장음표시 사용
331쪽
dalibus se is praescriptas, e sinu tractas ostendit. Quibus lectis, Iuristonia
sultus ad suos conversus cum admiratione magna dixit: Nimirum iste est status altior, quam unquam sando audiverim : quare gravi scelere se obstringunt, qui huic homini injuriam saciunt, quem maximis compleeti honoribus, ut virum Dei amicissimum , esset opus. Inde ad Bernardum eonversius , locum se illi pro salute animae suae, in quo Deo serviret, daturum , si se sequeretur, spopondit: atque illum libenter munus oblatum accipientem, domum suam deduxit, insignique exemplo caritatis excepit; ac mox aedes primum ad Puliolas, deinde in Porta Steria Annuntia iatae curavit, easque suis expensis necessariis rebus instruxit, seque Sodalium ejus perpetuum fore defensorem ostendit. Itaque Bernardus statim in tantum honorem ascendit, ut beatus putaretur, qui illum attin*endi, aut aspiciendi iacultatem haberet. Quo ille offensus ad S. Franciscum siere tulit, ac locum Bononiae paratum esse renuntiavit, adjiciens: Mitte, Pater, Fratres , qui ibi morentur , quia ego nihil illic amplius ausim lucrari , ubi propter nimium honorem potius imminet periculum jacturae. Ad quae exultavit in spiritu S. Pater , tum propter filii humilitatem , &sanctum timorem, tum propter Bononiensis populi erga suos propensionem . Misit ergo plures ex Fratribus, qui inter illos commorarentur , &per Romandiosam plures sedes conquirerent. XXIX. Duo hic adnotaverim , primum circa Iurisconsultum illum
Bernardi fautorem , & domicilii structorem, eum sibi vendi ea re Illustri Gsmos DD. de Pepulis, nobilissimae inter Bononienses familiae , apud quos diligenter asservatur huius rei memoria , M viri nomen , videt ieet D. Ni- eo laus de Pepulis Illustriis. Guillelmi filius, qui non solum Instituto domicilium , verum & suum nomen dedit, ut ad annum M CCXX. dicemus. Seeundum est circa huius facti tempus, in quo diserepant Auctores. Et enim Sigonius in historia Bononienti hoe factum vult anno MCC xviii. Sed in opere de Episcopis Bononiensibus sub Henrico a Fracta in annum ΜCCXIX. rejicit, Leandrum Albertum feetitus; quibus accedit Cherubinus Ghirarduectus . Sed in hunc annum reducendam historiam docet ex Chronicis antiquis Marianus Florentinus , cujus sententiam confirmant Speculum S. Francisci, Pisanus, Rodulphus , & Marcus citati, dum parum post approbatam ab Innocentio Regulam Bononiam missu in indieant Bernardum. In quo sane lapsius Sigonius, dum post approbatum ab Honorio Institutum illud factum dicit ; quod nequaquam constare potest, dum quarto post annum MCCxi κ. quem ille statuit , videt ieet anno Μ ccxκHI. Regulam , & Institutum Honorius confirmarit. Ego ita has conelliandas sententias judicarim , ut hoe anno missus Bernardus , anno raccxiii. suam aediculam abit verit, & anno M coxi κ. in ampliorem sormam, quam Franciscus ex AEgypto rediens anno MCcxx. probarit, fuerit translata. Ita sane indicat Rodulphus in Custodia Bononiensi , hujus Monasterii Iongiorem subtexens relationem. Hic aedificasse postea San- ctum Francilcum aedieulam S. Ignatio saeram , in eaque primum celeia bratum Saerum Kalendis Februarii scribit Cherubinus Gli traduceius . , , Conspicitur adhue in primo Coenobii claustro; & restauratani a Fratriis bus iisdem Kalendis anno M ccxc I x. atque mutato titulo, paulo post
ri sancti Viri mortem, suisse ejusdem Stigmatibus dedicatam idem Auctor
332쪽
Dum actae in Hetruria per hujus etiam anni partem haereret Francisus, in Oppidis Saraiani, c= Citonii domicilia , O socios a ustat. Asolum resertitur , ubI multos ex conmibus ad Christam eonvertit; inter Bosnuissima sancta Clara, de eujus genealogia, nomenclatura, ct primus Italis agitur praeludiis. Conzertitur ad Ductioris zitaegenus, cujus exemplo ad eam sinandam alueitur Agner sororcula. Monetur cisitur Franciscus nou ad contemplandum, sed adpraedicandum sociatum fuisse. Navigaturus in Sstriam ex a enu Marorii, lenis prius Romam, ubi . B. Zactariam suo arare vit Sodalitio, ct sanctum iniit foedus eum Neoba nobili Matrona. In Marchia Memitana discipulum habuit B. Patim eum , sed a SHiaeo detinetur itinere. Retersus in Tusciam multa seu praecura, mala demum Mectus valetudine. Idius regrinatur ad inpostellam. Nascitur Ludovicus Rex GalliarumIanctissimus Tertii Instituti Franciscant.
sterium , & circumquaque ad sacram convocans militiam, perve nil bartianum oppidum, Clusio vetustae Civitati , primariae olim inter capita Hetruriae , nunc Senis subjectae, vieinum , Albertoque Minorita , Divini verbi insigni praeeone, famosum: Ubi dum praedicavit , invitarunt eum Oppidani, ut apud se remaneret. Quibus respondentem aliorum sibi subesse curam, & amplissiluarum Regionum sibi suisque cordi esse saluten , rogaVerunt, ut salieni ex Sociis relinqueret, qui & populo instruendo , & habitaculo construendo hujus Sodalitii viris , superessent. Annuit hominum votis , & circumlustrato Territorio, secundo ab oppido Iapide praescripsit ipse stum inter densas silvas in supereminentis montis cacumine. Asper nimium ascensiis,&ex CoenobioIi latere magnum subjacet praecipitium. Hic placuit valde viro Dei locus tum propter aspCritatem, tum propter solitudinem , tum maxime quia ex eo Assisium , primi niduli sedes, aspiciebatur . Socii post ejus discessum , prout Institutor designavit, paupereulum effoderunt delubrum in ipsa rupe, ita ut pro Ia-quearibus ipsum habeat montis superelliuna, & cellulae viderentur Potiusserarum antra , quam cubicula Monachorum.
II. Ad locum hune aliquando divertebat sanctus Vir, propter aque quidam ex incolis viro Dei familiaris & earus, extra ipsum antrum aliquantulum remotam extruxit cellulam ex solis lignis 8c tabulis, in quibus Poliendis aliqualem posuit operam , ut quiete ,& liberius profundis suis intenderet meditationibus. Ad quam , cum dueeretur prima vice ab ipsis structore , renuit in ea commorari, nimis pulchram esse causando, neque amplius eamdem ingressurum adjunxit, nisi ad rudiorem, pauperiorem que reduceretur struis uram , vel cooperiretur intus, & extra frondibus, arborumque ramusculis ad mapalium, vel tugurioli modum ; ita ut nihil curiosi artificii, aut impensae curat in ea circumspiceretur . Ad votum ita saetum a Fratribus, qui desiderabant apud se per aliquot dies suum detinere Institutorem, quod & obtinuerunt. III. Noe in loco, ait Bonaventura , cum nocte quadam orationi vucaret in cellula , voeavit eum hostis antiquus tertio, dicens: Francisce,
Francisce, Francisce; eui eum, quid quaereret, respondiser, susciter illa subjun
333쪽
safunxit: Nullus es in Mando precator, eis in eo resur fuerit, non Induι--hie 1 erat Drat; sed quieampis semet fum mitentia dura necaverit, mνσι- .llbis
cord am non inperiet in aetereum. Statim vis Des per reuelationem regum t. hostis fallaeiam , quo modo nifur fuerit eum ad tepida revocare: nam Mesequens indicarie mentiar. Continia enim pos Me, ad insufflationem III ui, cujus halitus prunas ardere iacit, gravis ipsum eamir tentatio apprehendit. 1ι. suam utpraefensi castitatis amator, depost vese, chorda expi e verberare
fortυφmὸ : ED, inquiem, frater a ne, se te decet manere, se subires gellum . Tuniea Religioni ceservis, sanitatis Amaeulum infert; furari
eam Midinoso non licet: SI quo vis pergere, perge. Insuper, et mirandoser in vore spiritus animatur, aperta reu ras exivit in hortum, re in magnam demergens nivem corpusculum jam nudatum, septem ex ea enis manibur ii. Vcaepit compingere massas; quarMiproponens, suom exteriori homini loquebatur: Ecce , inquit, Me major uxor tua es uatuor Isae, duo i, O duae Νω; reliquae duae,sersus , ct anel a ,3-s ad serviendum habere opst tu ; Fesina igitur omnes induere, quoniaminrigore moriuntur. Si verὸ eorum multiplexsolicitudo molesat, uni Domino solicitὸ serui. IIIuὸ tentator τι-ctus abscessit, dr vir sanctus eum fictoria in retium rediit: quia dum benὸ
paenaliter ars orir, ardorem interriti e extinxit libidinis, ut deinceps tala aliquid minimὰ sentiret. 2uidam autem Frater, gis timc orationIiocabat, Me omnia, lunae rhys incedente, prospexit. Comperto vir Dei, quὸ bouis noue fidisset, referans ei tentationis praeessum proesu, ut quandiu ipse viseret, nulli viventi rem, quam viderat,prosalaret. IU. De hac eadem cellula, cum quidam ex Fratribus venisset ad Cc nobiolum S. Patrem allocuturus , interrogassetque vir Dei, unde veni, ret Et ille respondisset: ex cella tua, Pater; statim subjunxit: Qui aia Cellam demolimeam dixisti cellulam, mihique appropriasti, non revertar illuc amylus, 2 pM 'sed alius, cujus non sit propria , eam inhabitabit. Et adjiciunt Legendae antiquae Concinnatores et Nos , qui fuimus cum eo, siepe audivimus eum d icentem : Nec domum, nec locum volo habere proprium : magister etenim noster dixit: Vulpes fleas habent, et totueres eaeia nidor; Fiatur autem μ. r . hominis non habet ubi cimi suum reclinet. Et alias frequenter repetebat,
Dominus quando recessi in desertum , & jejunavit quadraginta diebus , & quadraginta noctibus, non fecit sibi construi cellam, nec locum, nee domum, sed sub antro montis recumbebat. Quare ad Christi exemplum , nec cellam , nec domum, quae sua diceretur, voluit habere perfectus Christi imitator. Imb dum aliquando contingebat, ut accedens ad quod- eumque Fratrum domicilium juberet aptari, vel praeparari hanc, vel illam cellam, postea ad aliam declinabat, semetipsum reprehendens , quod tantam praeserebat inhabitandae cellae sellicitudinem. Digna certe erant haec, quae retulimus, ut magno in pretio mons ille, & eremus haberetur a Fratribus, attamen derelictum monet Marianus ob nimiam asperitatem, dc intolerabilem aeris intemperiem et nihilominus adhuc plurima habetur in veneratione ab oppidanis , & ipsis Fratribus Sarti nensibus, qui commodiorem, di Oppido viciniorem ubi elegerunt locum, qui temporis decurse devolutus est ad observantes. U. Ab hoc oppido recti venit sanctus vir Citonium , seu , ut voeant Merula, & Leander, Cetonam, a Clusio non longe distantent, ubi locum M. Lsuis occupavit, qui per unum , aut alterum saeculum sibCustodia Clusina ad Patres Conventuales spectabat, donee sub D. Bernardino Senensi, μή tunc Familiae Observantum Uicario Generali, ad eandem, & ab hae ad Q. Reser
334쪽
Reformios sub Clemente VIII. deflexit. Hoe in Conventu Deus Opt. Max. per suum servum Beatum Fratrem AEgidium plura in iracul operatus fuit . Jacetque venerabilis Pater , ac vere beatus Frater Guido , eiusde ni
beati Patris assigidii eius , cujus ossa cum diu sub humili maioris sacelli pavimento latuissent, a Fratribus ex humata , ac ligneae thecae commissa, super Altare, quod eidem majori sacello subest, honorifiee re eondita sunt. Fuit hie Pater Clusensis aliquando Canonicus, ut in Chronicis nostri ordinis latius continetur, sed spret 1 ea dignitate , Laeeo indui, pauperemque Christum eum ceteris pauperibus sequi , quam divit mundo ejusque honoribus adhaerere maluit, huncque locum sibi in sepulturam elegit: tum quia divinis immissionibus excipiendis aptissimus : tum etiam quia ejus magistro , ac socio. Beato nempe Patri aegidio, savorabilis suit Hie si quidem ille multigenis a Deo virtutibus insignitus, ejusque suavis simo colloquio potitus est. Insuper& duplicem Eliae spiritum, quo multa praedixit, divinitus aecepit. Et cui id mirum, cum in hoc monasteri regularis disciplina , monasticusque rigor perpetuo floruerint i Quod in causa fuit, ut plures hine sanctissimi viri, maximaque sanctitate, pietate, caritate, ac divino zelo praediti prodierint. Horum alter suit Chri sto amabilis , ac per omnia obsequentissimus Frxter Petrus Gallus, pro sessione daicus , qui cum earitate, obedientia , summa paupertate , Vcontinua contemplatione se & oratione splendesceret, prout plures ex ejus ore , instante morte , didicerunt, Virginis gloriose, eiusque dulci μsmi filii, Divi Patris Francisci, S. Joannis Evangelistae, ac beatae Catharinae sitavissima praesentia dignatus est . VI. Alius vero suit venerabilis, ac beatus Pater Fr. Petrus de Tre-guanda Senensis, praeeedenti in omnibus simillinius , atque eximius Praedicator, qui ex Patre Conventu ali factus Observans, persectioni adeo studuit, ut prophetico spiritu decorari meruerit, pluraque miraculias tum vivens, tum quoque mortuus ediderit. Praedixit si quidem ad ventum Regis Galliarum in Italiam, plurimasque Patrum Observantum tribularitiones, & pressuras, quae eertissime illis siupervenere : atque non Paucis comis visium, surdis auditum, atque daemoniacis liberationem suis meritis a Deo optimo Maximo impetravit, adestque modo epilepticis. In hujusinet Ioel tabellario sexdecim Pontificiae Bullae a Summo Ponti se e Eugenio IV. ad Uenerabilem Patrem Fratrem Albertum a Sartiano trans
missae custodiuntur , quibus illum ad Indos orientales, ad aethiopes, Mad alia plurima loca, Adostolica auctoritate delegavit. Atque in sacrario pars ligni S.Crueis Christi, altera ex spinis ejus sacratissimae coronae , quoddam Uirginis gloriosae velum , pileolus D. Bernardini, pluresquα aliae Reliquiae , quas, ne legenti sim onerosus, sciens praetermitto, dili
VII. A Celona rediit Assium ad Quadragesimae prinei pium, sancti cDeo cari adeptus ubique per Castella, & Civitates opinionem : verbis enim, εc iactis mirabilem se ostendit, & verh a Deo missum . Propter quod turmatim omnes ad eum confluebant, quidam vestimenta tange bant, alii etiam pedum vestigia venerabantur, & qui ipsum attrectare, et manus, aut pedes ejus osculari poterant, selicissimos se reputabant, omnemque sibi possibilem honorem exhibebant. Unde Actum est , ut si eius admiraretur valdh, sed inde validius, quia vir sanctus honorificantes non repellebat. Simplici proinde audacia admonere voluit, sugiendos hominum honores , dicens : Pater, non animadvertis quae circa te fiunt
335쪽
Non aliendis ad istos applausus humanos Z Tantum abest , ut hos pro Christiana humilitate repellas, ut potius ex assediu huniano videaris in eisdem complacere. Quaenain haec, Pater, coli placentia tam aliena a Dei servis Cui Vir sanctus majorem admirationem incussit hac sua responsi pe . licet plurimus tibi videatur mibi honor impensus , attamen scias me reputare hos parum, aut nihil mihi exhibere illius honoris, quem deberent impendere. Ad hos sermones infirmi socii pene moti sunt pedes , pene effusi sunt gre us ad scandalum , cujus ut abveniret infirmitati humilis Pater subjunxit: Uide frater, &intellige: omnem hanc reverentiam ad Deum remitto, nihil illius mihi tribuo, nec approprio ; sed meipsum conservo, & confirmo magis in sarce meae humilitatis, & vilitatis. Veluti lapideae statuae, aut ligneae essigies, quibus debitus offertur cultus,
nee tamen hinc extolluntur, aut tument, sed sub eadem permanentes materia, omnem honorem transmittunt ad suos prototypos, propter quos adorantur. Homines autem ex hoe non modicum luerantur, quia Isum recognoscunt, & honorant in suis Creaturis , dc in me omnium
vilissima. Qua pia, & discreta rati inatione delevit ex discipuli mente,
quod obvenerat offendiculum. VIII. Inter hos vero honores studebat bona Domini sub arcano pectoris recondere, nolens patere gloriae, quod posset occasilo esse ruinae. Nam saepe cum beatificaretur a pluribus, verbum hujusiilodi proferebat . filios, & filias adhue haebere possum; nolite laudare nondum securum et tentiae . Nemo laudandus,cujus incertus est exitus. Ista quidem laudantibus; ad se Heli. H. ια autem sic: latroni si tanta contulisset Altissimus , gratior te foret, Franci-
tribus saepe: de omni, quod peccator potest, nemo sibi
debet iniquo plausiu blandiri. Peccator,ait,jejunare potest, orare, plange re, Carnemque propriam macerare: hoc solum non potest, Domino scilicet suo esse fidelis. In hoc itaque gloriandum, si suam Domino gloriam reddimus,li fideliter servientes, ipsi, quidquid donat, fideliter adscribimus . IX. Tantam autem ei praestitam honorificentiam scribitur in Legen- Lex. Greg. IX. da Gregorii IX. ut ad ejus ingressum in Civitates, & Castella Clerus Qu,ntii, hcinoe
obvius Procederet, pulsarentur eampanae, exultarent viri, congauderent m φ hi Mi
foeminae, applauderent pueri, & eum ramis, hymnis , & canticis totus occurreret populus . Confundebatur ad sancti Uiri praesentiam haeretica Pravitas, extollebatur, & confirmabatur fides Ecclesiae; & tanto iubilo collaetantibus fidelibus, latitabant, nee coram audebant Haeretici apparere . Nam tanta vigebant in eo sanctitatis signa, ut nemo Heterodoxorum, illi se auderet opponere, dum ad ipsum promptissimo , & humili affectu respiciebat Universitas populorum. Efferebant in plateas insantulos , & infirmos, ut sua benedictione donaret, panes proponebant, ut benediceret , quos pro morborum medelis servabant: quidquid manu tangebat, virtutem participata Dei Hominis comperiebant in curatione languorum. Fimbrias vestimenti reserabant, adeoque aliquando indiscrete, ut communiter a tergo seminudus remaneret, donec a circumstantibus fio operiretur amiculo . In tanto cireumstrepente tumultu admiranda inerat mentis tranquillitas, summumque adhibebat studium, ne quovis , vel minimo aurae popularis pulvere, serdidaretur. Insensibilem se omnibus exhibebat honoribus, exteriores sensus summa vigilantia recolligebat , interioribusque religiose eompositis in Christi passi medit tione Iersabatur in mediis honoribus; a quibus postquam se expediebar, stlitaria sibi eligebat loca contemplationibus apta , pernoctansque in Tom. I. in ora
336쪽
oratione Dei suam considerabat miseriam, & Dei erga se dignantissimam misericordiam. X. Ultra sanctitatis opinionem & veritatem , conciliabat etiam hune eultum & venerationem vitae innoeentia, simplicitas verborum, puritas eordis, ardens in omnes earitas, suavitas morum, & aspectus angelicus. Uere ipsa exterior compositio, & corporis dispolitio, naturalisque complexio omnium movebat assee us. Hane plene descripsit proxime eitat saeti :ός. Legenda , bis ipsis, quae subiicio , verbis: Erat annus Paternos raraa
tus omnibus, quia dulcis in moribus, natura placi ur, in sermone a Gabios, in exhortatione benignus , in eommisse fidelis , providus in eos Io, in negotiis gratissur es' cax , menteserenus, animo sedatus , Uritu sobrius, tu tantemplatione δε enses, in oratione a duus, in stropusto constans, in vi s*re sabilis, in bonis' ciens, omnibus idem factus, ad indulgendum focilis, ad iram Iarsit, IIber ingenio , memoria tenax ,subtilis in disserendo, tareumspenus in eligendo, is dictis oe fauis plex, rigidus osse, purin alios, di teretur tu domesicis Fratram, or externis Sareularium conversationibus. Facundis us eloquio, facie hilaris, vultu benignus, Insolentiae expers,satura mediocris stamitati vicinior. Caput mediocre, ae rotundum; facies uteumque protens inrons ana,'parva : mediocres oculi,neri, cr plura , fusci capilli ,supercilia recta; nasus aequalis ,subtilis, ct rectus; aurer erectae,se arac; tempora una; lingua placabilis, ignea, O acuta; vox vehemens, Glias, ct clara , atque sonora; denter conjuncti, aequales oe albi; modica LMa, ae subtilia; barba mira pilis non plene respersa; colum subtile, humeri re II, Meetia brachia, tenuer manus, d giti longi, ungues prodam, erura subtilis, ovo pedes, tenuis cutis, earas GL s, Ustera oesir, brevissimus somnus, manui largissimae, omnium humillimur, erga eauctor ina uetur, omnium moribus militer se confommor, inter Sanctor Sanctus, Inter meratores quas unus ex illis. Hanem ... MU. io. eamdem paucis mutatis ancti Viri physiognomiae descriptionem transeripserunt Pisanus, Sc Rodulphus. A Confirmant haec vetustae imagines ais Melormo pictore GHco,illius temporis celeberrimo,delineatae,1 ubente ,, Comite Montis Acuti, dum Vir sanctus immobilis haerebat in oratione. XI. Post profieuum hune diseursium, & nobilem hanc depraeda tionem jam constitutus in aedieula Assisiate sibi per primos dies vacans, diligenti examine discutiebat, si quid ei terreni pulveris causa hujus excursus, &conversationis inter seculares, aut praestiti undique honoris, adhaesit, quem severa in se eorreptione animadvertens, protinus excussit. Novis, quos secum duxit, tironibus regulas, & monasticae diserotinae modum praescriptit. In populum mox proeessit Lero illo,&salutari badragesimae tempore priaedicaturus, Diabolum depraedaturus. omni eonatu, sancta conversiatione, miro exemplo, serventi oratione, & quotidiana praedicatione inimicum deturbare accelerat, praedari festinat, spolia detrZhit, ex Urbe,& Urbis comitatu Dei adseribens militiae. Coepit xx hoc csiasti,ta.' Christi Vinea germinare germen odoris Domini, & produistis ex se florΗ .... suavitatis & honestatis, uberes fructus afferre . Convertebantur etiam Virgines ad perpetuum coelibatum, inter quas Uirgo Deo carissi-Item S.Claram. ma Clara, ipsarum plantula prima, tamquam nos vernans & candidus odorem dedit, & tamquam stella praesulgida radiavit. Hujus plena , &persecta conversio accidit in ipsa Dominica Palmarum,modo infra descri- δη - - r. bendo, ad quem oportet praesigere sanctae Virginis ortum & originem , quae casto stilo narravit doctus, sed ignotus Auctor, anno a S. Virginis obitu
337쪽
obitu secundo, jussu Alexandri IU. Pontificis , ut ex ejus pra atione, quam subjungimus, legenti constabit. Uitam hanc transcripsere Surius,& Sedulius, cui nos intermiscebimus quaedam ex Legendis ,& Chronicis
antiquis, canonietationisque processu . XII. Ita verb Anonymus hic S. Uirginis orditur historiam r- ανυ San- meterari mund senem urgente des caligabat visus, morum nutabat gressus, manebat virilium operum fortitudo; quinimo faeces temporum ,sceesaeomitabantur etiam vitiorum, eum amator hominum Deus, ex suae eratis aream, saerorum ordinum fuscitans noritatem. prosiit per eos, ct es 'rdin xiii fultimentum, direformandis moribus disciplinam. Dixerim reriὸ modem nos Patres eum veris sequacibus , Luminaria orbis , viae ductores, vitc magiseros: in quibus meridianus fulgor mundo ad seiseram eonsurrexit, ut I men videat, oui in tenebris ambulat. Nee de is insemioris sexus adjut rium I dees, quem ominis gur te interceptum, non minus ad peccandum trahebat voluptas, o magis fragilitas impellebat. Suscitazit 'opi reamus Deus Virginem venerabilem Claram, argue in ea clarissimam far- 'minis lucernam aerendit, quam , ct tu, Papa Beatissime , per candelabrum cauponeno, ut luceat omnibus, qui in domosunt, virtute regentesignorum, Sam Eesi '''mro eatalogo adferim I. Horum Orinum te Patrem colimur, te Nutriciumscimus , te Protectorem a Iemmur, te Dominum veneramur: quem e permaximae navis reximen universale solicitat, ut parvae quoque naviculae curam gularem, , solitisam nou exeludat. XIII. Sanὸ placuit Dominationi se ae , meae parditati injungere, ut H recenseris actibus S.CDrae, Legendam ejus formarem; opus ereu quod mea duas inuisum formidabat, nisi Pontificalis auctoritas, vero um coram ρ fio iterum atque uerum repetiisset. Igitur me colligens σου mandatum , nec ri .x Hem fide. sutum rarasser ea procedere, quae defectiva Iet ram: ad Socios B. Francisi,
atque ad ipsum olimum Virginum orsi perrexi ', 'scienter illud corde evolvens, non licuisse antiquitur hisoriam texere, vis iis, qui vidissent, out d sidentibus aecepissent. Iis, inquam, veritate praevis, cum timore Domini me pleniri ta struentibus, aliqua colligens, ct plura dimittent, plano stilo transcurri r ut, quia magnalia Hirginis legere delectabit, rudis
inresistentia non inveniat, um proversorum ambitu tenebrescat. Sequantur ergo viri viros, Verbi Dearnati novos Discipulos, imitentur foeminae Claram , Dei Matris vestigium, novam ea uaneam mulierum. Hobis a
tem,sanctissime Pater, cui in his eorrigendi,subtrahendi, ct addendi plena
manet auctoritas '. ud mea per omnia subjacet, remordas, flagitatque u tantas. Hatere vos faciat Dominus Pesus Chrsus nune, edi aeternum.
XIV. Admirabilis femino Clara voeabula O tirtute, de civitate Asia Idem a su , claro satis genere traxit originem. B. Franciso primὸfuit emetias tu Progenis, terris, conregnant postmodum in excess. Pater ejus miles, ct tota ure 'gue parente progenies militaris. Domus abundans, G eopiose juras morem. Mater ejus nomine Hortulans , fructiferam in horto ubi ista Eccέως plantulam paritura, fruilibus bonis er ipsa non mediocriter abun- - mat is
Zobat. Nam euamuis maritali jura subdita; quammis euris familiaribus in alligata ; vacabat tamen pro posse divinis isse uias , Inse Hebat operiburpi
ratis. Ultro mare si Idem cum preeirinantibus desola transpur- ea 'illas lustrant , quae Deus homo Deris pesti Is eonsecrateras, tandem cum
gaudio remeavit. Item ad S. Michanem Archangelum causa orationis a
cessit,in ostio m limina demolidi sistasit. Muid plura Ex fructu L. si M. Tona. I. Q a arbor
338쪽
arbor cognoscitur , e frumia ex arbore commendatur. Prarcesit in raduedisivi eo a muneris, ut in ramusculo sequeretur abundantia sanctitatis Praegnam denique mulier, ct partui jam vicina, eum ante erucem in Ecclesia, Crucifixum attentὸ oraret, ut eam de partus perieula salubriter experiret : Neem audivit duentem, I: Ne paveas mulier, quia quoddam tamen salsa parturier, quod ipsem mundum clarith illuserabit. Iuo edom orae o , natam infansulam sacro baptismate renascentem Claram vocari jussit, perans promissi luminii claritatem , pro divinae beneplacito voluntatis , aliqualiter fore complendam. XV. Genealogiam sanetae Viro inis non observavit hie Auctor, quam tamen cgo accepi ab eodem Cive Assistate, a quo supra admonui traditam etiam parentum D. Francisci seriem . Rodulphus progenitores Clarae recenset, sed parum aliter quam habeat haec genealoria. Paulus ex nobilissima olim illius Urbis familia , quae Seisorum seu de Fuinii, ut habet R. P. Bartholomaeus Cimarella sortassis ex parte materna dicebatur , proavus fuit S. Clarae ; hic genuit Berardulium Seis , sive ut habet Rodulphus, Bernardunt. Huie tres filii Favaronus, Rodulpho Favorinus, Paulus, Monaidus; qui praeclari suere milites', & terrenarum rerum Acultate locupletes. favaronus ex Hortulana nobili & sancta heroina suscepit filias Claram, Agnetem, & Beatricem sanctam progeniem , quae genitrici amplioris saetae sunt magistrae virtutis , quas etiam ad claustra secuta post obitum viri, miraculis resplenduit. Beatricis non meminit Rodulphus, attamen alibi, dum Clarae recenset distipulas , sh- rorem esse testatur. Paulus procreavit Berardutium juniorem , & Ange-Iam, quae Clarae consanguineae adhaesit. Berata ut ius filium habuit uni- eum , beatum Russinum Scifi , Francisei sectatorem. Monaldus vero tres generavit liberos Bosbnem , solum, & Finum . Bosonis filius fuit beatus Silvester cincti Francisti postea sectator. Ultra hune gradum non inveni , qui amplius deduceret hujus senistae foeminae progeniem , licet praedictus Cimarella asserat B. Bernardinum Felirensem Tomitanum Assisii praedicantem circa annum MCC c Lxxxvir. quossiam adhuc sani hae Clarae stirpis ossendisse , & reverenter salutasse. XVI. Nec praetereunda absque consideratione praeel ara Virginis nomenclatura , de qua ita Rodulphus. Si nomina imponi debent a propri tatibus rerum, cum ipsa sint rerum notae, Θe signa indicativa, quamvis nominum tinpositio plerumque ad placitum si, ut plurimum tamen sunt nomina rei consecutiva, scuti in B.Clara Assisiate cernimus, de qua canit Ecclesia, Clara re, Clara nomine. Nihil enim opus est verbis, cum ea res, cujus causa verba quaesita sunt, intelligatur : quae tamquam flos vernans& eandidus 1 Divo Franciseo instituta, ejus distiplinam ,& genus vitae aemulata est: quod multo ante fuerat praenuneiatum, dum adhuc esset, ut jam dictum est, in utero materno. XVII. Edita mox in lucem parvula Clara, tempestivE satis in umbra saeculi, coepit clarere lumine, atque intra teneros annos morum splendere probitate. Docili corde primum ex matris ore rudimenta sustepit ;& spiritu interius conflante pariter ,& formante vas revera purissimum , vas innotuit esse gratiarum. Extendebat libenter ad pauperes manum suam ; & de abundantia domus suae supplebat inopias plurimorum . Et ut suum saerificium gratius esset Deo, proprio eorpustulo delicata subtrahebat cibaria, clamque per internuncios mittens reficiebat Viscera pupillorum . Sie ab infantia secum miseratione erescente , mentem
339쪽
compassivam gerebat, miserorum miserias miserantem. XVIII. Sanctae orationis studium habebat amicum, ubi sit pius odore bono respera paulatim vitam coelitem actitabat. Et quia signacula non m Oi 'liabebat, quorum evolutione diceret orationes Dominicas: congerie lapillorum suas oratiunculas Domino adnumerabat. Non secus, ae priscus
ille Monachus in Pherme, qui mons in Sceti est, qui, ut habent Niceph rus Callistus,& Palladius, in orationibus quotidie sine intermissione se
exercens , eas veluti quoddam tributum, ad trecentas numero Deo offerebat. Ne autem ab eo numero aberraret; lapillos in sinum deponebat, spiὰruia, ναρ, & ad precationes singulas , singulos ejiciebat calculos, quibus ad eum tMiis utebatut . modum consim ptis, precationes totidem ab lutas et ei se constabat.
Ubi autem Virgo Clara frequenti oratione amoris stimulos primos sentire coepit, mundani floris picturam instabilem judicat contemnendam:& Spiritus sancti unctione praedocta vilibus rebus pretium imponere vilitatis . Sub vestibus namque pretiosis, ac mollibus ciliciolum gerebat SeneIIa ωtare absconditum : mundo exterius florens , Christum interius induens. De--st m* nique suis eam nobiliter maritare volentibus, nullatenus acquievit: sed dissimulato in posterum mortali coniugio, virginitatem suam Domino commendabat. Talia suerunt in domo materna suae delibamenta virtutis et tales primitiae spiritus, talia praeludia sanctitatis. Tantis itaque redundantem unguentis, velut cellam aromatum licet clausam, ipsa sua fragrantia manifestat. Ore quidem vicinorum laudari nescia coepit: &secretos actus veridica fama prodente, rumor bonitatis ejus vulgabatur in populo. XIX. Audiens vero tune celebre nomen Francisci, qui velut novus homo obliteratam in mundo viam persectionis , novis virtutibus renovabat: mox alloqui eum desiderat, & videre ι siadente hoc ipso P tre spirituum, cujus jam uterque , licet disserenter, acceperat primitiva. Nec minus ille tam gratiosae puellae celebri fama perflatus , videre hanc,& alloqui cupit: si quo modo, qui totus inhiabat ad praedam, regnumque mundi debellaturus advenerat nobilem istam praedam saeculo nequam possit eripere, suoque Domino vindicare. Visitat ille istam , & ra Frane nota- sepius ista illum, visitationum suarum tempora moderantes : quibus di- vinum illud studium, nee percipi ab homine possit, nee rumore publico detrectari. Nam unica tantum comitante familiari icia, quam dominam Bonam Guellaecii distam observat Marianus, paternos lares puella egre-- diens, clandestinos ad virum Dei frequentabat accessus: cujus sbi verbasammantia, cujusque ultra hominem verba & opera videbantur. Horta- EGerme ab eo.
batur eam Pater Franciscus continue ad mundi contemptum, speui cteuliaridam, spem deceptivam vivo sermone demonstrat. Stillabat auribus ejus dulcia connubia Christi, suadens virginalis pudicitiae margaritam beato illi Sponso , quem amor humanavit, fore servandam. mid immorer multis Z Instante Patre sanctissimo, & more fidelissimi paranymphi solerter agente , non trahit in Iongum virgo consensum . XX. Aperitur ei protinus aeternorum intuitus gaudiorum , quorum conspectu mundus ipse vilesceret, quorum desiderio a semetipsa liquesteret, quorum amore ad supernas nuptias anhelaret. Coelesti namque Catararem pio- igne succensae terrenae gloriam vanitatis se ex alto contempsit: ut nil p'' 'iam de mundi applausu ejus asseetibus inhaereret. Carnis quoque illec hras derhorrescens jam torum in delicto se nescituram proponit, soli Deo de corpore suo templum sacere cupiens, & magni Regis connubia
340쪽
virnite promereri contendens, ex tunc Francisci consilio se tota committit: ipsium post Deum statuens suae directionis aurigam . Pendet exindoeanima ejus ad sacra illius monita, & de bono Iesu, calido exeipit pectore , quidquid promit ille sermone. Moleste jam fert saecularis ornatus decorem : & quasi stercus arbitrabatur omnia, quae foris applaudunt, ut Christum lucrifacere possit. XXI. Protinus ne speeulum illibatae mentis mundanus pulvis ulterius
inquinet, aut contagio saecularis vitae azymam sermentet aetatem: pro
perat pius Pater Claram educere de saeculo tenebrosio. Instabat Palmarum dies solemnis, cum ad virum Dei puella servido eorde se confert; sciscitans de sua conversione, quando & qualiter sit agendum. Iubet Pater Franei seus, ut in sesto compta & ornata procedat ad palmam, cum frequentia populorum et ac noete sequenti exiens extra castra, mundanum gaudium convertat in luctum Dominicae passionis. Die itaque Dominico veniente, in turba dominarum splendore sestivo puella praeradians, cum reliquis intrat Ecclesiam. Ubi illud digno praesagio contigit, ut ceteris ad ramos concurrentibus, dum Clara prae verecundia suo in Ioeo maneret immotae Pontifex per gradus descendens usque ad eam accederet, & palmam suis in manibus poneret. XXII. Nocte sequenti ad sancti Patris mandatum se praeparans, optatam sugam eum honesta Qcietate aggreditur. Cumque ostio consueto exire non licuit, aliud ostium , quod lignorum, & lapidum pondera o struebant, miranda sibi sortitudine propriis manibus reseravit. Igitur anno aetatis sitae decimo octavo, ut observat Marianus, & facto computo annorum, quibus vixit, recth docuit Sedulius, Donio, Civi tate, & Concanguineis derelictis nocte illa Domini eae Palmarum, quae in x Ix. incidit Martii, ut idem vult Marianus, ad S. Mariam de Portiuncula se Mnavit rubi Fratres, qui in Aula Dei saeras exeubias observabant, Virginem Claram eum luminaribus receperunt. Mox ibi rejectis sordibus Babylonis , mundo libellum repudii tradidit: ibi manu Fratrum crines deponens, ornatus varios dereliquit Nec decuit alibi florigerae virginitatis ordinem ad Vesperam temporum excitari, quam in ejus aula, quae prima omnium, atque dignissima sila extitit Mater & Virgo. Ηie locus ille est , in quo nova militia pauperum duee Franei sto, felleia sumebat primordia , ut liquido videretur utramque Religionem Mater miserieordiae in suo diversorio parturire. Cum autem coram Altari B. Mariae, sanctae poenitentiae suscepisset insignia , & quasi ante torum hujus Virginis, humilis ancilla Christo nupsisset: statim eam ad Eeclesiam S. Pauli Monacharum nigrarum saninus Franciscus deduxit, donee aliud provideret
Altissimus, in eodem loco mansuram. XXIII. Ad Consanguineos autem rumore volante, dilacerato corde factum, & propolitum Virginis damnant: Sc conglobati in unum currunt ad locum, tentant quod obtinere non possunt. Violentiae impetum, venena consiliorum , blanditias adhibent promissonum: suadentes ab huiusmodi vilitate discedere, quia nec generi cGngruat, nec exemplum habeat in contrata. At illa pannos apprehendens Altaris , caput denudat attonsum: firmans se nullatenus a Christi servitio ulterius avelIendam . Crescit animus, bello crescente suorum , viresque ministrat amor
injuriis lacessitus. Sic per plures dies, eum in via Domini obicem pateretur, & sui se opponerent ejus proposito sanctitatis; non collΨsius est animus, non servor remissus: sed inter verba, & odia, ad spem