장음표시 사용
341쪽
his, quae sola usueapione nostra fiunt, ex quo
titulo certa usucapio, ι. a. pro βο , alter generalis , cohaerens cum aliis omnibus causis: ut
ecce, qui bona fide Pro emptore pro donato, Prove legato possidet, is simul ex his causis etiam polsidet pro suo : sed hic titulus generalis pro suo, pro iusto titulo possessionis non habetur , nisi concurrat alius specialis; cui ille adhaereat, ι. ι. pro suo. Jam puto intelligitur, quam vim ratio Celsi habeat 3 nimirum remoto alio titulo speciali, quem in proposito nullum esse in confesso est, admitti non posse generalem illum pro suo. Caeterum hoc totum sc acceptum est, ut justus di probabilis erroryossessoris usucapioni non obstet, veluti, si servus aut procurator rem aliquam se emisse falso domino perluaserint , quam emendam illis mandaverat: in hoc errore possesser pro emptore usucapiet, quia in alieni facti ignorantia tolerabilis error est , Ieg. quod vulgo Ir. pro empl. I. Mil. 6. I. pro suo. Potest & in nostro ipsorum facto talis error intervenire , ut
nibus Observari constitiait, ut tempora continue
. Diutina possesto Sine possessione usucapio non procedit, ι. . t s. h. t. Non aurem Praecise exigitur possessionis continuatio in una eademque perlona: sed receptum , ut etiam alienae possessionis accelsione uti liceat, Li h. t. l. 2. b. I s. ty seq. pro empe. ι. 23. f. I. ix deinceps de aeq. p . t. I . de div. ty temp. pr c. Haredi continuat- L. 43. b. t. d. ι. 2. f. I s. eadem ratione, qua perseverat usucapere, qui postea cognovit rem alienam esse , ι. 48. f. I.
de A. R. D. nam haeres defuncti vice fungitur,
Haredi non procedit uia etiam ἀμαργιασε ι κληρονομα, haeres non tantum in virtutes,
sed etiam in vitia defuncti succedit , L D. de div. ex temp. praes. I. I i. C. de acq. possEt in usucapionibus Senius est, se constitu
tione sua eavisse , ut eadem terioris interhm redem & defunctum continuatio observaretur& in usucapione a se reformata, & rerum quoque mobilium , Cujaciana transpositio non placet. COMMENTARIUS.i Ru d ἐκ boe argumento sit possidere. x Pessestionem legitimi temporis ad Uuevἰοηm de iri eontinuatam reqMiri. 3 Interrumpi possessionem duobus modis: tr sisntriusque emeritur. ad implendam UuevIonem etiam allina ri sessionis acresione uti licere.
1 I sam possesionem defuncti pria se bar έ
etiam scienti rem alienam esse : injustam ι functi non prodesse licet ignoranti. Et inurationem utrumque habeat. 6 CHae. Voesemb. Hotomannus eonfutantur: σquii sit θημι verborum , in calae E M S.
Ir primis eum, quem usucapere volumus,
possidere o Portet. Sine possessione ait Jo xii consultus, usucayio contingere non pol clιeg. x s. hoe fit. Possidere in hoc argumento is solus intelligitur, qui animo dominantis rem itenet. Quamobrem hinc removemur primo qui alieno nomine in possessione sunt, sit in 'ctuarius, credi ror, colonus , is cui ta modata , aut apud quem deposita est , let Dium M. f. qui pignori Φ. bee tis. I. pen. , qui sati . cu. f. 4. inst. per quas pers. 3. ρεμ dere f. ins de intred. deinde etiam seques si
apud quum possessio deposita est: item is, i ossessio tradita est, ut eam postea restitu I tsi enim hi vere possident, I. licet tr. 3, i depos t. si quia r 7. in M. de aeq. p . t mςRquoad enectum usucapionis pro possessori pihaberi non possunt: quia rem non ut Dνι non animo domini tenent. Possidere au*M , oportet totum illud tempus , quod lege de m tum est, rem mobilem triennium, imminum decem aut viginti annos , & possidere cosu'nenter sine possessionis interruptione. ΗGς recte usucapio a Modestino definitur, adi ii qdominii per continuationem possessionis NM'poris lege definiti, I. . 3. Me tit. In computati ne temporis hoc observatur, ut non a mο οβ to ad momentum computetur , sed dies pol tremus emptus pro impleto habeatur, teg 'πή. Interrumpitur possessio duobus modi
naturaliter , veluti cum quis vi de poti isione elicitur, aut res nobis eripitur 3 eod. t. Is . de aeq. ρή. altero ei viliter per ii mcontestationem : hoe modo civiliter inVx
342쪽
Tumpi possessionem dicimus, quia post litis
contestationem vere & naturaliter possidere non desinimus, & implemus usucapionem , i. R. pro donat. I. a. ult. proe t. sed impleta inter moras judicii usucapio effectu iuris victo Possessiori non prodest, sed rem restituere co-Κitur, perinde quasi non usucapisset. ι. si posta 8. de rei vin. Naturalis interruptionis hanc vim tui me constat, ut etsi quis amissam lemel Possessionem deinde recuperasset, ei priori, Possessionis tempora ad usucapionem aut praeia Criptionem non prodessent, sed a recuperata Possessione tempus denuo inchoaretur:& pro inde etiam , quod ad bonam fidem possidentis attinet, initium possessionis recuperatae spectatum fuisse, I. t s. f. h. boe tit. I. T. f. qui bona Φ. pro em t. Neque ex hoc iure quicquam mutatum. Litis autem contestatione usucapio non interpellabatur , sed, ut dixi, condemnato possessiore erat inefficax: lite omissa erat efficax: At longi temporis praescriptio , quod ficti esset, etiam plene interrumpebatur lite, ut nec lite omissa ullius momenti esset,etia milpost omissam litem ex integro is, cum quo actum erat, longo tempore possedisset, i. t.
- IO. C. de aeq. ρυf. Sed haec differentia sublata est per L pen. tr iat. C. de anna. eo. I. uno C. G u c. transfoe. An ergo & mala fides simpliciter incidens, quae usucapionem neutiquam
interpellabat, I. bonae 68. g. I. de acq. rer. dom.
interpellavit praescriptionem longi temporis Id quidem affirmat Cui acius in d. I. a. s. ult. proe t. Verum hoc nusquam scriptum est: nec eadem effecta , quae litis contestatione tributa sunt, fuisse seientiae rei alienae simplici-eer incidentis, argumento est tum vetus usuca- Pio , eum etiam Justinianea , quae non interrumpitur ex posteriore alienae rei scientiae, d. I. - . C. de Uuc transform. plenissime tamen interrumpitur litis contestatione , atque adeo libelli oblatione , ut expresse constitutum est Ieg. peri. π MD. C. de annal. exe t. Atque hactenus igitur minus est in nova usucapione, quam
in veteri fuit, quod nova dictis modis plene interpellatur. Continuationem possessionis dum exigimus, non hoc praecise exigimus , ut una eademque persona per totum legitimum tempus continenter possideat, sed receptum est, ut ad usucapionem & longi temporis praencriptionem implendam alienae possessionis accessione uti liceat. Atque hoc tributum est, licet dissimiliter, de quo statim, tam successori rerum singularum, puta emptori, donatario, quam successori universi iuris , ut haeredi aut honorum possessori, hoc text. σ f. seq. tu. I
Od. Ieg. 2. 6. si defunctus Is . seq. pro empl. leg. Pomponius II. f. r. in seqq. de acquir. possc de accestionibus i . de div. temp. praescr.
Licet ipse βias praedium alienum esse. Euod si ille initium justum non habuit Haec non ad quemvis successorem , sed ad successorem universi iuris , haeredem , aut bonorum possesso- srem tantum pertinent. Duo autem hic traduntur : unum est , justam possessionem defuncti prodesse haeredi, & procedere etiamsi haeres sciat tem alienam esse, quod & traditur l. b res Φ3. boc tit. l. i. g. si defunctus r9. pro e t. alterum , iniustam possessionem defuncti haeredi non procedere , licet ignoret rem alienam
esse , fae. I. eum baerer II . de div. temp. praeser. ι. vitia II. C. de aeq. poss. Utrumque eamdem
rationem habet, quia scilicet haeres personam& conditionem desuncti suscipit, ita ut una persona cum defuncto censeatur. Hoc enim posito, qualitas possessionis ex persona defuncti tantum aestimanda, ni illa vel prosit haeredi , vel noceat: prosit, si defunct is bonum initium habuerit, etsi haeres non habeat; noceat , si desunctus bonum initium non habuerit , etiamsi haeres habeat: & perinde per omnia habeatur, ac si defunctus adhuc ipse ponsideret. Succedit itaque haeres non tantum in virtutes de iuncti, sed etiam in vitia , nec ignoratione sua ea excludit, ut ait Papinianus d. I. II. de div. temp. praese. Ur Impp. d. I. 2I. C. de acq. ptis Vitia possesionum , inquiunt, is majoribus contracta , perdurant, er successorematictoris sui culpa comitatur. Ex quo hoc amplius etiam intelligimus, errare eos , qui haeredem volentem uti accessione possessionis
defuncti a semetipso inchoare possessionem, atque usucapionem praescriptionemve statuto tempore implere posse arbitrantur : quod justantum singularis est successoris, ut postea demonstrabitur. Nihil vero eorum opini nem iuvat, ι. pen. pro bared. Neque enim ne gamus , posse aliquando haeredem usucapere, quod deiunctus non potuit : sed dicimus, non posse , quod defunctus vitiose possedit. Ut ecce , potest haeres ex sententia plerumque veterum usucapere rem, quam putat haereditariam esse, cum non sit, sed de iuncto commodata, aut pignorata , aut apud eum deposita : quomodo explicanda est d. t . mn. nimirum quia
nihil ex persona desuncti hic obstat haeredi,
quominus ipse eam rem pro haerede usucapere Possit: quamquam sunt, inter quos etiam Bach ovius, qui nec hoc ipso casu usucapionem pro haerede admittunt, per t. a. in ult. C. pro bar. Ieg. 4. C. de prascr. long . temp. Sed hoc si sequimur delendi erunt tit. de usuc. pro haredea
343쪽
cipi de iis, qui salso existimant se haeredes es
se : & d. leg. uIt. eum de leg. 4. etiam de vero
haerede, sed qui rem ex titulo ad usucapionem inhabili tenens , possessionis causam sibi mutare conatur, eamque rem obtentu, quasi haereditaria esset, pro haerede usucapere ι cujusmodi species proponitur d. t. a. f. I. pro ha rede. VINN. Titulus pro haerede qualis sit, adparet ex Pomponii verbis, I. pen. f. pro bared. Plerique putaverunt, si haeres se , tr putem rem aliquam ex haereditate esse , quae non sit, posse meti capere. Pouendus itaque casus , quo hae rex sine mala fide vel sua vel defuncti rem alienam possidet. Tale exemplum est B. Pagen-
stoe heri in Admonitor. ad Pand. Part. 6. 6. Is .
si ovis Titii immiscuerit se Maevii defuncti gregi , inscio Maevio. HEIN.
Ei od nostra constitutio similiter in in Guea-pionibus Hunc versum transposuit wcsembecius secutus auctoritatem Cujacii, qui putavit , eum non suo loco positum esse , & reponendum post g. sequentem I propterea quod Justinianus constitutione sua l. tin. C. de ustic. tramf. nihil novi caverit de continuatione
possessionis defuncti & haeredis : sed quod ex
rescripto Severi & Antonini tantum obtinebat in praetcriptione longi temporis, ut interemptorem N venditorem tempora coniungerentur , traxisse ad usucapionem , in qua olim successor singularis propter brevitatem temporis accessione possessionis auctoris sui non ute-ι batur , per ieg. E AEder 32. g. r. de ser. praed. b. In quo vix est: ut Cujacio assentiri possim. Nam in Ieg. id tempus I hoc tit. expresia etiam emptori & legatario prodesse dicitur tempus, quo venditor & testator possederunt; prodesse scilicet etiam ad usucapionem , de qua ex professo isto titulo agitur. Similiter VI p. in I. Pomponius II. f. I. π seqq. de acqiapog. latissime disputans de accessione temporis , qua posterior possessor utitur ex persona audioris sui, in tota illa disputatione nullius differentiae meminit, quae hac in parte sit inter usucapionem , & longi temporis praescriptionem. Quin etiam dissertissimis verbis scriptum a Paulo est emptori tempus venditoris ad
usucapionem procedere, t. t. f. pen. pro empl. Hoc amplius Scaevola etiam emptorem servi uti accessione venditoris, L in aceessionibus a. f. a. de div. temp. prascr. Atqui constat, res
mobiles anno ubique usu captas fuisse. Nee ab-siirdum est , in ea temporis brevitate pari spatio duorum coniuncta possessione rem acquiri , quo unius, immo duorum I ossessione domini conditio melior : quoniam iam in suc-
cessore volente uti accessione bonum initium exigitur , quam in auctore eius , cum unius usucapionem mala fides superveniens non interpellet. Haec autem omnia Triboniano adncribere magnae temeritatis est. Neque in d. l. si ades 3 α. g. t. de serv. praed. urb. agitur de emptore aliove , in quem ex j i. sta causa posisessio ab auctore translata est, quo demum casu locus est conjunctioni temporum ; sed de eo, qui interpellata usucapione, propterea quod res simpliciter possideri desita esset, postea eamdem rem possidere coepit. Quomodo igitur defendimus , quod Justinianus ait de conjunctione temporum a se introducta in us capionibus , similiter ut in diutina possessione Hotomannus existimat totam hane disputationem ante lustinianum nihil ad usu pionem pertinuisse , sed ad longi te oris praescriptionem dumtaxat: ac ne haeredi quidem tempora in usucapionibus continuata, sed id primum effectum esse constitutione Justiniant i idque esse , quod hoc loco Justinianus significet. Verum hanc sententiam falsam esse ostendunt quotquot sunt loci, quos modo citavimus t & de haerede hoc amplius iam
ante obtinuit, ut nec scientia continuatio temporum in usucapione impediretur, I. haerer 3. hoe tit. I. 2- 6. si defunctus Is . pro em .
idque locum haud dubie etiam habui in vi capione rerum mobilium: neque simplex scrin-tia haeredis rem magis furtivam facit, quam si defunctus ipse ante impletam usucapionem reta civisset rem alienam esse. Quapropter omnino existimo , Justinianum , nisi forte quid fauso sibi attribuerit , his verbis: Euod nosira consistitio similiteν π in usuessenibus , σα nihil aliud significare , quam se in usucapione a se reformata nihil in novasse, quod attinet ad continuationem temporum inter desun etiam&haeredem : sed eam observari voluisse etiam in sua usucapione & rerum quoque mobilium, uti ea antea observabatur , & maxime in di tina possessione, in qua frequentior erat prov-ter longioris tems oris spatium. Non meminit quidem nominatim defuncti & haeredis,sed tamen generaliter antecessoris & successoris cujusvis 3 quod satis est ad retinendum hune versum in suo loco: ita propemodum N Car. Hannib. Fabrot. in not. ad Neopb. Hinc similapparet, abuti hoc textu DD. qui eum adducunt ad probandum , usucapionem taritum esse rerum mobilium. T E x T U S .
344쪽
DE Usu APIONE ET LONGI TEΜPORII PRAESCRIPT. Iojungi tempora , Divi Severus cT Antoninus reseeripserunt. N o T AE . 8. Venditoνem in emptorem Caeterosque singularis rei successores , I. I s. q. lo. ty seq. de acq. tof. l. s. i. I 4. de div. pras Conjungi tempora Modo uterque bona fide acceperit. Vide sus. in comment. COMMENTARI Us.
a auando sucressor singularis accessione posessionis auctoris sui uti possit.
a Vitium auctoris successores neque nocere , ne
que prodesse. DE coniunctione temporum inter priorem possessocem, & universi iuris successorem dictum f. prae. hie de eadem conjunctione agitur inter venditorem & emptorem, quod tamen jus ad caete os quoque pertinet, qui alio titulo singulari etiam lucrativo rem acceperunt, puta ex causa donationis, aut legati , I. id tempus r . pr. σ f. r. b. t. l. Pomponius I 3. f. sed ex ro. seq. de aeq. poss. I.
Scriptum hic simpliciter est, inter venditorem quoque , di emptorem tempora coniungi: an igitur eodem modo , quod inter defunctum &haeredem Nequaquam : sed ita, si uterque bona fide rem acceperit. Proinde si emptor iun tum possidetidi initium non habuerit , etiamsi
venditor habuerit, non utetur emptor accessione venditoris , eontra quam existimat Hotomannus : nam traditum est, vitiosae possensioni nullam ne justam quidem posse accedere, E. I. Pomponiuι II. insin. Quamquam diversum est in luccessione universi juris: de quo abunde si . praee. Ex contrario quoque vitiosa
venditoris possessio non prodest iustae possensioni emptoris, sed qui vult uti adminiculo ex Persona auctoris , eo uti debet cum sua causa Luisque vitiis , d. l. Pomponius r3. 6. I. id est, eadem conditione eodemque iure, quo auctor uteretur. Denique hoc etiam traditum est, nec vitiosam posse istonem accedere posse ei, uae vitiosa non est, d. ι. Pomponius I 3. in sin. lane non nocebit successori, quod auctor eius bono initio nixus rescivit rem alienam esse, antequam eam alienaret: quia, si non aliena λα. set, ipse eam usucapere potuisset. Quid si sue QCssor accessione auctoris uti nolit , sed sua tantum possessione tempora computare , an hic etiam vitium auctoris ultro nocebit successori Placuit, quemadmodum vitium auctoris successori non prodest, si accessione uti velit , ita neque nocere, si accessione uti nolit: denique successorem per se usucapere posse, quod auctor usu capere non potuit, d. I. s. de
div. temp. prascr. l. 4. f. de auctori3 2 7. de dol. exe. l. 4. C. de rei vind. quod tamen ex parte emendatum & temperatum est distinctione, quae extat in authent. mala mei, C. de praefer. lora. tempor. In hoc autem dissimilis item causa haeredis est , cui vitiosa defuncti possessio nocet, etiamsi adminiculo ex persona defuncti uti nolit: quippe qui tam in vitia quam in vim
tutes defuncti succedit, & eadem cum defuncto persona esse existi matur , I. cum haeret I I. de div. temp. prascr. vid. g. praeced. Loquimur autem de vitio personae possessoris : nam quod vitium in re est, puta si res surtiva sit aut vi ponsessa, id generaliter successoribus omnibus nocet, f. novissime,sur. I. ubi 24. eod. l. 7. C. pro empl. Illud addo, si medio tempore alius possederit, interruptam esse possessionis continuationem, atque in ea re similes esse emptores universi iuris successoribus, d. l. Pomponius
De his qui a fisco, aut Imp. Augustaeve
s. Edicta dιυi Marci eavetur , eum , qui is eo rem alienam emit , si post venditionem quinquennium praeterierit , posse dominum rei exceptione repellere. Constitutio autem diva memoria
Zenonit bene prospexit iis , qui d Asco per venditionem , aut donationem , vel alium titulum acet-piunt aliquid : ut ipsi quidem securi statim flant,
in victores exsant, e experiantur, sive conveniantur : adversus autem sacratissimum aerarium que ad quadriennium liceat ni intendere , qui ρμο dominio vel hypotbeca eque m rerum, qua alienata sunt , putaverint , si quasdam competere actiones. Nostra autem divina constitutio , quam nuper promulgavimus , etiam de iis , qui is noset ea , vel venerabilis Augusta domo aliq&id acceperint , hae saruit , quae in sistatibus alienationibus praefata Zenoianae constitutionis continen
s. Constitutio Zenonii L. et . C. de quadr. praeseer. Fisco hoc tributum , quo paratiores reperiat in sub hastationibus emptores. Wes. COMMENTARIUS.I AErarium etiam post Occupatam Rempub. diu
345쪽
dictam peeaniam publicam , sive imperii ; β-scum pecuniam Prineipis privatam , postea
utrumque verbum promiscue usurpatum.
a Praescriptionem quadriennii Ascalem , σ veteri juri incognitam , eT Canonibus improbatam: neque usu apud plerosque receptam esse.
I post venditionem quinquennium Mentio fit huius edicti D. Marci I. ult. C. si adm c. In hac autem praetcriptione quinquennii nullam factam fuisse distinctionem inter bona aut mala fide quid a fisco accipientem apparet ex eo , quod alioqui melior conditio fuisset ejus, qui a privato emisset, quam qui a fisco et siquidem is , qui a privato bona fide rem emerat, ad summum biennio jam usucapiebat. Constitutis Zenonis Ea est , I. r. C. de quadrien. praescr. Olim quinquennii praescriptione tuti erant qui quid alienum emerant a fisco. Hodie statim tuti sunt ex constitutione Zenonis, sive conveniantur , sive ipsi amissa forte rei possessione ultro agant. Fisco autem alienanti rem alienam, vel alii pignori obligatam
datur praescriptio quadriennii , si post quadriennium eo nomine conveniatur a domino, aut creditore pignoratio , d. l. 1. Quod ideo se constitutum esse videtur , ut tanto facilius emptorem fiscus reperiat, tum etiam ne reia
cindatur venditio facta publica actoritate: alioqui sane durum atque iniquum est domino aut creditori , ius vindicandi , aut perseruendi rem suam , aut sibi nexam statim au-erre , iisque objicere tam potentem adversa
Sacratio imum aerarium Hic diserte fiscus appellatur aerarium Principis , uti & in I. 2.ur 3. C. de quad . prascr. Neque causam habet
Hotomanus, cur eo nomine Tribonianum reprehendat 3 inalsum est , quod scribit, atrarium esse rerum 2 cipis privatarum, quibus
scilicet ipsius 'patrimonium constet 3 mcumvero caeterarum omnium , quae sacrae Iargitiones , & sacri thesauri passim appellentur reamque disserentiam in M. II. accurate Observatam. Scimus, locum , ubi pecunia publica reponebatur , Romanis a Rarium appellatum, eumque locum fuisse in aede Saturni , quo etiam Senatus col inita deserebantur; testes pas fim Livius , aliique Scriptore. Ipsam quoque. pecuniam putiuum, dictam κατὰ με-
τω μαν. Cic. 3. Tusc. e. 1Ο. Et qra dem CGν-ebus cum largitiones maximas fecissit , er σαῶρfet aerarium , verbis tamen defendetat aerarium. Idem ad Att e. l. s. ep. Ariobar nes nullum
ararium, nulιiam vectigal habebat. Illud quoqae Ti T. Ur. constat, post occupatam Rempub. aerarium iadhuc diu dictum fuisse pecuniam publicam sive imperii , & a fisco separatum : lilcum
enim dixerunt pecuniam Imp. propriam ac privatam, cujusmodi erant bona damnatorum, caduca , vacantia, aliaque ἀHσπετα quae Principi deserebantur. Plinius in Pane ν. Trajaη dict. At fortasse non eadem servitute fiscum , t
aerarium eobibes λ Immo tanto majore , ενεαε
plus tibi licere de tuo quam de publico credis. st paulo post. praecipua tua gloria est, saepiri vine tur siseus : e us mala causa est num quam, ni istis bono Principe. Ulpianus in l. 2. 4. Mquid. in Ioc. pubi. Res, inquit, Ascalet εμ 'iae σ privatae Principis sunt. Hinc ratio Loidem quod ratio Principis & ratio privata, ι
te tempore , dictitatio illa aerarii & fisci e Pnuit , ac utraque voce promi lcue us LM, unaque tantum sub Graec is Principibus di=iactio usurpata , fisci & bonorum Principis pa' trimonialium; quod hic locus aperte ostendit,& unde desumptus est , ι. ωlt. C. de ροβιr praeso. Id autem inter res fiscales & patrimoniales intererat , quod etsi utraeqne Principis erant, illae essent principis qua talis, & i 'publicae 3 eae propriae Zenonis, Justiniani,
ideo privatae : unde & comites rerum pri a tarum dicti , quibus harum rerum cilla ος mandata, tit. C. de osseam. νeν. priv. qui MV procuratores patrimonii appellabamur, cum servus. f. ult. de Iegat. 3. Plane um bulo aerarii aliquando latius usi sunt, ει ς' etiam fignificarent res Principis privatas, νς luti cum in leg. un. c. de qu. in musr. Us Iib. I a. comitiva utriusque aerarii dicitur, μ'
est , sacri sive fiscalis , & privati. Qui M '
praeerat, in specie eomes saerarum largitio num & thesaurorum appellari videtur, ι I-
Nostra autem divina consi tutis Intellin D. C. de. quadr. praeser. qua constitN 'pξ quod Zeno fisco statuerat , producit ad lubi tantiam Principis privatam , ut scilicet etiam rerum patrimonialium emptor statim secuso si , & dominus quadrienni praestrittione e 3 cludatur. Affertque hanc constitutionis l.τrλtionem , quod cum omnia Principis esse id relligantur , sive res snt fiscalas , fueCaesaris ; nulla , quod attinet ad harum rerum alienationem , differentia introducenda bi Explodendi autem sunt qui hinc colligus 3 omnia omnino &bona etiam subditorum pro pria esse Principis. Eadem constitutione etiam
ςrςaissimae Augustae idem privilegium c ct
346쪽
ditur. Hoc ius atque haec praescriptio fiscalis praescript . Christin. ωοI. 4. decis. 82. n. ult. ubi veteribus incognita suit , uti liquet ex ι. nee etiam alios allegat , qui tradunt , hunc g. σωlam. et g. g. i em si qui 3 9. de bar. pei. Jus Ca- tit. C. de quadrire. praeseripi. in usu non esse. nonum eam inprobat c. placuit. Ιε. q. 3. nec Aliud tamen vitum Groe nev v. hie tract. de le- apud nos recepta Typae. notri. jur. Best. it. de go. abrog. arg. deris. Is . cur. Holiand.
I Absolutam inter vivos donationem ad aequistiones juris gentium pertinere. Σ Sime donatio modus acquirendi, an titulus, '
USucapionem , de qua proxime. egimus,
esse modum acquirendi iure civili extrax controversiam est : utrum autem donatio quoque eo Pertineat , ambigitur. Et quidem ab-1oIutam inter vivos donationem , quae tradiatione perficitur , & Potauima donationis species est , nemo opinor , tam est excors , qui juri civili adscribendam putet. Quid enim habet illa a jure civili, quoa ad formam ejus aut perfectionem pertineat Quid tam naturale est quam hominem homini bene facere Ad liberalitatem natura propensi sumus , testibus Cic. in Lael. & Sen. in lib. de benes. Antiquiatas nihil aliud existimavit esse Deum , quam
prodesse mortalibus. De quo Desiderius non ter in Cbiliad. Ad haec, nihil magis rationi naturali convenit , quam voluntatem domini rem suam in alium transferentis ratam haberi, Demost Mers Leptin. ex causa liberalitatis id fiat , an ex qua alia , nihil refert, auctore ipso Justiniano g. per traditionem. o. 'p. de re . diu. ubi nominatim etiam donationem resertinter causas acquisitionis juris gentium. Anues apud Sinas aut Japones credimus nullum esse exercitium liberalitatis , nullum donationis usum At inquis, lex Cincia lupra modum donare prohibuit : dc nunc donatio excedens summam so o. solidorum insinuanda
est. Quid tum postea λ Lex Fusia Canania veruit ultra praetcriptum numerum manumittere, an ideo manumissio ex jure civi Ii est Quarumdam rerum vetita est distractio , an idcirco emptio , venditio , contractius juris gentium non est, sed iuris civilis Plane cum ne- . celsitas insinuandi donationem , quae excedit supradictam summam , a jure civili sit, con- . Ccdo , lautae quantitMiI do avoncma Pote
quae jam sola voluntate & traditione dona tis non perficitur , posse referri inter modos acquirendi jure civili, arg. t. s. de just. t uri ut tamen non meri juris civilis habeatur , sed mixti, & maximam adhuc partem naturalis: aliae autem omnes , quae quantitatem legitimam non excedunt, iuris mere naturaIis, sive gentium manent. Quomodo ergo de sendimus methodum Justiniani Nimirum si dicamus, Justiniano principaliter propositum esse tractare de donationibus impropriis , mortis ea D, N propter nuptias : quae ad jus civile non inepte referuntur , ut postea palam fiet. Hoc autem ipsa series tractationis ostendit, cujus initium a mortis causa donatione capitur et cum alioqui converso modo de donatione vera & ablbluta primo loco agendum suisset, uti factum est in Pand. π Cod. Occurrit hic &aliud dubium , sitne scit . donatio modus ac- quirendi dominii , an solummodo titulus si
e causa , ut emptio , dos, permutatio. Nam ratio ordinis exigit ut dicamus, esse acquirendi modum : contra vero causam tantum a quirendi esse , probat d. f. per traditionem. Α - de re . div. Verum hoc non adeo dissicile expeditu est. Etenim donationis verbum duobus modis accipitur. Uno modo proprie pro ipsa donatione, quando scit. liberalitatis exercendae gratia aliquid alicui tram mus , & actum inacccipientem transserimus, ut simul & causam tradendi & traditionem ipsam includat. Nam proprie donare nemo intelligitur , nisi qui Setradat: unde donare & dare promiscue jurinconsultus usurpat, ι. r. hoc tit. de donatio dicta quas doni datio , t. senatas. 3 s. f. I. de mori. ea . dou. unde & Papinianus, I. 23. de donat. int. vir. ex xx. donationem distinguit a stipu- 'Iatione donarionis causa facta. Altero modo metonymice pro convention inde dando, cum quis donationis causa aliquid promittit, 1. 2. l. I 2. Leum qui. Q. eod. Priore sensu accepta
donatio modus est acquirendi dominii: pcseriore non dominium, sed obligationem parit,
347쪽
rationemque contractus & tituIi habet , d. I. 12. Plerique magno molimine magnas hic nugas agunt. v INN. Ast nescio , an ipse Auctor rem consecerit. Ego ita sentio. Tribonianus hic sequutus est proculdubio ordinem Ca-ji. Ejus autem tempore donatio omnino erat modus adquirendi dominium civilis. Nam κunc ex lege Cincia de donis & muneribus non valebat donatio, nisi interveniret mancipatio solemnis di traditio. Fr. Brum me r. ad
I. Cinc. cap. I . Cons. Noveli. I 62. cap. I.
Postea Antoninus Pius nudam voluntatem sufficere voluit in donationibus inter parentes& liberos. I. 3. C. Geta. de don. Idem de donationibus inter coniuges sanxit Antoninus Caracalla , 32. f. i. U. de don. int. vir. σ-ο . Constantinus M. postea literarum fide donationes fieri posse , concelsit, modo postea sequeretur corporalis traditio, L I. C. N. de don. Remi sere has scripturas Theodos. de Ualentinianus ΑA. sed ita , ut alia idonea documenta adhiberentur. I. 23. C. de donat. Denique Justi manus & nudam promissionem valere julsit , 1. 3 s. LT 37. C. de donat. Ex brevi
hac iuris huius historia patet, recte Caium,
aut quemcumque sequutus est Tribonianus, donationem retulisse inter modos adquirendi, eosque civiles , ob necessariam in donatione mancipationem , & traditionem. At minus recte Tribonianus putavit hunc ordinem servari posse , quia saltim quaedam donationis species , puta donatio mortis caussa hunc reserri possit. Cons. Averan. Interpret. Lib. 3 I. cap. 29. HEIN. Initio huius tituli proponitur donationis divisio : deinde explicantur species , non omnes quidem, sed tres tantummodo, hoc ordine. Primum agitur de donatione moretis causa ; deinde de donatione simplici inter vivos ; tum de donatione propter nuptias. Ad extremum subjicitur modus antiquus acquisitionis civilis ex causa lucrativa per jus accerscendi. Taxae Us.
3 er aliud genus aequisitionis, donatio. Donationum autem duo sunt genera mortis causa , ex
Rubr. Donationibus Donatio est, cum quid nullo iure cogente conceditur, ι. 29. hoe tit. Acquisitioni, Civilis scit . ut ordo arguit. At eo tantum reserendae donationes impro-
priae, mortis causa & propter nuptias, de qui bus hic principaliter tractatur; non illa absoluta inter vivos. Nam res suas quibusve dona re apud omnes gentes ius potestatque est, j. o.
Donatio J Donatio proprie est doni datio,
I. I. D. b. t. l. 3 s. g. r. De mori. eaus don Eeque modus acquirendi , quoniam & caui a tradendi includit, R ipsam traditionem. Gissi autem accipitur pro conventione de danio, tituli seu causae tantum rationem habet, f. M Dp. de rer. div. Duo genera Utriusque tamen generis pill- res sunt species , leg. 8. D. b. t. ι. 2. L P. A
REctior fortassis erit divisio , si dicam
donationem aliam esse propriam, alia impropiam , ι. I. hoc. t. est enim donatio ei eorum generum numero , quae πρὸς εν dicuatur , nec pariter subiectis speciebus omni bi conveniunt. Donatio propria , quae & V atque absoluta , I. senatus. 3 s. g. 2. de μη ca . don. est, cum quis solius liberalitati phtia sic aliquid dat, ut statim velit accipi iii fieri, neque ullo casu ad se reverti, ι. i d. t. senatus. 3 s. f. h. Impropria dοβὸς ρ
n is variae sunt species. Talis est donitio φ ' Ixζr nup ias, de qua g. 3. ins eod. Til NMonationes omnes, quae sub anodo, causa, οβ ditione fiunt, tit. C. de don. quae sub- in speciem incidunt contractuum innonus. inrum , do ut des , do ut facias : item remοῖς ratio. In quibus omnibus pro modo & q. ' litate retributionis propius aut longius 3 νς donatione receditur. Sic item quod honorλ nomine datur pro officio Ze opera prasi νὴ iin lactis , quae locari solent, merces dices WV in speciem merae donationis non cadit donari non videtur , nisi quod nullo se
est , quod DD. tradunt, donationem ζm 'hiratoriam proprie donationem non ei N,
hoe j-e I9. f. I. I. Aquilius. U.mque donatio mortis causa , proptς Iex casu resolvitur , atque adeo ex poeni *- μ' revocari potest. T A x T v s .
348쪽
DA DONATIONIBUS. 3IIrii fis sus icionem , quum quis ita donat , ut si facta sit ob suspieionem mortis : citra ra-
quia bumanitus ei eontigisser , haberet is, qui ac- lem suspieionem mortis quoque causa rectὸ do-cipit ; sin autem supervixisset, is qui donavit, re- nari. ciperet ἔ vel si eum donationis poenituisset , aut a Ruibus in rebus similitudo hujus donationas con- prior decesserit is, eui donatum sit. Hae mortis eam venientia eum legatis cernatrar. domat tener ad exemplum legatorum redactae sunt 3 Luibus in rebus dissimilitudo ex discrepantia. per omnia. Nam eum prudent bup ambigvum fuerat, Derum donation 3 an legati instar eam obtinere pνορter mortἰs sit suspicionem Cum oporteret I er utriusque causa quaedam babebat in- 3 quid metu mortis vel ex praetenti vel ex signia , ex alii ad aliud gentis eam retrahebant; a futuro periculo donatur , puta si dona- nobis constitutum est, ut per omnia fere legatis con- tor gravi morbo laboret, si periculosam perenumeremur , t sic procedat, quemadmodum nostra grinationem vel navigationem lusceptutus sit, constittitis eam formaυit. Et in summa mortis si iturus in militiam , si grassetur pestilentia, ea a donatio est , quum magis se quis velit habere dcc. i. t. ty aliquot. seq. I. senatus. 3 s. f. mo quam eram, eui donat, magisque eum , cui donat, tis. 4. boe tis. de mori. eaus don. Ceteram an tquam baeredem suum. Sie ex apua Homerum Tele- propter mortis suspicionem donatio facta sit, insubus donat Piraeo et ex verbis donatoris aestimandum est. Nec enim. sufficit ad hanc donationem , a moriente aut νειρα si γάι Hς ι ιν σαως ε ται rapa in periculo mortiς posito quid donatum esse, E:κει si a. ώνπῆνις ἀγήγερες ἐκ μεγάροισι nisi verbis decIaraverit, se ob metum propin-
Λάθρη - - νες παπνοοια πάντα δάσονται quae mortis donasse 2 alioqur non tamen mo
δωτόν ἔσε ἐα-ρ uis , a πινα tis cauta , quam moriens donasse censetur, LEί ra κ' ἐγώ νουνειδε καί α εα φυτεύσω, si mortis. Es. I. Seja. Φα. M. eod. D. Tuld. Λη τετ' εμοι χαρεννι φέρων πρὸς δ' ατα χαίρων eom. his es. 4. Hodie tamen in dubio mortis
causa factam praesumi, de in Gallia sic iudica-Hoc versiis sie vertere licebit. tum referunt Autum. eons juri ad d. I. 42. de Ciam , Pirae , bomines Idteant secreta futuri, Bugn. lib. s. d. t. abrogia rant. I 6. fac. I. DIei- Si me forte proci sceleratis ad Sirga mittant mur. 4 3. eod. etiam extra suspicionem ullius In iis , patriasque velint erebcere praedas; a periculi & a sano atque in bona valetudine Haec ego prae retistiis multo tibi cedere maiim. Constituto mortis causa recte donatur, 1 ola Sin ego eos justis prosternam eladibus Nitor, cogitatione mortalitatis ex sorte humana , d. Hae ambi tu gaudens media inter gaudia reddasia ι. r. in d. I. 3 s. g. 4- eod Sed itidem verbis
hoc declarandum , ne alias. Pura & simplex N o T AE. habeatur donatio. Quod si considerassit Holo- i. Mortii suspicionem. Vel solam etiam mannus, abstinuisset , credo , a reprehensi cogitationem mortalitatis ex sorte humana, ne Jurisconsultorum, Julian , Ulyianr , auli;
I. a. er aliquot seq. I. I s. f. q. D. de mortia neque tam temere pronunciasset , nullam enea . aeon. se mortiv causa donationcm , cuius non mor-
Ciam quia ita donat Hoc expresso scit. tis periculum causa sit. Si Titio centum dona- etiamsi in extremis vitae quis constitutus sit: vero praestanda post mortem , donatio inter alioqui non tam mortis causa , quam moriens vivos est: nam tempus adjectum differendae so- dedisse videtur , I. 4 i. in M. eod. Iulionis causa ad substam iam donationis non si qMid humanitus Quo verbo mors signifi pertinet. Unde legi Falcidiae in ea donatione
eriur , I. 26. pr. depos locus non erit, uti memini me ex facto con- Eam firmamir Ut quinque adhibeantur te- sultum respondisse. Add. Facitin. s. eontria 22. stes e qui numerus legitimus in omni ultima Non solum aurem suae mortis causa donare voIuntate , excepto testamento, ι. uit. f. mi. quis potest, sed etiam alterius , puta filii, fra- α δε eod eIII. tris , sororis L Ii. I. mortis. I 8. hoe tit. de atiam Haeredem 'tim D. I. hoc meri. caus don. t. 3. C. eod. sit. Apud Homerum Odss r T. v. T. Hic locus Gum quis ita donat Dupliciter autem quis arguit, etiam mortis causa donationem ratio- sc donat, vel ut statim rem faciat accipiennem iacti iuris gentium esse. tis, vel ut tunc demum , cum mors fuerit insecuta , d. I. a. eod. Postem ore casu ad revo- COMMENTARI vs. candam donationem competit donaturi directa in rem actio , sive poenitentia ductus dO-a Ex verbis donatoris aestimanduin an donatio nationem infringere velit , sive periculum,
349쪽
quod metuebat, evaserit, L si mortis. 2'. eos. Priore condictionem habet , I. senatus. I s. S.I. eod. habet & utilem in rem adversus quo si vis possessores Ieg. qui mortis. I O. eod. sublatoque periculo aut praemortuo eo , cui donatum est, fortassis etiam in rem directam , quasi donatio ipso jure resoluta , d. I. 29. add. GOmez. 2.
Si quid humanitus ) Α' θρώπινον τε. Si quid
humanum ι. 26. per depos VetereS ominis causa sic loquebantur : Si quid mibi acciderit , Dis τι συμcῆ , ic τι pro, Si moriar. I. I 62. s. I. de verb. An. Abstinebant a mortis vocabulo tamquam Ominoso.
Sin autem supervixisset , ere. Tribus casibus mortis caula donatio fit irrita I si donator Ialvus evaserit 3 quod hic dicitur supervixerit; si donationis eum poenituerit 3 si donatario
supervixerit , ι.mortis. I s. d. I. 29. N seq. eod. I. non omnis. I9. de reb. cred. Si salvus evalerit , sic accipe , licet donatarius adhuc vivat. Si supervixerit donatario sic , etsi periculum adhuc duret , cujus contemplatione donatio facta. Plane si quis sanus de valens extra suta picionem alicujus periculi sola cogitatione mortalitatis commotus donaverit 3 non puto irritam fieri donationem , si forte donator morbum aliudve periculum , in quod pollea
incidit , evaserit : nam nihilominus cauia donandi manet , Soar. in recepi. iit. D. num . . . D. Tuld. eo . hic e. s.
Ad exemplum Iegatorum redactae sint per omnia 2 Fere scilicet: quam particulam mox etiam Φpse exprimit, cum constitutionis meminit, qua haec exaequatio facta est. Intelligit autem, I. ult. c. hoc tit. de mori. eaus don. qua quidem hanc donationem ad similitudinem legatorum reVOcat : caeterum non simpliciter di per omnia , sed κατα m & maxime ratione effectorum. In aliis vero magna adhuc dissimilitudo est : de quo habebimus, quod certo statuamus, si res haec inductione utriusque generi S exem- a plorum declaretur. Similitudo hujus donationis & convenientia cum legatis in his cernitur. 1. Quod quemadmodum in omni voluntate, vae testamentum non sit, quinque testes desierantur , ι. ult. g. ult. Cod. de eodicili. ita rein mortis causa donatione, idque ad iolemnitatem actus, I. ult. Cod. hoc tit. a. Quod, sicut legata a vivo testatore revocari pollunt, nec quicquam suprema voluntate relictum valet, nisi post mortem relinquentis, ita & hanc donationem pro arbitrio revocare liceat, nec Prius rata aut perfecta habeatur , quam mors donatoris insecuta sit , I. si morυι 29. σ ι.seq. I. non videtur 32. boe tit. 3. Quod, sicut domi-
nium rei legatae statim a morte testatoris tran-st in legatarium , ita res mortis causa donatae nec ante traditae statim a morte donatoris in donatarium , I. v. de Pub. in rem act. Haec sus-ficiunt, ut donatio mortis causa numeretur
inter acquisitioncs civiles. Illud autem falsum est , quod GIosia , Bart. Castr. in ι. qui /nortis
o. hoe tit. tradunt, & i equitur Gomez. 2. res . n. 2 o. Dominium rei mortis causa donatae
statim ut donatio facta est , transire , etiamsi traditio nulla secuta sit. Nam sive cum contractibus hanc donationem conferre placet, explorati juris est , ex contractu nullo citra traditionem dominium transferri; sive cum legatis , constat, dominium rei legatae demum post mortem testatoris in legatarium transire.
. Quod sicut legatario substitui potest , ita re
nostro donata io, ι. I. C. eod. s. Quod hac donatio perinde ut legata lege Falcidia imminuatur , I. Seja 42. g. r. hoc rit. l. 2. C d. eod.
s. Quod in ea locum habet jus accrescendi inter coujunctos in eamdem rem , l. Mn. I. Ba. aurem I 4. C. de cad. toll. ComeE. I. resol. IO.
num. T. T. Quod quemadmodum coniux con- 1jugi legare, ita & mortis causa donare potest,
i. p. f. uJl. V II. seqq. de donat. int. vir. ex an 8. Postremo quod in hoc genere donationis non opus est insinuatione , ι. aiat. c. hoc rit.
Dii similitudo & discrepantia elucet in his. L. Quod mortis causa donatio sic fieri potest, ut nullo casu revocetur, I. si alienam II. δε mori. catis don. quod secus est in legatis , t. si qui i
et . de legat. 3. i. Φ. de adim. ιegat. Quamquam fatendum est, talem mortis causa donationem naturam mutare , & effectu esse donationem inter vivos , ι. ubi ita 17. eod. Idque eleganter ostendit D. Joan. Decher differt. I. n. - . ex
seq. a. Quod donatio haec ab aditione haereditatis sicut legatum non pendet, sed sola morte confirmatur donantis, ι. non videtur E. ecd. fac. I. s. f. qui mortis IT. de his qua ut inaest. Clar. lib. Φ. f. donatio, qu. s. n. 2. 3. Quod
donatio in singulos annos una est, legatum L le multiplex: itaque illa ad haeredes pertinet; at primi anni legatum dumtaxat purum est, reliquorum conclitionale, quod ad haeredem legatarii ante diem non transit, i. senatus Is .f. uis. hoc tit. I. 4. de ann. ιegat. 6. Quod in mortis causa donationibus , an quis Capere pol sit, non donationis, sed mortis tempus inspicitur , i. in mortis ra. hoe tit. cum ira legatis etiam tempus facti testamenti spectetur, L. in extraneis inst. de bar. quai. r. Quod donatio fit anter duos, legatum autem Pr Ptervoluntatem unius testatoris nihil desiderate uti
de legatum etiam in absentem di ignoraritem
350쪽
conferri potest, donatIo autem a praetente in
Praesentem conserenda, I. inter morti3 38. hoerit. aut utique in absentem per nuntium aut litteras , ut sciat, & donationem accipiat, L
num. 36. Quod si quis ablenti & ignoranti se donare quid simpliciter dixerit, delanditur donatio jure fidei commissi ex communi inter-Pretum sententia. His de causis donatio haec naturam contractus habere dicitur , d. ι. senarus I. I. unde etiam illud est , quod filiussam. consensu patris mortis causa donare potest, quamvis testamentum facere non possit,
nec permittente patre , t. tam is 2 s. f. I. eod.
VuIgo DD. sic distinguunt, donationem hanc
habere naturam contractus , cum in esse producitur : effectu autem , & cum in esse producta est , rationem ultimae voluntatis. Caeterum hoc per omnia verum non esse, tum numerus
testium &remissio insinuationis liquido ostendit, tum quod haec donatio non pendet ab aditione haereditatis. Cum prudentibus ambiguum fuerat Familiare Iustiniano est , cum quid quasi novum constituit , veterum Jurisconsultorum allegare ambiguitatem, in quo tamen saepe sallitur Se r-xassis etiam hoc ipso loco. Sane in responsis veterum nullum hujus ambiguitatis vestigium apparet. Tradunt illi, quod hie a se factum ait Iustinianus, donationes mortis causa ad
exemplum legatorum esse revocatas , ι. - eeIIus i s. I. illud 27. eod. l. v. de Piab. in rem ain.
Mansit tamen adhuc non nullum inter haec dita crimen , de quo inter omnes convenit, ut ex aliis locis patet: nec hoc discrimen a Justiniano sublatum est. Magis se quis velit basere , t e. Ex Marciano , I. r. eod. Estque haec ratio , cur donationem mortis causa revocare liceat. In dona. tione inter vivos, qui donat, donatarium sorum cogitat, atque illum quam se habere mavult : in donatione autem mortis causa , qui
donat se primum N principaliter coFitat, at-2ue amore vitae recepisse potius, quam dedi Re mavult. In summa , se potius habere vult quam eum, cui donat: ill a deinde potiusquam haeredem suum, d. I. senatus 3 s . s. a.
Sic apud Homerum Odus IT. v. 77. ubi Telemachum ex peregrinatione reversum , quam patris Ulissis conquirendi causa susceperat, Piraeus , qui comes illi in peregrinatione suexat , monet , ut Vasa illa aurea & argentea, quibuet Telemachus a Menelao donatus erat, quaeque secum Piraeus asportarat , quaestum mittat 3 ancillis Telemachi se traditurum. Cui
Telemachus in hanc sententiam respondet: Piraee , quoniam incertum est, qualis harum rerum exitus si futurus , si me feroces proci domi ex insidiis nocent, paternasque opes diripiunt 3 malo te vasa haec tibi habere quam illorum quempiam. Sin autem ego illis interitum ataram, tum vero tu laetus & gratulans mihi laeto & gratulanti domum illa restres. Est& mortis causa donatio in Alcestide Eu ipidis,
ubi se Hercules. νην γε μοι σῶσαι λαύων,&e. Adi de hac donatione Couar. rubr. de te .flam. p. I. Tax TUS.
De simplici inter vivos donatione.
2. Aia autem donationes sunt , quae sine ulla
mortis cogitatione sunt, quas inter vivos appella-muI , quae non omnino comparantur legatis : quasi fuerint perfectae , temere revocari non possune. Pesciuntur autem , quum donator suam voIuntatem scriptis aut sine scriptis manifestaverit. Et ad exemplum venditionis nostra constitutio, eas etiam in se habere necessitarem traditionis voluit , ut etiamsi non tradantia , habeant plenissimum ex perfectum robur, tr traditionis necessisas incumbat donatori. Et qtium retro Principum diis tioner insinuare eas actis intervenientibus voIebant, si majores fuerant ducentorum solidorum I constitutio nostra eam quantisatem usque ad quingentos soli dor ampliaυit, quam flare etiam sine insinuatione flatuit. Sed ex uasdam donationes invenit, quae
penitus insinuationem fleri minimὸ desiderant, sed in se plenissimam babent firmitatem. Alia in permulta ad uberἰοrem exitum donationum inveni mus , qua omnia ex nostris consistitionibus , quas
fueν his exposuimus, colligenda fiant. Selen inest tameη , quod etsi plenissimae sint donationes , fltamen ingrati exsant homines, in quos bene elum eollatum est; donatoribus per nostram constitutionem Ileentiam praestimus vertit ex causis eas revocare : ne illi, qui suas res in alios contulerint, ab his quamdam patiantur injuriam , vel jacturam , secundum enumeratos in consertul*ne nostra modo1. NOTAE.2. Perficiuntur autem De primo gradu persectionis intellige, unde obligatio, & acito, non rei dominium , quod demum acquiritur praestatione promissi. Nostra constitutio Leg. s. f. tili. C. eod. ubi pacto donationis causa facto verbis in praesens
conce Ptis , vcluti dono tibi centum arercos, eamdem vim tribuit, quam ha et sti: nlatio , ut