Io. Dieterici Winckleri ... Hypomnemata philologica et critica in diversa Scripturae sacrae tam Veteris quam Novi Testamenti loca. Accedit mantissa gemina similis argumenti dissertationes exhibens

발행: 1745년

분량: 469페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

HYPOMNE MATA

didisset apostolus, si de omnibus prauiS Cupiditatibus ac desideriis suisset ipsi sermo. In desectu contra peccare putandi sunt, qui tantum de gloriola seu vano gloriae studio, quale solet esse iuuenibus propria , eXpΟ-

s vi C E RI thesiaurm ecclesiasticus, tom. I. pog. . I I 67. Unde inter has sententias modia ita Optime via eligitur, ut intelligantur vitiosa desideria omnia ac assectus cupiditatesque suo vitia, quae dcprehendi in aetate Iuuenili solent, varia sane ac plurima, Curiositas nimirum, aemulatio, superbia, ambitio, ia- . Elantia, iracundia, rixandi studium, impatientia, temeritas, vanae gloriolae et quaestionum inutilium studium, eruditionis singularis opinio, et quae sunt his similia..

Confirmatur haec interpretatio tum ex Usu graece loquentium; tum ex iis inprimis, quae in contextu verboni in vitiis his nomi natis opponuntar, VirtutibuS. L icet aUtem, quod supra monui, glossabia voci νεωτεmκος signia

122쪽

PHILOL. ET CRITICA. Io

significatum ivnomiis tantum tribuere sbleant, BOSIUS tamen sic. est. cap. V. II. et II adducit et GELLII loca, qtio mille ανταρδειαν , arrogavIDAM tDuc-mlem commemorat, hic versum I Irgitii νεωτερικως, id est, Iuuer IIli quadam cudacia es temeritate prolatam este pronuntiat. Quorum ex auctorum usu patet, iis vilis esse significatum, τω νεωτερικος Vindicandum, prae-1ertim ubi de vitiis s erino , uti in duobus istis auctorum citatorum locis. Suadet vero hanc interpretationem ipse etiam verborum Pauli contextus. Commendat is in verbis immediate sequentibus 'Γimotheo fidem, Cha itatem, pacem, 1 tque detra stet stultas inutilesque cluaestion S, Cum monet,co quod, illos gignere saltem liteg, probe

sciat; iubet eum elle mansuettim erga omnes etc. U. 22.23. q. Iam hiS vimitibus quae sunt opposita vitia necessario praecipere vitanda Simotheo apostolus debet, ex ipsa

VII. et, qui νεαζουσας . Vocat, aU- estor Clementinormn apud Coa I LIORI VIl L. ApostoI. Minus recte ergo a SALMAS ID,

significationem, qua nouarum rerum cupiditates vetitae hoe loco dicuntur, cui ct una

dedit in ista sua exercitatione doctilis mus B OSIUS. Cons eius. epist. ad Thimiam Rei-nesium, pag. 27 a. ct huius ad illum epist.

123쪽

pog. 27s. seq. liliS vero, qui ita IGNATHad M vessos data epistila putant episcopi

unius sit pra presbyteros eminentiam vocari νεουτ ικ' ταξιν, a BOSIO pariter notatis, addi etiam debet Lu Do v ICUS CAPELLUS

in thesibus de episcopi et presbyteri discrimine,

Fag. 6O7. ἐεωτεριστικην a Verbo νεωτεριζειν dicendurn este monet io. ΡEARSONIVS in

praefatione, vindiciis suis epistilurum S.Ignatii, anno MDCLXXII. editis, pi aemissa.

XXV.

GENES. XIX. 26. Fabulis iam olim annumerarunt hoc impii

quidam, quibus vero ora obturauit Ρ Η Ι-L o libro des profugis. R. A B E N E S R A, ignea pluuia, sulphure et salsugine mixta, accensam mulierem, et sic in salem mutatam obriguisse, putat. Sed , magno conatu magnas egisse. eum nugaS, reete iudicarunt viri docti. Opinantur alii, salis statuam appellari, non, quod re vera ex sale concreuerit, sed quod similitudinem salis habuerit, adeoque metaph Ο-rice ita dici volunt propter incorruptibilitatefit et perpetuitatem. Hinc Io. BGDl-Nus lib. V. de republica, cap. VI. pag. 962.

Hebraei, scribit, firmes mi societates an Llant foedera solis, id est, sempiterna; quis

nihil eorum, quae concreta sunt ex et cutis,

o re

124쪽

PHILOL. ET CRITICA. Io9

D incorruptius es o Vt eodem sensι sacraeliterae Iutuam fusis aurigant, non, quiar ex sale Nucreuerit, ut quidam valde in Ise pu-

tam, sed quae sempiterna sis futura. Ipse

quoque Megalandor noster L v THER Us eo inclinat in commem. in Genesis, ad h. l. ad dens; non diu tamen .eam perstitisse, verum

cum urbe Zoar a tonitru contritam euanuis

se. Rectius sapiunt, qui, vere in salis statuam, lapidem vel cumulum columnae mam prae se ierentem, singulari Dei nutu, mirabili modo sutile transmutatam, dicunt.: Mutationis huius modum ignoramuS: quamquam AUGUSTINVS in libro de mirabilibus scripturae autumat, Deum, quicquid stl- .suginis in corpore fuerit, lacrimas scilicosi sudorem, phlegma , sputumque in totam eius substantiam traduxisse, idque hoc pacto adeo infecille, ut in salem penitus tria Ssormatum sit. Ridiculi fiant inter alias coimuersionis huius causas istam etiam proseren- tes ludaei, quod modicum salis Lotho ad: hospites in domum receptos comiter tractandos negauerit. Strepitii pluuiae stilphureae pereuntiumque clamore perterritam retrospexiste, alii putant; uti timoris vehementiae alii tribuunt, ne apsa quoque incendio corriperetur, nonnulli curiositati. Plu-

rps causaS coaceruat CLAUDIUS MARIVS

u i C aes Nais liensis, lib. III. in Genesis r

125쪽

HYPOMNEM A TA

- umn etiam Loth, heu misi rabilis uxor, SPu tanto snpefacta metu , seu stulta capiιlo, Ida fuit, vetitum contra consurgere pactum, Feminis innata animis, quae denique cunque

Causa fuit: Sodomam in lectans se pone

ruentem

Confestim poenas violata lege subluit, In statuam couuersa solis, Joliataque luce Sic animam infelix cum corpore perdidis

Nobis et diuini praecepti violatio, et Praeposterum terrenorum desiderium in causa suille videtur, ob quam graue ita supplicium subitu iusta illa suerit. Cons Luc. XUII. 3 2.

fuisse illam statuam, cx ipsius antiquitatibH Iudaicis, lib. f. cap. XII. patet, ubi: Lothi. Uxor intcr abeundum, scribit, subinde ad urbem respicisus, re curio res nodem hanc contra mandatum Dei spectans, in saluam salis s versa. Diptam es mihi iam de rigae nam. stat hodie pargum Hierosiolumitanum

sic: L o quod uxor Lotbi fuit de siliis Ahors mpopuli Sodomae, respexit pos se, ut videret,

126쪽

PHILOL. ET CRITICA., Iri

puisam futurum esset cum domo putris Die . . atqire ita jactum est, ut facta sit cutimvasa-

lis, duratura usque ad tempus resurreri vis, s ste quo mortui reuiuiscent. I R E N A E V s Ilib. IH cap. V. de statua hac tradit, quod, quantum a viatoribus curiosis transeuntibus decutia- . tur, tantum breui succrescat. Confirmat 'idem etiam 3 E R TvLLIANUS Bbro de So- . . doma, cap. III.

In fragilem mutata salem serit ipsa sepul

chrum

Ipsaque imago Isbi formam sine corpo P

, Durat adhuc etenim nuda satione sub ae-

. . ' thram,

Nec pluuiis dilapsa, sta, nec diruta ventis. uuin etiam si quis mutilauerit aduena formami Protinus ex sese suggesta vulnera complet. Cui et Pstv DENI Ius concinit in hamara. '

siquitur illa quviems sis sudoribus vis et Sta nuda ex fluido plenae dispendia formor Sentit deliquio i quantumque armento cporum e Attenuant saxum, tantum lambentibus humor Sufficit, attritamque cutem per damna re- οῦ formuIs ' .neo

127쪽

HYPOMNEM A TA

. nec non B EN i A II IN Ιudelensis ita itinerario, ubi: Ex monte, inquit, omsorum Sodo' nuticum mare conssiciti re a mari vero illa

ad cum n fulis , in qmvn Lothi uxor cou- uersia es , duae leucae sunt: Constat enim . adhuc cumulus itis, qui a tregibus aliquandola bendo imminuitur, denuq ad prisinam cre- . scit molem. Cons et SEDULIUS, CUiUS verba leguntur in io. BAPT. ΟΥΤ II spici- legio, siue excerptis ex Flatiis Iosepho ad noui testinenti illustrationem, pag. I 69. aliaque pamim loca, obuia in PAULI COL DII ES II obseruationibm sucris, pag. Io8. Aliorum,. i idem qui fuerunt testati, meminit Io, Io C. - ς , s C Iiv D I' IV S in compendio hi oriae Iudaicae, Fabulosis vero, historiae huic addi solitis, narrationibus recte id annume- ' rat ii Enai ANNUS wUrs IVS in misit ellan is ' ' sacris, tom. II. pag. I9s. seq. Consentientes .hac in re plures sanioris nasi habens. Quod' ' . . enim ad IOSEPHI praecipue, restis maxima

sorte fide inter ceteros adductos digni, te- stimonium attinet, illius quidem auctoritas

tanti est o rΥ o iam commemorato sic. cito

ut serme, ipso assetierante istius statuae du- l

. rationem, pro Vera habeat narrationem ii

hanc. Ita namque ille: I ero flimile non es, , s. quod sudio decipere voluerit, IOSEPI IUS . s. scilicet ab omnibus enim mendacii coargui . io potuisset , cui bono tam longam statuae dura- ' . . tionem excogitast et ' Rectius tamen, ios Ε- i

128쪽

PHILOL. ET CRITICA. II 3

PHO, tacense hanc rem diui Mosis historia, fidem habendam esse, negat reuerendUS CHRISTOPH. WoLLIus in dissereatione

erudita de gulari facto ae fato uxoris Lothi, Lipsiae anno MDCCXXX. habita, g. XUILaddens: si verbum ι στορειν quod legitur incitato IOSEPHi loco, et de quo dumi haerent interpretes, num hic Aisoriam contex re, an vero oculis suis videre significet 3 cum uterque illi competat significatus videre hoe loco signis i , potuit is quidem aliquod vidisse monimentum, quod Ammodi columnam referret, et quod hominum traditione pro lsas tua venditabatur, sed inde nondum consteiatur, fuisse hanc sat Aam reuera eandem, inquam Lothi commutata fuit coniux. Nolumuε igitur miracula temere augere. Nam in Moissis historia sita paulo ante woLLivo nihil ea de re habetur, resque o iis side caret hiasorica. Pluribus conferri ad hunc Mosis

locum merentur scriptores a CHRISTOPH. HENR. SCHET ELIGIO in bibliotheca sua disputationum in V. et M T. pari. I. g. 6 seq.

lologicis et criticis, voL L pag. 7I 7. seq. ali gath Addatur illis Io. CASP. LOESCHE. R vs in obseruationibus selectis, fascis. II. pag.

88. seqq. et marime reuerendo CHRISTOPHORO AUGUSTO HEVM ANNO Opposita.

129쪽

ΗYPOMNEM A TA

gerit, Anni MDCCXL. pug. 6o seqq. Celeberrimo vero woLLIo singulari obse uatione dubia quaedam mouit reuerendus

occurrit in den nittesichen Z1nmerchungeu liber ad rhand Anmere ungen iam der Theologie, orchen- und Gel hi ten-flisorie, a beato ΙΟ. FHRISTOPH. COLERO euulgatis, inder m. Summiun g. ΑΙ .seqq. Id singulare est, quod scribit in protreptico CLEMENS Alexandrinus, poetis Niobeinesse inorem Lothi. De hac autem Amphionis, d hebanorum regis, coniuge, filiaque Tantali, fabulantur poetae, quod Qecundissima mater ad orbitatem redacta per Apollinem et Dianam, qui filios filiasque omnes sagittis confixerant, prae nimio moerore in

saxum fuerit conuersa. Uid. II OMERUS Iliad. ω. ARISTOTELES M. VI. ethicorum ad Nicomachum, cap. IV. S. IX. SOPHOCLES in Antigone et Electra ; CICERO lib. III. Tusculanaxum quaesionum s ΡAUSANIAS in Attitis; s E N E C A Tragicus in Hercule furente, et Oetaco, item in Mamcumone ; A L V S G E L LI v S m. XX. noctium Atticarum, cap. VI. et AUSONIus epitaph. XXVII.

Pari modo de Orpheo fingunt, cum ad inferos descendisset, repetiturus Eurydicem suam, quod, cum respexisset, illa sit retracia. Fabulam vide apud vi RGILIUM lib. In.

130쪽

PHILOL. ET CRITICA. I

XXVI.

GENES. XLI. 42. EST H. VIII. IS. Maximo suit apud cuiustos fere populos

in honore albus color, adeo ut sit mae ipsis iudicaretur munditiei, innocen- tiae ac puritatis symbolum. PLUTARCHUM saltem audiamus, probi. XXVI. colorem candidum naturalem, simplicem, purum, , lucidum salutat, eundemque proinde mores ingenuos, puros, simplices, decoros, signuficare, et laetitiae, libertatis, honoris victoriaeque symbolum esse pronunciat. Triplici autem in casu suisse huius coloris vestes usurpatos a veteribuSa antiquitatiS mon menta docent; honoris nimirum gratia, in re lacta, et in sacris. Quod ad primum at- tinet, coloris albi vestes illisse inter omnes ferme gentes ceteris honoratione impera- .

toribusque, regibus ' principibus , aliisve illustri dignitate cbri picuis per nis quasi 'dicatas constat. Apud Hebraeos amictum rcandidum primores gestasse, DA NI E L HEIN-s iv S refert in exercitationibus ad Luc. XXIV. . . II. pag. I96. Vnde et mortuos principes albis tunicis tumulo mandatos ab iis suisse, IO. BuXTORFIus infnagoga uisica, cap.

SEARCH

MENU NAVIGATION