장음표시 사용
101쪽
plectantur : nulla causa est, quin rationes etiam autoritatibus sulci aliatur. quas Erasmus si diligentius recensuisset, non transtulisset propositationein, ex , in Andriae prologo: sic,
bene vertendo , eas defribendo maI , ex Graecis bonis , Latinas fecit non bonas.
Quod equidem ut non improbo, ita consilium non laudo: quo adductus est, ut id faceret, ob amphimacrum vitandum. At si his rationibus non acquiescat, exemplis saltem credere cogatur: quae quanquam habebam penὸ infinita , tamen & multa omisi, in quibus possent tergive sari: dc alia firma penh innumera , ne taedium parerent. paucis igitur contenti simus. Ex Hecyra igitur cum illud possemus adducere:
Eam calamitatem vestra inte2gentia:
Supersedimus duabus de causis r quoniam & ipsi liquidam non gemianant in postrema dictione: & nos, pronomen , quod primo loco pom. tum est, monosyllabum agnoscimus. quare audiamus ex Asinaria: nὲ si tussire occovsit, ne sic lupat. Puto aut i uc legendum praecipient: Fors si tussire. Nam ii magis erunt ferendi, quam qui putabunt conjunctionem , si, corripi: ut in , nisi .
de in , Duidem. Quare alia quaeramus. ex Gurgulione: Sitit haec anus . quanti Pum sitit. modica est. capit. Item in his duobus , binos: Pervelim sepultam. sed auom adhuc nas odos meo. Sedatum te. quam longe a me abest. lumen hoc fide. Videamus alios multos, in eadem: Sed grandiorem gradum ergo fac ad me obsecro. Ubi . fac, longum est, contra recentiores.
Salve anus. egon Disa sim , qua sicca sum siti' 'mne ego huic dico' quid dices ' me periisse , age. Item ex Andria: Sive ista uxor, sive amica est, gravida ὲ Pa hiis est.
Quo e versu ut creticum tolleret, non veritias est universae orationis detrahere ornamentum : pronomen illud scilicet, quod in secundo loco statim legitur. Videamus erao etiam ex Eunuchoma cum amatore suo cum carκant liguriunt.
Nam hic non possumus essugere , quin aut prima in sede creticus fit aut in quinta. Nam si secundam vocem non collidas, sed integram relinquas in dimensione , sicut Dequenter fit, & Plautus voluit sibi l cere in Pseudulo:
Si de damnosis natis, aut de amatoribus.
Creticus sit inevitabilis in quinta. Nam prima syllaba natura , non
positione longa est. Genare enim mediam natura producit. Sin collidas , jam in prima sede hoc eveniat, eadem validi inmus ratione: quam Iis etiam ex Heautontimorumeno: Itane comparatam esse hominum naturam omnium.
102쪽
Quem versum qui trochaicum putent, nugas agant. haec enim saga neque necessaria est, & est frustra. Nam in prologo Adelphorum, quae pars esse debet politissima: Indicio is se ipse erat: τοι eritis iudices. In eadem fabula.
Eam , aut hῖc nunc manere tandiu. aut nunc persequi.
Ineptε divertunt ad trochaicos. Quid enim in illo dicent a M. futilis, somnium. sineres veJ illum tuum '
Etenim trochaeos extorquere nequeant ex eo. Et in Eunucho: Sed neminem curiosum intervenire nunc mihi.
Quem Erasimus versiun pro senario imprudenter sese metitum esse putat. Et in Hecyra: A M)rrhina haec sunt mea uxore exorta omnia. Et in Poenulis: - P que meos amores, psque Adelphasium meam. Et in Amphitruone: Inimicos osa sum semper obtuerier. Item in Asinaria : 'Deam sibi invocet, quam lubebit, propitiam.
Et in Aulularia: Nempe sicut dici . quid hic ' non poterat de suo eEx Casina: Aut quasi lumbricus terram quidem te postules. Sicut ex Captivis:
de me continuo recipiam rursum domum.
Ex Casina alterum: Quid facies' coiscludere in fenestram firmiter.
Qi md si dicant elidi sibilum, quemadmodum in Rudente: Illu biores fecit : fene Prasque indidit: Objicies illud ex Aulularia: Edepol mortalem parcὶ parcum praedicas. loco si jurandi adverbium pronuntiatum autument ab antiquis per taediae syllabae exemptionem : alham opponas e Pseudulo:
Nunc tuo cum filio liber accubat. omnia.
Ubi si dicant, ad . praepositionem in compositione etiam correptam enuntiari consuevisse: quaeramus nos , quare in aliis carminum generibus nullis licuerit hoc. QDd si respondeant in causa esse pedestrem ac vulgarem orationem : hinc instemus nos, non valde meritam esse illius vilitatem, ut tam accuratis astricta numeris creticum aspernaretur. It que verbum substantivum aliquando miris torsere modis: ut in Milite Plautus: Censen τινὲ ad δ esse parcum , ct miser; vivere I
Dicas uxorem tιbi esse necessum ducere.
Apertius vero in Gurgulione, simplici sibilo pronuntiatur:
103쪽
IIuic anui non suis est soli. canem esse hanc quidem. Caeteriam quis extinet a cretico versum illum ex Trinummo r
Nisi qui ad trochaicam aram illam misere confugerit 3 Quare illo obruantur ex Gurgulione, quem iambicus, ut sese in omnia vertant. quin sit, essicere nequeant: Libera lepos , ut veteras vetusti cupida sum. Atque initio quidem arbitror vocalium tenuiorum mollitie factum, ut
subirent pedes alieni: sic dicimus ,
m bacchium etiam receperimus illo versii:
Et Leteis ocreas lento ducunt argento :
At hunc versum spondaicum putat Diomedes vir doctus non malE : ut mollior vocalis lubeat fortiorem. Sic creticum interposuit, ut spondaeum faceret, in verbo, aureo. Quod si in tragoedia cretici sunt, in heroicis bacchius 3c antibacchius , ut taceam anapaestum , tum H meri , βο se τε: tum Virgilii, Fluviorum rex Eridanus . non Videntur fuisse tot monstra necessaria , quot isti eximendis elementis crea xunt, in auidem, in sicut, in simul, atque aliis : neque excludendas
integras fuisse voces, aut alias spurias ingenuis supponendas , quod se cille Erasmum&ωpra ostendimus, & ex his patet. Nam in Eunucho, despcntam , posuit: despicatam, sustulit:
Habeat despicatam . quae nos semper omnibus cruciant modis.
Auxit etiam errorem alia culpa, clim ex eadem fabula versum fingit ex puris creticis: Siccine agis y quis tu homo es ' quid tibi vis ' quid cum illa rei tibi est 'Quem tamen iambicum quadratum agnoscas. Pari infelicitate & illum ex Andria creticis conclusit, qui esset senarius integer: In denegando modio quis pudor est paululum. Restituta nanque per initium praepositione, quam ille nimis confidenter fistulerat in prioris finem , tolles illius & errorem, & audaciam: simul deprehendes crassam culpam : qui creticum ex tribus vocibus con fectum iri speravit illis, quis pudor est. Veriam ille vir curiosior paulo fuit emendandis autoribus. Nam& apud Senecam: secum intensio fra it, animum remissio : a Tum ibi dixit esse inversum senarium , atque ipse sic invertit: Remissio animum frangit, arcum intensio. Dixisset commodius, quod ad pedes attinet, sic legi posse : nunc cum necessitatem asseret, causam suam tacit deteriorem. Nam de sic senarius est : & in aliis apud eundem autorem senariis non observatas magis leges intelligas, quam in comoediis aut aliis fabulis , unde ille sume- . Quod si acrius contemplere, longe concinnior sententia est: quam deformat ille inversione sua. Nam sententia Iametsi aequaliter de arcu,
104쪽
& de animo , pronuntiat per contraria . tamen Vult arcum referre ad animum, quoniam de animo quaerit statuere. Itaque non ab eo inci ' pere; sed in eo sententiam terminare oportuit: praesertim cum praeter expectationem de animo sentiat Nihil enim mirum, intensione arcum, at mirum remissione animum frangi. Quare & crescit oratio , & talis est, ut quavis pedum dispositione potior sit. Ita curiosa haec ingenia saepenumero judicio carent. De comicorum versuum materia, partiumque quantitate, satis disputatum est. de ipsarum partium numero deinceps videamus. Principio, quod antea in libris De an Poe ira statuimus , hic repetendum est, Versus per initia curtos fuisse, duobus ad summum contentos pedi bus. Id quod & ratione comprehenditur : siquidem partes toto corpore priores sunt. & exemplis : sic enim ortum esse primum senarium in Apollinis pugna, quam cum Pythone conseruit , ex illa simplici a clamatione:
Quam cum & iterarent. & frequentarent , natum aiunt senarium :quo tantopere in suis oraculis postea ille celebratit.
de causa apud autores fabularum, invenias unica voce contentum um : ut in Eunucho : Occidi. Sed & monosyllabum interdum: ut in Hecuba:
Et eadem geminata voce, distinctae voces, ut in Pluto, ut in OresteqEt conjuncta: ut in Philoctete Sophoclis:
Repetitis deinde tractibus productiores facti : ut in Nubibus:
Hoc quoque ita in Trinummo duplicatum fuit, ut dimeter fieret: o Callicles , ὸ Callicles. Ergo cilin duo pedum essent genera , alterum motorium , alterum statarium : qui versus ex motoriis constarent , in iis binos pedes singulis collectos tractibus feriebant: qui autem h statariis conflabantur, talis habebant suum cuique sedi pedem referre. in priori classe sitit pyrrhichius : cujus versus Enopolios dictus est : quo usi sumus nos toto poematio , quod dicaveramus sileni natalibus.
Modὸ citus ego pede celere magis ago numeros : si aeque Venere duce loca seper acta volani.
Ξjusdem generis est, iiambus , trochaeus, tribrachus. In secundo censu
105쪽
spondaeus habetur , dactylus, anapaestus , proceleusinaticus, creticus, amphimacrus, bacchius, palimbacchius. Neque vero sine ratione fidit hoc. In his namque vocibus, accentionum natura quatuor, aut quin que temporibus frequens est. Ergo statari j versus ex pedum numero nomen obtinuere : ita ut heroici, quoniam sex spondaeis constarent. senarii dicerentur : motorii autem non item: qui ob celeritatem satis habuerunt , ex dimidio tantiim nomen sibi retinere : propterea quod bini prodirent simul: atque ita factum est, ut quibus essent pedes bini, ii monometri vocarentur: quibus quatuor , dimetri: quibus sex . triametri: quibus octo, tetrametri. Haec apud Graecos. Latini autem hi, nominibus etiam alia addidere: non ab dimensionibus, quae binos caperent pedes , sed a pedum numero , quaternarios, senarios , octonarios: tanto commodius, cum unica voce etiam imparibus constiti tos pedibus nominabant. Quinarios , septenarios. Nam hos Graeci bracnycatalectici adjectione agnoscunt, quanti sint. Octonarios autem etiam quadratos appellavimus: quemadmodum in cubica figura anguli octoni sunt: ita cum eandem quadrantalem dicerent, eodem nomine hosce versiis insignitos voluere. Nam constituta quadrata superficies, si fluat atque postea sistatur , quadrantes creat. quare corpus
hoc Latini Graeca voce tesseram vocitarunt: non a laterum numero,
ut quid Nn putavere, sunt enim sex ε, sed ab radice constitutionis : sie enim appellant Mathematici. Praetereacdin senarii plus in usu fuissent, primusque Boistus produxerit octonarios , ab illo tractu lonUs nominavere. Ergo neque Gellius Ennianos versus quadratos recte appellavit trochaicos illos: Noe erit tibi argumentum se r in promptu situm.
Ne quid expeZfes amicos , tute quod possis agere.
Neque Varro in septimo De lingua Latina, illos ex Eunucho:
en amyuot adolescentuti coimus in Pyraeo rSiquidem Rustinus autor est , eundem Varronem ita sensisse, versiuri septenarium fieri, esim ad senarium pes trisyllabus adderetur : additque exemplum iisdem numeris, ex He ra :Nam si remittant quippiam Philumenae dolores.
Non sollini igitur a se dissentit ipse , versim etiam errat definiendo. Nam de major est septenario, & trisyllabus pes bracchius praesertim , iambo non soldm est adventilius, sed etiam alterius tractus diversi , neque dignus qui in iambici definitionem admittatur. Et ridiculum est , non potius septenarium ex septenis fieri, sicut ex senis senarium . quam h senario & uno pede , tanto minus trisyllabo. Sed prosecto magnos viros autoritas sepe texit', etiam male sentientes : sicut Ciceronem quoque fugit ratio , cisim in prima quaestione Thusculana septenarios orat illos tueu rei quias semias Reg s denudatis ossibus, Per terram fiat delibutas foris diu vexarier
106쪽
Erasimus Varronem secutus, tetrametrum nihilo felicius expliavit illi; verbis . iambicum tetrametrum interdum in fine fraudari una syllaba producta penultima , quoties iambico dimetro accinitur dimeter cata secticus. Nam quid attinebat dicere penultimam productam ὶ neque enim necessarium hoc est: quo loco de tribrachiis esse potest & dactylus: quorum syllabae postremae breves sunt. A t quae est illa explicatio λquasi cita dicas , Homini interdum pes deest, quoties integro scinthomine, alteri semihomini pes deest. At vero quis nescit tetrametros none duobus dimetris; sed ex quatuor dimensionibus constare 3 si quis vel partium consideret rationem, quarum singulis aequale jus sit in versu: vel originem ipsam intueatur. Neque enim Boistus ille , ali sisve qui si piam , dimetro dimetrum aptavit: sed trimetrum , quem tum longissimum invenerat, monometrum addidit. Praeterea quis hoc audiens, non
putet esse nefas caesuram facere in quinto pede a siquidem ex duobus dimetris tetrametrum est consarcinandum. Quid quod idem abusus est dimetri trimetrique appellatione 3 Nam imprudenter versem illum ex Andria iambicum pentametrum dixit esse :Hoccine creditule est, aut memorabile 'Qui esset trimeter brachycatalecticus. Neque enim idem esse ιυπον, Ac pedem , supra diximus : sed capere motorios pedes duos : quare si pentametrum iambicum exigas & a Graeco poeta, & a Latino , tanto altero majorem ostendat. quem errorem etiam in illo continuavit: Novi rem omnem. sed est Simo intur ' est 'Ergo nihil mirum sit, qui motoriis pedibus auferat sua jura, ad statarios immerito transferre. Illum enim versum ex Andria :Vt malis gaudeant, atque ex ιncommodis :Ausius est creticiim dimetrum nominare. qui tamen pes cum non soldm syllabarum numero , sed etiam temporum quantitate prolixior . quam spondaeus sit : quare solus unam dimensionem non expleat, si sponditus implet 3 Eum tamen secutus Rivius , parem erroris admisit proportionem. Siquidem trochaicis anapaestum interseri nonnunquam scripsit causa celeritatis. quod dictum cum illo stuperiore maxime convenit. idem namque sentiunt: cdm ille creticum ad iambum , hic anapaestum reserat ad trochaeum. At qui pes ita essct quatuor praeditus temporibus, ut duo sit nul unam syllabam eis cerent plenam ponderis& gravitatis, non potuit inter cursores illos annumerari : praeserti iri cum iambo similior esset anapaestus quam troch to. uterque enim is brevibus incipit, in longam desinit. Quanto enim gravior est iambus tr chaeo , tanto est anapaestus dactylo. Quare non levi de causa factum
est , ut gravissimi poematis gravissima pars chorus ad gravissimi pedis majestatem sese conferret. scilicet anapaestum. Quid subdille nullam posuit rationem, propter quam trocnaeus esset iambo volubilior 3 At vero & nomen Graecum excitabat nos, & suberat ratio Nam qui& Hllabarum numero, & temporum ratione par esset iambo, non po
107쪽
tuit eo esse celerior , nisi sanὸ temporum , temporaque deserentiunt syllabarum situ, qua una re illi fieret dissimilis. Trahit enim trochaeus syllaba priore vocem ita, ut in posteriore emollescat, ac quasi evanescat. lambus e contrario celeritatem professus, gravitatem praestat. Itaque sanguinarius pes. & promptus ad vulnerandum , indicat de imp tum primo , & statariam pugnam mox. Id quod Hipponax cdm acerrimo ingenio vir animadvertexet, quam rationem impetus in pede agnovisset, eam in peculiarem pedi versum transtulit : ut sicut iambus in syllaba longa pertinax pugnaret , sic iambicus versus in longum pedem incumberet. Leviorem enim ratus iambum, quam ut ad impretasionem faciendam satis esset, in quintam praelato icdem , succedere ei spondaeum fecit. Quare id quoque judicio consecuti sumus nos , pr pius ad naturam partium accessurum fuisse totum versum , si iambus imparibus, trochaeus paribus sedibus constituti fuissent. Cujus rei exemplum , quoniam res est minus usitata, e nostris poematiis subjiciemus unum ex iambicis :Malis foreuna Cornucopia fundit. Alterum ex trochaicis: Si plaudit malis foreuna, quid iustis ' 'Qui flexus numerorum si cui absurdus videtur, is meminerit aurium
consuetudinem violentam esse : novaque atque inusitata non tam semper admirari, quam saepe respuere. Verum magnopere nostra interest,
qui quoad licet Aristotelis exemplo rerum causas vestigamus, venati rationem , propter quam cem iambo sedem assignarent prisci, maluerint pares retinere. Nam si in dactylico senario una tantilio satis suit, quinta scilicet: sive ille fuit spondaicus , una item fuit satis, quippe sexta : quare trochaeo impares, alias iambo constituere a nam hoc sanε praeter naturam factum videtur. Etenim per initia si solis aut iambis aut trochaeis versus constabant, videtur sane primam quamque sedem illos arripere debuisse. Quibus verbis ut respondeam, sanὸ primum sic agam. Non esse rerum naturam secutos veteres poetas: multa illis prohoidine facta fuisse, multa fortuito excidisse , quae postea pro legi ous probarentur. Unum illud satis constat , cilin trochaeo sedem primaeri retinerent, non inconsulto diversam ab ea, & aliis imparibus adversis sedi iambo assignasse. Quare antem hanc huic, illam illi reddiderint,ane haud facile est intellectu. Atque hic quidem ita sentit Priscianus: Quoniam, inquit, in secundo pede cum dimetiendo seriretur versus , minor ei loco mora debita est. Natia contra videtur , majorem moram deberi in pronuntiando , ubi tempore ipso immoramur. Et falsum esset ibi positum pedem, quoniam seriretur : sed contra, verum esset, ibi seriri, quoniam pes poneretur. At hoc quaerimus nunc nos, quam ob causam ibi positus sit. Praeterea si ea ratio est, quomodo constabit in trochaicis, qui ibidem seriuntur Z Ut igitur quaestionis rati nem apud nos putemus , intelligamus secundum verborum inventi
108쪽
nem esse , ut a lotinis incipiamus & in breves deducamur. Nam quamquam brevis syllaba natura sua prior est , quam longa, quippe simplicior est : tamen per initia inventionum cunctabantur primum. quae ratio est , ut vocum fines in pronuntiatione obscurentur. Ita enim meditantis , & consulti animi suspendere Vocem , non praecipitare. Quamobrem tam in versibus, quam in prosa oratione, postremarum abarum habita ratio est nulla. Trochaeum igitur antiquiorem fuisse iambo dactrium anapaesto par est. Emo trochaicum versum iambico priorem. re cum primae quaeque sedes trochaeo fuerint peculiares, alterae illi relictae sunt. Praetereactam trochaeus esset pes volubilis , statim sese ingessit in versum. Iambus autem grallator ille idem fecit, quod civilibus in rebus plurimis consuevimus. In oratione ipsa, ut principiis gravis ac sedata ut, pugnam quoque cautius aggredimur : tum illa incitatu effervescit : sic ad saltum ubi comparamus nos , sortitis pedem figimus, ut statariae morae majorem impetum subjiciamus. Sie Aristoteles omnium bonarum artium dominus , motum omnem sub finem esse probavit concitatiorem. Ita proposito spondaeo, & iambo, satius fuit ab hoc illum excipi. Praeterea recentissima quaque memoria serE metimur ipsas res. quare assignata prima sede trochaico , ultima quoque necessariis trochaeo finitur. Quae sedes, primam dico , si latri-bi fuisset, in ultima iambum nullum haberemus et nunc ut in ea ille sit, pares sedes illi attribuendae fuere : ut recentissimo sono, quippe novissimo, aures spectatorum caperentur. Q de universa re dicenda erant, fere habes Sylvi: quare deinceps ad ea, quae particulatim animadversia sunt , descendamus. Atque equidem , ut sese offierent, ita ea describam. Sit ergo quod affert ab Adelphis eo versu: ii fecit ' quid iste fecerit ρ quem neque pudet. Clim enim agnosceret senarium, neque rationem inire posset dimensionum, abstiuit alteram ex liquidis in pronomine, ille: id quod ut ego . quoque fateor , & posse , & solere fieri: ita hic duo dico. Primitin , ab eo creticum qu arta in sede esse constitutum : quem tamen pedem adeo evitarit, ut everterit multa. Deinde versus aut ipsum disjectile, aut aliorum incuria solutos praeterisse. Sic enim legendi sani: Dd tristis es ' rogitas me, ubi nobis Mohinus
Siet, quid tristis ego sim ' distane hoc Dre ' quid is
Fecit 8 quid ille fecerit' quem neque pudet. Ubi verbum, siet, unica sellaba concretum fit. Sic etiam ex Andriae illo sibilum abstulit, non unde debuit: uis igitur est retictus obiurgandi locus 'sibilum , inquit, in pronomine , quis, eliditur. At vero cum necessario iambicus sit, nullo pacto ad eum modum secare possis, sed ex participio tollendus est. Sed & illum male dimetitus est :Perii obsecro : tam infandum facinus mea tu , ne audivi quidem. u
109쪽
Quem dicit este trochaicum catalecticum : cum sit integer quadratus iambicus, neque ad trochaicum torqueri possit. Sicut & praecedentem illum: Foriὸ ad nos redierit. vise sitiam. faxoscias. Nam ut evaderet amphimacrum, non est veritus trahere siti trochaici caudam etiam ultra octo pedes : nisi argutet , ficta , esse monosvllabum Sed cdm omnes illi sint quadrati, etiam hunc iambicum malim , nulla facta in prima voce collisione. Ee avrae g auos possit long us, nisi si domum. In prologo autem Andriae , eo versu :
An in prologii siribundis operam abutitur:
Cilio diceret vocis hujus, primam sellabam esse a Terentio productam, addidit sane rationem frivolam: Latina , inquit, consuetudine: quibus mos est eam praepositionem productam habere. Nam in L rinis verbis producant in Graecis autem abstineant, nisi alia vis sub sit: sicut in nac voce, ubi liquida illa geminatur , sicut in HeautQn
timorumeno: Oratori m voluit esse me , non proDgum.
Ex ex prologo Truculenti: Sed restiquam d. t operam , ne sit reliquom.
Et illo: Vt pereosiati ecquidspei sit reliquum. Nam nisi hoc soliti essent facere, mille aliae viae erant ad eadem pene
verba versii concludenda , ut rem novam evitaret. Verum nova nequaquam erat: sed ab Homero usque. Nam in hymnis mM: , in Iliade
λωεια , atque alia produxit. Etiamque nunc multae nationes adeo Crasse eam literam pronuntient, ut intus esse aspiratio videatur. Gabali, Arverni , Graeci. Germani, Ligures, Taurini. Caeterum etiam alia ratio est , ut & versus ille prologi constet, neque liquida gemin rur. Sane si eam vocem quae in eo versu prima est, non collidas: quod saepe alibi & in ea, & in aliis factitatum est. sicut in Eunucho :
V1 a ire cum iamica imperatorem in via.
In secunda eniis sede dactylus est, neque praepositio colliditur. Ita in illo si conjunctionem, nam, non collidas, nihil innovabis: praese tim clam in promptu habuit, ut pro, nam, subjiceret, nanque. V riim ut diximus, etiam in alio prologo idem factum est, ut gemmaretur, ct recte minus vero rectε a Donato in Hecyrae prologo.
Nam tametsi geminari consuevisse fatemur, tamen non eum suisse locum, eam am ctandi novationem , qui sbi iambum , quandocilinque posset . ascisceret. Sicuti non minus infeliciter Priscianus: qui cdm redducit geminare mutam diceret . idque exemplo probare vellet, attulit dimetrum Horatianum ex Epodo: Redducet νn sedem vice. Nam
110쪽
Nam quid aiat. si negem i neque enim necessitate pedis persuadebitur nobis. Quid si contendam non es factum ab Horatio, qxii quoad potest , iat os etiam auctipatur 3 Quare igitur abjecerit genuinum pedem, quare admiserit spuriam literam, ut illum excluderet Melius fecisset, si ex Hecyra illud: Rem Fim opus sis vobu , an redductam domum. Neque mirum , quae in , reddo, geminetur. In scena quoque primi actus quinta , cdm Pamphili orationi intervenisset Mysis . atque sitis uterque seorsum assectibus uteretur, versus interseritit diversos quoque poeta , quos Erasmus considit: sic igitur legendi sunt: υδικe est humanum factum , aut inceptum ' hoccine scium patris ' u d i d σρProh D. ἡm atque hominum sidem , quid est, si non hec consumelia isti Sic enim etiam alio genere Mysis utitur iterum :
Asseram me . quod verbum audio 2
Cui respondet illud Pamphili: Σ si sit, pereo funarius.
In eadem autem scena versum illum :Proh D um atque hominum sidem , nugaeue ego: Appellat dimetrum pede redundante, laxe sanC nimis. Nam quamo rem non quinarium ' quare non trimetrum brachycatalecticuin quis unquam audivit versum ullum pede esse redundante 3 nonne ipse ille versus talis est hoc ipse pede . quem dicis redundare Illud quoque male dignoscere visi sunt: cdm achiis secundi putarunt inicium, caudam esse postremi versus, quo clauditur actus primus: sic,
Ne ad morbum hoc et am , ten. 6. Quid ais Dr ha'
Nam ut hoc primit m dicam , multo satius cst , ut initia actuum int gra sint, quam fines. Deinde apparet properatio in Mysde abeunte,
ut Circerium consolaretur. Itaque abrupit sermonem , atque abiit. Praeterea inter actus vetus comoedia intersercbat , choros, deverbia. apostrophas , atque alia eiusmodi. Nova comoedia raro gregem , nisi in fine. Aliquando etiam c horagum legimus apud Plautum. Omnino autem tibicen canebat: quod E Pseudulo licet perspicere.
Dum concenturis in corde θι ophantias , Tibicen vos interea hic deletitaverit.
Tanto igitur intervallo. quomodo Charinus Mysdis explesset versum , quem non audiret Z in eadem vero scena, ita perverse legit, ut alterum novenarium faciat, alterum , senarium relinquat: sc, areos adepol Charine , quoniam id feri quod vis nonpotest, velis
dis'd ρ'st. nihil aliud nisi Philumenam volo, Cilm tamen duo priores optimi sint octonarii: sic, Quas adepol Charine , quoniam id sieri, quod vis, non potest , Velii quod possit. nihil aliud nisi Phuumexam volo.