장음표시 사용
61쪽
r sisteres tes hi fide ; & sanctus huobus Episto- ter ergo , ne piritur etiam, quies o libertatu sua Canonici eapite qtrario: R inre diuinos patiatur impedimentum, tunctis natura asseiadaιor fugiet a vobis. Denique, ut ςaetera alia praeis o concupiscentiis inolent O obsequuntur. 'termittam, perdocti illi Galliarum Antistites hune m Antichristi pro uncti sunt, qui viamissiuspra
eriorem a Concilio Generali Viennensi in Haeteis parant, deducentem ad infidelitatem O dummata ticia Beguardis proscriptuni, de a modernis spua stempe perviam Confer nunc, quas , eiusmoditus My icis suscitatum, videlitat: Se in actibus Beguaidorum errores, quos noster Iausus Seris ruere νirtutum, est hominis imperfecti, opem monea in Dominitam primam Quadragesimae secta animaticentiata Ie rirtutes, hunc, inquam, deseribit ae perstringit, eum erroribus Michaelis errorem eonfutant elatissimi illi Galliarum Anti. Aulinos te falsorum Mysti tum. &ultio sit, aites ex Seripluta Saera, quae passim Christiana- beris, Mickielem Molinosum. aliosque mal Heribriam virtutum osseia omnibus hominibus propo- tos modernos Pleud Mysticos, antiquam duinnit. quocumque sint in statu & persectionis gra- taxat erambem in sua Mystagogia recoxille , &du; vae iustos etiam & perfectos spirituales Vi- jam pridem exoletas Beguardorum , aliorumqMros hortatur non ad quietem, non ad otium, salsorum dc otiosorum Mystieorum delirationes. non ad iupprimendos virtutum actus, nee ad pas- illusiones, de obscoepitates, ex oleo revocis sivam de omnisus , etiam de salute aeterna, in. Sed satis hactenus dictum sit de Micha Ie Melisa. differentiam, sed E contra manet, virget & in- β, & de spuriis atque otiosis hujus tempestatis stat, ut iugiter operemur bonum. dum tempus Mysticis, quos plenis velis fugere debes . neu
habemus; ut vigilemus, ut olemus , ut nos hu- multam malis iam doleat illorum orissas, si ii militatis, patientiae, eharitatis, obedientiae, cae- gitur EeclesiastIci cap. 3 s. v. 29. teraru virtutum Christianarum exereitio oec
pemus, & abundemus in omni opere bono; ut D. Ad respuendam detestabilem illam
cum timore & tremore operemur salutem nδε- rhaesis Mosemesi, ejusque sequaeium Pseudo Myostram; sit sic eurtamus, ut eomprehendamus sticorum doctrinam, susscit communis sensus, gloriae bravium; ut contandamus intrare per an- 1iissicit communis pietatis vulgatis, institutio ιgustam Coeli portam ; ut pulsemus, & aperim quae ad tam nefaria ac sex lenta dogmata existur nobis, ut petamus, &accipiemus, ut quaeis horrescens, ipsum etiam tot spurcitiarum sontem ramus & inveniemus; . ut sie luceat lux nostra execrationibus prosequi debet. Hine , ut iis coram hominibus, ut videant opera nostra bona, ter dicam, planE mirati subit, quo pacto ut postremo vocationem nostram per bona opera chael Molinosus tot sputeillarum parens, potu certam faciamus, dicente Sancto cap. t. rit per viginti duos annos Romae vivere, tam sae vers. Io. Epistolae suae secundae: Satagite, ut per da, tam execranda patrare flagitia, tam pest, bona vestra opera certam vesam vocationem ct ele- lentem disteminate doctrinam, tot homines aectionem faciatis; sic enim facientes non peccabitis mulieres promissa molli quiete deeipere, M in eos aliquanti. His . dc aliis id genus argumentis, tam absolutum exercere imperium. ut nullus ecruibus reserendis, ne longior sim, consulia his, qui nefandae illius Sectae mysteriis erant inuupersedeo, refelluntur impii & obscoeni Micha- tiati, extiterit, qui hane errorum eolluviem, hanc elis de Molinos, & sputiorum Mystieorum eri vitiorum seminam, hanc turpitudinum eloacam res, quos in Haereticis Beguardis a Concilio Vien- patefacere a oluerit. Cetth. tam alti, tamque nensi damnatos nostet sui Saeeuli piissimus Seriptor diuturni silentit causam non aliunde prosectam deplorat & insectatur his verbis : Hi fuisse existimaverim,quim mististarum, disicia
sunt, seu Hari elici Beguates . 4e fals Mystiei sui pulorum Michaelis Molinosit mala con tentia
temporis, qui se a peccatis immunes, Deo sine me- simul& tranquilla. quae peecata sine pudore , sine io unitos, omnibus se crinis or 4umanislatos le- dubitatione operabator, quia bona este, & ad gibus .ctis nulla demum opera Mna obligatos arbia Vitae spiritualis perfectionem tendere, deploran-rrantur, hac errore seducti, quodpatent otium istud, distenebris, sed peeratorum frequentia, deni- cui νacant, pro Fui nobilitate O excellextia, nullo mia erga suae Sectae principem eredulitate aecer- pacto me interturbardum impediendumO Nihil sitis , sibi perperam persuadebat. Est enim. ut penit.s in virtutibus sess exercent, sed oris vanissi. Mupertimὲ legebam apud S. Bonardum in librex motradunt. Minire, qualeIectentis otiumst Aou de Consilentia, est . inquam . maia O rea uillar atias age e, non Deum laudame, nihil babere, ni- consilentia, qua sicut nihil est pejus, ita nihil eshu cognoscere, nihil amare, nisil orare, nihil desi- infelicius. Queris quaenam ista μ' - me Deum,
deroe volunt. -- Tanta sibi libertatem Uxvant, nee hominem reveretur ; quae cireu venerit iupr ut nussi prosus obedire νelint, neque Papa, nec ia fundum malorum, contemnit. A brevi temporis,
scopis . nec Pastoribuoris, O quamvis intιν um sparis nonβlkm nonsentit, sed O placet, O dulce
extri ec.Lobedire se fimulent, intus tamen nulli fit, quod amarum erar, ct aseerum vertitur in omnin abiciuntur, nec voluntate, nec actrone. Ab Dave. Ducitur deinde in consuetudinem. ut Iala
omnibus Sancte Ecclesa consuetudinisus ct legibus non modo placeat, sed θ assiduὶ placeat, O se con-
exempti esse volant, palant serentes, quia raniis tinere nonpossit. Ad extremum rex. non potest arri- almis νistatibus consequeηdis narat speram. tam- Ii, quia consuetudo vertitur in naturam , O quod
vix adhuc imperfectiust. Insuper credunt, si Medo prilis ad faciendum erat pes bile jam impossibiles
inceps ullam posse vel νirtutis augmentum cupere vel ad continendum. . . . Haec est maia consilentia , qua
admittere peccatum, ea de causa, quia absisere νο Iun- per harasmedi disirimina, immὸ praecipitia ruit, orate ripant, ut ipsis ridetur, spiritumqae suum corruit, ct irruitsuperseipsum. Quomoti tramquieti ac otio tradiderint. Proinia cunctis natura quillat Cum mundi bulasprosperitas astudit Oilta demerus Esque peccaro libere se satisfacere post, est , cum Iaadatur peccator in desideriis anina Di ὸ credunt, utpote qui summam adepti sumi . O iniquus benedicitur; cum peccantium fι
innocentiam, quibusque lex nulla posita sit. Ereri- ω, O peccare nolentium pavor, nolens cir dolensaraidet
62쪽
Druet ei. iam non est, qui MIrat. - hil quis exas rat Hills tremendι Iu uti majestatem, quampeccare, oe secure peccara, or deritiis qi ιι Virtutibus gloriari Haec esisAustra, cuius ais miseretuν Deus. ctio homo defendit, quod
DEUS Mit 3 peccatum 1ustitiam asseris, O quia DE Sadstruit, quantum in ipsa est, de Maiis di .
tres mesum bonam, O ianum muru : an rumdine, Odine amarum, lucem tenebras, Olen ιω lacem. Hanc Hro tranqMilitatem nutrix
inpunitas, securitatis O negligentia matre, no-νerca minutum. O Resigionis νirus, tineasanctitatis. Haec est veta, & fortassis unica causa, e ut seto Otia innotuerint sordes, Obicinnitates, ct nefanda flagitia holumee pseudO- mystic tum hypocritatum, quos Apostolus malus cap.rό. v. 1 i. Epistolae ad Romanos graphice describit his vobis: Huiuscemodi enim ciuisio Domino No- 'omu strviunt, sedων ventri, o per dulces se
m-s ct benedictiones se cunt corda innocentium. Et ad Philippenses e. . v. MAlti enim ambu
ram. Sed mittamu, illos spurios Mytticos, quibus, ad Culcandassias obscoenitates , solemne
strat, perinde ae olim Haeteticis Priscillianistis , hoc EStum: jura, perjura, secrerum prodere noli, quorumve sputeissima dogmata manifestasse, abundὶ eo futasse est. Nunc lubenti animo a diam te dii tetentem de proscripta siepias a Romanis Pontificibus doctrina Cornelii Iansenti. t pretius Episcopi, cujus Seripta initium dederunt gra
vissimis tantroversis, turbis, rima, ac dillen. si nibus . quae perstrepunt per totum orbem christianum, & nondum conquiescunt.
M. Quo cl. tius pet specium habere possisonum ac progre illim Ianienil , cuius Hist rum & Theologi in Scholis. de erudita in Acad talis, in Giculis mulierculae, in Ursicinis opilices
opportune importunὶ apud Gallos di Belgas etiamnum erebris sermonibus usurpare solens, eesse est, ut rem totam ab ovo, ut alunt, repetam, paucisque Ostendam, initia, quae magnia incen-d esse solent, ut nee priarum ardean , nec humanis oeulis statim luceant, eadem ilia Ianimi.
Eo, gravissimisque eius oceatione excitatis de Di. ina Gratia Controversiis contigisse. quibus postea Saeeulo Melesiae deeimo septimo totas pene Olbis Christianas disputationum incendio co flagravit. Cornelius Ueniis, natione Belga, ex Doctore Lovaniensi, Episcopus Iprensis , suisque in us sis Pentateuchum, dein quatuor Evangelia editis Commentatus notissimus. Volumen magnae molis de Di Wina Gratia, 1 se lucubratum . in publieam lucem edere non potuerat, E Vita anno MDCLXXVIII. sublatus. dum aegrotis inserviret tempore pestis. quae in eius Dioecesi gras Iabat . Fato proximus 'ostentus palam protestatus est in Testamento, quod condidit , se ranquam Mattia Ecclesiae obedientiae filium velle moti, omnia sua Setipia sine to obiequio subjicere judicio, correctioni de emendationi Romani Pontificis, metri. ne a Summis Pont Mibus approbatae se firmiter adllatet e. falsa vero dogmata ab iisdem damnata
ex animo reprobate. Eamdem plotestationem
inseruit ad eadeemlibet de Graria oristi. Hoc ceHE. ut obiter dicam ι obedieti Memplum, quod farisenias in moeto teliqua,
quinque propositionum ex libto iansenii exis piarum damnationi a Romanis Pontificibus facte,
acquiescere noluerunt, sed potias adversus Romanos Pontifices eaput attollentes , eorumque Deetetis obtemperare detrectantes . turbas, conatentione . retrag dias ubique excitarunt, atque libellos ediderunt. iurgiis, maledictis, mendaciis, calumniis. apertaque in Ponti fiees irreverentia autemeritate undeqitaque seatentes, sieut constabit ex his, quae mox dictitri sumus. . Mortuo Cornelio
anno, sit diximus, MDCXXXVIII. Liber ab ipso de Divina Gratia exaratus . eutis Uberri Fremandi typis anno MDCXXX l X. mandatus est
sub hoc titulo: Augustiηus Cornelii ianfinii, quasi
in illo Upere exponeretur genuina, ac pura Pu
tique Sancti Augustiηi doctrina, a reeentioribus
Theologis non satis hactentis intellecta, & antiis quioribus Patribus, maxime Graeeis, incognita.
Et sane ianserius eo in opere suis viribus plus aequo eonfisus, non sollim damnat doctrinam Patrum Graeeorum , quibus cui inquit cap. libri de Haro Pelagi a aliquid eis ex pulvera subtilissimi et totis Semipelagianorum adhaesit , sed etiam passim in omnes rieologos Seholasti- eos invehitur. potissimi, m Seholae S. Thoma disti
pulos, qui Gratiae emeaeiam in Praedetermina tione phyli ea stam esse contendunt, eoque audaeiae prorumpit, ut Tomo a. de Gratia primi hominis ct Angelorum cap. 2o. & ultimo, non dubitet allerere , concursum , motionem , & pro
determinationem physicam , quam post S. πο-niam, eius Discipuli. Magistrum secuti, admittunt , Tricas esse Aristotelica Philosephiae, aut v v M, e Cremus Dialecticis in neotitiam immissas, quibui caelestis medicina soceritas adulterata
est. Quod etiam repetit idem sensenius Tomo
3. lib. . cap. a. ubi postqvim receiistit septem discrimina, quae repetiri putat inter Adjutorium Dei medicinale, & Praedeterminationem physieam . prout 1 Diseipulis S. Thoma traditur, ac defenditur, subdit: QMpropere, qui medicis Din Christi Satratoris gratiam H defendere canan tur, ut eam in talem praedeterminationem p sicam transforment , omni susui bominum tinoram ct innocentium ex vi cause prima, ct inc ferentia voluntatis nevessariam . magis profecto Aristotelici,
quam Augustiniani sunt. Nam talis prae et rem naris sic sis rea, non selum nullo testimonio ejus probari potest . sed potius uni νersm doctrinam uas innumeris locis traditam De icabili confusione
perturbas. -- Totum ergo fundamentum gratia
medicinaeis Christi funditus subvertisar, o Scriptura Sacras. Merrantur, dum gratia nec estas, non ex vulnere voluntatis . sid ex naturati ejas indisserentia . O amnium causarum nataerati subo
dinatione, sub altiore sus euritur. Vua duplia sis necessitatis graria , fur universes Aasinisti operibas inaudita est, ct repunar principiis θαν,
ita quoque ι naticat, praedeterminationem p sicam. loquamgratiam, eo modo, ct Iathadine ad omnes humana nataνa statua dilataram ab Augus
I. Ubus esse remotissimam , O mi As vi humanam Uubia, quam Augustiniana neoletia expresesam ct inrentum e se, ctc. Ex quibus verbis faelli negotio intelligere potes, san tum nasuti Opere bellum indixitIe non solam illi, The logis, qui Sancti Augustini doctrinae de grati a te ipsa eruaei . & de praedestinatione gratuit H a ad elin
63쪽
adversantur , verum etiam nullam plane rationem habuisse Scholae S. Inme, Quam tamen probe sciebat pro defensione gratiae se ipsa es5cacis, & praedestinationis gratuitae ad gloriam per silos diseipulos Δc Dida- cum ADMesitim strenuE in Congregationibus de Auxiliis sub Summis Ponti fieibus Genunte Vm de Paulori habitis, juxta ineoneulsa M. Augustiui& et bonis doctrinae principia gloriose decertaile. Mirum itaque tibi videli noea debet, quod, cumi sentia Gratiae Divinae mystetia super omnes alios docentes se Theologos intelligere praesa. mens , de a tritis discipulorum S. Thonia semitis
recedens, solus eoiitra omnes stare voluerit, comita eum itidem omnes stetelint. aede se illud probaverit, quod de Ismaela dictum est: Aianus
us contra omne , mnus omnium contra eum.
At enim, cum communi Catholicorum offensione prodiit hoc a Cornelis Dinnis exaratum de dia vina gratia opus, cumque gravibus erroribus ellat tespersium. Theologi Sacrae Faeultatis Pati-fiensis post maturum ae diuturnum examen illos in quinque propositiones collegerunt, & statim Episcopi Gallicani numero octoginta quinque scripserunt anno MDcLI. ad Summum Pontifi-eem Innocentium X eum etiam atque etiam obtestantes, ut has praesertim quinque propositi nes, de quibus disceptatio periculosior, ae contentio ardentior erat. diligentet expenderet, &perspicuam, ac certam de unaquaque Sententiam ferret. Episcoporum Galliae votis lubens annuit Innocentrus X. Pontifex Maximus. & post longam accurati examinis indaginem, te preces Patri luminum enixὲ fusas, Constitutionem tandem pridie Kalend. Iunii anni MDCLul. publicavit . qua quinque propositiones ex libro Cornelii lenis excerptas damnavit, & unicuique propositioni singularem damnationis notam, Iea Cenia suram inussit.
D. Pioset, si plaeet, quinque illas propositiones ex libro Grnelii iansenti Episcopi I pre ssexcerptas, quas Summus Ponti sex Innocentius X eonfixit. M. Prima Propositio hae est: Aliqua Dei precepta hominibus justis volentibus se conantibus, secundum praesentes, quas habent vires, sani im-
ρο illa ; de si quoque istis gratia in qua post bilia
senti Altera Propositio: Interiori gratia in stuta natura L se nunquam resistitur. Tettia: Admerendum o demerendam inflatu natura lapsa non requiritur in bomine libertas a necestate e sed suscit libertas a coactione. Quarta: Semipelagiani admittebant praevenientis gratia interioris necessitatem ad singulos actus . etiam ad initium saei , O in hoc erant haeretici, quod vellent eam gratiam talem esse, cai posset humana voluntas ra- sere, vel Ohemperare. Quinta : Semipelagianam est dicere, ctristam pro omnibas omnia, Mamisitas martuum eo, aursanguine udisse. Ptimam propositio em declaravit Innocentias Ponti sex Maximus, temerariam, impiam, blaspiamum, anuhemare damnatam, de uti talem damnavit. Secundae & tertiae propositionibus eamdem Gnsuam inussit Ponti x Maximus, utramisque declaravit haereticam, de uti talem damnavit. Quartam proposcionem declaravit falsam ct ha- reticam, &uti talem damnavit. Quintam propositionem declaravito iam, temerariam cts η-
.dalogam, & intellectam eo sensu, ut Christus pro
salute dumtaxat Pta destinatorum mortum si, impiam, contumeliosam, disina pietati derogantem, ct haereticam , ae uti talem damnavit. D. Haec Innocentii x Pontifieis Maximi contra Corneliι i senti, Episeopi Iprensis, librum
promulgata Constitutio Litne ea. qua par est, V necatione seseepta in Galliis 'M. Summa veneratione haec binocentii Leontra famosas quinque sensenti propositiones Constitutio a Galliarum Episcopis excepta est, is videte est in Epistola gratulatoria. quam iidem Illustiissimi Antistites die XU. mensis Iulii anni MDCLIII. ad hune Summum Pontifieem scripte. runt, in qua haec habente Optata pervenit ad trandem Constitutis ista, qua Hsba Sanctitatu amctoritate, quid sentiendum' de Controversiis quia. ue Propstionibus. qua sunt excerpta e Cornelii: Uenti Iprenses ipscopi libris . perspicue decemiatur. Excitata in Belgio contentiones flagrauat etiam in Gadiis, O uti mum incentum perum versa Ecclesi partes minabantur , nipestigrassanti, O certi am perniciem allatura obstitisset Re tit diris Vestra indefessum studium, O ex rito petita parsas, quasvi acerrimam istam animorum cest .
onem compescere poterat. Addunt emam in eadem
Epistola Gallieani Episeops, se, nullo conditi num, vel statuum discrimine iacto, in omnes contumaces & Ponti fietae Constis utronis violatores his poenis animadversuros, quae a jure Haet licis infliguntur.
D. Sie igitur finita est eausa Uenit. de , eontuss veritatis hostium animis, de his quinque proscriptis famosis propositionibus, ex ejusdem libro excerptis, iliumphos egit Eeclesia tM. Ea Innocentii X. Pontificis Maximi Conis stitutione finita quidem filii Zosterii Oilla . sed non finitus error. Enim vero, Distipuli ians nil nolentes imitati exemplum sui Magistri, qui, seut superius observavi, in extremis positus, libri sui de doctrinae in eo eontentae Romanum Pontificem iudieem appellavit, elusque judicio adhaerere se velle proselliis est; novas turbas Accontentiones excitarunt, seque palam inobediem tes ac contumaces exhibuerunt: adeo ut de illis ver eum Vrecentio Lirinens in seo commonitoriodieere possim: o mira rerum conrersio, aut bores ejusdem opinionis Catholici, ct consectatores har lici judicantur 3 absolνuntur Maeistri. conismv-tur Discipuo. Pcaeeipuas hie teferam, & eadem opera refellam artes de machinas, quibu Iansentani hane Pontificiam innocentii X. Constitutionem impetere , aut eludere tentarunt. In
primis , postquam Iansentani Propositiones quinque de Gratia & libeto Arbitrio excerpta ex libro senserit Vaticinis fulminibus obtritassenserunt, fremere, indignari, de exclamarec petunt per 'angenii latus Augustinum peri,
Divinam ejus doctrinam, tot Coneiliorum De etetis , tot Romanorum Pontifieum sanctioni. bus, tot Sanctorum Patrum elogiis tonsectatam explodi, sugillati, proseribi, Molina vero, ejusque discipulorum doctrinam extolli, probari , triumphate. Sed hoe esse putidum Ianst.
nlanorum mendaeium eretis E eonstat tum ex vivae vocis oraculis, tum ex Diplomatibus Romanorum pontifieum Innocentii X. - xandri FII. mentis M. Clementit x Innocerem M. Alexocri L In Meraii V 6e Gementiιμ qui omnes, Romanorum Pontificum seorum
64쪽
predereTuum vestigiis inhaerentes, sepius deinelararunt. doctrinam S. Augustini de Gratia &bbeto Albiniici a Sede Apostolica esse receptam ..ρ obatam, de in Ecclesia consecratam, doctrinam vero Cornelii iansiensi Episeopi Iptenss ab ipsis eo potissimam nomine suille damnatam, quod ille non solum toto ostio, sed totis etiam edibus a germana Samai Augustini doctrina a et cavetit. Nee miniis falsum est, quod dictitabant Iansentani, videlic t , proseriptis semel quinque propositionibus laui sinu, triumphum utile Ladorici Molina doctrinam : id, inquam, oppidb salam esse ex eo vel maximε liquet. quod datur medium iniet prosetiptos Jansieni
tum errores, & toleratas Ladovici I solima opini nes, adeo ut in doctrina de Gratia di Libero Albittio lieeat esse Catholi eum, nee propterea Molmistam. Illud porto medium nihil aliud est, quam S. Thoma Doctotis Angeli ei celeberrimi Schola, quae ideo mistica dicitur, quaeque non solum doctrinam de Gratia se ipsa essteacidi de Praedestinatione gratuita in Congregati αnibus de Auxiliis , coram Clemente VIII. &ν habitis, iuxta tutissima ra. Augustim de Thon
principia, contra Molinianae doctrinae defens res eonstanter propugnavit, sed etiam eamdem
doctrinam . post proseriptas a Romanis Pontificibus quinque sensenti piopositiones , magno aestu tum in publicis disputationibus, tum in li-btis in Iueem editis defendit, ac tutata est ubique
tetrarum, sed praesertim Romae, ubi, annuen
tibus Romanis Pontificibus . duorum insignium Seholae Thomisticae discipulotum praeclara de Di
Opera summo omnium virorum eruinditorum applausu publicam lueem adspexerunt. quorum primum prodii subis centio in I. Pontifice Maximo, & est PanoMia de Divina Grat Iboma De Lemus, ordinis Praedicatorum, zypis edita Lecidit anno MDCLXX v I. Tentarunt quidem, sateor, nonnulli impedite, ne haec no-
ti noma de ramos Panopli, Romae publich di-
enderetur , sed habito a Congregatione Sancti DKeii supet hocte negotio examine, tandem per nullum est Cametae Apostolicae Typi'grapho, ut illam publicE divendet et . affixo ad tonsueta inis
bis compita hoc Magistii Sacri Palatii programmate:
F. Ramandas opisvexus Ord. Pria. Sue. Palatii
Omnibus . ad quos spectat, notum facimsu, qualiter Aicolaus Angelus Ilvasus , publicus ,- ρ σὸν Urbi . admotam R. P. F. noma de Lemos Pampliam gratiae . seu ce rationalis creatus a Motem βpernaturalem gratuita, divista , suavi . p re te ordinatione, ducta . mediis, liberoque pro
, Dissertationes neologicas, ab Aurbore iis quatuor ramos distribatas, Letan ex ossicinaca dii Landus , Impressoris publici, aηno i έ7έ. se regas , pia lice Roma Nndit aras I 68 I. In .stram fidem , his Sigillo nostra munitis propriam GH, siri mus, Romin Palatis Aysaicossieas. Me ι 168 I. ita est, qui supra F. Raxmundus Capsucu . Alterum non miniis singulare Opus, cui licula est: Dimus Domas μi Interpres de rari Alo. ym , seu ia Dirinis Auxibis, Summo Pontificidieatum, Romae typis di sumpti-hu, iosephi Vann uti anno MDCXCIII. publiea
luee donavit alter doctissimus Seholae Thomisticae discipulus R. P. Antoninus Malutie. ordinis Praedicatotum, qui a Sacra Consteratione Sancti Ossietilieeiuiam praedictum Opus in lucem eden di postulavit & obtinuit, ut videre est in hoc ejusdem Congregationis Rescriptot steria quam tu die a 3. Novembris i 689. in Generati Congregatione Sancti ODii lectasupradicis Asemoriali oblato a Patre Antonino Masibuli ea Eminentis,ii Reverendidimi DD. Cardinales Generales Inquisitores, servatis ferrandis, luentiam petitam dicto
Alexander Speronus S. Romanae, & Univeris salis inquisitionis Notarius.
Videant ergo nune Iansentani, qua fronte potuerint asserere, eonfixis semel quinquenti propositionibus, actum & conclamatii in filis se de S. Augustini doctrina. & Ladorici Molina , aliorumqtie ejus sequacium doctrinam triumphasse, cum tamen certis E constet, Scholae
Thomistieae Discipulos, etiam post damnatas 1 Summis Ponti fieibus quinque sensenti Ptopositi nes, multa vulgatis, & Romae etiam edidisse opera, in quibus non persunctoriὶ, sed lato
calamo, omnique argumentorum genere a vitam
Saractoriunxi Aviu rae Thoma doctrinam de Graistia se ipsa emeaei de de Plaedestinatione gratuita ad gloriam astruunt, probam ac vindicant, iisque armis ac telis ad profligandos errores-ωresellendas opiniones Ludorici Molina utuntur, quae illis integrum de Ian lenismo & Molinismo uiumphum adseribunt. Plura non addam alevettendam illam machinam, quam primo sabilia carunt Iananiani, cam ipsi met relicta tandem hae quaestione iuris, an videlicEt quinque propositiones eo sensit, quo a Summis Pontifieibus damnatae sunt, snt reveri salia & eontrariae a. ins ni doctrinae t reeurrerint ad quaestionem facti, nimir sim, virlim eaedem propositiones fideliter excerptae sint ex libro &in eo tepetiimui Eb Iansieniani, caeteris munimentis dejectis , sese receperunt, novaque lite Eeclesiam lacessivere. Negarunt quipse, his quinque propositiones fideliter excerptas elia ex libro Iosenti, Haeresim Iansentanam, Chimaeri- eam&Imaginariam appellarunt. librum Drusinu
absque ullo praevio examine damnarum esse, nee auditos eius defensores, di Censeram per vim extortam fuisse ei utierunt. Denique , contei
detunt, in hac quaestione facti non elle oput iudice, sed sanis oeulis. quibus librum y senti evolvere lieeret, in quo quinque illas propositi nes, adhibitalices omni diligentia, seneclegere .
videre, aut ullo pacto deprehendere potia ille assieri. verabant. Hoc est alterum Iansienianorum effagium, quod ipsis Alexander VII. Pontifex Maxi
mus omnino praeelusit ea Constitutione, quam
edidit anno MDCLVI. in qua hae habet: Cum tem , scut accepimus, nonnasti imicitarii filii
nassicias quinque f. opositiones in libro Iansientipradicto non reperui, si ficte est pro arbitrio compositas esse , vel etiam sensu ab eodem ιηtento damnatat
non esse, assere e magno eum Christi fidelium se-dalo non reformidant. Nos -- praeallanum Inno
centii raedecessoris nostri declarationem, Constitutionem, ac definitionem, harum ferie confirmamus, an obamus. innoramus, o quinque istas Proposi.
65쪽
tento iamnatas fuisse decuramus ac demimus, acuti tales iterum damnamus, dic. Optatem hic lubentissime, ut . in defensionem huiuste Constitutionis Alexocti VII. Pontificis Maximi, mihi per tempus liceret integros proferre fansienti Textus, ex quibus cerio colligitur, quinque Propositiones a Summis Pontificibus proscriptas germanum esse illius ingenii istum. Sed quia nimia longum esset hie inserere&expendere integros liabri Textus, in quibus mentem suam veluti radiis solis depinxit, tussietet in praesentiae indigitare loea, in quibus Ita enius d*chtilaam , quinque damnatis Propositionibus, a nobis superilis indieatis, eontentam. aperth profitetur. Primam Propositionem diserte coemia enius libro 3. de Gratia Satratoris cap t,ubi haec habet:
nihil esse in S. AEgustini doctrina cert- acfunctiis, esse pracepta quadam, qua hominibus, non tantum infidelibin , excisatis. induratis, sedfidelibus quoque, Oj stis, volentibus 9 cσηoribus, secun mpraestentes, quas habent vires. sunt impo illa; δε- esse quaque Gratiam, quam ilia fiant. Alteram
Propositionem his verbis conceptam : Interiori σratia inflatu natura lapsa uanquam re stitur, clathitidem exprimit in libro 2. de Gratia MDτatoris cap. as. ubi ait: Hac est vera ratio , ut nata omnino medicinalis gratia Christi efctastio careat 3 scd omnis e cit, ut Muntas velit, ct albis quid operetur. Et cap. 27. asterit, quod Augustinus nullam agnovit aliam actualere Christgratiam, nec agnoscere potuerit. Tettiam Pto- positionem , quae his verbis concepta est i Ad merendum oe demerendum instru natura lapsa, non
requiritur in homine libertas a necessiare, sed sug-
cit libertas a coactione, non minus evidenter adstiuit iuvistius libit sexti de Grasia Sarratoris capite sexit, , eui hune titulum inseribit: Dupulae
necessias Aetustino, c actiois , ct simplex, seu
volunta ia. Illa, non haec , repugnat libertati. Deinde, eodem iii rapite totius iliaristis humanae cubile lustrans, rationem reddit, eur ea simplex,& uoluntaria necessito minimὶ repugnet libertati; nimirum quod non sit voluntati adversa , nee uidquam aliud libertas exigat praeter nudam aemplicem voluntatem, ae tandem concludis his
verbis: Mira videbitur Scholastisis ista doctrina, O tamen in Augustini principiis ipso in tellectis est indubitata. Quartam Propositio
nem his verbis conee': Semipelagioi admiserebant gratia interioris necessetatem ad inguissactis, etiam ad initium Fidei . O is hoc erant m retici, quia pellent eam gratiam talem esse, cui posset soluntas hamania reuere, vel obtemerare, docet pariter sensenius cap. I R. lib. a. de Gratia Salvatoris, & lib. 3. c. I . post medium, atque ex
ejus doctrinae prinsiis manifestb sequit ut illa Propositio, chm passim dieat de quasi
totius sitae doctrinae basim stabiliae . nullim aliam in statu naturae lapsae dati gratiam, ptaeter eam, quae ex natura sua est efficax. ik eui resistere, vel obtemperare non est in voluntate potestatis humanae. Postrem4 , quintam Propositionem his vel bis eoneeptamr Sem et sanum es dicere, Christum pro omnibus omnino hominibus mortuumuse, aut sanguinem fudisse i m mortuus est dumta.
t pro salute Praedestinatorum , tam clath doeuits senius, praesertim rapite χI. libri 3. de Gratia Christi Samatoris, ut nestum planὶ de sua mente
dubitandi locum reliquerit. In eo siquidem --pite generalem voluntatem Dei erga salutem Omnium, tanquam machinam a Semipelagianis introductam, a sanctis Patribus Augustino, Pro stero, Fulgentis , necnon ab antiqua Eeclefia ex
plosam penitus repudiat, definitque Christum
non elle mortuum pro aliorum salute quam pra-
destinatorum: Nulla modo, inquit, rincipiis ejG selli eEt Augustinu consentaneum est . ut cir MDominus , pro infidelium in in elitate morte
rium, Ni pro tuorum non perstrarantium ater
salute mortuus esse , Duamem fadisse , se V
redemptionem dedisse . Patrem orapyntiatur.
Ex quosactum es, ut, juxta Sancti um D. D.
rem, non magis Patrem pro aeterna liberatione
ipsorum, quam pro diaboli deprecatus fuerit. S ιρ quid pro issis regarit Patrem , pro remorabbas iustitia essectibus rucrit, Oro eisdem obtineηέι obtulit pretium, fuditque sanguinem suum. A
verte, quelo, diligenter virus Ian senianiim l
tete in his verbis: Si quid pro issis, seu reprobis, patrem rogavit Christus, pro temporalibus iustitis ectibus rogavit; quibus verbis elarissimh doctitan ius , Christum Dominum mortuum qu demesse pro reprobis quoad gratias temporari aquas eis aliquando laigitur . sed non esse modi tuum pro aeterna reproborum salute, imperi endo videlicti illis gratias suffcientes, quae ad aeternam eorum salutem ordinentur. Hae stmi loca, quae hactenus non tam retuli, quam digito monstravi, si tu, eharissime Discipule, adire, relegere non graveris, eon stim ultro A teberis, fansenti Discipulos Tiresia, vel talpa ego caeciores, dum iactant, se nec vidisse, necd
ptehendisse in libio Di emi quinque propositi
nefa Summis Pontilicibus damnatas, sed potius
in eo vidisse ae legisse ipsissimam Saacti Augustini
doctrinam; tute, inquam, ultro fatebetis, senu Disicipiscis falsa evidentiae imagine delusos in duas caecitates ineurtisse, videlicti eos vidisse in
libro iam nil ea, quae non sent, scilieEt doctri. nam Δ. Augustini, quae profecto in praedicto libro non est ἔ-non vidista in libro senserit ea quae
sunt, videlie t quinque Propositiones, quas Summi Pontifices, Insignes Antistites, qui tum in Gallia, tum alibi floruerunt, celeberrimae Aea demiae, quas inter Parisiensi in appellare Iieri, &innumeri Doctores ae Theologi , in libronii repetiri, de cum eius doctrinae principiis esse omnino connexas siepissim declararunt. Numquid, amabo, Jansmiani te ingenii acumine, oculorum perspicacia tot Pontifices, tot Epise pos, tot Academias, tot Doctores, ae Theologo viaeete di antecellere dieent Sed hoe essit imsolentissimae de a sareulis inauditae saperbiae.
Numquid etiam diuem Jansentani. librum μυ-nii non satis aeeurato examine sutile diseussum. s
que adhuc in defensionem iamsenii velle audi. ti ε sed hoe est non istum Imitari Haeteti eos Calvini stas, qui quotidiὰ salso queruntur, se non satis auditos fisisse, de Episeopos, in Concilio Tridentino Summi Pontificis auctoritatem reveritos , non liberὸ dixisIe. quae sentirent; Verum etiam, haec injusta Distipulorum fan- ραρι petitio reddit vana prorsiis atque iit ira
66쪽
ς immorum Pontificum atque Episeoporiam De cieta ae Tribunalia , quae dirimendis in Ecclesia emergentibus controversiis , & fovendae tranquil litati Reipublicae Clitistianae DEUS instituit. cdiu enim quisque, Mut . heu nimium t suilesta experientia eonstat, suae opinionis ae sententiae tenacissimas sit, regnarem aeternam in Beelelia perpetuae lites, contentiones &: iurgia proculque
exularet illa pax , quam suis Christo Dominus teliquit pretiosissimam haereditatem. Ab hae ergo injuncta petitione, qua iterum auditi volebant, lute optimo exelusi Jansentans, &alium d eo in Galliis Regia auctoritate subselibere
Pontifieis Maximi Formularis , voeant, ac solemni iuramento affirmare. se damnare quinque famosas Propositiones in sensit libri Iosenii, novam fraudem in lubrieo veris sintes exeogitatunt. Statuerunt quippe, sepormulario Auxandrἱ m. subscribere posse, ec olemni tutamento asserete, se damnare quinque Propositiones in sensu libri modo citia quaestionem ficti se continerent intra limi tes externae dumtaxat obedientiae, & religiosi silentii, liecit anima contradiceient, di penes septri comperio haberent , quinque illas Proposi-udnes, revera nec esse in libros leniι, nec eas hi ejusdem Auctoris sera su esse damnatas. Hane tete tam fra udem Gemens XL Ponti sex Maximus, constitutiorae data anno MDCCV. damnavit, definivitque, ad subseliptionem Formularii requiri non Lollim externam, sed etiam internam obedientiam, simplicemque de abs tutam mentis& eoidis adhaesionem, sine qua externa species Obedientiae nihil alinil est, quam mera simulatio . illusio, hypocrisis, mendaei iuri advectus Spiritum Sanctum , saerilego etiam pet jurio conii matum ab iis, qu3 eredere se vel semite iurant super Sancta Evangelia. quba reapsh non eredant, vellentiunt, seque parete Constituti iahar Apostolieis profitentur, quibus animo con- stadicunt. Huie igitur Constitutioni clemientis M. Ponusi eis Maximi, semotis omnibus distin ilionibus, subsolis interpretationibus, ancipitis liςnifieationis vocibus, & restrictionibus mentalibus , non ecmstatuet adhaerentes , dubitare non debemu , quin famosae illae. quinque Propositiones, ab δε nocentio x. de Atiaeandro νB. In
sensu iansiuit damnatae, timetieae sint, sustὸque
in eiusdem Auctoris sensu , quem vel ba prae se serum, confixae ae proscriptae: quin Summotum ilinium Pontifieum Constiti itionibus, aliisque ad illatum confirmationem editis Sedis Apostoli- Dectetis, parem debeant fideles omnes proinpram exhibere non exteriorem solum, sed i ut nam obedientiam de sinceram animi adhaesionem.
D. Paulo uberisti velim si e exponas ta , qaod obiter de Dussenio mox observasti, eum viis delieet totius doctrinae suae bas m In hoe potissi. eonstituisse, quM velit, nullas alias in
statu naturae lapis actuales statias dati, praetereu, quae sunt ex natura sua eTeaees. & qni. bus resistere vel obtempetate non est in potestate voluntatis humanae. Id quippε si semel evi-eetis, manifesto eonstabit. Andamentum do- strinae eadueumae tuinosum esse, &ex eo, tanquam ex mala radice, pullulare quinque
famosas Propositiones a Romanis Pontifieibus
M. Praecipuum fundam evium . eui totius doctrinae Iansenu veluti tota moles incumbit, inhoemixi τὸ si stre, quod nullam in statu
naturae innoeentis admittat gratiam ex natuta sua emeacem, sed velit. Onanem actualem gratiam, quae a Deo data est Adamo in statu innoeentiae eonstituto, fariis dumtaxat sussieientem, versiailialem, E nutu liberi arbitrii pendentem, cuique
voluntas Main1 ita dominaretur, ut eam in Omnem partem, quam vellet, pro arbittio suo fle.cteret de inclinatet. Cum enim, inquit cyan ius, eo in statu innocentiae felicissimo positus Adamus. sanus esset, viresque haberet integras, voluta talem rectam, libertatis arbitrium robustissimum, nulla pugna passionum, nullo perduellis concupiscenistri inordinato motu debilitatum aut perturbatum,
inde opus non habeat aliquo mistum quo, seu Auxilio se ipso emeaei , ad operandum; sed tantum indigebat Auxilis sine quo, seu gratia sistia fietεnti, subdita ejus libero arbitrio, praeterquatit
ad benEoperandum alia ex parte Dei, quae esset se ipsa essteax, non esset necessaria. Rine primo inseri Voluntatem Dei salvandi homi nes, eisque praeparandi gratias susticientes ad si lutem, pertini ille dumtaxat ad statum innocentiae. Seeundo, ait, bonos Angelos perstitisse in a
oepta iustitia per liberum arbitrium sola adjutum
gratia sume ieiui , ad omnem usum vertibili, atque ex eotum voluntate suspelisi & ei subjecta, ae subinde praedestinationem bonorum Angelorum
ad gloriam a Deo factim fitilite post eorum pre
visionem meritotum. Sic Livenins solam ver, satilem gratiam sussicientem, & Adami, Angelo tumque. libeto arbitrio iubditam ad benε operandam. & perse erandum in statu innocentiae ne eellatiam agnoscit, & ab eo statu arcet omit inbomnem gratiam suapth natura emeaeem. λt in statu naturae lan is longe aliter discurrit ianfiniunClim enim ex solo iiiurmitate natutae humanae laesae ae sauciatae per primigeniam protoparentis libem necessitatem gratiae i. ipsa esseaeis reperitendam esse existimet, docet primo , nullas dati in statu naturae lapis gratias sussicientes , utpotὶ
omnino inutiles ad sanandam naturam humanam
gravissimo infirmitatis pondere depressam, sed
omnem gratiam, quae datur in statu naturae lapsae, esse se ipsa enicacem , medicinalem, tepa-tantem, sanantem, quaeque voli ininti tam po
tenti imperio dominetur, ut nulla ei tenitendi, dissentiendique relicta saeuitate, plaiaque abloriana libertate, necessario victrici delectatione ropiatur. Secundo, contendit iansenius, Deum in stata naturae lapsae habere dumtaxat Voluntatem eonsequentem salvandi Electosae Plaedestinatos, dando eis Auxilia per se emeaeia i voluntatem vero alitecedemen . qua DEUS praeparat, vel eoneedit Ahxilia sufficientia pertinuisse tantummodδ ad statum innocentiae, nec ullum ampli da in statu naturae lapsae habere locum, aut si ad hue in statu natutae lapsae admittatur Voluntas Dei Antecedens salvandi omnes homines, astri itfans nitit, quΛd lixe Antecedens Moluntasia supralistone mentis, adeὲque nuda mPritate . hihil varia causante. ro sere potest. Ita doeet aepluribus in locis inculcat ynienius, sed praesertim Tomo 3. Ae Gratia Christi Misatoris lib.
eap. 2o. ubi illud Apostoli explieat Deus omnes homines vult satras fierἱ, ct ad atritionem rem ratii renire. Triplex ergo discrimen isti statum
67쪽
tum naturae innociniis de statum naturae lapsae as sianat Ptimo. in statu innocentiae dia mittit gratias sussicientes; in statu vero naturae lapse omnem explodit gratiam sustieientem. Secundo, a statu Innocentiae ablegat gratias per se& ab intrinseeo efficaces , in statu vero naturae' lapsae nullam agnoscit gratiam, praeter se ipsa eL
fieaeem , quae, absor a penuus libertate , v luntatem victrici delectatione necessario rapiat. Tettio. pertendit sensentus. Deum statui naturae innocentis consuluisse per solam voluntatem Antecedentem, perquam praeparabat, vel conced bat gratias sufficientes ad consequendam salutem aeternam; statui vero naturae lapiae Deum prospicere tantiim per voluntatem consequentem, ex qua Deus solis Electis& praedestinatis confert gratias per se efficaces ad salute aeternam obtinendam, ae subitide, Deum in statu naturae lapsae non Praeparare , nec concedere reprobis per voluntatem Ante e edentem gratias suilicientes necessariasia salutem , quia in statu naturae lapiae, inquit simus , voluntas DEI Anigcedens de s lute omniam hominum in sola praeeitione mentis, adeoque nuda quadam Velleitate, nihil gratiae
eausante, eonsistere potest. Expende nunc, quae
se te, illud disierimen . quod statui; ia enius inter statum naturae innocentis & statum naturae lapsae. &pet spieuὸ intelliges , ex praedicto dueii-mme, quod ipsi Iansienis x prora & puppis suit,
tanquam ex virulento fonte staturitisse quinque s molai Propositiones, quae unanimi Ecclesiae eon. sensione fuerunt damnatae. D. Paucis verbis complexus es summam doctrinae iansiensi, ae veluti integrum eius Systerna, suisque omnibus partibus eompactum, quod . dum tacitus me eum perpendo, illudque eon sero eum his, quae me olim de Divina gratia, juxta
germanam S. Thomae, ejusque scholae mentem,
doeuisti, dum Theologiae operam navabam , sole clarilis perspicio , Numa Discipulorum doctilis, nam de gratia delibero Arbitrio tam in statuinis nocentiae . quim in stata naturae lapsae, long.
lateque dissetepare a doctrina iamsinu. Haec quipph sunt de Divina gratia Seholae Thomista-
xum principia . quae a te , studiorum meorum' . Dace ae Magistro . Olim accepi, quaeqtae pen / ita me moliae meae hacten iit infixa haeserunt, haerebuntq te semper. in primis, docent Scho. I S. M a Discipuli. necessariam luisse in statu innocentiae tam Adamo, quam Angelis ad benὶ operandum , de perseverandum in aeeepta justitia gratiam per se efficacem, ideoque dicunt. Adamum & malos Angelos no in perseverasse, quia eis defuit donum per se efficax petieWeranis tiae, bonos vero Angelos perseverasse. quia d num per se efficax perseverantiae a Deo aeee -' tant. Vosunt etiam Thomistae, praedestinatio nem bonorum Angelorum ad gloriam fuisse put. gratuitam, & omninδ independentem ab eorum
praevis ne meritorum. Porro haec omnia ne agat sensinius, qui, uti mox ostendisti, eliminat statu innocentiae gratias pet se effetaees, & eonis tendit bonos Angelos in aecepta justitia perseverisse pec suum liberum arbitrium , adjutum dumtaxat a Deo gratia versatili, indifferenti, fleeorum subflua libero Arbitrio , vultque praeis destinationem bonorum Angelorum ad gloriam non satili gratuitam, sed a Deo factam eme ex illorum praevisione meritorum. Secundo. Seho
lae S. 71 a Discipuli silentur quidem, Adam lim
in statu innocentiae, di Angelos, ut possent be
ne perati, &perseverare in accepta iustitia. ba butile gratiam vel ε sussicientem in suo Oidine, id est, ad disponendam complendam & perficia endam potentiam bene operandi , & perseverandi; volunt attamen Τ honustae. Adamum in statu Innocentiae , di Angelos, praeter grλti a illam sussieientem inordine potentiae , Opta ba bii ille adacta bene operandum de perseves Πdum . gratia te ipsa elticata. At i semus nomine gratiae salsi eientis, quam Adamo in statu innocen, tiae , di Angelis datam es le dicit. intelligit gratiam versatilem , Adimi, de Angelorum libetio r
subditam achitrio , & ita iussicientem, ut com plecteretur omnia , quae erant ne eellatia ad acta stagendum, & perseverandum, nullaqtie abagra i, ex parte Dei, qtiaeellet per se estiea x. ad c prerandum dc perseverandum in accepta justu ε, Adamus iii statu in noeentiae & Angeli ullii p.cto indigeret t. Haec autem doctrinae sensinu de
gratia in statu naturae innocentis principiis E diametro principiis doctrinae Scholae Thomist lepelle opposita nemo est, qui non videat. Neeminor
est oppositio Janismum inter de Seholam Thmusticam circa naturam, neeessitatem &esticaciam
gratiae in ista tu naturae lapsae. Nam primo, iam semus, di mox observasti. nullis in statu natu a apta agnoscit gratias stis ientes, sed tum adis mittit gratias per se esseaees: Distipuli veto h S. Thomae admittunt gratias sussicientes, maquidem in sensu Moliniano, id est, quae comple.ctantur omnia, quae sunt necessaria ad actu opera um , sed gratias sumetentes in sensu Thomustico, hoc est . que eomplent ae perfieiunt potentiam benὶ operandi, prκ ter quas tamen δε actu operandum aliae ex parte Dei requiramur,
quae sint per se emeaees. Secundo, D mat
gratiae per se emeaeis necessitatem repetit tantum ex infirmitate naturae laesae per peceatum originale: Thomiste velis gratiae per se efficacis necessio
ratem hauriunt tum ex infirmitate naturae pecca to originali sauciatae, tum etiam ex sit; rem dominio & omnipotentia Dei , ex subordina tione causarum fecundarum ad pr mam. sei leti Deum. & ex . in distetentia leti floxibd tate Ucia luntatis ad operandum. Hine post D florem Angelicum docent omnes ad unum ejiis discipa
li, hominem in statu nati irae lapsae ad bene Op randu di perseverandum indigere ad uteri seu auxilio a quod sit ex utroque capite per se esse ax , & quod proindὶ dicitur mediciost , seu gratia SHato is , Adamo velli in statu innocentiae, δe Angelis ad benὲ operaddum de perseveranduM sutile dumtaxat neeellarium adis torium quo . seu Auxilium, quod ec seeundo ea
pite eli per se essi ea x.quodque Thomistae Pr determinatisne n Phtaream appellant, sed ipsis nost uiise necissarium Adjutoriuin quo, seu illud Am xilium, quod ex primo capite est per se esicar,
quodque dicitur medicinale, seu malu Salvatoris. Eo quippὸ ιθ utorto , quo me Pinc Ii, nee Adamus in statu innocentiae, nee Angesssive as benὀ operandum, sive ad perseverandum opus habebant , eum in ipsis nulla esset sananda naturae infirmitas, & ideo S. , uetustinus iure optimo lib. de Corre tione es gratia cap. XI. & XII. asserit. statu inn centiae opus non tabuisse
68쪽
has, seu Auritio illo per se essi raci, quo homi
nes iii statu naturae lapiae ad sanariam naturae iam firmitarem nunc egent. Sic enim ibi loquitur
Aquilinus ille Dorit: ne s eu Adamus non
vas habebat eo adjutorio, quod implorant in s ea
aliam legem in membr. mcis, seu pugnam passionum, Mnaturae infirmitatem , ad quam juvandam, fanandam & reparandam indigent adjutorio quo per se inicati medietnali , seu gratia Salv toris, qua Adamus in statu innocentiae minii egebat. Caeterum, licet S. Augustinus eo in libro de cirreptione o Gratia contra Semipelagi senos disputando mentionem diuntaxat fecerit lavi Marii quo per se efficacis medicinalis, seu grauae Salvatoris , innumeris tamen in locis , quae mihi olina indicasti, di adhuc memoria teneo, sed illis reserendis, brevitatis ergo, supersede bo, repetit S. ille Doctor& probat efiicaciam Adiatorii quo, ad operandum omnino neces larii, exlii premo donunio & omnipotentia Dei, ex de pendentia , seu subordinatione causarum secundarum ad Primam, quae omnes causas secundas determinatae di applicare debet ad operandum,
illiusque paer se emcacis Adiutorii Po necessit tein ad statiam inna naturae lapsae , quam ad s. tum irin emtiae, ae subindE ad Adamum & Flos extenesit Sanctus Augustinis , sicut ipsum exsicat ac intereretatur Sanctus Irimis, estor Angelicus, ejus lidissimus Discipulus, de in Doctrina praes istissimi illius Magistri, teste ipsion et 'ansenio, versitissimus, e cujus Angelica interpretarione, quam, ad recte intelligendam in Systemate de gratia genuinam S. Augustini do clariam, verE clavim regiam, & filum Λriadneum
nuncupare pollunt, dum recessit , in varios abiit errores ab Ecclesia proscriptos, qui inrtuque S. Doctoris, Augustini &Thoma, Scholae
trincipiis recta fronte opponuntur. Tettio, tosinius non solum gratiam per se esticacem, exclusa gratia sussicienti, in statu naturae lapsae dominari pertendit, sed etiam vult eam elle ine- luctabileni , & mferre necessitatem humanae olivitati, quae tanta dulcedine, leu victrici M- lectasione rapitur, ut libertate absorpta, nihil iiiii velle Passit se ea voluptate rapi , α dulciv etio premi. At Discipuli S. nam gratiam
quidem per se essicacem admittunt, asserunt tamen, Deum , omnis S multa rinis gratiae authorem, ita eam victricem delectationem tempe rate, ut licEt hominis voluntas ea gratiae dulcedine&voluptate se tralii sinat. nihilosecius, cum libertati locus Mictus sit, possit trahentem voluptatem non sequi, adeoque semper retineat gra daret se emeacidissentiendi potentiam. Deni- di,ta6enias negat, Deum nabere instat una tilrae lapsae voluntatem antecedentem salvandi tannes homines. eisque praeparandi auxilia sus- iaciei uia ad salutem aeternam consequendam. Sancti Thoma Discipuli docent, Deum, praeteream, quam habet. Voluntatem consequentem salvandi instam naturae lapsae Electos ac priaestinatos, dando illis gratias per se essicaces, cp1ibus intillibiliter salutem aeternam consequamur. ha bete insuper voluntatem antecedentem salvandi omnes homines in statu naturae lapsae , eisque parare gratias si issicient m, in sensu Thomi-raco intellectas; quibus possunt salutem aetemam adipita; ideo autem non omnes homines falx in
doeent Thom istae, quod, cum praeter illas gratias
iussicientes, quas Deus omnibus hominibus praeparat per voluntatem antecedentem, de quibus reprobi salutem aeternani consequi potitat, aliae ad consequendam calutem aeternam neces lariae sint gratiae per se essicaces & donum persevera
tiae , quod Deus fiuis concedit Electis de praede
stinatis,.quorum salutem vult voluntate conse quenti, damnentur reprobi, quibus Deus den
gat iusto judicio gratias illas per se efficaces, &magnum perseverantiae donum, quibus sua culpa privati, nunquam consequemur tautem aeteris
nam, quamvis eam consequi possint per gratias illas iussicietates, in sensu Thomistico intellectas, quas Deus illis praePrat per eam , quam habet
etiam in statu naturae lapsae, voluntatem ante cedentem iuvandi omnes homines. Haec igitur principia Scholae Discitulorum S. Thomae circa doctrinam de natura, enicacia & necessitate gratiae in utroque statu, videlicet innocentiae, δ: naturae lapsae, quorum notitia me, dum Theologiae Tho- misticae staditim decurrerem,imbuisti, cum utenta mente permndo, eaque consero cum ea sensenti doctrinae Summa, quam paulo ante exhibuisti, comperium ac exploratum habeo, nihil inter Th niastas ct ianseniam conaminae intercedere , nee
os doctrina ia6enii, jure optimo ab Eccle sta proscripta, remotiores esse posse, quam Sancti Thoma Discipulos, cum in nullo principio conveniant, nec convenient tuaquam, quamdiu jachia
a suo Magistro inconcussis principiis firmiter adhaerebunt.
M. Impense cibi gratulor, quod ex sola notitia Seholae Thomisticae principiorum, quae, ud
video, apprime calles, de alte mentoriae infixa tenes, illico intellexeris . nihil commune indoctrina de gratia inter Thomistas ct fansenium intercedere, ac subii de solatri principiorum doctrinae Discipulorum Sancti Thoma notitiam sat superque susticere ad vindicandam Scholam Thomi meam a Ianianismo, quem quidam auli
obtrectatores ei per funimam calumniam impingere tentarunt. inae cum ita sint, diutius hie non immorabor in adornanda Apologia ad purgandam ab hac calumnia Thomi statum de gratia doctrinam , maxime eum ea provincia
praeelath jam perfuncti sit clarissimi Meietatis Jesu Seriptores, stannes Martinas Ripat libro
a. Operis adversus errores Micha lis Eas Disp.r . . Ioannes Martanonus, seu permagramma purum, AMonius Moraim, in suo Antidian
senio, Francisivi Annatus in libro Romae edito . quo tempore L emi causa maderet, cui in titulum dedit: Iosenius. Ibomistis gratia persei am
Dacis defensortia condemnatus, circa quinque Propositiones. Et in Informatisne, quam idem Framcisus Annatus edidit, de quinque propositi nibas, aliisque passim libellis, quos sub idem ser- me teminis Haboravit, in quibus duodeviginti Thomisticae ae Jansentaliae doctrinae diserimina Lectorum oculis subsecit. Nec praetermittere debeo Petrum Debian ps, cultissimum ejusdem cietatis Iesu Scriptorem, qui libro a. de Hars Ianθ-nia Disputatione p. cap. 3. &Disiputat. s. p. msie Jansemanos perstringit: Glorientur Iliat se ianiani, tot se nuperi dogmaris patronos habete, ore mysticae praedeterminaris, defensor ex
ιοι huic doctrina infensiores reperiri, Fam qui
69쪽
ne , aliisque ejusdem Sacramenti Iheologis, majo-- eruditionis O ingenu laudae ruerant. Hanc illustrium Societatis IEQ Scriptorum in fratiam Scholae Thomisticae suscepram contra Iansmiuin, ejusque Discipulos, defensionem comprobarunt innumeri pene Familiae Domini emae Theologi,
qui editis libris doctrinam iansinia aperto Marte
impugnarunt, vel Jansenisini notam, perperam a nonnullis mala senatis obtrectatoribus amictam Scholae Thomisticae, instruetis Vindiciis, omniq; argumentorum genere, ab hac celeberrima Schola depulerunt, praesertim Ioannes Nicoiai, Eon-ardus stata, Sulla, Iuncentius Baroniis , Ant niis Reginauin, Dones Baptista Genetus , mnincentriin Casaias, Conte nius, Antoninus Masalici macisthus Serv. vulga tis perdoctis lucubrationibus , sole clarius demonstrarunt, quam
immane distet Sehola Thomistica a se emi do- ruina saepilis ab Ecclesia confixa. Acium itaque agerem, si post celebres de Societatis JEsu,& Familiae Domini eanae Scriptores, qui pro Schola Thomistica contra eiusque Discipulos tam egregias Vindicias conscripserunt, ipse in eodem Argumento in praesentia versari vellem. Hoc unum dumtaxat dicam, non defiituros unquam in Sestola Thominica Theologos, qui pro ejus illibatae doctrinae defensione pro
aris ac sociis pugnabunt, eique obiectas calumnias invictae veritatis clypeo repellent. Quamvis enim expediat aliquando calumnias aliquas contemnere, & surda aure praeterire, hastameucalumnias, quae famam ,cum multorum pinriculo conjunctim, Fidem, ac doctiinam impetunt, silentio premere ae dissimulare minime
heet. Legimus quippE: cui negligit sanism , crudem est ,& legimus: Reosndesulto juxtasu
titiam suam. Et Christus Dominus noster ad quaedam maledicta obticuit, ad quaedam diligenter respondit. Audivit, Saminitanus es, & dissimulavit, audivit, damnium habes, & accurate rosellit calumniam. Est ergo , ubi conveniatus n- restatio juxta ustitωmhaam, ne bi rideatur sa-plans,sicut dicitur Proverbiorum cap. XXVI. Siciespondit Apostolus Paulus stulto juxta stultitiam suam, vina Mago dicens: O plene omni dola, ct omni Iallacia, inimice omnis justitia , non definis
fabrerteremas Domini rectas, O nunc, ecce, manus
Dominisuper te. O reis caecur, Onon videmusque adtempus, Actorum cap. XIII. Clim igitur S. et Mura Dueipuli , qui aliis in Disputationibus Seliolasticis religiosae modestiae consulere, &paci silentio litare debent, viderint Scholae suae doctrinam calumniis impeti, & Iansenilini insimulari, Omne tum temporis tenemur abrumpere
silentium. Vindicias doctrinae ibae Palam agere, aerespondere stulto iuxta stultitiam suam. Alioquin Matris suae Scholae , quae illos sio in sinu lavit, ac doctrinae pietatisque lacte aluit, degeneres& inglatissimos filios se proderent, si ullum ipsius causa periculum detretarent, si tela
in ipsam mendaciorum, & calumniarum amento ab aemulis invidisque obtrectatoribus contorta,
objecta proprii corporis excipere, omnique virium starum eo tu justa defensione repellere
D. Satis hactenus, mea quidem sententia,
hute putidae de Iansenissimo calumniae rei ndit
Schola Thomistica, quippe quae dictis, latas, de
Scriptis tam aperte declaravit apud omnes, hane calumniam in sese non competere , ut haec inia mi a reciderit in calumniatores. Si quis ergo me,
doctrinae Scholae Τhomisticae additissimum , &a doctrina quinque Propositionum sensenti penitus alienum, tanquam Jansentanum traducere V
luerat , non prolixam certe conciturabo Apolu-giam, ut hanc retundam calumniam, & a me
amoliu hanc Ianianismi notam , sed dumtaxat ipsissima verba usiirpabo doctissimi Patris V kriaini, ex illustrisiinia Familia oriundi, Ordinis
Capuccinorum, qui calumniis a nescio quibus impetitus, calumniatores suos in libello, quem Pragae anno MDCLV. edidit, provocavit his
verbis: suapropter hoc experimento edoctas ire. centiores contumelias diuo eadem rasione. AD M
thores istiusscripti mentiri impudenti me. Mi ista, qua mihi objiciunt tam acerbe, sunt vera, habeat multa Iribunalia, apud qua me postulent reum; a
Wro non audini me provocare, impudenti mammendacium illis objectum, esoratum. Hae se citueontestanda mea innocentia, cte. Sed de Ianceius hactentis satis. Nunc alios, quaeso te, breviter percense Novatores, qui errores, vel Haereses
M. Prodiit Saeculo XVII. Novator quidam, dictus Isaatas Pere rus, Calvinista, natione Cil lus , qui anno MDCLV. ausis est allerere. Adamum iiiisse dumtaxat prim im Parentem Judaeo ruin, quorum Historiam Moyses in libro Gene-seos deleribendam ius epit, sed non filisse primum parentem Gentilium , ac stibinde alios ante Adamum extitisse a DEO creatos homines, quos ideo Prea amitas appellaviti Novum istud de perabsurdum Systema ut in vulgus spargeret ille Haereticus, duos edidit libros, unum, cui hunc indidit titulum: Pria mira, sive Exercitae rio superversus XII. XIII. XIV. Capitis V. D sola ad Romanos; Alterum, cui hunc praefixit Otulum: Systema Theotiuisum ex Maadamitarumh'pothesi. Nullum Patronum nancisci potuit tam, insulsum, tamque male cons cinatum Systema, sed potilis ab omnibus, non tam scriptis, quam tibilis explosum est, & merito quidem, cum Scripturae Sacrae sit aperte contrarium , S duo praecipua Catholicae Religionis Dogmata ab iis sundamentis exertat, sicut breviter his
quatuor momentis evinco. Primo, legitur cap.
V. libri Geneseos vers V. quod quando DEUS
Armavit, seu creavit hominem, scilicet mum . de limo terrae, nullus reipsa erat homo ζEt homo non erat, qui opexaretur terram.. Sinui Ius erat homo, qui operaretur terram. quando imus fbrmavit Adamum, ergo nulli fuerunt l, mines ante Adamum, aesi e nulli Praud mira, ab illo somniatore Perora conficti. Di citur etiam eodem in Capite Geneseos vers XIX. quod, imi quam Deus formasset de humo cun eta animantia terrae, & universa volatilia caeli,
adduxit ea ad Adam, si videret, quid vocaret ea omne enim , quod vocavit Adam anima virentu,
ipsum est nomen ejus. Credibile autem ne est, ii leveta ante Adamum extitis lent homines, illos cultista ' terrae animantia, & atilia
Coeli monyma reliquislep Secundo, Author
Systematis Praeadamitariun Chronologiae sa-eri Textus Hebraei, cui omnitio conitina est Editio ii ostra Vulsata a Concilio Tridentino Aut bentica declarata , praeficit Historias
70쪽
Egyptiorinn, Assyriorum, Chaldaeorum , B: Siliarum, sapponinat Monuehias Aiste in mundo institutas i sh ante tempus, quo aio
sit in libro Genesis scribit Adaiuum stillia Deo
creatum. Sed non advertit hic Somniator , ejusmodi Orientaliuiri nationum Historias ad aniles fabulas esse ablegandas , utpote quae scatent infinitis erroribus, ct plusquam cimmeriis tenebris in putatione annorum involvuntur, & uniit indum esse Historiae Sacrae a Moysi, divino spiti tu inlato, conscriptae, quae omnibus Veritatis diaracteribus cum sit insignita, sabulosas natio-viim Orientalium Historias apert fessi convincit, sicut docet .LAι rustinus libri i8. de Civitate Dei Cap. o. his verbis s raris in nostra Reissipanis Historia fulti aut boratate diνina, quidquid eius tit, non dubitamus esse falsissimum, νω doli
et sese habeant catera in sacviarabis ιιtteris. Perperam e ci Author Systentatis I raeadamitarum, Historia Sacra valere justia, cui omen constan ter adhaerere debebat, consuluit , & sequutus est Gentilium, seu nationum Orientalium Historias, quae, cum mendaciis & fabulis resertae lint, eum in errorem praecipitem egerunt: Nem quippς ut appositE ait Tertudianus lib. de praescripta cap. ra. j inde instrui potest, unde destru
tar, rumo abeo illuminatur. a quo contenebrariar.
quaeramus ergo in nostro, a nostris, O de n fra, idque Eumtaxar, quod satra regula fider potest inquessionem depenire. Tertio. Author Systematas P adamitarum convellit Catholicum dogma de Peccati Originalis ad omnes omnino homines propagatione, quia si revera extiterint homines ante Adamum, illi certὶ peccatum Originale contrahere minimE potuerunt, quippe qui nunquam fuerunt in Adamo , tanquam in Capite morali, nec eorum parens dici potest Adamus per seminalem propagationem , Per 'uam tamen . ut docent omnes Theologi, post Sinctos Patres, ad omnes homines transfunditur peccatum Originale. Unde etiam sequitur, Verbum Divinum pro illis Praeadamitis non fuisse incarnatum, cum motivum Incarnationis sit peccatum Originale, ita ut, juxta probabiliorem Theologorum sententiam . iii Adamus non peccallet, Uerbi si Divinum non fuisset incarpatum. Quarto, Author Systeniatis Prae- adimitatum funditiis evertit dogma, quo credi-nnis, Christum Dominum elle mortuum pro omnibus omnino hominibus, ut ait Apostolus
Paulus Epist. a. ad Coritat h. cap. s. ver L a F. Si κηαι pro omnibus mortuus est, ergὸ omnes mortuisanti Opra omnibus moratius es Christus; Ze ad Romanos cap. s. versa Igitur scut per unius delictum in omnes homines in condemnationem,scpir antis, scilicet Christi iustitiam in omnes ho- misti in iusti cationem futa. Probat Apostolus Paulus, Christum mortuum est e pro omnibus h minibus, ac bindE elle Redemptorem, & Salvatorem omnium hominum, quia omnes h
mi res mortui erant in Adamo ; At si extitissent homines ante Adamum, illi non mortui fuissent in Adamo, seu non contraxistent peccatum Originale, ero pro illis Christus non suisset mortuus, adeoque Christus, juxta Praeadamitarum Systema, diei haud poliet Salvator, α Redemptor omnium hominum. Haec momenta, hactenus a me adducta, planesiussicere debent ad ex- eundum insulsum istud & nialE consarcina- R. P. yathi ris. EccL Tom. rectum Praeadamitarum Systema, maximὶ cum illius
Author Macas Pere rus, Post varios casus, varia que discrimina rerum, hicti tandem poenitens,
Romam, sedente Alexandro m. supplex veniam petiturus accellerit,ubi anno MDCLVII. publieavit Epistolam ad Philotimum directam, in qua exponit rationes, Propter quas ejuraverit Sectam rini, quam ip1e profitebatur,relibrum de Prae
admitis. Attexuit etiam ad calcem ejusdem Epistolae libellum supplicem , quem porrexit Ro-mmo Pontifici, & in quo 1 tu Praradamidarum Systematis palinodiam sincero animo decantat his
verbis: Fateor coram Sanctitate vestra, tanquam coram Deo, cujus imaginem Sanctitas vestra gerit in Ecclesta Dei, me nou Iatui Hypothesm , qua mibi
venit in mentem de primu hominibus ante Adamum conditis, diversam penitus alii ab opinione Sancto. rum Patrum, nec non aberravisse a toto orthodoxorum canone Conciliorum , tanquam Doctrina Christia
fabricam de homine lapso ct redemprofundatam fuisse a Patribus OGMississupra 'pothesin de A.
mo primo omnium hominumformato, a quo deinceps totum genus humanum deri sum ac propagatum esset. Sic t dein Maacus Pererrus, post eiuratam Calvinianam Haerelim, quam hactenus prosellus fuerat, & damnatum suum de chimaericis Prae damitis Systema, sese ad meliorem diugem convertit, &m sinu Catholicae Ecclesiae obiit. Sed diversis, plane sortem habuerunt duo scelestili mines , Benedimus Spino , & Lacinus Varum , qui eodem Saeculo XVII. Atheisnum profiteri ac
docere non erubuerunt, & nefandis cupidatatibus
impliciti, nullisque conscietitiae stimulis acti . in sua impietate obdurati& occoecati miserEper
D. Expone, quaeso, uberiusGemas, Patriam, Doctrinam,&Gestatam Benedicti Spisoeta, quis cilii Vanini, quos Saeculo XVII. excutio omius
Religionis jugo, Atheatam profiteti ac docere
non puduit. M. Benedictus Spinota , patria Amsteloda-
mensis suit, Religione Iudaeus, postea Iudaismi
desertor, ac tandem Atheus evasit. Philos phicis Discisinis, de linguarum Hebraicae ac Graecae notitia excultus, Tractatum edidit The logico-Posticam, variaque reliquit opera posthuma, in quibus purum putumque obtrudit Athei smum. Docet quippe, ruum non distingui a m teria, eumque nillil aliud esse, quam substantiam .
seu naturam unam extensam simul Sc cogitantem ;omnia vero entia, quae sunt in mundo . sive ani mata, sive inanimata, elle dumtaxat modificationes illius substantiae, ita ut animae, quibus prae diti sunt homines, sint modificationes hujus substantiae, quatenus est cogitans I caetera verbentia, seu corpora, sint modificationes ejusdem se stantiae, quaenus extensa est. Hoc tam insessiviri Paradoxum retulisse. abunde confutasse est. Qitis enim non videt impossibile onminis esse , ut eadem substantia sit simul extensa&cogitan . Su stantia quippὶ extensa, materia est, quae ex se pro sus expers est cogitationis; &substantia cogitans incapax est extensionis, utpose spiritualis. Finsere ergo unicam substantiam in mundo, que1it extensia, &cogitans, d cujus omnia entia, quae sunt in mundo, sint tantum modificationes.
ab illa substantia realiter non distinctae . delirium est a saeculis plane inauditum ; sed asserere, Deum non distingui a materia , eumque