장음표시 사용
321쪽
etiam pro parte constitui potest , usus non
nim frui pro parte possumus , uti pro parte non possumus I sed usus cujusque semper insolidum est , d. I. Iy. junct. i. s. f. ult. com. Hoc autem est ex eo, quod usus tantum necessitati servit, & solo utentis facto ac consumptione terminatur , nihil relinquens quod dividi possit: in quo similis est servitutibus prae diorum , quae & ipsae , quia in solo usu consistunt , & facto terminantur individuae, I. viae. r . de Ierv. I. I. g. si usui'uctus. s. ad leg. Fale. Usus ructus autem dividuus est : quia licet & ipse in facto ab initio consistat , facto tamen solo non terminatur , sed post se relinquit & fructuario adjicit seu eius atque omnem rei utilitatem, cuius utique divisio esse potest,
que constitui legimus in iudiciis familiae erciscundae & communi dividundo , si iudex alteri fundum , alteri usum fructum adjudicaverit, leg. s. i. de r. l. I 6. f. I . Iam. ere. I. s. f. Io. comm. div. de usu nihil tale, non
magis quam de servitutibus praediorum. In amittendo hoc interest, quod usus amissus semper ad proprietatem redeat , numquam ad coniunctum , ut aliquando utusfructus. Quinimmo plures in eundem usum conjunei non possunt : nam qua ratione usus divisionem non recipit , eadem nec recipit communionem. Eapropter si duobus ei utiem rei usus legatus sit, nulla intelligitur coniunctio aut usus inter eos communio , nec concursu partes faciunt. Et ideo altero deficiente nihil alteri ae crescit, sed quod omissum aut amissum est, statim ad proprietatem redit: ac neque communi dividundo iudicio locus est inter duos
ejusdem rei usuarios , Ieg. I. com . div. ut inter plures ejusdem rei fructuarios , i. T. f. Io. eod. tit. nis utili , arg. leg. 32. de stip. ferv.& tum res ita transgetur , ut uni usus totus adjudicetur , & is alteri vicissim condemnetur in praestationem partis aestimationis , lem
Io. 6. I. comm. div. aut ut utendi necessitas inter eos temporibus dividatur , per ι. arboris'. s. uti. d. it.
Quid intersit inter usumfructum &usum fundi.
I. Minui autem juris est in resti quam in usu-ρuctu : nam is , qui fundi nudum habet usum,nἰbiI ulterius babere intelligitur quam ut OIeribus, pomis , floribus, foeno , stramentis Ur lignis ad usum quotidianum utatur : inque eo fundo bacten ei morari licet, ut neque domino fundi molestus sit, neque iis , per quos opera rustiea sunt , impedimento et nee ulli alii jus, quod habet , aut iocare, aut vendere , aut gratis concedere potest : quam
ii, qui Uumfructum babet , possit bare omnia fa
N o T AE. r. Minus iuris Id est , minus emolumen ii : nam uius quotidiana utentis sufficientia& consumptione terminatur , teg. o. f. 1. h. t. ususDuctus Omnem rei utilitatem continet , Ieg. 7. Ieg. s. D. de tis f. Denique fructuarius des ruitur. De frui est omnem rei ει- chim percipere. Fest. Hactenus morari γ L. ar. eod. sed explica haec
me omnia facere L. t 2. f. a. leg. 38. legis 67. D. de tis r. i. g. g. DIt. D. de per. er comis res vend. retento scit. jure , quod personae ejus inhaeret, l. 66. D. de jur. dor.
COMMENTARIUS.I uarium etiam ex fructibus industrialibus f mere posse , quantum ad victum Ebi sus iar, T qua conditione x Modus bHus juris proprius I er quam largὸ at
3 Euarum partium fundi possessio quodammodo
peneι uarium. 4 uarium rem utendam alii Ioeare aut vendere
non posse : nisi forte ex conjecturis appareat, hoc quoque jus ei concessum. s 'Mctuarius posse jus , quod in re fructuaria
babet, alteri Ioeare , vendere , gratis concedere e retento se. jure , qMod ex constitutione persona ejus inhaeret.
Hoc g. π 3. seqq. docet Imperator , quid
rei cujusque usus contineat, & quibus in rebus discrepet ab usu fructu : idque exemplo veterum declarat proposti ordine qe tuor speciebus, usu landi, aedium , servorum, pecorum : unde reliquarum terum usus satis istelligi potest. Initio tradit generalem regu-Iam , quae ad rerum omnium usum ex aequo pertinet. Ait , minus iuris esse in ulu quam in usu fructu, id est , minus emolumenti, ἔντει aia ris 3 squidem usus cuiuscumque rei non plus commoditatis aut utilitatis tribuit, Juam quantum usuario necessarium est, eique usticit ad usum & consumptionem quotidi
322쪽
DE UIU ET LI Anam , arg. bujus s. tr I. plenum 12. 6. I. eod. Ususfiuctus autem extra hanc iussicientiam de consumptionem progreditur , omnemque utilitatem , commodum omne, quod quavis ratione ex re percipi potest , line exceptione Continet, vid. tit. prae . in pr. Denique oculus fructui inest , & ideo si in ructu legato, usus adimatur , placet nullam esse ademptionem: ia , si tibi usus , mihi ut usi ructus tegeretur, concurrere nos in usu , ι. per servum. r . S.I. . h. boe tit. In summa utimur ad inligentiam , fruimur etiam ad com Pendium : uno verbo , fructuarius defruitur. Defrui dicebant antiqui , teste Festo , ut deamare , deperire, significantes omnem fructum percipere. Plane in pecunia & caeteris rebus , quae ulu conlu-muntur, nihil interest , uius legetur , an usul
fructus '. quia usus in his rebus tantum continet , quantum ulu,fructus , L s. uir. I. 1 o. f. 1. de usust. ea .rer. qua U. con. v INN. inemadmodum autem minus juris eli In ulu, quam in usufructu, ita & minus oneris eI inest. In usufructu enim onera ferre uiui ructuarium, qui emolumentum omne capit, aequum est.
In usu , quia communia sunt commoda proprietarii & usuaria δ onera quoque utriuique commania sint, oportet. I. I 8. F. b. t. HEIN. 3 oleribas, pomis , saribur , foeno , stramentirer lignis De his nulla fuit inter Veteres controversia. Dubitatum de foliis, oleo, frumento , frugibus : sed obtinuit contra Nervae sententiam , ut etiam ex his ut uarius lumere pol
see, quod ad victum sibi & familiae suae sus-ficiat , & generaliter ex omnibus quae in sun do nascuntur , d. I. iv. S. I. b. tit. Malim tamen eo loco pro foliis legere oleis , cum D. Cui ac. in not. ad bune. loe. ty s. obf. T. Don. Io. comm. 2 s. ut oleae de oleum conjungantur cum caeteris, quae majus proprietarii onus continent. Nam ineptum videtur atque iniquum,
usura foliorum arborum denegare ei, cui pomis , laeno , olere, lignis uti conceditur : de quod de usu soliorum ex Catone & Columella refert Mevard. eos. 4. pecora illis est lolita , hoc vel magis ad laenum pertinet. Stramenta quoque jumentis usui sunt & esui , &Ioma, & olero , familiae domini rusticae. Nulo autem colore , quod Jureconlultus de fotiis indefinite enunciat, trahi potest ad folia Barbarica aut Indica , aut cum Zal. pari hoc. st. n. o. unde transtulit Cantiuncula in paraphrasim tuam ad folia mori, quam fronde nova pubescente depascuntur bombyces 3 aut
Ialmae, ex cuius foliis in quibusdam partius lanam tri hi , & validos funes in Oriente fieri testatur Plin. lib. I 3. cap. U' c. . BITATION E. Zos
24. Et car non addiderunt scopas etiam e palma fieri solitas, quod ostendit Martiat. lib. I his versibus: In pretis sevas testatur palma fuisse :Sed pretium scopis nune analecta dabunt. Et fortassis hic usus non minus Europeae quam Asiaticae di exoticae fuit. Caeterum ita demum existimo , vinum , frumenta , & caeteras se ges in usum venire , si vendemiarum sementisque & arationis pro sua parte usuarius sumptus ferre velit, quod etsi nusquam scriptum est, humanitas tamen i uggerit: & usu iundi relicto, si non major sit tructus , quam qui legatario usui sit, aequum est, ipsum solum
onera culturae sustinere , per ι. si domus. 18..hoe tit. Manifeste autem fallitur Mesemb. par. hoc tit. n. a. dum simpliciter negat, usuarium uti posse frumento aut caeteris fructibus induia trialibus, contra textum expressum ind. ι. Laias. i. eod. dc cur, cum impensas sementis praebet, non utatur terrae matris largitione VINNia Lectionem Florentinam ι- Q. f. I. F. b. titia acriter defendit Guil. Fornerius , ostendens,
ex foliis facta esse unguenta. Sed dubito , de his foliis sensisse Nervam. Jac. Cujacii cou-jectura ingeniola est , sed codices MSC. non
addicunt. In Charondae quodam codice profliis lectum doliis. Et ita etiam Con nanus edidit. Eam emendationem es o haud malam putarem , si commode dolia jungerentur stra mentis , oleo, frumento , frugibus. Retineri itaque potest vulgata lectio foliis, quibus ruri haud raro utuntur, quae saepe lubsternunt pecoribus. Fro endem , adeoque & folia , bobus
dabant veteres. Phaedr. Lib. 2. Fab. 8. HEIN.
Ad Uum quotidianum Modus utendi hujus Liuris proprius , dum ex his omnibus lumat usuarius, quod ad victum sibi suisque sufficiat,
non amplius, d. l. I 2. g. I. Quantum autem
cuique tussiciat, id aestimandum ex dignitate& conditione utentis : neque enim ita usus restringendus est, ut non etiam pateat & hones tati vitae & dignitati. Quin etiam longius aliuando itur , & tam large cum usuario tr. ignitate ejus asitur, ut his rebus non tantun cum familia , ted etiam cum convivis & hospitibus uti ei permittatur , hactenus tamen, ut oleo , frumento , di caeteris frugibus cum con vivis & hospitibus utatur in villa : caetera, uorum non admodum grave onus est, si abunent in sun do,etiam in oppidum deserri hujus rei gratia possunt,d. i. m. f. I. Enimvero necesse non est 3 sumere singulis diebus , quod in singulos eos sufficiat: sed ex penu, hoc est, ut ego interpretor, id est, quod ad penum pertinet, capere liceat, quod sufficiat in annum,
323쪽
a86 a IB. II. uamvis eo modo fructus eonsumuntur, quod acile evenire potest usu mediocris praedii relicto ; nam usuarii prior semper ratio est, i. si alii. 1. de usust. in ulu domus & servi hoc accidit, ut nihil alii fructum nomine supersit,
. fundi. 1 f. boctit. D. Tuld. eo . bie cap. 1. eademque causa est navis , vestimentorum, vehicuit, & similium rerum , quarum fructus in usu est. Caeterum, usuario intra annum mortuo , quod ex penu superest ad haeredem ejus non pertinebiti desiit enim posse uti, neque usuarius fructus , quos decerpsit, aut collegit, suos facit, aut perceptione dominium eorum aequirit, quod tribuitur Ductuario a sed tantum ius iis modice utendi habet. Illud conliae, non posse et , qui usum habet , objici, quod Pecuniis abunde e , unde sibi quae opus lune
aliunde, quam ex re uiuaria comparare possit. Hactenus ei morari licet, ut neque domino fundi
molestus sit Possessio earum tundi parcium, tuae ad fructum serendum compararae nonimi, quodammodo penes usuarium est : placet enim , eum solum uturum cellis vinariis di oleariis , dominum invito eo non uturum, . ro. in M. boe tit. Deambulandi quoque deestandi in locis ad eam rem paratis, solus jusabet , d. I. I a. f. I. eod. Praetorio autem,
hoc est , villa urbana , sive domo , non sundi , sed domini causa parata, non utetur, nisi& nominatim hujus usus relictus sit, de tum Iluidem utetur solus, d. i. I x. in ρν. Sed villam uo jure occupabit, & dominum illo venirerohibere poterit: tantum pati cogetur illicabitare colonum & familiam rusticam , quae agri colendi causa illic sit , sed nec impedire Pbterit quominus proprietarius iple eo veniat ad fructus percipiendos , & per tempora fructuum eolligendorum ibi habitet, d. I. Io. s.
ultim. er d. ι. I a. in pr. Hinc explicandum,
quod ex Caio ι. I i. eod. Justinianus hic tradit, hactenus usuarium in fundo morari posse , ut neque domino fundi molestus sit, neque iis, per quos opera rustica fiunt , impedimento.
Nee tali alii jus, quod babet, Deare aut venis dere Quod hic traditur, etiam at aliarum rerum usum pertinet, ι. 8. σd. I. I 1. f. Taeli. eodem. Et hanc habet rationem , quod in
usu spectatur persona ejus , cui relictus est, &modus familiae ejus, ut pro conditione & dignitate sua utatur , quod fieri non potest , si alii venderet; nam emptoris alia potest esseeonsideratio & multum diversa a conditione usuarii. Id tamen cum hoc temperamendo accipiendum est , nisi ex conjecturis appareat, testatorem ius quoque locandi aut vendendi usum coacedere volvisse. Cuiusmodi conjectu-Ti T. V. rae sumi possunt vel ex eonditione legatarii, vel ex genere relicti. Nam si aurigae usus equorum legatus sit, cum testator 1 ciret eum hujus esse instituti & viis , placet eum etiam locare equos posse : quia de hoc etiam usu testator videtur sensisse, & retulisse usum ad rationem vitae legatarii, d. I. I x. g. 4. Si silvae usus Iegatus sit , Adrianus statuit , fructum quoque legatum videri: quia nisi liceret caedere silvam& vendere , quemadmodum usi fructuariis licet , legatarius nihil habiturus esset ex eo le-rto , ι. pen. eod. Quod plerique sic accepere, silva remotior sit ab oppido , ut si cogatur legatarius ipse eam caedere , & quod excidie uius sui caulam domum comportare, Plus Im-Penlarus sit , quam si in propinquo ab aliis emeret: neque ita intelligendum , quasi legatario liceat caedere M vendere tantum , quantam solebat dominus, aut quantum fructuario licet , sed pro modo & ratione usus sui. Iauniversum autem non esse invidendum uiario , Connan. mm. s. Wesemb. par. boctit. num. 3. existimant, si velle, fructus, quos
usus sui causam jam percepit & collegit, alteri vendere aut donare. Posit bae omnia facere Rem utendam frue dam alteri locare, vendere, gratis concedere, ι. m. f. t. de Uus etiam invito haerede, . si eod. Graeci και - ς νῆ δεσπόνου , ς καί τὸ κληρονο,ου ἀυτου. Interpretes hoc restringunt 14 nudam fruendi commoditatem : caeterum e
teres amplius quid intelligere videntur , qui sic loquuntur, ut dicant, ususructuarium, ias, quod habet, ι. xi . εοe tit. usumfructum , unon utitur. 3 8. eod. ius utendi fruendi , L 3. b. ult. de per. ετ com. rei vind. posse alteri concedere, Iocare , vendere. Et illud tamen certum est, non posse fructuarium ullo modo alteri constituere usumfructum , hoc est , novum in suum locum fructuarium substituere, nisi volente de sese accommodante domino proprietatis , i. Uufri s I. solat. matrim. DI-cendum videtur cum domino Bachovio , d plex quodammodo ius fructuarium habere. Quorum unum mere personale est, ita infixum perioliae eius, cui ususfructus primo constitutus est , ut ab eo avelli nequeat: unde etiam cum de amittendo aut finiendo usufructu quaeritur , eius solius persona sem' er spectatur, d. ι. 8. s. uir de ραν. π eom. rei vend. Alterum reale consistens in usu & fruitione rei fructuariae, quod a fructuario abire & in alium transferri possit, lieet a personali illo iuret
pro manet, inque eo ita radicetur , ut necesie fit cum illo extingui. Illustrat hane distinctionem exemplo haeredis de creditoris , in
324쪽
quibus similiter ius gentium animadvertimus: unum , quod personale est , atque ossibus eorum , ut DD. loquuntur, inhaeret, haeredi ex aditione haereditatis , creditori ex obligatione quaesitum : alterum reale in re quaesita aut debita. Illud in eo eernitur, quod qui semel haeres extitit, semper haeres maneat, ac proinde vendita haereditate nihilominus actiones haereditarias ipse exerceat & exeipiat, i. 2. Cod. de haer. mel de am vend. creditor actione vendita ius ipsum agendi adhuc retineat, ι. 3. C. de novat. Hoc in eo, quod haeres ius omne, quod in re habuit, in emptorem haereditatis transfert, I. a. in pr. σ passim de bare. vel act. vend. qui ob id vicem haeredis obtinere dicitur, d. ι. a. f. antepen. & utilibus etiam actionibus sito nomine experiri potest, ut & is , cui nomen venditum aut legatum est, I. si eum. rs. de pact.
I 8. C. de legat. Potest igitur fructuarius, ut eo redeam, etiam jus quod habet in alium trans ferre : utique tamen non illud, quod ex constitutione personae eius inhaeret, sed eo reteneo , quod extra personam eius consistit, quod habet in re fructuaria. Cumque nullo modo efiicere possit , ut totum ius quod habet a se
habeat , atque in extraneum transferatur, ne
hoc qaidem agere voluisse in dubio centeridebet s sed ubi cauta sive titulus non obstat, sed appellatione ususfructus aut juris utendi fruendi nihil amplius transferre , quam iure suo potest , veluti si locavit usumfructum autius utendi fruendi, si vendidit , donavit , d.
autem in iure idem diei non potest , quia peream necessario ius omne a cedente abibat, secundum ea , quae tradita sunt sub S. Pen. superioris tituli. TEx Tus 4
h. Item ti , qui adium usum habet , hactentia habere intelligitur, ut sese tantum inbabitet I meboejus ad alium transerre potes : in vix receptum osse videtur, ut bospitem ei recipere liceat, ty eum uxore Iiberisque suis , item libertis , nec non personis aliis tiberis , quibu3 non minus , quam se vis utitur , babitandi jus habeat : Et convenienter , si ad mulierem usus adsum pertineat, cum marito ei habitare liceat. N o T-.
a. Item is Hic Iocus ex variis prudentum
responsis consultus est , L 2. I. 3. σ aliquot seqq. boe tit. in hospitem recipere Ex veteri more hospitii , quod inter privatos contrahebatur. HBud. ad Pand. in L ι. s. s. 3. de Q. proconsSalmas. ad jur Attie. eap. 2ε. UINN. Praeclara
quoque est , quae de iure hospitii exstat Joh Sehilteri dissertatio addita cum eius Man-ctione pbilosopbia moralia ad juris prudentia-Nee tamen soli hic intelliguntur hospites illi gratuiti , uti hic statuisse videtur Uinnius: sed& mercenarii. ι. 2. g. r. I. 4. pr. Τ. b. t. Id
enim paullo post ipse Vinnius agnoscit in
Commentario , ubi Bach ovium haec verba ita interpretantem refellit. HEIN. Me non personis aliis Tandem eo decursum, ut & inquilinum recipere possit, dum ipse quoque inhabitet , d. ι. a. f. MIι. & Pentio nem percipere , ι. eod.
COMMENTARI Usa I. Usuarium non probiberi,dum ipse inhabitet,pa tem Hrum , quam non occvat , alii Iocare
Hoc f. ostenditur , quid contineatur usu
aedium : latissime autem hoc declaratur ι. a. f. I. cum 6. ιι. seqq. tr ι. pen. f. I. hoc tit. De eo nemo dubitavit, quin is, cui aedium uitis legatus est , eas inhabitare possit: uti &illud quoque semper constitit, non posse uiua rium habitationem alteri locare , vendere, aut gratis concedere , hoc text. σ I. g. eod. Circa eum autem , qui ipse inhabitet, quaedam quaesita sunt. Veluti, si aedes amplae sint, di tam angustus usuarius ut eas totas smes occupare non possit, an non licet proprietario partibus xis , quae vocabunt , uti Sed Placuit , non licere , quia cum usuarius ius utendi habeat, etiamsi nunc non utatur, postea tamen cum voluerit, uti potest , & alio tempore partes illas occupare, d. L pen. g. I Item, ait qui ipse inhabitet, possit in partem habitationis alios admittere de quo mox in
Nee hoe jus ad alium transferre in Qui usum aedium habet, neque locare , neque concedere habitationem , neque vendere usum potest, ι. 8. hoe rit. quod non est speciale in usu aedium , sed ad aliarum quoque rerum usum pertinet, uc relatum Iup. b. prae. Illud speciale est , quod uati, hic Iocari, vendi , alteri coacedi potest, ille non potest. Caeterum utentis nihil interest, usum aedium habeat, an usumlluctum , idemque clarissime patet ex locis surra citatis, di hoc S. junct. ι. I s. eod.
325쪽
et Quod autem diximus I eum qui usum aedium habet , non posse habitationem locare , aut alteri concedere , hoc ita est , si leorsum locet aut concedat sine se , d. i. 8. nam si ipse inhabi tet , non prohibetur partem aedium, quam ipse non occupat, aut quia nimis spatiosae , occupare non potest, alteri locare, ut pensionem percipiat , i. q. hoc tis. quod Labeo dicebat, poste eum, qui ipse habitae, inquilinum recipere, ι. 2. insin. eod. notatur a Proculo , quod inquilinum non belle appellavit eum, qui cum alio habitat , d. I. . nam inquilinus proprie dicitur , qui in conductis aedibus habitat solus, i. res pignori. IT. de acq.
rer. ρυf. I. I. g. I. a. de migrandi.
Et vix receptum esse videtur Quod ait , vix receptum esse , ut is, qui aedium ulum habet, hospitem recipere possit, accipiendum est, aegre quidem ab initio id receptum esse propter dubitationes veterum; tamdem tamen obtinuisse , d. l. 2. g. r. Ait ut hospitem recipere
ιiceat. Eum qui ipse inhabitat, placuit etiam hospites recipere posse , d. i. 2. S. I. sive gratuitum iIlis hospitium praestet , sive mercenarium , d. l. h. g. I. & d. t. q. in pr. Nec audiendus Bacho vius, qui verbo hospitis eos solos significari existimat, quibus more veterum ex singulari amicitia jus mutuum , hoc est privati hospitii erat : de quo Bud. ad
ι. ε. f. 3. de Q. eroco . Salmas. ad jus Alsie. e. 26. Plane e tu quelibet extraneum convictorem recipere potest 3 tabernam tamen caupo nariam ei exercere non licebit; quae publice viatoribus omnibus & peregrinis pateat, arg. ι. II. g. MIt. de usus .
Cum uxore Iiberisque suis , item libertis Domus usu marito reficto , facile admissum fuit, ut maritas illic habitaret cum uxore Iiberisque suis , cum servis item , & famulis, id est, cum omni familia , d. i. z. in pr. Quaestionis autem suit, an & cum libertis. Sed Labeo &Celsus etiam hoc recipi posse admiserunt, d. ι. g. g. r. Paulus & clientes I. 3. eod. Ita dice-hantur homines liberi , qui se ad potentioris alicujus ductum applicabant, ut ejus patrocinio defenderentur in capite & fortunis, I. T. s. I. de evi. in postlim. lusceptos posterior aetas vocavit. Consule Holom. in lexie. Nec mirum hoc admittit, cum etiam extraneus qui
Iibet, ut iam dictum est , recipi possit, qui
modo honesto cum eo , qui usum habet, habitaturus sit. UIN M. De clientibus & susceptis Hotomanno accuratius egerunt Fr. Juretus ad Symmach. Lib. s. Ep. 3 s. Valesius ad Ammian. Lib. IO. cap. go. Jac. Gothostedus in Glossar. ad C. Deod. ti Petr. Pithinus ad Pariat. M. TIT. V. Mof π Rom. tis. s. q. 3. si peregrinus se in civem Romanum tanquam patronum adplicasset : patronus ei intestato buccedebat, quod
vocabatur JUS ADPLICATIONIS. Cie. G
Cum marito ei habitare Ne mulieri matrimonio carendum sit, cum uti vult domo , d. ι. 4. g. r. Sed etsi usus aedium mulieri legatus sit ea conditione, si a viro divertisset, placuit tamen , cum viro habitaturam remissa ei conditione legati , d. i. g. g. i. Hoc amplius , si virgini, aut viduae legatus sit, placuit & postea nubentem cum viro habitare posse,d. t. q. g. r. nec solum cum marito , sed & cum liberis , parentibusque & libertis , cum socero etiam habitaturam : atque eo usque procesitum , ut eosdem quos masculi, etiam maereis res recipere possint , d. I. 4. in M. tr ι. s. eod. Possunt ergo & hospitem , sed non ilia ter , quam si is sit, qui honeste cum iis si habitaturus , I. T. eod. Τ a x T V s .
. Item ii, ad quem servi usus pertinet, 'se
tantum opera atque ministerio ejus uti potesi: aa alitim vero niuio modo jus suum transferre ei cen-
cessum es. Idem scilicet juris es tr in jumento.
3. Ipse tantum opera Non modo tamen administerium litum , sed etiam liberorum suorum & conjugis , I. I 2. g. pen. eos. In jumento υπαζιγἰω , equo, bove, asino,
v. d. I. I 2. f. I. er . COMMENTARI Us.
S rvorum usus est in eorum operist est de Afructibus , hoc est , iis rebus , quae Periervos acquiruntur. Operis uti potest ut carius in re qualibet, nec tantum ad ministerium tuum , sed etiam ad liberorum suorum , de conjugis , ι. plenum. rh. f. pen. in ultim. boetit. dum tamen secundum conditionem servirnam & a fructuario hoc agitur , let. Is . f. I de usust. Caeterum ipsum usuarium uti oportet, non aliis operas locare, aut utendas concedere et quamquam parum reseri, utrum utatur in re plane sua, an in opere alieno, quod ipse expediendum conduxerit, d. t. I 2. 6. ων-σ i. seq. eod. De his quae per servum usuarium
acquiruntur , ita Placuit, ut si quid acquirae
326쪽
ex operis suis, id non aequiritur usuarior quo- des vel pecora dicuntur caprae & Oves , a Grae-niam nec locare servi operas potest : sin au - co π κις , vellus. Illustr. a Bynhersh. de reb. tem ex re usuarii, puta si institor erit, & ope- manc. eap. 6. p. 339. Et is sensus hic occurra ejus ulvarius utatur in taberna ad merces emendas & vendendas, aut si jussu usuarii per traditionem accipiat, usuario aequiritur, cum hoc opera in re usuarius utatur, l. per servum. I . in m. I. si ita. I s. f. h. I. servat. LO. eod.
Idem scilicet juris est π in jumento Jumentorum quoque usus , sicut servorum , in operis est , de quidem solis, ut equorum , mulo rum, asinorum, item bovum; habetque in his usuarius omnem usum ad arandum, ad vehendum sub iugo , ad onera serenda , & ad caetera , ad quae haec animalia apta sunt: utetur autem secundum conditionem cuiusque jumenti , & morem regionis, I. I 2. f. q.& q. hoc tit. nec locabit, nisi sorte de eo etiam usu testatorem sen fisse appareat. Quid enim si aurigae equitii usus legatus sit , cum sciret testator eum huius esse instituti d. I. ra. f. 4. Et si forte unius bovis usus legatus sit homini raminopi, ut alterum emere non possit, nec cum uno fundum suum arare; non puto ei invidendum , ut cum vicino , qui itidem bovem habeat , agat , ut per aliquot dies invicem boves ad opus faciendum commodent, ne legatum ei inutile sit, arg. I. pen. in ρ . eod. Hoc re Cantiuncula , ex quo ad verbum, ut sere
omnia , dei cripsit Myn sing. T E x T V s. De pecorum usu.
. Sed tr si peeorum veι ovium Uus legatus fit, neque Iacte, neque agnis , neque lana ut tur uarius 3 quia ea in fructu sunt. Plane ad flercorandum agrum suum pecoribus uti potes. rit. Pecera vel oves hic iunguntiar tamquam sy
Neque lacte , neque agnis, neque lana γ Igitur in usu pecoris, puta gregis ovilis, vaccarum, aut caprarum , minimum est : nam nihil ex iis, quae in fructu harum pecudum sunt, usuarius sumere potest : sed tantum ad stercorandum agrum suum, quo pinguior & foecundior fiat, his uti : & in luper modico etiam lacte;
neque enim tam stricte voluntates interpretandae , d. l. t 2. 6. 2. Cumque caeterarum rerum
etiam possessionem tradi usuario oporteat, ut iis utatur; diversum tamen esse apparet in pecoribus, quae tantum ad fiuctum ferendum ha
r. Sed si eui habitatio Iegata , sive aliqumodo constituta sit , neque usus videtur , nequusuifructui, sed quasi proprium aliquod jus, quamquam habitationem habentibus propter rerum mi litarem , secundum Marcelli sententiam nostra de- eisione promulgata , per mi us , non solion in eo degere , sed etiam aliis locare. N o T AE .
s. Nostra decisione Ex constitutione Iustiniani habitatio usum fructum aedium imitatur, ut & locari possit; & consequenter etiam vendi , N gratis alteri concedi , iure ipso apud
eum , cui constituta est, manente : nihil enim interest. Coustitutio extat in I. I 3. C. de V r. COMMENTARIUS. Ucorum vel ovium γ Α'μάρτημα Triboniani,nis legendum velusi ovium εἶ ον προεάτον, ut vertit Interpres Graecus, & flagitat locus Pauli d. I. ix. g. a. boe tit. unde hic desum-Ptus est : quippe nemini dubium est , quin
appellatione pecorum etiam oves contineantur et re facetum est , quod ex Mynsingero in margine hic adscripsit Pacius , quamvis oves sint species pecorum , non propterea tamen Iegatum ovium esse speciem legati pecorum: VINN. Sed vix est , cur hic reus postuletur Tribonianus νυματος. Pecus generatim omne animal denotat: Se ita accipere voca-hu Ium videbitur Vinnius. Sed speciatim pecu-
x Fasso δ nonnulli; negari, babitationem esse δε ciem servitutis personalis.1 Habitationem tam vendi π gratis concedi,
quam Iocari posse. REstat ultima species servitutis personalis, habitatio. Ea est jus in aedibus alienis habitandi cum personis quoquo modo ad nosertinentibus. Etenim effectu idem pene estabitatio quod usus aedium : easdemque personas, qui habitandi ius habet, recipere potest,
quas ut uarius, I. ro. hoc tis. Constituitur quo
que habitatio iisdem modis, quibus usus &ususfructus , iisdemque modis finitur, excettoo o quod Disitigod by Cooste
327쪽
29o. Ibi I s . II. quod non finiatur non utendo, d. I. Io. quod
ideo placuit , quia habitatio magis in facto, quam in jure consistit , ι. pen. de ea . min. ex quo est , quod legatae habitationis dies non semel cedat , sed per dies sngulos , perinde ut usu sfructus in sngulos dies relicti , l. t. pr.
min. ut plura hic stat legata , & quasi nova singulorum dierum habitatio, ob quam etiam causam nec eapitis diminutione scilicet minima olim amittebatur, d. l. pen. ty d. I. Io. Ex constitutione autem Iustiniani nec usus nec usu sfructus ita perit , ι. pen. C. de usus. ut iam hac in parte nulla amplius si differentia : quod vix unus aut alter , quod sciam,
α uasi propriνm aliquod j iii Hoc est , species
quaedam servi tutis personalis, quae pro p.rie neque usus est , neque ulusfructus, licet olim parum distaret ab ulu, d. l. io. Hodie per constitutionem Justi uia nil. 13. C. de usus . ad usum fructum prope accedit. Sunt tamen qui negant , habitationem esse speciem tervitutis personalis , & omnino servitutem esse : quoniam duae tantum personarum servitutes memorantur a Marciano , ι. i. de fer . Sed ille vel exempli causa duas istas dumtaxat retulit,vei sub usu etiam habitationem comprehendit, quia jere vetcri habitatio esse etia idem erat quod usus , auctore Ulpian. d. I. Io. Quod autem aiunt, de servitute tam personali, quam reali proditam esse agendi actionem in rem
consessoriam , f. t. in se. de act. eum autem,
cui habitatio constituta sit , actionem tantum personalem habere , vel ex testamento , vel
ex stipulatu , vel commodari, aut praescriptis verbis , eo quod habitatio non sit jus aliquod in re , vel ut illi loquuntur, non in dominio, sed in obligatione consistat; id quoque per peram dici exis imo. Nam esse aliquod ius in rem , vel ex hoc ipso loco apparet, di arsumento est , quod conjunctim cum usu & ulu fructu de hoc jure & bic & in Pand. & C. tractetur. Nullum autem certius argumentum
est, habitatione servitutem & personae esse, quam servitutis definitio , tum generalis, tum specialis personarum : est enim ius in re aliena alteri constitutum , quo dominus aliquid pati cogitur in suo, & jus constitutum personae. Nec obstat, quod habitatio in facto potius quam in jure cons stere dicitur , I. pen. de eaρ. min. Nam idem sere & de usuisumi praedicatur , I. Mn. quand. dies ref ieg. Dicuntur enim ista per extenuationem , non quod sint
nuda facta : estque similis habitatio usui fructui in dies aut menses singulos legato , d. ι. pen.
Si igitur is, cui in dies aut annos singulos usus-Ducius legatus est, cum confessoria vindicare non prohibetur a cur non & consessoria pro habitatione competat ei, cui ea legatas est Nec verum est,quod Hotomanus scribit, ulum& usum fructum servo aut filio familias lega- . tum domino aut patri acquiri, habitationem non acquiri: idque liquet vel ex ipsa , quam citat , i. s. quand. dies tu. ced. iunci. I. a. σ3. eod. Agnosco autem lubens icnlus mei hebc tudinem , qui videre non possunt, quomodo id , quod de actione commodati aut praeiacriptis verbis et , cui habitatio constituta est, danda profertur , probari possit ex I. r. influ. pr. comm. Od. iunct. I. si gnaruitam. I . in pr. de praes verb. Illud quidem video , tractari illic de actione commodati, aut praescriptis verbis dando domino aedium , qui habitati nem commodavit, sive gratis alicui concessit. Sed quid hoc ad rem λ . - .
Auamquam habitationem babentibus, xe. etiam
aliis iocare Hoc est , quamvis in hoc habitatio ex nostra constitutione usum fructum imi tetur , quod eam alteri locari permis mus , ι-cMm antiqMitas. m. C. de Disse. Poterit ergo &vendi & gratis alteri conccci , iure ipso apud eum , qui ab anitio constituta est , manente, secundum ea , quae diximus 6. I. Iub. e d. Nihil enim interest : N puerile nimis, quod quidem aiunt , ideo habitationcm vendi aut do, nari non posse , quia cs jus Iersonale. N1m eadem ratione nec ususfructus vendi aut d nari posset : & s nihil aliud obsaret , usus quoque locari aut vendi non prohiberetur: sed in usu spectatur conditio perlonae usuarii& indigentia pro modo familia ejus: alius autem alio numeroso rem familiam habet , Splurimis indiget , nec una omnium conditio,
ut recte D. Conna n. q. et mm. s. Putat Horoamannus, etiam iure veteri habitationem commodari potuisse , licet usus non potuerit; per
d. I. I commod. ty d. l. 37. de praesc. verb. Sed fallitur πονεροῦ ἔκ σει : non enim de habitatione jam alicui constituta , & ab eo , ediconstituta est alteri accommodata illic agitur, sed de commodata aut gratis alicui concessa demum a domino aedium t quomodq locos istos etiam accepit D. Bachovius. TEx TUS
328쪽
fuimur summinis , quibus modis jure gentium res acquiruntur : modo videamus , quibus modis egitimo ex civili jure aequiruntur. NOTAE.
diosi consulat Budae. in Pand. ad i. a. s. trcum piacuisset. 24. de orig. jur. COMMENTARI Us.
Duplex transitio , & utraque perfecta : in
epilogo prioris rei icitur ad tit. reb. corp. er ineo . hujus libri secundum; ubi eum non tantum servitutes praediorum usus & usus- fructus inter res Vorporales numerentur , verum etiam hereditas & obligationes , ac deservitutibus ut usu fructu & usu hactenus tractatum sit; videri poterat, nunc protinus de haereditatibus & obligationibus dicendum esse: sed in propositione leu membro sequenti harum rerum tractationem in alium locum relicat : tractationem de haereditate , quia adhuc agen sum de modis , quibus res acquiruntur snguIae t siilc tione autem haereditatis acquiritur bonorum universitas : tractationem
de obligationibus , quia obligatio non est jus in rem, de cuiusmodi iure acquirendo nunc quaeritur , sed ad rem dumtaxat, pariens creditori actionem in personam , non vindicationem rei. In posteriori epilogo respicit ad s. singulorum I t. sv. tit. I. de re div. quo loco recepit , se post expositos modos acquirendi iure gentium dicturum esse de iis modis, quibus dominium nanciscimur jure civili , quod est τι Modi acquirendi iure civili , vel singulares sunt , vel universales. Singulares , quibus acquiruntur res singulae : universales, quibus una acquisitione, tanquam per aversionem , acquiruntur bona alicuius universa : de quo genere acquisitionis agere incipit ins f. ult. tit. s. hujus libri. Modi acquirendi iure civili res singulas duo
tantum ab Imperatore exponuntur , usucapiotis. seq. & donatio tit. 7. Cur de legatis & fidei commissis , quae huc alioqui pertinent, nune non simul tractare voluerit, dicetur d. g. ult. Pertinent item huc & alii modi r veluti cum possessori attribuitur dominum rei, quam dominus viri eripuit aut invasit , 6. I. ins υἱ
bus , qui a Principe munus acceperunt, moriente absque haerede, pars deficientis conso ei acerescit, I. un. Cod. si liberaI. i . De. An. red. decis lib. Io. Item cum pupillo , &ecclesiae acquiruntur res ex pecunia sua emptae absque ulla traditione , t. vlt. C. de De of ee-ele . Mancipatio , quam Cicero in Tipie. traditionem nexu voeat, & in iure cessio , de quibus Ulpian tit. 19. Boeti ad I. Ioe. CiceνoHι, iam tempore Iustiniani exoleverant. Antiquitatis studiosi adeant D. Anton. Contium I. disput. Ιχ. claris. Salmas. c. g. de UMe.
DE USUCAPIONIBUS ET LONGI TEMPORIS PRAESCRIPTIONIBUS.
D. Lib. I. Tu. 3. C. Lib. 7. Tit. 3 i. ct 33.
t Nam satis consideratὶ a D. C acio π aliis propraetcriptionibus hie reponit posset fionibus. Riaibtis in rebus olim Quevis 5e longi temporis praescriptio disserebant λ3 Falli , qui putant usucapionem tantum esse re
4 auae qua serie hoe titulo tractentur
IH τε R cquisitiones iuris civilis vel pri
ma & praecipua est usucapio. Nam etn ea Graecis quoque non incognita suit, eamque etiam Plato I. 11. de legib. p. 697. in suam invexit Rem ub. tamen civili tantum ratione , non etiam pure aliqua naturali nititur , ab eaque longius etiam , quam caeterae aequistiones civiles recedit. Utrum autem
quid juri civili adscribendum sit , an iuri naturali , id non ex nudo usu populorum , sed ex eo, quod suggerit ratio naturalis, aestimandum est , f. i. sv. de jur. nai. gent. σ eiviI. Usucapio definitore Modestino , I. 3. boc tit. est adjectio dominii per continuationem possessionis temporis lege definiti. Quid singula definitionis sibi velint, dicetur postea in explicatione , f. diutina T. ins eod. Longi temporis praescriptionibus Qui hanc rpartem inscris tionis mutant, & pro longi
temporis praescriptionibus, revonendum arbitrantur , longi temporis p esionibus, inter quos sunt Culac. Hotom. Helemb. Τim. Faber, quod & Pacius probat, illi nec mentem Justiniani, nec quid hoc tit. agatur , satis animad-
329쪽
vertere mihi. videtur. Mens Justiniani intelligitur ex eo , quod in principio commemorat constitutionem suam de usucapione transformanda 3 qua constitutione , cum duo diversa essent genera acquisitionis , usucapio & longi temporis praescriptio , usucapionem ita transformavit, ut tamen utrumque in illo uno velut permixtum retinuerit et atque hoc etiam ex
verbis inlcriptionis intelligere nos voluit. Sic alibi quoque haec duo conjungit, usucapionem aut longi temporis praescriptionem , f. pen. ins per quas pers cui q. aeq. Conseruntur item,& conjunctim ista duo appellantur a Cajo , t. qui alienam. s 4. in pr. de eviction. Hoc tantum interest , quod Caius duo diversa acquirendi genera , ut tunc erant, significat, Justinianus unum & idem sx duobus istis a se conflatum: neque enim sustulit ille longi temporis praescriptionem , sed auxit, addita et usucapione in solo provinciali. Sed neque agitur hoc titulo de posse istone, nisi per occasionem , neque magis quam de bona fide, aut iusto titulo: sed de horum omnium concurrentium etactu,& acquisitione ipsa , quae olim duplex erat, usucapio & longi temporis praescriptio, quam utramque, ut diximus, sic retinuit Justinianus, ut ex duabus unam secerit. Erat vero triplex inter usucapionem & longi temporis praescriptionem dii crimen , in rebus , in tempore, in acquisitionis effectu. Usucapio locum habebat in rebus immobilibus Italici soli tantum , inmobilibus omnibus. Praescriptio isequentabatur in praediis dumtaxat provincialibus. Usucapio rerum mobilium anno terminabatur, immobilium biennio. Praescriptio consumma-hatur decem annis inter praesentes, viginti inter absentes. Usucapio posscssorem dominum
efficiebat. Praescriptio possessori non dominium tribuebat, sed ius aliquod dominio fimile di proximum , de quo dicam plenius postea. Hasce differentias substulit Justinianus , servato uno discrimine rerum mobilium & immobilium , I. unie. C. de Uue. transform. Eorum error manifestior est, quam ut refelli debeat , qui haec genera sic distinguntur ut di-εant , usucapionem tantum esse rerum mobilium , longi temporis praescriptionem rerum immobilium , & vel unum hujus tit. principium hoc refellit. Initio docetur , quae res, uanto tempore, a quibus usucapiantur; deine de rebus agitur, quae usucapionem non recipiunt e tum de continuatione possessionis &coniunctione temporum : postremo de fisci
traditione & praescriptione quadriennii fiscali.
Praecipua Usucapionis requisita. I. Bona fides. 2. Possessio per tempus definitum continuata. 3. Justus titulus.
Jure civili eo ἰtutum fuerat, rut eui bona side
abeo, qui dominus non erat , eum crederet tiam
dominum esse , rem emerit , vel ex dominatione, aliave quavis justa causa acceperit , is eam remἶst mobilis eraι , anno tibi De uno ; si immobilis, biennio tantum in ItaIico solo Msicaperet et ne νε-rum dominia in incerto essent. Et exm hoc placito erat , putantibus aut quoribus , dc minis sMorere ad inqtiirendas res suas praefata tempora , nobis melior sententia resedit , ne dιmini maturius suis rebMI defraudentur , neque certo loco beneficis inbec D ncludatur. Et ideo constitui Ionem super bee romulavimus , qua cautum est , tit rer quidem mobiles per triennium I imνmbiles vero per Iorai
temporis possessionem id est , inter praesenteι δε-cennio , inter absentet viginti annis ) usucapiantur. Et bis modis non folὰm in Italia , sed etiam in omni terra, qua nosti o imserio subernatrar, demini a rerum sesta causa possessionis pr cedente
Bona fide In quo tempus traditionis inspicitur : at in emptione etiam , quo contrahi tur l. 2. pr. D. pro empl.
Crederet dominum esse Aut jus vendendi ha .
here , puta procuratorem aut tutorem esse, I. Ios. de verb. An. Biιnnio ) Lex Ir. tab. usucapionem landi jubebat esse hiennium 3 caeterarum rerum annum , Cic. pro Cae. eap. Isi. ex χε. σ in Top. cap. 4. de quo vid. Bud. ad I. 63. D. de evire. Cont. I. disp. ro. Salmas. eap. 8. de Uur.
Iusta causa Idest, justo titulo : nam titulus est possessionis causa I. I. C. de aequis. possem.
Dominia acquirantur Recte igitur adhuc definietur usucapio cum Modest. I. 3. D. hoc tit.
adiectio domini per continuationem Posscssonis temporis lage definiti.
COM MENTARI Us. I Auctoritatis verbo quid lex xx. tab. intellexeris.
In persona usucapientis qua necessaria : LX de bona fide. 3 De justo titulo. 4 Cur praedia prominetalia usucapi non potuerint. s Iuris de Uucapione constituti ratio ex defensio. 6 In incerta esse , an tempora Uucapioni AJUi-
330쪽
y e civili Hoc plerique fie interpretantur
perinde , ac si dixisset lege I a. tab. 8c verum est , ex hoc fonte ius usucapionum manere. Sed quod sequitur de distinctione lo-Coriam, ex lege in . tab. esse non potest: quippe cum eo tempore , quo Decemviri legem tulerunt, populus Romanus pedem extra Italiam non haberet, adeoque angustissimis intra ipsum Italiae solum finibus Imperium Rom. contineretur. Credibile vero est , propagatis
postea Imperii finibus , Juriscontultorum dis- Putatione predia Italici soli & provincialia iure auctoritatis distincta fuisse. Apud M. Ciceronem in Top. e. 4. haec leguntur : Ruoniam WM3 , auctoritas fundi biennium est , fle etiam
aeditam. At in lege aedes non appeliantur. Et in orat. pro Caecinna , e. Is . Lex usum auctoritatem
fundi jubet esse biennium. Unde existimare licet, sic lege sancitum fuisse : Usius , auctoritas fundi
biennium esto. Caetera m rerum sentis esto. Au
ctoritatis verbo multa & diversa sigmficantur. Vulgata non tangemus. Venuleius I. uti. de evict. auctoritatem interpretatur actionem pro ev Ictione. Quo sensu etiam accipitur apudVaal. 2. sent. I o L. Seneca lib. 4. natur. qu. Ergo F mibi partim eredis , Posidonius tibi auctoritarem promittet, id est , ειραίωσιν. Scaevola I. Mis. de pign. act. instrumentum auctoritatis appellat , quod primo dixerat instrumentum emptionis, nimirum instrumentum, quo de evictione promissum est , aut omnino instrumentum, quo pobatio juris nost: i , sive ut vulgo loquuntur, tituli acquisitionis continetur, cujusmoli tabulae in lirumenta ad probationem originis praediorum appellantur , I. I 4. Cod. e eis. Sic apud M. Senecam lib. I. contr. c. quae emptionis tabulae primum , eaedem post auctoritatis tabellae nominantur. In lege Atinia, & in illo duodecim , Asse us bosem aeterna auctorita3 esto , verbo auctoritatis jus dominii significatur , aut ius vindicandi , Grol. in Dari flor. Sensus hic est, ne peregrinus dominium rerum nostrarum usucapione nobis eripere possit. Cicero pro Caecin. cap. 26. Aqua- ductus, Musius, iter actus a patre, sed rata auctoritas harum rertim omnium a jure e vlli sumitur.
Rina auctoritas , id est , firmum ae Dum barum rerum jur. Eodemque significatu& Scaevola hae voce usus est, . uit. de aq. π sq. ρ ι . In proposito quoque puto Decemviros nomine auctoritatis intellexisse ius legitimi dominii , ut fit sensus , usus , qui auctoritatem, id est, iustum dominium landi asserat, sit spatium biennii squi caeterarum rerum , annus. Quod pertude est , ae si dixissent, Fundus biennium pessusur
ueapitor e eaetera res annum p felo usucapiun-tor. Cicero in ea de in p. resp. e. T. Multa sunt domus jure optimo , sed tamen jure privato, jure baei editario , jure auctoritatis, jaere mancipii, jure nexi. Iure auctoritatis perspicuum est hiesignificari ipsam usucapionem , sive ius legitimi dominii per usucapionem quaesiti , non
emptionem , quae non mancipio facta est , ut vult doctissimus Salmas. lib. de usur. e. 8. Neque enim dici possum jure optimo domum habere , cujus ex jure Quiritium dominus non sum 1 R ideo iura legitima tan iam Cicero
commemorat. Idem vir doctissimus existimat legem m. tab. verbo auctoritatis intelligere actionem pro evictione, cui Decemviri voluerint non ultra biennium patere locum in reobus soli , in mobilibus non ultra annum. At plerique omnes qui conditione usucapiendi sunt , re evicta ante impletam usucapionem,
actionem pro evictione non habent. Qui pro haerede , pro legato , pro derelicto , pro ad-judicato , pro noxa dedito, pro suo possidet, certo iure usucapit; & tamen si res intra tempora usucapionis evincatur , non est locus actioni ob evictionem , cujus hic periculum nemo praestat. Sed neque ipsa evictio , seu ius, quod dominus habet rem a possessore iudicio auserendi, intelligi potest : non enim eo principaliter soc caput legis pertinet, ut sciamus, quid juris domino relinquatur intra annum, aut biennium, sed quid usus sive possessio anni , aut biennii tribuat utenti possidenti, nimirum rei possessae legitimum dominum , ut paret ex definitione Modestini , l. 3. boc tit.
Bona Ase In persona eius , quem usucapere volumus , haec sunt necessaria 3 ut possideat, ut juste , ut continenter , ut per tempta lege definitum : quorum unumquodque , ut sese offeret , ita explicabo. Quod hic traditur de bona fide , ad justitiam possessionis pertinet: uemadmodum di illud , quod mox sequitur, e causa. Igitur ad usucapionem non sufficit possidere , nisi & bona fide possideas. Bona fides aestimatur ex eo, quod possessor putavit, eum , a quo rem accepit, dominum esse, aut jus transferendi dominium habere , ut proinde opinetur se quoque statim dominum effectum esse , ι. bonae Mei. ros. de verb. si1 n. I. qui a quolibet. 1 . da contr. empl. f. A qu 3 3 s. δερ. de rer. div. Haec autem opinio necesse est,.