν an gelium Christi praecipit sermonis simpliciis
raremis Sermo vester sit Esr EST, NON NO M. Apostolus Paulus eum ceteris Evangelillis Dber ut idipsum sapiamus omnes, nempennicam & simplicem Christi doctrinam . Quid plura Christus Dominus nos adna in
Ner ν ur has varias opiniones declinemus, ct ab eisdem nobis caveamus j ne in sec. ctionem labamur . H e ne qu/r cos sed sae. o. o Audituri enim estis praeba ,' Uiniones maestorum . Videte ne r Hemmiis opor-ses erum baec feri . Non erga nodis oppo-
R o Pin NI T. C A P. I. Iornant: ita docent Doctores: Usus contra. riarum opinionum, &oppositarum doctri narum plurium Doctorum auctoritate confirmatus est: Ita practicatur a Doctoribus multis probis, & gravibus: non, inquam, haec nobis opponant, quia Christus respondet : ortu enim laee fierὰ ad probationem ei
XVIII. Confessarii itaque legant Christi Evangelium , legant Paulinas epistolra, legant Patres, legant Tridentinum, & ejus-aem Catechismum , ut saepius dixi , &millies repetam, & nunquam satis inculca. . Oppones, in Scripturis sanctis non in . veniri resolutiones easuum . nec sufficientem doctrinam pro animarum regimine. Itane vero ρ Clariorem ergo lucem effundunthro regendis animabus Doctores Casu istae, Caramuel , Rei senstuet, Sporer, TamburInus, Leander, Gobat, L -Croix, & ceteri similes, quam Dei Prophetae j quam Evangelistae, quam Paulus, quam Concilia ,
quam Christus Iesus In scripturis sanctis
non invenIes opiniones praetiorum , non invenies resolutiones controUersiarum quas plures homines excirarunt ad circumveniendam legem ;sed invenies omnem doctrinam necessariam ad sanctificandas animas. Invenies in Con-
nodis, & Pontificum constitutionibus, quae disciplinam spectant. sed nunc sermo nobis non est de ecclesiasti eis sanctionibus; sed da doctrina, quam pro fidei, & morum regulis Deus nobis revelavit in scripturis sanctis. XIX Verum loquatur sapientissitnus I sim a P. Mub ει Elizaιῶ , qui praefatam obiectiunculam lib. 8. q. R. g. 8. his verbis labefactat. ,, Apertis multis libris Moraliis itarum notorie constar pene nullum usumis in eis esse doctrinae sacrae , & Sancta. is rum . . . . Hi libri eontrarietate, & con- ,, tradictione pleni sunt 1 ex quo proinde ,, dimidia saltem pars salsa sit oportet. sed is nulla falsitas cum sana doctrina . . eou. is ciliari potest .
is Dices irerum, in libro Dei , & in d
estina sanctorum deesse doctrinam necessa is riam salutis ad regendos populos, dirigen is da conseientias . verum intens .m est haveis doctri a m nunquam ma ;s quam fidem is in Ecclesia defuisse, & MoxsTRurg ΜoNo S rκo Rum EsSE ςς NuNC vΕMiss E ad is da et M scientiari Iaιntis plut ejus . Aa hocis qγippe iaε venit qui illum nar omnem Minis misem volentem in hunc mundum , quiis Ecclesianr aedi Mavit firmamentum, & ca