장음표시 사용
231쪽
te, Conciliorum sanctionibus, & Sanctorum Patrum sententiis refellit: additis quoque rationibus, Catholicum statuit Dogma.
net clare explicat, ac firme probat : In secundo Sacramentorum efficaciam , discrimen a Sacramen otis veteris Legis: quo numero nostra sint: aliaque ad ipsa pertinentia enucleat. In secunda controversia, quae in duos itidem distributa est libros, agit primum de Sacramento Baptismatis: deinde de sacramento Confirmationis a
Sex habet Libros controversia tertia , quae est de Sanctissimo Eucharistiae Sacramento. In Primo ex Scripturis demonstrat realem Chrilli Domini praesentiam in Eucharistia : In secundo idipsum ex SS. Patribus uniformi omnium saeculorum consensu eIn Tertio argumentationes diluit Haereticorum: In quarto statuit huius Sacramenti permanentiam , institutionem , materiam , formam , ministrum &c. Iria, Quinto de Eucharistia disserit ut sacrificium est, seu de Missa, atque omnia ex Scriptura, Traditione, &Patribus luculenter statuit. In sexto effectus explicat huius Sacrificii. Quarta controversia tres complectitur libros: In singulis singula quae ad tria sacramenta extrema ici
licet Unctionis, Ordinis , & Matrimonii spectant,
inta controversia versatur circa Pamitentia: Sacramentum: eaque in quatuor divisa est librose Iu
232쪽
In primo haereticorum errores exponit, ac resellit,
probatque aliud eis a Sacramento Baptismi, eius partes exponit: de Contritione , & Attritione agit in secundo: de Confessione, eiusque Necessitate in tertio: In quarto de Satisfactione . Tomo III. Quinque continentur Controversiae, Prima est deprimi Hominis Gratia latque unico expletur libro rubi de primi Hominis statu , donisque supernaturalibus loquitur. Secunda est de Gratiae amissione , quae sex in libros est distinctar In primo agitur generatim de Peccato,& de discrimine inter lethalem noxam , & venialem. In secundo de caussa peccati, hominem scilicet esse, ct non Deum contra haereticos ostenditur: In Tertio de peccato primi hominis: In Quarto de originali culpa: in into felluntur haereticorum obiecta: Iu Sexto de poena culpae originalis . Controversia Tertia , quae sex non minus libros complectitur , circa Gratiam divinam , & liberum Hominis Arbitrium versatur. In primo horum librorum de Gratia di iseritur gratum faciente, de Charitate , de Gratis data , nec non de Gratia sunficiente . In secundo Oilendit gratiam suffcientem omnibus dari , ubi etiam quae ad Praedestinationem ,& Reprobationem , faciunt exponit. In tertio de s libero hominis arbitrio : In quarto liberum arbitrium respectu civilium , & externarum actionum exponit: In quinto id ipsum probat circa Morales actiones: In sexto concludit dari liberum arbitrium in actibus salutaribus, & ad vitam aeternam pertinentibus
233쪽
Libros quinque complectitur Controversia quarta , quae est de iustificatione . An sola Fides iustificet, quaeritur in libro primor De iustitia inhaerente quaeritur in secundo et de incertitudine iustitiae, S pra
destinationis in tertio agitur: dissertitur in qua tato de operum Iustitia ad salutem aeternam nece iasaria. De mleritis iustorum in quinto . inta con troversia est de Bonis operibus, quae tres complectitur libros. In primo de oratione agit, eiusque necessitate , & utilitate, ubi de Horis Canonicis. In secundo de ieiunio. In tertio de eleetamosina , In his enim omnia habentur, quae ad dogmata pertinent, & reiectae haereses omnes, atque Haereisticorum fallaces argumentationes sive quae ex sacris litteris , sive quae ex Patribus, sive quae eEx3tione ab Adversariis in medium prolatae sunt .
234쪽
Communis sere apud probatos, nomina tosque in litteraria republica viros χquerela olim fuit, nullum ex tot, tantisque Theologis extitisse, qui missis scholasticis
Ioannes opsi raetius Iὶ Suo fiebat, inquit,
ut multi e cursu Theologico prodirent parum exercititati iis in rcias, quas ad vitam recte institneadam , Vel ad animas dirigendas nosse tu primis oportebat rVam quum populus maxime de moralibus, hoe est de iis , qua agenda , vel omittenda sunt instrui debeat ripsi in scientia morali erant hospites. Ioannes Morinus a : His accedit , ait do -ctorum virorum , quos casuistas vocamus Quilanti simum studium , ut nos doceant, quando mortaliter peeis camas , quanto venialiter, quando legibus tenemur , quanto non tenemur, O quousque tenemur. Sui striacto iure eum legibys agunt, neve nimium nos premant, diligentissime easent. Iui dies, noctesque laborant, animumque, in corpus defatigant ne erimina ee ristigentur . O ligata quam facillime , O eommodissime solbantur: denique mos a multis annis receptissimus docto ci) Theol. Christ. par. a. cap. 3- q. 3 ca De Paenit. lib. s. cap. 26. num. I a
235쪽
ar a P Ο L Υ M A I II I AEquaestionibus ad mores Fidelium dirigendos
appositas regulas, decisionesique vulgaret e Camque Moralium canonum penuriam ad Ἀ- Culum usque. reparatae salutis decimum te tium perduralla: Contra vero multorum hodie querimonia exauditur incusantium copiam Theologorum nimiam , qui deinceps moralem Theologiam certatim explicandam, Vulgandamque , aggestis voluminibus, ac dis sertationibus, susceperunt: Quibus factum est, inquiunt, ut Facultas haec implicaretur po- tius subortis quotidie tricis, & controversiis , quam ut spes, & fas erat, explicaretur: Addunt etiam alii in Cassii stas, seu moralis Theo- Iogiae tractatores non bene animati, Fidelium mores a simplicitate, & pristinae disciplinae Candore, novis, ac perniciosis in morum scientiam invectis, deflexisse non parum , at que in deterius abiisse: quippe quum nimia opinandi licentia nimiam vivendi, agendique laxitatem in Christi Ecclesiam inuexerit. Haec quae plenis crepant buccis ut probent, vera falsis indiscriminatim an ex inscitia,
an ex livore commiscent. Aiunt itaque vindi- doctorum easeis arum aliquem consulendi, eiusque arbia trio de quaeumque re proposita solitarie pronunciandi, definiendi
236쪽
ΡARS TERTIA. 223 dicasse sibi casui stas demandatam olim Episcopis ab Ecclesia provinciam dirimendi scilicet controversias inter Christifideles identidem obortas: quo factum est, ut severitas morum, ac disciplinae paullatim remiserit, atque adeo tandem perierit: eXempla a doctorum dictis ad fidem conciliandam nonnulla proserunt: sic veterem Ieiunii ritum, &quo ad resectionis horam, quae non nisi post vesperas suit M , & quoad cibi qualitatem, ac potus per ipsos immutata; ut nihil dicatur de serotina refectiuncula, quae recens est excogitatum cI,D: quemadmodum vini permis sio extra unicam camam; quum ipsis aquae
a) Nullatenus iei are eredendi sunt, ait Theo-dulphus Episcopus a I omasino relatus ca si ante
manduca.erint, quam vespertinum celebretur osticium . Quod ex eminentissimo Bona confirmant a)
b) aeui enim bis in die, ait Natalis Alexander 3
reficerentur, hos ieiuniare numquam existima.it Ec-c sia... Eo usque progressa est relaxatio , ut meria die pranderent, O . pere nihilominus e uenulam δε-
237쪽
potus nonnisi super mensiam , salvo ieiunio, posset quondam usurpari. a Quid quod ipsam Sacramentorum substantiam aggredi ausi sunt, si ipsos audiasὶ Sacramentalis quippe absolutio , ut ipsi ex Morino M contendunt duodecim sere secula a doctis aetatis illius viris nonnisi deprecative
adhibitam , atque impartitam et nunc autem nullam esse docent, nisi indicative pronian cietur: Piget sexcenta alia brevitati necessario studentem his assinia commemorare . Uerum in tritis hisce declamationibus multa perperam confunduntur ad conflandam morali 0 Fuse id probat Aloisius Tomasinus ci tum
ex Patrum auctoritate , tum ex duodecim saeculorunt praxi religiose a Christifidelibus observata : ubi etiam qua ratione immutata fuit refert.
b) Formulam ordinariam ait a , Absolutionis , De reconciliationis poenitentium fuisse deprecatoriam restantur quotquot hactenus legi, aut relata audivi antiquitatis Ecclesiastica monumenta ad anuum usque δε- tutis ducentissimum supra millesimum . . . . nonulli Schoistastici antiqui, in recentiores hane formulam rationi. bus scholastieis improbarunt; sed nullus mihi lectus est, qui improbationem auctoritate faculo adnotato antiquiore fulciret: i De Ieiun. par. I. cap. 13. & par. 2. cap. 7. a) Lib. 8. de Paenit. cap. 8. num. I. & a.
238쪽
ΡARS TERTIA. 22sralibus Theologis invidiam. Verum hi non non ut Iudices rem decernunt, sed ut Dodi res argumenta sua proserunt, ac pro sua sapientia dilucidant: quod & factitarunt veteris Ecclesiae Antistites, qui Poenitentiariis hanc
eamdem demandabant provinciam, ut praecae
teris Ludovicus Abelly Episcopus Ruthensis demonstrat I : idipsum mandant Summi Pon tifices in maioris momenti quaesitis, de qui
hus rogantur , examinandis , ut collatis nemupe conssiliis in Congregationibus doctorum, atque illustrium virorum, atque revocatis hinc, atque hinc ad trutinam rationibus, maturius res decernatur . Idipsum videmus, non sine laude , ac publica utilitate in cae
teris facultatibus Philosophica, Medica, in Civili Iure, & Canonico, ut reliquas mittam: imo S in Tridentina Synodo factum
legimus : ubi antequam a Patrihus res decer neretur examinanda minoribus Theologicis prius committebatur: Quod igitur licet, imo Iaudi vertitur aliarum bonarum artium pro
fetaribus, id morali scienti e vitio, & crimini detur. Quasi vero ad Ecclesiae disciplinam. ac fidelium animas in rectum salutis trami- P temo In Apoc pro Cafuistis.
239쪽
aa6 POL YMATHI Elem deducendas utilius demum sit Ministros ad eorum confessiones excipiendas accederea morum scientia inermes, qui ex ingenio statuant quidquid proi re nata nunc visum fuerit, nodosque persepe occurrentes implexos valde, quum artem solvendi ignorent, temerario , atque exitiali ictu incidant. Quod autem aiunt mutatam a Casuistis anii tuam Ecclesiae disciplinam, aut fallunt do. lo malo, aut egregie falluntur. Neque enim Doctorum hae partes sunt, sed Pontificum, qui mutatis temporum, locorum, Perinarum circumstantiis, quid expediat, vident sane
melius, & pro suprema divinitus sibi facta poetestate decernunt. Ad rem Gregorius I Regulae Sanctorum Putrum pro tempore , loco, persona, ct negotio, instante nec state, tra
vitae Iunt: liem sicut quaedam sunt, ait S. Leo et quae nulla possunt ratione conuel' Ii: ita multa sunt, quae aut pro considera
Itone aetatum , aut pro necessitate rerum oporteat temperari: Eadem habeat Innocentius 3 Dominus noster pacem ecclesiae reddidit, ob-Iervatio prius durior, interveniente misericordia aci) In Cap. Necesse est. a Epist. 9s. ab Epist. ad Exuperium .
240쪽
PARI TERT IAc a a dia , inclinatior est . . Nonne quod eius aetatis Pontifices ad Christifidelium salutem emollire iudicaverint , Successoribus non licere ducemus Quod de Ieiunio quo ad cibum, & potum nimis laxato dictitant, remissa quidem est prisca illa sieveritas, permittente Ecclesia r. aliter si contra eius mentem statutum a Doctoribus es et, confixae, damnataeque illorum opiniones de refectiunculae vespertinae usia, ac vini extra coenam fuissent, ut damnatae re,psa fuerunt opiniones ab Alexandro VIL quatuor ad ieiunium spectantes, & nuper a Bene
ctum novimus: quod si facere miserunt cidica vini potum extra caenam, & circa resectiunculam cuius tamen de qualitate aetate hac nostra laudati Pontifices statuentes,. nonnulla vetantes, visi sunt usium tacite approbare humanae inbecillitatis, atque infirmitatis miserti. P Σ tiae a Constitutione In Suprema
Constitutione Non ambigimus Constitutione Libentissime B Epistola ad Archiepiscopum Compostellae: Appetente sacro.