장음표시 사용
381쪽
31r. DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
ex Cathedra loquentes erroribus obnoxios csse posses nanain exemplis propositis cernere est eos consultos universam Ecclesiam docentes litteris di scriptis publicis animo definiendi emissis a vetita te de fide deviasse. Denique Ioannis XXII cxcmplum in medium potest adduci, qin Pontifex ,tum praedicationibus publicis tum etiam litteris S scriptis relegationibus conariis cst suum de medio animarum post mortem statu errorem in Ecclesiam universam inducere Se contrarium sentientcs , sua opinione demovere Rem sic narratContinuato Nangi ad annum I J . Hoc anno Hy3. cumprae Icatio qua duus Dominus Joannis Papa n qua publice ut finbatur dixerat quod animae decedentium in gratia non vident Deum per essentiam, nec Funt perfecIe beatae usique post resurri ctionem corporum s quod dictam multos scandatir verat tae fatur publice Iam apud venionem , ubi Papa tunc residebat,istud dictam a pluribus ab aliquibus maxime a quibuslium Cardinalibus ob foorem,ab aliis propter timorem praedicti OAti scis. Nam quemdam fratri mur edicatorem, qui contra ista dictum sis errorem istun praedicaverat, in carcere e-cit poni Parisiis autem ui a mars iso tota Theolutae Facult.ite approbaretur, mis sunt a latere ipsius Papae duo Magistri a Theologia, quisbi in jisione sua consentiebant ut Magstros Pariser λήι' ad opinionem suam adducerint,sed ita Dei gratia non conti t. Narrat dein
de quemadmodum liaec opinio ab Ili proposita furrit F.ichilliti, repetit dein quomodo coram Rege a decem apistris fuerit damnataci denique vocatos ait a Rege omnes Magistros in Vincen . nas, missamque ab eo ad Papam Epistolam qua mandatur ut tentiam Magistrorum Parisiensium teneat, qui melius scirent quid deberet teneri credi in de quam furiBue aut alii Clerici. Tum per litteras petiit Pontifex ut liceret Baccalariis utramque opin onem defendere, his acceptis tribus vicibus congregata Facultas opinionem Ioannis improbavit S vetuit eam dependi inadena
habet Petrus Alliacus Cameracensis horum fere oculatus testis anim o6. In oratione ad Regem : quis Pon traita 'erreur IoaΠnis PapAE XXII de Visione beara ex Franciae , qui ibit is o de in cenaves, net offa pardcversu Faculte de Theolori , non mi parriverat niversite, or L enuosta ron a Vincennes la Faculi ving -nc Mas tres, ianointemen qu citi rent , ill xicuo O ma da lora Joamu Papa 22 qu'ils revoquat ou qu il le fenit ardv.
Item Ioannes Gerso in se . de festo Pasci alii prepte quo inseger piaret falsita doctran Papa Ioannis XXII. quae damnata fuit cum
382쪽
sono Buccinarum τε tubarum coram Rege Philippo. Gobelmus Cosmodromi artat. s. cap. I. Ioannes XXII. posueroum si nex Jctus cs desipui praedicans animas separatas non videre Ufentiam divinam ante diem Iudicii contra quem Thomas, Lisis de Ordine radicatorum se exponenspericulo propter dem Catholi-cim publice praedicavit citaque propier hoc Papa misit eum in carcerem, uidem fame cruciatus est Papa anno O Ludovici in extremis consituras ad instantiam quorumdam amicorum suorum praedictum errorem
Longius in Monasterii sterciensis Chronic Thomas de Vatis pnedicavit Avenione contra Papam Joannem propter errorem ejus de caecitate animarum. Joatames antequam migrarct e vita revocavit errorem, verba revocationis sunt: Etsi forsan in praedict s sermonibus contionibus aliqua diximus qua scripturae sacrae quovi odo essent vel viderentur obvia, ea revocamus expresese.
Ex his aliis quae huc asterri possent testimoniis constat Ioamnem XXII non tantum in eo errore fuisse ammas sanctorum beatitudine non frui ante judicii diem, sed eti m nihil non molitum esse ut errorem istum tota Ecclesia, ac praecipue Gallicana amplecteretur atque ob eam rem Legatos a latere cum litteris in Galliam misisse,& forte multos Gallos in eam sentcntiam traxisset nisi Facultatis nostrae autoritas obstitistat. Habemus crgo in isto Pontifice exemplum quo manifeste probatur Papam Romanum etiam cum Ecclesiam docere intendit, errorem posse tanquam fidei dogma proponere, ac proinde rint Romani Pontificis ex Cathedra loquentis, hoc est, Ecclesiam docentis infallibilitas. g. IV.
Ex recentiorum Pontificum pugnantibus inter se desinitionibus reIicitur infassibilitas.
V Eritas cum una sit nunquam potest secum invicem pucrnare; nec potest aliquo tempor falsum csse quod aliquando vertim fuit. Ubi ergo occurrunt Pontificum pugnantes inter se definitio nes, necesse est ex iis alteram a vero esse alienam. Hoc autem Pon tificibus recentioribus usu saepe venisse ut contraria dcfinirent, haud ignorant qui in jure Canoruco paululuin versati sunt. Duo hujus.
383쪽
31 DE ANTIQUA ECCLEsIAE DIs CIPLINA
rei exempla paulo vetustiora referuntur ab Almaino in tractam de autoritate Ecclesiae his verbis : Secundo, inquit, InnoceAtius III. Ur Cisseisinus determinaverunt coAtrarias per is propositione uno con-jagum ad haeresim transeunte, alter qui remanet in G, potes ad δε-
cunda vota transire.determinatio Innocentia III quod non potes, ponitur in capite quanto de divortiis, determinatio Calemni ut dicit Gomin eodem capite olim ponebatur in Decretalibus de conversione conjugatorum in Ae Tertio, pergit idem, aliqui Ponti sces saluerunt contra Evangelium ut Pelagius qui scit constitutionem quod omnes Subdiaconi Sit LM a suis uxoribus ab inerent quas in minoribus ordinibus duxerant ut ab ossicio cessarent, quam quia erat iniqui contra Evangelium, retra talis Gre rius primu ejus successor ulpatus distinct. .ante triennium in textu olus Aenim potuerit judicialiter saluere contra Evange tam ita es de ire. Innocentius IV in caput Presbyter de Sacramentis non iterandis, ait formas Sacramentorum pos Apostolos es inventas ct ab Ecclesia ordinatas. De ira Duquit Apogolico invenitur in Epis ad Timotheum quodmanum imponebant ordinandis,o ornion fundobant, aliam autem
formam non legimus as eis servatam, unde credimus quod nis essent formae poPea adia entae, susscere ordinatori dicere, Sacerdos vel alia aequipouentia merba sed subsequentibus temporibus formas quae servan-ιur Ecclesia ordis it: Haec Pontificis hujus sententia adversatur Eugenii IV definitioni u vulgatae scholasticorum opinioni. Similiter Stephanus II consultus respondens, Decretalem condem, ac proinde ex Cathedra loquens de Baptismo in vino collato, sic statuit c. ii Epist. Si in vino quis propterea quod aquam non inveniebat onmino periclitantem infamem apti vit, usi ei exinde
adscribitur culpa I ames sic permanean in ipse bapti iso, qua
adfuit praesens citu Presbyter excommunicetur paenitentia subjiciatur. Haec delinitio adversatur contrariae Eugenii IV in responsis ad Consulta Bulgarorum sanctioni, Ecclesiae universae disciplinae. Aliud huiusmodi contradictionum in Romanis Pontificibus
exemplum admodum facetum nobis subministrat Franciscanorum de paupertate contentio, quae Pontifices quoque inter se commist quippe cum Franciscanis quibusdam venisset in mentem Omnem omnino rerum ad usum pertinentium proprietatem abiicere curarunt ita Francisci Regulam a Cregorio IX anno Iaso explicari ut nulla omnino proprietas ipsis, sive in communi, sive in speciali competere debere Dicimus, inquit iste Pontifex, quod neque in e--
384쪽
DrssERTATIONES HISTORICAE. DissiRT V
rum,or eorum mobilium quae licet habere , eorum usum habeant. . . . Me mendi Hbent mobilia me extu ordia em commutari aut alienari quoquomodo, nisi Ecclesia Roma tardinalis qui fuerat Ordinis Gubernator, a rati, a Proυincialibus Ministris autoritati m super hoc praebueris mel e Uum. Post haec Innocentius IV. rerum quarum usus minoribus conceditur proprietatem ad Sedem Apostolicam specialiter pertinere declaravit anno Ir s. Itemque Alexander IV anno Irs Mecrevit loca Fratrum ad Pontificem, Sedem Apostolicam specialiter pertinereo cum ver huiusmodi proprietatis abdicationem quidam irriderent Nicolaus III in Decretali exiit, eos velut errantes damnavit S excommunicatione perculit Dicimus, inquit, quod abdicatio Poprietatis iv iodi omnium rerum non .im in opeciali quam in etiam
in communi meritoria es sancta, quam O Chrinus viam persctis avis osendens verbo docuito exemplo lamavit , quamqae primi funda tores militantis Eceles , prout ab ira fonte a runt volentes perfectὸ
visere per doctrinae vitae exempla in eos de varunt Aliter sentientes excommunicationissententiae quam nunc in i es profrimus se nomerint subjacere , a qua per neminem nisi per Romanum Ponti'scem possint
absolvi rata occasione contentionis Franciscanorum, Innocentius dogma condit de abdicatione proprietatis omnium rerum, cosque qui illam meritoriam aut sanctam esse negarent proscribit, idque tam disertis verbis adhibita etiam sacrarum litterarum autoritate decernit, ut facile intelligatur cum habuisse in animo universam Ecclesiam docere, ac rem ex Cathedra definire. Hujus successor Martinus IV in Bulla data io Kal. Februarii anno 282 pariter saluit ad Ecclesiam Romanam omnium rerum mobilium di immobilium quibus fratres uti possunt, ius proprietatem es dominium nullo modo spectare. Idem decernit Nicolaus IV anno 298 ac demum emens III in Concilio Viennensi circa ann 3i I. eadem quae antecessores ii declaraverant confirmat constitutione satis prolixa quae inter Clementinas legitur cujusque principium est Exivi ita septem tRomani Pontifices non modo approbarunt eos Franciscanos, qui illarum quibus utebantur rerum proprietatem abdicabant, eamque
Pontifici ultris largiebantur , sed Ad cos qui istud improbarent daninare non dubitarunt.
At e contra Ioannes XXII qui Clementi successsiit Minorem quosdam qui fratres de paupere vita, necnon Bisocchi ac Beguini;
385쪽
31 DE ANTIQUA ECCLEsIAE DISCIPLINA
dicebantur seque D Francisci regulam ad litteram servare profitebantur, damnavit de abolevit, constitutione, cujus initium sancta Romana Ecclesia, necnon altera Directorio Inquisitorum inserta, quae incipit gloriosam Ecclesiam, utraque anno ipsius, data, tunc ales mericus quatuor fratres huiusmodi velut lia retici apud Massiliam anno 1318 per Inquisitorem haereticae pravitatis, velut haeretici condemnati sunt de flammis addi isti, qui ab corum collegis tanquam Martyres honorati sunt Porro praecipua causa quae Ioannem XXII in istos exacerbaverat, haec erat quod Nicola III. de proprietate bonorum quibus utebantur sententiam mordicus retinerent. Hinc 7 Kal. Aprilis anno I322 constitutionem quia nonnunquam promulgavit,qua suspendit excommunicationis sententiam a Nic la latam, in eos qui decretalem suam Exiit, aliter quam littera ipsa sonat exponeret, aut aliquid in ea declaratum in dubium revocarent: At ex alia parte Michael Cesenas Generalis Minorum, Gulielinus Provincialis, Sc alii Constitutionem Nicola III tueri coepcrunt Sescontrariam sententiam velut haereticam oppugnare tum Joannes ut eos proscriberet constitutionem Cum inter emisit, in qua fundamentum opinionis Nicola velut haereticum S irroneum
proscribit declarans erroneum es haereticum esse pertinaciter asserere quod Christin ejusque Aposoli , nec in operiali nec in communi aliqui, nec hac ipsa vendendi vel donandi Ius habuerint. Deinde in alia Extravaganti ad conditorem declarat e translato recepto per Nicolaum III in Romanam Ecclesiam , rerum quae Minoribus conferrentur dominio, servato tamen ab iis ab usu, nihil commodi Romanis Pontificibus accedere, nec propterea fratros fieri pauperiores inquit, nec intentio reservantis . nec fratrum ipsorum fuerit, quod ad quemcumque alium quam ad fatres dicturam rerum perveniret compendium. Cum ver fratres minores a Nicolai sententia minime propter liae discederent, iterum Joannes novam edidit sanctionem sequia quorumdam anno I 324 promulgatam,tibi
manifeste illam Nicola III de expoliatione Christi S Apostolorum
dominam pestiferam, erroneam, damnatam doctrinam hares mac blasphemiam Catholica Dei inimicam pronuntia , omnes oesingulos qui eam docuerint verbo ve scripto me in posterum doctari die uri ni haereseos damnat, ac tanquam haereticos contumaces, Romanaeque Ecclesiae rebellis ab omnibus haberi mandat. Hinc Nicolaus Lymericus in Hispania Tarraconensi Inquisitor creatus, o circiter annis post obitum
Daninis XXII. Fratruna Minorum Joanni adversantium , quos se
386쪽
DIssERTATIONES HISTORICAE DI HERT. V. U
ticellos, seu fratres de paupere vita appellat,errores recensens, directori. 2. q. I. Primus, inquit, error es haeresis est, quod Dominus sesius Christus in quantum fuit homo , ct ejus Apostoli nihil habue-mnt in proprio , nec in communici auia fuerunt perfecti pauperes in mundo Secundis quod dicunt hanc se perfectam Evangessicam paupertatem videlicet nihil habere in proprio, nec in communi. Item Antoninus qui Eumerico paulo recentior est corumdem fratricellorum mentionem aciens, ait summae Theologi . . it. H. c. 7. g. in Extra- vagantibus Dannis XXII. Determinatur pro haeres alenda opinio
eorum qui dicuntur fratricesti, seu fratres de opinione dicentium Christum nihil habuisse cum Apostoli proprium , nec in particulari, nec incommuni etiam rerum mobilium esse solum nudum usum facti eorum quibus utebatur sibi concesss pc eleemosinam vel alium modum, cum tamen soannis IV. dicatur, quod discipuli uus iverunt in civitatem ademenaum cibum orsannis XIII quod stidas habebat loculos. c. muiari per inaces in dicta opinione fuerunt combusti. Ex his autem ut ad propositum nostrum revertamur abunde lique Romanos Pontifices etiam solemniter aliquid definientes emrori obnoxios esse, cum enim Nicolaus &Joannes contrarium plane definiant, atque huic videatur haereticum quod ab illo determinatum est , nccesse est alterutrum eorum non modo in errore versari, sed L errorem solemniter des nivisse. Et certe Ioannes ultro asnovit stare non posse suam definitionem eum infallibilitate Pontificia, cum enim Michael Generalis Minorum cum asseclis suis Ioan ii oficeret quod in his quae pertinent ad fdem ores, determinatum simel per summum Pontifrem non pote speriatum revocari , respondit pio Joanne Cardinalis qui postea Ponti sex est creatus dictusque Benedictus XII id falsum esse,cum exemplis pluribus constet quod illud quod clica fidem 5 mores, Ieriterminatum es, per unum Papam vel Concilium, potest per alium perspecta melius veritare corrigi mendario ideo non esse mirum si dominus Ioannes diligenti deliteratione cum multis peritis in Theol gia, o in utroque rure habu reυocavi quae male dixerat D. Nicolaus
de Christis Apostolorum paupertate: Haec refert Ermericus Direct.
p. 2. q. T. itaque frustra Bellarminus Pontincem utrumque conciliare conatur lib. . c. 1 . de Romano Pontifice, cum ultro
Joannes agnosceret se Nicolai III sententiae adversariri nec est quod dicat Bellarminus Ioannem non negare Christum aliquand nihil habuisse proprii, nec in speciali, nec in communi, sed negasi equod
387쪽
DE ANTIQUA ECCLESIAE DISCIPLINA
inper talent vitam gerit. Non est, inquam , quod Bellarminus hoc pacto velit contradictionem inter Nacolaum 5 Ioannem aut tollere aut saltem lenire : nam prim Joannes vigesimus secundus exappropriationem seu abdicationem domini in rebus quae usu consumuntur impossibilem si putavit DC .m, inques, in ipso actu res consumatur 'usmodi ac in issius rei exerceaturius intia, me ei us consummatione isse valeat. At Nicolaus eam possibilem esse arbitrabatur. Secundo Ioannos vigesimus secundus huiusmodi abdicationem inutilem esse sanxit , quippe ex qua nihil commodi
accederet Romanae Ecclesiae, nihil incommodi fratribus minoribus, qui nec propterea fuerint pauperiores. At e contra Nicolaus III cam sanctam, meritoriam esse sanxit,
in eaque perfectionem paupertatis consistere definivit S contrarium sentientes proscripsit. Tertio Ioannes haereticium ' blasphemum esse ait dicere Christum 5 Apostolos non habuisse propriet tem aliquarum crima, sive in communi, sive in particulari. At Nicolaus dicit Christum 55 Apostolos verbo S: exemplo huiusmodi abdicationem docuisse. Quarto Ioannes non solum damnat ut haereticos, sed Sesigni addici iubet eos fratres qui abdicationem hujus modi pertinaciter profiterentur Nicolaus vero cum sex aliis Pontia sicibus hoc institutum commendat, laudat, approbat. Aliud exemplam nobis praebet dissidium inter Clemcntem quintumac Bonifacium octavum Hic enim Extravaganti unam μή isam, velitati fidei articulum de fimuit, Reges suae sed in temporalibus sub.
esse cille vero eam constitutionem revocavit in capite Meruit depri-
ω1hsiis. Sed de hoc dissidio agemus di Ortatione ustima, qua constabit Bonifacii sententiam cum recta, sana fide manifeste pu
Denique ut alia plura ejusmodi exempla omittam , quae Decreta- Iesis Iulias Pontificum legentibus passim occurrent, sic secum invicem pugnant Sixtus quintus, Clemens octavus circa Bibliorum correctionem : Sixtus enim in bulla editioni Bibliorum praefixa, hanc suam vulgata editionem mendatissimam csse, pristina puritati restitutam sanxies nihilominus tamen Clemens octavus cum mulios in illa editione errores rolictos deprehendist et, illam suarii cum bulla jam promulgata suppressit,i nova editioni mendatiori conficiendae operam posuit, quae innumeris pene in locis a Sixtina dissidet: ergis vel hic de novo Biblia corrigendo , vel ille suam editionen i
388쪽
emendatissimam, tristinae puritati restitutam csse pronuntianao, in negotio maximi ad religionem momenti, a veritate deviavit. g. v.
Ex Romanorum Fontificum confessione probatur eos non habere
indeficientis judici; primilegium
S Romani Pontifices indeficientis judicii privilegio maerentur,
nulli essent qui de eo securi magis essent quam ipsimet Pontifices, quippe qui illius essent conscii at si consulantur, tantum abest ut istud non errandi privilegium in seipsis agnoscant, ut e contra ultrbsuam ipsi confiteantur infirmitatem, seque non secus ac coeteros Episcopos a fide posse deviare fateantur. E multis, qui id spontEagnoscant paucos tantum selegimus quos hic testes laudaremus, at- Que ut a recentioribus ordiamur , fatetur id Paulus quartus in comsessu quodam frequenti propter quandam consultationem congregato anno Iss7. ut statueretur num ille posset solvere matrimonium, quod per verba de praesenti inter Franciscum Montmorancium MJoannam Halluyriam Vienneam contractum fuerat, qua occasione sic locutus est. Ne quas vos reneant iacessorum meorum factic exem.' quae eatenus sequi volo, quatenus scripturae autoritas G Theologorum rationes os ad iEud agendum inducent Non risit quin ego G praedecessores mei errare aliquando potuerimus non stam in hoc, sed etiam in pluribus aliis rerum generitus , O tamen condemnandi plane non sumus: nam Deus suam ita regi Ecclesiam , ut Hi certum ad tempus abscondat multa qua rum inde patefacit maec refert Ioannes Haga Parisiensis Theologus, qui in illo consessu aderat, ii refertur in Michaelis de Calstena tom. L. commenta S in lib. s. addit ad illos commentarios qui anno I6sq. Lutetiae prodierunt. Fatetur Adrianus sextus qui in . art. 3. de ministro confrmati
ius ait, adsecundum principale de facis Gregoris trimi, dico quodsiper Romanam Ecclesiam inusitatio caput istius , ut Pontifex , certum est quod possit errare, etiam in iis qua tanguut fidem, haeresim per suam ae reminationem aut decretatim docendo plures enim fuerun Ponti es Romani haeretici, item O novillime fertur de soanne XXII. qui publiὰ docuit , declaramit, or ab omni us teneri mandavit. Haec ille scripsit cum esset adhuc Lovaniensitis Theologus, qua Pontifex factus non
389쪽
,6 DE ANTIQUA ECCLEsIAE DISCIPLINA
retractavit, sed rurstim edi voluit in nova editione Commentario-mni suorum in quatuor sentent libros, quam Romanus Pontifex
Fatetur idem Eugenius quartus qui in tertia bulla adversus Coi cilium Bassiliense, licet se supra Concilium generale esterret, ait in quaestionibus quae ad dem essiciua,t, vel statum universalis Ecclesiae,
potius attendendam esse Concilii quam Papae sententiam. Fatetur Gregorius undecimus in testamento suo Item , inquit, volumus, dicimus G protesamur ex nostra certa scientia , quod si in Consistori , in Concilio, mel in sermonibus, vel in costationibus publicis, vel privatis ex Lipse linguae , aut alias ex aliqua turbatione , vel etiam Diitia inordinata , aut praesentia magnatum ad corumforsitan complacentiam, seu ex aliqua semperantia , vel inadvertentia, aut supersultate Diqua dixerimus erranea contra Catholicam fidem, quam coram coi hominibus , ut tenemur , prae aeteris profitemur , colimus se colere cupimus; sed forsitan adhaere/'do opinionibus contrariis dei Catholicae scienter quod non cred mus, vel etiam ignoranter, alit dando favorem aliquibus conIra Catholicim Religionem obloquentibus, in expris e se specialiter, vocamus , et stamur h.ibere volumus pro nais aectis. Haec Pontifex
ille sem. 6. Spici legi Dacheriani. Innocentius tertius se in errorem & haeresim labi posse fatetur, ab Ecclesia propter eam judicari, serm. . de Consecrat Pontificis in lini. - mihi des, inquit, necessiri s ut cum in caeteris peccatis Deum Iudicem Libeam, propterpeccatum quod iis de committitur Us. mab Ecclesia rudicari. Fatetur idem Adrianus secundus in Epistola quae Synodi sextae act. . lecta, approbata est Licet, inquit, Honorio ab Oriental bus posmon m anathema sit dictum sciendum an enos, quia γε haeresi fuerat accusatus , propter quam stamicitum est minoribus msoru uorum moribus rest erri, ut pravos enses libere resuere. Fatetur L o seciuidus in Epist ad Const. in qua confirmat Synodum sextam ubi de Honorio ait, ipsum Romanum Apostolicam Ecco flam non posislicae truditionis doctrina lustrasse, ed prophana traditione immacuLitam dem macultri permisi se de in Epist ad Erviguim,
ceu lat eum quod immaculatae Apostolicae truditionis regulam quam a praedecessoribus acceperat maculari constensierit.
Denique huc afferri possent ii omnes Pontifices, qui nonnulla praedeces rum suorum statuta infirmarunt , sed unus sit prae omnibus
Clemens quartus, qui ad Abbatem cata Dei scribens, ait, cernere
390쪽
s decessores suos Monaseriis dei e privilegia juri divino contraria, qua rationabiliter annuiares posse dicit, adjiciens, o quamvis nostris pra-
decissoribus, p/outra eccssitas exigit, geramus honorem , multa tamen eorum aliquisius placuer uni, quae nobis imparis triti O scientia nusta ρομfent ratione placere. Ex his patet non esse audiendos eos qui invitis reclamantibus summis Pontificibus ipsis indeficientis iudicii privial/gium ascribere conantiu .
Rejicitur infallibilitas Ponti Dis ex Decretis concilio n.
AD ejiciendam Romani Pontificis infallibilitatem , nihil clarius, nihil apertius cst quam Concilii Basileensis sanctio, quae sic te habet in Epistola Synod tom. I L. Concit col. 681. Si Eccles e rare possit, cum certum sit Papam errare posse s tunc edi Papa se reliquo toto corprre errantibus, tota erraret Eccles , quod esse non potest Eriperientia etiam demox a quia spe experti simus , o legimus Papam licet caput o principalem paracm .rrasse , reliquum autem corpus , Papa
erninte, errasi nunquam legimus,propterea reliquum sepe totum corpus condemnavit, aut excommunicavit, aut deposuit Papam tam ratione sidet quam
morum. Haec est definitio Concilii generalis& approbati a Pontifices: nam Basilecnse Concilium approbavit, Λ cecumenicum csse declaravit Eugenius quartus in bulla qua lecta est sessione decima quarta Decernimus. Inllit , se declaramus praefatum Concilium generale da Dense a temporepraedictae inchoationis siuae legitime continuatu uisse or esse, sec. Cum ergo Epistola illa Synodica a Synodo probata fuerit sessione tertia, haud dubium quin pro definitione Concilii generalis taben- .da sit,i inter acta Concilii ab Eugenio approbata numeranda Adde quod Nicolaus quintus Eugenii iucccnbr, omnia facta, gesta, concessa data, indulta, disposita N: ordinata Concilii Basileensis approbavit, ut videre est tom. ra. Concit col. 66s. Ergo non est quod rcspondeant adversarii, hanc Epistolam Synodicam Concilii non fuisse a Romanis Pontificibus approbatam, bide nullam vim habere. Addi potest Synodi Constantiensis sanctioqine Concilium Papa superius csse delinivit quod verum esse non potest ausi Pontifex cr- rori sit obnoxius, ut nos observavimus anica Ad ice etiam illa quae diximus . . hujusce diisertationis.