장음표시 사용
311쪽
fortit ine imal eunt, eo magis P propria virtute deficiunt, quo rob stas Merna appetunt, eo magis d temporalibur salubri defectione lassantur Hine Palni ista r Defecit in salutare tuum anima mea . Deficiente embanima divino, & salubri amore , ne corporis incommoda mentis interturbarent quietem, ac dulcedinem interrumperent divinam, frequenter supervenientes jacens excipiebat divinos savores, ii sique diuturnis seuebatur intervallis. In hujusmodi sponsi deliciis adeo in Deum extra se serebatur , & tam insensibilis reddebatur, ut ardentes prunas super pedes , & tibias ad durae fidei quorumdam experimentum positas non sentiret, nec aliquam postea pateretur ignis laesionem. XLIII. Magni praedicabat esseacia, suosque Constat res ante corporalem resectionem selebat spirituali reficere . Plures ad re ham veritatis semitam convertit, aliosque ad suum attraxit sodalitium . Sed prae eae teris iuvenem quendam h sancto Severino, Campaniae inter Picentinos nobilissimo oppido , ex quo elarissimae San severi natum familiae origo, ad frugem deduxit. Hic quantumvis vanus, mundi addictus dele. tamentis,& delicate, lauteque a nobilibus educaretur parentibus, ad unam B. Simonis conversus praedicationem ei semper adhaesit. Sed molestam passus est in tirocinio tentationem earnis, suggerente eo , esisI halitur prunas ardere facit, ut ad ea, quae dereliquit, corporis rideret oblectamenta :sepe vestes saeculares repetiit a beato Uiro, qui urgentem salutaribus instructionibus repellebat tentationem. Sed eum nimiae tentatoris molestiae jam amplius se resistere posse juvenis desperaret, reddendaque omninb vestimenta contenderet, eum prope se paulisper sedere Vir sanctus rogavit, & angustiati amictique caput in suo sinu reposuit. Demum elevatis in eoelum oculis, serventique effusa oratione extra se raptus, in ipsa extasi eum Deo egit de adolestentis salute. Dum ad se rediit, invenit disti pulum ab omni liberatum malo, firmatumque in sancto Religionis proposito, in quo ad tam excelsium caritatis apicem pervenit, ut eum euidam male istori ex judicis sententia eruendi essent oeuli, ipse m gnis em agitaret preeibus , ut illi unum, sibi alterum eruerent Oculum , ne nil ser homo omnino privaretur lumine. Cujus admiratus caritatem judex poenam omnem misello dimisit. Alios attribuere hoc factum B. Junipero notat Rodulphus, sed ipse cum Mariano, Marco, & Fr. Hugo lino de Monte Sanctae Mariae, qui res Provineiae Picenae Aeetali complexus est Tractatulo M S. & qui ipsum . hunc iuvenem se vidisse , & familiariter tractasse assirmat, huic adstribunt. Forsan rem similem egit etiam Juniperus .
XLIV. Illud etiam praedicti narrant Auctores de B. Simone , quod eum Brusortii in Piceno intime confabularetur cum Deo in densa silva , naagnamque sentiret ex contemplatione dulcedinem , 8c desuper in ramis innumerae garrirent corniculae, praecepit eis in nomine Iesu Christi, ut statim avolarent, nec amplius ad illas redirent arbores . Citius dicto paruerunt, & ut speciatim refert supra citatus Hugolinus , cum ipse perplures postea annos in Conventu Fratrum ibidem extructo, commorare tur , nullam ibi, nec in toto Ioel circuitu vidit hujus generis volucrem , quod omnium opinione celebrabatur pro miraculo, cum antea turma tim illic confluerent hae aves, & nidifiearent in illis arboribus. Virtutibus plenum obiisse Brusortii opinatur eum Pisano Marianus, sed Rodul-plius,&Αuctor Chron. xxiv. Generat. eum Spoleti vitam clausisse volunt . At alius est, qui Spoleti decessit, de quo jam ago. XLV.
312쪽
XLV. B. Simon ex Collaetetono genere nobilis, aetate puer, hoc tempore habitum suscepit. Profecit mirifice in ordine , plerisque praelucens morum gravitate , & rerum agendarum prudentia, missus est ad Teutoniae partes cum Beato Fr. Caesario, ut in iliis Religionem propagaret . Deinde creatus Marchiae Minister, mox Provinciae S. Francisci , quae munia magna industria , 8c pietate exercuit. Matrem suam otionis IV. domesticam ,& Imperatricis familiarem pedisequam suo hortatu ad piam vivendi rationem attraxit, deinde se rores,& neptes ad elaustra reduxit. Mira flagrans sanctitate obiit plenus dierum Spoleti. Hujus, non prioris Simonis, ut vult Rodulphus , multa miraeuia ab Episcopo Spoletano notata esse, & auctoritate Apostoliea Innocentii IU. approbata vult Marianus. Prodigiorum processus ex parte adhuc servantur apud Patres Conventuales Spoleti. Summarium hic offero. Undecim diversimode contractos sanavit. Quinque herniosios , sive ramicibus , 8cherniis, vulgari nomine rupturis, laborantes consolidavit. Uiginti duos caecos, vel gravi oculorum infirmitate laborantes persecto donavit visu : novem ab epilepsae quatuor a D. emone liberavit: undecim mutis i quelam restituit: tres mente captos sano reddidit sensui: tres corpore toto curvos erexit: derem podagrossis , unum leprosium curavit: pastoris infirmum , confractumque ovis erus sanavit : submersum in aquis puerum ad matris deprecationem a morte in vitam revocavit, quem jam adolescentiorem se vidisse in valle Spoletana narrat Bernardus de Mssa ; ali que refert hujus Viri sancti prodigios opera, magno examine discussa,
& multorum testimoniis probata . XLVI. Laetabatur sanetus Pater de conversione tantorum virorum, &de sancta illorum conversatione, magnasque agebat gratias tanti beneficii Auctori, qui tam insignem ei conee t secietatem. Tenerε hos suos, aseque alios, quorum nomina non sunt in promptu , diligebat filios, ac velut pia mater magno educabat amore, praecipuas in se assumens curas acquirendi omnibus necessaria. Primus ipse, & aliquando selus ibat mendicatum ostiatim, ceterorum parcens verecundiae, quos adhuc verebatur oeuli affectionibus detineri. Sed dum omnium inopiae solus ob corporis debilitatem satisfacere semper non posset, consideraretque hon aliundE quam ex aliorum eleemosynis victuros , ad has emendicandas pro amore, Dei eos voluit instruere. Congregatos ergo in unum hac hortatur collatione : Carismi fratres, orsinoli mei, aralite uerecundari ire pro eis mosna; quia Dominus se pro nobis fecit pauperem in hoc mundo, cujus
exemplo elegimus viam verismae paupertatis. ω enim pro suo amore viam paupertatis elegimur, non debemus confundi pro eleemosenis ire: arrham rarissis haereditatis erubescere nequaquam eonvenit regni Caesorum haered
bus . Hae es enim haereditas nostra, quam aequi it, O res uis nobis Dominus Iesus Chrisus, ct omωbur, quistio exemplo sisere volunt is sanctis sima paupertate. In veritate diu vobis, quod multi ex nobilioribus hujus seeuia volant ad sam Coni erationem, .mo magno honore, O gratia habeburit ire proeleemosna. Hos ergo, qui sis illorum primitiae, laetamini gaudete , mec renuatis facere, quae sanctis tuis faetenda transmittitis. Ite ergo eossidenter, ct Mimo gaudenti pro eleemosyna eum benedictione Dei. Et magis liberὸ ω gaudenter ire debetis pro eleemos a , quam ille, qui de una mala inerret rentum denarios ; quo niam inertis eis amorem Dei, d quibus eleemosynam petitis , Arentes: Amore Domini Dei faciatis nobis Aee- Tom. I. N inoo-
pulos amor Eoa hortatur ad mendi itarim .
313쪽
Ialo. ANNO II. ANNO RUM ANNO 3.
.: Datam, Cjus comparatisne nihil es coelum , Ur terra. Uibus herceptis verbis humiles discipuli ad Patris nutum laetantes ibant per vicina loca, & castra, pro amore Dei petentes, quae jubebantur, hilarioresque in reditu coram sancto Patre conveniebant, jactantes alterutrum se plus aliis pro amore Dei collegisse , vel ampliorem reportasse eleemosynam. Ad quorum sanctam . & limplicem aemuliationem summopere Letabatur beatus Pater , videns sitos tam libenter voluntariam amplexos pauperta trin , quibus utique non erat amplius necesse praecipere, ut abirent ad stipein , dum quisque ad sui mortificationem sponte in hoc munus semet
XLVII. Contigit semel, ut untis ex iis, qui e stipe redierant, peram, seu manticiam frustulis panis resertam , humeris gestans domum intraret laetus, alacri, &altiori voce laudans Deum summum benefactorem . Cui sanctus Pater occurrens a seoperam ex humeris ejus in suos transferens, osseu Linsque locum, vel humerum , in quo 1 Fratre portabatur, interiora domus ingressus dixit ad ceteros : Sie ego volo , quod stater meus va dat , R revertatur cum ele mosyna , Letabundus Deum glorificans in
suis beneficiis . Si quos vero videbat erubescentiores , & qui duriorem hanc putabant provinciam , quam ut absilue pudori possit obiri, eos verbis hortabatur huiusmodi r Ite carissimi filii, pro eleemosyna , qu niam hac novistima hora Fratres Minores commodati sunt mundo, ut ele et i in eis impleant,unde a supremo Judice commendentur,illud audientes suavissimum verbum: Luamdiu fecipis uni ex his fratribus meis minimit, nolisi fecisti. Iucundum proinde dicebat sub Fratrum Minorum titulo mendicare, quem in retributione justorum Evangelieae veritatis Magi ster ore suo tam signanter expressit. In festis quoque nraecipuis , ubi opportunitas aderat, mendicare solitus erat, dicens in sanctis pauperibus Propheticum illud impleri: Panem Angelorum manducavit homo. Illum sine panem Angeli eum esse dicebat, quem pro Dei petitum amore,& beatis suggerentibus Angelis, pro ipsius caritate largitum, sancta paupertas colligit ostiatim. Unde, cum semel die sancto Paschae moram faceret in Eremitorio quodam adeo ab hominum habitatione remoto , quod commode mendicare non posset; memor illius, qui discipulis euntibus in Emaus ipse die in specie peregrini apparuit, ab ipsis Fratribus cleemosynam petiit, ut peregrinus, Sc pauper. Quam cum accepisset humiliter , saeris eos informavit eloquiis, quod transeuntes per mundi desertum , tamquam peregrini, & advenae, verique Hebraei, Pastha D mini , hoe est transitum ex boe mundo xd Patrem in paupertate spiritus
XLVIII. Lieet autem pro viribus ad vitam austeram Fratres indu ceret, non tamen ei placebat districtionis severitas, quae pietatis non induit viscera, nec est discretionis sale condita. Cum enim quidam nocte, unus ex Fratribus, prae nimietate abstinentiae admodum fame cruciatus, nullam posset habere quietem; intelligeretque pius pallor ovi suae imminere periculum, vocavit Fratrem, apposuit panem, & ut ruborem ei tolleret, coepit ipse prior comedere , eumque ad manducandum dulciter invitare. Deposuit Frater verecundiam, sumpsit cibum gavisus quamplurimum, quod per circumspectam condescensionem Pastoris. & corporis evasisset dissendium , dc non modi eum acoepisset aedificationis
XLIX. Docuit insuper eos in poenitentiis discretionem sequi, ut
314쪽
Chiatium flumen abundat, ad Monachos, veluti in eensium dari curabat. Illi quam devote 'ontaneum pauperum tributum , alio quocumque sitorum reddituum aestimabilius judicantes, & pari cum eis amore contendentes, reddebant lecythum olei in pauperis Fratrum obsonii condimen
XXXI. Hujus loci haee prima & tenuia jecerunt sibi Minores land
menta, non lapidea, sed spiritualia, super quae in magnam cresceret molem tota Religio. Quamvis enim B. Franciscus solam illam terrae portiunculam sibi sufficere Caepius dixisset, hee ampliandam voluisset , & imbrices , ac tegulas sumptuosius extructae domus dejici curasset, hodie tamen nobile, ac capacissimum huic aediculae, ad modum Lauretanae aedis sanum, circumducitur templum multo anno, ae aere perficiendum. Multa est & magna undique adventantium in hunc locum devotio, nec mirum, dum de eo Francisicus testatus est, quod trium Sociorum verbis subjicio. Nos, qui cum B. Patre suimus, testimonium perhibemus , quod eum as-
firmatione firma ipse de illa Ecclesia pluries nobis dixit, quod ibidem sibi suit revelatum, quod propter multas praerogativas, & Dei beneficia ibidem praestita , B. Uirgo. inter summe earas Sc suo nomini sacras, hane Eeelesiam asse stuosissime diligebat; & propterea Vir sanctus toto tempore vitae siuae maximam reverentiam, & devotionem in ipsam habuit. XXXII. Fixit ergo hic pedem eum suis, &eos, quorum antea distulit receptionem, hie libenter admisit, videlicet Fratrem Leonem Assiiasiatem, quem tamen Viterbiensem vult Iornandes, virum columbinae simplicitatis, a Francisco propterea vulgariter meorella di Dio vocatum ,
& summe dilectum, cui fuit postea a seeretis & a conscientia . Seivit proinde plus aliis de Viri sanisti iactis & mirabilibus, quorum praecipua
ex eo suis locis reseremus. Proindeque merito postea a Crescentio Generali Ministro electus, ut cum Fr. Rufino, & Fr. Angelo Reatino ejus vitam conseriberet. Recepit etiam Fr. Rufinum, Cissis S. Clarae consanguineum , virum nobilem, hominem castissimum , 8c virgineae puritatis, qui ad tantam postea pervenit persectionem, ut Francisicus fateretur sactam sibi a Domino revelationem, eum fuisse ex sanctioribus, & fidelioribus inter eos, quos Deus suos servos reputabat , animanique ejus jam tunc in Coelo canonizatam, nec proinde se dubitaturum, adhuc in mortali corpore viventem, sanctum appellare. Assiduae erat contemplationis,& aliquando adeo intense, ut extra se raptus, velut insensibilis, per diuturnum tempus remaneret. Taciturnus suit supra modum, aesumnae modestus, magnamque obtinuit a Deo super energumenos potestatem, ita ut ipse ejus magister Franciseus Diabolis durioris expulsionis minaretur se Fratrem Rufinum voeaturum, qui statin recedebant, ut sitis Ioeis amplius enarrabimus.
XX xlII. Tertium his adjunxit Fr.Massaeum de Marignano, qui brevi ad summae virtutis apicem pervenit, de quem ipse postea mirifice diligebat , utpote qui omni praeditus erat humanitate, Ac miram ostendebat
erga externos adventantes urbanitatem. Si qui erant, qui B.Franciscum altioribus intentum , vel contemplatione rerum coelestium absorptum,
aliisve occupatum alloqui vellent, singulari sua gratia in dicendo, di
urbana conversatione se detinebat, & suo suspendebat eloquio, ut nec moras Francisci adveniantis sentirent, nec, si aliquando sui copiam non saceret, conquererentur, plenam a Massaeo adepti sitisfactionem 3c consolationem. Quo teligioso more a multis senilium Patrem saecularium Tom. I. M a libe-
315쪽
liberabat molestiis, qua de eausa perquam libenter Franei seus eum sibi assumebat socium, cum in aliquod Qtitudinis eremitorium spiritui vae tu rus pergebat. Semel in die sub vesperam comedebat panem cum I erymis, & in mensura. Prima noctis vigilia lassatum eorpusculum duarum horarum somno reficiebat, ante nothis medium deseendebat in Ecclesiam, in qua semper orans pernoctabat, dieens: Domine mi Iesu Christe, da mihi contritionem peccatorum meorum, & da mihi gratiam emendandi,& satisfaciendi secundum voluntatem tuam; nee cessabat ab ista orati ne quousque lacrymae defluerent. Deinde audita re si era, se absconde bat in Cella, dicens pleno cantu: Domine Deus sic, ut te cognoscan , te timeam, te diligam toto corde. Micha sisti; iti XXXIV Paulo post ejus ingressum B. Pater volens humilitatis hujusta 3, ei petieu- sui discipuli periculum sacere, coram ceteris Fratribus ei dixit: Frater Massaee, omnes hi tui Fratres potiorem tua aeceperunt a Domino gratiam contemplandi, & orandi; proinde, ut liberius & eommodius sani his his exercitiis incumbant, aequum erit, ut tu, qui exterioribus Monasterii Osificiis aptior es , portae & culinat euram agas, & quod his ministeriis aliquando superesse possit temporis, conquirendae impendas eleemosyuae.
Id autem prae ceteris curabis, ut adventantes seculares Fratres non per
turbent , sed ad primum ostii pulsium λllieitus adsis, iisque urbanis siti Giacias verbis, ita ut solus omnium exeipias negotia, nec opus sit, ut quis piam ex Fratribus ad ostium recedat: abi in pace, & quam selerter vide, ut haec omnia fiant ad meriti salutaris obedientiam. Ille vero, inclinato capite, humiliter recessit absque ullo murmure, aut praecepti serme im portabilis excusatione; sed injunista per plures obivit dies. Socii veroicrupulum passi, quod solus Massaeus totum Coenobioli pondus sustineret, cujus persectionem & studium orationis, contemplationisque iam exploratum habebant, ipsi vero seriarentur a laboribus, quam amanter roga Verunt sanctum Patrem, ut Massatum tanto fasce levaret, εc inter se laborem distribueret. Quorum precibus acquiescens, ad se vocato Massaeo dixit: Frater Massaee, isti tui Soeii volunt in partem intrare laboris; volo Proinde, ut, quae tibi imposui ministeria, inter eos dividantur. Cui summa humilitate discipulus: Pater, quidquid mihi in parte, vel in totum imponis, a Deo existimo Actum. At sanctus Pater illorum evitatem, &bulus bumilitatem considerans, seeit de utraque virtute egregium se Monem, eo tendentem, ut ostenderet, quod quo maiora qui sique accipita Deo munera, eo debet esse humilior, 3c quod absque caritate, & humilitate nulla Deo potest virtus placere. Q go expleto, munia praedicta inter alios divisit,& omnes in sancto Spiritu benedicens Iaetus dimisit. XXXV. Confabulatus aliquando Massaeus eum Sociis de rebus divinis , Sanctorumque vitis, audivit quemdam etiam tune super vixisse virum Deo summe carum, qui ad magnam, quam accepit nanctae orationis , meditationis, aliarumque virtutum gratiam, magnam etiam adjecit humilitatem, qua in summae vilitatis abyssum se detrudens, omnium maximum se reputabat peccatorem. Hae virtute confortabatur &confirmabatur in gratia accepta, de quotidie in divinis crescebat obsequiis. aemulatus Massaeus charismata meliora, serventissimum concipiens tantae virtutis desiderium oeulis, ae manibus in coelunt erectis, alta clamavit
voce: Domine, spiritu hoe principali, ae selido virtutum sundamento confirma me , 8c donum hoc persectae humilitatis mihi benignus concede, quod dum a te, qui das omnibus assiuenter , non obtinuero, nunqu/m
316쪽
persecte laetabor. Deinde orabat incessanter ,& gemitibus inenarrabili-hus , vel elausus in cella , vel mittarius in nemore Dominum pro humilitatis virtute interpellabat. Tristabatur de gratiae dilatione, & omnin acerandae carnis ingenio se assigebat, ut ad optatam perveniret virtutem , donec quodam die ingredienti silvam Conventui proximam, & validos clamores , lacrymosaque suspiria frequenter emittenti Christus, facta ei voce de Coelo, dixit: Frater Massaee, quid vis dare ad hane gratiam possidendam Z Cui Massaeus, divinam consostim vocem agnoscens, respondit: Domine, dabo oculos capitis naei. Et Dominus ad eum: Ego volo,. ut tu deinceps & oculos, & gratiam hane habeas. Ex favore hoc divino,& peculiari munere, remansit Vir sanctus adeo sundatus in humilitate , ut nihil se vilius putaret, & tantum accepit cordis jubilum , ut serme semper cantaret, & ejusdem versus cantum sepius in oratione, vel Palmodia assumeret. Cui cum semel B. Iacobus de Fallerono dixisset: Quare non mutas versum in jubilo Z Laetabundus respondit: quando in unare invenit anima omne bonum, non oportet variare versicatum .
XXXVI. Suae etiam tune aggregavit Soliditati Vir sanctus BJun ip rum tantae humilitatis & simplicitatis virum, ut ab imperito vulgo fatuus crederetur. Incredibilia pene videntur, quae se eit, 3c dixit ad imam sui dejectionem, nee alius quisquam tam honoris avidus, quam hic vituperii. Proinde cum ab aliquo assiceretur opprobriis, fimbrias pauperis lacernae expandens, dicebat ei: Amice, projicias huc liberaliter, imple remium lapidibus istis pretiosis. imple, ne timeas; injurias & opprobria apides appellans pretiossis. Quando redibat domum, huiusmodi secum habebat sermonem: O inutilis frater, qua fronte redis ad Patres Quo te admittent titulo Z Certe si hospitii gratia te sub tecto colligant, & panem aristum ,& aquam brevem dederint, rem magnam , & tuis meritis majorem praestabunt; iuste certe te repellent tamquam sua indignum s letate. Ejus simplicitatem Franciscus admirans adstantibus dicebat: Utinam, Fratres, de hujusmodi Iuniperis integram silvam haberemus; alludens ad nominis etymologiam & proprietatem, quia teste Isidoro, ut cinis Iuniperi diutissime accensos eiusdem ligni earbones servat; sie hie in sacro pectore accensum servabat amorem: de sicut Iuniperus est obsita aeuleis , 3c secundum Hieronymum, semper floret, semper novos affert fructus, & nunquam deponit virorem tirum; si e hie poenitentiae compunctione, & asperitate fovebat in se divinae caritatis viriditatem, XXXVII. Per sex integros menses ab omni se abstinuit loquela, hac ratione. Proposuit prima die non loqui in reverentiam Patris: secunda voluit tacere in honorem Filii: tertia silentium sibi indixit ob amorem Spiritus sancti: quarta propter B. Uirginem Mariam: quinta propter Angelorum devotionem: sexta ob peculiarem aliquem Saninum , quem illo die specialius honorare volebat; & se deinceps donec praedictum tempus explevit. Dum semel oraret, & sorte aliquid magnum de se CODciperet, apparuit quaedam manus in aere, & divina insisnuit vox et Manus sine manu nihil potest facere, id est, nullus est tam bonus , qui
quidpiam possit sine manu, id est, Dei potentia, & auxilio sacere. 4od audiens Iuniperus saltans 8c exiliens per domum alebat: Domine, est
Verum, Domine, bene est verum . Insignem eius humilitatem, &ansitatem Daemones ferre nequibant, quin ad eius praeceptum, Vel meram Praesentiam non recederent ab obsessis eorporibus, vel energumenos quam citissime ab ejus conspectu sugere compellerent. Unde cum semel Iuni
317쪽
nem suavem, quasi spiritu ebrius , in mentis plerumque rapiebatur excessum. Matrem Domini nostri Jesu Christi indicibili eomplectebatur amore, eo quod Dominum Majestatis fratrem nobis effecerit, & per eam simus misericordiam consecuti . In ipse post Christum potissmε fidens, eam sui, ac suorum advocatam constituit; & ad honorem ipsius a sesto Apostolorum Petri, Pauli utque ad sesium Assumptionis d votissime jejunabat. Angelicis spiritibus ardentibus igne mirifico, ad escendendum in Deum , & electorum animas inflammandas, inseparabilis erat amoris vinculo copulatus ; & ob devotionem ipsbrum , ab AG sumptione Virginis gloriose quadraginta diebus iejunans, orationi jugiter insistebat. Beato autem Micliaeli Archangelo , eo quod animarum repraesentandarum haberet officium , spirituali erat amore devotior, propter servidum, quem habebat et elum, ad salutem omnium salvand rum. Ex recordatione Samstorum omnium, tamquam lapidum ignit rum , in Dei scum recalescebat incendium. Apostolos omnes, & praecipue Petrum, & Paulum, propter servidam caritatem, quam habuerunt ad Christum , summa devotione complexans; ob quorum reverentiam& amorem quadragesimae specialis jejunium Domino dedicabat. LVII. Non habebat aliud Christi pauper nisi duo minuta, corpus sci- Iichi & animam , quod posset liberali earitate latsiri. Sed haec per amo
rem Christi sic offerebat continue, ut quasi omni tempore per rigorem jejunii eorpus; & per ardorem desiderii, spiritum immolaret: exterius in atrio sacrificans holocaustum, & in Templo interius concrem1ns thymiama . Sic autem eum caritatis excessiva devotio sursum in divina serebat , ut eiusdem affectuosa benignitas ad naturae consortes, & gratiae dilataret . Quem enim creaturis ceteris germanum pietas cordis effecerat,
mirum non est, si Creatoris insignitis imagine, & sanguine. redemptis Auctoris, germaniorem Christi caritas efficiebat. Non se Christi reputabat amicum, nili animas foveret, quas ille redemit. Saluti animarum nihil praeserendum esse dicebat; eo maxime probans , quod Unigenitus Dei pro animabus dignatus suerit in crure pendere. Hi ac sibi in oratione luctanten, in praedic3tione discursus, & in exemplis dandis exeesisius . Unde quoti6 austeritas nimia reprehenderetur in ipso ; respondebat se datum aliis in exemplum. Licet enim innocens ejus caro, quae j1m se sponte subdebat spiritui , nullo egeret flagello propter ostensias; tamen exempli causa renovabat illi poenas, & onera , custodiens propter alios vias duras . Dicebat enim :s tinguis hominiam δε - Angeisimearitatem autem in meipsb viaabeam , & proximis virtutum exempla non monstrem, parum prsum assis, mihi nihil. Cἰim ergo cerneret suo exemplo ad Crucem Christa baiulandam serventi spiritu plurimos animari, animabatur & ipse, tamquam bonus dux exercitus Christi, ad palmam vietoriae per culmen invictae pervenire virtutis. Multa proinde, quae Fratribus coneedebat, sibi ipse negabat, ut plus praestitisse, & opere antecedere videretur, qui ut arctam ambularent per viam poenitentiae, hortatus est verbo Candidum & simplex adnecto hujus rei trium sincti Viri Sociorum testimonium et Nos, qui fuimur eum eo, prehibemur is mcaesum de ipso, quis licΘt toto tempore vitae suae esset circa Fratres ae serutas ct temperatus, ita tamen us Dedet, . quod in cisis er suis rebus , nulla te cre deviarent d modo pauperutis, cr Mnesam, ac obsereantia
nosse Resigionis, ipse tamen Pater sanctis arὐ ean personis suae principio
que adflnem suae Do corpori fuit auferas, quamvis naturaliter esset δε- HIIIa
PDd. I 3. 4. Angelos quoque& sanctos Gmnes
318쪽
bilis, nee posset in semis visero nisi delieatὸ . inde quodam tempore eo derans, quod Fratres jam excedebant modum Mupertatis , Mnesaris iurabis , or in aliis rebus, dixit in quodam suo sermone: Non putant Fratrer, quod melior toris, ides, lautius obonium, mei cornis edulium, esset αν-pori meo necessaria Sed quia oportet me esse formam π exemplum omnium Fratrum, το uti, O esse contentur paucis ors perculis cibis, oe omnibus aliis rebus uti secundam paupertatem, O Jumptuosa cr delicata penitus
LVIII. Humilitatem etiam , quae omnium virtutum custos est & decor , quo poterat, sectabatur conatu , quam adeo perfecte assecutus est , ut copiose Virum Dei ubertate repleret . In propria quidem reputatione , nihil erat nisi peceator ; cum in veritate speculum esset, & q)lendor omnimodae sanctitatis. Super hanc studuit aedificare seipsum , ut sepiens architechus fundamentum praejaciens, quod a Christo didicerat. Dicebat propter hoe, filium Dei de altitudine sinus paterni ad nostra despicabilia descendisse, ut tam exemplo , quam verbo, Dominus & Magister humilitatem doceret. Propter quod studebat, tamquam Cliristi discipulus, in oculis suis , & aliorum vilescere ; a summo dictum esse Magistro commemorans : a d auum es apud homines, abominatio es apud Deum . Sed& verbum hoc dicere solitus erat: nuantuno homo es in oculis Dei, tum es , O non plus. Stultum proiae iudieans mundanis extolli favori-hns , gaudebat de opprobriis, & de laudibus tristabatur . Malebat quidem de se vituperium audire , quam laudem ; sciens , quod hoc ad emendandum induceret, illa impelleret ad cadendum. Et ideo saepe cum Populi merita ia eo sanctitatis extollerent, praecipie hat alleui Fratri, ut in contrarium verba ipsum vitificantia suis auribus ineuleando proferret. Cumque Frater ille, licet invitus , eum rusticum, & mercenarium , imperitum , & inutilem diceret, exhilaratus tam mente , quam laete respondebat: Benedicat tibi Dominus Ni carissime, quia tu serissima Agueris, re talia filium Petri Bemardonis decet auire. Humilitatis ergo forma tactus Vir sanctus, proinde suos Fratres voluit vocari Minores, se-
eundum illud : nuandiu non fecisti uni de Mineribus Θis, nee mihi fecistis. Et praelatos sui ordinis dici Ministros, ut & verbis unretur Evangelii, quod observare promiserat, & ex ipso nomine discere A discipuli, quod
ad distendam humilitatem ad scholas similis Christi venissent. Magister siquidem humilitatisIesiis Christus, ut informaret discipulos ad humilitatem persectam, dixit: Luicumque voluerit inter vos major fri, με ser miniser: ct quicumque volucru cr uoi primus esse, erit veserseram . . A
LIX. Huiusinodi disciplinis & exemin vir Dei novellam hanc
erudiebat familiam, magnam agens illoruo curam, quos electos novit a Domino, ut aliorum fierent magistri. Considerabat secum attentius ex horum diseiplina ceterorum per orbem recipiendorum Fratrum dependere doctrinam; proinde nulli parcebat labori, die noctuque monens unumquemque illorum, & singulas salutaribus, & eifieaeibus verbis unicuique instillans virtutes. Uere autem , quos Deus ad tam insigne opus orbis' depravatos mores reformandi praedestinavit & vocavit, hos& magnificavit virtutibus excelsis, & idoneos fecit ministros verbi Dei, ut brevi & absque magno prat reptoris labore ad destinatum opus evaderent persecti, ut ex proxima, quam reseremus niissione , elarius licuebit . LX
319쪽
LX. Haec porro, quae retulimus hoc anno peracta esse docent Marianus , Legenda antiqua Celani, & alii , licet quae ex Bonaventura Iuprafat L m. transeripsinius , nullo apud eum annosignentur, qui prudens &sciens, se ad chronologian non respexisse , praefatur. Ad finem vero huius anni Innocentius Pontifex otionem Imperatorem Ecclesiae iura sacrilege im 'AS' minuentem , & terras tyrannice invadentem diris solemniter devovit,& jure Imperii privavit, iuxta S. Francisti, quam supra retulimus, pr phetiam . Electores verb Idibus Decembris Friderieum II. Siciliae Regem , Henriet UI. filium , Philippi, Germanis olim grati, nepotem , de .eimum septimum annum agentem, Imperatorem renunciarunt. A sequenti proinde anno, ejus Imperii tempus recensebimus.
Multi jeain Sociis mDtit eos ad praedicandum , facto pristi perieuis illarum tirtutis o sermonis. Praedicat ipse Pervinis, praenuntiare eis bella intestim . Cortonae quosdam sua adnumerat Familiae , O domitatium aequirit: inde feret) reees' in Deus Trasumeri in lam, ubi imitato pane quadraginta dies transegit. Deinde Horentiae , Pi is, persian Tusciae oppida extruit Amicilia.. I. π Niri Ava RAT ipsis hujus anni limine Franciscus Ioah nem de Laudi IH aini Iois. λI bus h castro cincti Geminiani in Tuscia oriundum, virum persectum, Dudi 3. qui meruit vulnus laterale ipsus Francisti adhue viventis, ut largius commodiori loco dicemus, immissis digitis palpare, cuius eorpus Bietonii in Umbria gloriosε quiescit ; nee ceteros destitit quibuscumque necessariis
instruere disciplinis. Aecidit vero , ut postquam cepius contemnendam, Bernar. . Re imo & fugiendam, nec ullatenus tangendam n oneret pecuniam, nec ii. pluris aestimandam terra, vel luto doceret, devotus quispiam viator Ee- elesiam orationis gratia ingressus, uuum vel alterum nummum ad pedes hendita me
Christi Crucifixi ire Altari offerret , & Frater quidam simplex illam inde ni m. sublatam in abaco, vel angulo quodam Ecclesiae reponeret. Accusatur eriminis apud Virum sanctum, quod pecuniam contrectaverit: coram vocatus , & rem omnem humiliter consessus ad aliorum terrorem, Scinstructionem acrius ob tactum arguitur denarium , & in erroris poenam jubetur, ut quam manu suscepit, ore de terra resumat, & extra Coenobioli sepem longius asportet, Sociis ocularibus tellibus,ex ore super stereus as ni evomat, & postea pedibus conculcet Quod dum Frater ille humiliter ad Magistri praeceptum perficeret, repleti sunt omnes tin ore,&stupore ad tantam Patris, de laeta pecunia , indi nationem , didic runtque nummos persei te contemnere, quos ipse saeto viderunt asini sordibus comparari.
II. Sub tanto Magistro hi persecti eollegae persistebant unanimiter in Dei obsequio, in oratione assidua , in sanctis vigiliis, multa corporismaeeratione , in fletu , & lacrymis, cum timore & tremore suam, alio -ῖi. evit rumque operantes salutem , 8c omnium videbatur cor unum, & anima una. Considerans autem Vir sanctus iam aptos, & idoneos evasisse poe- Cis frima'.
nitentiae praedicandae ministros, or simul amplidi esse non oportebat, φmagnum enim sesset mundo detrimentum in una aede coniungi, cujus min ares erant resormaturi per varias partes dispersi , sedit in medio eorum, Tom. I. O &prae-
320쪽
&praeniisso de divina cirea res humanas providentia devoto eolloquio, uniustui usque de salute proximorum eteli, sc in loquendo discretionis voluit facere periculum . Iubet ergb, ut primus omnium os suum aperiat ad praedicationis munus Bernardus, qui primus omnium dedit nomen foetetati. Ille vero fine mora Obedienter incepit, dg admiranda eructavit arcana , ita ut non ipse, qui loquebatur , sed qui inerat spiritus, verba protulisse judicaretur. Secundum in medium prodire imperat Petrum Catanium, qui similiter tam perite, sc expedite Dei reseravit magnalia , ut multis annis summum egisse videretur eontionatorem . Alister de fugiendis peceatis,& acquirendis virtutibus mirum habuit sermonem, sc quisque tam docte de signa in s bi materia loeutus est , ut ex alto Dei virtute, & sapientia omnes imbutos esse non immerito crederetur. Cum ergo omnes eructarent verbum bonum , dc illorum linguae viderentur calami scribarum, velociter scribentium , quae a superiori dictabantur potestate, stuperentque cuncti ad divina in singulos eoneessa benefi- APp eia .eere in medio eorum . qui spiritum insedit,& verba , Christus D
stis. minus apparuit in specie pulcherrimi juvenis ungulos mira nenignitate ,
S affabili dignatione benedicens. Ad coelestem & repentinam hane visionem omnes stupefacti extra se rapti, supini ceciderunt in terram . Sed ut ad se redierunt, dixit Vir sanctus: Fraires mes, caesimo dile simi , summas agite gratias Deo omnipotenti, re Filio ejus Iesu Chriso Domino nostro, cui placuit per oras liciam, thesauros disseminare eae sies. Namque ipse es, qui veru ora i avtium , unguas sist mutorum, Olmpi
eium sermonem facit disertμm, Mundo vitiis obruto misericorduer compatitur . O homines is devia prccipiter, fui errati admouere eoontuu . Utatilem opas Gaboli in tot Diguitatibus, quibus mundus abundat, defru i. ci . i. ii. ret, elegit ig'si ura coNemptibilersui verbis coner, ut non glorietur omnis caro in conspestia ejus , O ut suum quidquid seni rectatur, appareat. In vobis quom vis no multi sapienter secundum earnem, non multipotenter, non multi nobiles, tamen tos ad tantum opus assumpsit, desunandos ae vult in omner regioner, ut i ιm honor ficetis in opere or sorbo, re ad ejus timorem dr amorem rovocetis, gui peccatis fam sint sinuem M. Aetivite ergὸ lumbor te os, estote siri potentet, di induimini armatiarami ei, parati H osequium Gangelii iuue velut Nubel volare, quorumve Impetui Diruul , ct obedientia vos direxerit , ut super aridos e in durieordis terram imbres standatis divini sermonis. Non vos Meavit Dominus
ad hane Sodulitatem, ut h)e sub limine parentum, Ot intra placidos patriae ei mobis duntaxat paeotia, O absque Iab e attendatis, sed ut ponetis nomen dur e striis eorum Gentibus, e Regibus terra. In erasino ero Italia regiones jorIIemur, ne pigri, aut tardi videamur Dei seneplaciti reeeutores, in alia missone ad longinquiores O remotiores Orbis partes eiu profesari. luit sum να- III. Quibus auditis, Viri sancti se ad omnia aiunt paratos, solumque
expectare praeceptum, qui jam propriae renunciaverant voluntati, nee
de sua simplieitate dissidentiam ni perare spem divini adjutorii. Divisit
ergo eis pius Pater terram in lanieulo distributionis , atque intra Italiae fines, volens prima hujus seminis grana jacienda, & hie experimento di--- stendum, quid alibi verbo doceant, eos misit binos ad omnes Hesperiae Provincias. Sibi obtigit in sortem Tusciae regio vicina , ne longius di-o- staret, a primo suae Religionis nidulo , in quo novi quotidie erant pulli ejus evra educandi, ad quam statim perrexit, Presbytero adsociatus Sil