장음표시 사용
321쪽
eona pars quae non vovit, petat, dum praevidet a vovente petendum. VIII. Qua sT. m. Quomodo eae impedimento vinitatis , aut cognationis spirituatis im- Πάiantur coniugu a d hui petitιone λ REs p. Duo impedimenta praeter votum supervenire matrimonio solent. Unum ex ast initate contracta ob sernicationem eum consanguineis conjugis; alterum ex cognatione spirituali, ut ii alter filium communem extra necessi talis casum aut ex sacro sente susciperet, vel in confirmatione teneret; quo
in casu graviter peccaret, & privaretur Iure petendi debitum . Qui uero incestum: committit in primo, aut in secundo graducum consanguinea alterius conjugis . privatur iure petendi, sed reddere obstringitur, ut dixi. Disputant auctores de conjuge co sentiente , aut consitum praebente ad patrandum incestum , an tune uterque prive tur iure petendi : & argumenta pro utra que Opinione talia sunt, ut rem dubiam es ficiant . Petitio enim debiti innocenti dumtaxat conceditur. Consentiens in incestum alterius reus est. Ideo pro eonscientiae securitate petenda dispensatio est. Conjux qui Peccaret cum sui, & non coniugis consan- suinea, gravius scelus patraret; at non R- mitteret jus petendi debitum , qu ja non contraheret affinitatem. Contra si ambo coniuges incestum patrarent eum consanguinea
alterius , ambo iure petendi. & reddendi
pravarentur idcirco separandi essent, donec dispensationem obtinerent. Coniux Coaeta per metum a consanguineo viri ad ine estum, nisi coactio talis esset quae excularet a peccato, quae vix ac ne vix quidem
accidit, privaretur iure petendi debiti. Si
Coniux peccat cum consanguinea alterius,& laboret ignorantia faeir, nempe esse con sunguineam coniugis, communiter auctores
docent non privari iure petendi debiti ; si vero scit esse eonsanguineam , licet ignoret poeuam privationis iuris debiti petendi, ni
halominus priWatur iure petendi . IX. Q I EST. IV. Qui certus es matrimo- Π m esse ronum , sotest ne debitum reiaere .niugi petenti , Cr teneranti matrimonium e se irritum, ut miret infamiam , aut mave morimi Rrs r. Communis sententia doret
coniugem certo scientem impedimentum tr-rltans m rrimoni uira , nullo modo reddere
posse, etiamsi mortis periculum immineat, aut censuris compellatur . Ratio evidens , quia hoc in casu topula esset sernicaria.
Lygo nullo modo est committenda ob quodcumque malum, sue mortem , sive insam iam . Quae opponuntur, nullius sunt momenti. Iudex ec lesiasticus ex ignorantia invincibili judicans matrimonium validum , eensuris compellit ad matrimonium servan.
dum,& propterea non dispensat. Si tulex disipent et, quando potest, cessat omnis quaestio. X. 0UAEST. v. An Confessarius certo scieres
matr/monium esse nullum teneatur monere con
iugem paenitentem ignorantia imincibili credentem esse υ Iidum REs P. Si mulier laboret ignorantia in vincibili , omnes fatentur monendam . Similiter si ignorantia tutis & h-cti sit in vincibilis , & Confessarius praevideat profuturam suam monitionem, omnes satentur debere illum monere Poenite me misContra si Consessarius praevideat monillo nem suam non profuturam, tunc imp Meat me se gereret Confessiarius , si admoneret, inquiunt Salmanticenses cum pluribus. XI. Supra Tom. I. iam prodiga vI has opiniones , quae mihi salsae sunt. Piscis nunc rem perstringo. Omnes iure divino tenentur scire veritates quae ad proprium statum attinent, easque inquirere, & addiscere, ut omnes Theologi cum S. Thoma docentis
Impedimento tum dirimentium matrimonia veritas est cujus notitia ad coniugatos ma-Rnopere attinet. Ergo coniugati toties vlo
iant hoc divinum mandatum inquirendae ve ritatis attinentis ad proprium statum, quo ties tali sunt dispositione affecti ut vel negli8ant, vel nolint eam scire. Coniugati labo rarites ignorantia in vincibili iuris , & faeti talis impedimenti dati mentis matrimonium, in hac praevidentur dispositioire qua nolint hanc ignoranti in expellere , & veritalem aediscere . Ergo violato: es , & c. ntemptores
lunt divini manditi inquirenda: vetaratis.
Ergo illorum ignorantia est uincibilis, cum luperari ab ipsis possit , media monitione
Confessam . Si vinei bilis ignorantia; ergo iuxta Omnes monendi poenitentes sunt. PA
tet ne ad estugium rima Z Cur Confessatius sileti Quia praevidet a conjuge Poenitente
nun suscipiendam veritatem , si eam mani sestet. Haec tota silendi ratio. Falleris ἀSunt infamia, scandala, mors, vel alia grδ v Iisima mala oritura, quae silentium praetcri bunt. Ineptis. Haec absurda silentium nomimponunt , si ignoran ii si vincibilis , ut
Omnes faten rur. Atqui in nostro cala igno Iantl , quae alioquin iuvincibilis erat, fit vincibiliq illo ipso momento quo coniuges praevidentur non suscepturi noritiam verita
tis a Confessario manifestanda. Externa maliqua
322쪽
quae timentur, honestare nullo modo valent Consessarii silentium . Ergo poenitentes indispositi sunt ad hoc lacramentum. XII. Respondent adversarii, esse tales poenitentes dil positos, sicuti sunt illi qui non
sunt ita ammo comparati ad abstinendum a peccatis, si lento igne essent torquendi: &tamen imprudentia esset talia illa propone. re , & eorum imbecillitatem in diserimen adducere. Exemplum ineptissimum. Imprudentissimnm & ego reputarem Confessarium qui similes hypotneses , & rocissima, Iyrannorum tormenta proponeret. Sed cur
quia hie & nune non urget subeandi martyrii praeceptum . Et ut proprio mucrone adversarios confodiam, finge p1ratum ignem, tyrannumque pro tribunali sedere , atque
mortem decernere Eute Christiano omnia haee ignoranti . Numqnld si confiteatur , monendus non est imminentis supplicii tNumquid non animandus , non erigendas ad sudeundnm lentum ignem λ Numquid silendum λ Tune ergo solum imprudens Consessarius esset, quando nulla Occurrente martyrii occasione, nulla adesset imbeeillitatem Poenitentis tentandi causa. In nostro casu urget praeceptu in non sornicandi in matrimonio nullo. Et gratia divina adest, qua servari praeceptum potest . Adversarii docent , Deum impertiri gratiam suam vel ipsis obcaecatis , & obduratis. Et nunc vel ipsis suis poenitentibus iustis saeramenta suscipientibus illuminationis gratiam , qua amplectantur veritatem , concedendam despe- ltant λ Invehuntur illi , & merito contra lJansenium aientem , deesse justis gratiam lqua illis possibilia praeeepta fiant : & illi
frequenter inpossibilia asserunt praecepta divina ratione ignorantiae in vincibilis , ne-
Lantque gratiam adesse qua possibilia fiant vel ipsis sacramenta frequentantibus λ Si lenim adsit gratia , qua superari ignorantia lyossit, haec vincibilis, non invincibilis et . XIlI. Testimonia Innocentii III., & s.
Augustini Tom. a. 'par. is. I. c. 4. Ω- sci calamo palam feci inepte obtrudi ab adversariis , sicut & praeceptum correct :onis
fraternae. Vide etiam supra Tom. I. lib. 2. Eth. I. c. Σ. n. al. Sententia Salmanticensum , Sancheet , & aliorum, qui docent,
Consessarium neque ante matrimonium debere coi juges impedimenti admonete , spraevideat nihil profuturum , mihi est evidenter salsa. Tnesilogi graves docent monendos poenitentes, & in edin opportuna ex
cogitanda ad matri mouium disterendi . Rλ- rissime occurrunt circumstantiae tales in quibus disterri matrimonium nequeat. Si tamen circumstanti urgerent, luggerunt vel
utendum privilegio bimestri , vel eliciendum votum eastitatis, donee obtineatur dispensatio vel ab Epit copo, vel a Papa. XIV. Nolo longius rem producere. Ali
qua tantum absurda hie in transcursu indiis cata quae adversariorum opinionem consequuntur . I. Consessarius non astringeretur monere poenitentes in vineibiliter ignorantes esse restituendum lucrum ultra sortem e actum tamquam ex benevolentia debitum . a. similiter non debet monere vatum equestrem provocatum ad duellum , bona fide
putantem acceptandum esse , ne honor obnubitetur , & ignaviae notam incurrat. 3. Eos non monendos qui bona fide .lieitam esse credulit talumniatoris occisionem, quando nullus alius modus occurrat evadendi infamiam. 4. Reliquendos esse in sua ignorantia qui bona fide credunt, iudicem posese iudicare tecundum opinionem minus pr babilem, & pecuniam posse accipere, quan do litigantes habent pro se opiniones aeque probabiles. e. Non esse illuminandos illos
qui in vincibiliter credunt licitum esse reti in nere concubinam valde utilem ob delecta. mentum. 6. Puellas quae certo existimant procurari posse abortum situs non animati fine peccato ad evitandam infamiam. 7. Plurimos qui pro certo habent non esse e serendam occasionem proximam valde commodam , relinquendos esse in ignorantiae
XV. H. & sexcenta alia similia igno.
rari in vincibiliter posse non negabunt adversarii , si illa in vincibiliter ignorarunt benigni Doctores Casu istae, qui eadem & alia
propugnarunt fide bona. Tacentum ergo, silendum , dissimulandum est , quando Consessarius praevidet poenitentes adeo addictos esse eiusmodi vitiis, ut nihil prolatura sit admonitio sua. Nec est quod opponatur impedimentorum ignorantiam saeti esse. Ceterum ut compertum lectores habeant, quo se se extendat laxitatis ninu 3 oprnandi modus praeter ea quae dicta sunt libro praecedenti , audiant quae sequuntur . XVI. P. Georgius Gobat tr. 7. n. Ξ s.
haec seribit. M Quid saci et Confessarius, si
, , videat pcem lentem ex in vincib:li igno- ,, rantia Onnoxium v. g. mollitiei , cujus is gravitatem edoctus ob habitum pravumo vix abii inebat His verbis proposita fuit ,, illa quaestio, applicataque hu:e peculiari
323쪽
O B. x III. DE MATRI M. CENS. &c. si virio, cum posset pluribus. Respondi au- tem ex scriptis illo cit. e. 37. n. 6 I. sis probe consiueratis circumstantiis illius poe- nuentis, omnino judicetur nihil si e pro- ,, fAmram mouisionem, sed cognito a se como miti prave scelus , nihilo rarius patratu- , , rum allud quam fecit ignatus turpitudi-
,, nis tantae, coram Deo D IssIMULANDAMD ESSE MANIFESTATIONEM VERITATIS.
XVII. Vel ipsorum contra natu Em ilλ-xitiorum notitiam ignorantibus manifestare Consessarius non tenetur , sed dissimulanda es manissatis υeritatis ρ Dum tam inaudita commenta detestanda proponimus, vociferantur nonnulli , nos gravare Casu istas . Sed verecundari tandem aliquando deberent
haec obiicere. An non sunt ista publiei tu. Tis ' an non queunt esse perniciola imperitis Τ Addit I . Gobat se censere vix esse Consessarium iam sagacein qui prudenter iudicare queat de quoquam , suam admoni. tionem non profuturam ad immiuutionem
XVIII. Verum continuo ibidem u. 3IT. subdit P. Gobat: se Et vero non semel diis dici esse qui inculpabiliter ignorarent mor- ,, talem malitiam huius flagitii . Igitur, is practice loquendo, non tam quaerendum
,, est de illo solo qui vix Omittet. seu vixis abstinebit, ut loquuntur illae litterat, idestis qui quandoque, eis rarissime, abistinebit, is sicuti, proh dolor i gemunt Consessarii seis nactos complures huius se dissimi sint ul,, & istidissimi sursuris. De Re quoque cen- ,, seu iηtelligendam sententiam D. Aratistini.
o Moraliter enim non tam prodes, quam obolis II LA MONITIO , quae tantum impediretis lex, octo, decem peccata formaliter mor- ,, lalia , causabit autem ducenta, trecentari itidem mortalia.
XIX. Sententia S. Augustini inquientis,
Si scirem tibi non prodesse , re nou monerem , re non terrerem , si de nimis hona abutuntur
illi qui ex alus libris illam rescribunt, quinea in in sente legerint . Consule Tom. 2.lpari disi. I. c. q. ubi integrum sermonem ex Augusti iis, non ex Casuistis transcripsi. Alloquat dr Doctor sanctus moribundum , eumque ad spem erisit, animatque. Et Caluina: citati hanc tanti Doctoris lententiam eo actorquere non dub; tant , ut Consessarii debeam silentio dissimulare ipsa horrenda contra naturam scelera. Si poem- tentes admones , ait P. Gobat cum aliis, obtinebis ut ab octo , vel deeem pol tutionibus formalibus abstiueant . Inter unducenta & trecenta flagitia sorinalia D. trabunt . Ergo silenuuin , permitteaeum que ut materialiter se se an luto libidinis v lutent , quia cum suis pollutionibus, qearum malitiam invincibiliter ignorarunt, la*tas Patad: si ingrea: entur. Hi sunt novae benignitatis flosculi . XX. Qu RST. v I. Au si co regum aster δε-
bitet yr denter Adtim ne D matrimonium contractum , petere deIι tum , atit reddere quea: tRL SP. Is continuo inqu: rere diligenter veritatem debet. Si negi: gens erit, prone
gligentiae qualitate delinquet. si, adh:b.la diligentia , dubium prudens perstitat, res de re coniugi non dubitanti tenetur; at pe tere ille nequit, ut Innoeentius III. cap. Inquissionisus de sent. excom. aperte docet. Quare ut salsam reiic:o opinionem eorum
i qui hunc petere polia dorent, etiamsi das binna persi lat, post adhibitam diligentiami in utroque . Qui leviter dubitat , iudiciol prudentis viri excutere dubi ationem debet. t XXI. QuaesT. VII. Quomodo risia: egranaa
l irritum elle potest vel ob desectum consen ius, vel propter impedimentum occul rum, vel publicum, vel quia de suit praesentia Parochi, de testium. Matrimonium quocum que ex his capitibus nullum , ut convalel icar, ea omnia supplenda sunt quae leges Eccleuce praescribunt . Si defuit praesentia Parochi & testium , coram Parocho & te
stibus redintegrandum matrimonium est. Sil defuit consensus, renovandus. Si irritami suit ob impedimentum, petenda daspensa'l tio est.
XXII. Coniusti assirmanti sibi defuisse coal sensunt, nulla habenda fides est , ut habe
tur cap. Per tuas , de probat. Qui ficte cos. t traxit, tenetur ex iustitia vetuin consentum pponere, quia cuique jus suum servandum est. Sed conjugi sincere contrahenti jure debetur alterius contrahentis consensus, Baamodo in ipsa celebratione contra elus , sedellam post celebratum contractuui , & toto
vitae tempore : quia pars innocens in per petuum contraxit. XXIII. Qu/ sT. vi II. uando matrimo nium est irritum ob ala quoa impeminentunι di
rimens , requiritur ne tit ueterque coniux certior
fis RLsp. Si utrique notum impedimen tum si, quaestro nulla est. Ansulitae undique premunt , quando una iola para con i uia Sc rea est impedimenti, Quod inanite stari con; ugi innocenti absque an iamiae peri culo ne uult, ut si uxor cum mariti fratre
324쪽
copulam habuisset , aut contra . Convenit penes omnes primum a parte conscia impetrandam esse dispensationem , Ze a petitione debiti abstinendum interim. Quae se. quuntur servinum facessunt negotium. XXIV. Pontificiat litterae dispensationis
hane continent clausillam: Altero impedimen. um ignorante, Prisu de nustitate consensus pri ris certiorato. Ratio quoque urget. Nam redintegrari contractus nullus haud potest, nisi denuo efficiatur validus . Quomodo autemessici validus potest, nisi utraque pars rursus consentiat. Utraque autem pars consentire denuo nes uit, nisi utrique constet, matrimonium prius contractum fuisse nullum. XXV. Ut hune gordianum nodum Theo. Iogi scinderent, varia excogitatum. Plures docent coniugem innocentem admonendum generatim & eonsula de matrimonio irrito . Faeilis res foret , si haec nene rica manifestatio eliceret novum consensum , nullamque suspicionem in conluse innocente lpareret. Quid enim, si eoniux innocens scandalum subeat, de in suspieionem adducatur alterum coniugem reipsa perpetrasse flagitium Tune alii Theologi docent , nullo modo indieandum imp dimentum esse, quando talia timentur; led sumcere ut, obtenta dispensatione, pars' rea illi elis 3c blandi. tita pertrahat in consensum hoc modo . Tati
Ore re prosequη, ω si nullum inter nos matrimonium esset , ego nunc tibi nubere vialem. lImmo nune te accipio in meum. Hoc ne tu fa- lcra ex parte tua λ Si reponat Facis , aut si. mili verbo eonsensum prodat, confectu'
tium est. Hoc sperari a conjuge si 'i' ici, de bonae fidei potest. XXVI. Sed quid dicendum, si a coniuge experrecto hoc sperari nequeat , immo ti- lmeatur responsum , quod resert n. 4 9. P.
halerem , vestem te omnes haberent diaboli . lIdeo alii docent , non esse necessario mo. lnenduui conjugem innocentem, sed sat esse ut coniux reus renovet consensum copulamaritali assectu habita, nam alter reddendo consentit . Ad clausulam dictam certiorata parte respondent intelligendum esse, quando ad commode servari potest. Si in hoc consisteret , iacillime omnia diluerentur . Ego pro diversitate circumstantiarum consulendos Episcopos iuggero. Ipsi enim pastores sunt. Si Pontifices, praefata clausula adjecta , ut pars inmaefis certior fiat , dispensationem impertiunt, qua auctoritate aliqui tribunal erigunt supra ipsas pontificias diiPeta a LO- Tom. II. nes, eas ultra clausulas restringentes exten dendo In his itaque angustiis aut Epist pos, aut Romanam Sedem consule. XLVII. QuaesT. I x. Matrimonium ob imo
pedimentum occultum dirimens, vel ob δε--ctum consensus irritum , redintegrati ne eoram
Parocia, or teJbus debet REsp. Adfirmant omnes, si matrimonium nullum fuit, quia clandestinnm . similiter quando impedimentum dirimens publicum est, di deductum ,
vel deducendum ad solum conten losum , redin integrandam matrimonium est coram Ρacho, Ee restibus. De impedimento occulto,uod probari per testes nequit , Theologiisputant num renovandus coram Parocho, Ze testibus consensus sit.
XXVIII. Adfirmanteni sententiam desinisdunt Theologi gravissimi Basilius Pontius
lib. s. c. 6. Paulus Comit Olus Io. I. q. Iaci
ubi refert responsum Clementis VIII. seamrmantis, quique dispensavit ut in similieasu coniuges inter se secreto contraherent , renovato consensu , eum legitimatione prolis . Oppositam opinionem defendunt Saninchez, Bonae ina, Castropalaus , de alii plures . Ego paucis respondeo , in his casibus eon sitiendos Episcopos, vel Romanum Pomtificem.
De peccatis quae perpetrare eonjuges valent is exertatis oscit μονιi contra Mem, Dum , iocum , . bonum proiis .
I. uKsT. I. Quomodo peccare coniuges con ira matrιmonii finem υalenti Rrs p. Peceant i. si ob solam voluptatem commisceantur. Olim aliqui docebant oppositum, qaorum opinionem damnavit Innocentius XI. Opus conjugii ob sesam voluptatem exercitum, omni Prorsus caret culpa , ac veniali defectu. Bruta, non homines ratione praediti, opera tur ob solam voluptatem.
II. QuaesT. II. Quinam es finis ob quem actus conjugalis es licisus, s meriristas RE-sp. Est procreatio prolis , vel debiti reddi.tio . Aliqui docent actum conjugalem licitum, ει bonum esse exercitum ad sanitatem
eorporalem sex recuperandam, aut conse a
Gm . Ecclesiae Doctores oppositum aperte docent. V num at lega re lassiciat S. Thomam , qui an supplem. qu. 49. s. s. ad 4. haec habet . Quamυis intendere Ianitatis cunμυarao nem non sit per se matam , tamen haec intenis
325쪽
ne qui ex sacramento Baptismi tant&m Ialuistem corporalem quaereret: O similater etiam est in Προοβο in astu matrimonii. Idem docent Augusti mis, Hieronymus, & omnes Doe Oxes Ecclesiae . Ratio luculenta . Matrim nium non est ad sanitatem corporis sive reinen perandam , sive eonservandam i nsirtutum . Ergo abutitur matrimonio qui illud exercet tan quam medium quo sanitatem corporalem quaerat. Villant quoque coniuges ossicium uxorium, si impudentius, Ac intemperantius agant, inquit S. Augustinus tib. de M-no conjug. e. I 6.
III. Quo sT. Iri. An meri sor a culpa veniali quι matrimonio utuntur contra propriam incontinentram, contra istia graviora flagitia λBr sp. P. Claudius La-Croix Lib. 6. p. J. n. 292. candide fatetur, Ss. Augustinum, Bonaventuram , Thomam, Gregorium Magnum relatum cap. μνυi s. dist. 13. docere esse peccatum veniale actum conjugalem exere itum ad vitandam propriam incontinentiam ;
Aυres 'obabitio me dicunt nullum fise peccarum . En quo loco habentur apud plures Probabili stas prima Ecclesiae eat holicae lumina .
IV. At nos, misso hoe novo opinandi modo, SS. Patrum doctrinam in medium adducimus . S. Angustinus verba S. Pauli I. Cor. 7. Iterum rewπimini in idipsum, πεrentri vos satanas prostre incontinentiam υ
pram ; hoe autem dico secundum indulgontiam, non secundum imperium: exponens in Enchiis ridio eq. 78. haec docet . Putari x et non
esse peccatum miseri eou iugi, non filiorum procreandorum causa , quo, bonum es uvii. , sed carnalis etiam υοωIratis, ut fornicat ouis, me adulterii, Me cuiusquam alterius immun-Hitiae mortiferum malum, quod turpe est etiam dicere, quo potest, renrante satana , tibi Eo pertrahere , inmminentiam devitet infirmitas. Pesset ergo, ut dixi , hoc Iutari non esse peccatum , nisi addidisser: Hoc autem dico secundam veniam, non secundum imperium. Quis autem iam esse peccatum neget, etim dari L .niam faesenti s πψοIica auctoritas fateatu rV. S. Thomas in sup t. q. P. a. s. uu z. doctrinam Augiis ini, Gregoria 4 8c allorum Patrum confirmat his verbis: Si aDYID . . .
in coniuge , non est aliquod siccatrem : quia hae es quaedam readius ibiti, quae ad bonum. T R I M. C E N S. Sc. fidei pertiner . Sed si intendis visare fornica
tionem in se , sic o ibi aliquis furemitas p
secundum Me est pereatum υeuta ' e nee ad Me est matrimonium institurum , msi secundAna indulgentiam , quae es de peceatis venialιbur . Hanc eamdem doctrinam repetit S. Thomas in I. ad Cor. c. 7. lin. I. ubi inquit: Conis fiderandum es, quod actus coniugalis qtiando que quidem est meritoriar , in ab se omni culpa mortali, υet wniali ; pura cum ordinatur ad bonum resis procreanda, vel edueandae ad
euitum Dei, sic enim es adius religiοσ1s ; veι eum fit eausa reddenssi debiti , h: enim satius iustitie. Omnis autem actus virtutis es meritorius , si sit eum earitate. Quandoque V .l ro es cum culpa innuli, stillere cum quis adactum matrimonialem ex concusentia excit i ιμν, quae tamen infra limites matrimonii miritit filicet eum sua uxore H eontentus. Quau doque υero est a mortalis s Futa eum coul eupsenua fertur extra limites matrimonii, βλl licet cum aliquis aecedit ad uxorem , aeque ii l benter, vel likentius ad aliam accessurus. Pri mo ergo modo aestis matrimonii non requirit indulgentiam ; feeundo modo habet intastra. iam , inquantum aliquis consentiens coeteupisce tiae in uxorem , non fit reus peccati morta tis s tertio modo omnino indulgentiam non habet. Similia docent Gregorius, Anselmus, Bonaventura , ει ceteri Patres , de ex recentioribus graviores Theologi communiter. VI. Prudentes tamen sint Parochi , de Consessarii in monendis conjugibus , instrueni disque in sancto matrimonii fine procreaudae educandaeque prolis in cultum Dei. Hunc finem altius inculcent : voluptatis carnalisl captandae, & concupiscentiae saturandae cauis tiis me, de castissme meminerint. Cum enim abique voluptate, de concupiscentia exerceri ossicium istud vix soleat, si subtilius quami par est, dispicere talia velint, aures osten dent, di s rapsos periculo exponent.
VII. QUAEST. I v. Hecant ne coniuges actum matrimonsalem exercentes diebres fisis, ieiuni
recor , non multum temptis concessum vicinare
326쪽
r nscribsi his debere demonstrant. Iterum ibi c.rp. s. ex S. Augustatio inculcatur: Cbri strans cum uxore sua conisu re aliquiando licet, aliquando vero non luet. Propter dies enim processionis aliq9ando non licet coninnire, quia etiam a litaris absis udum est, ut facilius impetrari rogit quod postulasvr. inde Apostolus ex eo enju ait abstinenuum ad tempus, ut -- cetur orationi. Lege ibi plura. VIII. Lx-Cto x lib. 6. p. y. nom. 72 I. in
quit : is Per se loquendo lieitum esse die, , communionis habere usum in trimonii , , , dictum est lib. 6. 8cc. Ad canones, &Ss Patres respondet cum Saucheet , ConisAυ G. ερ aliis, consiliu in illos suggerere. IX. Ut Confessariis e identius semper comis perrum sit , quam diis et doctrina plurium Cassii 'arum a doctrina SS. canonum , & Patrum, pauca ex multis rescribo. Cit. causIv. 3or bona emata sanct is P EcC. SPONS . &c. CAP. i habentur . Sed quouiam pietationibus impetranda sunt a Deo , alterum est quia Moles ducere Fortet , iat Deum oran di , oe Myecrandi causa a matrι-uii nistris interdum abstineant : in primisque id si G- se andum sciant , tribus Iahem diebus aute- quam furam Ericharistiam tercipiant , saepius vero ciam sol via Quadragesimae ieiunia cel
Me , cν sancti PRRCEPERuNT . Ita enim fiertit ipsa matrimonii bona maiori io dies diυ agratia cumulo augeri sentiant; ω pietatis stu-Ha st iantes, nou modo hanc vitam tranquili/ Ilxcide traducant, sed aeter me etiam Dei s nignitate conseq&enaee vera oe stabili he, quae
XII. QuaesT. v. An o tam eoniugale ratione loci aut publiet , aut fieri sit vitissum Rrs p. si copula exerceatur coram aliis, peccatum mortale est , nemine dissilente, pro 33. c. i. haec habentur. Si pauer propositionis.pter scandalum . Tactus ipsi inter coniuges non reterant ab iis qui Axores suar tetigerant, tam 'di ; quanto magis Panis itis qui de Getid se odit , nou potest ab his qui coniugatibus paulo ante haesere complexibus , violari , atque cooringi λ Non quo ni ptias eοudemnemus hoe enim nou dicimus 3 sed quod eo tempore quo earnem agni manducaturi sumus, vacare operibus carnir nou debeamus . si ab omni cibo coram aliis vitiosi sunt. Ossicium coniuga te in loco sacro , urgente necessitate sublata, saeri legum et . Tempore fluxus menstrui illieitum est coniugxle ossicium . Nam L vis c. 2o. haec a Deo praestribuntur : sui
eoierit ciam muliere in suxu menstrui . . . tu.
treficientur ambo de medio Hsuti sui. Rursus e. i8. Ad mulierem quae patitur m Utua, mui ei uni ad Eucharistiam aceedere Christiani l aeredes. Testimonia Augustini, Hieronymi, debent ; quanto magis jejuni sint oportet ab ossieto eoniugali ' De sestis diebus ibid.
eap. 2. ex S. Augustino haec praescribuntur . Qitoties aut dies Natalis Domini , aut reliquae fossiυir.iter iussant , sicut frequenter admonui, ante plures dies non suum ab infidesium eon. binarum consertis, Ied etiam a propriis ux ribus abstinere debemus . Frequenter tunc Pa- tes Ecclesiae admonebant coniuges.
X. Post canones sacros , & Ecclesiae Patres S. Thomas in suppi. q. 64. a. s. rationem assignat. Sicut aliqua sunt sacra , quia mptitata Iunt sacris ; ita aliqua tempora sunt
facra propter eamdem rationem. Sed in loeo sacra non licet mure debitum Ergo nec in tempore sacro. Quid ad haec Probibit istae λ Laues,ctat ibidem Angelicus omnia quae opponi sophismata possitiat. xl. Verum, ut aliquo tangantur pudore illi qui & diebus sestis , & ipso die sacraeeommunionis licitum omelum uxorium defendunt , iubet transcribere quae Concilii Tridentini Catechismus , qui lexcentis Ca. suistis praestat, P. a. e. 8. f. I . praescribit. Hic est ei tati β. titulus: Conjugibus aliquando ab osseio Axorio abstisendum. Peinde haec& aliorum Patrum praetere . XIII. Nihilominus P. Dominicus Uiva haec g. 7. a. I. n. 7. scribit. ,, Quaeritur se is eundo quo tempore sit illicituς actus conis, , iugalis λ Respondeo non es illicitiam die. ,, bus sestis, aut ieiunii, nec die eommuniori mr, nec quo tempore uxor est gravida , ,, aut prolem iactaς, aut menstruum paιιtur, is nec ante benedi ei lones nuptiales; quam ino vis consilium sit iis temporibus abstiis nere. XIV. Seriptura sancta praecipit interficien dos de medio populi accedentes ad mulie rem menstruam . Reponent Uiva, At alii, Christum levigasse legem, non aggr valla. At Patres Omnes, canones, & Concilia proin pugnant illicitum elle tali tempore hoc os seium . Nonne his potius quam modernis au foribus standum est λxU. Accessum ad uxorem gravidam omnes ad unum Patres culpa veniali sordescere docent . Clarissimus D. Eusebius A MORT HI sua Diff. de eoitu coniugalι cum uxorabur gra vidis omnia Patrum testimonia luculentissima in medium asteri, & adversantium conintrariam opinionem penitus profligat. Vei
327쪽
LIB. x III. DE MATUM. CENS. &c. ipsae nutriera improbant doctrinam eamdem :hae enim dum lactant, ab officio uxorio a sinent; & dominae matres nutrices suorum filiorum severissime eustodiunt ne agnoscantur a maritis propter damnum prolis. Dura lex, inquis. Dura duris, carnalibus, Aeanfrunitis , qui in libidinis bitumine volutari ut laes vellent. At suavis lex est Christianis temperatis, & bene moratis, q coniuncti sunt non explendae veneris , sed procreandae prolis causa . Conjuges amentes continuo separandi sunt. Ebrio petenti non tenetur uxor reddere, nisi ad evitanda majora mala.
XVI. Quππ. vi. Quomodo peceare coniuges valent contra modum exercendi incit soniugatis REs . Haud opus est talia dispicere, eum sit ipsa natura lumine rationis praedita magistra. Christiani eonjuges habere semper ob oculos propriae professionis, quae sancta ,
Et immaculata est, regulas debent. Potissima autem conjugatorum regula illa est quam Tobias eap. 7. assignat . Est nunc Domine tu scis , quia non luxuriae carasa aec is sororem meam coniugem , sed sola pseritatis dilecti ne, in qua benedicetur nomen tuum. Naturai pla docet ut in officio coniugali femina sit Decnba, & vir incubus. Peccant ergo coniugati, si hune a natura praeseriptum ordinem invertant, exercendo ostietum istud stando, sedendo, si vir succubus, & mulier in-euba , si praepostere pecudum more , licet
servato vase, eongrediantur. Nimia viri pinguedo, de coniugis teneri Indo excusare 1 terdum potest in modo propinquiori ad honestatem sese agnostant. XUII. Qunsr vir. S. vir e uessat, dum inclum restat , se retrahere, ut generatianem impediat , peccat us uxor debiram reddendo Rrsp. Hune casum proponit Joannes Porse as verta Debitum eoniugale cas. ss. Contendit illis, mulierem nulli culpae obnoxiam. eLfe, dummodo ipsa dissentiat, repugnet, is,sstatque quoad potest. Et hoc probare nititur exemplo Oniam , qui ob seminis et ii- sonem in concubitu enm Thamar percussiri a Deo fuit. Thamar autem punita non seir. Quid heine λ Ergo non peccavit Thamar, quia percussa non legitur λ Inepta est con-ecur: o illa. Semper ne Deus omnes peccatores In hoc mundo punit λ Glavius peccavit onam : idcirco eum Deus punivit. Minus peccavit Thamar, Ideo sorte eam non vercussit. Uerum serutari divina arcana ri
bis permissum non est . Illud est certum , mortaliter peccare uxorem quae cerio expe rimento didicit, belluinum maritum eonis stere data opera semen ad generaraonem deis stinatum prodigere, si debitum non negat, quia dat operam rei natura sua illicitae, & .graviter criminosae.
XUIII. P. Sanehea , Diana, Sporer, &alii opiniones propudiosas excogitarunt, leua spureissimis maritis executioni demanda tos modos concubend: honestandos susceperunt, ut absque naturalis pudoris detrimen. to referri vix queant. P. Claudius La-Croin lib. 6. p. p. a n. I 28. resque ad u. 3 IO. more suo censem insarcit opinionum omnium quas in hac materia excogitarunt moderni doct res, praeserti in Saneheet, Diana, Gobat, Me nindo, Dieastillus, &alii. Haee si legant ux rati, addiscent quae ipsi sorte ignorant. XIX. Nonnulli olim etiam de procurando abortu Iaxxs docuerunt opiniones , qua rum duas proscripsit Innocentius xl nempe
n. 34. Licet Procurare abortum ante animati
πem ferus , ne purita deprehendatur gravida . Sanchez docet feminam vi oppressam possie continuo semen expellere , tamquχm iniustum eastitatis aggressorem , ad evitandam infamiam e quam opinionem ego reputo satissam . Praegnantes procurantes abortum , &ceteri qui operam dant, excommunicationi latae a Sixto V. obnoxii sunt. Alteram theis fim proseripsi idem Innocentius xl. n. 2s. κῶρων probabiIe omnem fetum , quamdiu ras
inera est , eare, anima fiatιGnali , e, tum μι- mo incipere eamdsm habere cum paritur e ageoosequenser dicenaum erit, m ntista abortu Emistatam committi .
Unde poti mrem eveniat quod plurima mare ou a
ad Co sarios , c, Parochor. I. Ausa princeps est quod plurimi Deo inconsulto , & solius aut avaritiae ,
ant luxuriae, aut ambitionis suggestione ta tum aggrediuntur negotium . Causas istas exisponit Hugo de S. Victore in epistola ad suunt sodalem, inquiens: is Ducuntur uxores h is ille, non causa vitandae sernieaticinis, sedis caula luxuriae; non causa prolis, sed cauo is sa pecuniae . Divitiae masas in uxoribus
is eligi scient quam pudieitia . Multi non oculis , sed digitis uxores ducunt ι idestis non ducunt uxores ob virtutes , quas in ,, ipsis videant, sed ob pecunias , qaas nu D merare queant. Optima, dc sana reῖ est quam
328쪽
Diss. III. DE OBLIG. & PE cc. spo s. cte. CAP. V. is quam non avaritia conciliat , non luxu
D ria copulat. II. Qui saturandae veneris causa magnum matrimonii sacramentum celebrant, in pravissimas se conjiciunt aerumnas. Non minus infelicia sunt connubia quae pecuniarum cupiditate eontrahuntur. Philosophi filiam , i ponsam ducere contendebant adolescentes duo, quorum alter pauper, sed prudens, &bene moratus ἱ alter dives , sed levi eulus,& imprudens. Philosophus reiecto divite iuvene filiam pauperi adolescenti desponsavit. Amicis factum exprobrantibus reposuit: Malo dare filiam indigenti viro pecunia , quam Iecunia indigenti viro. Digna sapiente Phil sopho lententi R. II l. Altera potissima causa iurgiorum, rixatum , aversionum , quae sociare matrimonium solent, sunt flagitia, turpitudines, Obscaenitates , quibus contaminati sponsi ad
hoc sacramentum accedunt . Unde oritur quod nee uxores lubditae maritis esse vel :nt, nee viri diligere uxores , ut convenit , s deant. Uxores parere maritis astringuntur, inqu:t Eph. e. s. S. Paulus. Mulieres υιris
ris suit in omnibus. Verum cur mulieres h praeceptum saepe transgrediantur, ut plura. reum in causa mariti sunt , qui virtutum
exemplo praeire seminis, qui christiana prudentia infirmioris sexus desectus perserre, qui divino amore prosequi uxores suas ne-Rligunt , contra ejusdem Apostoli mandatum : subdit enim continuo ibidem Paulus: Ilai AEligite uxores υρstras , sicut O Christus dilexii Mesulam , ω Ieipsum tradidit pro ea . . .
pora sua . Qui suam uxoram diligit, seipsum
diligit. Nemo enim umquam carnem suam odio
habuit ; sed nutrit, cis fovet eam , sicut O Chrsus Mesesium. Quia membra D mus cον-γras eiusdem , de carne eiur , de sistis eius. Proster hoe resinquer boario parrem oematrem stiam , m adhaerebit uxori Di ; .
erunt δεο in carne una . Saeramentum hoc ma-
rnum est , ego autem dico io Christo , ω in Ecclesia. Verumtamen vos singuli unusquisque uxorem suam sicut Ieipsum diligat , uxor
IV. Causa alte ta , di gravissima , cur tot familiae arescant, & extinguantur; cur tot dissidia, & aversiones ardeant, est pestifera
l la, promiscuarum scilicet conversationum vi ros inter te mulieres . Inito matrimonio, maritus suam , uxor suum amasium despo sat . Ambo sin ore , saltem facto consen tiunt , ut uterque suum habeat amatoreuolum , & amasiunculam. Communitas Plat nica maritorum, & uxorum, sin plena, dimidiata saltem invecta est . Etiam fi eominmunitas tori non contingeret, quod diffi-e illimum non est, an non magnum crimen quod uxor unius sit amasia aut alterius mainriti , aut impudieissimi adolescentis , quod his solatio, ludo, & diverticulo in servitute esse debeat , ut postea ab istis tributa
servitutis , munusculorum, & obsequiorum identidem reeipiat λ Uxores illae quae solae, maritis propriis neglectis , cum aliis viris, Ac maritis conversantur , ludunt, saltant, tripudiant, non uxores quas Paulus deseribit, sed vilissima scorta , & de trivio meretriculas imitantur, quae Christum, quae Ee-elesam infamant, maritos dedecorant, sa- miliatum suceessionem abrumpunt , societatem perturbant , ignorantiam crassam , &supinam inducunt in omnes sere hominum coetus . Homines negleelis propriis olficiis
cum suis amasiunculis tempus terunt. Ο-tnnium malorum eiusmodi causa mariti sunt . Nolunt illi suam coercere eoncupiscentiam . Non sunt contenti proprii sontis potu, sed alienas lutulentas cisternas inquirunt : ideo in ordinem continere uxores ne queunt . Sed & istae pravis maritorum exemplis audaciores Rictae, habenis excussis , esiste natae fiunt , & cum suis amastis vitam
degunt. Heinc temporum , horarum , Optimi regiminis serma perturbata, omnia confusa sunt. Haec omnia lippis, & tonsoribus nota . Quodnam remedium λ Succensa est enim ira Dei, ti sutor divinae vindictae fidinest iissimae caecitatis flagello istos percussit, qui contra Scripturam sanctam , Patres, Theologos , Cbncionatores , ipsamque experien-tram , ut honestam propugnare audacissime contendunt pernicios utinam corruptelam.
sessariis exhibeo, est ut sacramenta Platoni,cat dimidiatae communitatis asseclis maritis,& uxoribus omnino denegent , usquedum resip: scant . Alioquin eum ipsis non resip scentibus in gehennam descendent . si aliquod remedium tam dirae pesti applicandum luperest, in manu Confessariorum est. Su Dpendant istis abloiulionem , donec commer cia haec maritalia interrumpantur. Nisi hoe
329쪽
3IO LIB. x III. DE Mfiat, iacta alea est , nullaque superest taluistis spes.
VI. MoNiτum tr. est ut Parochi, Ac Consessarii sermonis rationem , & sermam qua alloqui debeant , a S. Paulo Apostolo discant. Matrimonii evangeliei sublimitatem , praestantiam , & excellentiam gravi oratione exponant. Ejusdem Apostoli documenta divina interpretentur. Oifieii conjugalis castumoniam, honestatem, & sanctitatem doctarent . Saepe dictum s. Pauli intonent: Sciat s nusquisque vesrum Nar suum psisutere in san-μficatione, honore , non in passone deside.
ν, , -- genus, να ignorant Deam. Perinpetuitatem reeiprpci amoris, & mutui vin. culi indissolubilitatem usque ad motrem congruis verbis repraesentent. Praeveniant Oppositionem discipulorum, qui cum audissent
matrimonii onera, clamarunt: Dua est causa hominis eum uxore, non expeῶν nubstre IqMi dixit iliis e Non omnes capiunt verbum
sud: Matth. Is. Ne multa, si Parochi caritatis ignem accenderint in conjugatis; si spiri rum Christianismi in iis deni excitaverint, & vetos Christianos sermaverint; superfluae sunt, & igni addici possunt omnes
illae quas non pauci excitarunt de re uxoria quaestiones, & opiniones, quae haeretis is ipsis scandalom ingerunt. SI quidem uxoraticum suerint Iesu Chriso caritatis vinculo coniuncti, erunt inter se nniti , & ipsa interior virtus, probitas, de sanctitas eloquenter docebit honestatem, puritatem , & castimoniana, qua agnoscere se conjuges debent, quin opus sit ut ab aliis instruantur. Opiniones iurulentissimae, quae leguntur in quorumdam libris, & lectores offendunt, & cnristianos coniuges dedecent. Et haec de magno matrimonii sacramento dicta susticiant.
Censya notio, partitis, s qui possint
I. uaesΥ. I. suid sit, O quotvlex een-θra Rus p. Est poena recte sica medicinas, fori exterioris , qua fidelis baptri rus μιυatur u M aliquorum bon rum spiritualitim, at a contumacia discedat. Parna vocatur, qui ATRl M. CEN s. &α supponit eulpam . Messicinatis, quia vult emen dationem . Fori exterioris, quia qui illam infligit, praeditus esse debet jurisdictione. Privat usu aliquorum bonorum spirisualium, quae sunt propria Christianorum. Ipsa conversatio eum fidelibus, qua excommunicatio privat, bonum quoddam spirituale est . II. Censura tribuitur in species tres : in excommunicationem , suspensionem , de interdiactum. Irregularitas ex delicto , depositio. degradatio non sunt poenae medicinales. Cesis
satio a divinis non est censura , sed prae
III. Censura alia est ab homine , alia a iure. Omnes utique sunt ab homine ; sed
quando superiores vi legis, aut statuti eenturam infligunt, dicitur censura a iure. Qua in te soli Ponti fiees, Sc Concilia cecum e mea
in universa Ecclesia , & Episcopus in sua
dioecesi ferre censuras a iure valent . Cen suras ab homino omnes superiores qui habent iurisdictionem in foro exteriori, infligere possunt. Haec censura, si non sit eo tracta, mortuo superiore evanescit: si eo nistracta sit, etiam luperiore mortuo durat d nec obtineatur absolutio. Censura a jure lata durat sicut lex . Alia censura dicitur generalis lata in omnes, qui v. g. surantur in rata loco : alia particularis lata in hanc aut illam personam . Alia est lata sententιs, quae
ipso facto lisat reum ante audicis sentenistram . Alia ferendae sententιae, quae solum post
judicis sententiam incurritur. Tunc reputa.
tur latae sententiae , quando dicitur ipse facto,
ιιm, istico, in contι uenti. Iudicatur ferentiae furentiae, quando superior dicit Praeeipimussus poena excommunrcationis, interbicti &Qvel excommunicabitur, Disendetur . In dubio iudicandum est ferendae , non Iarae sententiae, esse censuram . Quando dicitur , anathema
sit, excommunica;us sit, est censura latae sea,
IV. Qu-sT. II. Quis iure ordinario ferro
censuras υalet ρ REsp. Ueritas hdei est Ecclesiam ferre censuras posse . In prinias summus Pontifex jure ordinario potestatem ha bet in universa Ecclesia serendi censuras,
Similiter Concilia generalia in universa E clesia , provincialia in provincia, dioece Iana in dioecesi eadem gaudent potestate : similiter P triarchae, Archiepiscopi , Episcopi, Carditiales in Ecclesiis propriis serre censu ras possunt; item Generales, Provinciales, Recto: e, , Praepositi, Priores, Guardi Res gularium respectu suoium subditorum Cisi pitulum Ecclesiae cathedralis sede vacante .
330쪽
DIAE S. Iv. DE CENV. Potestas hee delegati potest iure ordinario etiam Clerico , nedum Sacerdoti, dummodo Clerieus non sit coniugatus . Potestas haec delegata a summo Ponti fiee potest is, delegari vi privilegii a Sede apostolica conis cessi delegatis pontificiis . Nemo potest se. Vsum excommunicare, sicut neque in cauis s. propria sententiam serre . Qui censuras infligit, requiritur ut sit baptizatus , clericus non conjugatus, & prima saltem tonsura insignitus. VI. Modus serendi censuras non habet sermulam determinatam, seu verba praecisa; sed sat est ea adhibere quae sullieiunt ad ex-vrimendam indie is voluntatem. Verum hahent Tribunalia suas praescriptas sermulas. Censuras praecedere admonitio debet, quia censura non sertur nisi in contumaces . Contumax autem non dicitur qui prius monitus non fuit. Et his monitio eanonica sit oportet , etiamsi delictum sit notorin m. Haec monitio trina esse debet, vel una quae tribus aequi valeat. Tune trina monitio praecedit , quando ter reus admonetur tempore congruo duorum aut plurium dierum spatio interfluente. Una aequivalet tribus, quando iudex assignat congruum tempus pro tribus, puta sex, aut decem dierum. Si perieulum sit in mora, intra eamdem diem , immo inter paucas horas , assignatis semper tribus intervallis, pro trina admonitione, censuram serre potest . Monitio haee in seriptis, vel coram testibus fiat oportet . Si censura ferenda contra plures est , iat est ut fiat in Ecclesia coram populo. Si interdictum contra communitatem serendum sit, non singuli, sed illi tantum monendi sunt quorum culpa interdicti causa est. Si delinquens declinare monitionem studeat, sussicit moniationem fieri vel in Ecclesia, vel ad ejusdem domum. Nullam auctores censuram aseserunt , nisi praecedat trina monitio , veι una aequivalens tribus. VII. Diebus seriatis serri eensurae non debent, validae tamen sunt, licet non licitae, etiam his diebus latae . Qui territorium limitatum habent, extra it Iud ferre censuras Nequeunt . Quando tamen causae cognitio facta est in proprio territorio, vel quando contumacia adeo notoria est , ut discussione non egeat, & eanoniea monitio praecessit, valide censura ferri potest ab Episcopo et-
am in al, eno territorio degente. Quando
Episcopus iniuste expulsus est a propria dice-ee si , in locis eidem propinquioribus jurisdictio m contentiosam in suos subdatos exer-s URIs CAP. I. & Ir. 3rreere potest, petita ab ordinario lieentia, licet non obtenta , ut habetur in Clementina Quam vis de sero competenti. Potest etiam Episcopus censuras infligere subdito in proprio territorio delinquenti, etiamsi ad aliud territorium transierit: alioquin imp nita manerent delicta , & frustranea esset ec lesiastica disciplina, cum subditus puniti ab alieno Episcopo non posset . In alieno
autem Ierritorio peccantem censuris punire Episcopus subditum nequit. Si tamen redeat
ad propriam dioecesim, & ibi a parte laeta
convincatur de delicto commisis in alieno territorio, emi censuris ab Episcopo potest, ut partem laesam resareiat. Alienum subdiis tum in propria dioecesi delinquentem p nire Episcopus valet, nisi discedat antequam
De cu*a ob quam censera feni potest : m
pria λ R Esp. Censura poena est ecclesiastica ergo culpam supponit contra Ecclesiae praecepta . Quare desacta contra ius naturale, vel divinum , nisi simul ab Ecclesia prohibita sint, non subiae ent censuris. Quia centurae feruntur ad reprimendam contumaciam contra Ecclesiam . Heine censura instigi nequit ob peccatum omnino praeteritum , vel praesens , nisi habeat tractum luccessivum, vi cuius dici contumax quis possit is Nem ligari censuris potest ob culpam alienam is Interdictum generale non tangit innocentes immediate, nisi quatenus connexionem habent eum sontibus. II. Excommunieatio minor ferri potest ob culpam venialem, & re ipsa insertur ob
civilem communicationem cum excommuni
eato vitando, quae nisi fiat in contemptum k vel in crimine ob quod contracta est censu ra , vel in rebus ueris, non excedit culpam levem . Excommunicatio vero major, suspensio , interdidium, cum sint poenae gravissimae, inserri nequeunt nisi ob culpam moris
talem. Culpa potest esse levis in se, sed
gravis in ordine ad finem . Superiorum est iudicare , sit ne gravis respectu finis talis actio circumstantiis spectatis o Quare cum Superiore, prohibent at quid ex preta procepto, adiecta censura, transgresso morisus est, di censura incurritur. Ob actum in