장음표시 사용
251쪽
DIssERTATIONES HISTORICAE. DissERT II. et
Opponit secundo Christianus Lupus Epistolam Valentiniani Imperatoris ad Theodosium, in qua haec habentur. Qiuenus beatismus Romana Civitatis Epis opus , cui principitium .ic rLIi siverom nes antiquitas consulit, locum habeat ac ficultatim de Me Sacerdotibus judicare. . . . Hujus enim rei gnitia secundum obmnisatem Conciliorum G Cosantinopolitanus I Fopus eum per ριι ει oppesZicit propter contentionem , quae orta st de de huic itaque postulans co uranti
salutem nosam communem annuere non negavi, quatenus ad suam mansuetudinem tam petitionem ingererem , ut praedictus Sacerdos congrcgatis ex omni orbe reliquis SacerdoIibus intra Italiam, omni praejudicio μό- moto , a principio omnem causam qua vertitur sollicita ratione cognoscens
sententiam ferat, quam Aso ratio divinitatis expossit. Respondeo primo hoc Valentiniani scriptum a Leone videri dictatum, nec proinde mirum esse si in gratiam Pontificis sit confectuma
Respondeo secund hic nihil haberi quod probet Flavianum ad
solum Leonem appellasse, imo ex his colligi Flavianum ad omnium Occidentalium judicium provocasse quo ruisertius exponit in litteris suis ad Theodosium Galla Placidia Valentiniani mater Non enim, inquit , modicum di trimentum est quod stae perturbata sit ad
arbitrium unius hominis, qui in Synodo Ephes, Civitatis odiam contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia es metu impetens, Constantinvolitanae Civitatis Episcopum Flavia m eo quod tibi sum ad Apostolicim Sedem miserit, Mad omnes Episcopos illarum pamtrum per eos qui directi fuerunt ad Concilium Nae caecos oportet esse eos qui post tam apertum testimonium contendunt libellum appellationis Flaviani fuisse ad solum Leonem Papam , non ad Concilium. Porro ex hac Epistola quae graece extat supplendum illud est, in altera ejusdem Placidiae ad Pulcheriam , cuius versionem tantum habenuis, hoc in loco mendosam , sic se habet ut omnitus antiquis permanentibus ad Apostolicae Sedis , in qua primus Assuorum Petrus, qui etiam clavis Regni artisis , Sacerdoti Principatum tenuit , Episcolatus causa mittatur. Haec Epistolae verba omnino compta sunt, sensu plane vacua. Restituendus genuinus textus ex alia Placidiae Epistola ad Theodosium, quarum eadem est sententia, uisecundum formam e desinitionem Apsolicae Sedis , quam o nos tanquam praeceia lentem veneramur in tu Sacerritu , Eaeso manente per omnia Flaviano, ad Concilium Apostolicae Sedis uvicium transimittitur. Petit ergo Pl
eidia judicivin transmitti non ad solam Sedem Apostolicam, sed
252쪽
111 DE ANTIQM ECCLESIAE DISCIPLINA
Concilium viris ad quod proinde provocarat Flavianus. Respondeo tertio quod etiamsi daretur id quod falsum est Flavianum ad Leonem appellasse cx dictis iam constat non alio fine aut Concilio libellum appellationis cum dedisse, nisi ut ejus opera obtineret, ut in Concilio universali causa ejus retractaretur; sic intelligendus videtur Liberatus, cum ait Flavianum damnatum Sedem Apostolicam per ejus Legatos appellasse, hoc est, confugisse ad eam Sedem, ut ejus opera Synodum obtineret. Adde quod aliud est Sede Apostolici, aliud Romanus Pontifex, cum nomine Scius Apostolicae non solus intelligatur Papa, sed cum o Episcopi Provinciarum suburbicariarum , qui ad jus Concilium convellie
Opponit tertio Christianus Lupus Domni Antiochen abdicationem , 5 Maximi ordinationem faciam in latrocinio Ephesimo, quae idcirco non est reicissa , quia Romanus Pontifexico cum eo
Ad istud exemplum respondeo Domnum fuisse damnatum a latrocinio Ephesimo , ut probat Quenclitus in Dis criatione de causa Domni S in eiusdem paulo post mortui locum post haec ordinatiun fuisse Maximum. Quid ad ista sanctus Leo S,Synodus Chalcedonens Domnum restituere non poterat, utpote jam mortuum nihil ergo impediebat quominus Maximi ordinationem ratam haberet pro bono pacis. Itaque falsum est Leonem caeteros Episcopos revestivisses, hunc non item generatim enimicuit ut omnia in eo stata manerent, in quo crant ante Synodum a Dioscoro celebratam, nec unquam Domnum ab ea lege exccpit, sed cum ille mortuus foret, Δ in eius locum ordinatus Maximus. S. Leo istum non secus ac Anatolium in communionem suscepit. Factum Leonis confirmavit Synodus Chalcedonensis, S maximi ordinationcm ratam habuit. Ex quibus intelligere est, non solum Pontificci retractasse aut judicasse causam Maximi, sed eum privatim pro bono pacis Maximum in communionem suscepisse , non secus ac Anatolium , de utriusque ordinationem ab universa Synodo Chalcedonensi fuisse confirmatam, sed de causa Domni plura dicemus alibi.
253쪽
DIsSERTATIONES HISTORICAE. DisaERT II. De caus TheodoritaTHeodoritus Episcopus Cyri , qui causae Ioannis acerrimus
fautor fuerat,' Eurychis ac Dioscori sententiae infensissimus habebatur in Synodo Ephesina Dioscor absens, imo S adesse litteris Imperatoriis prohibitus , damnatus; qu post hanc sentcntiam nisi ad Occidentales confugeret, non habebat. Imperator enim Pseudosynodi sentcntiam tuebatur, omnus Antiochenus a Dioscor illectus Flaviani damnationi consenserat , ipse postea fuerat ab eadem Synodo damnatus, Flavianus Constantinopolitanus supremum diem obierat omnes ferme Orientales consentiebant semientiae in Flavianum latae. Quis igitur dubitare possit quin tum The doritus appellaturus fuerit ad Romanum Pontificem, si potestatem ille habuisset admittendarum appellationum ex Oriente, retractandarum causarum quae ad Episcopos spectant. Hinc appellati num istarum patroni non dubitant asserere, appellationem interpositam a Theodorito ad Romanum Pontificem a judicio latrocinii Ephesini. At quam leviter id asserant docet ipsa Theodorit Epistola ad Leonem, in qua ne verbulum quidem occurrit, quo probari queat eum appellasse , quin im contrarium ecca colligitur. Primum igitur in ea fidem suam exponit, docet se inauditum M. absentem damnathina, Pontificis opem .consilium implorat expectare se dicit Apostolicae Sedic ηιον hoc est , calculum S Consilium, non autem is τηuοὶ , hoc est , judicium, ut scilicet ab eo doceatur an iudicio Dioscor stare debeat , quod ipsuna sic exponit Ante omnia autem rogo ut sciam a et obis an injustae huic duostioni vomteat acquiscere, an non , vestram enim expecto siententiam , Ors udicatis me flare ducre asseritis , Zibo. Non petit igitur Theodoritus a Leone ut judicium in se latum retractaret,& uridicam sentcntiam de causa sua ferret; sed tantum ut consilium daret num sententiae Ephesin judicii licet injustae, stare deberet, an potius ad Concilium Occidentalium provocare. Et Ea in re opem atque auxilium Romani Pontificis implorat. Constat id ex Epistola cjusdem eodem tempore scripta ad Renatum Romanum Hac igitur, inquit, de causa tuam
oro sanctitatem , ut persuadeas saeri sim ac beati Fimo Archiepiscopo ui
Apostolica utatur autoritate , praecipiat ad vestrum convocare Concialium. Et in Epistola ad Anatolium , petit causam suam examinari non a solo Romano Pontifice, sed ab Episcopis MagnitudiAem tuam.
254쪽
M DE ANTI IA ECCLESIAE DISCIPLIN A
inquit, Atisti hanc a viciare Augusti Iratiam petas ut in Occidentem veniam, ibique a Deo charissmis uisivi judicem at si vel minimi, a dei regula disiciare videar, in medium maris p f ndum siciar. Et Epistola 38 ad chmdem : Ad haec Deo diticyamosiorum sub diit rem obit mim , ut rediri institutis snim imponant. Idem habet in Epistolis 39. S 1 o. ex quibus constat Theodoritum non appellasi ad Pontificem Leonem , sed tantum ab eo consilium S opem implorasse, ac petiisse ab Imperatoribus, ut in Concilio Occidentalium
Quid deinde gesti fuerit inquiramus contendit Christianus Lupus Theodoritum a Leone fuisse restitutum S revestitum Episcopatu; idque probare conatur , tum ex Epystola Leonis 93 ubi haec ait. Deus noster esus invincibilis veritas ab omni .ereseos macula mundum te secundum Apostolica edis judicium demonstravit tum ex Synodi Chalcedonentis actis, in quibus Theodoritus dicitur redditus Episcopatui a Leone E contra Paschasius Quencilius observata probat ex his minime colligi, aliquod speciale de restitutione Theod
riti iudicium a Leone emissum , sed solummodo Leonem communionem cum eo non abrupisse ob Decretum latroclivi Ephcsmi, quod plane irritum erat. Nec enim , inquit , aliter S. co Theodori-rum quam Flavianum o alios, ituit, petens siticet ut cuncta in e dem sat essent in quo fuerant ante omne Iudicium, donec maior ex toto
orbe Sacerdotum Ammerus congregaretur. Et certe judicium Leonis ingratiam Theodoriti latum, nihil aliud fuisse quam litteras comm nionis , constat ex sententia Legatorum ipsius Leonis act. S. Concilii: Theodoritum, inquiunt, anct 1smus ac beatissimus universe Eccles Episopus urbis Romae Leo dudum in communisAem Fusi pilis cuti ter ab eo ad nostram humilisatem directae test.intur Oc. Hi certe non omisissent Decretum Sunodale alcone latum in gratiam Theodo- ti; si quod eiusmodi nusset, nec solam communionem allegassenta Licet autem Synodus ob istam communionem Theodoritum in suo
consessu invitis AEgyptiis sedere passa fuerit, non tamen arbitrata est eum aliquo judicio fuisse purgatum. Sed causam eius reservavit, & interim hunc tum ob communionem eius Cum Leone, cum objussum Imperatoris admisit. Sic citam pronuntiant Iudices, pnes. Mum ex persona reurrendissimi Elisopi Theodoriti nulli generabitur , reserυata posthac seni accuyatione , o vobis o uti qua inmicem
exercere volueritis. Cum igitur ea quae graviora videbantur in Comcilio examinata sun De causa Theodoriti quaesitum est act. in
255쪽
DissERTATIONES HISTORICAE. DissERT II. 21sea Theodoritus veluti in medium prodiit,dixitque se preces obstulisse Imperatoriac libello Romano Pontifici, quibus scilicet ut antat a observavimus, petebat causam suam examinari in Synodo, fidei sitae rationem reddebat postulavit ut relegerentur at Synodi patres hoc unum ab co petierunt ut anathematizaret Nestoriumcumque id secisset Theodoritus, S dixisset se subscripsisse Leonis Epistolae, judices pronuntiarunt omnem iam de illo dubitationem csse sublatam, cum Anathema dixerit Nestorio, a cone susceptus fidei definitioni consenserit , superest tantuni ut Synodi sententia Ecclesiam suam recipiat, ut sanctus co Archiepiscopus iudicavit δεκα. hoc est justum, aequum csse censuit. Tum omnes Episcopi acclamarunt Theodori tum di num esse sede sua S saagulli deinceps sustragium iterunt de ejus restitutione, ac demum judices pronuntiarunt secundum Decreto sancti Concilii Theodoritus an crissimus Epis opus c. sam civit uis Cyri recipiat. Constat ergo Theodoritum non ste judiciali Decreto restitutam ante judicium univcrsalis Synodi, quamvis nec sanctus Leo, nec Maximus, nec Anatolius, nec denique Orientalium ullus communionis nexum cum c abruperit atque ideo illum ad Concilium admiserunt ante judicium de jus causa latum. Ex dictis liquet, primo probari minime posse Theodori lium ad conem appellasse. Secundo illum non fuisse restitutum a Leone vi alicuius decreti aut judicii , sed tantum suscceptum in communionem. Tertio huius causam plene ac integre discussam in Synodo Chalcedonensi , cumque in illa post anathema dictum cstorio ab omni suspicione haereseos liberatum Sed sua penitus redditum. v x quidem tria omnes omnino Christiani Lupi de Theodorito commentationes eve
256쪽
11 DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA De Eutherii Thyanensis Helladii Tarsi , pistola ad
Nisum, necnon de Eutychidnae appetiationis libello ad Leonem, quae monumenta Lupo obsecrateant prodeunem lucem.
I Uc usque nihil ferme obiecit Lupus quod non fuerit ab aliis decantatum, at sub finem libri sui duo monuimenta profert hactenus ignota quae causae suae non parum favere gloriatiir. Primum est Epistola Eutherii Thyanensis S Helladii Tharsensis ad istum scripta, quam latine ex manuscripto Codice Cardinalis Casanatae desumpsit, in quo manuscripto actat se Lupus plusquam ducentas Orientalium litteras invenisse,plairimum illustrantes acta Ephesin Concilii S Chalcedonensiis hactenus ignotas, quas propediem se in lucem emissurum este spopondit, quod S postea fecit atque utinam, non modo latinam istarum Epistolarum versionem , sed S graecum haberemus textum, ex iis forte aliquid lucis homni cmporum historiae accederet. Sed ut de aliis nihil dicam, Epistolam Helladii hic ab ipso relatam valde dubiam cste astirmo. Haec enim ampullata est, naeniis ac fabulis plena ejusque tum sententiae tum verba impostoris ignorantiam S stupiditatem arguunt. Sic auteni incipitri Multum providentiam per singula tempore faciens Dominus
Christus , alio tempore alia praep.iravit luminaria ad eorum ducatum qui bonae sunt voluntatis conjunctionemque conrr.'r fui Itirmsitibillo amore Pharaone beatum Moysim contra Mambre figer Simonem Petrum bene orientem esse contra eos qui ιnc insurrexerunt tuam protulit sanctitatem,per quam bonae speisumus, nos quod orbis terrarum ab AEgyptio liberetur errore qui Moyses existensomn.em quidem 'pium percutiesfalvabis vero omnem Israesitam populum orthodoxum igitur contra meritatem multis missibus gestis ci mundissima instrixiae margarita multas concipiente inimicitias ct quantas uua unquam tradit historia .... nostrum quidem es qui ces multipoce que patimur tempesares es pene in pyratas incidimus , ad eum clamare qui L co producta es gubernator cumque pro amore veritatis quantum post bil est edo re tuae autem tristi sipientiaeque est non de picere neque tran currere fumodi quaestionem tantamque causim scies per rutari cum dilectione boni laboris es imponere emendationem cum tota constantia. Quis istaec legens non satis intelligat haec ne recentioris cujus -
257쪽
DisspRTATIONES HISTORICAE. DisspRT. II.
dana Itali figmenta quae a Graeconina sententia longissime a
Pergit idem es olim uidem , a ius ani ex Alexandria Mntios, et iῆaniis insergentibus Ocit estra Apostolica sic e pertinitor iam impus illud ad mendacium convincendum im pict.uemque
condit endam , es corrigcnda quae necessarium ait , muniendumque terrarum ad gloriam Christi tim ab Eo ier eat iis-ier cros habendo Damasio quam seu pluribus aliis gloriosis es admirabilibus. Quaero quandonam Damasus S alii Pontifices mergentia ex AEgypto haereseos zizania convicerint, repress erint. Duo exempla profert Christianus Lupus Petri Alexandrini, Maximi Cynici ut putat appellationes. Atqui neuter appellavit, neuter restitutus est a Danaaib, sed ille a populo receptus, hic ab Alexandrino Episcopo ordinatus Antistes Constantinopolitanus receptus minime cil. Adde quod in neutrius causa de iZaniis haereseos. agebatur, cide imperite in exemplum adducitur. Videtur impolior ad Arii causam pediare, scd illa praeterquam quod non est compressa Romani Pontificis autoritates, nihil ad Datnasum spectat qui post extinctum Arium suscepit Pontificatum. Hoc autem impostoris opus esse arguunt haec verba tum seu illo ter beato O interfani Ios habendo Episcopo Damas, ou.m se ploribus aliis gloriosis admirat inbus. Qui sunt isti glorioui adia rabiles Pontifices qui post
Damasum usque ad Sixtum, ira resimis AEgypto nascentem compresserunt. A Damas ad Sixtum sex sunt tantum Pontifices quibus cum AEgyptiis nulla de fide. dimicatio fuit. Videtur impostor adca quae Pontificatum Sixti secuta sunt attendisse. Verum Epilogus eiusdem Epistolae non minus facetiis est, sic se habet, haec pauca de plurim is cum multa abbremiatione conscri mus scientes quod horum malorum nimietas non solum ieremiae lumentationibus dignasit, sed or uniυersam tragoediam Iuperaverit. Haec de alia cius modi ab Episcoporum gravitate aliena sunt recentioris cujusdam nugamenta esse potius videntur. Verum quidquid sit, etiamsi istaec Epistola esset extra omne dubium, nihil tamen ex a posset Lupus inferre nec enim illi provocant ad Romanum Pontificem a judicio in se lato, sed tantum clus Opem implorant, Cuius , inquit, rei gratia nos praesumim-hassupplic fri ut iuvitis iuc miseri artim ibi ilia parte quae errat , in illa quae 9rrannidem si Met in fines Togamus et eroo in dis tuae retigio talis provolvimur pellas, v m. . rem torrigo
258쪽
salutarem oris . nis mundi naufragium, omniumque horum inquisitionem )ubeas eri, his illicitis caelestem superduci correctioni m. Petunt ergo tantum auxilium, opem Romani Pontificis, non auten,
ejus de sua causa judicium. Alterum monumentum ibidem a Lupo prolatum est Epistola Eutychis ad Leonem scripta, postquam damnatus est quae quidem Lupo non parum obest, S c quae de Eutychis negotio a nobis supra dicta sunt mirum in modum confirmat. Ex ea enim colligitur Eutychem ad Leonem confugisse, non quidem quasi appellantem ad iudicium ut restitueretur, sed tantum polbalantem ne propter sententiam in se latam a communione Episcopi Romani removeretur. Ob ecro, inquit post expositam fidem
suam, nullo mihi Iudicio ficto ex iis quae per insidias contra me grsa sunt quae visa vobis fuerit uper sidem profrre sententiam ct nullam
deinceps permittere a ficZiosis contra me sententiam procedere se non exiscuti eximi de numero ortorixorum eum qui in continentia charitate septuaginta annos vitam peregit, ita ut in ipso exitu ita naufragium patiatur. Rogat erso Leonem Eutrches ut se pro orthodoxo habeat, nec ob judicium Flaviani a communione sua removeatur.
At ne verbo quidem significat in hac Epistola se appellare aut appellasse Romanum Pontificem. Huc tamen trahere conatur Lupus
haec verba Rogabam ut innotescerent se sani ritati vestrae, O quod mobis id retur uicarens omnibus modis me secuturum quae probas Verum his verbis appellationem non contineri docet Basibus in Synodo Constantinopolitana ast 1. Concit Chalcedon. Col. 244. tom. 4. Conc. Scio, inquit, quia dixit religiosus Archimandritu Eutyches, Si praeceperint mihi patres Romanus o Alexandrinus, dico hoc ipsum, hoc autem non quasi appellans dixit, sed dicens non sum ausus dicere propter patres. Itaque gratias habemus Christiano Lupo qui nobis subministravit Epistolam illam Eutychis ad Leonem, cum ex ea constet Eutychem libellum appellationis non dedisse ad Pontificem, sed tantum ab eo petiisse quid ille de fide Incarnationissentiret pollicitus se consensurum iis quae probasset.
259쪽
DissERTATIONE HISTORICAE. DissERT. II. 11'De causa Ioannis Talaiae, nec non de exemplis judiciorum
Ecclesiasticorum apud Graecos usique ad divisonem
Orientalis in Cccidental Ecclesiae. TLJc usque Christianum Lupum, alios ejusdem cum ipso sententiae aggressi sumus . nunc etiam cogimur ab ipsomet
Marca dissentire in causa Ioannis Patriarchae Alexandrini, quem Petrus Mongus jubente Imperatore Zenonem consentiente Ac cio Constantinopolitano Episcopatu deturbavit. Ille ejectus Antiochiam ad Calendionem Antiochenum perrexit S sumptis ab eo intercessionis litteris ad Romanum Pontificem appellavit, Romamque profugit ad Simplicium tum temporis hujus urbis Episcopum, eo mortuo Romanae Ecclesiae Episcopatum anno 483 sortitus est. Clemens qui Legatos Vitalem S Misenum ad Zenonem misit, quibus in mandatis dedit ut peterent Concilium Chalcedonense confirmari, Petrum Mongum cxturbari, S Acacium Romam mi ti, adiiciens ut Acacium ni sponte Romam properarct, ad dicendam causam citarent. Illi vero nihil eorum quae in mandatis habebant perfecerunt, sed cum Acacio communicarunt, pasSique sunt ut Petri nomen in dypticis publice recitaretur. Qiuamobrcini in Synodo Romae tum habita accusati a communione suspensi sunt. In eadem Synodo sententia excommunicationis in Acacium lata. Verum ista nullum robur habuit in Oriente, nec enim Ioannes est restitutus nec Mongus aut Acacius sedibus suis exturbati sunt.
Ex his colligit Petrus de arca in causis fidei ad Romanum Episcopum appellari posse etiam ab Orientis Synodis Verum istud exemplum non videtur ad propositum pertinere primum enim nullium crat judicium in Joannem latum in ulla Synodo, sed tantum et vim a Mongo exturbatus fuerat sust,agante Imperat .re,nec repugnante Acacio, quando igitur dicit Liberatus cum a pellasse, non proprie id accipiendum quasi a judicio in se lato provocarit sed quia vexatus confugitti opem imploravita Sede Apocrolica Secundis hinc quidem apparet Pontificem Romanum ejus restituendi S Acacii ad causam aicendam evocandi us sibi vindicasse secundum Sardicenses Canones S legem Valentiniani at Orientales istud jus Pontifici detulisse ex his minime probatur.
260쪽
1; DE ANTI DII ECCLESIAE Is CIPLINA
Tertio Joannes Talaia non omnino innocens videtur. Quippe qui contra jusjurandum proprium ad Sedem Alexandrinam foret evectus. Nec Acacius adeo nocens crat, cum Petrus Mongus cum Quo communionem habebat, profiteretur se Synodi Chalcedonensis ae- cretis adhaerere. Quarto Felix in hac causa se gessit tantum ut executorem Concilii Chalcedonensis unde merito, inquit Felix ad Vetranionem, pred Z.ι Acacius Apostolicae Sedis quae nunc ex cutrix utique age dicti Chalcedonensis Concilii pro de Catholica tunc probatimn d fuit.
Unde Gelasius in Epist ad Faustum est decessorem suum veteris executorem fui se non novisi sanctionis , quod , inquit, Praesuli non solum Ap-stolico facere licet, sed cuicunque Pontisici. Hinc patet F Iicem nihil in hac causa gessisse propria autoritate, sed tantum autoritat Chalcedonentis Concilii. QAint causam Ioannis Talaiae non solii judicavit Felix, sed in Synodo occidentalium. Sexto causa Ioannis ad Romanum Pontificem ex utriusque partis consciis devolvebatur , nam ut testis Gelasius Ep. 3. Acacius S Imperator promiserant Legatis eam Sed Apostolicae esse
Septim peculiaris crat ratio propter quam Ioannes Talaia a Pontifice Romano judicandus crat quia cum esset secunda Sedis Episcopus,indecens videbarii cum ab alia Sed quam prima judicari, ut docet Gelasius Epist. 3. Ex his abunde liquet causam istam Ioannis Talaiae in exempliim appellationum trahi minime polle,ut a Petro de arca factum est. Verum idem muli gravitis errat, cum dicit in eodem capite Romanos Antistites in causii fidei primam ad se carum cognitionem traxisse miror id cxcidisse vir justitiae S disciplina Ecclesiastica tam perito. Quis enim nescit omnes ferme haereses de haereticos a propriis Episcopis aut Conciliis Provinciae mille damnatos inconsulto Romano Pontifice. Ita Ophitarun, haeresis a Synodo Episcoponim quondam in Bythmia damnata, Caianorum in Concilio Syriae proscriptus error. Cerdon eiusque discipuli ab Orientalibus damitati. Pauli Samosaten impietas ab Orientalibus confossa Arius ab Alexandro proscriptus Eusthati delirae opiniones a Gansrensi Synod reprobatae Eunomaeonum audacia in Concilio viginti Episcopo in repressa Apollinaristarum error in Alexandrino Concilio Froscriptus Eutychis haeres , a Flaviano damnata Pelagi crrores