장음표시 사용
301쪽
benevolentiae reddidit certiorem , & benigne lingulos amplexus , & benedicens perquam hilares dimisit XVII. Adsuit his omnibus Cardinalis Sabinensis , tamquam singularis protector, Ec optimus sequester, qui non solum concepit ipse in
hos pios viros summum assectum, verunt etiam tantopere euriae Principibus eos commendavit, ut praecipuos ex Purpuratorum Collegio, & RO-manis Dynastis eis devinxerit. Hune suum asse istum , & propensionem plus ceteris inter Cardinales monstrarunt, & Franciscum, ut speciatim refert Ciacconus , intime dilexerunt, Hugolinus Comes Anagninus , ipsius Innocentii nepos, Diaconus Cardinalis Saneti Eustachii, post Epi opus ostiens s , 8c Veliternus , demum Gregorius IX. in Pontifi-
ea tu nuncupatus; Leo Brancaleo Romanus ex Canonico regulari Coni regationis Sancti Fridiani Lucensis Diaeonus Cardinalis S. Luciae inepta solis, postea Presbyter tituli S. Crucis in Hierusalem , multis perfundius gravissimis Sedis Apostolicae legationibus; & Joannes hic Episcopus Sabinensis sunmaae in sacro Collegio auctoritatis. Nec ullus serme fuit postea Cardinalis, qui, crescente fratrum numero, non obtinuerit ad favorem & honorem , ut seeum retinere possit quempiam ex his Apostolicis viris. Singularis erat illorum veneratio per totam curiam, & in domo Pontificia usque ad Bonifacit VIII. ereationem, de cuius duriori modo cum Religiosis agendi eonqueruntur quidam illius aetatis Script res , & sub quo imminutam erga nostros Eeclesiasti eorum benevolentiam teneris verbis deplorat Nieolaus Lyranus ad initium ultimi Pselmi illius , quam edidit in D. Franciscum, contemplationis , Sc quam nos subjunximus in calce opusculorum ejusdem Sancti Patriarchae.
XVIII. Facta autem haee in curia Romana, approbatamque suprapositam Francisci Regulam hoc anno docent, ex recentioribus AZorius, ex vetustioribus Marianus, Legenda uociorum, & Thomae Celani, quibus, tamquam Franciscanarum rerum antiquioribus, & exactioribus observatoribus, subscribendum judico , etsi alias in argumento praedi- Regulae , ubi varias aliorum retuli opiniones, putaverim cum Henri- eo Sedulio, ec Antonino Florentino, haec accidisse anno ΜCCXI. Propter hanc, ut reor , Regulae approbationem , hoc anno Ordinem institu- tutum volunt aliqui cum Antonino Florentino, quibus adnumerat Ioannem Fridericum Matenesius, Onuphrium Pan vinium, & Genebrarcium. Sed Onuphrius in anno Μcc Ix. cui adstipulatur Breviarium Romanum, dc Genebrardus in annum M CCXV. saetum reserunt.
XIX. Hinc Aellis resolutio illius dubii ; Praedicatorum, Minorumve quaenam antiquior Religio ὶ nam Minorum Patriarcha prius sui ordinis
confirmationem pro euravit, verbis utor S. Antonini, non solemnem tamen per litteras , Sc quoad hanc approbationem fuit prius institutus Ordo Minorum, inquit Antoninus; quantum vero ad solemnem approba tionem per Bullas Apostolicas authenticam, suit prius ordo Praedic torum confirmatus per Honorium III. Religionum autem antiquitatem, vel tempus enumerandum esse a solemni confirmatione usus obtinuit. Dominicano proinde Sodalitio inter Mendicantia primus cede dus locus, & praeclarum certe alias meretur tum ob singularem pietatem , tum ob raram doctrinae praestantiam, qua semper Catholicam adiuvit Ecclesiam, & fidei orthodoxae veritatem ubique valide defendit. Hinc potior gloriatio, quam ab annorum censu, quid enim prodest ante alios incepisse, & minus aliis laborasse opprobrium auget, socordiam arguit
302쪽
arguit annorum multitudo , & a praeclaris factis seriatio. Illa Pauli, alii, Apostolis posterioris , gloria, abundantur omnibus tuis latoraserit, de quo Hieronymus; novus ut is ordine, primus in meritis es, quis extremas ceὸς, plus omnibus laboravit. Illud Religionum decus , indefessa in propaganda Fide , & aemulatrix propugnandae Eccleuae solicitudo .
XX. Sed ut ad Franciscum redeamus Pontifice tot auctus muneribus , dc gratiis donatus, salutatis Apostolorum liminibus, Cardinali Sabinensi ,& Hugolino plene de rebus suis instructis, urbane valedixit, dc superna gratia, atque auctoritate Papali fretus , cum multa fiducia versus vallem Spoletanam iter arripuit, ut Evangelium Christi opere
compleret, δc verbo doceret. Dum autem in via conferret cum sociis, ualiter Regulam quam susceperant, sincere servarent, qualiter in omni
Justitia , &sanctitate coram Deo incederent, qualiter in se ipsis proficerent, &essent aliis in exemplum, diutius collatione protracta, hora prandii pertransiit, & cum jam lassati essent ex diuturnitate laboris esurientes in quodam loco Elitudinis substiterunt. Sane, cum omnis via dees.set, qua possent sibi de victu necessario providere , statim affuit providentia Dei; nam subitb apparuit homo asserens panem in manu, quema aupereulis Christi dedit, subitoque disparuit, incognitus unde venerit, aut quo iret. Cognoscentes autem perno pauperes Fratres supernum sibi in comitatu viri Dei adesse praesidium, magis dono liberalitatis divinae, quam cibo carnis proprio sunt resecti. Insuper divina consol tione repleti, statuerunt firmiter, & irrevocabiliter confirmaverunt nullius inediae aut tribulationis inipulse, a sanctae paupertatis resilire promisso. XXI. Deflexerunt paullisper ad civitatem Hortae , quae Plinio Hor- tonum, aliis orta , Italis Horti, vel Orti, Hetruriae Episcopalem urbem in Provineia Romana, Ac ditione Pontificia sitam ad Tusciae terminum , qui ad Umbros vergit, ter M. p. a laeu Bassanello distantem . In aperti campi planitie non procul ab urbe neglectum ingress fanum , oratione praemissa egerunt inter se de commorando ibidem per aliquot dies, donec Altissimi innotesceret voluntas ubi placeret, ut sedem sibi figerent, Nec tamen dum Dei expectabant placitum per orationis consultationem, a bono sertabantur, sed quotidie civitatem ingrediebantur, undique peccatorum poenitentiam per plateas, & compita praedicantes, non absique animarum lucro , 8c laboris mercede . Crevit erga eos populi devotio , 8c quas superfluas in plateis resipuebant eleemosyas , ad Ecclesiam deserebantur ab ipsis osserentibus, felices se judicantes in quocumque Fratrum obsequio. Confluebat etiam illuc tota civium multitudo, ut novos, & veluti h coelo lapses , viderent & alloquerentur viros, quorum verba & doctrina vere illorum conversationem esse ostendebant in coelis. At ex frequenti hominum turba sentiens pius Pater filiorum turbari spiritum, illine disicedere eonstituit. Suasit etiam discessum lociam innitas quam maxima, timens attenuandum iri mentis vigorem , qui ad ridentis prati lasciviam, ad vicini sontis,& levisenantis aquae murmur, ad opaci nemoris umbram , ceterasque luxuriantis soli delicias non raro tepescit. σαωnat animos amoenitar nimia , nee dubiὸ aliquid ad corrumpendum vi rem potes regIo . Una Hannibalem biberes solverunt, oe indomitum tuum nivibus atque H bur plaum , enervaverunt fomena Campa- πω . Armn vicit, vitiis sinus es. Revera ecelestibus cogitationibus intentum
303쪽
tentum loca seria sanctaque eligere oportet. Indurandus animus, & ablandimentis voluptatum proeul abstrahendus . Sancti viri non ad bona attendunt loca , sed ad bonam in locis conversationem. Iustorum Deus, inquit Gregorius, bona comersatio es ;jusorum locus Donrinus es. Ne e go in delicioso loco animae perderent delicias , pia casi ra mutari jussit novus, sed e coelo edoctus Lacrae hujus militiae Dux, postquam ad quindecim tantum ibi commorati sunt dies. XXII. Hinc recta pergentes in vallem Spoletanam inter se tractare coeperunt, utrum inter homines conversari deberent, an ad loea solitaria se conferre. Sed Christi servus Franciscus non desita, vel desu rum confidens industria per orationis instantiam , divitiae super hoc voluntatis beneplacitum requisivit. Supernae igitur revelationis illustratus orae illo intellexit se ad hoc missum a Domino, ut Christo lucraretur animas, quas Diabolus conabatur auferre ; ideoque magis omnibus, quam sibi soli vivere praeelegit, illius provoeatus exemplo, qui unus pro Om nibus mori dignatus est. XXIII. Recollegit itaque se vir Dei eum eeteris stetis in eo quod supra insinuavimus tuguriolo juxta civitatem Assisii, Rivus tortus , seu sinuosus, dicto, quod adeo angustum fuisse eommemorant Bernardus a Bessa ,& Jacobus Oddo Perusinus, ut vix in eo omnes simul sedere , ne quaquam protensis corpore jacere, valerent. Ut commodius absque ab ternis molestiis vel quiescerent, vel orarent , suum cuique statuit lo- eum devotus Pater, signatis omnium nominibus super sublicas , seu tr bes humilis aedicule. In hoc angusto vivorum, vel etiam mundo mortuorum sepulchro , incredibili amore, unanimitate &spiritus a Iacritate non paucos transegerunt dies secundum sinistae paupertatis formam, in labore multo & inopia victitantes, ita ut saepius absque buccella panis crudas per contiguam planitiem collectas herbas, harumque radices laeti sibi praepararent in cibum , magis lacrymarum, quam deliciarum panibus refici satagentes. XXIV. Vaeabant ibidem divinis precibus incessanter, mentaliter potius quam vocaliter, studio intendentes devotae Orationis, quia nondum ecclesiasticos libros habebant, in quibus possent horas canonicas decantare. Loco tamen illorum librum crucis Christi continuatis aspectibus diebus ae noctibus revolvebant, exemplo Patris 3c eloquio eruditi, qui ju iter faciebat ipsis de erure Christi sermonem. Aram crucis erexit in medio tugurioli, defixa in terra mediocris mensurae lignea eruce , circa quam omnes in orbem acti magna veneratione, & summo affectu dicebant λ te , O benedicimus tibi, quia pre sannam crucem tuam redemisi mundum : & deinde saepius repetebant orationem Dominicam. Docuit insuper eos Dominum laudare in omnibus , & ex om nibus creaturis; honorare praecipua reverentia Sacerdotes, fidei quoque Veritatem , secundum quod sancta Romana tenet & docet Ecclesia , Ecfirmiter credere,&simpliciter consteri. XXV. Contrahentibus autem Fratribus moram In loco praelato, Vir
sanctus die quadam Sabbati ei vitatem Assisii intravit praedicaturus mane diei Dominicae, ut moris erat, in Melesia Cathedrali ; cumque in quo dam tugurio, sto in horto Canonicorum, vir Deo devotus in oration SDei, more solito pernoctaret, eorporaliter absentatus a filiis ; ecce seremedia noctis hora, quibusdam ex Fratribus , quiescentibus, quibusdam perseverantibus in orando, currus igneus mirandi splendoris her ostium
304쪽
IIIo. ANNO II. ANNO I. RUM ANNO a.
domus intrans, huc atque illuc per domicilium tertio se convertit ; super quem globus lucidus relidebat, qui Solis habens aspectum, noctem elaxere secit. Obstupefacti sunt vigilantes, excitati simul dc exterriti do nitentes ; & non minus senserunt cordis claritatem, quam corporis, dum ex virtute mirandi luminis , alterius alteri conscientia suit patesa sta . Intellexerunt namque concorditer omnes, videntibus invicem universs ineordibus singulorum, S. Patrem absentem corpore, praesentem spiritu ,
tali transfiguratum effgie, supernis irradiatum sulgoribus, & ardoribus inflammatum supernaturali virtute, in curru splendente simul & igneo, sibi demonstrari 1 Domino; ut tamquam veri Israelitae post illum incederent , qui virorum spiritualium , ut alter Elias, iactus fuerat a Deo currus & auriga. Credendum sane , quod ille horum smplicium aperuit
oculos ad preces Francisci, ut viderent magnalia Dei; qui oculos quondam aperuerat pueri, ad videndum montem plenum equorum , & igne rum curruum in circuitu Elisei. Regressiis autem Uir sanetus ad Fratres, coepit conscientiarum ipsorum secreta rimari, confortare ipsos de visione
illa mirabili, 3c de prosectu ordinis multa sutura praedicere . Cumque
patefaceret plurima, quae sensem transcendebant humanum, vere cognoverunt Fratres, super servum situm Francistum , Spiritum Domini in tanta plenitudine quievisse, quod post ipsi doctrinam, & vitam erat eis profieisei tutissimum. XXVI. Post haec odore sanctitatis, R essitaeta sermonum beati Viri multi ei adhaerere volebant, sed eorum receptionem propter Iocelli angustias disserens, ad Socios hunc habuit semionem : Caristat fratret, fui, disina bonitas mihi dignanter ostendit, quod humilem hanc nostra semulam viat ampliare. Porri multi sunt, pia se ae dent serietati, quos Coadmittere non possum, donec habeam unde eos eo eram. Alia indigemus capaciori domo, in quam recipiantur, nee minor necessus Melesie n qua omnes
sacrum audiamus, nonicas solvamus Horas, eae si quis nostram obierit in pacere Ieseat. Pergamus re, cum fiducia ad Dominum Discopum,ses ad montis basii Monaebos,eos pro Dei amore interpellantes, ut aliquam, quam in Umbis circuitu habent Ecelsam , nobis velint remedere, O sub aliquo suo temeriemem hune Cartum eouigere. Placuit sermo comitibus, & proxima luee Vir sanctus primo Episcopo, deinde Canonicis suum aperiens desiderium, qua potuit humilitate , postulavit Ecclesiam. Responso accepto nullam se habuisse . quam alienare possent; eontinud egit de hac eadem re cum Patribus Benediistinis. Hos expertus est liberaliores ; etenim Abbas, inito eum subditis consilio, ei concessit, quam ipse paucis antea annis reparavit, S. Mariae in Portiuneula aediculam . Nullum acceptabilius Francisco donum esse potuit, nee gratior aedes illa, quam ipse reparavit , & in qua ampliorem gratiam aecepit, Apostolicum didicit institutum, & saepius concentus audivit Angelicos. XXVII. Exinde etiam carius hoc munus, quod omnium, quae in illo erant tractu, erat minima εc pauperrima, 8c quod non ab lute ejus d minium a se abdieaverint Monachi, sed ea lege ille eum suis aedem incolerent , ut si illorum Sodalitium amplius, & copiosius fieret, huic loco, tamquam primo, & capiti id nominis tribuerent. Ratum habet Franciscus pactum , & gratiis, quas potuit, maximis redditis, laetus reversus ad suos totam rei seriem narrat, cordisque iubilum pandit, quM primam tui ordinis pauperem ,& parvam aedem ipsa obtinuerit mendicitate; per
quod sibi a Deo suggestum intelligebat, non in propriis aedibus, sed ia
305쪽
Pontiam. Apparet elChristus in aedicula . In ridem . Mariau. et
alienis hujus Sodalitii Viris, tamquam peregrinis ,& advenis commorandum. Et proinde in secunda, quam statuit observandam , Regula jussit ut Fratres nee domum, nec locum , nec aliquam rem sibi Upropriarent. Et moriens statuit, ut Ecclesiar ,s habitaeula , quaepra styis conseruerentur , penitias non reciperent, nis essenς ,'ut decet sanctam paupertatem , quam in Regula promiserunt. XXVIII. Iam ab eo tempore, quo a Francisco restauratum est hoe Virginis delubrum, curabatur a pio Sacerdote Petro Maraneoli Assisiate ; ad quem illa noete declinavit Uir sanctus , ut praestitam sibi gratiam a Patribus Benedictinis narraret, ejusque bona venia pacifice, & amice possent Fratres accedere, dummodo ille locum cedere vellet. Nunquam aemula pietas. statim enim honus ille Sacerdos in Viri sancti irruens amplexus, nihil magis se desiderasse dixit, quam ut B. Uirgo haberet in hae sua sancta, licet humili easia, a quibus pie coleretur, & instanter Iaudaretur; bonamque Fratribus obtigisse sortem adjanxit, quod in illorum venerit possessionem Domus saneta Dei, Dei parae rara, Augelis semiliaris , 8e coelestibus digna earminibus. Cieri porro secit vicinum agricolam, qui coram referret, quod saepius antea narraverat, multoties diis vinum melos se ibidem noctu pereepisse, fulgorenique per senestras e Gsulsisse miriscum, XXIX. Gavisus est Franciscus ad Presbyteri humanitatem, sed magis ad tantam aediculae commendationem, cogitavitque in ea, ante suorum adventum illa nocte requiescere , ut pacatius, & largius in proximo superventuram B. Uirgini commendaret Familiam . Sed ecce ad primas noctis vigilias lux magna refulsit in habitaculo, Sc eoram apparuit in Altari Christus Dominus eum sacratissima Geni trire, multis undique stipati ecelitibus, Franciscum placido, & stavi dignantes aspectu. Quorum benigno aspectu animum sbi addens Vir sanctus, humillime adoratos , humilius interrogavit: Sanctissime Domine, Rex Coelorum, Mundi Redemptor , dulcis amor , & supernarum potestatum RVina, quae tanta in hanc aediculam vestra dignatio, ut e Coelorum sublimitate in humilem hanc aram placeat descendere 2 Cui statim divinum responsum: Illa
mei Matrisque adventus occasio , ut perdilectum hune locum, nobisque
ea ram hanc aedem tibi, tuisque desp'nsemus. Quibus diistis, statim divinum evanuit spectaculum. Conterritus Franciscus ,&gaudens et Verh, inquit, locus iste sanctus est, & Angeli eo potius, quam humano dignus ineolatu. Hinc dum licuerit non recedam, & mihi, meisque erit in memoriale perpetuum divinae miserationis. XXX. Summo mane jussit Socium, ut reliquos vocaret e priori t guriolo, dc quam habebant pauperem Q pelleAilem secum transferrentia gurgustium sano vicinum, quo sponte cedebat urbanus ille Sacerdos . Quibus, ut aecesserunt, miram illius loci excellentiam revelavit, vitaeque in ea puritatem, dc continuam Dei Iaudem enixius commendavit. Patribus autem Benedictinis semper summas habendas gratias, qui humilis Sodalitii primitias tam sacro donarunt loco, 8c cetera capessenda Monasteria hoc Dei habitaculo , tamquam ad paupertatis formam , εc ad sanctitatis germen vere sacrariint. Meum saepius ipse vivens laudavit, εc moriens serventer Fratribus commendavit. Quotannis tamen, ut suum
non esse, sed ex alieno possedisse beneficio ostenderet, grat unaque se exhiberet in benes eos . fiscellam leueiscorum , quod pisciculorum , seu mugilum fluvialium genus est, Itilis lasche, quibus vicinum Asius, seu
306쪽
11 Io. ANNO 23. ANNO I. RUM ANNO I.
Chiatium flumen abundat, ad Monachos, veluti in censum dari curabat. Illi quam devote spontaneum pauperum tributum, alio quocumque se rum reddituum aestimabilius judicantes , & pari cum eis amore contendentes, reddebant lecythum olei in pauperis Fratrum obsonii condi
NXXI. Huius loci haec prima & tenuia jecerunt sibi Minores suadamenta, non lapidea, sed spiritualia, super quae in magnam cresceret molem tota Religio . Ex hoc enim loco prodierunt tot per universum Orbem structores' Coenobiorum : ex hac humili arce proruperunt in Christiani nominis aetes tot strenui bellatores : ex hae schola dati sunt in universum Orbem doctissimi magistri, qui hune suae originis locum illustrem reddiderunt. In omnem Christiani Orbis regionem celebris evasit hujus aedicula memoria, set es semper habuit successus, & maxima accepit incrementa . Quamvis enim B. Franciscus solam illam terrae portiunculam sbi suffcere saepius dixisset, nec ampliandam voluisset,& imbrices, ac tegulas sumptuosius extructae domus dejici curasset, hodie tamen nobile , ac capacissimum hule aediculae, ad modum Lausetanae aedis sanum, circumducitur templum multo anno , ac aere perficiendum. Multa est & magna undique adventantium in hunc locum devotio, nec mirum, dum de eo Franciscus testatus est , quod trium Sociorum verbis subjicio; Nos, qui eum B. Patro suimus, testimonium perhibemus, quod
eum amrmatione firma ipse de illa Ecclesia pluries nobis dixit: quod ibidem sibi suit revelatum, quod propter multas praerogativa&, &Dei beneficia ibidem praestita , B. Virgo inter siumme caras & suo nomini sacras , hane Ecclesiam affectuosissime diligebat; & propterea Vir sanctus
toto tempore vitae suae maximam reverentiam, & devotionem in ipsam habuit. XXXII. Fixit ergo hie pedem cum suis ,& eos, quorum antea dist lit receptionem, hie libenter admisit, videlicet Fratrem Leonem Assistatem, quem tamen Viterbiensem vult Iornandes, virum columbinae smplicitatis, a Francisco propterea vulgaritergetareia di Dio vocatum,& summe dilectum, eui fuit postea a secretis & a conscientia. Scivit proinde plus aliis de Uiri sancti sectis & mirabilibust, quorum praecipua
ex eo suis locis reseremus . Proindeque merito postea a Crescentio G nerali Ministro electus, ut cum Fr. Rufino , R Fr. Angelo Reatino elus vitam conscriberet. Plura inserius de eo occurrent recensenda . Recepit etiam Fr. Rufinum Cissi S. Clarae consanguineum , virum nobilem, hominem castissimum, 3c virgineae puritatis, qui ad tantam postea pervenit persectionem , ut Franciscus sateretur factam sibi a Domino revelati nem , eum fuisse ex sanctiori luis , & fidelioribus inter eos, quos Deus suos servos reputabat, animamque ejus jam tune in Coelo canoniZatam , nec proinde se dubitaturum,adhuc in mortali corpore viventem, sarinum appellare. Assiduae erat cdntemplationis, 3c aliquando adeo intensae , ut extra se raptus, velut insensibilis, per diuturnum tempus remaneret. Taciturnus suit supra modum, ac summe modestus, magnamque obtinuit a Deo super energumenos potestatem, ita ut ipse ejus magister Franci scus Diabolis durioris expulsonis minaretur se Fratrem Rusnum voca turum, qui statim.recedebant, ut suis loeis amplius enarrabimus.
XXXIII. Tertium his adjunxit Fr. Massieum de Marignano, qui brevi ad funimaei virtutis apicem pervenit, 3c quem ipse postea mirifico diligebat; utpote qui Omoi praeditus erat humanitate , & miram ostendebat
307쪽
erga externos adventantes urbanitatem. Si qui erant, qui B. Franciseum altioribus intentum , vel contemplatione rerum coelestium absorptum ,
aliisve occupatum alloqui vellent, singulari sua gratia in dicendo, &urbana conversatione, sic detinebat, & suo se spendebat eloquio , ut nec moras Francisci adventantis sentirent, nee, si aliquando sui copiam non fac ret, conquererentur, plenam 1 Massieo adepti satisfactionem & eonsolationem . Quo religioso more a multis sanctum Patrem saecularium liherabat molestiis, qua de causa perquam libenter Franeiscus eum sibi aliquiebat si tum, cum in aliquod solitudinis eremitorium spiritui vaeaturus pergebat. Semel in die sub vesperam comedebat panem cum lacryniis,& in mensura. Prima noetis vigilia lassatum eorpusieulum duarum horarum somno reficiebat, ante noctis medium descendebat in Ecclesiam, in qua semper orans pernoctabat, dicens: Domine mi Jesu Christe, da mihi contritionem peccatorum meorum, & da mihi gratiam emendandi, di sitissaciendi secundum voluntatem tuam ; nec cessabat ab ista orati ne quousque lacrymae defluerent. Deinde audita re saera , se abscondebat trucella , dicens pleno cantu, Domine Deus lac, ut te cognoscam, te timeam , te diligam toto cqrde. Missit humilli,- XXXIV. Paulo post ejus ingressum B. Pater volens humilitatis hujustis hirtis durii, sui discipuli periculum facere, coram ceteris Fratribus ei dixit: Frater Matae, omnes bi tui fratres potiorem tua acceperunt a Domino gratiam contemplandi,&orandi, proinde, ut liberius &commodius sanctis his exercitiis incumbant, aequum erit , ut tu, qui exterioribus monasterii ose sciis aptior es, portae & culinae curam agas, & quod his ministeriis aliquando superesse possit temporis, eonquirendae impendas eleemosynae. Id autem prae ceteris curabis, ut adventantes saeculares , Fratres nouperturbent, sed ad primum ostii pulsum solicitus adsis, iisque urbanis latis iacias verbis , ita ut solus omnium exeipias negotia, nec opus si, ut quispiam ex Fratribus ad ostium accedat. Abi in pace, M quam sister tervi de , ut haec omnia fiant ad meriti salutaris obedientiam. Ille vero in-ςlinato capite humiliter recessit absque ullo murmure, aut praecepti ser- me importabilis excusatione , sed injuncta per plures obivit dies. Socii vero serupulum passi, quod solus Massaeus totum Coenobioli pondus sustineret, cujus persectionem & studium orationis , contemplationisque jam exploratum habebant, ipsi vero seriarentur a laboribus, quam amanter rogaverunt sanctum Patrem , ut Masse uni tanto sesce levaret, & inter se laborem distribueret. horum precibus acquiescens , ad se vocato
Massaeo dixit: Frater Massaee, isti tui Socii volunt in partem intrare laboris ; volo proinde, ut, quae tibi imposui ministeria, inter eos dividantur. Citi summa humilitate discipulus : Pater, quidquid mihi in parte, vel
in totum imponis , a Deo existimo factum. At sanctus Pater illorum ea-ritatem , & huius humilitatem considerans, secit de utraque virtute egregium sermonem, eo tendentem , ut ostenderet, quod quo majora quisque aceipit a Deo munera, eo debet esse humilior, & quod absque earitate, & humilitate nulla Deo potest virtus placere. Quo expleto,
munia praediista inter alios divisit, & omnes in sanisto Spiritu benedicens Iaetus dimisit. XXXV. Confabulatus aliquando Masseus eum Sociis de rebus divinis, Sanctorumque Vitis, audivit quendam etiam tune sit pervixisse virum , Deo summe carum, qui ad magnam, quam accepit sanctae orati Dis, meditationis, aliarumque virtutum gratiam, magnam etiam adjecit
308쪽
humilitatem, qua in summae vilitatis abyssum se detrudens, omnium maximum se reputabat peccatorem. Hac virtute confortabatur & confir-naabatur in gratia accepta , & quotidie in divinis crescebat obsequiis . Amulatus Massaeus charismata meliora, serventissimum concipiens tantae virtutis desiderium oculis, ae manibus in coelum ereistis, alta clamavit
voce: Domine, spiritu hoc principali, ae selido virtutum sundamento confirma me , & donum hoe persectat humilitatis mihi benignus concede, quod dum a te, qui das omnibus assuenter, non obtinuero, nunquam perfecte Letabor. Deinde orabat incessanter ,& gemitibus inenarrabilibus, vel clausus in cella, vel solitarius in nemore Dominum pro humilitatis virtute interpellabat. Tristabatur de gratiae dilatione, & omni macerandae carnis ingenio se affligebat, ut ad Optatam perveniret virtutem , donec quodam die ingredienti silvam Conventui proximam,*validos clamores , lacrymosaque suspiria frequenter emittenti Christus, sacta ei voce de Coelo, dixit: Frater Massaee, quid vis dare ad hanc gratiam possidendam ὶ Cui Massaeus, divinam confestim vocem agnostens, respondit: Domine, dabo oculos capitis mei. Et Dominus ad eum: Ego volo, ut tu deinceps & oculos & gratiam hanc habeas. Ex favore hoc divino,& peculiari munere, remansit Uir sanctus adeo sundatus in humilitate, ut nihil se vilius putaret, & tantum accepit cordis jubilum, ut serme semper cantaret, dc ejusdem versus cantum saepius in oratione, vel Palmodia assumeret. Cui eum semel B. Iaeobus de Fallerono dixisset: Quare non mutas versum in jubilo Z Laetabundus respondit : Quando in
una re invenit anima omne bonum , non oportet variare versiculum.
Alia hujus sancti Viri gesta inserius suis locis laseremus.
XXXVI. Suar etiam tune aggregavit Sodalitati Vir sani tus BJunipe- C Vesta pr. . rum tantae humilitatis & simplicitatis virum, ut ab imperito vul o saluus crederetur. Incredibilia pene videntur , quae fecit, Sc dixit ad imam sui dejectionem , nee alius quisquam tam honoris avidus, quam hic vituperii. Proinde cum ab aliquo assiceretur opprobriis, fimbrias pauperis la- frii,
cernae expandens, dicebat ei: Amice, projicias huc liberaliter, imple gremium lapidibus istis pretiosis, imple , ne timeas: injurias & opprobria lapides appellans pretioses. Quando redibat domum , hujusimodi eum habebat sermonem: o inutilis frater, qua fronte redis ad patres rQuo te admittent titulo Z Certe si hospitii gratia te sub te to colligant,& panem arctum, & aquam brevem dederint, rem magnam, & tuis meritis majorem praestabunt; iuste certe te repellent tamquam sua indignum societate. Ejus simplicitatem Franciscus admirans adstantibus di- rebat : Utinam, Fratres, de hujusmodi Iuniperis integram silvam ha --I remus; alludens ad nominis etymologiam & proprietatem, quia teste ιδι- B. Isidoro, ut cinis Iuniperi diutissime accensos ejusdem ligni earbones servat; se hie in sacro pectore accensum servabat amorem. Et sicut Iuniperus est obsita aculeis, & secundum Hieronymum , semper floret, semper novos affert fructus, & nunquam deponit virorem suum, sie hic poenitentiae compunctione , & asperitate invebat in se divinae evitatis viriditatem. XXXVII. Per sex integros menses ab omni se abstinuit loquela, hae MIrim rivi Gratione: Proposuit prima die non loqui in reverentiam Patris: secunda uaniun. voluit tacere in honorem Filii: tertia silentium sibi indixit ob amorem Spiritus sancti: quarta propter B. Virginem Mariam: quinta propter Angelorum devotionem: sexta ob peculiarem aliquem Sanctum, quem
309쪽
Aethrantur IIIumtiatiis , &Augustinus .
illo die specialius honorare volebat, & sic deinceps donec praedic tum tempus explevit. Dum semel oraret, & sorte aliquid magnum de se conciperet , apparuit quaedam manus in aere , & divina istonuit vox rManus sine manu nihil potest sacere, id est, nullus est tam bonus , qui quippiam possit sine manu, id est, Dei potentia, & auxilio sacere . Quod audiens Iuniperus saltaos & exiliens per domum aiebat: Domine, est
verum, Domine, bene est verum. Insgnem ejus humilitatem ,& sanetitatem Daemones ferre nequibant, quin ad ejus praeceptum, vel meram praesentiana non recederent ab obsessis corporibus, vel energumenos quam citissime ab ejus conspectu sugere compellerent. Unde eum semel Iunipero in itinere constituto ex opposita parte veniebat quidam a Dae mone possessus, qui praesentiens Iuniperi ad ter centum vel plures pasisis distantis occursum , sibi molestum , alio deflectens veloci cursu fugam arripuit , nec a suis per septem millia P. cohiberi potuit a cursu & clamore . Tantae commotionis causam rogatus & adjuratus dixit: Per viam illam Regiam, inquiens, ille stultus Juniperus veniebat, cujus praesentiam, nec a longe valui sustinere. Inquisitione hujus rei secta a Sodalibus de Iuniperi adventu , verum dixisse energum num compererunt. Propter hunc illorum timorem minabatur B. Franciscus obstinatis D monibus superveolendum, nili abirent, Ianiperum , cujus vel nomine territi avolabant; sicut similiter de B Rutino superius recensiuimus . XXXVIII. His accesserunt beatus Illuminatus Reatinus, B. Francisci ad Soldanum postea proficiscentis socius, latentiumque in ejus corpore vulnerum ante omnes conscius ; ac B. Augustinus Assisias, ob egregias animi dotes primus creatus Terrae laboris Provincialis Minister, quem virum justum & savistuna Bonaventura, Thomas a Celano, & Bernardus a Bessa testantur. Utriusque horum praeclaram agit mentionem Dantes Aligherius, acutus & obscurus Poeta florentinus, & ejus commentator
Christophorus Landinus asserit primis D. Francisci Sociis esse annumerandos . Simplices & imperiti erant, si humanam spectes seientiam ; si divinam, non mediocriter docti, quippe res coelestes adeo callebant, ut semper his intenti terrenas flocci penderent, & feliciter consummato huius vitae cursu ad Deum trans igrarint; ille Assisii plenus dierum , hie Neapoli eodem, quo Franciscus, die & hora, ut suo loco dicemus ; 8cte quiescit in Ecclesia S. Laurentii ejusdem Civitatis. XXXIX. Tune etiam accesserunt B. Fr. Stephanus , de quo alia xerit sermo, & B. Leonardus Assisiates . Hunc elegit sibi siseium B. Franciscus prima vice , quando martyrii desiderio transfretare frustra tent vit. Gomodo vero ejus cogitationes aliquando beatus Pater detexe rit , in serius dieemus. Hi duo feliciter vitam terminarunt, ubi verbjaceant non plane constat. Alter etiam Assisias, Iacobus nomine , hos secutus , magnis precibus a sancto Patre eodem habitu indui obtinuit,
qui pro persectionis semita, vestigia sui Ducis proposuit in omnibus se-Aanda, quod Sc persecte complevit, donee multo merito, tisanctitate plenus cursum consummavit. Hunc Foggiae, Apuliae Dauniae in Regno Neapolitano fertilissimo oppido ita dicto a colonis, si Colle nutio credamus , a multitudine fovearum, seu fossarum, quae pro granariorum usu ibidem sunt requiescere ait Marianus; &Gontaga in hoe Conventu eujusdam sancti Viri ignoti reliquias ibidem asservari refert, magnisque
coruscare prodigiis , quem tamen putat mortuum ipso anno MD X. quo
Minores hunc acceperunt Conventum; sed verius judicandum a multis
310쪽
annis, & serine tribus saeculis mortuum hune Iacobum , ejusque Reliquias illve transtulisse Fratres ab antiqua illius oppidi Ecclesia, ad quarum praesentiam Deus illa operatur mirabilia. XL. Quinque refert Marianus, primum quod cuidam Fratri R herio excutienti, & morienti in Conventu maiori Neapolitano apparuerit simul cum beatis Franciseo , Antonio, & Augustino supra nominato , & eum tam a caecitate, quam a mortis liberarint periculo. Secundum, quod muli em quamdam Salpensem oppiduni est in magna Graeeia in Apulia ) 1 dolore fistulae repente liberaverit. Tertium, quod Philippum Foggiensem, diutine quartana febre laborantem, noenu admonuerit die sequenti liberandum, atque ita factum . Quartum , quod Virum quendam Trojae, Civitatis opulentissimae in Apulia Daunia a Luceria p. Μ. vi II. distantis , a molesto cancro, per tibiam grassante, curaverit ob sactum sibi de venerando sepulcro votum. Quintum , qu bd Ma thaeum Foggiensem crura gravissimE doleatem, & divina obsequia in
honorem hujus Sancti voventem continuo sanaverit. Multo his plura ait quotidie ab eo saeta miracula . XLI. Theobaldus etiam Assisias hoc anno reeeptus est, euius tantasuit vitae sanctitas, ut dum ad Superioris praeceptum festinanter transiret de aede Si Laurentii, e regione Civitatis Hortae sita, ad ipsam Urbem, pro quibusdam rebus quantocius necessarib exequendis, mediumque Tiberis fluvium per cymbam transvadere nequiret, ad fluminis ripas memor obedientiae, sed immemor periculi elevata parumper tunica, super aquas ambulavit, & clamantibus, mirantibusque , qui aderant, hominibus , tam prolandum trajecit alveum , aqui vix persulas usque ad poplites. Alias missus est a Prae isto pro conquirendis piscibus, quod dum emen dicatione a piscatoribus obtinere non potuit, immergens manum flumini semel, atque iterum, majusculos duos pisces, qui Fratrum lassiciebant inopiae, extraxit ,& humiliter obtulit Guardiano . Miraculis, & virtutibus clarus obdormivit in Domino in praedicto Hortae Coenobio. XLII. Tot suos imitatus est cives B. Simon de Assisio, quem multa gratia, Sc benedietionis dulcedine praevenit Dominus, & ad tantam mentis elevationem evexit, ut ejus vita magis judicaretur coelestis, quam humana, fieretque aliis speculum sanctitatis , 8c virtutis. Extra cellam raro videbatur , Sc inter Fratres divinis se colloquiis occupabat. Quamvis esset Uir simplex Scilliteratus, talia x tam sublimia de Christi amore loquebatur, ut non tam ex studio humano, quam ex spirituali experientia , 8c supra naturalem captum verba ejus prolata viderentur. quandorique sub horam vespertinam perrexit cum Fratre Iacobo de Massa ad vicinum nemus , ut de rebus divinis liberius agerent,& per totam noctem usique ad sequentis aurorae crepusculum ad eb dulciter de divino tradi tum est amore, ut Fratri Iacobo videretur post tot horas , nec unam
consumpsisse. Miram sentiebat spiritus suavitatem in frequentibus, quae patiebatur, exterioris hominis deliquiis, 3c quasi eum sponsa amore langueret, in lecto non tam perquirebat , quam expectabat, quem prae s ribus sentiebat dilectum; dum enim praenunciam experiebatur advenien iis spiritus dulcedinem , lectuna constendens, totus in purissimi sponsi amplexibus extra se raptus obdormire, & in se deficere vitabatur e neque id mirum , quia ut habet Gregorius : Dum erescit in nobi fortituis umoris Intimi, or Mini, infirmatur proen dubi ortitudo eamis. Et ali, bi: Iui in Octoris sui am re roborantur, quo magis in e mainta Dei