장음표시 사용
91쪽
Midem respondete solemus , cum quod petitur non concessuros nos lignificamus. Ego distinguendam ita orationem non puto: cum illud tam obstinato ad denegandum minus convenire videatur. Versum esse trochaicum constat. si Audi non detrahimus , t percat lecticum. cum Dorio primam habeat longam : a muneribus enim,
non ab hasta nomen habet, & in hac ipsa Scena bis prima producta r peritur: sit detrahimus, & sententiae consulitur, & versus Trochaicus siet catalecticus , quales qui sequuntur omnes, qui quidem trochaici
sunt. illud Phaedriae ad expectationem pecuniae, non ad audientiam reserti debere omnino confirmo : sequitur enim , Nequeo: Orare ut maneas tri quum hoc y Locus hoc habere sententiae videtur, Dorio, inquit Phaedria. expecta obsecro dum pecuniam conficio. Surdes, inquit Dorio , fabulam narras. Missum me fac, molestus es. Hic Phaedria, Audi auod dicam Dono , non me capis. quod parumper peto ut expectes, est ut triduum tantdm expectes, ne quod parumper ut expectes peto, putes petere me hominum aliorum more ut in multos
dies, aut menses expectes. A. Affritum est. P. hei veris vincor. G. quam est uterque saniti
Di ρ J In hac scena versus non est alius dissicilior intellecta. Miseritum est, dicere per ironiam Antiphonem vult Interpres: quod ego illi assem tior. At quid sit veris vincor quid , 222 im est uterques illi sui ,
neque ille dicit, neque ego assequor. Scriptum fuisse crΩo, mi verbi, vincor. Vincebat enim Lenonis in nepando pertinacia & loquacitas, adolescentis ingenui atque liberalis pudor . Quamobrem secum Geta, quam Leno is, inquit, mores Lenonis habet, & Phaedria pudentis a que liberalis adolescentis , qui verbis a Lenone vinci se fateatur Et scena tertia. Dum istitur diem licet. J Diem una syllaba,hunc versum citat Priscianus , sine dum. Ego malo propter elegantiam syllabam facere unam quam tollere, cum ea dictione sublata versus etiam aliquia desideret. Ex A eius quarti scena quarta. Anu sex. J Arspex quia ab Haruga derivatur, primam vocalem habere debet aspiratam. Ex Actus quinti scena secunda. Vorsuram sivis. J Vorsura potius legendum septimo casu , quam vorsuram , etsi Budaeo aluer videtur. Et scena tertia. Capiebat statim. J Statim priore longa, pro perpetuo & aequaliter. Et scena sexta.
G. Vapulab s. Λ. id tibi iam quidem siet , insi resistis verboru-
G. Familiariorem oportet esse hunc qui minitatur malum.
Scenam hanc trochaicis constare catalecticis versus metientibus clatu, est. Quare cum prior ille versus neque trochaicus esset ejus mensurae , quam Terentiani versus nunquam excedunt , hoc est , cum neque
octon. esset catalecticus, neque hypercatalecticus, incidit animo sucricio, loco aliquid esse additum , vel certe detractum: quid id esse potasset , cum reperire non possem cogitando, in codicem incidi, Vix dignum,
qui mihi fidem facere deberet, nili judicii ratio accessisset. In eo ita sc
92쪽
G. Vapulabis. Curialis semula est sui me vocat.
A. Id tibi quidem iam fiet , nisi resistis merbero.
G. Familiariorem opo=tet esse hunc qui minitat malum.
Quae lectio propter ultas res mihi probatur: versui enim consulitur, ct id quod subjecit, Familiariorem esse oportet , qu/ mimiat malum,' explicatur magis : vocare enim potuit quivis, vernula etiam, minitare malum ut loci hujus verbo utar , quo usos antiquos notatum video 1
Prisciano) non nisi qui in eum jus habeat & imperium: unde in suspicionem venit Geta , herum esse, k quo vocaretur , non vernulam, quemadmodum initio putabat, cui verbera etiam minitaverat. Id unum relinquebatur dubium , quid Curialem vernulam dixisset I 'oeta, cdm Curiales hi dicantur, qui curiae sint ejusdem, curiamque servi non haberent , neque apud Ronaanos, neque apud Graecos. ta de redu e animo subibant opiniones , aut lependum, Familiaris vernula eit, nam dc subjecit famili ariorem, & versus utrumque patitur trochaicus: aut servos curises dici posse , qui dominis serviunt ejusdem curiae. Populares enim dicuntur etiam servi , qui dominis populi ejusdem serviunt: ita enim sumendum illud puto Actus primi scenae primae, Amicus summus meus 2 popularis Geta. Palliatam enim esse fabulam ineminisse debemus, civitatξmque Atheniensem in hoc est populos divisam fuisse, quemadmodum hodie est Florentina. Nam putare ideo 1 Davo popularem Getam appellatum , quod essent nationis ejusdem, quod In-xerpreti video placuisse, ignorare est populos sitisse diversos Getas Rc
Davos , de servis nomina dari solita ab eo populo unde esset quisque. Diversos autem sitisse populos Strabo libro leptimo his verbis testatur. Fuit & alia regionis divino ex antiquis permanens temporibus , alios enim Dacos alios Getas appellant. Getas quidem qui ad Pontum in orientem vergunt, Dacos autem qui in oppositum versus Germaniam& ad Istri sontes , quos olim Davos vocatos esse reor. Ex quo apud Athenienses Davorum & Getarum nomina servilia plurimiὶm abundabant. Hoc sand credibilius est, quam a 'Scytharum gente derivati. quos Daas vocant : longὶ enim illi ad Hyrcaniam positi sunt, nec ex eo loco Athenas mancipia deportara putandum est. Haec Strabo. Regio ergo eadem erat & Davorum . & Getarum , & lingua eadem, quemadmodum post paulo scribit idem strabo , proinde gens eadem , sed in populos varios divisa: neque protinus t jusdem populi dici debent, qui
ejusdem gentis sunt, & nationis. Et scena septima. Iu angiportum hoc. J Priscianus legit hunc , ut probet etiam genere masculino reperiri. Et scena nona. D. voles faciet. N. ιmὲ ut jam scias. Jdcim. ut, anapaestu .
93쪽
LIBER DE COMICIS DIMENSIONIBUS.
O Ur au s artibus Poetarum ingenia excolerentur , cam esset 2 nobis duobus libris explicatum: non prius ab lutum fuisse opus il- Iud videbatur, qu im addita de versibus comicis commentatione instititutum teneremus. Nam clim de origine , generibus , partibus fabularum , quae in scenam afferrentur, & ab aliis olim , & a nobis ipsis suo loco sit disputatum: in animo habebamus, totum hoc negotium legare iis, qui de pedum quantitate, deque versuum ratione 'conscripserant. Verinna cdm & maximus vir Erasmus, & post eum plerique alii ita hanc conficere Provinciam aggressi sint, ut & ille his non pauca reliquisse , α hi eadem illa aut nescisse, aut praeterisse visi sint, coactus sum Syl-
viole fili, hac quoque opera ostendere animum erga te nostrum: ut quem in locum Naturae ope teipsum evehere mirabamur, nostris auia pictis promoveri, ac provenire eo possis. Nam cam pernecessaria perie cognitio est ipsa, tum etiam si non esset, videntur tamen viri illi ta .lem effecisse : sive ad eorum magnitudinem intueare, quam ad hujusmodi lucubrationem demisissent: sive negligentiam spectes, qua mutilam depravatamque relinquerent. Ac primiὶm quidem quam Erasmus assert, vereor ut accipienda sit dubitatio: sit, necne certis pedibus astricta comoedia. Nam quanquam Quintilianus hoc dixisse videtur, non tamen pedum leges potius , qui in trimetrorum praescriptionem desideravit: neque in omnibus , sed in T rentianis tanthim: quarum gratiam, quam elegantia orationis atque puritate consequutae essent, diminutam putabat licentia versuum longiorum : cam tamen Plautus nihilo sit in trimetris frequentior. Hoc autem amplius eadem in quaestione peccat Priscianus : quosdam esse, qui in Terentii fabulis extare metra negent, atque eosdem tamen est, illa
quasi arcana quaedam , sibique solis cognita profiteri. Quid enim est
hoc 3 negare numeros in versu quopiam , eoidemque numeros in eodem versu se solos dimetiri posse 3 Hanc sententiam more suo de illo mutuatus Frasmus, commodiorem fecit : dividit enim eam, ejusque Iartes ad diversa refert judicia. Alios inquit negare, alios quasi inuti .em eam investigationem existimare. Qxiorum utrumque est in ipse rej riiset, quod erat priore loco , merito quasi judicatum omisit. Alterius
autem rationem nanc reddere itistituit. Non operam perdere nos indagandis versuum generibus. hac enim diligentia essici, ut qua librari rum incuria transpositae voces sint, suis eae sedibus restituantur. Ego verb
94쪽
Vero neque hoc esse necessiarium video, Se plus conferre ad solutae orationis libertatem. Nam neque ubivis transpositae voces , versus tollent connexionem : & frequentissime deprehendimus, ob numeri necessitatem ita transposita; , ut si eandem sententiam in epistolam sis allaturus , cogaris aliis sedibus digerere : veluti chi in Terentianus Si
Si seUero hodie quicquam in his te nuptiis
Fallacia conari , quo fiant minus.
Nana priore versu multa invertas sine dispendio numerorum : in altero autem, de quotidiano sermone, & forensibus contentionibus aliter loquare. Itaque si librari j ita scripsissent:
stacia conari , quominus fiant : ex eorum temeritate hoc fluctus capiamus, ut minore negotio imitemur. Hoc igitur non negamus nos,
versuum legibus duci nos ad verborum sedes investigandas: sed in coullam esse utilitatem . hoc negamus : imo vero conducere interdum magis, s transposita sint, quo ordine orationem nostram instituamus. Sed profecto hae opera plus filii laboris sumptum , quam captum uti litatis : ut non sine caesa miraremur , summos viros tantum studi j in dimetiendis illis versibus posuisse . Priscianum, Donatum, Asperum, Jubam, Scaurum, Probum, Sulpitium , Varronem ipsum. Quorum Dequentiae cdm mihi in mentem venit, apparet illico aut obscura diligentia , qui infecto negotio eguerint succei re r aut res ipsa perdita, quae vel ab uno alterove tantorum virorum nequiverit confici. Quare ea quoque causa, sed potissimum ea, inquam, esse potuit, ut ad hanc contemplationem studium nostrum adhiberemus. Neque enim sola res petenda jam est nobis, sed ipsa contentione de clarissimis autoribus victoria reportanda. Atque ut eorum judicia hac quoque in parte emendemus ,.simul ad hanc operam incitemus ingenia literatorum : ut non minimam pronuntiandi rationem ex hac commentatione consequi sese posse putent: quemadmodum clim intellexerint neque aspirationem, neque sibilum , neque mutam inter se conspirare potuisse , ut primasTlsaba in voce hac, isthie, produceretur. Qua in voce eadem qui putant sibilum extrudi in pronuntiando, neque morem se arunt, neque erimologiam observarunt. Nam , oles, quos Latini maximE sunt irati, quod alii , dicerent, ipsi, taλον, pronimitabant. ita in verbo , shic, satius fuit mutam abjicere. Et fuit ratio : nam, is , pr nomen integrum manet: cauda autem illa , quam vocant syllabicam' djectionem, nullo dispendio expuncta etiam leniori relinquid locum conjunctioni. Praeterea multis in locis animadvertas, posituram consenantium non producere vocalem : sed suaptE natura niti brevitate: ux, in , sed . ais, quod . aliud, simul: in quibus qui putarunt oportere postremum elidi elementum . vehementer errarunt. Sed longὸ facilidsan disjunctis vocibus correptam vocalem tenuere, quam in conjunctis. At in conjunctis ita pronuntiabant, ut positura nihil asterret mora br
95쪽
vitati. Sic insidias, & inferos, primam producere dixerunt: i, cara nem autem & incautum , corripere. Quare si hoc in uno tractii ac tenore faciebant, multb cpmmodius interposito eo intervallo, quod si paratis vocibus debetur, efficere debuere. Nam si dicas , in sed biu, atque ibi praepositio brevis sit, quae in ea compositione longa fuissset, quanto aptius brevis erit, si dicas, in diem : quae si compones , brevis
quoque erit 3 Praeterea animadvertemus, quam celeriter multas voca.
les pronuntiando expediverint, ut etiam cum sequentibus obscurarint. Sic enim in illis , scias , sua , tua , fuit, dies, deo , prius: quae efficiebant monosyllaba: ita ex duobus comparativis , patim, metius, duos constituebant pyrrhichios. Nam quemadmodum mensuremus versum illum ex Andria
Dabit nemo. ιnveniet inopem potias , uam te corrumpi sinat.
Necelle enim est ex duabus vocinus his , potisti quam , unum pedena fieri: quod ut efficias , multa prius, ac mirabili eget interpolatione. Ergo vulgo ita quoque locutos puto . non laturos scenarum barbariem, quae de medio siniteret sermonem. In hac tamen re de disceptarunt multi, de non pauci errarunt: sicut Jc illi, qui reddere voluerunt rationem versuum : csim alii essent curtissimi, alii adeo longi , ut mihi libeat cum Plautino trapezita jocari , dum unum scribo explevit mihi totas ceras quatuor : quantus ille est ex Eunucho :Et magnifica verba r verba dum sint. verilm si ad rem conferentur, vapulabit. Quanquam , hic quoque ab illis dii lentio, aioque duos versus esse: priorem trochaicum dimetrum brachycatalecticum , alterum octonarium. Nam sic pronunciavit, ut etam dixisset, Et magnifica verba e substitit, affixitque ibi propositum in verbis :postea simul cum re mutavit sententiam, ut pro factis facta redderet.& veibera minitaretur. Priscianus distinctionis causa breviores insertos
versus dicit. versim neque ille distinctio haec quid esset, declaravit: neque nos , quid sbi velit, san E scimus. Nam quae distinctio esse debet , non solum eadem in scena, sed etiam persona 3 quaeve in prima scena gravissimae comoediae Amphitruonis 3 Ipso enim ingressu statim nusquam sibi constat. Aut qualem in ea scena, in qua Pamphilus de patris duritia queritur 3 qui in eodem argumento propositoque perstaret conquestionis, & tetrametris illud inseruit dimetrum:
.a d si sit. pereo funditas. Alii, ut sibi videbantur , acutiores , E rebus ipsis duci , non soldm p
dum statum, aut cursum , sed etiam versuum tractus prodidere: in reperturbata mutari versus , pedosque ipsos confundi: in celeritate tr chaicos trudi : fravibus personis statarios sermones confieri ex spo daeis. Asterunt huc non tam pro teste , quam pro judice Virgilianam prudentiam, divinam illam sane mihi: qui rem, verborum nitore ac iumeroriam concinnitate oculis subjiciit. Ego vero ut horum diligen-
96쪽
tiam veneratus sum, quam equidem tanto studio in meis poematis exprimere conatus fuerim : ita in comoediis fallam simul atque sit pervacaneam animadverti. Nam si in personarum statibus diversis, si in contrariis negotiis . si in fabularum partibus maxime inter se dissimilibus, idem pes, idem pedum ordo , idem carminum genus ostenilaturi jam nulla causa est, quin horum sententia , tanquam vana explodatur. Ergo in divina mula, ac vete thesauro, quam levi nimis de causa Trinummum inscripsit Plautus, Ptola sis iti metro iambico tota constat: item Epita sis, tum Catastrophe. Stichus e contrario , tota trochaicis longis. In Mostellaria adoleseenti Philolacheti, homini perdito luxu, atque otio corrupto, quique unam modb rem agetet, ut inserviret ventri, dati versus sunt omni pedum penh genere plem. Tranioni autem semorrepido, in re desperata, versiis compositi, atque sibi ipsis constantes. Seni Teuropidae, viro gravi, parco, laeto , aucta re, amoto maritimorum metu periculorum, senarii iambici. Quid gravius Amphitiuone iquid magis stataritura, quam finis fabulae convit fae concluditur tamen fabula trochaicis. In Sticho autem tam iambis potant . quam trochaeis . Gurgulio currens in re nova , novo nuntio uchitur trochaei rotis. At Acanthio in Mercatore haud absi initi in re quadratis utitutiambicis , at iisdem in Terentiana Phormione Geta pari in negotio. Ergasilus vero parasitus in Captivis , tam trochaicis , quam aliis: cum tamen similem ageret cursuram. Qia admodum oc Dinacium puer in Sticho nuntii autor novi, ut iisque mi stimusus est. Praeterea trochaicis Harpax Cacula militatis in Pseudulo dum Lenonem quaerit. Trochaicis
Erotium meretrix in Menechmis , ut obsonium comparandum curet.
At E contrario trochaicis Lγsiteles adolescens, & gravis , de frugi in Τrhium mo: ct Chremes senex , vir bomis, ac prudens in Andria, teria in primis de re , paterno animo , constanti conquestione. Quod si ad Davum respiciant, qui sequenti signa jam otium atque tranquillitatem imperando sibi, bellissimos fundit trochaicos . jam ipsi illa de celeriarate aliquid consultius remittant. Poetas profectis istos comicos nostrates , ut in mentem venerant res arripitisse , eisque numeros accommodasse reor. Isti vero legumlatores novi, pletique hoc suis obtinent ingeniis peculiare: semel alicubi siqiiid deprehendete, illico pro lege hibent. Atqui longo muli ue opus est studio, est opus cynsilio pri
denti , acri iudicio opus est : quanqtiam equidem non negarim, fabul rum initiis . ubi animos aurEique spectatorum trimetris versibus imbuissent, ipsi sibi suo quasi jure agerent , deinceps interspersis alicubi
ejusdem generis senatiis , idque nec ue semper, neque coactos, neque consultb factitasse existimamus. Fuit tamen hoc illis in more positum, in narrationibus trimetros maiore ex parte adaptarent: neque QEIm in Argumentis , aut Prologo , aut Prota si sed etiam apud personas eas , duae etiam aliud agerent. Q emadmoduat e dira Davus in Andria. de ais rc bus loquens, alia utitur versii uin dimensione: ubi ad narra
97쪽
tionem deventum est, de navi fracta apud Andrum, ad trimetros di
Ad haec maia , hoe mihi accedit etiam. haec Andria.
Eadem dili sentia in epistolis. In Pseudulo ab longis in senarios desiecti .
tur. In Asularia quoque quod pactium conscriptum est inter adolescentem, & lenam, senariis expletur: quoniam sit narratio quaedam : quanquam ne hic quidem semper. Nam longis versibus narrat in Rudente
Grippus, eventis fortunae sese bene acceptum. At in eadem senex somni uiri trimetris. Ex utrisque vero . atque etiam aliis mistis Sosia Amaphitruonis : quanquam ubi ad manus ventum est, iamborum vim atque alacritatem minutiore gyro flectit , ac vibrat. Cilni igitur tam inconstanteni legem videamus, ut illis poetis neque curae fuerit , uti fac rent , neque silvo puri sermonis nitore essicere potuere , uti numeris ellent astrictioribus: nos sic inventa , aut quemadmodum existunt,pζxmittamus, aut si quid sinistri sese oα - - ccommune, licentia, uti solet, auxere.
Illud vero , quod aliqui dubitando , quidam etiam asseverando negabant , fabulas Terentianas trimetris circunscriptas, falsum esse deprehendimus. Nam & apud eum Poetam plus ei se hujus carminis invenies : δc contra, apud Plautum quadratos, aliaque longiorum genera. Andria pen E ex aequo divisa in utrumque genus est. Haud enim ita multo au longis senariorum numerus superatur. In Eunucho, & Heau ronti morumeno , item. At in Adelphis penὸ ex quadrante longi ab senariis exceduntur. Phormionem potior senariorum numerus conficit.
Hecyra laxior fabula , ac pedestrior est: itaque omnium Terenti an mum . ad serinonem quotidianum qu im proximὸ accedit. est tamen in ea senariorum plus tertia parte. At contra, Plautina Amphitruo , de Rudens , vix totus quadrans expletur senariis. Asinaria , Epidicus, Aucim tantopere ipse autor laudat, Mostellaria , Menaechmi, Miles, Nercator. , Pseudulus, Aulularia, Casina, Gurgulio, Bacchi aes, aut ex utrisque aequὸ constant, aut etiam minus habent senariorum. Captivi vero ,& Persa, & Poenulus, plus dimidio textae sunt longis . Tri-Mummus legebatur hactenus tota quadratis , aut non multo brevioribus. Eam nos ita restituimus pristinae sinceritati, ut ad quingentos si . narios excusserimus. Quorum tamen numero praestant longi versus du- .plo. Quam operam etiam cum Truculento impendissemus: paulo naiatius ducentis reformatis, tantam longiorum invenimus multitudinem , vix ut illorum hi essent pars quinta. Atquς is labor non temeth sese plus est: cdm tam facile mendacium, Quantiliani autoritate tegeretur.
Nam isti magni viri, dum nihil inexcussum volunt, & fastidiunt leviora, plus prosechb nominis usurpant, quam ponant operae. Quemadmo- .dum Priscianus quoque , cui de anapaesto sententia excidit satis absur- .la, cam dixit: Erit autem probabilis iambicus versus , &tragoediis
praesertim clim licentiae vitium cum
98쪽
aptus, s secundum , & quartum pedis, , non alios feceris, quam iambos, aut eum, qui tribrachus est, aut anapaestus : quoniam sunt pares. enim auticia fretus anapaestum tribracho parem dixit Nam quod ait paribus sedibus anapaestum recipi: verum est. Sic enim extat in Pluto Aristophanis: Mς ι λεον τουν, οῦ tb 5 U. Et bis in eodem versu: Οιδ ἐξεπεπινο, α ουα ἰAM- ἱήν επ.Veram hoc est illi adeo frequens , ut nullus pudor Latinis sit jam si1-turus , quibus linguae ratio persuasit, ne hoc attentius curarent: praesertim cum tragoedia quoque hoc admiserit, gravius sanὸ ac longEcastius poema. Observantior Sophocles : Euripides minus obnoxius: nam minus peperest illis sedibus. Γλώτταν δ' ἰδεὰ ἡ Et in Hecuba e
Neque solum anapaestum patibus sedibus posuit illis, sed etiam in ultima , ut in Oreste:
QΠm si tribrachyn voces , syllabam nunc respicias, non legem illam, qua ultima habetur indisserens. Erasmus autem rectE sedibus imparibus dicebat , pro iambo receptum spondaeum, dactrium , tribrachyn, anapaestum: proceleusinati
cum autem omisit, quoniam excidisset memoria : & creticum , quem sane putaret non admitti. Nam si in eam sedem posse recipi sperasset, non multa carmina subvertisset. Proceleusinaticus autem proxime ad naturam dactyli accedit, disserens syllabarum numero , temporum tractibus par. Tribus autem modis excipitur pes ille. Aut enim mollis est, atque adminiculis quibusdam similior facius dactylo: ut, Genua D-bant ariete rparietibus. Duabus enim vocalibus constitutis, prior con- sinantis vim quandam videtur obtinere. Aut est apertior, ut in versu Enniano: Capitibin nutantis pinus , rectι Bue cupressos.
Aut est coactias, ademptis consonantibus quibus syllabarum brevitas impeditur. cujusmodi est in Andria:
Sine insidia laudem invenias, amicos pares.
Itaque ad eum versum cilio devenisset Erasmus, neque agnoscere vellet proceleusinaticum, quem in suis legi s non constituisset, deputaret duriuscule fieri, si bEolicum digamma auferretur, ut exiret proceleus maticus: sustulit tamen, ut exciperetur tribrachus in duabus primoribus stilabis hujus nominis, iissidia , & ex duabus postremis vocalibus una s3llaba concreta esset. Vertim ut in natura , ita in arte illius imitatatrice faciendum nobis est, nihil aut otiosE, aut superfluo agere. Ergo ut constet ratio dimensionis, si recipias proceleusinaticum , unum tan-
99쪽
tsim molitis, ciJm tollis digamma. Si malis tribractum . & hoc tibi idem curandum est , ut tollas : & praeterea duabus conta tis syllabi, obscuranda oratio. Nam si nillil resert pxonunci Esne invidia, an iκ-mida , quid intelligamus 3 quod si ac verius quidem est j ita pronun- ciemus, ut quasi sonum consonantis prior vocalis obtineat, jam non sit tribrachiis amplius, sed anapaestus. Nam ita pronunciari in quibusiam proceleusinaticis iam diximus, & apparet ex illo versu Poetae: Medio, ct lucifigis congesta euιilia blattis. Et apud Horatium:
Ut Nasidiem iuvit te coena beati. Nam idem nomen aliter: Nasidieariti ad haec. Quare in priore versu, omnes erunt spondaei praeter quintum. Sic enim etiam Catullus, pituitae, primam cum produxit: Asuccusique o mala pituita nasi. Non corripuit Horatius:
Nisi cum pituita molesta est. Sed tri*llabum positit: ita ut media litera Folicum sit digamma: quod& elicitur ex judicio AElii Stolonis, qui a petendo vitam duci ratus est. Verum quod in , in iis, fecit, ut unam ex duabus essiceret syllabam, commodius consedisset in , injuria, illo versu: diuo iure, quάque iniuria praecipitem me in pistrinum dabit. Sicut in , perfidia , prologo Amphitruonis:
Non ambrtione, neque perfidia, qu3 minus.
Id quod si animadverti fiet, non sustulisset pronomen, me, quod magna cum emphasi, ac gestu ad rimorem personae positum est : & omnibus in exemplaribus legitur. Tolli autem Eolicum elementum in ea Voce , palam est etiam versu illo Phormionis:
raui saepe propter νmidiam adimunt aeviti.
Neque enim mirum est adventitiam literam de medio tolli quasi permgrinam. Est enim video ,-: sicut in verbo viso : filii enim βιῶ :
eo versu: Liberius visendi fuit potestas. nam antea.
Puto enim non admodum vegetam, contentamque nisse literae illius pronuntiationem : sicuti neque in omo, neque in ove, cam libitum esset. quae ut asperrima est apud Germanos, ita 'E vocalis apud Va cones, non conmnans: nedum ut duplex uspiam sit. Sed nequaquam par ratio fuit aut necessitas , ut elidet ut idem digamma, in verbo hoc, inventet : eo versu ex A ndria :Diabit nemo. inveniet inopem potias, quam te corrumpi 'at.
Nihilo enim mutatur versus dimenso, sive tollatur . sive relinquatur: quare , contra quam sensere, nullo pacto debeat tolli In conjuncti ne quoque hac, enimvero , durius fit, si eximatur. Quid enim esset,
νnimero Z Sed unam hilabam suisse , enim, cdm vellent arbitror. sita
100쪽
quidem Graecum fuit ιν, de ἰn. At quasi pro consonante accepere , ut ostendimus, in Stellio , invidia, injuria. Qil si cui paulo asperior videatur pronuntiatio : is non meminit, ea ratione, cui, esse monosyllabum: & Pompei. disyllabum : &, Cai, monosyllabum, de , hui: dc quod omnium durissimum est , huic. Proceleusmaticos autem aliis duobus versibus animadvert&e quidam, utroque ex Andria: Maia mens, malus animus - quem quidem ego si sensero. Tibi generum firmum , ct filia invenies virum. Ac de priore quidem non est disceptandum. In posteriore autem mollior est : propterea quod antiqui pronomina, mi, & ti, monosyllaba
pronuntiabant ab , tensibus accepta , μύ, I: tu, τυ : τ', te. Sic enim in Gurgulione accipiendum est: Curato. ego tibi quod amas, iam huc adducam. Tibi, proceseusmaticum hic quomae facient, neque errabunt. Hoc tantum agebamus , ut intelligeres lecundiorem fluxum earum syllab
rum ad proceleusmaticum , quarum duae in unam redigi atque coales.cere possint. Decretico autem, quem isti omni conatu subm fugere, pluribus rationibus, atque exemplis est disputandum. Nam si in heroia cum admittitur, si in tragoedia, quod est mema clarum, nobile , et tum , castum, locum invenit: quare in memum ac vulgatum sermonem non recipiatur 3 Est igitur apud Poetam: Et naufragum se caum. Dicent non fuissse emendatum librum. At Vari & Tuccae judicio emendatum stat hoc At est in emendatissimo libro Georgicon , quod sepr, adduximus: Stellio, lucifugis.' At est Euripidae cum alibi, tum in Hecuba:
Ciam tamen dicere potuisset: Παιδεῖν AOP. Itaque nos quoque in Nemesi, studuimus gravitati, dc auribus r
Nam abjecta interjectione , exanguis oratio est : item si dicas,
Et alio loco posuimus , sinistra potuisset dici, sca . Sed paucis aurea poeticae datae sunt. Praeterea si daeWlus &anapaestus in iambi loca suta Lecti sunt, quorum utervis una illum &syllaba & tempore superaret,
quare eam licentiam sermonis eadem puritas non coegerit recipere quandam voces , in quibus esset creticus praesertim cum e puris creticis aliquot versus constent. Praeterea, ea nomina, Verbaque , deus, dies, D/t, mea, sua, tua , eo pertinent, ut cum collectionem in unam syllabam patiantur, doceant nos in Getico idem quoque fieri posse, ut emolliantur pronuntiatione. Ad haec, si omnium morosissimus pes, ac pene ferus , abne αχμα , in heroicum receptus est apud Homerunt :cum αὐγαῖον, & αιδνmini, iacit ut dactylum primoribus syllabis am-
