장음표시 사용
241쪽
222 LIB. XI. DE S A se di eum V1nt, vel non ni si oscula, &tu
is pes attrectationes exerceant.
UNDE iudico, non posse a Consetatio,, negari absolutionem omnibus illis puellisis plebeis aliud ob varias considerationesis sentio de nobilibus quae non videntur se habere propositum nunquam admittendi se in lectum procum suum. Sed si qua, ut se quandoque fit, asserat illum sexies , vel M oelies secum in eodem lecto jacuisse, ve- rum nihil mali petiisse, aut secisse ; a ,, solvendam ' videri , esto non proponatis non amplius admittere . Ratio est, quia ,, Confessarius non debet absolutionem ne-D Rare poenitenti ea solum de causa, quod se hic nolit deserere occasiones remotas pec- eandi : nee enim tenetur eas vitare pinisse nitens . Haec fine horrore audiri ne
Hiens in occasione propinqua mortatiter peccan. di , quia siue gravι incommodo corporis , famae , via fartianarum eam tollere non potes ρ
haec docet. Excipe, nisi propinquum periis culum , seu occasio mortaliter peccandi, ,, sine gravi incommodo corporis, timae, velis fortunarum tolli non possit r tunc consiri lium quidem est minorem illam iacturam
,, majori bono securitatis animae post haberi re, sed non praeceptum . Quare absolve nisse di sunt qui officio, negotiatione, domo, D in qua peccandi periculum propinque im-
minet, discedere noliant, quia sine maxi- ω ma difficultate non possunt , interim pari rati adhibere peccatorum remedia , prae- ,, sertim ea quae a Confessario ipsis praescriri buntur , ut docent Sa, Henrique a dcc....
se Ratio est , quia occasis peccanes in se pec-D carum non est, uewe necessitatem infert, aut innimi ιibertatem aufert: quare cxm ea e--,, sistro potest peccatorum det statis , ebe abs m iurum propositum adhibendi operam , oe e
,, natum ut imposterum peccata vitemur, qu am
se vis interim adiunctus sit timor, aut exi- ,, flimatio voluntatem aliquando immutari tum iri, ut supra dixi. Deinde se rati inti cinor . Vel praeceptum declinandi occas, sicines peccati affirmativum est ; & tuneri manifesto liquet non obligare in tali neri cessitate. Vel si contendas, negativum en se praeceptum non adeundi periculum, ,, aut in eo non persistendi ; tum respondeo, intelligendum esse praeceptum, ne quis ulti tro, ac voluntarie in peceandi periculumis se coniiciat, aut in eo persillat. C M. P cae N IT.
XVI. Hie est totus Probabilismi Deem,
qui, ut vidimus, per univertam Theologiam serpit. Nec minus Lllitur, niis ultor ego, illustrator P. Layman postera oris editionis inquiens, doctrinam L yman non eontineri
in thesi damnata , quia avetor requirit non quamcumque, sed gravem causam non deis terendi occasionem. Omnia paradoxa excogitanda sunt, ne coneedat Ur Casul stam errasse. Huc omnia recidunt. Et quis, vel ex
ipss damnatarum thesium auctoribus, non requirit grave incommodum , ut oceaso li- ei te retineatur An lascivi , feneratores, debitores morosi , amasii, 8e amasiae sine diu ficultate valde gravi derelinquere occasionem valent tXVII. QuXsT. xi iI. Quid direndum cirra
absolutionem recidi rum REsr. P. Laymansit . F. tr. 6. cap. q. n. a. haec scribit. , , Qui
se est recidivus , si asteri aliquod signum emen. se dationis, est frΜpΕκ absolvendus. Signis
is autem sunt vel RARI Us precare , veι alia is quis maior Gur , ex vero animo conceis plus, vel IesuN SPONTE CONFITERI, iari his qui non urgentur praeceptore, patre, is vel paedagogo , consuetudine congregat ,, rum ad confitendum dce. Tune enim h se betur signum emendationιs; secus non item . Placet quod λαι L man, inquit Tam rinus ; de idem dicunt La-Croix , & Uiva. Mirum esset, si doctrina benigna, mihi tamen falsa, non placeret Tam butino, & aliis Probabilistis. XVIII. Spontanea, & mrara confessio est
fignum in recidivis ita certum emendati
nix , ut debeant f ρν absolvi Et re ipsa
absolvuntur amasii , & am Asiae semper cono versantes simul , convivantes, sese Procantes , osculantes, Ian Rentes , dc moecha lues. Sponte enim illi absque pMUogo, vel prae ceptore accedunt ad Patrem l piritualem , 8t absolvuntur. Aliud emendationis signum eli,
si rarius peccent. Quod isti poenitentes sere semper sint diaboli mancipia , 8c inimici
Dei, dummodo rartus Chralium crucifigant , rarius multiplicent omnias divivae Maiest iis, absolvendi sunt. Conserte lectores hane doeirinam cum doe rina Christi, voce Eva gelistarum , de Pauli promulgata , qua de
claratur veram poenitentium conversionem
esse stabilem, firmam , immobilem , 5c raro rein labentem ; Ze ipsi iudices sedete, num re scripta doetrina sit talia , & anti evangelica
nee ne. Ego enim proferre sententiam nolo . Sed venustiora audiamus.
XIX. Quaes r. xiv. Quid iucendum de D
242쪽
D I s s. Iv. DE A B S comti P. La Croix Ficione λ Rrip. P. Claudius La-Croix Lb. 6. p. z. n. L729. inquit: is Frequentem relapsum esse lignum , quod is defuerit dolor , aut Propositium , tenentis Iansemβη , & Rigorastae plurimi cum Op- , , t raedi in Pastore bono; sed certum est id
,, non esse universaliter verum. MXX. Quod aliquis casus rarus, Sc specialis exeipiendus a praefata regula sit, nemo sanae mentis inficiatur . Ceterum quod fit quens relapsus sit communitet signum quod
desit dolor cum proposito, soli Laxsa negare possunt. Ian senisae ne, & Rigoristae Euan. gelistae, & Paulus Apostolus, qui stabilem requirunt eonversionem Sub hac larva Rigoris πυ Laxi mus ut cluequaque grassatur . Veliptiveritates evangelicae luculentissimae tetra .m-
senimi , de Rigorismi centura a quibusdam Probabilistis notantur. Et haec est aetatis nostis lanes illima calamitas. XXI. opponit P. OGrois ibidem . se Non est maior obligatio vitandi peccatx anti.
,, qua quam nova : ad omnia enim debet ,, se aequaliter extendere propositurn : im- ,, ino facilius est vitare novi quam anti-,ν quR , quia consuetudo Ze habitus vitiosiis magis impellunt ad antiqua . Sed ex eo ,, quod quis asserar Nova, nemo prudenter ,, 1Maicat, quod drfuerit dοιαν, via propositum in tristi conssisne : rigo neque ex eo quia , , inerat antiqua. X xl I. Nemo prudenter iudieatis Quinam sunt qui prudenter non iudicant desuisse dolorem , vel propositum in his qui asserunt noυa peccata λ Non plane qui Evangelium audiunt , & ehristianae poenitentiae veramideam enormarunt. sed hoc modo praeteris misso, quaero. Donum justificationis, gratia triumphans Iesu Christi infusa poenitenti reis
Vera convello, nonne vires praebet , Ze sortitudinem ad evitanda Omnia peccara mortalia si oe mυa, si ve antιquat Quaenam , quaeso , id ea sormatur de Christi gratia sanante , vivificante , & sanctis eante λ Prosecto
gratia Chrasit enicax atque tr umphans nλ- tur x lua vires praebet ad vitanda sive antiis qua , sive nova peccata . Ergo frequeus relanur de hoc enim nunc sermo ell sive
in antiqua, sive in nova peccata, argumentum est quod sincerus dolor , de constans, stabileque propolitum desuerit. Cedo. Chri . ni gratia dat vires ad vitanda omnia peciscata , & implenda omnia praecepta , an se-eus si primum concedis ἰ ergo recensita
doctrana tua silia est. Utique , ut dixi, quilibet justus ex imbecilli Iale, exu Leu Ie, LUT. & C A P. III. 22 I8c inopinata occasione pressus, potest inter dum post veram consessionem , Et iusti fieationem relabi vel in antiqua , vel in nova precata. Sed nunc loquimur de freqAemi r lauti . Porro asserere , quod nemo prudenter bitas defuisse dolorem , & propositum , dum videt frequentes re sive in nova, sive in antiqua peccata mortalia, falsitas est apertissima . Imino omnes domina e ange liea imbuti non modo dubiunt, sed prudentissime iudieant frequentes hos recidiυos saerilegia patrare. Quoniam si vere iusti fieati eselent, gratia Christi, caritas, & cetera dona caelestia suos parerent fiuctus , vulnera sanarent, infirmitarem & imbecillitatem t borarent. si duo inimiet post semel εc iterum redintentatum reconciliationis foedus frequenter relaberentur in inimicitias, & mo tem vicissim sibi intentarent , vel unus at teri , diceres ne sinceram, de veram filisse reconciliationem λ Et audes dicere snceram eum Deo amicitiam inire peccatorest illos qui fidem Deo datam frequenter infringunt, qui Deo terga Vertunt, dc cum inimico diabolo isdus contrahunt
XXIII. Qu fr. xv. Quid sentisndum sit
A. a irma rνMira rn Dissertatione theolagica em danda , vel disserenda absolutione reci divor pis.edita hoc anna I s4. REsp. In hae dissertatione primo loco notio reel divi perhibetur ex icommuni Calaistarum placito. Inquit enim auctor pag. 8. Quare tria re is Quiruntur ad constituenduin reei divum iasi hac acceptione theologica . I. Frequens
se relapsus post plures consessiones. II. De is inde relapsus tin eadem specie peccata.
,, III. Dete eius omnis etiam inchoatae eme in is da ιοnis. Et primo qu: dem requiritur rein is ques retusur post plures confessi,nes . . inori quit Plateilus . . . Requiritur deinde reo se lapsus in eadem specie peccata, quae antea se poenitens confessus fuerat , nec stis ι ν is lapsus in Uma, ac diversa peccara . PAR. s. si mare ad recidivum proprie talem , quan is do inquirunt Theologi , utrum dandari nee ne lit absolutio , requiritur relapsus is is eadem specie peccata. Pax. Io. is Postremo requiritur defectus -
, , omnιι etiam inchoatae emendationis . Nam
is ex tali defectu dubitant Theologi utrum, , recidivus absolvendus sit, nee ne dcc. se Ceterum si recidivus CONATu Μ ALIAEM QUΕΜ adhibuerit ad en emiationem , si
is peccatorum numnum imminuerit , tum ra-
- tionabile adesse iundamentum putant cominis mumier Theologi de eo quod ille si hieri & nunc
243쪽
XXIV. Quinam sunt Theologi isti qui
dubitant , utrum absolvendus sit recidivus qui nullum eiιam inchoatae emendarιοnis sion&mpei hibet Sunt plures Casu istae mollior x Erhices propugnatores. En quos citat auctor disse sertationis in sui patrocinium . Dyman, De Lugo, Sancheet, Plate ι ius, Gobat, La.Croix, Felix Potestas, Alphonius Mantaque, Na- varius , Azorius, Toletas, Lo 2, aliique quamplum, inquit pag. II., qui bene caliebam Sosturas, . Patres XXV. Platelius damnatam de peccato phi- Iolophico doctrinam apertissime propugnat. Lay man, Sanchez, Gobat plus minuive optinniones damnatas , & laxas defendunt plurimas . P. Potestas , & Manrique duo sunt
Casui stat laxioris Ethices. LO E , AZO-rius, & alii , qui indicantur, sunt Probabilistae recentiores benignioris disciplinae fau
XXVI. Videamus nune, num recensiti Pro. babilistae bene calluerint Scripturas, o Patres. Isti auctores primo dubitant , inquit auctor dissertationis , num absolvendi sint recidiis, seu stequenter relabentes in eadem peccata post plures consessiones , qui nullum neque1mboata emendationis signum aflerunt. Porro
si dubitant , iuxta principia Probabilismi ,
non tutior , sed benignior pars eligenda erit; atque adeo absolvendi qui nullum omnino neque inchoatae emendationis argumen Ium
exhibent. At communis Christianorum sensus perhorrescit ale commentum , nempe
quod absolvendi sint recidivi qui nullum emendationis signum perhibent. XXVII. Sed ad id quod caput est, accedamus . Si recidiυus conatum aliquem adhibueris ad emendationem , si peccatorum numeram imminuerit, tunc rationaliis adesse fumdamentum Ititant communitre Theologi ae eo
Dod uis sit hie O nunc rite dispositus , o
capax abjolationis. Et isti Theologi Probabilissae bene eallebant Scripturas , o Patres. Non modo auctores isti non bene callebant Seripturas, s Patres, sed in hoc argumento tum Scripturas, tum Patres penitus ignorabant. Evinco. Praefati auctores ad veram recidivi emendationem requirunt dumtaxataIiqtiem conatum, aliquam ιndustriam ιnchoatae emendationis . Contra Scripturae sanetae, NPatres omnes non aliquem , sed omnino rorum conariam , rotam ma latam postulant ad emendationem non inchoatam, sed integram
assequendam. Ergo praelati auctores prorsus e RAM. ignorabant cum scripturas sanmet, tam P, tres . Ostendo secundam propositionem . XXVIII. Scripturae sanctae passim clamant
Deut. 4. Cum quae sinis Dominum . . . Fnwntes eum, fi tamen TOTo e de quaesieris eum , O TOTA tributitione anima tuae . Rursus c. ῖ o. Cum erga . . . oberieris eius imperiis ... in Toro corde tuo, e r in TOTA anima tua,
redueet te &e. Iterum 3. Reg. cap. 8. Si re versi sitierint ad te in UNivERso eorde suo,
lo. Tandem Ioel . c. 2. Comeriamini ad me in TOTO eorde υesro in ieiunis , in in 'tu&c. Denique quid frequentius in universa Seriptura sancta quam noe oraculum : Diti Liges Dominum Deum Durm ex toto emde tuo is in tota amma tua , cir tu tota mente ena
Matth. 22. ω ex tota forti citae tua : Deut. 6. Et omnes Prophetae divini de conversione peccatorum loquentes aiunt e Rugiemus quasius omnes, O quasi columbae meiatantes geme
mus: Isaires p. Dese m satage filia Sion qua,
parturiens e Mich. 4. Quis tam caeens eli ut
in his Scripturis sanctis non videat, intelliingatque omnem e natum, omnem industriam,
omnem sortitudinem, omnem nisum , omneu que vires adhibendas a peccatore esse ut si eerelin Deum a via iniquitatis convertatur atque adeo colligere hine Consessarius valeat conversionis recidivorum solidum in dieium t Ergo doctrina recentiorum Probabili starum, qui non totum, sed aliquem conatum dum taxat in peccatote recidivo exigunt, ut em datus & dignus absolutione appareat, hosti in
liter eum Scripturis sanctis pugnat. XXIX. Accedit iustificationem peccatorum stabilem appellari in Scripturis sanctis. Quae enim se nisum Deum trisula es, paenitent/am
Eamdem doctrinam repetit S. Paulus I. Cor. c. II. Itaque fratres mei ialecti, sTAEDLEs estote, ει ΙΜΜOBILEs . Rursus ad C lost. c. I. Si tamen permanetis in fide fiandori, ω sTABILEs, ω rΜΜOBILEs. Respondet auctor citatae dissertationis tri. 23. ., Val-- de miror recentiorem hunc redarguentem, , hac in re plus aequo sollicitum esse deis libertate indifferentiae, cum ipse docueritis j piscationem chrissianam infusam per Iac
o mentiam Poeni eniιae esse firmam , constantem, , , ac flabilem, adeoque communiter non conti
is gere or vere jus scarus relabatur, oe si id is contingat, risum satim inter gemitus, o ρα,, Humiai resurgere : quod profecto utrum, is & quatenus cohaereat eum Scripturis, cumis Tridentino , & cum ipsa libertate indisis feren
244쪽
se serentiae, iudiciam sit penes alios. Certe se calvinianus error de firmitate , & inad missibi litate iustificationis omnibus illis
XXX. Calviniana ne S. Pauli doctrina, uae declarat ivllificationem Iahιlem, immo. 1lem, firmamque esse t Quid quod ego in libro inserapto: Instructio Confessariorum &c. haec pae. is 3. Praemisi . Quamquam j featis Graitiana natura sua flabilia , firma , . immobilis siu, non es tamen 1namissibilis , ut eomendum Uaministae ; sed singulis momentιr Ierri valer , spectata hMmaua libertat . Uqu que verum t οβ ι unumeros relapsus, oe enormia scelera posse peccatorem eum Deo retan iliari Eecsesia oppositim Novatorum errorem damnaυit. Quam doctrinam repeto pag. 183. citata a dissertatore Iaudato . Sed expendamus cetera rescripta dissertationis verba . Quid non taberet cum ScriptMris , cum Tridentino, o eam humana oberrare Quo
iustificatio impii sit firma , sta illi , ω immobilis λ At hoe apertissime testatur S. Pau, ius . Quid ergo cum Scriptur: s , Triden N-no, & humana l: berrite non cohaeret Foris
stan quod vere iustificati commvnrter non rein Iabuntur in peccara Cohaetet ergo cum Scripturis , Trulentino , & humana libertate, quod vere iusti fieati communiter relabantur in flagitia, & quidem frequenter. Alterum
admittamus oportet. Quid denique non coheret cum Scripturis , Trideritino , 8e humana libertate Quod vere iusti fieati, s te-Ixbantur in peccatum , statim inter lacry-rmas 3c poenitentias resurgant, ut secit S. Petrus , dc innumeri alii. Cohaeret ergo eum Scripturis, Tridentino, & humana libertare ut i ulli te lapsi in peccatum , diu longoque te inpore in vitiorum sent ma iaceant, & re. volvantur Aut subscribendum est doctrina quam ex Scripturis , & Patribus haustam tradidi ; aut deglutienda eiusmodi ablurda sunt, quae cum Religione pugnant. XL XI. Expendamus aliud caput. Si pec- earorum inquit pag. io. numerum imminuerit, recidivus est rite adpositur , . eapax
absolutionis, ut communiter Theologi, nempe Livm an , Sanchez , platelius, Gobat,
La-Croix, Ec alii ejusmodi docent. Recidi. uus in priori consessione patravit viginti foris nicationes , in hac consessione quindeeim, in altera consessione decem , in altera lex, in altera sexdecim. Haec flagitiorum di inlisnullo , & variatio iuxta recentes Calaistas siqnum est recidivum esse rite dispositum. Heinc Christiam in continuo flagitiorum cir- . Tom. II. LUT. 3cc. C A P. III. culo vitam miserrime ducunt . Hae libroatum Prob1bilistarum lectione praeventi Conissessam absolvunt recidivos. Recidivi, ut a solutionem assequantur, imminuere , & va- ei a re numerum peccarorum student & alia quem couarum adhibent ; at continenter iahae sceletum vicissitudine volutantur, ut M. n mihi experientia patefacit. XXXII. Tertium eaput sub ex men ve
niat . Requiritur deinde inquit Disserta tot pag. 8. relapsus in eadem sperie peccata quae antea paeniterer confessus fueratῶ nee sufficit relapsus iv -υa ac δυessa teccata . . . Acce δι ex novis, ae divers tectaris non resiastare
in Confessaris iudicium trudem de eo quod Ioe
Ergo iuxta hanc doctrinam dolor , 8e pro-oositum ad sacramentum Poenitentiae nece ias rium, non excludit omnia peccata mortalia. Aut si omnia peccata mortalia detestatur , dc excludit, aeque recidivus est qui in
unum , ae qui in alterum peccatum morta
te relabitur. Quo te recipis Theologi d tent , recidivum tantum esse qui in eadem specie peccata relabitur. Quinam hi The logi λ Casu istarum laxioris Ethices manipulus. Haec . doctrina nova est, Scripturis, &Patribus adversa . Heinc inferunt Casu istae citati, Christianos relabentes in peccata specie diversa esse absolvendos, quia non suntreei divi . Confitetur poenitens in hae eon sessione triginta pollutiones , in altera viginti fornicationes , in altera quadraginta adulteria, in altera viginti sodomias, in altera decem serta, in altera quindecim por-juria, in altera decem blasphemias , in altera totidem calumnias , in altera viginti iniustitias , & damna proximo illara . Poenitens iste non est recidivus , qu a non relabitur in eadem specie peccata. Debet igitur absolvi. Quam doctrinam prius ex Filii ucio tradiderat Dissertator in altero suo libro inscripto: Pratica vi coQ are , ubi ta . ii haec docet : Sὸ perchὸ nos usua ua isefitalia in dure P asoluetione a chi reca pecori
eecedente in asi Iυere ebi reca piis veste perearissi una sessa specie. Hanc opinionem labes 4 clavi in citaria Opulculo Urnetione d Consese
fori &e. Subdit in laudato libro Pristisa ia
245쪽
XXXIII. In hae dissertatione de danda,
vel neganda , aut differenda abiblutione recidivo pag. 22. & δῖ. conatur auctor noster
descriptam propugnare doctrinam ; sed frustra. Ut laeum lectoribus suis faciat, duo
puncta conjuncta , quae errorem eonflant, separat; ut quoquo modo sibi caveat. Sermo quippe est de peccatore qui praecise υi
praυι habitus, O malae inclinationis reliabitur in peccatum, quique hactenus quod potuit praesitis, ut habitum evelleret, . in praesens bonam habet voluntatem se se corrigendi. Si pce. nitens revera quae potuit remedia executus est, ut vitiorum habitum superaret , & nihilominus praecise υi habitus in peccariam re-
abisAr'. ergo alterutrum admittas, necessum
est : aut habitum vitiosum esse insuperabilem I aut poenitentem non praestitisse id quod potuit. Ipse sateris, poenirentem quod potuit peregi sis , ut habitum evelleret. Ergo habitus luperat vites poeni Ientis. Ergo huic poenitenti desunt vires quibus implere divina praecepta queat.
XXXIV. Nee minus salsa doctrina altera est, quae docet, Christianum frequenter reis labentem in peccata specie diversa absolvenis dum esse: quia, inquat pag. 8. particula re videtur reserri ad actum reiteratum ejusdem speciei . Hae sunt casuistieae subtilitates levissimae, quae sacere imperitis sucum valent, secus peritis. Redire ad vomitum, relabi in
peccatum, omnia mortalia includit. Ita dincent, inquit, Carena, Gobat, Sancheet, La- Cioix, Platelius, Layman , Manri quea , &alii reeentiores. Esto. Quid inde Propterea ne salsa doctrina vera evadet i Consulamus S. Paulum Apostolum , qui epist. ad Hebr. eap. 6. haec docet. Imptibile es enim eos qui Iemei sunt illuminari , gusta erunt ea
iam donum caeleste . . . . prolapsi sent, rarstis renoυari ad paeniten iam , rursum crucι-
fgemes Himetipsis Filium Dra . Impossibile est , idest dissicile , explicant Patres, est eos
qui post suscepta sacramenta prolabuntur in Peccata, renovari ad poenitentiam. Prol, psus , non relapsus dicitur in Scriptura. Ergo particula re sutilis est , & commentum vanum . Non ne peccatores quolibet peccato mortali , sive harus, sive alterius speciei, cruei figunt Filium Dei Subdit ibid/m A poliolus : Terra enim Iaepe venientem super se bibens imbrem , edi generans herbam opportunam illis a quιbua cotitur, accipis be- lL RAM. Pin NI T. nedictionem a Deo; proferent autem spinas, aetribulos reproba est, s maledicto proxima cuius consummatio in comb sionem . An omnia peccata mortalia non sunt spinae , & tribuli Anima ergo quae Christi sanguine sacramen. torum susceptrone irrigata , ejusque sanisti iasimi corporis epulo roborata frequenter patit spinas & tribulos sive huius , sive alterius speciei, reproba est, & maledicto pio.
xima: inquit S. Paulus. Rursus ea Io. su d:t : Voluntarie enim precantibus nobis , post δε- sceptam notitiam veritatis , iam non relinquiatur pro peccatis hostia . . . . Irritam quis faciens legom Moysi sine ulla miseratione , --htis veι tribus res bus , moritur . Quanto magis putatis d. tendira mereri supplicia qui Filium Der constulωυeris, s singuinem Testamenti Lutum duxerit, in quo sanctificatui est , o spiritui gratia contia metiam fecerit Sacramenta Christi non modo gratia sanctificante ornant animam revera iustificatam , sed praeterea peculiaribus gratiis, fle donis eamdem muniunt , Ω roborant , ut resistere tentationibus, & pravis inclinationibus possit . Ergo si haee anima post plures consessiones , &communiones frequenter prolabitur in peccata mortalia, revera sanctificata , xivificata, & roborata non fuit. Evangelium Christi clamat: Afructibus eorum cognoscetis ras... Non potes arboe boua malos fructus facere , neque arbor mala bonos fructus μεere: Matth.7.
Evangelistis, non quibusdam Casu istis , aures praebeant Consessarii, si discernere lare
velint quinam digni sacramentorum participatione sint. Ipsi oculis conspiciunt avaros, libidinotos, prodigos, amasios, & am1siunculas, saltatrices, mimos, mimasque, lusores, fraudulentos, debitores morolos, fornicatores, periuros pluries quotannis ad sacra. menta accedere . Quos fructus edunt plantae istae tanto donorum caelestium imbre secuno
datae λ Ipsi iudicium serant. XXXV. Audiamus Patres , quos calluisse contendit Dissertator suos Probabilistas . S. Thomas in ratam. 48. inquit et Propositum
optime mavissatur per operiat onem. Rurius I. 2. q. a.. a. q. Non es prefcta voluntas , κυββ talιι quae, opsortunitate data, operetiar. S.
Augustinus tib. S. Confess. e. s. haec scribit: Unae hoe monsrum Et quare sud Imperat
246쪽
DIss. IV. DE AB Abe adest alteri quod deest alteri. Imperat ani-raua recidivi , ut docet Dissertator Pag. lo. eum suis Casuistis , nempe aliquem conatum adhibendo ; idcirco non fit quod imperat,
quia non TOTO conatu , non tota animo imin
erat . Similem laxitarem amaris lacrymisugebat luci tempore S. Cyprianus lib. delapsis. Eisi int, fratres carissimi, nauum genus Haciis , in quin parum persecutionis procella Duteris, acc stit ad cumulum sub misericordiae
ritulo malum fiaIDus , cdi blanda pernis es. G tra Evaugelii rigorem, contra Domini, ae Dei Iegem troirritate quorumdam laxatiar incautis comm renicatio. Irrita o falsis pax, periculosa da .ribus , nihil accipientibus prostitura . Innumero, alios Patres lege Tom.'. l. a.disi. i. Interim audi Concilium Tridentinum sess.14. c. a. Plenam , oe integram peccatorum omnium remissionem cons P nter, ad quam tamen noritatem, e int g itutem per jacram η-rtim Poenis uriae sis ΜAGNis nostris fetibus, O lasbriuetis, Hinna id exigente iustitia , pe venire nequaquam possumus , ut merito poenitentia Iabsuosus quidam Baptismus a sanctu Patribtis diotas fuerit. XXXVI. Magnos labores , ingentes fletus, tolum conatum in poenitente , potiss-anu in recidivo post plures consessiones frequenter prolabente , requirunt Patres Omnes, S Concilia . Contra Dissertator, & Calai
sae quos citat, exigunt fl0urm conatum, alia quam industriam, aftquam peccatorum dimiuuistionem. Haec duo invicem nostiliter pugnant.
Ergo do trina Calaistarum adversatur doctrinae Scripturarum , patrum, & Conciliorum . Opponit D: ssertator pag. I . tessimonium P. Alphons Mantique et Ois. Prae . Sed omnes D minicani hunc Casu illam ut laxioris Et hi ces scriptorem, & omni auctoritate destitu una reiic: unt, contemnunt , & inter Laxi-sas collocant. XXXVI l. Ut mea minima praesert opinio , Disputator in hac sua dissertatione compilavit laxiora, quae hoc de argumento tradere Casu istae solent. scribit enim pag. P
etis ad conlisonem ex Confessarii prae crapto,iac propterea Ndem spem faciunt futtirae tandem subitis eoaυersionis. Quis haec probet Reditus ad consessionem ex praescrip o Consessarii veri doloris, & verae convertionis argu mentum est Singulis diebus redibunt sol ni
tatores, adulteri ad consessionem, duaemo
, LUT. &e. C A P. III. 22 do toties quoties a suis adulteriis, & sornieationibus absolutionem Obtineant. --tiem etiam eonarum , m hic repetit Dissertator , ad emendatiouem adhibebunt, sed uos omnem& testim, ut Scripturae , & Patres exigunt, ut su1 stui libidine possint . Recr. ιυι toties quoties abso&i pessunt quando actu vere dolent , ac Iropoetunt. Peregregie. At unde se ire Confessarius potest, recidi vos frequenter relabentes poli plures consessiones Fucere d tere , s vere proponere λ Dolor i sie supernaturalis est , & in sinu cordis absconditus , quem spectare Consessarius nequit. Ex stu-e ibus dumtaxat emendationis, & bonorum operum colligere Consessarius hunc verum dolorem, & firmum proposituria valet. Quo gravius est negotium , & gravioribus periis culis obnoxium, eo sortior conatus, & ma. ior industria requirit ut ad ejuidem consecutionem . Negotium evitandi inferni, & ob. tinendae aeternae gloriae est omnium maximum . Ergo requ rit totas vires, totum c natum , totum animum, totam mentem, ut
Scripturae sanctae, ut Patres omnes, Et Conisellia clamant. Contra laudatus Dissertator in hae sux differtatione , semper abllinet ab hoe Dei sermone, ab inculcando scilicet ut
peccatores toto corde, tota anima, tota m ut e
Deum inquirant. sed pag. Io. requirit con tum aliquem . pag. I I. ex aliquo conaria AEd
emendationem. pag. 7o. Id innotescit rio ex aliquo ad emendationem con tu . Pag. ρῖ. Sine rem aliquam adhibuerim Operam in emen dationem υitae. pag. 34. Ex aliqua ipsius poenirentis emendatioue . Ab hoc Scripturarum loquendi modo : Consertimini ad me in toto
coris υσω in i iunio &c. abstinet veluti aphrasi Merbesii, ti Genneti. Et rei pla pag.
as. vel mi errorem rejrcit doctrinam de justificatione stabili, firma, & constanti, quam
conceptis verbis docet S. Paulus. Torum e natum quem Omnes Scripturae requirunt, alisto silentio praeterit , & aliquem dumtaxat Conarum , at quam , non totam industriam ex git. Nee semel in universa dissertaticine
requirit totum conatum, quia totum hunc eo. natum in suis Casu illis non invenit.
XXVlII. Venusta sunt quae scribit Disi
serrator pag. ῖ4. inquiens : Duo nunc supe sunt , quibus Moumquemque ad calcem moritum Uelim. Alterum est ne qui quam facito
se abripi par fuco quodam I urioris Ethices,
ac veterir, ut in ore nonntilli hahent , ins-
247쪽
218 LIB. XI. DE SACRAM. PAENIT.
quatuor angulis ardent . Sacramenta iis ad- mm . Et qtiantum ad fanc ανδεί- m m uisiuistianda esse qui theatra frequentant, Dotest maiorem μνtitudinem accipere quam ut
qui inret amasias dies noctesque ducunt,lsubdito credat a quia Me es ad subrisist ncium qui ludis, conviviis, vanitati, luxui conti- ω Hentne ipsius. de is foro onfusionis tr ruam navant operam, quorum denique minissitur homini in pro st, , contra se . Meti. res antichrist: ani sunt, dummodo praeterito-idiana luce clarius est Ange Iieum soqui deium criminum dolorem praserant , & adifide quam Consessuius adh: bere debet pae. consessionem accedant, docent Scriptores hin nitenta sua peccata inani sellanti . Nec ver-jusmodi : & ad ultimum malorum cumu-ibum ibi habet de cognitione doloris , pr tum Christiam isti admonentur ne se abripilpoliti, seu disposit: onunt poenitentis. Ergo sinant 1itico purioris Titices Sed alia parado. Dissertator manifeste imponit te toribus suis. xa quae ibidem Dissertator pag. ῖ s. adjicit, Adducit ibidem hunc P. Suarer de recidivo
rescribamus. Audio quis e. g. non esse absu- textum. De quo proposito credenticu es sani- vendos praυa consuetudine Iaborantes e videar,itenti , non obstante quacumque praecedenti fre
ne breυi gradus inde fiat ad semiendum fra quentia, oe inco flautia . Si Consessaraus Ie-vum habitum . . . non solum es peccati ganetur credere pomitenti ex animo restant Isectum , sed peccatum, quo actualiter manente,lla dolere , & piopositum habere emendati absqua disio panitens iustificari mu potes . nis, omnes accedentes ad tribunal poeniten-Ati iit, relassos non facile absolvendos, Ied re-itiae absolvendi erunt . Omnes enim sponteiiciendos a Confessario 2 ea eat ne res eo tan. accedentes ad sacramentum testantur se d dem a nonnullis seratur , ut Iersuaderi velintilete, & propositum i iesint abstinendi a pec- sacramentum Poenitem ae esse veluti sacramentum eatis. Stulta enim ess ent, nisi haec duo osten- Baptismi, quod iterari non potest. Pericula quae tarent , cum sciant, haec duo, dolorem nes I- eavenda suadentur Lectoribus, probabilia ali-ipe, & propositum, materiam esse sacramen. quo modo sint oportet. Quis Catholicorum ti . Nec est praesumptio in contrarium , in. docuit , aut docet , sacramentum Poenrien-iquit auctor Dissertationis ibidem , anis. tiae esse veluti sacramentum Baptismi, quodiconstat ex aliqua praυia emendarisne , ex ali iterari nequeat λ Quis Catholicus aliquid quodlquo conatu ad nουam vitam. Aliquem cona
vel remotam cum tλli errore ani nitatem tum, aliquam Praeviam emendationem sem
habeat, scripst ' Quis propugnat, habitum poe ostentant pam: tentes . Immo legentes vitiosum non modo estectu in peccati era, i eiusmodi Caiu istarum libros, aliquot erebus
sed etiam peccatum , quo actualiter manente ante conseisionem a peccatis abstinent , uctust, ficari poenitens nequeat Spectra ergo alisti m eooatum ad novam vitam , Ri.qio,
haec sunt, arbitrariae ch: maerae , & ineptalpraeviam emendationem peth: beant Con: cn- commenta ad tuendum Laxismum in mori- l rio . Et hoc phcto un: versam vitam tuam bus Christiano tum dominantem excogitata, I communiter in peccatorum circulo, di s & inventa . Vuis dabit capiti meo aquam ,icramentorum frequentia ducunt iaci octilis meis fontem laevmarum λ ω plora- XL. Exempla quae de S. Francisco Xavebo die ac meie interfecto fine populi mei tirici, de S. Philippo Nerio, de S. Francis eo lugens repetam cum Ieremia cap. 9. Miesio , de S. Andrea Avellino obtaudit, XXXIX. si Alterum est subdit ibidem linepta omnino sunt de extranea ad constiis ne quis facile eos Ss. Patrum textus aistruendam regulam quam servare Consentatis rem, de qua agimus, opportune allega-idebeant. Lege quae de S. Francisco ave. tos existimet Hoc consilium sta a milio scripsi Tom. y. lib. 24 dis. r. cap. s. &plicare Dissertator iure debet. Allegat ipse de Card. Bellar mino clamante : Nun esses pag. I 7. S. Th ias in dist. t 7. qu. 7. tanta facilitas peccandi , msi usu tanta facili- qu. s. s aci a. ubi Aqu ni S. Doctor inquiti as ab I udi. omnes sancti in ri, & lapsen. Dalertator de cos uitione qua Confessarius is itiores Theologi hanc facilitatem absol .en-bet 'noscere panitentis DISPO iTIONEM , Hldi , & aaim ni strandi sacramenta recidi vis, habea ui initissime loquar haec est evide i& cori suetudinata is deplorant tamquam aetatissim salsitas , nempe S. Doctorem ibi loquiitis nostrae extremam calamitatem . Et talnei de cog m i e qua Confessarius debet cognolce-iscopas citatae hujusce dissertatiorus eo ten- re dit 'sitionem poenitentis; sed sermonem ha-idit, ut approbet, & confirmet laxam disci-bet Angelicus de cognitione peccarolum quaesplinxm in administrandis sacramentis recidi 'miens inani seli. t. Haec sunt verba S. Da- vis & pravis habitibus irretitis. Atque, ut
Horas. Alio modo Ier confusioms man satia- haec lugendλ consuetudo altiores radices λς ti
248쪽
DIss. IV. DE AB s LUT. M. C A P. III. 22st errorum monstra obtruduntur, quae nec sunt, nec ut eveniant vel leve instat periculum. Doctrinae evangelicae , quae in peccatorum conversione requirunt, & altius inculcant
totum tonatum , nisum vehementem , Omnem
que industriam , traducunIur tanquam doctrinae invectae a Merbeso, ab obstra edt, a Gemnet, alii Me huius norae clar seriis, inquit Diselertator. Schola evangelica est quae docet toto, non aliquo conatu, vehementi, non aliqua industria satagendum enitendumque esse ut quisque a scelem in lentina surgat, Deumque toto corde , rota anima , Otamente, totis viribus diligat. Hae doctrina
evangelica est , quidquid in oppositum ela. mitent ProbAbi liliae plures , quorum fallas opiniones in citata dissertatione auctor dili.
Nonntilia quaestiunctita de oris Confessarii, qua praxim spectant, resiaυuntur. Haee obstacula Deile superabit, si infinitam Dei clementiam erga peccatores I si passi nem Christi Jesu pro salvandis peceatoribus repraesentabit ; si animos adiecerit ad vo. menda monstra, quae animam rorquent. At nisi Consessarius naturali acumine, de dexteritate praeditus sit, inique adjutorio fultus , frustra solia implemus. III. Interroget Confessarias praesertim cir ca primum praeceptum amandi Deum , num freo uenter illud implere studuerint. Si de- plebenderit amorem Dei prae dominari ici eorum cordibus, fausta sibi spondeat. Contra si amorem mundi, voluptatum carnalium, divitiarum regnantem spectaverit; a turda multa timeat. Expendat num viva sit eorum fides, & firma spes. In harum virtutum exercitio plurimos rudes inveniet. Et propterea in his praecipue instruere eos deinber . Hae tres virtutes theologales sunt sundamentum , & forma christiani aedifieii. Silandamenta vacillant , corruit totum aedi-fieiun . I. UxsT. i. Quid tu primis obser re Coo- sessorius debet confessones auditurus λRESP Duo inter cetera ob oculos habeat Coz.sessarius oportet. s. Iustificationem impii maximum esse opus Dei , Baptiis a laboriosum aquae non frigidae , ut primum, lsed serventis , quae veterem pellem excoquar, & ex cortet; idque manifestare menitentibus debet . a. Multos esse vocatos, paucos electos. Catervatim currunt homines ad eonsessionem, non secus ac ad aliquam solemnitatem, Se videntes communiter pau- eis rem expediri , perfunctorie tantum negotium peragunt. Sedulo ergo, o Consessarii, poenitentes instruite, opus justi seditionis maximum esse redemptionis christianae fructum. Paucos utique lucrabimini; sed pauet electi sunt. Omnium conversionem vos anhelare debetis; sed ne animo dei pondeatis, si exiguus spondeat structus. Satis vobis sit vel unam lucrari ovem. Dei est animas sanctificare; vestium est eas instruere, & di lyonere ut aptae evadant ad rorem caelessem lisseipiendum. I l. QUAEsT. it. Quid obserυaro Abet Gn- lfessarius in interrogaιιone taenitentium t RES P. Statum poenitentis domini, servi, uxorari, ljudicis, advocati, magnatis, Principis llescentis, puellae, matrissamilias consideret.
Ici ex mine peccatorum carnalium magnx lopus prudentia est . Omnes interrogationes leastae sint. Duo impedire consessionis ante
dixi lupra , pinnitentem teneri manifestare complicem , Occultato nomine , & habitatione , quando reperiri Consessarius nequitqui complicem ignoret. Ergo etiam Conse Glarius interrogare astringitur , quando poemtens aut Ignoranter, aut ob aliam causam complicem occultet. BENEDiCTUS XI v. duo edidit diplomata, alterum 7. Iulii I74 cujus initium ell, Suprema omnium &c. alterum μ. nonas Iunii r 746. cuius initium
est , Ubi primum. His decretis abusum pru- scribit Pontifex illo tum Consessariolum qui
aut blanditiis, aut minis extorquere a poe nitentibus solent nomen complicis praetextu eumdem corrigendi. Idcirco in regno Lusitaniae, ad cujus Episcoporum preces emana runt decreta, seu constiturio confirmans decretum primum, Consessarii curabant ut extra confessionem eomplicem manifestarent poenitentes , ut possent eumdem corrigere. Quem abusum gravissimum Pontifex damna vir , integra consistente doctrina eumdem patefaciendi , Occultato nomine & habitatione, ouoties necessitas id postulat. V. U RST. Iv. An Confestarius astringatust
admoume poeuttentes eorum quae ignorane sive
vincibiliter, sin inυincibilis, Rrs p. Fusci calamo hanc quaestionem tractavi Tom. 2, Appar. dio. I. e. 4. Paucis nune illam expediam . P. Viva in Curi P. 6. q. 8. s. s. n. q. haec docet: is Si speratur Quod poe-
249쪽
is nitens advertens v. g. matrimonium esseis invalidum, aut contractum quem putatis justum , esse iniustum die. sublaturus sitis ea Peccata materialia s tenetur Consessa- is rius ignorantiam detegere propter honum is poenitentis, ne se contra legem Dei peeis cet etiam materialiter. Quod si non spe- is retur prosectus, sed potius timeaturo uod D peccatum materiale deinceps sit futuis rum peccatum sermale ; v. g. si sciens,, matrimonium esse invalidum, nσου faciuis tunc abstineret a cognoscenda illa quam is coniugem putabat; in tali casu ignoran- tia non est amovenda , iuxta illud Au- is gust. in eap. Si quis &c Idemque is docet Tamburanus ex Pellietario, quando,, quis BONA F tDE EST IN OCCASIONEM PROXIMA , nec steratur emendatio ψ int,, quando quis bona fide non restituit alienum .is Etenim revelatio veritatis uoceret poeni- ,, tenti, si deinde cum culpa formali rema- , , neret In occasione proxima , aut retineret
,, alienum. Nec hoc prodesset ei e ui alie- is num restituendum est : quia supponimusis non dari spem qu0d restituatur, si bona ,, fides illi tollatur. MVI. Illi bona fide alienum possident,
contractum senebrem justum existimant: isti bona fide in occasione proxima versantur, bona fide differunt debitorum solutiones. Et Inanister poena tentiae, qui ex ossicio iudicis, doctoris , Ec mediet perisnkm sustinet, accedentes poenitentes ad suum tribunal instruere non tenetur Eccur Ne veritas revelata noceat poenitenti. Perniciosa ergo est
veritas divina Non debuit ergo Filius Dei
in terram descendere, ut Illum in Eret omnes homines: debebat illos in bona fide, & ignorantia relinquere, ne serent ex peccatoribus materialibus peccatores sermales Et tamen ipse 1 n. Is . clamat: Si non venissem, oe locutus non fuissem eis, peccatum non haberent. Erat ergo invincibilis eorum igno. rantia . Subdit autem Christus: Nune aiatem ex sarionem non habent de peccato suo. Quinque judicet quomodo cum Evangelio componi doctrina P. Viva queat. VII. Eamdem doctrinam docet P. Thomas Tamburinus ex Lugo lib. 2. Meth. e. . n. g. ideo illam transcribo ut ab illet sibi cavere lectores queant. Inquit ergo Tam-hurinus : se Prima regula ex Santher lib. a. is de mair. disp. 1 . n. 33. Si talis ignoran- ,, Ita est contra pinnitentem ς v. g. si ipse 1, crederet esse mortale quod hujul modi non ,, est; debet ea amoveri a Consessario ..., LCRAM. RNIT.
,, Secunda regula. Si ignorantia ineulpabi. is lis quae cumque sive facti , sive iuris, deis sive iuris divini , sve humani, non est ,, contra poeni tentem id est quando pe,
is nitens non putat esse mortale quod taleis est Se nihil poenitens interrogat de hocis Consessarium, distinguendum est. Si enimis Consessarius praevidet poenitentem , igno is rantia ablata , non dissiculter relicturum ,, quod reipsa peccatum est, tenetur ex san. ,, cnez disp. cit. n. o. veritatem aperire is proptum bonum poenitentis, ne de poeni, ,, tens peccet contra legem Dei etiam ni is teri aliter. At si praevidet non relicturum, , , potius taceat, ne in maius malum illum, , conjiciat . Idem esse dicendum, qaando,, quis es in occasione proxima , 5c non spe ,, retur emendatio , clocet Pellaetarius tras.l o de Mon M. cap. l . sec. 3. π IPI.
VIII. Qu κsT. v. Quid si Confessarius intere
getur a poenitente ut υeritatem eorum quae ignorat,
pandar RΕsp. Respondet Lugo disp. aa. R. a. n. 29. is Quid vero, si poenitens interis roget Consessarium, vel Doctorem de reo illa Τ Respondetur, tune debere veritatemt, aperire . . . . Addit vero Sanchea cum alb,, quibus : quando poenitens rion cum da is bio , sed ex scrupulo interrogaret, ple,, Confessarium νacere, vel rebondere, quod ,, N. B. demnar scrupiatum: quia scin is pulus non impedit bonam fidem , necis ignorantiam in vincibilem, quae illum ex
is culat. Hoe tamen non videtur consequest
i is ter dici: quia etiamsi poenitens ex stru i is puto interroget , non potest Confessanas ,, amrmare licitum quod est illicitum : et i is 8o nec poterit tacere.... Posset quidemi is Confessarius in illo easu fingere te nolli is audivisse, vel non attendisse , vel obli is tum laute respondere, ut sic remaneat in is bona fide, quam prius habebat , non ta
is men ipsius auctoritate confirmata. Fin gere ergo se non audivisse, vel non atten
disse iudex, fic doctor potest Et qui inter
rogatus tacet, non prauum itur consentire IX. Auctores ei talos sie urgeo. Aut spe ratis vos poenitentes vestros restituturos alle
na , discessuros ab occasione proxima, reli Eluros eontractus iniussos ; aut certo praevi deris, si admoneantur, nihil horum praesti' tu rost Si primum, ipsi conceditis admonen dos sere. Si secundum; ergo isti non e nitentes sunt , sed eaeci, pessimi, 8t obm- nati in viis pessimis. Ergo imparatissimi ad sacramenta . Ergo qui illos absolvunt, tre
mendo supplicio a Christo praedicto su M
250쪽
- I . . - Ν QMI bet fere materia invenient Opiniones oro
in f eam eadum : caecas ductus , & caecus ducens, inquit Amullinus. Veritas fidei est poenitentes habcre propolitum debere omnia divina mandata servandi . Qui ita dispositi,& obfirmati sunt ut neque scire eadem mandata velint, habentne propolitum istudi Cedo. De ut Consessarius non debet mani sesare vetitatem y Ex caritate, inquiunt, et Ra poenitentes , quibus veritas noxia eli. Caritatem emo violavit Christis Dominus,
ritates mandatorum Dei revelaiunt, & ex.
ciunt recensitae iuniorum diaetI1nae.
debet ad inbitrium rei; oe reus 1Micιs tuarcis obtemperare non tenetiar Exclamationes
istae, inquiunt iuniores plurimi , Rigo intarum sunt, & Ia6eo6turum . Communiter enim Picibabili uae Omnes adfirmant , Eian fessarios posse , & debere sese accommodare
Doenitentium opinionibus, relie is propriis. Quam doctrinam communi seni ut repugnam rem & Toni. 2. Appar. 9 iupra etiam Pria-flizavi . Quare nunc paucis illam re utROO. H. Supra rescripsi testimonia quibus rωbabilis ae evincunt, posse Consessalium diri-Ωere poenitentem secundum opinionem quam
ipse Consessarius falsam esse certo si in Pr-
suadet, inquit Mynianus, cuius verba uec supra Tom. I. lib. i. praesertim ii haec Opinio sin f orabitiis oe optatior poenitenti. Διtina opinio doceat inquit P. Viva q. 7. a. a. n. 6. paeostentem renor ad resιrutronem , in
remoυendam talem occasio.m, ac accurandam xalem paenitentiam ς altera opimo doceat non
renera ; MON potest abso io negarι , δε ρωπι sens sequatur opinionem sibι TAvoRABILEM , iam modo probabilem ; etiamsi Confessar/us fixrn opinione eontraria . Heinc est cluo . Otiat , & P. G-Croix advertunt Consessarium, ut non habeat tantum uuam dominam, leat res sentent ar . Quod si Consessor mlnus experrectus sit in crumena mentis suae non habeat has plures sententias, tunc pα-
bet sere materia invenient Opiniones pro babiles contrarias, . ut seligant sibi .favor abi iatiores optariores. His Opi monum praesidiis adeant Consessarium, cui exponant has opiniones ; & secundum illas aut olvi debenr. III. Si christianae Religionis hostis haeelegat , ea ut fabuiationes detestabitur, & Relig:onem Chri iti ut vanum commemum re
pudiabit . Verum nos ipsius Chtisti testimoniis haec reiicimus. Clamat Christus Dominus Matth. 24. Armit venient in nomine meo dicences , Ego βm Christas , i multos Ieclueent: & Marc. I 3. Cum atidientis biaia , in σιniones bellorum, ne timueritis. Oportet
haec Dri , sed nonaum Ami. Quid quod in
aplo veteri Testamento haec oppositarum pinionum paradoxa abominatus Deus est. Prov. ao: Ariminatio est apud Deum pondurest ροαέus. Statera dolos a non est bona. Opinionum pondera alIa maiora , alla minora . Piandera autem minora, & minus probabilia per Michaeam e. 6. Drus detestatur. Menora manser rra plena . Numquies iustificabo
sateriam impiam, i sacelli ponima dolosa . Si dolosa opinionum pondera non sunt illa quae iudex ipse iudicat minora , & salsa, tamen illis falsis ponderibus administrat lacramenta , & Dei thesauros ; quaenam erum Ut ipse judices, quam sit hoc sistema rationi Oppositum, audi λs velim quae
IV. Accedit ad Consessarium Cinthia ama sio doetrina lumine natu tali imbuta , quae obligationem ostendit se separandi ab amasio . Resusti tamen separationem . Dimittitur sine λbsolutione. Accedit amasius Sempronius Opinione casu istica contraria armatus, quae non' obligat ad separationem. Ab solvitur atriasius. Sibi mutuo occurrunt in conlueta convertatione amalii , Ec amasiunculae, & alloquia instituunt. Te ne Consese larius absolvit λ Utique . Quid λ Mihi abs lutionem negavit. Quid poena entiae tibi dedit Ieiunia quatuor, eleemosynas , 3c hospitalium visitationes . Acceptasti ne talem pinnitentiam λ Ecquomodo non Ego nolui eam acceptare. Noluisti λ & te absolvit λCerte. An non sumus in delicto & circumis stantiis pares Scilicet. Quae ergo tantae divertit iis cauta , ut tu absolutus in Paradiis sum ascendM ; ego sine absolutione in O cum prae ps corruam Revela arcanum. Eeee. Tu non legisti Dianam , Leandrum,
Estob tium Gobat, La-Croix,' Dianam , I centes imPertiendam esse absolutionem . Con-