장음표시 사용
311쪽
nuuntur , Intelligit res , quae usu deteriores fiunt , sed quae per partes consumuntur , veluti si cui ususfructus aliquot modiorum laua menti legatus sit. Illud urique certum est, ventes non esse ex earum rerum numero , quae in
genere suo functionem recipiunt , quarumve datione in creditum ire possumus. Atqui non magis potest extra eas res esse quasi ususfructus
quam mutuum. Denique vestimenta in rebus, quae usu delentur, numeranda non esse , Verumque eorum usum arguit, quod alteri commodari , & locari possunt, quod secus est in iis , quae ipso usu tolluntur , f. pen. iU de
Ioc. junct. t. I. eommod. in M. Dicendum igitur omnino est , ut mancipiorum, iumentorum , suppellectilis, aliarumque rerum mobilium , licet usu atterantur , verus est di naturalis ususfructus i ita & vestimentorum esse. Ea propter usufructu vestimentorum legato, non dabuntur ea legatario ut ejus fiant , ut
pio libitu ea consumere , iisve abuti possit, ut fit legato usu fructu rerum langibilium t sed
ut iis utatur , quomodo vir bonus uteretur,
Ieg. I s. f. in si 4. boe tit. quod veri ususDuctus prorrium esse ostendit prima clausula
cautionis , quae in vero usu fructu desidevatur, ι. I. usus quem eav. neque satisdabit legatarius , se ejusdem generis vestes finito ususructu restituturum , aut earum astimationem, ut fit in usu fructu earum rerum , quae usu consumuntur , ι. T. boe tit. sed rem ipsam & speciem , quam accepit , ι. s. f. pen. Uuf. qu. caυ. iuxta alteram clausulam cautionis in vero usu fructu receptae. Neque enim hac parte cautionis continetur , ut promissor rem restituta non deteriorem , quam erat tempore
constituti usus ructus satis enim est , si dolo aut culpa ejus deterior facta non si ι nulla vero culpa in eo est , qui utitur quod accepit in eam rem , in quam accipit, ut restonsum est de re accommodata deteriore reddita fine
que liberatur resiluendo corpus , quod superest , aut post usum extat , unde & in propo-sto sormula eautionis non de re ipsa restituenda , sed de eo , quod inde extabit , fere concipi solet , t. r. in pr. . f. ult. quem eam Sed et fi cautum si de re ipsa restituenda, idem tamen iuris est , ut in hae ipsa specie , quam tractamus , Ulpianus ex Pomponio reseri, d.
. s. f. pen. Disse. quem cav. quod cum animadverteret Cantiuncula , putavit, id nescio
sua speciali ratione receptum esse in quas usurum vestimentorum. Accursus errorem Τri-honiani duplici commento tegere conatur, uno in L I. I s. f. 4. hoe ris. altero ad hunc. f.
Illie , ut ex verbis eius colligitur , interesse existimat , utrum vestimentorum usus ructus legatus sit tamquam quantitatis, hoc est, aestimatorum; an vero simpliciter , ut cujusvis alterius corporis. Hoc casu fatetur verum usum-
fructum relictum esse, &restitutione ejus quod finito usu superest , legatarium liberari, Per
casu quasi usumfructum vestium legatum videri , finitoque ususructu reddendam esse aestimationem : quod & Aretin. de Fab. sequuntur, eoque referunt hunc g. At hoc posito , jam non tam vestium quam ipfius pretii quasi us fructus erit, quod idcirco di solum restituendum , non velles ejusdem generis: potest que hoc usuvenire & in aliis rebus aestimato utendis fruendis datis, haud absimili ratione, species aestimari S in causam mutui converti possunt , ι. I . si cert. pet. I. 8. C. pro eod. I. pro auro. 2s. C. de Mose. Hoc igitur parum pro Τriboniano facit. Locus ipse , unde distinctionem istam collegit Accursius , mendosus videtur , nempe d. I. I s. f. 4. Me fit. Neque enim dubito, quin verba illa , non fur quantitatis Uufructus legetur , irreptilia sint, di ab imperito aliquo glossatore prosecta , volentegratificari Triboniano r nam & constructionem turbant, & perplexum efficiunt thnIum. Quod miror ante Bach ovium neminem obter vasse. Alterum , quod Accursus ad defensi nem Triboniani comminiscitur , est in explicatione huius f. ubi duo genera vestium facit, unum temporalium 3 alterum perpetuarum:
atque inter haec genera hoc discrimen Fonte, quod temporalibus fictus , in perpetuis verus ususseuctus consistat. Temporalium de quibus solis hic Tribonianus loquatur appellatione intelligit quotidianas e perpetuarum, funebres & scenicas a quarum rarior usus. Verum huic distinctioni palam repugnat d. t. 1 .f. 4. & inter quotidianae & scenicae vesis usumfructum hoc tantum interesse eo loco des. seq. docet Jurisconsultus, quod scenica , fructuario locari possit, quotidiana non item. Quamvis secundum Aecursi distinctionem i
dicatum vadat Tegaur. Ge. go. n. I. Vestium quotidianarum ususructu legato , cavendum esse de restitutione vestium in eadcm bonitate,
vel pretii illarum facta aestimatione. Si quid ad excusandum Tribonianum vel quaesito colore afferri potest , illud unum est, quod Don.
O. comm . q. existimat, eum materiatum posuisse pro materia μετωνομαῶs, vestimenta pro lana , unde vestimenta conficiuntur , vid. Ieg. pen. de res r. sar. rer. VlNN. Sed hoc duriunculam. Quis enim vestimenta dixerit pro Iana Paullo
312쪽
DA UsU FRUCTU. Paullo probabilius eoni ieiunt, qui inter venti menta per modum quantitatis, & per m dum corporum legata, & in illis quan usum fructum , in his verum esse arbitrantur , sed tamen nee id facile concipitur , velle aliquem vestimenta legare tanquam quantitatem. Err verit itaque per nos Tribonianus. HEs N. . Ruibur proxima est pecuetia numerata Gen tali pecuniae appellatione continentur omnia, quae in patrimonio sunt , ι. I. pecuniae E. de verb. sit s. de ideo ait, pecunia numerata. Qua voce tantum designantur nummi , hoe est, aes , aurum aut argentum signatum , sive publica forma percussum , ut iam non tam usum dominiumque ex substantia praebeat, quam ex quantitate seu valore imposititio , I.
a. de eontr. empl. Rari autem vel argenti non
signati quin uius esse sine abusu possit, vel uti
vasorum aureorum, vel argenteorum , non est dubitandum , L ωθ. Uus quem. eav. Quin denumismatum veterum aureorum vel argente
rum , quibus pro gemmis ad ornatum uti solet , ususfructus recte legatur , I. numismatum fg. boe tit. VINN. Plura de his numismatibus dixit V. C. Ger. Noodi. Obf. r. s. Videntur veteres Hiquando numismatibus pro gemmis
usos in ornandis pueris Se puellis infantibus: quale quid etiamnum in Germania fieri novi
3 auodammodo extInguitu Recte, quodammo. do I non enim ut vinum, oleum, frumentum utendo , ita pecunia permutando absumitur, di revera ac naturaliter perit. Ut enim pecuniam maxime cum re permutemus, solvamus, donemus alii; semper tamen manent ipsa coris Pora nummorum, nec usu delentur. At si spectamus eum, qui pecunia utitur alienando &expendendo , vi ipsa illi eo usu eonsumitur &Perit. Tam enim eo casu dominus ac posses sol esse desinit, quam si consumpsisset. Interres quae usu consumuntur , numerandae etiam quibus utimur ad medicamenta ut pharmacata odores , I. sten. de Q. ea . rer. Item quarum
ita usus est ad res alias conficiendas, ut nisi mutatae ad eas res conferantur, ipse per se prope sint inutiles: qualis est lana, qua ad vestimenta & stragula conficienda utimur, d. t. pen. ad quas res si confertur , ipso usu eam perire necesse est: quippe quae prius nenda & in filium transsormanda, deinde ex filo texendum id corpus, quod inde extate volumus, ι. sed
F meis et s. de aeq. rer. dom.
Utilitatis eausa Senatus rensuit. L. r. . a. ae res ear. Wre. Quo latior esset morientium voluntas , effectum est Senatusconsulto, ut earum quoque rerum, quae usu consumuntur,
ars quasi quidam usu sfructus constitui possit, utaque illi , qui nollent huiusmodi res pleno &Perpetuo iure esse legatarii, usufructu earum
legato id consequerentur. In quo constituendo eum Senatus favorem ultimae voluntatis respexerit, ut apparet ex eo , quod tantum legati harum rerum ususseuctus fit mentio, tum hoc loco , tum tot. tit. eod. L Uufriactu. cf. ad Ieg. Fale. item apud UI P. tit. de legat.
6. Senatus 2 s. nusquam aliter constitui, non sine causa Holom. & wes cum Conan. Φ.eomm. 3. existimant, conventione inter vivos
non idem effici posse. Quamquam semel admisso di recepto in legatis harum rerum usu- fructu , nihil admodum video , quod obstet, quominus id ius produci possit ad conventiones. Plane publica auctoritate opus suit, ut ab initio introduceretur. VINN. Ignota est huius SQ aetas te historia. Quum vero libera adhue republica id ius ignoraretur: Cic. ripis. cap. . & tamen a Masurio Sabino eius fiat mentio , ι. s. g. I. f. de usus. ea . rerum, qua Uu eons Sta hoc temPore Augusti vel Tiberii conditum esse, haud abs re coniecit doctinsimus Schulting. ad Ulp. tit. 24. g. 2 T. p. 6 8. seqq. HEIN. Haredi utilIte eavieatu Datis scilicet fideiussoribus: nam de haec cautio satisdatio est, ut
in vero usu fructu, ι. g. l. s. er lo. eod. I. T. s. I. r. quem. caveat. Sc bis hoc eodem in
loco fit mentio satisdationis. Remedio igitur cautionis introducto, coepit hic quasi ususDuctus haberi, I. v. g. r. boe tit. sive ut ait Justinian. in calce bujus f. Senatus per cautionem quasi usumfructum constituit, imaginem scilicet veri, ut hic quoque apud alium proprietas esse , apud alium ususfructus quodammodo videri possit. Nam licet hae res ita dentur legatario , ut e us fiant consumendi causa; tamen propter cautionem, quae in locum pro- Irietatis rerum apud haeredem succedit , vi-entur adhuc alienae , & legatarius' usum fructum dumtaxat earum habere: propterea quod finito usu eamdem quantitatem , quam accepit , restituere debet. Est autem haec cautio non minus necessaria in hoc usu fructu , quam alia illa in vero : neque magis quam illa testamento remitti potest, I. I. C. de Uus . t. s. ut
in pus tet. Illud quaestum , an cautio haec sit de substantia hujus ususseuctus. Et si qui- 4dem hoc quaeratur ἔ an necessario praestandast, antequam res utendae dentur , aut rebus traditis nihilominus exigi possit, res expedita est. Nam Se in vero usu fructu non ante res ipsa aut fructus transseruntur , quam praestitaeautione illius us fructus propria, L r3. de Mm x usust.
313쪽
Ur. I. 4. c. eod. alioqui & res tradita vindicari , 8e omissa stipulatio condici potest, ι. .
V r. quem. eav. Sin vero hoc, an forma quasi usu ructus in cautione consstat , absurda est & inepta quaestio 3 clim non magis cautio, quae in hoc quasi ususructu Ioco proprietatis est , forma hujus usus ructus dici possit, quam proprietas veri & naturalis. Sed illud fortasse
quaeritur , an non quemadmodum verus usus-
fructus nullus est sine proprietate , quae ei ex adverto opponatur , ita nec quasi usus ruetiis intelligi possit sne cautione , quae vie em proprietatis subeat. Et certum est, nec quasi usum-
fructi im intelligi posse , nisi fit aliquid , quod
repraetentet proprietatem: quod etiam facit cautio , ubi ea praestita est : caeterum ea ab haerede circissa , nihilominus usu sfructus intelligitur , atque interim ius exigendi cautionem,& finito ususructu eon dicendi quantitatem loco proprietatis potestate Senatusconsulti ha-bcbitur, I. s. g. r. boetis. ut ne eo quidem sensu cautio omnimodo necessaria fit, aut de substantia quasi ususseuctus. Hoc posito nemo dubitabit, quin cautio haec ab haerede remitti possit, & fructuarium sine vitio possidentem etiam ante cautionem praestitam commodum rei sequi debeat, ut juris est in vero usu uetu:
accurate Pinet. ad . r. C. debon. matern. pari.
quasi usus fructus cautio esse dici potest 3 quatenus consideratur ut per eam primum a Senatu introductus & eonstitutus. Obiter addo, generaliter cautum Senatusconsulto fuisse , ut omnium rerum , quae in bonis sunt ususfructus legari possit, i. r. I. 3. hoc tit. I. I. de Uufiu. t. tis r. 6'. ad leg. Fale. arque ex eo tempore , usu fructu bonorum omnium legato, etiam earum rerum quae usu consumuntur, usum fructum legato contineri intelligi coepisse , argum. L uxori mea 3T. de Uti f. leg. I. I. Cod. de Uufr. cum ante id Senatusconsultum alio iure Romani uterentur, ut constat ex loco M. Ciceronis m Top. cap. t. ubi scribit: Non debet ea mulieν , cui vir bonorum suortimcumfructum legaverit, reuis vinariis Ur oleariis plenis relictis , putare , id ad se pertinere. Usus enim , inquit, non ab us relictus es. Add. AI-ciat. ιib. . parerg. cap. 2. Mant. de eo . Misim volunt. lib. s. tis. s. is pr. Castili. dict. tradi. cap. 38. num. I . er II. Menoch. lib. q. de pra-μmpi I 2. num. I 4. Plane si rerum mobilium
dumtaxat usus ructus relictus sit, res fungibiles legato non contineri verius est,Castili. dict.ue. De tanta pecunia restituenda , si morietne , dux
partes habet, quarum una est de restitutione, altera de restitutionis modo. Quippe clausula cautionis fructuariae de utendo boni viri arbitratu ad quasi usum fructum non pertinet, ut
recte Castili. d. tr. de Uufr. cap. I s. num. I T 3 I. contra communem. Ad restitutionem
quod attinet , promittit fructitarius, se restiturum non eadem corpora, quae accepit, quod consumptis iis fieri non potest: sed tantum dem , sive pecuniae usu sfructus relictiis si, siave vini, olei, frumenti, aut similium rerum. Caeterum ut obviam eatur contentioni , quae de rei qualitate incidere posset, commodius est in vino & rebus similibus eas res dari lauctuario aestimatas, eumque certae pecuniae nomine cavere , I. 7. hoc tit. atque ita moderandum quod ait Iustinianus , bis reb&ssas dari. Pars haec cautionis vel maxime facit, ut in his rebus velut quidam usus ructus haberi incipiat. Nam quod res restitui debet, via detur aliena 3 & quod tantumdem videtur resstitui res ipsa. Sunt enim hae res ejus naturae, ut in genere suo functionem recipianς, hoc est , idem inter se mutuo praestent, dum id
genus redditur , leg. a. f. I. de reb. cred. Apparet autem ex hac parte cautionis Sc obligatione fructuarii , errare Myns. qui putat, casus fortuitos & rei periculum , tam in quasi usu fructu , quam in vero ad proprietarium pertinere : in quo errore & Bald. fuit. Quomodo enim liberabitur fructuarius peremptis rebus , quas non debuit Promisit alias ejusdem generis aut aes imationem : promist incertas et res incertae perire non possunt. Sed di ipsa rerum proprietas in quas usu fructu revera transfertur in fructuarium. Ut omnino non videam , cur non idem hic obtinere debeat , quod in rebus mutuo datis , quarum periculum praestat qui accepit, s. t. ins quib-mia. re coni. obligat. Pars altera huius ea utionis est conditio restitutionis, quae hunc usum fructum etiam a mutuo separat. Ea haec est,sa Uufructuaritir morietuν , aut evise minuetur.
Soli enim hi duo casus interponuntur , mortis & capitis diminutionis e quoniam rerum, quae usu qonsumuntur, usus aliter amitti non potest , t. s. hoe tit. I. T. f. t. Urese. quem. cam Nam cum harum rerum proprietas in fructuarium transeat, & hoc agatur , ut pro arbitratu suo iis utatur , & non easdem , quas accepit , sed alias eiusdem qualitatis restituat, non potest hic non utendo interitu aut mutatio rerum ususfructus extingui. Capitis autem deminutionem accipiemus maximam & media
dumtaxat: nam jus vetus, quo usu sfructus et omnis
314쪽
omnis etiam minima capitis deminutioneiac quoque specie mutatum esset non est ambigendum , ι. pm. tit. de usust. T E x T V s.
cies mutata aut non mutata inteIligatur
6 Cur placeat , usu ructum aliquaκdo mutatione rei extingiat etiam in partibus , qua mut ro toto supersunt, in eatero autem jure qualiscumque mutatio inciderit , si quid adbuerseι in eo idem jus, quod in toto fuerat,
Finimr autem Uufructus morte Uufru Uid sit ususseuctus , quibus modis constituarii , ur duabus capitis deminutionibus , maxi- tuatur, quae res usumfructum recap Iant,ma , ετ media , σ non utendo per modum in tem- Intellectum est : restat ultimum ut vi-pus ; quae omnia nostra flatuit constitutio. Dem deamus , quibus modis finiatur. De vero uti 'itur u fructus si domino proprietatis ab usu- 1ructu hoc nunc quaeritur. Et in unIverium fructuario cedatur , nam cedendo extraneo nibιι fiuitur tribus ex causis. Aut loluto iure audio- agitur vel ex eontrario , si uinfructuarius pro- m , veluti si in usumis uotum lub conditione priuatem rei acquisierit ν quae res eosolidatio ap- legatum haeres interim alteri constituerat , &pellatur. Eo a Itur constat, si ades incendio con- conditio extiterit , t. si sub conditione 16. quib- sumpta fuerint , vel etiam terra motu οῦ vel vitio mod. U. am. quod & in reliquo jure a domistio eorruerint: extingui usu ructum, in ne arca no constituto similiter accidit, i. lex vectigalyquidem afumfructum deberi. . 3ι. de pign. Aut lege constitutionis , veluti si usui ructu ad conditionem vel ad diem consu-N o T AE . tuto , conditio extiterit, aut dies venerit, leg. A. de My rudi. Ieg. un. b. ult. quand. dieι 6. te 3. Cedendo extraneo nihiι agitur Scil. in ced. L s. l. . Cod. de fu ruct. Aut natura tua, versona extranei & respectu Intentionis ce- Idque vel ex persona fructuarii , vel ex condentis. Caeterum nihilominus ususfructus ad junctione ususfructus cum proprietate, vel ex proprietatem recurrit, I. 66. D. de jur. ιος. re ipsa , ut ex lubjectis apparebit. v INN. Si quod plenius probamus in comm. accuratius loqui velis dicendum erit, aliud Consolidatio ) L. 3. S. vlt. ι. 6. de usust. Occ. esse ulumfructum FINIRI , aliud , eumdema solido iure, solida proprietate i. s. f. uir. AMITTI. Finitur enim ita , ut repeti non de aq. pI. are. ι. 26. sub M. de usieg, dic, ur possit : amittitur, ut repeti possit. Pauli. Re- etiam confusio , i. q. q. quem. ων. . cepi. Sent. ιib. I. tit. s. f. 28. fetu. Finitur Ne areae quidem , Leg. s. s. δ. quibu/ modi/ itaque morte & tempore. Amittitur capitis mi- Q. am. quia aedes amplius non sunt, aut n.' nutione , rei mutatione, non usu, in sure ces- minantur : Ze ex contrario fi areae fructuariae sione, dominii comparatione. Sed hoc discria domus imposita sit, usu fructus interit, d. i. s. men negligunt Pandectae. HEIN. s. 3. Similia habes ι. Io. f. iat. ι. Mit. est . Morte fructuarii Ex perlona fructuarii tri- Aliud juris est in legato ipfius rei: quιPpς lς- plici modo ususfructus finitur. Primum mor-gata proprietate nihil est in re legata , aut ex te eius, sicut jura omnia , quae periona colue- ea , qaod legato non contineatur , i, de rent, cum persona extinguuntur, I. in M. Ieg. r. 6. r 8. ins de teg. eademque ratio rei boc tit. ι. 3. Cod. de Uufruct . i. g. g. 3. lib. ιQ. nexae pignori , ieg. M. D. de pigu. ML L quia sale I I. ses. mair. in fervo mors domini s in filio superstite post obitum patris, i
COMMENTARIυ s. sus filii; ante mortuo, ipsus patris spectatur , quasi duplici usufructu constituto , ι. uis a An quemadmodtim adrogatione, ita σ adoptio- Cod. ruct. Civitati aut municipibus ulvmine tr emancipatione jure veteri u fructus fructum relictum placet centum annos durare: Helerit quia is finis vitae est hominis longaevi ; ι. an, Amitra pose usu ructum non uteno per m fructus σε. de usust. I. 8. de r. leg. Enim-diam mendi constitutam, in quia non uti in- Vero si interim civitas eversa se , aut aratrum relligatu passa , quasi morte usumfructum habere des-s Euanto tempore non urendo Uinfructus amise nit, i. si usuifruct. 2 r. hoc ιit. Adeo autemantur morte finitur ususfructiis , ut licet qualicum- infractum extraneo cessum ad proprietatem que alia ratione amitas repeti possit, mortes alim reverti, contra Uves Pinci. π ahoι. tamen non possit, nisi sorte haeredibus legere
315쪽
75 La I R . 11.tur, I. s. ia n. eod. quo facto non tam reperitur, quam novus constituitur in persona haeredum. Nec tamen si ita legatus sit, ad secundos successores pertinebit, sed primis desu ctis finietur. Nam in re sui natura non tran-storia ad haeredes , haeredis appellatio solum
primum haeredem non ulteriores continet, ut notant Inte n. ad I. beredis ε s. de verb. An. Caeterum male Canti unc. Myns Schneio. &Go d. ad d. I. s s. num. T. putant, eamdem hanc speciem tractari in IV. eum antiquitas Ιε.
C. de usust. Cum nulla ibi quaestio sit de haerede legatarii, sed testatoris : legatario enim non ususfructus , sed proprietas lepata proponitur , sicut Glolsa & D. Gothoir. calum formant: quamvis ratio decidendi eadem lit,& in utraque specie tam manifesta , ut busi- manus haud facile mihi perluaserit , Veterumquemquam hic haesitasse. vi NN. Omnino hic haesitarunt veteres : nec probabile est, Justimanum doctrinas liquidas voluisse deculare , id est, cum larvis pugnari. Erant enim, qui utile putabant legatum fundi, cuius ulumsi uctum vellet testator apud haeredem manere. Ita sane
sensisse videtur Caius ι.ε. st . de usust. & Julianus i. 4. Τ si usust. ριt. Qui quum suerint S
biniani, probabile est, in alia omnia itum esse a Proculianis. Rem ita decidit Justinianus, ut legatum huiusmodi sit utile , & uiustructus morte haeredis finiatur. Cons. Meril. ad deci . Iustin. is. p. 3 8. HEIN. Capitis diminiatione maxima in media Hie alter modus est, quo finitur usus ructus ex persona fructuarii , & finitimus praecedenti: siquidem Ze maxima mediaque capitis diminutione mors quaedam contingit, nimirum civilis , dum illa libertatem, haec civitatem adia
,δερ. quib. -d. jus pat. pol. Div. cui consequens est , non magis usumfructum his modis amissum repeti posse, quam amissum mor te naturali. olim etiam amittebatur ut fructus capitis deminutione minima , adrogatione scilicet, vel adoptione , aut emancipati O-ne , teste Paulo , feni. s. f. evitis, & Justiniano l. pen. f. ult. C. ae Uufr. Atque ad hanc speciem tantiim referri potest , quod de repe titione ususfructus capitis deminutione amissi legimus eum alibi, tum praesertim l. 3. hoc fit. in quo fallitur D. Connan. 4. eo . s. Cur autem veteribus placuerit etiam ea capit is minutione , quae salva civitate contingit, usum- fructum amitti , ratio non tam obscura est, ut plerisque videtur : utique in adrogatione Obvia. Nam clun omnia , quae sunt adrogati,
I IT. I V . facta adrogatione, ex ratione iuris veteris acquirantur adrogatori , t paterfam. I s. de adoptis ι. pen. g. 2. de bon. po f. Iec. tab. necesse est, ut ulu sfructus , qui in Periona adrogati ambitus consistere nequit , vel simul in adrogatorem transferatur , vel ad proprietatem redeat. Illud ratio juris non patitur: luperest ergo , ut redeat ad proprietatem : quod & Justinianus indicat , S. I. inse. de aeq. per adrog. De adoptione & emancipatione idem dici non potest. Unde Baehovius existimat, ius illud vetus pertinuisse dumtaxat ad adrogationem. Sed tamen Paulus d. Ioe. expresse testatur etiam de adoptione, & de ea quidem in specie, quae adrogationi opponitur. Ait enim, Si ex
adrogatione ves adoptione flatum mutaveris. Et Justinianus d. I. pen. etiam de emancipatione,& alioqui frustra dubitatum fuisset , an emanisci patione filii ususfructus per eum patri quaesitus extingueretur, L iat. C. eod. Verum enimvero cum ex constitutione iuris antiqui filiussam. nihil proprium haberet praeter castrense Peculium , non Potuit extra causam illius peculii de usufructu , quem filius ipse haberer, amittendo disputari. Solum potuit tunc, cum ex peculio castrensi usum fructum sibi comparasset: nam empta ex peculio castrensi conditionem illius peculii sequuntur, I. I. C. de si . pee. lib. I t. cuiusmodi etiam speciem proponit Justinianus, d. ι. pen. & ait, usu fructum ex ea causa filio quaestum Per emancia pationem , ex definitione juris veteris periisse : quod haud dubie in adoptione quoque obtinuit, cum plane eadem sit utriusque in proposito ratio. Non enim alia de causa uiuia frucius his modis intercidit, quam quia fructuarius , mutata familia & priore statu personae, alius esse credebatur ab eo qui ante fuerat, redactus etiam antea in imaginariam
servilem causam, ι. I. g. r. de eap. min. LMIe.
C. de emane. lib. An veris ususfluctus , sc iuris subtilitate extinctus , ex edicto de capite minutis restituendis fuerit, sicut pleraque oesiagationes eodem modo amissae restituebantur, non definio. Affirmat id quidem D. Bachmvius e etenim neque iura omnia capitis deminutione amissa restituebantur , veluti tutelae, haereditates legitimae: & obligationes ideo Praetor restituebat, ne contra naturalem aequitatem alteri per alterum iniqua conditio infe retur. Emancipa tus vero aut datus in ad oditionem de facto alieno queri non possunt: estenta quid sibi imputent, quod scilicet Passi
sint se emancipari aut in adoptionem dari, cum id pati non cogerentur , I. s. de advi. Lpen. C. de emanc. lib. Paul. v. sent. 2 s. Quo-
316쪽
cumque modo res habet, constat, Justinianum ius vetus, quo us fructus capitis minutione amittebatur , abolevisse , quantum attinet ad eam, quin silva civitate contingit, d. i. pen. f. MD. &voluisse usum fructum etiam fimpliciter filio relicto, mortuo patre,etiam post emancipationem filii, in persona filii durare, L ult.
c. mul. Enimvero ita demum amittebatur capitis demrnutione ususfructus, si iam constitutus ei at: caeterum si ante aditam haereditatem aut ante diem usu sfructus cedentem quis capite minutus suerat non amittebatur, I. I. g. I. hoc rit. Item si unus usus ructus relictus erat, non
si plures , veluti si ususfructus legatus fuisset in
singulos annos, vel menses, vel dies. Hic enim quia commemoratio temporum repetitionis Potestatem habet, I. Σ. s. i. eod. placebat, per
Singaea tempora adjectam diem cedere,de illius anni, mensis, diei usumhuctum amitti , qui jam processerat, d. I. i. g. rati. quarum rerum evidens iure veteri effectus fuit. Ex his , quae dicta sunt, manifestum est , Tribonianum interpolasse , I. I. de usust. Ieg. & verba illa , ex magna causa , quae in calce lunt, responso Ju-
a Non utendo peν modum Postremo finitur ususfructus ex persona fructuarii non utendo: di si quidem omnino non usus est , nullum dubium est, quin pereat usu sfructus : sed quaeritur, an sc non utendo per modum recte dicatur amitti, vel potius, an talis aliquis modus utendi in constituendo usu fructu praestitui ponsi, ad quem si non utatur fructuarius, usum fluctum amittat. Negat id Bach ovius , erroris Tribonianum insimulans. At ego non video, cur non possit. Nam fi verbi causa Titio legaverim v tim fructum aedium eo modo praencripto , ut aestate habitaret, isque habitaverit hieme s vel si silvae usum fructum alicui legaverim , ut certo tempore & modo silvam caederet, di caeciderit alio tempore & modo, per
. Σ. de aeq. eot. I. Io. 6. I. ετ seq. ι. I 8. quem. ferv. am. non videbitur usus, qui ad suum modum, τω τροπω ἀνισψνω , usus non est. Non
uti autem intelligitur, qui neque per se utitur, neque per alios, qui negotia ejus gerunt, aut quibus usumfructum vendidit , locavit, gratis concessit, I. non utitur 8. de Uufr. Quid vero si nec isti utantur Et interest , donata-Titas non utatur, an emptor conductor ve: nam
illo casu usus ructus perit, hoc retinetur prΟΡ- ter fruitionem pretii aut mercedis. Nam qui PT ctio fruitur, non minus habere intelIigitur, quam qui utitur fruitur principali re ἔ d. I. non RUCTU. 279utitur 3 t. tr a. seqq. Potest vero usu sfiuctus N pro parte non utendo amitti, I. s. d. tit. I.
am. de eum quoque , qui usumfruetiim habet, si usus tantum si, non etiam fruitus, placet usum fructum amittere. Caeterum hoc ita , si ignorabat se ulumfructum habere, non si sciebat, I. ii qui et O. eodem. v INN. Nec Bach ovio jus fuisse videtur, erroris hic insimulare Tribonianum, nec auctori nostro ratio tradendi, usumfructum non utendo ad certum modum
amitti. Id enim nusquam docent iura nostra, nec hic docere videtur Tribonianus. Nam sane i uti per modum Latinis non est uti ad certum modum, secundum legem usufructuario praescriptam. Et α Imperator hic se resert ad constitutionem suam, puta ad LI s. C. de Uufubi tamen nihil de hoc modo amittendi ulum-sructum Accedit s quod non opus sit usu- fructu privari eos , qui iure suo abutuntur,
quum cautio ususructuaria tunc committatur,
eoque ipso satis consultum sit proprietario. Vidit hoc Vir eximius Ger. Nood. de usust.
Itb..ig. eap. s. ubi verba non utendo per modum
in tempus explicat per figuram εν- Oa, ut sensus si , amitti usumfructum , si quis non usus sit per modum temporis a Justiniano constituti. Ast existim ci claram rem esse , ex d. t. 16. C. de usust. ubi Justinianus Lanxit, ut usu nfructus expiraret praescriptione X. vel XX. annorum. En tempust Quia autem praescriptio
nulla est, nisi adsit continua possessio 1 facile
patet, usumfructuarium non utendo non amittere ius suum, nisi alter rem continuo & quiete possederit. Ergo non usus possidentis non nocet, sed talem esse oportet in usum , qui cum possessione non sit coniunctus. En modum i Ita nos: quam recte, alii viderint. HEIN. Et tempus Quod diximus , non utendo finiri usumfructum, id ita est, si fructuarius usus non sit per tempus constitutum , intra quod si quis usus non sit, placeat usumsructum amitta. Id tempus s cum olim brevius esset, Iustinianus revocavit ad ea spatia, quae ipsae praefinivit usucapionibus , L eorruptionem I s. pen. f. I. C. hoc tit. de res r. Igitur rei mobilis usuia fructus amittetur non utendo per triennium: rei immobilis per decem annos inter p-sentes, per viginti inter absentes, arg. I. M. C. de usuc. transform. σ inf. de Uue. in pr. Atque haec sane temporum distinctio optime convenit tum rationi iuris, tum sententiae quoque ipsius Iustiniani in a. I. pen. g. t. Ceterum secum ipse pugnare videtur, dum in I. yen. C. defervit. constituit, ut eodem tempore & rei mobilis & immobilis us fructus non utendo
317쪽
acto L I p. II. amittatur; & tamen quod subiicit deservitutibus praediorum similiter non utendo amittendis; quia tantummodo solis rebus annexae sint, hoc iis tantum commune est cum ulu fructu rerum immobilium, & ita dicitur, quali in ami tendo ulu fructu pro diversitate rerum tempora ante distinxisset. Si domi.ο proprietatis eedatur Cum vel pro-
iri et irius voluntate aut facto fructuarii usum ructum, vel fructuarius voluntate proprietarii proprietatem adipiscitur 3 ea res in specie a Justiniano contolidatio dicitur. In genere autem quaevis ususfructus cum proprietate coniunctio sive confusio contolidatio est. Nam& morte fructuarii, & capitis deminutione,& non utendo consolidatur ulu sfructus cum Proprietate, I. 3. insin. de us r. accrese. 6.seq. eod. Est autem haec species amissionis & ipsa ex natura ususfructus. Nam cum in una & eadem persona proprietas re usus fluctus concurrunt, solidam unus proprietatem nancilcitur,
neque amplius ius utendi fruendi separatum intelligi potest , hoc est usu sfructus formalis,
de quo hic quaeritur, perit. Cedendo extraneo nihil agitur Cedendo se ilicet in iure: nam extra jus, etsi verbum cedere accipimus Pro quovis modo concedere, atque ius aliquod alteri constituere, etiam fructuarium legimus posse ita jus suum cedere
extraneo , ut patiatur eum uti frui, I. Uufruis elati s T. DI. matrim. de eum , cui habitatio legata est , posse eam alteri cedere, hoc est, lo-Care , aut vendere, i. cum antiquitas I I. C. de
Ur. Diversi iuris ratio mox indicabitur. Verba autem haec , nihil agitur , Wesemb. par. boe
ρq. Bronch. r. a19 r. sic accipiunt, quasi dixisset Imp. cedendo extraneo ususfructus non finitur , non redit ad dominum proprietatis, nec ad extraneum transit, nulli ea celsio aut damnum affert aut lucrum: quibus accedit &Ant. Matthaeus. Uerlim ego existimo , quod& frequentius placuit, id quod hic dicitur,
nihil agi, reserendum esse ad intentionem cedentis & diversum exitum cessionis, quia usu nfructus in extraneum, qui cessus est, non transit, sive quia per cessionem extraneo factam non finitur transeundo, ut fit cum ceditur domino proprietatis : nihilominus tamen ex accidenti & praeter mentem cedentis contingere , ut 3d hie finiatur , atque ad proprietatem redeat, clim a persona dii cedere sine interitu suo non possit, ι. vel si I s. fam. erc. Atque ita in terminis diserte rei ponsum est a Pomponio,' si inuisere:ctui 66. de jur. ἀοt. Quaeritur eo lo-
co, qua ratione usu sfructus in dotem marito datus a domino protrietatis, soluto matrimonio , mulieri sine fraude ipsus reddi poΩst, & ait Jureconsultus , a fructuario cedi non posse nisi domino proprietatis, & si extraneo cedatur , nihil ad eum transire , sed ad dominum proprietatis reversurum ulum seu -ctum. Quia igitur in proposto cessio mulieri damnosa foret recurrente ulu fructu . ad proprietatem , hoc consilii Jureconsultu, dat, ut ususfructus mulieri locetur, vel vendatur uno nummo; ita fore , ut ipso iure penes maritum remanente , facultatem fructuum percipiendorum mulier conte quatur. Hoc responsum non satis pensiculate examinasse videntur auctores paulo ante memorati, dum negant, ex
eo effici quod nos dicimus usumfructum stu-tim ut cessus est extraneo , ad proprietatem redire : sed hoc saltem, rediturum suo tem- ore , scilicet morte fructuarii aut aliis mo- is finitum. Nam hoc etiam futurum est, remedio , quod Jureconsultus suggerit, adhibito. Sed & quod ait, eo demum adhibito ius
ipsum penes maritum remanere , certum a gumentum est eo omisso non remanere. Pota
tremo si non statim post cessionem cum Proprietate ususfructus coniungitur, nullum mulieri praeiudicium maritus cedendo faciet,conia
sequeturque mali er id ipsum, Iuod quarebatur , & quo nihil amplius desiderare potest,
perceptionem fructuum, usque dum morte mariti ulus fructus finiatur. Quorsum igit ut consilium Jureconsulti Aut cur negat In Proposito quicquam transire Non est contrarium, quod fructuarius jus suum cuivis extraneo vendere, aut gratis etiam concedere potest; g.
I. ius. tit. prox. I. I 2. g. 2. I. non utitur 39.
de usust. Nam qui vendit usumfructum , aut alteri concedit, non hoc agere intelligitur, ut ius omne totum, quod habet, a se dimittat, &transferat in alium, sed ut retento iure, quod ex constitutione personae eius inhaeret, facultas tantum fructuum percipiendorum ad Qtum
pertineat, quamdiu ius illud in persona sua
durabit. Quod & ipsum etiam tunc obtinet, cum ususfructus venditus est domino proprietatis , I. Pomponius 29. f. I. boc tit. quib. mod.
Q. am. indeque est , quod finiri dicitur usus fructus, non si vendatur proprietario, sed si cedatur. Quod nescio an quis alius animadverit. Cessio autem vetus est & proprium alienationis genus , quae fiebat in iure apud praetorem, quaque id agebatur , ut a cedente jus
omne, quod habebat, penitus abiret, &tran 1 ferretur in eum , cui cedebatur. Cuius meminit Cic. in Top. ti Boet. ibid. item Ulp. infam
318쪽
rit. Ir . . rs. Paul. s. sentent. s. Igitur in pro-Posito , discedente per cessionem a persona cedentis fructuarii omni jure , quod ante habebat, duorum alterum evenire necesse est, ut aut in eum , cui cessus est , ususfructus transeat, & novus constituatur fructuarius aut revertatur ad dominum proprietatis : illud ut fiat, ratio iuris non sinit : relinquitur ergo alterum , ut usu fructus ad proprietatem recurrat , di consolidatione finiatur. Similia sunt, quae de tutela & haereditate cessa , notat Ulpian. d. tit. II. g. 6. T d. tit. Is . S. II.
Non adeo magni momenti sunt, quae porro huic sententiae obiiciuntur , veluti quod ea, quae personae cohaerent , facto eius mutari non possunt ι ι. ea quidem , s. Cod. si mane. ita fuerit assen. NihiI enim minus hic verum est 3 alio qui ne ipsi quidem domino ususfructus cedi Posset. Item quod non praestent impedime tum , quae de iure non sortiuntur effectum, cap. non praestat. de reg. juν. in ε. Siquidem novum non est , ut quae de iure non sortiuntureflectum , quod aliis noceat, noceat tamen ei , qui fecit , I. 3. qui σ a quibu3 man. pr. δερ.
quibus ex ea man. iunct. I. s. C. des m. plan. dat. man. 6. MIt. inst. de donat. I. baeres et 8. qui in aquil ur man. iunct. I. si quis inquilinor. III. g. I. de legat. I. L actione. 61. f. 3. pro foe. sufficitque ad hoc , peccatum esse ignorantia iuris, licet delictum proprie non versetur , arg. V. reg. s. in pr. π g. si quis. s. de jur. σDEI.
6. Cod. ad ἰeg. Fala. & passim alias. Quae non valent, ut fiunt , puniuntur , quia non fiunt uti oportet , rit. de bIs quae tit indign. aus tit..e jών. De. ex similib. In summa non est no-Vum , ut quod de iure non sortitur estectum ratione unius, ut ei prosit, sortiatur tamen Tespectu alterius , ut ei noceat. Exempla in
ιeg. plane 3 4. pr. de legat. I. I. licet 2Ο. I. legatum.
.fI. de adim. Ieg. sicut nec illud, ut qui male agit, nihil agere dicatur , pr. Inst. quibur ex
Ne area quidem Uumfructum deberi Supe vacuum foret monere , sublata re fructuaria usum fructum extingui , si nihil aliud eo fidinificaretur , quam finiri usumfructum inte-Titu totius rei. Sed sciendum est , hoc etiam Pertinere ad eas res , quarum species interior ει forma mutatur , licet post mutationem ple--que partes maneant , quae erant ejusdem Corporis, in quo ususfructus consstebat: nam ει hὶc desinit esse quod prius fuerat, perinde ususseuctus extinguitur , ac si ea in totum sub- Iara esset , nullaque eius pars amplius in re-
rum natura existeret. Quod multis rerum exemplis declaratur , I. s. g. pen .er reis. S porro usque ad i. r 3. item l. pen. U ult. hoc Dr. l. qui Uti infructum , 3 6. de ruct. Caeterum et-s magna mutatio in re facta sit , si tamen ea priorem rei speciem non proritas tollat , placet usum fructum manere , t. 8. tr a. seq. bactit. I.fl eui s3. de usus . Hoc igitur videndum, quando mutatione rei facta , forma seu species prior mutata intelligi debeat. Et de eo
statuendum ex mutatione nominis , tenenda.
que generalis haec notio , si talis mutatio inciderit , ut res propterea in aliud nomen
transeat , prius amittat , formam etiam rei mutatam censeri , & usu infructum interire; sin post mutationem vetus nomen maneat, non videri speciem mutatam , atque usum
fructum retineri. Non sane quia nomen quid quam pertineat ad substantiam rei, sed quia ex nomine , ut ex posteriori , quale quid sit, intelligitur : a forma enim res nomen accipit, atque mutata iterum amittit , indeque est, quod per nomina dicimur cognoscere & dignoscere rerum naturas , auctore Platone iis Cra0I. Ad priorem mutationis speciem pertinet exemplum, quod hic di in d. l. s. f. pen. affertur de aedibus, quarum usus fructus legatus erat, sublatis: nam sublata superficie, quia aedes amplius non sunt, aut nominantur, forma rei mutata intelligitur : ideoque nec areae, quae adhuc superest , licet pars aedium fuerit, I. domo hi . de plan. act. I. qui rer 98. sub M. de solui. usus ructus debetur. Ex contrario quoque si in area, cuius ususseuctus legatus est, domus posta sit, ex mutato nomine rem mutatam intelligimus, & usum fructum interire , d. l. s. q. ult. Similiter si quadrigae usu- fructu legato, vel unus ex equis decessirit, vel gregis usu fructu legato numerus ovium ad eam paucitatem redactus sit, ut gregem non constituat , una cum nomine quadrigae aut gregis usu sfructus extinguitur , t. quid tamen
Io. g. ult. I. ult. eod. Eamdemque rationem
habet, quod pecorum ususructu relicto , si
quae pecora moriantur , adeo pereat usus fructus , ut nec carnis , aut corii supersit, ι. pen. quib. mod. U. am. Posterioris generis exemplum est , si landi usus ructus legatus si, &villa diruta: nam hie cum nomine fundi, cujus villa tantum accessio est , usum fructum manere placet, ι. 8. t. s. in d. l. IO. in ρν. eod. Item si pars aedium in quibus usus fructus constitutus erat, licet maxima, corruerit, pars tamen homogenea , quae superest , ut nomen ita & uctum fructum retinet etiam totius soli,
319쪽
hujus iuris ratio , & omnino cur placeat, vel
aliquando usumfructum rei mutatione extingui, di in iis etiam partibus, quae mutato t to adhuc extant: nam in caetero iure generaliter atque indistincte receptum est, ut re mutata , qualicumque mutatio facta sit, si quid adhuc restet, in eo jus idem , quod prius in
toto constitutum erat, remaneat. Ut ecce: I
sula legata combusta est , area nihilominus vindicari potest , I. si grege λα. de legat. I. d mus pignori obligata est , sublata superficie
area pignori obligata manet , I. domo Q. dapign. act. I. Paulus 1'. g. 2. de pignor. Grex teis alus est : di postea numerus ovium in tantum ecrevit, ut grex non intelligatur, tamen capita , quae supersunt, vindicari possunt, d. ι.
22. de legat. I. Pecora legata mortua, etiam τὰ λειήνανα ex legati caula debentur , t. quid
ergo s 3. f. sed si s. de legat. r. iunci. I. sitim
s. de rei vind. ι. l . f. a. de cond. furi. Cur omnia contra in legato usu fructu rei Probabile est, quod D. Bachovius respondet, dicam autem , si possum , explicatius ideo in proposito aliud in ususructu , aliud in proprietate legata placuisse,&usumfructum amitti , quia incidente ea , quam dixi, mutatione, res amplius eum usum praestare aut pati non potest , qui fuit tempore testamenti facti &quem solum testator legasse censeri debet, non alium quem aliquando res mutata praebere posset: atque omnino finito eo usu , quem tune res habebat, solidam proprietatem ad eum pertinere voluisse , cui eam nudam interim reliquerat. Constat autem, longe alium usum esse aedium , alium areae, alium gregis sve universitatis, alium singulorum capitum, alium pecoris , alium corii, L quid ergo Io. f. 3. de UUrua. Cum vero res ipsa aut proprietas rei legatur , nihil est in re legata, aut ex eo , quod dici possit Iegato non contineri. Proprietas uniusmodi est , eadem totius disingularum partium : unde & toto dissoluto aut mutato , partium , quae supersunt, proprietas manet. Eademque ratio est rei nexae seu pignori obligatae. Plane si universorum bonorum ususseu us legetur , quaecumque in toto aliquo mutatio contingit, semper partis, quae post mutationem manet, ususfructus debetur , & talem qualem pati potest, prastabit, scilicet quia sub appellatione bonorum etiam separatim partis illius ususseuctus lega
4. Cum autem finitus fuerit totus usuifructus,
revertitur selliret aa proprietatem , in ex eo tem pore nuda proprietatis dominui incipis pIenam in re babere potestatem. N OTAE.4. Finἰtus fuerit totus Diserte totus. Qui pe qui inter se ius habent accrescendi, ι. I. erroi. tit. de usust. Meroe. Vide fusius in eommens. COMMENTARIUS. x Propria Iuris acerescendi inter plares in eumisdem usu ructum conjunctos.
Totui usu fructus in Cum usus uetias in to
tum finitus est , ad proprietatem, unde
discesserat, revertitur: atque ex eo tempore , qui ante formalis erat, causalis incirit esse, ut vulgus Interpp. loqui amat. Ait autem diserte , s sinitus fuerit totus: nam si pro parte tantum, ita demum pro parte amissa ad pr prietatem redit , si non plures in eumdem usum fructum conjuncti sunt, aut conjuncti
omnes eum amiserunt, I. I. pr. π f. 3. ι. 3.
de Uufr. aceres. Conjuncti inter te ius accren rcendi habent: de quo jure ex professo dicendum sub g. st eadem s. ins de legar. tantum
quae propria huius iuris sunt in usu fructu hie
obiter notabimus. Sunt autem maxime duo:
unum est in parte deficiente,& accrescente, in quo hoc singulare, quod & quaesita & deinde amisia jus accrescendi admittat, sive coniumcto accrescat, d. I. I. g. 3. alterum in persona ejus, cui accrescit, ut & jus accrescendi habeat , qui suam partem vel non agnovit, vel
agnitam amist, L Io. eod. quorum neutrum
obtinet in proprietate pluribus legata , aut in pluribus haeredibus ad eamdem haereditatem vocatis. In his enim sc ius est , primum ut nunquam unius portio , quam semel agnovi aIteri collegatario vel cohaeredi accrescat, deinde ut ita demum deficientis seu legatarii sinhaeredis portio accrescat alteri, si is portionem suam agnovit, & agnitam habet , d. g. si e .
s. i. qui ex duabus f 3. f. I. de acquir. haer. I. I.
f. ultim. T a. II. seqq. de bon. posses. ι. si ex pluribus s. de suis is leg. 5M. ι. xn. f. his ita Io. ur seq. C. de ead. toti. Divers iuris rationem ex Celso N Juliano indicat Ulp. d. I. I. g. 3. quia usus ructus quotidie constituitur & Ieg tur , non ut proprietas eo solo temtore, quo vindicari potest, hoc est, quo nondum quae sta est. Haec una ratio utrumque hoc, quod proprium in usu fructu esse diximus, essicit, ut scilicet di amissus alteri conjuncto, ut poto cui Di
320쪽
eui is adhue Iegari intelligἰtur , acerescat, & portio fundi .elut assueso portunῖ , personae frusaccrescat etiam non agnoscenti vel amittenti tus acerescit. Papin. I. ATitio D. in M. hoe titi portionem suam, quippe eui & ipsi ea portio, de usus. Consul. Don. Io. comm. 23. Joannia quam non amisit, adhuc legari intelligatur. Suev. I. de tiar. arerese. 4. & Claris. JC. B. M. Hinc illa veterum, Utifructua non portioni, sed D. Corn. Suvanemburg. in libello suo ponhomini accrescit, ι. I . g. r. de exe. rei jud. Item, thumo de jur. acer. cap. 6.
Dig. Lib. 7. Tit. 8. C. Lib. 3. Tu. 33. eontinuatio : quid si usus , quid uti, qua onera usuario ineumbant IE xxinus servitutum personalium foris
mis una & praecipua superiore titulo . explicata est, ususfructus e sequuntur duae reliquae usus & habitatio 3 ac de utraque conjunctim nunc agitur hoc in titulo. Primum de usu , quibus modis constituatur Se amittatur, digito ostenditur 3 mox quid contineae, accurate docetur exemplis usus fundi, aedium , servorum , pecorum ἶ postremo tractatur de habitatione. Quo peracto , aperitur
aditus ad modos aequirendi iure civili. Usum sic recte definiemus , ius alienis rebus utendi, salva rerum substantia. Usus est ius, sicut &us fructus, & praediorum quoque semitutes jura lunt, de dicuntur respectu eius cui debentur. Est ius utendi, non etiam fruendi: nam fructui quidem usus inest, aut usui fructus deest , teg. i . f. r. boe tis. Uti, est, rem tractare Ac exercere ad commoditatem aliquam ex ea Percipiendam , quae secundum rei conditionem inde percipi potest. Atque hoc usui commune est cum usufructu , quod uterque in Commoditate ex re percipienda versatur : verum hoc interest , quod nutus usus quotidiana utentis sufficientia de contumptione terminadur , usius fructas omne rei emolumentum continet. Est igitur usus ius utendi dumtaxat, non etiam fruendi : sed de eo postea m igis se m . Canera definitionis etiam usufructui conveniunt : nam nec usus rei propriae separatus intelligitur, Se usuarius ita etiam uti debet, ut
ne rem consumat aut transformet, causamve
proprietatis deteriorem faciat, eoque nomine cavere , scilicet adepta fructus causa , usurum se boni viri arbitratu, Se cum usus finitus erit,
xestitutum quod inde extabit, I. s. f. I. I. pen. f. quem. eam I. pen. g. 2. hoc tit. quod mi xum est nestare D. Giphanium. In aliis oneribus haec distinctio placuit, ut si omnis fructus ad usuarium redit, etiam onera , puta Nn tributa, Ze impensas resectionis culturaeve, ferre debeat i s ad proprietarium, hunc onera sequantur ι si vero ad utrumque , Pro rata dividantur, ι. si domus I 8. d. TEx TUS.
Iisdem illis modis, quibur ususfructur eonstituitur , etiam nudus usus constitui solet , iisdem illis modis Anitur, quibur in Uufructus definit.
r aeuid ἰnter Uum in usu ructum ini est, eum in eonstituendo, tum in amittendo
At , iisdem modis nudum usum constitui
solere, iisdemque modis amitti, quibusu ii structus constituitur 3c desinit , idemque traditur I. 3. ula. de usus. Sc de constitutione. I. I. f. I. b. t. Constituitur igitur de nudus usus pactionibus de stipulationibus a maximὶ
vero testamento , sicut de ususfructus , g. r. tis. praee. I. I. I. s. de usus. tot. t. de usu. συμf. Ieg. Et testamento quidem ipso iure, pactionibus autem accedente facto seu traditione constituentis , puta si usuarium induxerit in fundum aut aedes , aut patiatur eum uti, LI. t. de Uuf. Sed de longa quasi possessione nostra usus acquiri potest , sicut caeterat servitutes omnes , ι. MIt. C. de praese. lora. temp. Amittitur morte usuarii , maximaque dc media capitis deminutione , non utendo , consolidatione , interitu & mutatione rei usuariae, qui b. sc. modis usumfructum extingui constat , f. pen. t. praee. Est tamen quod inter haec duo de in constituendo de in amittendo intersit. In constituendo, quod ususfructus 1 etiam