장음표시 사용
271쪽
tis quatuor temporum, Sabbato ptate Domi- o f. p. determinatur , Nisi veritas exples. meam Passionis, & Sabbato sancto . Con-ile ti beatur. JEque deturminatur negando, secratio Eluscopi quolibet die domimc O. ae adfirmando. In dumis ergo tutior Hars ordines minores pravatim quolibet leso,teli eligenda, pultis Residix sarum commempublice seria f. ante labbatum quo conserrtitis. Certum est malum committere illam fmstant Ordines majores, aut eos em sabba,iqui neglecta Confirmatione ordines sui ei ro. Prima Tonsura quolibet die. Haec sunt nit . Quid ergo agendunt ρ Declina a mais, tempora conlueta . Ex privilegio alias quo- ac bonum.
que diebus conferri sacri ordines valent . X. Quaes r. vi. Quarulis es litatas esse idoneos & dignos repellere Episcopus ne- Heatis λ RES P. Triplex, ecolesiasticus, patri-quit, cum non sit ordinationis dominus sed montalis, monasticus . Taiulus generatim Lispensator , quemadmodum nec indignus accip: ur pro iure ad quidq-m legitime ordinare mi est. Frequenter in hoc , raro an pol si aendum. Quare titulus clericalis eccle- allo peccatur . si aesti rus est Ius truendi Ecclesiae bonis . Ius Vll. In his ordinationibus interstitia ser-'istua nunc acquiritur per beneficium pacifi-vari debent, ut Tridentinum sto a I. c. io. ee possessum, aut per pensionem clericalem. de clat avit. Subdiaconus ordinari nequit, nisi Prunis Eccιesae tacui. s non Ordinabant ueeli plus sit annus ab ultimo ord: ne luscepto, nasi Ecclesiae addicti : & ipsa Oidinatio titineque promoveri in Diaconum, niti elapsus t tutus erat quo ius Clerico tribuebat ut acciantius sit a suscepto Subdiaconatu , neque prendi alimenta ex bonis Ecelesine. in Sacerdotium n. si post annum a suscepto X l. Titulus patrimonialis est jus pereia Diaconatu. Tempore anter Hidrum exerce- piendi fructus ex alus quam Ecclesiae bonis, te suos ordines debent ordinati. Super his quae vel gratuita donat: one , aut heredit
interstitiis dispensιre Ep:icopus potest ex l ria successione ordinato obveniunt.
ixtionabili causa cum suis sub litis. I xl l . SOlo titulo ecclesiallico, excluso pa- VIII. QUA ST. IV. viuiuam apis sunt ad i triinoniali , usque ad taculum x. ordinatisaeros Ordine, λ REsp. Soli malavit, exclusis suere Clerici um determinatae Ee esiae adieminis, ordinari valent. Amentes, & nonidlcti. Et hoc titulo alimenta ab Ecclesialiaptizati exesus sunt. Pro minoribus Ordi- accipiebant, & ad altam transire Ecelesiama: ibus nulla determinatur aetas a Tridentino, i illis permissum non erat.
ted solum Iss. 23. e. I i. statuitur ut Hs X li I. I'olt haec tempora, & praesertim conferatur qui inteli sunt latillam Iinguam .itaculo xl l . vicissitudinem passa est Ecclesiae
P d Subdiaconatum requiritur annus 22. Ad disciplina. Musis pluribus documentis, in Diaconatum 23. ad presbyteratum a s . COn-:Tridentino, ut narrat Cardanalis Pallavieris suetudine praevalente sat est ut anni uti in- nus Ab. 7. e. p. acerrime disputatum fuit
cepti sint. Nequit sulcipi ordo superior non adversus titulum patrimoni λlem , & pro insui cepto inseriore. Qui per saltum ordoin- ilauranda antiqua disciplina lummo lludio e tur , ipsit saetio remanet et suspensus ablotarunt plurimi tanctimuit Patres, tu qui en-αxecuta one superlinis iecur. inferioris ordin s. tes, Sacerdotes vi oculo ecclesiastici tituli so. X. QUAEST. v. ἁμι non cetnfirmatus Or- lutos, similes equis esse freno destitutis. Sa ames I rapit , Peccaι ne mπισω ν REs R. l cra Synodus divino persusa lumine, ut uis Triden; num seg. 2I. c. q. ae Resor. haec l triusque Seneris malis Occurreret, regulam statu: t. Prima Tonsura non initiemur Pi D- l conda dit ut uberrimam , quae si servaretur, crameοι . Confimatiouixi non I ceperint. Qua- l refloreret ecclesiastica disciplina. Primum re graviores Theologi dorent, peccare mor- l statvit ut Episcopus neminem e tram titulor aliter qui scies Ier, pr termissa Cunfirma- patrimonii or inet, nisi quem Ecclesiae uti-rione, lusciperet Toniuram, & alios Osdi-llem, vel necessarium jud:caverar. Patram lae, . P. L -C Oax A. 2323. . reis it Besem imum vero inquit NA pensionem obtιne baum cum ι 2. abii , qui docent esse tan-ites orinari posthac non poss- , visi isti a sium peccatu in veniale. Et haec tententia,lus p a μοι veris a mendas pro necedua- inquit P. La-CrOixius, est probiab tior. Qui aite, ori commoditate tacusiainm siarum , eo, ι inquit de inortali cout Men o,iquogus prius Pro se is , paιramonium iliaci, non es a Fere a Mogatio, nise ce Mur costas. vel musionem vere ab eis obtInσι talia a Robulta ratro. Sed neque, iubio ego . tol-ie se qua era ad vitam susemandiam satis sivi.
272쪽
D I s s. r. D E E X T. V N C T. ' o R I . C A P. .v. ' vr. a 3 s Zlis quae exaggerata suere adversus Clericos Deus ad hunc statum vocat, praeparat do.
nulli Eccletiae ad l: ictos , vel urt S. Synodus clibus opportunis.sH. 23. e. i6. de Res . ne quis deinceps II. Istius divinat vocationis necessitatem ordinetur quin sit alicui Eccletiae add: eius .iscripturae sanctae manifestant. Clitista; Da-
m inquit ) nullus debeat ordinari quι minus, qui sietus est exemplar a nobis imi-- iudicis sui Episcopi non sit utilis, a r nec0- tandum, pinordinatus suit Sacerdos secun-farius Dis Ecelesti, sancti S ocius, vestigiis dum ordinem Melchisedech , ut psal. lost.
δεπιι eanonis Concilii Chalceaonensis inb.erendo habetur. Non a semetipso venit , sed minsistiti tit utilius in posterum ordinetur qui illi ius a Patre, ut nobis esset Pouis x inquit Melesiae, aut pio ioco pro cuiui necessitate, Paulus Hebr. 9. sanetur , iuπocens , imant tiri titare assumitur, nou ad cr/batur , ub/Jpollutus, segregatus a peccatoribtis , oe exe l. suis fungatur mueteribus, nec ιncertis υ etur Hr caelis Iactus. Quamobrem ipse clamabat Duibus. Quis si locum, meonfιθo Distam, in templo docens: A me ipso non υραι, fu. deseruerit, eι sacrorum exercitium interaιcatur .is veri 1, qui misit me: Ioan . r. ille missus XI, . En disciplina et lesiastica ad suum χ Patre vocavit ad idem Sacerdotium Ar primaevum instaurata splendorem . Nihilsstolos. ιπaυis ad se quos voluit ipse: Mare. deest , nisi ut Episcopi exacte servent ini3. Apostoli cum substituere deberent qui Iu- promovendis ad lacras ordinationes quae Tri .idae locum Impleret, implorarunt a Deo si. dentinum praescribit. Num hodie plures lintigua quibus manifestaretur eligendus. Osten- Clerici nulli addicti Eeclesiae iis qui addi-iae quem elegeris ex his duobus: Adi. i. Quicti sunt, ceteri iudicent. audent non vocati hane occupare dissima-XV. Tertius titulus est monasticus , vitiem , sic amprobantur a Chri ilo : Amen,
euius ordinantur Regulares, qui titulus pau- l amen dico visis , qui ncio intrat per ostium pertatis vocatur. Hi enim de bonis Eccle-lin otiis ovium, sed ascendit Miunde, ille fuesiae, seu domus in qua professi sunt, susten-is, Θ latro: Joan. ro. subdit ibidem: Per tantur. Plurima de hoe titulo, di de cen-ime si quis introι erit, ses bisur. Tandem S. sus vitalitiis, qui eum fem comitantur, Paulus Hebr. F. inquit o Nec vi quam su- dicenda essent. Sed dicta sunt alibi . t nur sit honorem, sed qui vocatur a Deo tam XVI. QuaesT. v II. Quor Iunt sifectus fa- l quam Aaron . Sic in Christis non semetipsum
examenta Orainis REI P. Tres: i. graua san. clarificaυ.t, ut Pont/fex fieret, sed quι Actitur elificans ἔ a. grati A sacran entalis; g. cara . es ad eum I Filius meus es tu. eier. Gratia maior aut minor conserturl IV. Quae hactenus ex Seripturis sancti iuxta diversim suscipientium dispositionem. l dicta sunt, confirmari sanctorum Antisti Caracter est lignum Christi ita antina in- l tum exemplis possent. Quo majori resulge- deleb: liter impressum . Plures alii effectus bant sanctitate, eo sortius ordinationi tuae solent recenseri , ut sunt obligatio servam i in animarum Pastores aut resistebant , aut dae castitatis vi voti annexi, recitandi ho- non nasi expresse vocati annuebant . Innu-r is canonicas, privileg:um canonis , & so- mera adducere exempla possem , quae bre-ri , & alia quae non sunt sacramenti esse- vitas praestituta non sinit.
elus, sed obligatiotas, vel privilegia quae V. Vocatio divina est veluti sons, & ra. statum clericalem consequuntur. dix gratiarum, & donorum quae statui sustinendo vires pares conserunt. Sublata v
CAPUT UI. . catione desulat praesidia necessaria , & ea posita omnia succedunt prospere. Qui Deo De vocatione initiandorum , oe signis non vocante , sed vel splendoris dignitate quibus dignosci queat. alliciente, vel redituum lucello impellente suscipiunt lacios Ordines, Deo placere ne I. Tocatio de qua nune sermo est, de-iqueunt. Numquid famulorum opera grata V scribi poteli quod sit actus provideo. dominis essent, quae ipsis repugnλntabus fieriae supernaturatis, quo Deus hos prae illis ML tent λ Audiamus Chri iram ipsum loquentemgit, Fraeparatque dotibus consentaneis ad sacra Matri . I s. Omnis plantatio quam non Hau cficia obeunda. Status sacerdotalis superna. l lavit Pater meus eaeisit, eraicabitur. Rur
euralis est , cui nemo propria industria, &'sus Joan. 1. Omnem paImitem in me non labore idoneus est; ideo necessaria est pro- l ferentem frutium , tollet eum. Notanda illa videntia supernaturalis, quae dirigat , & Au- : verba sunt in me. Non satis est fluetas paxilia conserat tanto fim consentanea. Quos i rere. Videndum num sint in Deo: In me.
273쪽
as 4 LIB. XII. DE EX T. UNC T. O R D. &e. Tandem Matth. 7. M hi dicent mili in die l ptos reddunt ad sacra ministeria obennda. Hur Domine, Domine, non ne in nomis' tuo i Corporis desectus omnibus patent . Animi prophetavimus, oe in nomine tuo daemonia 6 -idesectus alii sunt ambigui, alii probabiles,
cimus, in in nomine tuo virtutes multas fr- alii sere certi. Defectus animi alii sunt veliseimus Τι tunc confusis tuis, quia nunquam uti a natura insiti , & dicuntur naturae vitia, ut animus serox , indoles saeva, & se rina, vel mollis, fluxa, &ad omnem ventum instabilis r ingenium retusum, plumbeum , stupidum, necessariis scientiis eoinis parandis omnino ineptum . Alii sunt morales , & voluntarii , ut iracundia, superinas, non implorata Dei misericordia , & l bia, ambitio , Si habitus vitiosi. Qui na- voeationis gratia i Quid ergo , inquies, a- turae vitiis laborant, ad munia sacra noncturi sunt tot Sacerdotes, tot Pastores, qui j sunt promovendi. Numquid Sacerdotes se-
nulla precatione praemissa, nullo vocationis i roeis indolis allicient gregem ρ An Pastores examine iacto statum illum susceperunt i Se- l plumbei, retusique ingenii effundent in po- minabunt ergo in agro alieno unde metere t pulum eloquia divina Si mollis fluxaeque reqneant in vanum ne isti currunt, eum i indolis & effeminatae naturae sint , carent non sint a Deo missi Numquid deseret eisertitudine evangeliea, qua repellere lupovhune statum debent λ Si status deseri potest, rapaces, deprimere luperbos valeant. Alut animarum regimen; dubio procul dimi sillorum latera, inquiunt, ministri idonei se-ti , quando gravia signa occurrunt quod de-ident, quorum subsidio gresem dirigunt. Osit ad talem statum vocatio, & de lunt vo-ihomines miserrimi in viis tui si Pastores ercationis dona , debet. Ceterum arcanumino si tuae sunt, Se ministri doctores fiunt edivinae vocationis nos latet, Deoque soli pa-sMinistri carent vocationis gratia , carentiet. Vocatus Saul fuit, vocatus Iudas, &lcaelestium donorum copia: quoniam isti non
ambo improbati suere . Aliorum vocationis Deo vocante, sed humano artificio lenocI- initia mala hominibus apparuere ; sed pro. nante plerumque intrusi sunt. Illusio est secutio bona, & exitus sanctus. Catholic sperniciosissima velle Pastoris ineptitudinem rum pauci electi; multi vocati. Nemo ta- ministroruin peritia compensare. men desperare de sua salute debet . Sed o- IX. Desectus morales animi, qui x volun mnes satagere precibus piis , & laboriosis tarii, torrigi valent, praesertim dum voca operibus debent ut certam, sanctamque es tio vera est. Diversum de istis, ae de inficiant vocationem suam . Nemo desere e curabilibus naturae vitiis iudicium Brinan Proprium statum valet, a quo recedere si-ldum eli . Nam si adsit acre ingenium, opti Ne peccaro nequit. ma indoles, animi sortitudo, ceteraeque na-VII. Neque opponas doctrinam datamiturae dotes , crimina & v tDa emendati queunt . multos avertere a statu religioso: quoniam Piudens director praescribat poenitentibus pre- reponor Utinam id verum esset ut averte .itatis exercitium, virtumn semina spargat pret plurimos illos qui turmatim intranti& ex fiuctibus colliget, num planta trans non per ostium, sed aliunde, ut lares, &i tenda st in eaeleste viridarium. latrones. Sarius enim est inquit Concilium X. Sign4 divinae vocat: onis iuvenis pro Lateranente IV. maxime in Ordinatisos δε- movendi ad sacros Ordines sunt, I. si ad cerdotum paucos bonos quam multos maior ha- lescens a saeculi obieeta mentis avulsus sit ,
here. Haec recogitent illi qui ut Ecclesias,l& ab illeceb is mundi seiunctus. a. si non Monasteria , Conventus, & Collegia im- ad vitam privatam neum traducendam, sed l)leant , necessitatis seco propaganclae sol - ad D ii obsequium, proximique salarem in- is, & implendi sedes, indiscriminatim ad- eum bendum succensum se sentiat. I. si Ora
mittunt claudos, Ribos caecos , & dissolu- Donis studio afficiatur, ut ejusdem ope ex tos. Propagatio lia: e caelestis, spiritualis, S ploinre divinam voluntatem valeat: Orari clivina est. A Deo, non ab humana indu- enim est cum Deo eommercium , & ani stria proficiscatur oportet. iniun eidem conjungit, atque dona neces la VIII. QuaesT. I. Vnaenani funt si ina v ria petit. 4. ardeus desiderium adipiscendieat oma ad Italum religiosum , e,facerdotalem tisaeros Ordines. Hor ramen signa in frequen REI P. Illi non sunt ad sacros ordines vo-iter salsum, utpote a cupiditate lucrandi P
ti quos corporis, animique desectus ine- nis, aut dignitatis indipiscendae , non b
UI. Quis haee, Christe Iesu , oracula serio meditans , totis artubus non contremiscit Quis non videt , quam tremenda &so imidanda sit deliberatio diligendi oves
274쪽
D I s s. l. D Eamore Deo inserviendi profici scens . Plures enim appetunt statum clericalem, quia a parentibus ad id incitantur, quia inde sperant exonerare familiam. Atii rei familia. ris penuria pressi, laborate, ut Paulus Apo- solus, manibus suis, fodere, occare, pilcari renuunt, & satum clericalem conliderant veluti artem & professionem, qua absque labore & sudore victum & vestrium assequi commode valeant . inue recensita ligna ambigua sunt, & prudentis d. rectoris erit pro circumstantiarum diversitate deprehendere Quaenam vera, quaena In lacata vocatiost. Sed eo malorum res devenit ut plurimi nullo praemisso consilio statum ex ingenio assumant, & non omnes Epal opi vigiles sint in exploranda ordinandorum vo
XI. QU SIT. II. Licitum ne Ctiricis es dignitates ecclesiosticas , animarum regimen appetere λ RΕs P. Qui regimina animarum nempe Episcopatum, Paro hiam &e. appetunt , aut stulti , aut suae ibi sunt. Fuis versat hanc quaestionem S. Thomas 2. 2.. Iῖ s. a. I. ubi tria distingui r. r. Est oscium , quos Dei cultum, Ac proximi utilitatem spectat. a. est celsitudo gradus , vicujus Pastor dominatur in subditos. r. sunt reditus & obsequium subditorum . Desd
rium laborandi , operandique in vinea m. mini bonum est ; verum ut fertur in dignitates, in honores, & gr dus, & em lumenta temporalia , vanum & ambitiosum est. Pintimi aiunt : Cupio vitare otium, di assequi occupa ionem laborandi, & operandi in vinea Domini , & sub Lae larva mentitur iniquitas sibi, latitatque cupiditas, serpit ambitio . Si quis Dis parum dem -υι, bonum opus desideraι : inquit Paulus: &subdit Hieronymus : opus , non dignitatem riaborem, non delicias, per quod hAmilitas δε- crescat, non intumescat fastigio . Si laborare isti revera vellent in vinea Ecclesiae , an non pxtet omnibus λ Visitent xenodochia ,
consolentur infirmos: adeant rura & montes , instruant rudes, doceant ignorantes, dedo: eant errantes, succurrant pauperibus,
praedicent verbum Dei. An eant Epitcopum , de dicant: Ecce ego, mitte me. Quid λ mittere, non Itti; imperare, non D edire
inserviri, non inservare; ex olli, non extollere nos volumus . Hoc prosic O eit legitimum germanumque ret ponis in .
XII. Quid de illis qui ambitum agun', patronos sollicitant, ut tibi Episcopatum, P
rochiam procurent , qui matronis ipsia in.
serviunt, ut amasos suos obstringant ad inoi tercedendum , procurandumque gradum &dignitatem y Isti sunt vilissima ambitionis
mancipia, lares, & latrones, qui nequeuntes ingredi per ostium, scalas admoveri senestris curant, & ut ascendere queant, adiuvari Sc erigi a quibuscumque vitis & s minis student. Blaterant hae aetate ita diis stribui omnia ut, nisi industria humana os ficia & procurationes adhibeatur, omnes jameeant, nullumque sine officiis promoveri . Distinguo. Nemo sine procurati Onmus promovetur ab homine, concedo. A Deo, nego. Cedo : vis promoveri ab homine , an
a Deo λ A Deci , inquis. Quid ergo garris necessariam esse industriam humanam An gnorat Deus tuas dotes , & aptitudinem tuam λ An si te iudicaverit idoneum , non disponit sua in fallibili providentia ut praefi-eraris Ecclesiae moderanda: Insistis, Deum
miracula non patrare sine necessitate, humanamque industriam non proh: re , sed praecipere . Humanam quidem industriam
Deus requirit in iis omnibus quae ab homine pendent, secus in iis quae sibi ipsi rese vavit. Vocatio ad regimina Ecclesiae cliri. stianae solius Dei opus est. Non ne ipsi sacri canones prohibent ejusmodi omela , de procurationes' Sed quid plura verba sun dimus ' Nisi illi qu praesunt, reiiciant omnes illos quos noverint officiis , & ambitu patare sibi viam ad gradus , & dignitates Ecclesiae , frustraneus est labor noster. Veritas seipsa luculenta est. Executione, non per suasione opus habet.
De iis quae praestare, ει de iis a quibus abissimero Clerici debent.
I. URET. I. Peccant ne mortaliter Cleriis ea qui nee vestem clericalem , nec tonissuram umerunι R3 Sp. Adfirmant graviores Theologi , & innum ra Concilia praecipiunt sub poena excommum callonis ut Clerici ἔκ tonsuram , & habitum clericalem palam deis serant, & ne comas lorigas nutriant, deserantque . Probabuistae plures omni deliniunt. p. Claudius La-Croix lib. 4. n. I 37i. Os q. itfert opinionem Gobat negantem et sano male, si abiit uanaalum, & contemptus.
ii iti opinionem de Clerico nurriente coinam re eit n. I 37ῖ. ec Ictabit communius, . probabilius esse , talem clericum non pec-c re mortaliter, licet Episcopi , & Synodi
275쪽
LIB. XII. DE ET T. UNC T. ORD. &c. talibuς tomminentur excommunicarionem: quia, inquit, comminatio gravis non semperpndicar grave pr.eceptum . Iniustitiam ergo
perpetrant Synodi , & Episcopi levi culpa
gravὲssimam poenam comminantes. Etiamsi gravis comminatio non semper indicaret grave praeceptum; ideo ne in hoc casu nonhndicat Et sic dicetur in altero ea su . Et his distinctiunculis Synodorum , & Episcoporum saluberrimae sanctiones eluduntur. Rogandi ejusmodi Calaistae, quo jure Synodorum, Ac Episcoporum decreta ad proprias cogitatiunculas detorqueant λ Quis illis auctoritatem contulit tam frequenter extenuandi, & humanis appetitionibus attemperandi leges ecclesiasticas, & divinas λ Quid quod graviores Probabilistae non excusant agi avi culpa tales Clericos, ut animadvertit doctissi,nus Presbyter Bonus Metbesius dis. 6. q. I s. iniquiens : Ac rei a quidem ipsi Cclusae , quortim pleriqtie nibu in Deris hi- reris evolvendis , nihil in Ian iis Patribus, oeCoueiliis leo mundis versarι , plur aeqtio confisi,
omnem in omnibus habent fidem iueam concessere partem , ut tonsurae, habitus Herieatis negledium, . omisit οπ- ῶnter pe eata mortalia recenserent; m imper homines
tales onussionis constros excommunι calionis aua
tbemate pereulsos, vel percellendos assererent.
fitiam clericatim aa formam hastilus laicatis commodant, comasque ascitisias, edi cincinnatas , . pulvere odorifero aspersas deferunt, rons ra vix apparente λ Risp. Quid adversus torrentem , & quidem spumantem moris humani hiscam ' Numquid adversus communem , & praevalentem corruptelam vocis sonitum emittam Numquid Conciliorum , S S. matris Ecclesae doricinam , 8c Christi Evangelium erubescam Absit. Status elericalis inter omnes ecclesiasticos ordines refulget , cuius Patriarcha , non homo, sed ipse Cbrisius est, qui vocavit Apostolos,& successores. Habitus eleritatis, & mon e balis hostiliter pugnat cum luxu, fastu,& vanitate mundana . Quid si Claustrales
vestem monachalem ad sormam vulgo aliam a accommodarent Quid si cincinnati, comati, crispati, manicati, & cyprio pulvere rei persas comas desertenti Cia inarent omnes: Quaenam haec monstra stulti ne evaserunt Claustrales Exclamationes, & admirationes justissimae . At status clericalis non ne & ipse excellens, atque eminens λErgo longius abesse a mundi vanitate, luxu, & pompis debet. Patres Tridentini,& eeteri Theologi adeo laborarunt ut conatra Novatores propugnarent vestem cleri calem distinctam a laicali esse : Et Cleticinnire plurimi iacto negant doctrinam in Tridentino definitam . Immo alicubi laici vestem clericalem , & clerici vanas laicorum pompas deserunt. Quid refert vestem esse nigram , si forma , de Ornatus van: tatems rant ρ Quamquam plures nec nigram , sed fulgidam de inauratam deserunt, praeserta induin rusticantur, de itinera agunt. Audiamus Tridentinos Patres, qui sess. I c. 6.
de Refαν. clamant :, Tanta autem hodie aliis quorum ines vir temeritas , religionisque contem - tus , ut propriam dignitatem, edi honorem et ricalem Iarυι pendentes, υeses etiam dierans tubtice laicales , pedes io Hυersis ponentes, unum in divinis, aherum in earnalibus.
III. Quid vero de illis Consessariis diiscendum qui eiusmodi puli tulos , torosulos,
barbatulos, comatos, crispatos, Ac cincinnatos clericos, fastum, venerem, Zc sat anicam pompam usquequaque erepantes absolvunt, & ad altaria sacrificaturos mittunt lcua conscientia , inquit Merbesius Ioe. cit. religione Confessarii iis absolutionis
beneficium impendunt , extrema supplicia cum Giusmodi larvatis elericis expertunt IV. QUAE IT. III. Precant ne mortaliter Cis. Hei accipιentes beneficium cum animo riserea di flatum eurisaum , si opportunitas occurreriti RΕs P. Adfirmant communiter Theolo
gi , quia Clerici isti in re gravi circumtem
niunt Ecclesiam, δι surantur reditus sacros , cum in sortem Domini vocati non sint . Aliqui adfirmant istos mortaliter Peccare, si beneficio annexa sit animarum cura , secus si beneficium simplex sit. Distinctio υana, quia in utroque casu circumven: tur Ecelesia in re gravi , licet enorm lus in uno quam in altero casu. V. Q u As T. Iv. A Dibus absin re Clerici debent λ Rhs P. Concilium Mediolanense I. plura enumerat a quibus abstinere Clerici astringuntur. I. profanis negotiis se immi-lcere non debent; 2. abstinere ab arte me itendi; I. a negotiis, & mercatura; 4. Rconducendis praediis lucri causa; s. a tutela seu cura allorum suscipienda. 6. a fidejubendo pro atris; 7. a servitute seminis praestanda ;ου. a lud: s alearum , a venatione es amorosa tenentur. Ut ab his ultimis incipiam. VI. QUAEST. v. Peccant ne Presbteri so lares qui maxumis ancillantur λ Rrs P. COGruptela hodierna, qua Presbytecesaicis sanari: is interviunt, & sub praetextu educandi libem
276쪽
I s s. I. DE Ex T. UNC T. & o R D. C AN VIL Σπliberos, samiliae negotia tractant, domin
bus matronis inserviunt, manus consecratas
porrigunt, quibus ambulantes sustinent, monstrosa est , & horrenda. Presbyteri isti dignitatqm sacerdotalem deturpant, vilipendunt proprium caracterem , & sacrum gradum protinant. Episcopi evangelico petiOre deberent ejusmodi Presbyteros ab altari
arcere, & sacris interdicere. VII. Qu.FST. VI. Utrrem negotiatis Clericii sit interdicta Rrs p. omnes absolute affirmant. Inquit enim S. Paulus a. ad Trin. a. Nemo militans Deo implieat se negotiis f
Olaribus. Casu istae non pauci plures excingitarunt opinationes, quas omnes more suci
colligit P. L Croix tio. 3. p. 2. n. 9π. oesq. & primo asserit, Clericum posse emere aliquid ut consumat, & aucto pretio illud vendere sperans se vilius empturum. Est enim , inquit, ams oeconomicae Pruden-riae. Sacrae, ne an profanae Addit ibi n.
9pp. ρο θήρ. Manrique et, de Delbene, teste
Gobar, docent, posse Presbyteros emere uvas, & vinum vendere. Addit num. Iocto.
Gobat, inquit, putat in Germania licitum esse in Monasteriis per famulos vendere vi innum , & panem . Id enim proprie non esse habere tabernam , aut negotiari , sed sua
uendere transerentibM1. Hoc fit non modo in Germania, ed etiam alieubi in Italia. Perillam particulam proprie eluduntur omnes canones , qui vetant negotiationem , & mercaturam Clericis , & in primis Claustralibus. Plurimas alias opiniones faventes Clericorum negotiationi refert P. La-Croix, quas indicavi Tona. Io. lib. I. disi. 2. c. t I. Nunc eas praetereo, satisque si monere lectorem, Ut ab eis quae minus conveniunt Clerico, abstineat. UIII. Quaes r. v II. An venatio sit interdicta Cleris,s Rhsp. Adfirmant absolute omnes, & innumeri sunt canones eamdem prohibentes. Venationes vetitae sunt clamorosae, nempe cum canibus , avibus, & armis, puta selopis, peractae. Quietae autem venationes sine canibus, avibus, & lclopi S, sed solis retibus, & laqueis licitae clericis sunt, ut colligatur ea Tridentino. P. La-Croix lib. q. n. ι374. Inquit: is Probibitio- ,, nes illae nunc ita mitigatae sunt , ut si reis ereationis eausa fiant sine magno clamore , se scandalo, vel contemptu , non iacile pec-
is cetur mortaliter. μυ. Amri Turr. Gg.
M MS. Addunt suar. Sa Castrop. etiam ais venialij excusari, si venatio lit rara &ri moderata, dc ad reficiendas vires. H. Tom. II. IX. Fateor me gravi timore & tremora
concuti, cum ex una parte videam Pontifices summos, Episcopos, & sacras Synodos
comminari excommunicationem Clericis noa deserentibus vestem clericalem , prohibere mercaturam , venationem Zce. & eum ex
altera parte videam citatos Casuilias tribunal erigere supra Pontifices, Episcopos, &Concilia, & clamare ad Clericos, prohibitiones istas ita nunc murigaras esse, ut vio la ores non peccent mortaliter, subdit ibidem n. I 76. P. La-Croix: ,, Dicastillus n.
is ratu, & CLAΜos ΑΜ non prohiberi Clo,, ricis, nisi fiat frequenter; & addit eum is Caiet. Nav. Silv. Bann. Molin. Tu rQis Dian licet fiat frequenter, nonis audere se damnare mortalis, si ex recte is tione fiat. X. Haec & similia per universam Theo logiam interpretamenta grassantur , & ipsae divinae leges limitibus distinctiunculis accommodantur ad hominum mores. Quid iuvat laeta Concilia, Epii copos, & Pontifices pro disciplinae reformatione canones condere, si plurimi continuo doceant Clericos. & populum , hodie ita mitigatos esse canones, ut non obligent sub mortali, immo neque subveniali, si recreationis gratia , quae vetita sunt, fiant Prosecto omnes Clerici constein tantur se recreationis 8ratia venari , ludere , negotiari, & alia plura quae sileo. Cui miramur, si nunquam reformari, sed contra in dies laxari disciplinam tum eeelesiasticam, tum monasticam videamus An plures C xluistae in causa sint , an vetandum istis sit ne audeant mitigare sacros canones, judicent sapientes. XI. QUAEST. v III. Utrum Clericis vetiti sine ludi alearam ρ RhsP. Non modo anti qui , sed etiam recentes canones Clericis vetant ludos aleae seu sortunae & sortis. Concilium Lateranense IV. sub Innocentio III. ean. 25. inquit: Curici ad aleas , Ertaxusis non Iudant, nee hujusmodi tussis intersint. Glossa plura adjicit, & citat Novellam cxx . cap. Io. ubi haec habentur:
Interdicimus autem Ianctissimis Epimpis, Pri-Θteris, Diaconis, in Subviaconis, Lecto-rιθMI, in omnibus alias . . . . ad tabulas tu aere , aut altis Iudentιbur participes, aut in-Dectrrei fieri , aut ad quo bet nectutilorum
Dectandι gratιa ventre. Concilium Tridenti num ses. 32. cap. I. de Refor. inter plura quae de vita & honestate Clericorum prae- Ictabit, haec inculcat : Statuit sancta S
277쪽
LIB. XII. DE EX Idus ut quae alias a summis Pontificibus , oea sueris Conciliis de Clericomm vita, εο φ-re , cultu, doctri que πιιuenda , ac simul de uxu , comessationibur, choreis, ALLIS, LUSI Eus , ae quibus cmque crimiuibus , nec non
faecularibus .egotiis fugiendu cuisse, ac D Arter focua fuerum, eadem in 'sertim iisdem poeuis, vel majoribus , arbitrio Ordinarii
munendis, obfer ntur ἰ nec appetiatio execu-stionem hanc, quae ad morum eorrectionem pertinet , suspendat. XII. P. La-Croix lib. q. n. Iς . resertntis, MOL Rebel. Arari Castrop. interpretantes prohiberi consuetudinem ludendi ,1nil inae vero una aut altera vice . Immo
addit, Sa , & Valentiam ipsam consuetudinem judendi excusare a mortali, si non fiat ob lucrum, sed recreationis causa. Immo, inquit, Salas putat prohibitionem horum Iuinum non extendi ad Religiosos laicos, quia
rex s lanitim habra de Clericis. Sed communis opinio tenet oppositum, concludit ille.
XIII. Clerici haec legentes, te Probabilismi lenocinio praeventi, incipiunt citato rum Calaistarum auctoritate fulta ludere una di alter. vice. Ex repetitis vicibus fit consuetudo, Et tunc patrocinantibus Sa, & Ualentia dicunt se ludere recreationis causa, non ob lucrum . me enim est quid aceus rium. Tandem patrocinante . nias concludunt hanc consuetudinam non extendi ad Religiosos lateor. Quoniam , inquiunt , Ru-eiotes citati sunt graves, probi, & elaisci
Sed tu lector, missis ejusimodi commentis, in ne illorum, & maxime Tridentini doctrinam animum ierin intendito, & a ludis aleatoriis omnino abstine. Noli incipere, nisi vis proiequi, & pravam contrahere consuetudinem, Vix aliquem ex citatis Casuistis
legi, qui serventi zelo , 8e sedulo studio
promoveat sacrorum canonum observantiam ;sed eo dirigunt conatus suos, de studia in universa sere Theologia ut leges , 5c can nes mitigent , liniant, temperent, Ac h mana: Dagilitati accommodent . Verum ne hoc sit, tu ipse lector iudex esto. XIV. Clerici larvati incedentes Peccant
morriliter. Diana Tom. 7. v. s. Resol. 6. inquit: Puto non esse reretiendum a communi sententia Doctorum, nempe in tali easia Curi--r seculares , . νegulares peccaetum mortale
g. v NICU . De scientia ordinandomm .
- repellit Deus. Utilis tu Ventiam repulsi, repellam te ne neerritis singaris. inseae c. q. Et Evangelii a Martii. c. 23. cuamat : Vae vobis duras caeci .
II. Omnes adfirmant in ordinandis scienotiam requiri : sed pauci explicant qualis scientia necessaria sit. Scientiam qum Prophetae, de Evangelistae inculcant, est scienotia Scripturae sanctae. S. Paulus 2. ad Tim. 3. inquit: omnis Scriptura Eiυini s mspir ta, utilis es ad docendum , aes arguendum,
ad corripientam, ad emdiendum in iustitia, ut perseestis sis o Dei is omme Fus boaeum instructur . Primum ergo necessarium est Scripturae sanctae studium , ut vera imago christiani spiritus sormetur . Hac instructus di vina scientia inoffenso pede legere poteris etiam auctores morales: quia tum discernere sties verum a salso. Non modo ipsae divinae Scripturae, sed omnia Cone ilia, δι Patres inculcant studium divinae legis ab ipso Deo sacris scriptotibus dictatae . Concilium
Nicaenum II. ean. a. inquit: Nostrae Hiera eίiae subflautia sunt eloquia diυinitias tradita, divinaram Scripturarum vera scientia . Rur. sus dis. I. cap. Ctim ignorantia, haec haben tur: Seiant ergo Sacerdotes scriptiaras sanctas, cir canones. Deus te redarguet ob Scriptura
rum neglectum s atque iuxta lesis suae in Scriptura sancta descriptae mandat judicabit. Lubet huc transcribere verba practari Theologi Ludovici Haberi de Dor. Via. p. a. c. 8. III. Apage ergo modernos illos Theo- is logos morales qui in l: bris a se vulgatis
,, doe rinam morum stabiliunt ratiunculis, is dc argumentis veris milibus , ne dicam lo- ,, Disticis , vixque sacrarum Scripturarum is meminere, nasi ut earum sensum ad praeo conceptas opiniones deflectant; eoque pro- is grediuntur ut sui pectos In fide pronun-o tient qui sicut fidei dogmata , ita mora
is les cones usiones asserunt repetendas ex
se Sriptas sacris , canonibus Ecclesiae , &ri lanctoruin Padium scriptis . Operae pre- ,, tium seret ut viri hierarchici collectas is apud se haberent Propositiones ex hujus is modi libris magno numero excerptas, &ri censorie notatas tum a summis Possi iliciis bus, tum ab Episcopis per varia loca, ac ,, practertim Galla canis an . I 6ss. & I7O .
278쪽
IV. Uerum si in ordinandi; Clericis , si
in Parochis , si in Consellariis requiratur Scripturaium studium, Auid de Episcopis dicendum et iti Isti, cum sint pol illi christiani duce , multo profundius aliis subalternis ministris callere Scriptutas , eanones, Patres debent, quo pollini alios sana imbuere doctrina, atque dignos aprosque Eeclesiae profectui in sui adiutorium assumere, indi-
Rr os vero Haeptosque a ministerio arcere atque repellere.
DISSERTATIO ILDe simonia. CAPUT I.
Simoniae notis, eius varia species: ει quae pretiis rationem habent in simoia
I. Uxsτ. r. cesta sis simo lay Risp. Sininonia a Simone Mago nuncupata , est sudiosa voluntas emendi, via inuinri ali quia si irituale, vel spiritua i annextim , ut inquit s. Thomas 2. z. q. Izo. a. I. Prima parficulx studiosa voluntas p odit delibera. tam voluntatis actionem. Altera emendi, veι vendendi praefert omnem contractum onerosum, & non gramitum, quo res s piri aualis aliquo temporali pretio, seu aliquare pretio aestimabili emitur , venditur, lo. catur, Permutatur, transigitur Sc. Ultimae particulae significant aliqu:d a Deo auctore superitaturali proficiscens, aut ad Deum sa. tutis auctorem diremim .
II. Hoc spirituale triplex . r. Aliud in se , ut gratia, iurisdie so ecclesiastica , virtutes insulat , dona Spiritus lancti, ε ratiae
gratis datae , operatio miraculorum, Interpretatio sermonum &c. a. Aliud est spirituale emetens, ut sacramenta. 7. Est spirituale productum a canis spirituali, ni di Dpensationes in votis, iuramentis, absolutio a censuris, mortuos sepelire , eantare in choro &e. Spirituali anueram dupliciter evenit : aut quia antecedenter coniung:tur cum
spirituali , ut sunt beneficia eeclesiastiea,
quae supponunt ordinem clericalem, aut quia rem spiritualem comitatur, vel consequitur, vel ad rem spiritualem ordinatur, ut sunt vestes sacrae, vasa sacra, templa, reliquiae
Sismi orum , juspatron χtus praesentandi ad
REsp. Duplex. Alia iuris naturalis & divini, quae natura sua mala est , qu ue committitur, dum quae spiritualia sunt, aut spiritualibus annexa, ut gr1tiae, sacramenta, iurisdictio ecclesiastica , dona, virtutes &c. venduntur, vel emuntur. Altera est ecclesiastici iuris, quae mala est, quia prohibita : & haec sita est in permutatione, & resignatione beneficiorum &e. IV. Dividitur ultet ius simonia in mentalem , conventionalem , realem, & confidentiarem. Illa mensalis dicitur quae intra mentem sistit, quae dupliciter eontingere potest: I. quando quis interio proposito det: berat si-
Inoniam committere; a. quando exterius id indicet. Convintienalis ex mentali oritur
estque expressa , Ict tacita conventio dandi temporale' pro spirituali, aut contra: sed ex
neutra parte executi otia mandatur, aut tantum ex una. Realis utramque consequitur,& executioni demandatur, aut in partem, aut in totum, quod animo conceptum, &exterius conventum erat . Confidentialis est cum quis beneficium procurat eligendo , prae sentando, resignando, aut atra via, cum eonfidentia, seu pacto ex poeta vel tacito, ut is cui procuratur, resignet vel procuranti, vel alteri , aut ut pensionem, ve si e us ex eo reddat. V. QVκsT. I ii. Utrum fictus μὲouia sveram simon iam commistai REs . Fictas sio
moniacus est qui pretium promittit pro beneficio , animo se non obligandi , neque tradendi illud. Hune gravissime peccare adfirmant omnes. Sed negant plures hunc e Dis simoniacum . Opposita sententia mihi vera est . Exterior Iproni issici dandi pretium collidit interiorem intentionem. Prior OPI-nio viam latissimam aperit obtinendi , &retinendi beneficia his ne is simoniis. Cetorum casus rarus est, quia venditores rerum
spiritualium non solent esse minus versuti& veteratores, quam emptores : Hi nisi securi, de Nili sint de pretio, non vendunt. VI. Quo sT. Iv. siti e habent rationem pretii in simonia λ REsp. Munus ab obsequi O, a manu, a lingua. Munus ab obseqmo est subiectio oblata, ut est inservire eollatori rea spiritualis, allistere, eum comitari, docere, instruere &e. Munus .a manu est pecunia ,& quidquid nomine pecuniae venit, sive tradita, sive promissa. Munus a lingu/ est vor, laus, elogia, preces, lapsica tones, adulationes, di ali, hujusmodi. Regula generalis di praecisa designari nequit, quλΠ-R a donam
279쪽
1 L I n. x I I. DE Ex T. V N C T. O R D. &c. donam in munere ab obsequio, &a lingua Τco simonia patretur. Pecuniae traditio, vel pto. CAPUT II.
missio sere nunquam munus Rratuitum est. Si Episcopus benefietum conferat ministris Gomodo simonia committatur dam res tempsis ob servitia praestita, vel praestanda absque ratis traditur aut tamquam pretium , υusalario , communiter simoniam committit, yamquam motiυtim , Uel ut gratuita com-l etiamsi nullum interveniat pactum : quoniam penssario. ,
actu in loquitur, & locum pacti obtinet. VII. Communiter munera a lingua , &iI. N vecto novo oprnandi modo, peccata ab obsequio, si sint gratuita, non inserunt 1 Plura malitiam exuerunt ; cum milis collationem beneficii esse simoniacam . Atilena de mundo, inquit Caramuel, sustuleis raro gratuita sunt, & ingenui animi since- rit unus Diana. Olim viri sancti invehe. xa testimonia. Aliqui distinguunt prineipali-ibantur acriter in simoniam larva posita. Iurae, & mistis principaliter osterre. Distinctioipraesens mi est phalerata, & eompta secis, ablolute vera est. At in praxi dili inquerel& en in iis, ut vix reperiatur in mundo is huius distinctionis, primaris , & μ duris,lCalaistae plures in pecunia, seu in tempo- confinia difficillimum est, & versatus ani .irali distinguunt rationes pretii, nisitivi prin-mus se transformat, Iarvamque induit. Qua- ripalis , secundarii, proximι, remGi, directere tam candidati , quam collatores ab ejus-lintenti, compensationis, gratuιtae reπυυutiom .
modi muneribus abstinere debent. Qui di-iHoc distinctiuncularum involucro absconditagni sunt, his praestigiis non indigent. simonia, veluti isssa, & vallo munita, re- VIII. Mutilum sub obligatione imposi- tundit omnium sacrorum canonum ictus, citum smoniam continet, cum talis obliga- triumphabunda discurrit . tio sit pretio aestimabilis . Si mutuum tra- II. Concilium Toletanum eo. I. haec sto datur ex pacto, vel eonventione assequen- tuit: Si quis Dis operum accepta QUOCUM-dae rei spiritualis, similiter simonia est. l UE MODO Iecunia orainaverιr Epsopum, IX. Qui titulo consanguinitatis, vel affi- Ab tem M. ipse gradus sui subiace.it periculo. rutatis conserunt beneficia , praeseruntque III. Conchilum Tridentinum , missis in inconsanguineum , vel amnem digniori, pee- numeris allis canonibus, seg. a. e. 18. decant gravissime contra iustitiam, ut docetIReformat. infer plura haec decernit.
S. Thomas a. a. q. IO . a. s. aes et. eique Ueumque ne quidquam prorsus occasiος ΓMyrsub tibunt omnes Theologi. Simoniam per- exam/nis NEC ANTE , NEC POST ACCIPIANT.
petrat Episcopus , si conveniat de pensio latio tu simoniae υιtiam tam ipsi, quam uiat
sibi, aut alteri solvenda, aut conferat be-ldantei incurram. A qua absolvi ne avi mineficium, si alias pensionem non sitisset i m. DIMISSIS BENEFICII x, Pae quomouocumque positurus. Simoniae quoque rei sunt candi- etiam amea obtinebant, ad aha imposteram
dati qui in Romana Curia pensionem sol. inhabiles re ausur. vendam, aut aliquid aliud pretio aestimabi- IV. Nihil sive ante, sive post tradi ex
te spondent aulicis , aut alus quibuslibet, minatoribus, & collatoribus beneficiornmni auxilium savoremve praebeant ad benefi- poteti. Ergo vana sunt commenta quae do. cium assequendum. Quν imponunt onus be- cent, aliquid Ir,bui licite posse sive ante, nescio nnllo modo annexum , simoniamsuve post, quocumque suco obtectum. NOcommittunt . Quare simonia est renunti sque Scripturae in acta, neque Patres, nequere, vel commutare beneficia quibuscumqtie Concilia distinguunt in re temporali te Maeli nibus, conditionibus, modisque adie-idenda rat Iones pretii, mortui proxim/, remactis in favorem alterius . Simoniae rei sunt ri, Prin statis , accessorii &c. sed absolute, qui permutant , aut renuntiant beneficia technis rejectis, clamant : Gratis Meepisti , cum pensione ex licentia Papae, sed adiectasgratis date. conditione ut renuntiatarius solvat bullas V. P. Gregorius Ualentia inter primos pensionas . Similiter simoniam perpetrant citari tolet qui mandata contra sim iam qui conserunt beneficium curatum cum o- laxaverit. Et reipsa Tom. ς. ἀπ- 6. q. I siis nere ut beneficium quod habet, libere resi-lpunct. p. haec docet: is Potest quis conferre snet, quia apponerent conditionem in col- is spirituale propter temporale principali-ιatione beneficii quae de jure non est. D ter tamquam propter finem , ita ut te In
is porale.apud eum non sit finis ipsius gelis spiritualis, quasi temporale plur: s ab eo
280쪽
DIss. II. DE sim quam spirituale aestimetur , sed tantum isse modo voluntatis , stae applicarronis animi ,, ad actum eo ferendi spirituati et O Me non
,, est simonia. Quod ibidem susus eonis
VI. Uenustior ne , Se acutior excogitari distinctiuncula potes Collator beneficii aeiscipere potest principaliter temporale ; sed hoc temporale non est finis rei spiritualis, sed tantummodo voluntatis, με applicati nis animi ad actum conferendi spirituale. Temporale erso datur non propter rem spiritualem, sed ut collator applicet voluntatem ad conferendam rem spiritualem. An haer tiei, & impii legentes haee sestiva interpre- tamenta scandalum accepturi sint, ceteri iudicent. Doctrinam Ualentiae secutus est Tan-nerus , aliique plures , inter quos ipse P.
VII. Romana Sedes inaudiens simoniae fc Ius quorumdam opinationibus foveri , & in dies grassari, tres sequentes theles damnavit. Alexander VII. hanc num. 22. proscripsit: Non est contra justitiam beneficia ereis stiea
non conferre gramis: quia taliator conferens ilia beneficia ecclesiastica , pecunia intemeniente, non
exigit illam pro collatione beneficii , sed in ruri
pro emolumento temporali , quod tibi ranferre non tenebatur . Uen. In noeentius XI. duas
sequentes 4s. & 46. diris devovit : Daretemporale pro spirituali non est simonia quando
emporati non datur ramquam pretium , sed Eumtaxat tamquam morisum conferent , vel
.essetandi spirituale , vel etiam quando reue rate sis solum gratuita compensatis pro spirituati, aut e contra. 46. Et hoc quoque loeum
faber, etiamsi temporale sis principale motivum
andi spirituale ; immo etiam si sit finis ipse, rei spiritualis , sic ut illud pluris aestimetur
quam res spirituatis. VIII. Qu C sT. I. Qui dat pecuniam taminquam motivum non immeriare obtinenis rem spiritualem , sed tamquam moriυum medium Aonestum , ex quo expectetur res spiritualis, committit ne simoniam REsP. Negant aliqui. Sed haec opinio falsa mihi est, doctrimae scripturarum, Conciliorum, & S. Thmmae prorsus contraria. Candidatus ad Oidines , aut parochiale beneficium accipiendum oneri petuniam examinatoribus, Episcopo, collatori &c. Quodnam est motivum illud medium verum, & honestum, a quo expectatur beneficium , aut sacramentum ordinis Silent. Ne multa, eandidatus non Ira.deret , vel promitteret rem temporalem,
nisi speraret beneficii , aut sacrorum ordi-- Tom. II. Mo . . CAP. iII. 26rnum assecutionem . Ergo simoniam eo mittit . I x. Eamdem opinionem defendunt Salinanisti censes tract. I s. cap. I. p. q. n. II. ubi do cent, ad rationem simoniae requiri volunt tem dandi pecuniam is ut pretium, seu com- ,, mensurandi ιllam eum re spirituali, tantiis is que aestimandi, q-d fis per tantractis me ,, rosum. Hac tamen seclusa prava volunta- ,, te , etiamsi temporale detur animo conisse sequendi spirituale, non ut pretium One is rotu in , sed gratis , vel ex gratitudine, ,, aut benevolentia , etiam cuin aliqua an is tidoralis obligationis impositione , nulla se simonia committitur , sive munus anteis collationem rei spiritualis conferatur , si- is ve post ipsam , sive simul cum ipsa. X. Quid expressius contra Tridentinum,
contra omnes sacros eanones proferri valeat, profecto me latet. Ad rationem simoniae re quiritur voluntas commensurandi pecuniam eum
re Dirituali , tantique aestimandi Qui hane haberet voluntatem, haereti eus impudentissimus esset, nedum simoniacus. Quis Catholicorum umquam asseruit pecuniam aequare rem spiritualem ordinis omnino superioris posse λ Haec opinio, meo iudicio, reipsa continetur in rescriptis damnatis thesibus. Hac quippe doctrina admissa, nulla in mundo simonia est. Si plura cupis, consule Tom. αlib. I. aef. r. c. 7. Nec lubet in doctrina eviis denter falsa convellenda diutius immorari .
rale sub spe obtinendi a donatario spirituisti, ω contra , titula amicitiae , O gratitudinis fRΕsp. Adfirmat P. Billuari, dummodo sneere, & non ficte expectetur ut donum spontaneum ex mera gratitudine, amicitia , &liberalitate , & non titulo muneris temporalis debitum . Quoniam , inquit, hoc est dare temporale ut motivum quidem obtinendi spirituale, sed mediante alio motivi Misneso, scilicet gratitiarie, . amicitia. XII. Haec sunt pura putaque commenta ad inerustandum simoniae stelus excogitata. Concilia omnia , & praecipue Tridentinum
prohibent dare pecuniam, non animum, non modum dandi. Concilia prohibent dare rem temporalem pro obtinenda re spirituali. Ineptissime excogitatus est modus dandi, quando reipsa datur pecunia . Nec collatores beneficio tum , ordinum &e. curant utrum pecunia detur titulo pretii, vel incitamenti, reo mori , aut proximi , aut anti rati gratitudianis motivo, dummodo re ipsa detur, & ipsi reipsa aeripiant . me unice curant, cetera