장음표시 사용
271쪽
12os. ANNO II. ANNO a. RUM ANNO a.
thesaurum in Evangesicae paupertatis praedio , pro qua emenda cuncta d derunt . A quibusdam perquam humaniter recipiebantur , in aliis multa experti charitatis ossicia. Sed apud plerosque vestis novitas , & vitae sini gularis asperitas magnam pariebat admirationem . In quibusdam oppidis eos irridehant, in aliis & malo verbo, & duro verbere assiciebant, eos vocantes lyrovagos & ociosos nebulones ; ab insolentibus juvenibus , 8e licentio iis adolescentibus luto impetebantur & saxis, & per plateas ad capitium tracti ducebantur ridiculose, illis semia patientia cuncta smrentibus , & contumelias omnes pro magno ducentes , quippe quantum his secreti inerat lucri probe noverant. XV. Imo prae caeteris doluit frater aegidius ad eorum jam explicatam virtutem quocumque eis exhiberi honores humanos , quos pro summo habebat vituperio , & sola pro Christo perpessa opprobria gloriam dic bar: quare ad Ducem & Patrem Franciscum dolens , R moestus magna ait sinceritate: Pater jam recessit gloria nostra, dum hominum gloria aff-eimur . Quae verba sanctum Patrem magno affecerunt gaudio, videns suos discipulos . nec injuriis commoveri, nec honoribus extolli. Cum veroa Egidius doleret, quod quam a patre didicerat salutationem, a Deo reve latam , ut supra dixi, multi indignanter audirent, & tamquam novam rejicerent, eum pie consolatus est Franciscus, dicens : Dimitte illis, quia nesciunt quid dicunt, dum haec verba, Dominus det tibi pacem, condemnant. In veritate tibi promitto, quod multi nobiles & principes hujux mundi post hae tibi, & aliis fratribus eos ita salutantibus magnam reverentiam exhibebunt. XVI. In itinere, licet Franciseus, ad concionatoris modum , adhue populis non praedicaret, set utaribus tamen & smplieibus verbis hortabatur omnes ad Dei amorem , pciccatorumque poenitentiam . Submonebat
deinde AEgidius, ut fidem adhiberent Francisco recte ipsis consulenti. Inter eundem praedixit Franciscus propagationem sivi Ordinis Midio , addens institutum suum posse non absurde comparari piscatori, sagenam in aquam mittenti, & multos pisces capienti, parvos deinde rejicienti in aquas, magnos vero colligenti in vasa sua . Qua parabola etiam Christus Dominus regni coelorum , seu Ecclesiae militantis conditionem expressit, quae bonos admittit, malos autem, vel infideles juste repellit. XVII. Peragratis quibusdam oppidis illarum provinciarum, aedificatisque plerisque magnae virtutis exemplis, ad suum redierunt tugurium quatuor hi viti Apostolici, quibus infra paucos dies quintum adjecit Dominus fratrem Sabbatinum i notae regionis, sed compertae persectionis,& sanctitatis virum, qui post adeptum magnarum virtutum cumulum, dc amplum caritatis augmentum , feliciter suum cursum consummavit. Pauca certa fide digna de ipse scripta invenio, ejus eorpus in Urbe in aede Arae eoeli jacere assirmant Auctot speeuli vitae D. Francisci, Marianus, &Rodulphus; licet Gonetaga agens de praedicta aede solos Iuniperum , &Electum B. Francisci socios ibi sepultos esse commemoret. Sed errasse ei rea nomen iudicarim, Electus enim Francisci socius martyrio coronatus est in Asriea, ut suo loco dicemus. XVIII. Quintus Franeisci socius fuit frater Morieus, ut antiquiores
Legendae, & communiter rerum nostrarum Scriptores volunt, quem e men Bonaventura hoc tempore posteriorem constituit. Hi e primo pro sessus ordinem Cruciferorum, eo tempore, quo B. Franciseus rediret ex Marchia, non modicam adeptus ubique sanctitatis opinionem . Iacebat infir-
272쪽
infirmus Assilii Moricus in hospitali sancti Salvatoris Parietum , in quo hospites & peregrini communi aere excipiebantur. Languore gravi &molesto ad ultimum serme vitae terminum pervenit, ita ut medici sibi nihil spei reliquum faterentur. Audivit quaedam de sancti Francisci virtutibus , & sanistitate referri; cui ex tempore se commendatum voluit, per internuncium rogans, ut pro se ad Dominum intercedere disnaretur ; eui beatus Pater benigne annuens, nuncium urbane dimisit; deinde oratione praemissa, panis micas accepit, 3c oleo lampadis, quae ante B. Virginis altare in aede Portiunculae ardebat, admixtas, in salutare electuarium conglobavit, & tamquam singulare antidotum infirmo per duos ex sociis transiuisit, dicens e Medicinam hane fratri nostro deserte Morico , quia ipsi im Christi virtus, non solum plene sanitati restituet, verum etiam robustum bellatorem essectum, aciei nostrae perseveranter adjunget . Statim autem ut antidotum illud, iam hi Spiritus adinventione consectum , aeger homo gustavit, sanus exturgens tantum mentis, & eorporis a Deo vigorem obtinuit, ut paulb post viri sancti Religionem ingressus,& unica tantum operiretur tunica , sub qua longo tempore loricam portabat ad carnem, & crudis duntaxat cibariis, herbis videlicet, leguminibus , fructibusque contentus per plura temporum lustra, nec panem gu staret, nec vinum, sortis tamen & incolumis per verans. Plura tamen de hoc saneto viro inserius per sua tempora distribuentur.
XIX. Sextus adscriptus huic Collegio fuit Joannes de Capella , vir nequam , datus in reprobum sensium, qui sceleratam vitani infami clausit interitu. Inter Francisci discipulos fuit velut Iudas inter Apostolos, quae
enim rerum necessariarum dabantur statribus eleemosynae, huic in communem usum erogandae committebantur. Curam asiampsit, ut ait M Tianus, procurandi, quae cunnriuna victu deesse videbantur. Saepius tamen reprehensus 1 B. Francisco, quod nimiam ponebat in his rebus aequirendis solicitudinem, & ultra veram necessitatem plura cumularet, nimium se terrenis , & secularium semiliaritati immiscens, nequaquam aequievit. Nimis laxus in disciplina regulari, vitam non componebat ad salutaria sui Instituroris monita; abusiumque introduxit in Religionem pileorum, seu , ut antiquarum Legendarum barbaris utar vocabulis , al- mutiorum, vel birretorum . Hinc cognominatus de Capella, quia tune per Umbriam eapella, patrio nomine , dicebatur pileus . foedam ei praedixit infirmitatem Franciscus , & miserum interitum . Utrumque expertus est, nam horribili eoopertus est Iepra , quam dum patienter serre nolebat,
pauperibus con esis valedicens, in desperationem actus se dedit in si1reas, & misere laqueo vitam sibi ipse finivit. Hic inobedientiae, relaxationis , & nimiae circa terrena selicitudinis finis. XX. Necessariam huic nostro aevo ex Episcopo Senosallien. hujus iniqui nebulonis perditae vitae, Sc impiae morti subiicio conliderationem :Permitti videlicet aliquando a Deo , in quibusdam etiam persectis S alitiis unius , vel alterius lapsiim , tum propter eorum demerita, tum pro pter nostram doctrinam, ut insigni perditorum exemplo di amus ob unius hominis delictum, non contemnere universum Sodalitium, & communem Vivendi regulam. Nam in eoelo omnes illi spiritus sunt boni: in inserno omnes sunt mali: in terra vero, tamquam in media aeris regione , in qua generantur grandines , & fulgura, boni simul & mali vitam agunt. Si quidem nulla in mundo sanctior congregatio reperiri potest , quam illa fuit Apostolorum, in qua iniquissimus Iudas inventus est; sicut
273쪽
nunc sagena Ecclesiae bonos , & malos comprehendit; ita quoque Religiosorum tuonasteria honi, dc mali habitant. Quid ergo mirum, si in Collegio melorum B. Francisci Joannes Capella formidabile sui reliquit exemplum , qui salutaris consilii tanti Patris oblitus , mandata ejus neglexit Z Natura enim vitiorum est, illuc velle reverti, ubi primo steterunt. Sed hoc admiratione dignum est, quod abiit in locum suum , 8c in
aere crepuit medius aerearum collega potestatum, sicut Judas, quem nempe veri Dei, S ueri pariter hominis, qui de coelo venerat operaturus salii tem in medio terrae, proditorem nec coelum recepit, nec eum terra sit stinuit.
XXI. Uera utique illa observatio Uohat errani de Franeisci ad Christum similitudine; Gosematoris, inquit, nostriferὰ per omnia Usum gessi. Etenim, ut largius prosequitur peculiari de hoc argumento volumine Bartholomaeus Pisanus, Christi sormis in nativitate , vita, Sc exitu quantum licuit creaturae Creatori, dc pauperculo servo omnipotenti Domino , quam humiliter apparuit, ita ut etiam tu tam perverse discipulo, inquit Antoninus , Christo confrmaretur. Nihil magnum nec praeclarum in malo assimilari discipulo, praeclarius non habuisse , nee sanctam foedari secietatem iniqui hominis impietate, euius opprobrium in omnes Sodalesse diffundat. Nam dum scelera malorum reseruntur , non tam hunc vel illum proprio nomine inique egisse, quam Franci sicanum peccasse communiter alei videmus; per quod Sc Instituto dc Institutori, quantum licet, appellatione hac absoluta exprobrari contingit. At non laudatur hoc
Francisti Collegium a malo , sed quod in malo insignem habuerit simili
tudinem, ex qua intelligatur , quam similis suerit Minorum infantia δε- crosanctae Ecclesiae primordiis. In utroque autem Collegio, ideo permisit Christus, ut mali inter bonos eaderent, ne boni mali serent, dum de sancti Sodalitii persectione securitatem sibi promitterent, dc inde ruerent, unde perseverandi habebant occasionem. Dor, inquit Augustinus, melius esse judicavit miseere quosdam non perseveraturis certo numero Sanctorum suorum, ut quibus non expedit in bujus vitae tentatione securitas, non
possint ese securi; multos enim d perniciosa elatione reprimit, quod ait Uulum. Iesapropter, qui videtur sare , videat ne eadat. Admi sicuit sanctissimis Apostolis Iudam Christus, ut seiant nee in Apostolatu secure nimis torpendum ; ad mistuit & primis Francise anis iniquum hune Ioannem , ut qui huic Instituto, quantumvis perfecto, se devoverint, non propterea se in tuto positos putent. Quantumvis mundo per summam paupertatem renune laverint, licet nihil tibi cum mundanis commune r servaverint, &vitae genus sanctissimum elegerint, in ipsis harum virtutum culminibus periculum esse intelligant, idque s bi persuadeant, dum illinc alios in praecipitium abiisse timidi, εc dolentes conspexerint. XXII. Ut jam acerevit disti pulorum numerus, prudens Magister post longam virtutum disiciplinam eos in paupertatis schola decrevit erudire. Duxit eos per civitatem Assisii, ut mendiearent ostiatim, Scinteruli gerent illud sibi duntaxat esse patrimonium, quod piorum hominum tribueret munificentia. At in ostiaria hae mendicitate plura praeter V reeundiam passi, dura verba, irrisiones, parentum improperia , adole stentum petulantias, dc indignas passim repulsas. Quidam in malam rem rejiciebant, alii dicebant eos stulth reliquisse sua, ut mendiearent alie na et alii torpentes , 8c pigros esse nebulones, qui otiosam elegerant
mendicitatem prae honesto labore; alii deridebant insolitam, & novam Distrigod by
274쪽
hanc spontaneain mendicitatem , raro antea viam ὁ 8c parentes cum consanguineis hos ad suorum vituperium natos invicem conquerebantur.
Pii vero, &sinceri viri saniori consilio haec attribuentes pauperem hominum vitam , & voluntariam egestatem suis relevabant beneficiis , de amplioribus fovebant eleemosynis. XXIII. Dum paucis post diebus hilariter retulisset Franciscus optimo viro Guidoni civitatis Episcopo, quae in mendicitatis praeludiis novi perpessi sunt tirones, quorum plura jam antea ab aliis accepit, amicus dixit Antistes : Durum, & molestum mihi videtur, stater Francisce , tuum istud vitae genus , absque omni prorsus terrena possessione . Cui vir sane us respondit, imo molestum & asiperum mihi videtur posse 1ones admittere, pro quibus defendendis, &eonservandis, multa solicitudine, & cura opus esset ; sed Ec ad sedandas dissensiones , Ac lites, quae ex eis oriuntur , arma oporteret in promptu habere, per quae dum irruitur in pugnam, Elet Dei, & proximi amor extingui. Securius ergo , &tolerabilius judico vitam pauperem agere, quam possessionibus locupletari . Placuit satis Episcopo sanisti, Sc cordati viri responsio, de se, quod antea saepius praestiterat, firmiter promisit ei in omnibus adlaturum. XXIV. Statuit autem Franciscus suos discipulos inter exteros, &ignotos exercere , idcirco eos duxit ad vallem Reatinam , quae in Sabinis est, non extra ipsius Umbriae fines, notissima , ut stipem majori peterent fiducia, de absque duriori acciperent contumelia. Infirmum etenim quodcumque vel infimae artis principium; εc lenius erudiendi in limine tirones , ut audaeiora induant ad majora conamina. Hoc tunc evocandorum diseipulorum extra Assisi fines Francisci studium assignant Marianus, &Angelus Reatinus , qui de rebus a Francisco gestis inter suae patriae te minos , devotum edidit libellum. In minet veroIIteri nusus vallis parti rupes magna, in qua neglectum quoddam eraterentitorium, primo ipso intuitu Francisco gratum, tum propter eminentem Sc liberum situm, tum propter solitudinem viris contemplativis , dc Deo Amiliaribus acceptum. Hie sanctus grex noctu se colligebat, interdiu procedebant ad psipulum,
praesertim ad oppidum Podii Busiconis, vulgo Italim Pggis Basione, rupi
XXV. Ibidem , ut auctor est Gonzaga, 3c Angelus Reatinus, quadam die sub eoncava rupe annos suos in amaritudine recogitans, deplorabat contritione persecta tibi coelitus emissa, juxta illud : Posquam eonvertist me, egi poenitentiam , edi postquam osendisi mihi, percussi eo meam. Conssus sum , erubui, quoniam sustinuI o robrium adolescentiae meae. De hoc dolore, an de alia alterius diei contritione nescio, veniat intelligendum illud b. Brigittae testimonium verba haec Christi reserentis r Immo quidam erat, se cibus nomine, qui dum se eonpenu dmandana Iuperbia , ore. tunc isti it Peram contritionem omnium Reccatorum suorum , ωρerfectam MLutatem se emendundI dicens: Nihil es in hoc mundo , quod non volo iabenter dimittere propter amorem, O honorem Domini mei 'su ChrisI: nibu es etiam tam durum in hae vita, quod non eois gratanter justinere propter dur caritatem, faciendo propter ejus honorem omnis, quae ego tero juxta meas vires corporis, edi animara, ct omnes alior quoscumque potero, volo ad hoc inducere, tr roborare, ut Deum stuperemnia diligant toto coris. Quibus vel similibus verbis ex contrito, dc humiliato corde procedentibus a Domino meruit exaudiri pro suorum venia peccatorum . Nam, ut resert Bonaventura, sancti Spiritus in eum Tom. I. H a su-
275쪽
superveniente laetitia, certificatus est de remissione plenaria omnium delictorum. Raptus deinde supra se , ac in quoddam mirandum lumen totus absorptus; dilatato mentis sinu, quae circa se, & filios suos sutura erant, luculenter aspexit XXI I. Duplici hoc affectus ingenti favore humiliter, sed perquam laetus regressus ad sitos e Confortamini , inquit, Carissimi, gaudete in Domino, nec quia pauci estis es iciamini t/ ipes, nee pos terreat mea, pel pes a pDesias, quoniam scut a Domino mihi in veritate osensum es, in ma-onam multitudinem faciet vos erescere Deus, suaeque beneictionis gratis multipliciter dilatabit. Multi convertentur ad Dominum, Oper universum mundum multiplicabit Deus familiam suam, augebit. Ad tefrumqtioque profecto cogor dice. Y, quod vidi , quod utique magis flere liberet,s caritas the nou cogeret vobis referre. Vidi multitudinem magnam hom rtim ad nos venientium, O in habitu sonuae eonversationis nobiscum solentiam contersari. Et ecce, σDuc finitur eorum in auribus meis euntium, erredeuntium secunduis obedientiae sanctα mandatum. Vidi quasi fias irarum multitudine plenas ex omni fere natione in his partibus consenire. Veniunt Franeigenae, festinant mystari, Teutonici, Anglis addit MS. vetus, Seoti, & Hibernici) eurrunt, aliarum Luersarum linguarum accesserat maxima multitudo. Consolatoriam hanc sermocinationem primam ego posui inter sancti viri collationes ad fratres, ubi etiam consulendi commentarii . XXVII. Auditis ad magnam animi consolationem benignis his sensti Patris verbis, post religiosam inter se de his confabulationem scire cupierunt , qualis esset superventurorum fratrum conversitio. Ad sanctum proinde Patrem, quem varia data occasione prophetico donatum spiritu compererunt, fiducialiter accedentes, magna humilitate eum rogaverunt,
ut dignaretur aperite statum suturae Religionis per secula posteriora. Quibus ille: in Melius, O ANIὸ Domino Deo nostro propter omnia dona sua gratias referamus, ct ut sesatiι fualuer cum praesentibus, ct futurissifratribus conversandum juturorum processuum,fratres, intelligite ver Iatem . Iuveniemus nunc in principio nos C conversationis poma quaedam dulcia, orsu ia nimis ad edendum, se paulis pos quaedam minoris suo talis , O dulcedinis differentur. Postrem3 vero dabuntur quaedam amaritudine plena, quibus non poIerimuἷ etesi, gumiam prae acerbitate δεά eruus inseycibilia unipero, licet quendam exteriorem ororem, ae pulchritudinem repraejentent. Et verὸ Aut vobis locutus sum, in magnam gentem nos D minur augmentabit. Sed ultimὸ se memet, quemadmodum s homo jactet retis sua in mare, set in aliquem locum , or concludat multitudinem copi sem pisium, or eum omnes miserit in naviculam suam, prae multitudine omnes portare fastissimi, eligat majorei, ct iplacentes in sys suis, e teras autem foras emittat. Haec sanctus Pater, ipsis , quibus reseruntur in antiqua citata Legenda, verbis, quae in omnibus Franeisti colloquiis nihilo mutato semper apponere decrevi, ut ex ipsius stili taeera vetustate majorem verba sancti Viri fidem sertiantur . Ab iis etiam verbis, quae prophetica sunt, accommodandis, vel explicandis ubique abstinebo , nee enim Propheta sum, aut filius Prophetae, ut haec exacte intelligam ;nee si ea de unius, vel alterius Religionis membri relaxatione, aut posterioris, vel anterioris saeculi dissolutione, quispiam interpretari v luerit , id saeiat absque invidia & offensione. XXVIII. Dum vero per vicinas regiones sanctae hujus Sodalitatis
276쪽
suavis odor emaret , multi ad eos accedebant, ut in via virtutis erudirentur , 3c tam sanctae converationis exemplo instruerentur. Accessivero prae ceteris non solum instruendus, verum 3c illis adsieribendus ex
vicino quodam oppido homo timoratus & candidus , nomine Philippus, cognomine Longus, ut habet Bernardus a Bessa Aquitanus S. Bonaventurae socius : vir tantae postea persectionis, quod velut alter Isaias ealculo ignito per Angeli ministerium labiorum acceperit munditiam . Licet illiteratus, per donum intellectus profunda Scripturae sensa rimabat, &altiora penetrabat mysteria: mira de rebus spiritualibus voluptate loquebatur . Primus fuit sui Sodalitii, cui Institutor commiserit curam pauperum Dominarum S. Damiani; de quibus cum inserius egerimus, de hoe sancto viro sermo redibit. XXIX. Septimo hoc admisso disicipulo, sanistus Pater rediit Assisium, ubi miro studio, & praesaga caritate eos in eunctis spiritualibus erudiebat exercitiis. Plura eis de regno Dei, de contemptu mundi, de abnegatione propriae voluntatis , corporisque castigatione pronuncians , propositum suum de mittendo illos in quatuor orbis partes aperuit. Dum enim sterilis, & paupercula simplicitas sancti Patris pepererat septena, quos signavimus, filios, per eos desiderabat universitatem fidelium ad
poenitentiae lamenta vocatam, Christo Domino parturire. Aperiens ideireo eis humiliter supernae majestatis consilium , quo per eos, eorumque Consodales , res humanas renovare , & in meliores vertere decrevit,
admonuit propterea superno jam auxilio in brevi peritos evasisse hujus tanti operis magistros , ut labescentis Ecclesiae jacturae suo exemplo , &verbo tam fideliter , quam humiliter obvenirent. Deinde piis & candidis verbis eos hortatus, ut huic se accingerent labori, sequentem habuit
sermonem, quem ex utraque Legenda I Romae CeIani his sanctis viris coaetanei, necnon Legenda trium sociorum inter collationes sanisti viriseeundam reposui.
XXX. Confideremus, fratres carissimi, Meationem nosram, qua vo-essit nos misericorditer Deur, non tantum pro nostra , sed pro multorum etiam salute, ut eamus ster mundum exhortando omnes sus exemplo quam secto, ad agendam paenitentiam de peccatis suis, O ad habendam memoriam mandatorum Dei. Nolite timere, quia pusui, o In sientes videmur ,sed securi annuntiate simpliciter fornitentisim, confidenter In Domino, qui fuit mundum, qu)d Spiritu suo loquetur per V, ct in vobis, ad exoretandum omnes, ut convertantur ad I um, F ejus mandata observent. Caseamus, qui reliquimus αmnia, ne pro modico regnum coeorum Rerdamur; res pecuniam in aliquo loco inveniamus, non curemus de illa usquam de mItere, quem ealeamus. Nou judicemus, neque deisiciamus tuos, qui delicatὰ ω- sunt , or curiosὸ , ac super Θ Douutur. Deus es noster, ae ipsoriam D minus , potens Illos ad se vocree, oe vocator iustoicare. Tater ergo resereamur , ut fratres, O dominor m Dor. Fratres enim sunt in quantum ab uno Creatore ereati; domini verὸ sunt, in quantum bonor adqusant ad paenite tiam faciendam, eis necessaria corpori minifrantes. Ite erra annuntianter hominibus pacem , praedicanter psimitentiam in remissionem peccatorum . Invenietis quosdam homines fideles, mansuetos, O henenor, qui cum gau dis sos, ta' verba tes a recipient; ac per o ostum alios i eos, supe hor, blasphemos, qui exprobrantes respera τοbis , or his quae duetis. Ponite ergo in cordibus vestris patienter, O humiliter omnia tolerare. Nolue t meu timere, quoniam non pos multum tempus venient ad vos multi sapiem
277쪽
tes, nobiles, eruntque vobiseum praedic me1 Regibus, Principis, , O populis intiuis. Epore ergo in tribulatio libur patienter, in orationibus tigiles, in laboribus frenui , in sermonibui modest, in moribus aves, crin benesciis grati, quio pro bis omnibur zGiι regnum Dei praeparatur aeremnum: quod nobis concedat ille, qui vivit, Or regnat trinus, ct unus , modique dubio concedet ,s emissa servaverimur vota nosra, quae illi solumiorie spopondimus. XXXI. Haec ut attentius, & prompto ad obedienduna animo exceperunt boni discipuli coram servo Dei humiliter se prosternentes in terram , cum gaudio spiritus suseipiebant obedientiae sanetae mandatum. Ipse verb dicebat unicuique sigillatim : Iacta cogitatum tuum in Domino, ct ipse te enutriet. Hoc verbum dicere solitus erat , quotiestumque se trem aliquem ad obedientiam dirigebat. Tune & ipse seiens se datum aliis in exemplum, ut prius faceret quam doceret, cum uno sociorum versus unam partem perrexit, reliquis sex ad modum crucis tribus aliis mundi partibus deputatis. XXXII. In itinere positis, ubicumque occurrebat Eeclesia , sacellum, vel etiam crux sub dio posita, devotam humiliter in terra prostrati edebant orationem : deinde praetereuntes dicebant, quod ipse commemorat in testamento Franciseus : Adoramus te Chrise, hie , ad omnes Ecessas Ictas, qu μης in toto mundo, or benedicimus tibi, ruta per sanctam erucem tuam redemisi mundum. Magna et enim religione colebant
quemcnmque sacrum locum, & qualecumque Christi Domini vestigium . Dei locum dicentes, ubi aliquid Dei erigebatur in titulum. obviis quibusque viam pacis in veritate dicebant, & si quos ab ea aberrare videbant , humiliter & benigne reducere conabantur. In mediis populi, quae sanetus suggerebat Spiritus, limpliciter absque ficto suco proferebant, pacem,& veram coeli temitam annunciantes, uinoibus suadentes, ut Coeli,& terrae Conditorem timerent, .c amarent, & sancta ejus mandata custodirent.
XXXIII. Novus illorum in oppidis aspectus, 3c inaudita Qeietas,
non omnibus placebat diversus a ceteris eultus, dissimilisque a mundanis sermocinatio. Pluribus interrogantibus cujus essent nationis , professi nis, aut conditionis viri t Simpliciter dicebant, quod erant viri poenitentes e civitate Assisii oriundi: nec enim adhuc suam Sodalitatem placuit dieere Religionem. Aliqui libenter eos sub suis tectis recipiebant, alii sibi timebant, vagabundos & rapaces suspicantes, nec ad stipeni, nee ad limen erant humani. In multis locis saepius ab hospitio durius repulsi, prae Ecclesiarum soribus, & sub porticibus noctu quiescebant. XXXIV. Ad quas destinatas partes niissi fuerint hi novi Dei prax nes, e nullo potui colligere. Florentiam , ait Pisanus, perveniste Ber- nardum cum sbeio, quem AEgidium dicit Marianus ; ubi dum prima noctea nullo reciperentur , & hospitalitatis beneficium omnes negarent, ad quandam accesserunt in suburbiis domum, cujus heram rogaverunt, ut quam alii negaverunt, hospitalitatis gratiam praestaret. Annuebat pia mulier, sed prohibuit maritus, dicens se nolle sub suo tecto colligere homines ignotos, quos peregrino , & ficto habitu incedentes , fures, &nebulones esse non temere sibi judicare licebat. Erat prae sotibus porticus , in qua serme totam illam noctem duxerunt insomnem, intensum frigus perpessi , erat enim mens s Novembris , Spiritu tamen serventes, illa laeti consideratione, quod Christus Dominus in alieno stabulo natus,
278쪽
non habuerit ubi caput reclinaret. Ut eluxit, hilares ad proximam accesserunt Ecclesiam, in qua perseverantes in oratione Dei, ingredientibus in templum maxime erant aedificationi. Prae ceteris accessit aerum auditura , quae praeterita nocte negavit hospitium, & vidit religiosum & devotum horum modum orandi, plus interiori intentorum meditationi, quam huc illuc in circumstantes, ingredientesve vagos oculos conjicientium . Tacita secum cogitavit verba mariti, & qui fieri posset . ut latrones , aut perversi possent esse, qui Lanctis adeo enixe se dedicabant exercitiis . Dum haec secum meditatur, videt devotum quendam civem, Guidonem nomine , hominibus piis pecuniariam obtulisti eleemosynam, quam illi gratias reddentes , humiliter renuerunt accipere. Causiam sciscitanti, cur pro relevanda pauperie nummos nolunt Respondent, se iuxta Evangelicum consilium suis reli his , pauperes effectos spontaneos,& rei nummariae usum sibi penitus interdix illa . Quo audito saniorem de eis concepit mulier opinionem, & Guidonis in eos crevit affectus , ita ut
illa captata viri benevolentia , cui sigillatim omnia narravit, illo ipso die in sitam duxerit domum, sequenti vero apud Guidonem pranderent, per plures dies habitarent. XXXV. Aliquos experti sunt hujusmodi benevolos, sed plures durioris naturae, minorisque pietatis, donec in populo innotuerunt eorum opera bona , per quae glorificarunt suuin patrem in coelellibus , & multam suis verbis conciliarunt fidem in civitate . Vicerunt semper in bono malum , sinistas reserentes pro injuriis deprecationes, rogantes Deum, ut contumelias inserentibus dignaretur ignoscere . Tanta victi mansite-tudine eessabant ab ossensis injurii, & sui errati suppliciter veniam exposcebant, quam faciliter obtinebant. Alii tanto virtutis allecti specimine se illis junxerunt, Miabitacula oneredant. UImrea ritim Bet nardum in oppido Carmignano, refert Pisianus, de quo sub hoc tempore dubito; nam neque fratres habebant, qui locum incolerent, neque ante locum Portiunculae alium obtinuerunt Minores . Ut ut sit, locus hie spectabat ad Custodiam Florentinam Provinciae Tusciae Minorum Conventualium, in eoque per aliquod tempus floruit B. Joannes Parens, primus, vel, ut
alii volunt, secundus poli S. Francistum Minister Generalis . Vixit in eodem Conventu B. Humilis a Perusio Praedicator insignis, de quo nos agemus inserius. Illud item in hoc loco memorabile , quod dum praedicaret ibidem B. Ioannes de Alverna , magna pluvia universim circumcirca terram irrigante, non madefieret, vel una guttula suggestum sub dio positum, nec terrae spatium, in quo auditores circumstabant.
XXXVI. Dum haec, hisque similia agerent, paterenturque socii , &dion sine fructu animarum , Religionisque incremento per Civitates , &oppida disturrerent, rediit Francistus Assisium , ubi quatuor alios admisit distipulos B. Constantinum, vel, ut aliis placet, Ioannem de S.Constantio, Comitatus Assisi virum simplicem, magnae semctitatis, profundae humilitatis , & ingenuae sinceritatis, qui plenus meritis , & sinistis operibus mortuus est Assisi, sepultus apud Portiunculam; & Barbarum Asissitatem praecipuum paupertatis amatorem, quam verbo simul & opere extollebat, velut theaurum incomparabilem in coelo reconditum. Praeter mantellum, habitum, & chordam nihil penes se retinuit. Ipsem illam pinguem , seu crassorem lacernam adeb panniculariam habebat, ut non integrum diceres habitum , sed assuta invicem multa praesegmina. In conversatione , supra quam dici potest, humilis & mitis erat, in caritate
279쪽
11 9. ANNO aa. ANNO I. RUM ANNO a.
tate erga proximos serventissimus, in oratione assiduus, in corporis maceratione austerus. Iterum de eo sermo redibit inserius.
XXXVII. Alter fuit B. Bernardus de Viridante, sive, ut vult R dulphus, Bernardus Vigilantius, quem adeo vigilem factum, ait, in laboribus, & animae curis , ut se minime somno crediderit, sed saeris vigiliis magnum sibi sanctitatis nomen promeruerit. Eum rarae persectionis virum dicit Marianus, & in cunctis virtutibus excellentem , studiosum B. Franeisti in omnibus, praecipue in patientia, sectatorem . Multis claruit in vita miraculis ; obiit apud S. Mariam de Angelis . XXXVIII. Quartus ex his, sed in hoc Sodalitio undeeimus suit B. Silvester Assisias. Primus omnium ingressus est ordinem sacerdos,
nam nec B. Petrus Cataneus, quantumVis majoris aedis Canonicus, quando habitum induit, gaudebat presbyterio. Ita conversum commemorant tres Socii in sex Legenda. Vendiderat quosdam B. Francisco lapides pro S. Damiani aede reparanda , quorum justum acceperat pretium; in miraculosa verb illa conversione Bernardi a Quintavalle, aderat liberali , quam supra retulimus , suarum rerum in pauperes distributioni. Dum profundi, & vero pecuniarum contemptu in omnes erogari vidit hominis peculium, praeside Θc magistro hujus donationis Francisco , alienae rei cupidus accessit ad beatum Patrem , & se deceptum queritur in lapidum pretio , & ultra acceptas pecunias plures sibi deberi contendit. Noluit cum avaro Vir sanctus contendere verbis, nee de re pecuniaria, quam jam contemnebat, lites excitare , quantumvis perspectana habebat hominis avaritiam , sed immissa in sacculum Bernardi manu , pecunia plenam homini porrigens, inquit: Accipe pro eo, quod repetis, non quod ego debeam, pretio ; & secundo extracta similiter de sacculo pecunia , offerebat, subinterrogans ; babes adhuc plenam solutionem. Domine Sacerdos t Cui ille, plenam frater, & continuo domum laetus perrexit. At eum cubitum ire vellet, & in conscientiae suae tribunali seeum
subiret de peractis illo die judietum, saetum hoc sincere perpendit, &gravi animadversione dignum judicavit. Itane , inquit, ego avarus r ita rei alienae studiosus, ut sincere mecum agentem fraudulenter postea decipiam ὶ ita ego mundo & fluentibus inhio divitiis, ut jam provectae &deelinantis aetatis vir summo congregem studio, quod adolescens ille summa liberalitate pro Deo laudabiliter condemnat Poenitet sacti, insectum vellem , damnum reficiam , ut commissum tollam piaculum. Veniam interim 1 summo peto Iudice, ne quod sateor, crimen citius puniat,& tempus neget impiε ablata juste restituendi. XXXIX. Statuta secum firmius sui erroris correctione, illa nocte memorandam habuit visionem . Cum enim modum or Nam Francisci ἰfratruoquesuorum humano spiritu abhorreret, ne periclitaretur pro temeritate judicii, res ectu fuit superme gratiae vistatus. Videbat namque Insomnis tuam risii civitatem d dracone maino circumdari, prae cujur ma gnitudine nimia, tota regio videbatur exterminio subjacere . Contuebararpos haec crucem quamdam auream ex ore procedentem Francisci, e uisum
mitas caelos tangebat, cujusque Maraia protensa in latum, usque ad mundignes videbantur extent; ad cujus etiam assenum praefrigidum, draco ille teter Er horridur penitus fugabatur. me dum ibi tertu mons aretur, divinum exisimam esse oraculum , viro Dei, Oiratribus suis per ordinem enarravit; ac non multo pos tempore mundiam relinquens, seWigiis ori se perfecte od si, quod vita i ut in Oriane authenticam reddidit eam ,
280쪽
quam in saecvis habuerat visonem . Ex bujus visonis auditu, sir Dei Fram eiseus non ingloria es elatus humana , sed bonitatem Dei in suis beneficiis recognoscens ,sortiis animatur es ad hosis antiqui fugandam persutiam, oeerueli Chrsi gloriam praedicandam. XL. Visio haec praecessit per aliquos menses hujus sanisti Viri conversoneni, licet enim sortiter a Spiritu induceretur, ut Franciscum, mundo valediisto, sequeretur , haud statim licuit, donec a quibusdam rebus se expediret. Quamvis ergo visio praecesserit secundam illam fratrum missionem juxta Bonaventurae narrationem , secuta est, ut adnotavit ex tribus Sociis Marianus, illius conversio. Illum jam initiatum magna habuit in reverentia S. Franciscus, tum ob sacerdotium, tum quia sepius eum vidit familiariter eum Deo confabulantem, velut alterum Moysem, sicut solet amieus loqui ad amicum suum. Fuit semper solitudinis amator, nec satis ad votum occulta inveniebat latibula, in quibus ab hominum oculis sitas absconderet virtutes. XLI. Adnumeratis sibi, & Socio his quatuor viris, aliorum sex qui aberant in saneta dispersione benignus Pater exoptans praesentiam, &eara: bolis desiderans conspectum, cum in unum eos per se convocare non posset, per eum orabxt hoe seri, qui dupersones congregat Israelis. Sicque factum est, ut absque humana vocatione omnes ex insperato, post modi eum tempopis juxta ejus desiderium, divina operante clementia , non sine ipsorum admiratione, pariter convenirent. Ingentem concepit Vir sanctus ad suorum filiorum adventum cordis laetitiam, & ad maiorem, quo sincerius 8c humilius, quae in iis, quas peragrarunt, Regionibus, se fecissae in Dei & proximorum obsequium, reserebant. Irruebantcietate gratulantes , & animos sibi addentes, ut in tanto Dei Amulatu intrepichi perseverarent. Reserebant hilariter, qui regressi sunt, quae in illa missione ludibria, & verbera experti sunt, perquam gaudentes, quoniam digni habiti sunt pro Christi obsequio contumeliam pati; quibus saniste invidentes novissimi tirones, nihil hujusimodi extra tirocinium perpessi, id sibi fingentes solatii, suum etiam tempus adfuturum, in quo ad sacrum bellum progrediantur, 3c strenuos se ostendant aliorum commilitones . XLII. Fovebat, & instruebat sanctus Pater parvulam,& devotam hane progeniem cum omni mansuetudine, & lenitate in poenitentia multa, &Vitae asperitate. Pro prece horaria instituit, ut secundum Offeti divini partitionem ad unam quamque horam recitarent ter orationem Dominicam, & Missam audirent, cui dum interessent, plus volebat, ut vacassent divinorum in ysteriorum contemplationi, quam vocali orationi. Causam Vero, cur tam brevem precandi methodum sanctus Pater instituit, assignabat B. Egidius, dicens, nullo eum voluisse statuto impedire devotionem, sed sancta & majora illorum obsequia desiderasse, ut a spontanea
XLIII. Hoc autem anno ad finem mensis Septembris e Mediolano , ut docet Bernardinus Corius, Romam petens , ut coronaretur a Pontifice , Otto Imperator, illae per humile hoc Franei sici tugurium, Archiepiscopo , & Proceribus Mediolanen. ad stipatus, magnoque comitatu &pompa incedens, transsivit. At Vir sanistus, cum secus viam maneret, nec ipse, nec aliquis suorum saltem aspicere de tugurio voluit, tantus erat in eis mundanae poni pae contemptus, & tam aversios ab hujusmodi Tom. I. I va