장음표시 사용
351쪽
DissERTATIONES HISTORICAE. DissΕκr. IV. M'
Hinc gloriae ciusdem consortes saepe diointur, ac Petrus Pauli in dignitate frater a rogorio dicituri eadem de causa Maximus Tauria. nensis ait Paulum est: aequalem P ctro in meritis S in martyrio.
Quod dein ps additur, Petriim&Paulum dici principes, apices& capit Apostolorum, ostendit hos cquidem prae coeteris insignes
fuisse , at eos inter se in nrimatu aequales hi iste non probat. Namque non raro non solum Petrus mPaulus sed mali Apostoli lii, nominibus decorantur; sic ipse Paulus comparat se cum magnis Apostolisci hoc nomine Petrum Jacobum, SI Joannem indicans, quos Ecclasiae columnas appellat. Sic Chrysostomus tros istos coete dis omnibus Apostolis praestitisse ait in serna de praemiis Sanct S in cap. s. i. ad Corinth S in Ep. ad Galatas, initio Petrus, inquit,iacobus Oannes non prohibebantcircumcidi, cum essent inter potius primae di nitatis Edom Apostoli tres a Victore Antiocheno in Marc.
cap. s. aicuntur Apostolorum Coriphaei, qui primas inter Apostolos obtin bant. S. Aug. in Ep. ad Galatas Petrus , inquit Zacobus o
soannes honoratiores erant carteris Apostotis. His adde Clementis locum ex Eusebio suocrius citatum , ex quibus pariter inferri posset, si quid valeat advertariorum coiissecutio , ctrum Jacobum S Joannem primatus individui fuisse participes, non secus ac cirum, Paulum sed istud imprudenter omnino fieret. Sciunt enim omnes hiscophrasibus non significari omiumodam corum qui coeteris praeferuntur aequalitatem , sed tantum eorum super alios praestantiam taccum Virothum, Horatium S Ovidium voco octarum principes, non intcndo istos secum invicem comparare, & omni modo aequales statuere, ita ut nullus inicecos sit superior sed hoc unum volo cos uater Poetas minore S ccclcris praestantiores csse. Quin etiam fieri potest, imo saepissime fit ut istae appellationes late sumantur, SCnonnunquam primus aliquis vocetur ac princeps qui non absolute primus cst, sed insignis tantum. Sic Cicero dicitur Oratorum princeps, licet Demosthenes cum eo de primo gradu contendere possit. Sic Horatium Poetarum principem dicere nemo veretur, quamvis Virgilium ei praeferendum esse vix quisquam dubitet. Haud ergo. mirum si nonnunquam Paulus solus dicatur primus ac princeps Apostolorum , non quod absolute primus sit, sed quia inter primos cprincipcs numerari potest. Adue quod unus dici potcst alio prior ac praestantior secundum aliqua in sic Paulus Pctro praeferri potest, . quia ut ipse ait coeteris abundantius pro Christolaboravit, undeocs apsuna comparat magnis Apostoli Petro, Jacobo S Joanni, nec.Ini,
352쪽
DE ANTI TUA ECCLESIAE DISCIPLINA
nus quid illain se fecisse ait, quamvis alibi minimum se Apostolorum appellet. Unus jam superest eximendus scrupulus, quod scilicet huic dicatur non secus ac Pctro commissa totius orbis cura Vertim ut advertimus, id fuit Apostolatus proprium , non primatus omnium mundi Ecclesiarum curam habere S ibique tum Christum annum tiare, tum fideles confirmares id autem praecipue Paulo conveniebat, quia Gentium erat Apostoliis, S innumerarum Ecclesiariam fundator, quarum proinde spocialem curam habere tenebatur Mys, inquit, insirmatur oe ego non infirmor' quis sanaeilitatur, ego nouxrons quotidiana mihi incumlit sessicitudo omnium eis arum. Ob haritatem scilicet, astectum quo fideles omnes, ac praesertim os quos ipse ad fidem adduxerat complectebatur Argumentum ultimum ex imaginibus repetitum, ego nihil moror, nihil cnim illo icuius nam ex co quod cirus, Paulus sit ut pingantur, non sequitur cos cssexquales in primatu, sed ad simimum in Apostolaturi cur cro nonnunquam Pauliis dextrum locum, upc , ratio certa rcddi non
potest praeter pictorum arbitrium, quibus quidlibet audendis Nerfuit aequa potessi. His de Petri primatu praemissis, in illa disputatione celebri de ejus
Monarchia, non haereo. Nam si Monarcha dicitii is qui primum obtinet locum, qui primatum inter alios tenet, haud dubium cst Petri uri hoc sensu filist Monarcham. Si vero Monarchia sumatur proautoritat absoluta , nccnon pro dominatu , cui nullus sese potest OppCnere, ego Petrii hoc sensu Ecclesia Monarcham fuisses hanc etenim Monarchiam asca suis reiicit Christus cum ait Reges gentium dominantur eorum , vos autem non Ic. Et Petrus ipse scribens:
Iascit qui in vobis est gregem Dei , non coacZe , scd fontanee, non δε- minantes in Cleris, se orma facti gregis ex animo. Et ccrte quoad regimen prima illa Ecclosia aristocratia usa est ii lii cnim solus Petrus statuit, sed simul cum Apostolis S senioribus:
sic cum cligcndi fuerunt Diaconi , communi Apostolorum consilio autoritate id factum cst; cumque de circumcisionis S lcgalium observatione longe gravior dissicultas foret cxorta, illa non Petri autoritates, sed Apostolorum seniorumque Hierosolymis congregatorum judicio definita est. Atque adeo verum Petrum non suille absilutum Monarcham aliorum Apostolorinn, ut Paulus non fit verI- tucci in faciem resisteres, cum Gentes ad Iudaicas ceremonias of scrvaiadas vellet mapcllere. Constat ergo Petri primatum non fuisse
353쪽
DissERTATIONES HISTORICAE. DisnRT. IV. 31s
Monarchiam absolutam, aut dominatum in coeteros Apostolos quod idcirco monui, quia solent haeretici haec secum invicem confundere, a catholicos accusare quasi Monarchiam absolutam de dominatum in Ecclesia, admittant, quod a veritate alienum est sed de hoc su- sitas dicemus capite sequenti.
In quo demonstratur Primatus Ecclesiae Romanae supra caeteras orbis Ecclesiad.
A demonstrandum Romanae Ecclesiae Primatum, non sufficit ostendisse Petrum inter Apostolos primum habuisse locum, quippe non omnis a Petro fundata, instituta Ecclesia primatum hunc habuit alioquin Antiochena, aliae quamplurimae orbis Ecclesiae quas constituit, de saltem ad tempus rexit, primatum sibi vindicarent quapropter ex traditione ostendendum est, quaenam ex Ecclesiis a Petro fundatis primatus honore dignata fuerit id porris soli Romanae Ecclesiae, non alteri semper competiisset nimis traditio docet. Hujus primus testis est Irenaeus, qui lib. 3. cap. 3. Romanam Ecclesiam maximam, antiquissimam vocat. Maxim.e antiquissima , inquit, duobus Apostoli Petro se Paulo Romae fum arae cisae, eam quam habι ab Apostolis dem per successiones Episcoporum pervenientem usque ad nos indicantes confundimus omnes eos qui praeterquam quod oportet, colligunt ad hanc enim Ecclesiam propter forentiorem principalitatem necesse s omnem convenire Ecclesiam hoc est eos uisunt unique deles in qua semper ab iis qui siunt undique conserva- ω est ea qua est ab Apostolis traditio. Quae verba ostendunt Irenaei tempore Romanam Ecclesiam antiquissimam, amplissimam traditionis testem locupletissimam fuisse, S coeteris inibu Ecclesiis eminentiorem ac celebriorem fuisse.
354쪽
31 DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
Secundus erit Cyprianus Ep. 4. Navigare, inquit, audent ad P tri cathedram , atque ad Ecc iam pris tapasim, unde unitas Sacerdotatis exorta est. Tertius Gregorius Naziamenus in carmine de vita sua, ubi sic sanit. Natura binos haud quidem sus dedit. Dedit ipsa binas attamen mundi faces, Romas, vetustam scilicet se vivam :Fides metusta recta erat jam antiquitus Et recta praestat, nunc item nexupio amodcumque labens videtsi diminuens, , universi praesidem mundi decet. Quanquam iste novam Romam cum Vetusta comparet, hanc t mei totius orbis praesidem esse fatetur. Quartus, Rustinus qui invect secunda in Hieron Romanam Ecclesiam omnium Ecescitiarum caput vocat. Qiunius, Augustinus Ep.462. nunc 43 ubi ait principatum Ap stolicae Cathedrae semper in Romana Ecclesia Viguisse, SI Ep. Ios.
nunc I9 . c us, inquit, gratiae commendatione maxime ad Romanos
solica Epipolas uitur , ut inde si praedicatio Vm elut a capite orbis toto orbe dissunderet. Et contra duas Epistolas Pelagi lib. I. cap. i. ad Bonifacium Romanae urbis Episcopum haec ait Communis o nobis qui fungimur Episcopatus officio, quamvis in eo praemineas celsores Agis secuia psoralis. Et antea, quamvis astius praesideas. Sextus, Theodorit qui in Ep. ad Leonem, Romanam Ecclesiam orbi universo praeesse scribit. Septimus, Prosper in carm. de ingrat in quo leguntur hi versus
Sedes Roma Petri qua Pastoralis honoris Facta caput mundo, quidquid non post de armis,
Quae postrema verba non hunc habent sensum, quod Roma per religionem domina sit omnium Ecclesiarum, sed quod ea religio quae Roma viget, ubique vigeat, iis etiam in locis quo Romanorum ar
Octavus autor libri de vocatione Gentium lib. 2. cap. 6 cujus similis omninb cst sententia Roma, inquit, per Sacerdotisprincipatum amplior facta es arce rebgionis, quam obolotcsatis. Hos
355쪽
Hos sequuntur Fulgentius lib. de Incarnatione, gratia cap. I. Vincentius Lyr commorat. cap. 2. Victor Uticcnsis lib. 2. despcr- secutione Vandalica, qui Romanam Ecclesiam mundi caput appellant, SI alii bene multi quos impraesentiarum commemorare longum
Addam nonnulla Romanorum Pontificum qui hanc sibi dignitatem vindicant, testimonia Siricius p. ad Himerium Romanam Ecclesiam capiti mundi appellat. Idem habet Innoccnt Epist. 22-δEst ubi vocat eam fontem, caput Omnium Ecclesiarum Sanctus Leo serm. i. de natali Apostolorum , alibi passim Ecclesiae suae primatum inculcat. loannes L. Epist ad Iustiti seniorem Itomanam Ecclesiam vere Ecclesiarum caput esse dicit, ut Patrum, inquit, regulaeta Priscipum Diuta deciarant. A sit. r. in Ep. ad Anastatium In pcratorem, ait Romanam Ecclesiam in universali Ecclesia tenere principatum. Foelix 4 Epist. i. Telag. i. Epist. item i. sedem suam vocant caput omnium Ecclesiarum Gregorius Magnus licet universalis Episcopi nomen rciiciat, primae tamen sedis Episcopi nomen Echonorem sibi vindicat, sed istorum in sua causa testimonium non magni fortasse momenti videbitur, quapropter ad primatum Ecclesiae Romanae me controversia assercndum, Conciliorum Decreta
sunt producenda, in quibus ipsi etiam Graeci Romanae Ecclesiae pri
Adducitur Concilii Nicaeni Canon sextus, sed in eo prout in Graecis editionibus legitur. Nihil est unde possit dignosci quem locum inter
Patriarchales Sedes obtineat Romana verum nonnullae sunt CanOnis hujus ed:tioncs, in quarum initio lcgitur cisia Roman. se crhabuit primatam , vel de primatu Romaη Ecclesiae. Et quidem primo ita refertur a Paschasino Leonis in Concilio Chalccdonens Legato iaci. 6.quod Eccisa Romana si me habuit , se Eccles Rom.ma simpcrhabuitprimatum. At statim Chalcedonenses Patres cundem Canonem ex codice suo sine ista additione retulcrunti irapropter consentiunt omnes cruditi verba liaec non esse ecnuina, ea assuta esse. Et haec quidem primum inscriptionis lisco sucri mi, Lab aliquibus Canoni cxto Nicaeno praefixa sunt hoc modo De primatu carsae Romanae, vel crte ad marginem adscriptari Ecclesia Romana semiersabuit primatum. Hinc in multis manuscriptis haec verba optime distinguntii ab ipso Canone praesertim ver in codice Iustellia Vaticanae Bibliothecae a Sirmulido edito, ubi cxtat haec inscriptio , deprimat Ecclesiae Roman o aliarum civitatum Episcopis. At postea ut
356쪽
his . DE' ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
fieri solet , haec eadem verba in textum irrepserunt. Id ex eo perspicue patet quod illa cum sisquentibus cohaerere minime possint Mad hujus Canonis scopum nihil quidquam faciant, deinde nec in Graeco, nec in ulla versione, nec in ipso posteriori Codice Romano Dionysii Exigui re periuntur. Porr inscriptio haec parum fidelis est, namque,ut diximus supra, in sexto Canone Nicaeno non agitur de Primatu Romanae Ecclesiae prae caeteris orbis Ecclesiis, sed de ejus iurisdictione in Ecclesias suburbicarias, ac proinde qui hanc scriptionem primi apposuerunt, quique cam deinde in cxtum immiscrunt a Canonis mente
Itaque prima Concilii alicujus universalis sanctio de Primatu. Romani Pontificis, haec cst quae exta Canone 2 Constantinopolitani Concilii Constantinopolitanus habeat Prim.iIus honorem pes Romanum scopum e quo in Canone supponunt Graeci Romanam Ecclesiam omnium Ecclesiarum primam illa, nec id illi suo Ca- non indulgent ut visum cst Graecis cccntioribus, sed privilegium quo ab antiquo fovebatur, ei sartum, tectumque es e volito, ut nihil ius obsit primatui honor Antistit Constantinopolitano de
Concilium Aquileiens eodem serme tempore habitum Pontificis quoque Primatum agnoscit in Epist ad Imperat de Ursicino. Obsecranda fuit , inquiunt, Episcopi ta mentia et estra ne totius orbis Romani caput Romazam Eeclesiam rurbari sineret. In Concilio Chalcedonensi primus locus Leonis Legatis datus est, Romanae Ecclesiae primatus communi omnium conthias comprobatus, necnon a judicibus ita confimaatus His vcrbis : Glorio
sim judices dixerunt ex his quae gesti aiunt vel ab unoquoque dioposita perpendimus onmem quidem primatum, honorem praecipuum se-
naeum Canones antiquae Roma Dei amant spmo Episcopo constrvari. Ista sanctio confirmatii Canone 6. Synodi Trullanae His accedit Imperatorum autoritas sic Theodos. QValent. Imperatores Cum aestur Sedis AposZolicae trim.rtum sunmiserri meritum qui Phinceps es piscopalis coronae, Romanae di itis civitatis , δειrae etiam Synodi sirmari autoritas. Valentinianus item in Epist. ad Theodos. ante Concit Chalced. Quientis Romanae Ecclesiae pisius Gai Principatum Sacerdoti uper omnes antiquit contulit. Justinianus Novpli. si tit 1 . c., Sancimus secundum Ecclesia B-
rarum eguiarum de uitiones in Assimam sevioris Romae rapam primum
357쪽
DISSERTATIONES HISTORICAE. DissERT IV. 327
se omnium Sacerdolum . Beatissimum autem Archiepiscopum Constantinopoleos nov. Romae secundum habere locum δ' sanctam Apostolicam senioris Romae Sedem aliis autem omnibus Seibus praeponatur. Idem onaan Ecclesiae privilegiuin agnoverunt Gallicani, Hispani Antistites illi in Epist ad Leonem Principatum Ecclesiae Romanae super omnes Ecclesias praedicant. Isti in Synodi Tarraconensis Epist ad Hilar Cujus, inquiunt ictri Vicarito principatus scut eminet cita ab omnibus metuendus amandus. Sed haec ad asserendum Ecclesiae Romanae Primatum abunde susticiunt, nunc illi sunt rcfellendi qui advorsus eum insurgunt.
De Trimatu quem ambiit Constantinopolitana Ecclesia,
necnon de Graecorum recentiorum ea de re sententia. Gibus gradibus Sedes Constantinopolitana ad Patriarchalem
dignitatem sit evecta ex dictis superiori dissertatione liquet. at quia sunt nonnulli qui quae a Concilio Constantmopolitano MChalcedonensi facta sunt Primatui Romano ob ille putent res paulo exactius examinanda. Ex Concilii Constantinopolitani Canone vix quidquam objici potest : nam ut probavimus in eo honoris primatus Constantinopolitano Episcopo nonnisi post Romanum conceditur. In Chalcedonensi malo disticultas, namque Episcopi in definitione act. 6. tisaites, hoc in eadem de aequalia privilegia tribuunt Episcopo novae Romae, ac veteris Romae Epitcopo de ludices in sua determinatione aequalia primatus honoris jura concedunt utrique verum si quis haec diligentius attendat, videbit haec non obesse primatui vcteris Romae iam hic Episcopi fatentur Constat tinopolim csse secundo loco. Secundam , inquiunt de nova Roma post illam veterem existentem. Et postea : Disicopum tamen Conisantinopolitanum halere πιεσβεια ac γα opo et Romanum Epis opum Iu- hces vor Romanae Ecclesiae tribuunt, κωρ -ντων μάν - - τοῦ .m ηιεραιρ παρομιχ i. Constantinopoli Vero tribuunt m αυτα πρεσβiια mae mune. SC tantum ais Romanum rataque dum idem primatus
bono Constatuinopolitano desertur lus Canoitibus Romam Pol
358쪽
3α DE ANTL . ECCLESIAE DISCIPLINA
tificis primatus non laeditur , sed tanti modo Antiochenae S Alexandrinae, aliarumque Ecclesiarum privilegiis derogatur. Hinc S. Leo Epist. non queritur suum primatum laesum csse Canone Chalcedonensii,S quo fecundi honoris priviis um Sedes Alexandrina perdiderit, G Antiochena Ecclesia proprietatem tertiae dignitatis amiserit. Et postea Non conueruntur provincialium jura primatuum nec privilegiis antiquitus institutis Mitropolitaui fraudentur Antistites. Nihil Alexandrini Sedis 9us quam per sanctum Marcum Evangelistam beati Petri discipulum meruit, pereat dignitatis Antiochena quoque E
issa inpaterna conflationis ordine perseυeret. Eadem expostulat Epist. y7, 38 63, 66 a nusquam queritur hanc Chalcedonensis Concilii sanctionem sibi, suoque rimatui obesse. Sed deinde ulterius progrella novae Romae ambitio suam Eccle-sam cum Romana coaequare quantum potuit conata ostri sic Ioane ne consi ad Hormisdam scribens Epist eam quae inter Epist. Hormisda cst Sanctissimas , quit , et Ecclesias hoc est sevcrioris e r. nometre sius Romae unam esse accipio. Istam Sedem Apostoli Petri γ sius audisne citisatis uniim esse de finio. Et post alia: sicut oportet dicere es olim scripsi utra que Ecclesi.is Lim senioris quam
novae Romae unam esse evidenter intel rus atri que unam crimricte desiniens.
Hinc etiam Constantinopolitanus oecumenicum se Patriarcham dici amavit, sibique illud nomen vindicavit. Hoc primum Ioanni Cappadoci tributum legitur in Concit. Constant sub Meiana Anthim conceditur in cod. b. . cap. 7. 55 novellaris. Deinde Maxentio imperante Joannes cognomonto jejunator seipsum cocumenicum Epitcopum appellavit in Unodo adversus quendam regorium Episcopum Tum Pelagius II ob elationis hujus vocabuli in inquit irogorius lib. Epist. 38. huius Concilii acta diliolvit Hujus Pelia gii successo Gregorius cundem titulum quem Ioannes Mauriti orati; s.ctus retinebat, impugnavit litteris ad Imperatorem, ad patriarchasi ad insum Ioannem scriptis. Ex lii Eulogius Alexandrinus rescripsit Gregorio se pariturum, ista voce oecumenici abstenturum. Hunc tamen tituliun in iis ipsis litteris Gregorio ascripsit quod ei non placuit, sed Eulogiuna monuit ne vel tibi, vel alteri cuiquam tale aliquid scriberet. Post Ioannis mortem Cyriacus huius successor eundem titulum detinuit, autorque fuit Mauritio S Anastasio Antiocheno ut regorio scriberent rc esse levem de omnino indignam jus disterse
359쪽
tionem ' scandala generareto de Gregorius licet invitus, sed pacis ergo Cyriaci litteras communicatorias hocce titulo inscriptassiis cepit at graviter Iun admonuit ut a stulti verba sunt Grere nio ocabuli se appeliatione come siceret Attamen hunc retinuerunt Constantinopolitani Antistac frustra reclamantibus Pontificibus Romanis nam licci Phocas in odium Cyriacit in gratiam Romani Pontificis adversus hanc Constantinopolitani Antistitis dionita tem decretum emisisse dicatur, statim tamen Heraclius remit inte frum restituit postcrioresque Antistites Constantinopolitan hune semper titulima usurparunt. Quamvis autem ambitiosus ille sit, ire recte visum cst rcgorio, attamen Romani Pontificis Primani non
obest, dici ctenim potest aliquis Episcopus universalis ratione Dice ceseos cui praeest, quo sensu non soliun Constantinopolitano, sed N Alexandrino S Antiochen id nominis indulium cst. Hinc Anastasius Bibliothecarius in praefat. 7. Synodi ad Ioannem . hunc titulit mcxcusat, In eo, inquit, quo frequenter Num cum in ore Synodo Gre ci Patriauham sevum inconvenienter pol Ut, Dius isser adulationimeniam et Verum cum apud Constantinopolim positus I rquenter Gracos super luc vocabulo repreheniarem, ors , velarrogax tia redar e
rem ferebant quod non ideo rcumenicum quem multi univers item intera Platifunt,dicerent Patriarcham , quoduniversi orbis Irnea, praesulatum
sed qκo cuidam pari praesi orbis prae inhabitatur. Nam quod rari
fatu appesta ur, verum etiam habitatio vel locus habitabilis Impa Denique quamvis Graeci postquam a Latinorum communione ieiuncti sunt, in Romanam Ecclesiam fuerint iniquiore nun tiam tamen coiis primatum directe impugnaverunt, nec enim aut Photius aut Michael Cerularius hanc dissensionis causam alte rant nee cle primo loco cum Romano Episcopo contendunt Undet Graeci recentiores fatentur primum locum deberi Romanae Ecclesia Verum id ipsi a Conciliis S Imperatoribus indultum, vel ob amplitudinem orbis concessum csse contendunt, non autem jure divino a Petro illam istud privilegium habere autumant. Sic Bariani,
Monachus in bello de Papae Principatu cap. s. ait omnes Ario Rotos quoad Ecclesiam attinet in pari honore fuist e,' acri autem uodrnadri principem uisi Petrum cap. 3. negat Romanum T
tificem peculiaritereri succetarem Petri cap . ait CT .
360쪽
a; DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
Sedem multis saeculis est Petrum ainorum Patrum , ijs morainque Imperatorum ex sic o primas fuisse actum Cap. 6 M Scdem Constantinopolitanam dignitate parem oste mi rebus Ecclesiasticis, perinde atqtie Romanam summa ominere potestate, sed ordine
1ccundam esses quemadmodum enim, inquit cap. 7. nova Romae j scopus a Papa scoris oraene es, Iamuhe Atixandria us huic secun us, drinde Atixandrino proximus Antiochenus, uic rosely ranas, δελιι
Hac ratione negat Constantinopolitanos Antistites a Pontifice creandos est SI cap. 9. Papae praerogativam in co sitam csse docotu prio sederet loco , primusque frater appellaretur, atque aia ium cis diminae iurgia precibus prim illius mentio soni. Tu si quid amphus , inquit , dicere haleas e sicrrs Cam=nitus , id demorsra, min,
Eadem habet Nilus in lib. de Primaturi Cm, inquit, duo circa Papam consideranda sint, quod se Romae Episcopus sit, praei rea quod sit primus aliorum Epis vortim prius illud a Pelio accipit , quod scilicet tuo Episcopus, alterum et ero a sanctis Patribus se iis rigibus multo post tempore Etenim Sedi citris RonM quod uris illa Imperatrix esset, merito Patres primarus dignitatem tribuerunt. Idem in lib. dedissens Eccles Neque mero, inquit, illud in causa s/Wod Latini af rmant nos nobis primatum ariogare velle , se in secundis ps Romanum principatum nolle consi re simulque L. pacim circi Iare, neque enim, inquam, cum Romana cessa de primatu contendimus, ncque de secundo loco nunc igitur. Ex his perspicere licet orsi sit recentiorum Graecorum de Primatu Romanae Ecclesii sententia S in quibus Vera dicant, in quibus a vero aberrent.