Palaeographia critica auctore Vlrico Friderico Kopp Hasso Casselano. Pars prima quarta De difficultate interpretandi ea quae aut vitiose vel subobscure aut alienis a sermone literis sunt scripta. Volumen alterum

발행: 1829년

분량: 555페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

672.

110 LIBER III. CAPUT II. f. 671.

cium globo alato, nostro Aimili ornatum est. Longe igitur abest, ut geminum Osirin . 664ὶ cum Winckelmanno hic ognoscamus. Eadem haec gemma say. Haveum tab. II. n. 634. Murr. Dumnal αur Mnat - Gesch. IV. I 4 i. tαb. I. A. Paraer. tab. 24. Fun r. dea oriento. I. tab. LII. n. I) est, cujus inscriptionem ab Olao Gertiatato Tycliseno perperam esse Ieclam olim Bud. u. Sehr. LI.i8i in contendi. Imagines Persicum inagis habitum quam Aegyptiacum produnt. Superne Sol pictus esse videtur, et septem pone sollam globuli Planetas repraesentant. Quare astrologicam gemmam hanc esse conjicio, aeque ac similem apud Caylum III. lab. X. n. 43. In alia v. LVilae. tab. I 8. n. 67ὶ qua luor globuli cum scita sunt conjuncti, haud scio utrum ex errore, an Ox Causa mihi adhuc ignota. Sed majoris negotii esse videtur verba in-

122쪽

INSCRIPTIOXES SEMITICAM. f. 672. 111

scripta interpretari. Passerius quidem II. P. 72ὶ haec omnia missa vult fieri, quoniam litorae nullum se judice sonum prodant: sed quominus in hoc ejus judicio acquiescamus, major nostra diligentia prohibet.

Itaque, quo cardine res Vertitur, literas ut agnosceremus ope. 673. ram dedimus. Quarum exactam se formam dedisse professum Raspeum eo Iubentius Seculi Sumus, quo similius, excepta extremae literae geminatae forma, hujus exemplar illi est, quod Murritis, in ejusmodi, quae ad arteS spectant, rebus vir helle curiosus, vulgavit. Prima quidem litera, quae Iiri a crecta scripta, dubia esse videtur; sed in Passerit exemplari transversa ei hoc modo: D addita est, ac facile sieri potuit, ut in reliquis exemplaribus haec inferior literae Pars Cum circulo, quo gemmR Circumdata est, coincideret. Quod si ita est, , erit hac forma L . Atque illud etiam accidisse suspicor literae, quae Sequitiar', quippe quae similitor, in circulari linea insistat, cujus circuli par tem si illi addideris dod habebis, nec pro alia Illera illam figuram habere poteris. Tertiam et quintam ' esse modo l. 664

vidimus. Duarta ' legenda erit. Sexta notissimam figuram roυi exhibet. Septimam eamque adhuc incognitam, neque in meam

palaeographiam Semiticam Hild. u. Schr. II. 95 seqv.) illatam, hac forma si cum magis nota v sib. p. 39 i) contuleris, socilius DPhoenicium agnosces. Restant duae extremae omnino similes, in quibus incertus haererem, nisi Murrit exemplari adjutus, ex hac

123쪽

112 LIBER III. CAPUT II. l. 673.

sorma ', qua in ille exhibet, literam a agnovissem. Eo enim nostra differt a, Daleth vel Neschin, quod caput inferiori loco est apertum. Ex illa autem literae Q forma facile hanc prodire potuisse alia gemma Mua. Flor. V tab. 23. n. 43, inter Graecas Proserenda, docet, in qua Graecum I simili modo in

hanc sormam P conversum fuisse videmus. Omnium igitur lite rarum vi ac potestate explanata inscriptionem sic legere licet: aera m π quod ad verbum vertitur: usque ad dracendere myaterium occlude, sive, quod idem est, uaque ad inferos myaterium aerva. Verbum enim 'm', quod descendere Proprio sonat, saepe additis vocabulis ad Orcum vel ad a Pulcrum usurpatur. Si vero hanc nostram interpretationem admittere nolueris propterea quod verbum illud solum legatur; hoc ipsum et eorruere significat Deuter. 2O. D, unde idem sero sensus usque ad interitum nascitur. Verbum denique a1n, Chaldaicum ad aepire denotat, quod perinde est atque claudere, hoc autem loco, quia cum Voce myoterium ConjunCtum, servare Vel tacere. Egregium iude veloribus proverbium fuit :

sunt vertunt quidem Davea Ustientiae eat δilentium sed melius forsan illud verteretur ames avienti quo sapiens linguam sepit est 3ilentium. V674. Duos, qui praeter illas literas in gemma exstant, characte.

124쪽

INSCRIPTIOXES SEMITICAE. l. 674. 113

ut ille terram, hic coelum repraesentaret. Verum isti interpreta. tioni, omnibus idoneis argumentis destitutae, vix erit quisquam qui calculum suum adjicere velit. Prior enim character exactnmitterae Phoeniciae Aleph formam habet, unde conjicere licet alterum, qui crucis ansalae speciem Prae se seri, literam etiam esse,

nimirum Thau, quod erucis forma a Phoenicibus Pingebatur. 0uibus Illeris, praeter illud, quod in cruce ansata inest Benigma ε. 7o7ὶ, significari videtur ab initio usque ad fnam f. 289. 469. 58i . Dc notissimo in Graecis praesertim symbolo, literis A et u notato, infra uberius disserendi locus erit. Quod ad sorimam attinet literarum, pluribus sane argumentis Confirmata Opinio est, quam olim Bild. u. Sehr. II. et 8 i in prodidi, antiquissimas Persarum Itieras Phoeniciis suisse similes. Persae certe quum per longum temtinris spatium Aegyptum tenuerint, quidni eos literas a Phoenicibus in Aegypto commorantibus accepisse f. 374)statuamus 7 praesertim quum alia plura Persas ibi didicisse Herodotus si, i 3 I) tradiderit. Darii quidem tempore eos suae genii propriam scripturam nondum habuisse ex duabus Columnis COI-ligi potest, quas ille erigendas curavit, alteram Assyribs, sive PhOmniciis f. ii o), alteram Graecis literis inscriptam Hero ι. 4, 87 . Sed aliae Praeterea accedunt rationes, quibus verisimillimum sit, Persas primum usos esse literis Phoeniciis sitim. de Pacad. 4o. P. 9 I. f. Imonet. tab. 29. f. et 3οὶ

125쪽

ii 4 LIBER III. CAPUT II. f. 675.

675. In Sardonyche insculptum hoc uenigma Caxius Ι tab. 5b. p. 16 i) nobis proposuit simulatque haec addidit verba: ista Pays,

qui a produit celte antiquite est pro uve en generat Par Ies Caracteres Pheniciens places au-demous de Cet animal; je dis en gen rat, Par Ia ration, que ce Peuple negociant et navigateur Parcousequent avolt des habitations sori repandues sur Ies cotes. de ne pula dire comment eos let tres dolvont eire lues; elles SOnt ex-aClement gravees. - - Il est uraisemhlable qu'on y lrouveroit lonom du Grave . - - Qua quidem viri docti conjectura licet nihil minus sit verisimile; noli tamen meliorem nunc u me e P ciare, qui ne literarum quidem exploratam habeam potestatem. Ouum enim characteres excavatos in gemma esse Caylus Rifirmet, haud scimus quorsum versae legendae literae sint. Siquidem fieri Potuit, ut annulo signatorio gemma Olim esset inserta: quo posito

126쪽

omnia, quae ex gemina ipsa delineata sunt, inversa nunc videa. mus neceMe est f. a Io). Νeque literarum figurae idam expellunt dubitationem, quum haud semel literas singulas inversas, quin integram etiam Phoeniciam in numo inscriptionem dolorium Ver- sam Bild. u. Schr. II. I 4 I. I92. I93ὶ observaverimus. Atque ad ista impedimenta plurium characterum insueta accedit sorma. Priamus quidem a lacua incipienti vidcri u Phoenicium potest, sed retroversum. Secundus, qui literae B speciem prae se fert, mirus inter Phoenicios foret. Tertius ' esse videtur. Quartum autem vario explicare licet, prout ad unum vel alterum Semlucorum MPhahetorum respiciamus. Multa igitur conjicere, sed certi nihil statuere licet. Quae magis distinctae, sed dextrorsum spectantes, compa- 676.rent literae prima et tertia me eo adduxerunt ut rectius ex ima gine cera impressa delineandum hoc monimentum fuisse cense rem. Phoenicias enim literas Plerumque sinistrorsum legimus. Vide igitur si inversa inscriptio sic forsan legi potorii literis

in gemma 2. 8 MI

Phoenicus Hebraeis Omnes enim Phoeniciam litorae o sormas nobis nondum cognitas esse supra l. 673ὶ suspicatus sum. Extremae Vau figura cum ea congruit, quam Hild. ima Sehr. II. i54) in lateris frusto delexi, quod in Babylonis ruderibus repertum est. Couser si placet va-

127쪽

677.

rias etiam literarum i et o figuras a me in M. cit. p. 382 et 39i collectas. Sed dixerit forsan aliquis sedemus veram hanc esse Iit rarum lectionem, vox tamen illis literis composita nullum praeberet sensum. Recte hic quidem, nisi si conjicere liceat contraiactam vocem TCn esse pro Uzκ . Quod Si defcndi posset, certe verborum ex vinculia auis, tauro effugienti adscriptorum, sensus neutiquam ineptuS EA8et. minutus signatorius, quo inclusa haec gemma erat, in Cy-Pro ost repertus stam e traveti. II. ε. i. p. 326 . Inscriptio lectu

dissicilis; sed ex illo Π, Illi , quod medio loco haud dubii legimus, recte colligitur, literis, quae praecedant, pariter atque illis, quae Sequantur, nomina contineri propria, possessoris nimirum ejusque Patris. Νotissima enim res est non Graecos soIum, sed tot uni etiam orientem filii nomini nomen addidisse patris. Quae vero nomina eo dissicilius hic legi possunt, quo clarius ex pluru

128쪽

hus litem inter se junctis apparet manu currenti ideoque minus accurate D. Bild. und Sehr. LI. Io4. I 63. 3ost in illa seripta esse. Prioris quidem nominis ab initio litorae di, et in extremo ri salis distinctae sunt, ex quibus , non nisi praepositivam literam esse jure conjicitur. Ac Posterius nomen Nam esse videtur. Sed reliquarum literarum omnino dubia est Iectio et dubia etiam imaginiis significatio. Quod ad insulam denique attinet, in qua annulus ipse repertus esse dicitur, conseras licet, quae de aliis in ea detectiis Phoenicum monimentis olim Bad. u. Schr. I. 2o3ὶ disserui Uui amuletum hoc edidit Dubias ehoix deo pierr. gras. Egrat. 678. et Pera. I 8I7. 4. in fronte) inscriptionem minime interpretatus li-

129쪽

118 LIBER III. CΛΡVT II. l. 678.

teras has Aegyptiacas similes iis esse, quae in lapide Rosetiano conspiciuntur, sibi persuasit. Ego vero hanc inter utramque scripturam similitudinem nequaquam Bgnoscens Hebraeas potius literas videre milii videor, antiquiori illas quidem forma, quac propius ad Phoeniciarum genuis necedat. Quas igitur inter se collatas sic interpretor

Latine: Exacindam ei dentem, Pro innoxium reddam nimirum hostem. Verbi quidem re ex inconstanti Hebraeorum orthographia f. 433ὶ variam, praeter illam, 1ormam et rru, et Dri , et et rulegimus sensu permanente eodem. Locutione ipsa orientis poeta plurihus locis m. 3, 8, et I 8, 7ὶ utuntur, quibus dentea evellere idem est atque vim favere inimicomm. MoIeste sane sero nota nisi mea auctoritate illam interpretationem niti, quae At vera exset, dilueide appareret recentioris Hebraeorum Scripturae ex RH-tiquiori Phoenicia transilus. Specimen etiam haberemus linalis Nun, quod quo minus cun Min confunderem sola ejus longitudo me admonuit. Obse vatu praeterea dignum illud literae impositum signum est, quod pro nota lectionem adjuvante equi. dem habeo, de cujusmodi signorum genere viros doctos non ita

130쪽

COnsulto ex Semiticia inscriptionibus, quae Graecis Scriptae 679. sunt Iileris, Selectam hanc primo loco posui, quo clarius Paleat, quantopere alienae a Sermone literae interpretes turbent, adeo ut quae intellectu sint facillima legant relegantque, sed nihilo magis

capiant. Victoriam in gemma illa a Capello n. 53) edita quilibet agnoscet qui ubique fere similes ejus imagines in permultis aliis

SEARCH

MENU NAVIGATION